Bas Langereis leest u voor!

Ze vroegen: ‘Wat ben je nou helemaal?’
Dat zei mijn moeder ook vaak tegen me:
‘Ben jij nou helemáál!’
Wat ben ik nou helemaal?
Nou, ik ben zo veel, inclusief:

Jongen
Man
Kind
Zoon
Broer
Vader
Neef
Achterneef
Partner
Echtgenoot
Geliefde
Oom
Zwager
Schoonzoon
Vriend
Goede vriend
Kennis
Vage kennis
Héél vage kennis
Mantelzorger
Buurman
Onderbuurman
Bovenbuurman
Collega
Oud-collega
Tegenspeler
Medespeler

Vrijwilliger
Inwoner
Stedeling
Apeldoorner
Veluwenaar
Gelderlander
Nederlander
Europeaan
Wereldburger
Burger
Bezorgde burger
Klant
Patiënt
Cliënt
Slachtoffer
Dader
Toeschouwer
Voorbijganger
Voetganger
Fietser
Passagier
Reiziger

Abonnee
Lezer
Schrijver
Dichter
Acteur
Muzikant
Pianist
Luisteraar
Liefhebber
Verzamelaar
Zestiger
Oudere jongere
Ouwe zeur
Fossiel
Dove!

Binnenvetter
Angsthaas
Leugenaar
Langharig tuig
Boomer
Beest
Geile beer
Lul
Klootzak
Gave gast
Held
Antiheld

Karduwer
Pleitbezorger
Hardloper
Doodloper
Vroege vogel
Doener
Structopaat
Rommelkont
Lotgenoot
SCHREEUWLELIJK!

De rust zelve
Rots in de branding
Haar Alles (althans, dat zegt mijn vrouw)
Schoolvoorbeeld
Slapjanus
Einzelgänger
Toch een mensenmens
Braverik
Moraalridder
Klimaatdrammer
Vegetariër
Idealist
Pacifist
Gelukszoeker
Dromer

Kortom: ik ben mens.
Mens? [kijkt naar zaal en wijst]
Maar mensen, dáár wil ik toch niet bij horen?

–
Apeldoorn, januari 2025

–
Voorgedragen tijdens Helemaal stuk, een voorstelling van zaken op zondag 15 maart in een uitverkochte zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Hier lees je ‘m op FOK!.

‘Helemaal stuk, een voorstelling van zaken’: Aad van der Waal, Peter-Jan de Wilde en Bas Langereis presenteren een reeks theatervoorstellingen vol poëzie, muziek, verhalen en ongemakkelijke scènes, in zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Datum: zondag 15 maart 14.30-16.45 uur
Plaats: zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn

–

CAST
Nog even een verrassing

–

PROGRAMMA
Ook nog even een verrassing

–
Reclame (veel):

Lees hier mijn avonturen, fouten, misstappen, paniekbuien, angstaanvallen en ander engs.

Bas
maart 2024

–

Donderdag 26 maart:
Redelijk geslapen. Op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert de linzensoep met salade en naan ernaast. We eten er fiks van. Natafelen. Onze Vader heeft zijn indicatie binnen en staat nu hoog op de wachtlijst voor een plek in twee zorgtehuizen. Kan enkele weken duren. Dat is fijn voor hem. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Bright Spirit (Gong), het tweede en derde plaatje (Live Nassau Coliseum ’76) uit het doosje Station To Station (David Bowie)

–

Woensdag 25 maart:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum en het lukt goed. Koffie en allerlei. Begin van de ochtend fiets ik naar een super. Thuis koffie. Dan rijd ik naar Onze Vader. Hij is wat verward, want is al een paar dagen zijn rollator kwijt. Gelukkig is er een leenexemplaar. Als hij wat rustiger is, hebben we het over de zorgwoningen die hij heeft bezocht en over het oude huis en wat hij mee zou kunnen en willen nemen. Hij is inmiddels aangemeld bij twee tehuizen en waarschijnlijk moet hij nog ergens tijdelijk gaan wonen tot er een definitieve woning vrij komt. Thuis lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Telefoon van Ank. We spreken af voor zaterdagmiddag. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten: een gele curry met ui, zoete aardappel, courgette, rode boon en veldsla. Ernaast een salade van bosui, rode rettich, rode kool, kerstomaat en mozarella. Voor De Vrouwe bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Young Americans (David Bowie), Resurrecting Dragons (unofficial) (Yes)

–

Dinsdag 24 maart:
Wat onrustig geslapen. Op tijd op de werkplek. Allerlei werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag allerlei werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenschotel van aardappel, pompoen en spinazie. Smakelijk, dus we eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan. Samen met Aad maken we de eerste plannen voor de nieuwe voorstelling Helemaal stuk op 31 mei. Werk aan de winkel. Tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 23 maart:
Nog redelijk geslapen ook. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag een aardig resultaat- en ontwikkelgesprek met de nieuwe leidinggevende. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een groentestoofschotel met salade ernaast. Smakelijk. Natafelen. Afwas en afval. Toneeltekst. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Mirage (Camel), Live On 2-Meter Sessions (DeWolff)

–

Zondag 22 maart:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum, nog vrij soepel ook. Thuis nog terug in bed. Negen uur staan we op. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs kanaal en door zon. Thuis is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Ellis*D). Erna maak ik avondeten: een zondagrisotto met shiitake, ui, pompoen en feta. Ernaast een salade van bosui, rode rettich, koolrabi, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Rest krant. Toneeltekst.
Muziek vandaag: David Live (David Bowie), Inspiración-Espiración – A Gotan Project DJ Set (Gotan Project)

–

Zaterdag 21 maart:
Lente. Kwart over zes op. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik naar de slager en markt. Koffie met De Vrouw. Ik fiets naar de Syrische winkel en daarna door naar Onze Vader. Hij is rustig en opgewekt, heeft gisteren nog twee woonlocaties bekeken en die vindt hij beide prima. Een ervan is hier niet ver vandaan, dat scheelt reistijd voor zowel De Zus als mijzelf, dus dat zou ideaal zijn. Ik wissel was, we drinken koffie en kletsen nog wat. Thuis koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje buiten het centrum. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappel en zoete bataat in een braadslede en die gaat de oven in. Een restant witlofbietensalade vul ik aan met komkommer en ik warm een restant dhal op. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Er zijn foto’s van Ernst van zondagmiddag. Lezen.
Muziek vandaag: At The End Of Time – Churchscapes – Live In England & Estonia, 1996 (Robert Fripp), Beyond Even (1992-2006) (Fripp & Eno), Live In London 1975 (unofficial) (Yes), Starship To The Gates Of Eternity (unofficial) (Yes), Camel (Camel), Tragic Magic (Julianna Barwick & Mary Lattimore)

–

Vrijdag 20 maart:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Moeizaam, maar vooruit. Lezen. Koffie met De Vrouw. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten: bamisoep weer eens. De Zoon is er om half zes. We eten alles op. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Equatorial Stars (Fripp & Eno), Love Cannot Bear – Soundscapes Live In The USA (Robert Fripp), La Revancha Del Tango (Gotan Project), het derde en vierde plaatje (het tweede concert) van Carnegie Hall (Frank Zappa), het derde plaatje uit Tentative Decisions: Demos & Live (Talking Heads)

–

Donderdag 19 maart:
Op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag werk. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert dhal met rijst en salade. We eten er fiks van. Afwasje. Ik fiets naar Ugchelen voor de repetitie van toneelgezelschap Mirakel. We zijn compleet. Eerst bespreken we een ieders wedervaren van de afgelopen weken, vervolgens repeteren we een paar scènes. Half elf thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 18 maart:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum en het lukt heel redelijk. Kranten. Koffie. Begin van de ochtend fiets ik naar een biosuper. Dan rijd ik naar Onze Vader. Hij is verward en wat paniekerig, blijft zijn gedachten en verhalen herhalen, denkt dat hij uit de herstelafdeling weg moet en begrijpt niet hoe het nu allemaal moet. Met moeite weet ik hem uit te leggen dat hij voorlopig nog goed zit en dat wij gaan zorgen dat hij een woning vindt waar hij zich prettig en thuis gaat voelen. Uiteindelijk is hij rustiger. Ik wissel de was en kan ik met een geruster hart weer weg. Thuis koffie en lunch. Afwasje en huishoudelijks. We wandelen naar het stadhuis en brengen onze stem voor de gemeenteraadsverkiezingen uit. Wederom: groen, groener, groenst, meer natuur en schone lucht, opkomend voor alles wat en iedereen die kwetsbaar is. Op de terugweg nog een klein beetje boodschappen. Lezen. De Vrouw gaat de deur uit. Ik maak avondeten voor mij zelf, kook spaghetti, bak kastanjechampignon, bosui, bindsla, courgette en gele paprika en daar roer ik rode pesto en de pasta doorheen. Smakelijk weer eens. Afwasje. Ik lees Vertrek(punt) (Julian Barnes) uit; ik vind dit boek over herinnering, ouderdom en dood wél goed. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Side-Eye III+ (Pat Metheny), de eerste twee plaatjes (het eerste concert) uit de set Carnegie Hall (Frank Zappa), Sound Chaser (unofficial) (Yes), Solo Rehearsals (unofficial) (Yes), het tweede plaatje uit Tentative Decisions: Demos & Live (Talking Heads)

–

Dinsdag 17 maart:
Redelijk goed geslapen. Op tijd op de werkplek. Daar veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van de stoemp van gisteren, aangevuld met kastanjechampignon en boterboon. Ernaast salade. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Het was de bedoeling vanavond naar Peter-Jan te gaan om de voorstelling van zondagmiddag na te bespreken en de eerste plannen voor de volgende Helemaal stuk van 31 mei te maken, maar de heren willen liever even rust. Kranten. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Mother’s Ruin (Oliver Wakeman), The White Album (unofficial) (Yes), het eerste plaatje uit de set Tentative Decisions – Demos & Live (Talking Heads)

–

Maandag 16 maart:
Half zeven. Een uur later ben ik (thuis) aan het werk. Tussendoor koffie. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal. En aan het werk. Half vijf is het klaar. Ik ruim de toneelattributen van gisteren op. Krant van gisteren. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel en wortel met ernaast salade. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Gates Of Paradise (Robert Fripp), Mirror To The Sky (Yes), Thirteen (Soft Machine), Pinups (David Bowie), Jazz Sabbath Live (Jazz Sabbath), In The Big Room (Peter Gabriel), Looking Around (unofficial) (Yes), Diamond Dogs (David Bowie)

–

Zondag 15 maart: Helemaal stuk
Half zeven. Redelijk geslapen. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Thuis nog terug in bed. Even na negen uur staan we op. Koffie. De Zoon is er om kwart voor elf voor brunch. Afwasje. Iets na twaalf uur loop ik naar Gigant. Al snel zijn we met alle medewerkers aan de voorstelling aanwezig. We spelen nog een enkele scène door, doen een korte technische doorloop en zetten alles tot in het kleinste detail klaar. De deur van de zaal gaat om twee uur open en een half uur later begint de derde voorstelling van Helemaal stuk. Het is hard werken achter de schermen en ik krijg weinig mee van de onderdelen waar ik zelf niet in speel. In mijn beleving gaat het vloeiend en goed. Ik speel geconcentreerd en maak geen fouten. Is het programma te zwaar? Het thema ‘inclusie’ lokt het wel uit, maar er zijn genoeg luchtiger onderdelen. De eerste set lopen we tien minuten uit; de tweede set verloopt volgens planning. Kwart voor vijf is het klaar. We ruimen snel op en dan is er de afterparty in de foyer. Veel mooie reacties. Alle spanning en energie gutst mijn lijf uit: ik ben doodmoe. Half zeven zijn we thuis. Even omkleden en dan naar het nabijgelegen Italiaanse restaurant voor een pizza Caliente en Giardino. Acht uur thuis. Even zitten en nog voor half tien slapen.
Muziek vandaag: Side-Eye III+ (Pat Metheny)

–

Zaterdag 14 maart:
Zes uur. Koffie, ontbijt, voorbereidingen voor Helemaal stuk. Begin van de ochtend loop ik naar de slager en markt. Thuis nog koffie. Tien uur ben ik in zaal De Walvis in Gigant, net als Aad, Peter-Jan en Marten. We richten coulissen en de zaal in en repeteren alvast een en ander. Om half een is de muzikale gast present, rond twee uur is iedereen er en kunnen we de generale repetitie doen. We doen hem niet chronologische en richten ons vooral op de complexe gezamenlijke scènes en de stukjes waarin het licht of de beelden cruciaal zijn. Kwart over vier is het klaar. Even na half vijf thuis. Ik maak avondeten: aardappel, bataat en met feta gevulde kastanjechampignons uit de oven. Ernaast een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, rode rettich, rode kool en komkommer. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Toneeltekst en lezen.
Muziek vandaag: Feeding The Monkies At Ma Maison (Frank Zappa), Vermilion Hours (Melaine Dalibert & David Sylvian), In The Big Room (Peter Gabriel), Mother’s Ruin (Oliver Wakeman)

Lotgenoten,

Bam. Au.
Tot op dat moment had ik blessureloos drie keer in de week mijn rondje hardgelopen. Ja, u leest het goed: uw favoriete auteur loopt drie keer in de week een rondje hard. Geen groot of lang rondje. Geen idee trouwens hoe groot de afstand is die ik ren. Ik loop dik een half uur, soms drie kwartier. Hoe kwam dat zo? Dat kwam zo.

In een tijd dat het leven voor mij zeer ingewikkeld was, vroeg de psycholoog bij wie ik onder behandeling was: ‘Bas, wanneer ga jij eens bewegen?’ Als antwoord op die vraag kocht ik elf jaar geleden goede loopschoenen en goedkope sportkledij en vond op het internet trainingsschema’s voor beginners. Na drie maanden kon ik een kwartier onafgebroken rennen; nog weer vier maanden later lukte dat een half uur lang. Ik heb een paar vaste routes om en buiten het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn en drie keer in de week ga ik ’s morgens vroeg vóór zes uur de deur uit, met slechts mijn huissleutel in de zak van mijn hardloopbroek. Mensen die horen dat ik hardloop vragen wel eens of ik ook aan wedstrijden meedoe en dan antwoord ik: ‘Nee.’ Het gaat me niet om de prestatie. Ik vind hardlopen nog altijd niet leuk, maar ik weet dat me goed doet. Ik kijk er wél naar uit dat ik mijn hoofd om de dag mag leegmaken.

Bam. Au. Hier keek ik dan weer níét naar uit.
Op vrijdagmorgen gaat mijn route meestal langs het kleine water de Grift, dat vanuit het Orderbos door het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn loopt. Het stroomt zo ongeveer bij ons voor de deur door de straat en gaat dan langs plantsoen en door park. Ernaast is een wandelpad en zeker ’s morgens vroeg is het daar aangenaam hardlopen. Je passeert het voormalige landgoed Marialust en vervolgens stroomt de Grift naar het kanaal. Vanaf Apeldoorn-Noord loopt de Grift enkele meters parallel aan het kanaal, tot het bij Hattem in het kanaal en IJssel uitmondt. Zo ver loop ik echter nooit.
Ik was achter Marialust langs gelopen en rende nu over het zopas gerepareerde asfaltweggetje dat achter nieuwgebouwde woningen in de richting van de Laan van Kerschoten slingerde. Onlangs lag de Laan van Kerschoten helemaal open en moest ik via de nieuwe woonwijk een omweg maken. Nu was de weg weer vrij voor verkeer. Ik sloeg er rechtsaf om vijftig meter verder de Vlijtseweg over te steken en zo via het Zwitsalterrein naar het kanaal te komen. Vanaf daar was het een fijn stukje over het fietspad langs het kanaal tot ik weer thuis was.

Bam. Au.
Een oneffenheid in de weg, ik wist dat die er was, maar was er op het belangrijke moment niet alert op. Het was er nogal donker; de straatlantaarn stond wat verderop. Het nieuw gelegde asfalt van de Laan van Kerschoten lag vijf centimeter lager dan het oude asfalt op de kruising met de Vlijtseweg. In volle vaart struikelde ik over de verhoging. Dit ging fout. Ik ving mijn lijf met beide handen op, maar kennelijk was mijn snelheid hoger dan ik inschatte.

Bam. Au. ‘Kut.’
Met mijn handen, knieën en mijn snuit lag ik voorover op het wegdek. Ik voelde de structuur van het asfalt op mijn kin, bovenlip en neus. Dit was niet goed, wist ik. Ik rolde opzij, greep naar mijn gezicht en duwde mijn handen over mijn neus en bovenlip. Snel probeerde ik op te staan. Ik lag midden op straat. Er kwamen geen auto’s aan, zag ik. Twee tellen later stond ik op het smalle trottoir. Had ik pijn? Ik drukte mijn handen nog steeds stevig in mijn gezicht. Er was nog geen pijn. Oei, mijn gebit. Met mijn tong voelde ik voorzichtig naar mijn voortanden. Gelukkig, geen beschadiging, alles zat nog op z’n vertrouwde scheve plek. Nu had ik pijn. Vooral op mijn bovenkaak.
Wat moest ik doen? Ik was net op het verste punt van mijn hardlooproute. Ik stapte naar de lantaarnpaal en haalde mijn rechterhand van mijn gezicht. De zwarte sporthandschoen was doorweekt en op de mouw en borst van mijn hardloopshirt zaten grote rode vlekken. Het bloedde als een rund. Met mijn twee handen weer tegen mijn gezicht aan gedrukt, liep ik de Vlijtseweg af in de richting van huis.

Daar trok ik mijn hardloopschoenen uit en ging ik naar de badkamer. Nu pas zag ik de schade. Op mijn neus, bovenlip en kin zat een fikse schaafwond, aan de binnenkant van mijn bovenlip een snee die nog altijd bloedde, met dank aan mijn scheve voortand. Dikke bek. Toen realiseerde ik mij dat mijn knieën ook pijn deden. Ik trok mijn lange hardloopbroek uit en inderdaad. Dat hardloopshirt leek op de werkkleding van een slachter. Mijn lijf en de wonden moesten schoon. De douchepartij werd dit keer nogal wat langer dan normaal.
Voor de zekerheid belde ik de huisarts. De assistente kon in de archieven geen datum vinden van de laatste keer dat ik een tetanusinjectie had gehad. Twee uur later zat ik bij haar in de spreekkamer en joeg ze de naald in mijn bovenarm. Ik kon er weer tien jaar tegen.

Bam. Au. Als ik die psycholoog ooit nog eens tegen kom, dan sla ik hem op z’n snufferd, zodanig dat hij een net zo dikke bek heeft als ik.
Gelukkig, nu na een week zie je al bijna niets meer van de verwondingen in mijn gezicht, al zullen de dikke korsten op mijn knieën en de zwelling in mijn lip nog langere tijd merkbaar blijven. Als ik erop druk doet het zeer.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, februari 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 13 maart:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. De eerste helft gaat mooi soepel, maar op de terugweg heb ik straffe wind tegen en dat is zwaar. Koffie met De Vrouw. Half tien loop ik naar Gigant. Met Aad, Peter-Jan, Marten en Roel doen we een technische doorloop. Het gaat al heel aardig, maar er zijn nog wat wijzigingen in tekst en spel, dus ik moet nog aan het werk. Half een thuis. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik loop naar de boekhandel aan de overkant van de straat en doe de boekenweekaankopen. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten: een rode curry met ui, groene paprika, courgette, bindsla, kokosmelk, veldsla, rode boon, linzen en postelein. Een restant salade vul ik aan met bosui, koolrabi en komkommer. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er om kwart voor zes. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst. Lezen.
Muziek vandaag: The Royal Affair Tour – Live From Las Vegas (Yes), Side-Eye III+ (Pat Metheny), Thirteen (Soft Machine), The Quest (Yes)

–

Donderdag 12 maart:
Redelijk geslapen en ik sta ook redelijk op. Op tijd op de werkplek. Volle dag met veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een tarte tartin met rode biet en ernaast een salade. Smakelijk. Afwasje. Zeven uur fiets ik naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. We willen net goed beginnen, als een van de mensen een naar telefonisch bericht krijgt. Anderen helpen haar naar huis; ik ruim op en meld me af bij de bar. Kwart voor negen weer thuis. Gelukkig verneem ik al snel dat alles meevalt. Op tijd slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 11 maart:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum en het gaat goed soepel. Nog wel vol in de kop en ik moet veel moeite doen om voor belemmerende gedachten meer reële in de plaats te zetten. Begin van de ochtend fiets ik naar een super. Thuis koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Bericht van De Zus. De indicatie voor verpleegzorg voor Onze Vader is aangevraagd; het kan nu snel gaan en ze gaat met hem in verschillende locaties kijken. Ik fiets naar Onze Vader. Hij is rustig, maar ik merk dat de boodschap dat hij niet meer naar huis kan nog moet landen. Hij begrijpt enerzijds wel dat het hem niet meer lukt en anderzijds vraagt hij zich af waarom een ander in de herstelafdeling wél naar huis mag. We kletsen nog wat over luchtiger zaken en ik laat hem redelijk goed achter. Thuis krant en vervolgens maak ik avondeten. Ik doe niet moeilijk: ik warm het restant stoemp van maandag en risotto van zondag op in de oven. Ernaast monteer ik een salade van bosui, rettich, rode kool en komkommer. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Toneeltekst. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Yes 50 Live (Yes), Lumen (Bill Laurance)

–

Dinsdag 10 maart:
Ik sta goed op. Op tijd op de werkplek. Hoofd is leger. Op het werk veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert de goede Turkse linzensoep en daar eten we fiks van. Half zeven fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad, Roel en Marten doen we een technische doorloop van ons programma voor zondag. Kwart voor tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 9 maart:
Slapen lukt redelijk. Ik sta ook niet heel verkeerd op. Op tijd op de werkplek. Daar veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos en zon, zonder winterjas aan. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenschotel met daarin een stoemp van aardappel, bataat, wortel en kastanjechampignon. Ernaast het restant salade van gisteren, aangevuld met witlof en augurk. We eten er fiks van. Afwasje en afval. Krant. Toneeltekst. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Ziggy Stardust (David Bowie), Aladdin Sane (David Bowie), Firebrand (Ring van Möbius), Let Us Clap (Lamisi)

–

Zondag 8 maart:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het gaat mooi soepel. Thuis nog terug in bed. Pas om tien uur staan we op. Koffie met De Vrouw. Ik ben al een tijdje uit balans en vanmorgen is het heviger dan in de afgelopen weken; het kost me veel moeite rust in mijn hoofd te krijgen. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje, huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door de zon. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en ik kies het laatste album Somni van Snarky Puppy met het Metropole Orkest. Eind van de middag maak ik avondeten: een zondagrisotto met shiitake, ui, een restant bindsla, veel postelein en ten slotte feta. Ernaast een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, rode kool en komkommer. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Live At The Apollo (Yes featuring Anderson Rabin & Wakeman)

–

Zaterdag 7 maart:
Pas om zeven uur wakker en op. Koffie en ontbijt. Allerlei. Begin van de ochtend loop ik naar de slager, super en markt. Koffie met De Vrouw. We fietsen naar Onze Vader, drinken koffie en eten taart met hem. Hij is opgewekt en kan een verhaal of wat af. Thuis nog koffie en lunch. Na twee uur komt bezoek voor De Vrouw binnen. Aangename middag en begin van de avond. Met een enkele gast die is blijven hangen eten we plaattaart. Acht uur is alles opgeruimd. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje van Tentative Decisions: Demos & Live (Talking Heads), Pie Jesu (Robert Fripp), Jazz Sabbath Live (Jazz Sabbath)