bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

26-09-2022

De verjaardag van Anja (3) – 25 september 2022

Datum: 25 september 2022
Tijd: 14.30-16.30 uur
Locatie: zaal De Walvis in Gigant, Apeldoorn

Setlijst / programma:

Rondje van de zaak: Willem, Reinier, Bas (zkv), Aad
Gerry & Gert (muziek)
Hoofdgast: de heer Jos Knipping (voordrachten en zang)
Peter-Jan & Aad (Van Ostaijen en de haperende typemachine)

-pauze-

Elly (spontane voordracht)
Willem Bierman (oa Grote Kerk)
Reinier Groenendijk (Godsdienstleraar)
Gerry & Gert (muziek)
Bas Langereis (Het grote geheim van meneer Van Veen)
Aad van der Waal (oa Bange mannen)
Peter-Jan & Aad (The Beatles op twee gitaren: Ticket To Ride, Here Comes The Sun, Blackbird)



Foto’s door onze hoffotograaf Ernst van Rossum:


Mijn telefoonfoto’s:



Relevante tweets: (volgen)

• • •
 

23-09-2022

B-log: 24 t/m 30 september 2022

Filed under: B-log 2022 — bazbo @ 19:14

In dit B-log lees je mijn avonturen, invallen, toevallen, aantekeningen, overpeinzingen, paniekbuien, angstaanvallen en ander engs.

Bas
4 maart 2022



Woensdag 28 september:
Kwart over zes wakker en op. Eerst een ronde hardlopen en die gaat opnieuw zeer soepel en zonder extra wandelpauzes. Webstek van Kunst-Zinnig-Brein. Half tien wandel ik naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Ik had een tekst gemaakt voor Marcel, een van de spelers, en hij heeft hem al zo goed als eigen gemaakt; niets meer aan doen. We bekijken resultaten van opdrachten uit het documentaireproject en de komende tijd ga ik samen met Josephine en filmer Anne verder. Het is bijna kwart voor een als ik thuis kom. Nog koffie en dan lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel naar de super, daarna nog naar een andere super. Dan kan ik een moment ontspannen. Krant. Vijf uur is Ineke er voor spuit en koffie en ga ik avondeten maken. Voor De Vrouw kook ik kip en fijngesneden stokboon en verwerk dit in een kerriesaus. Voor mijzelf kook ik hele stokboon en vervolgens bak ik kastanjechampignon en courgette en daar roer ik het restant bonenschotel van gisteren doorheen. Kaas erbij en een restant salade van gisteren. We eten alles op. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Sunir (IANAI), Judgement (Anathema), Footloose In NYC (Bill Bruford’s Earthworks)



Dinsdag 27 september: Nursing Congres in Ede
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Dan heb ik even. Redelijk geslapen. Is de ontsteking in mijn linkeroor terug? Koffie, ontbijt. Tien over zeven ga ik de deur uit en ik pak een bus. Kwart over acht ben ik in Ede en niet veel later in het congrescentrum waar Kunst-Zinnig-Brein weer aanwezig is op het Nursing Congres over NAH. Kunstenaars Marianne en Ellert-Jan zijn er al en niet veel later ook Ank en Annette. We richten snel de mini-expositie in en gaan dan naar de collegezaal voor de opening en de eerste lezing door neuropsycholoog Margriet Sitskoorn (over neuroplasticiteit). In de koffiepauze krijgen we al veel bekijks. De tweede ronde lezingen slaan we over en we praten bij over van alles. Dan is er lunch en wederom veel belangstelling. In de middag wonen we de workshop van de ons bekende Arno Prinsen bij (over communicatie met mensen met hersenletsel) en in de theepauze is er nog wat aanloop. Dan ruimen we alles op en nemen we afscheid. Mooie dag weer, veel gesprekken kunnen voeren en verhalen kunnen vertellen. Ik loop naar het busstation en een uur later – om vijf uur – ben ik thuis. Ineke is er voor spuit en koffie. Dan blijkt dat De Vrouw te moe is om te koken, dus neem ik het over. Ik maak snel een gemakkelijke schotel van ui, paprika, courgette, peper, tomaat en rode bonen, plus een salade van bosui, koolrabi, komkommer, walnoot en vijg. Wraps erbij en geraspte kaas en aan tafel. De Zoon is er om te helpen opeten. Er blijft wat over. Afwas. Webstek. Krant. Doodmoe weer
Muziek vandaag: Deus Arrakis (Klaus Schulze), Change We Must (Jon Anderson), Terry Riley: Sun Rings (Kronos Quartet)



Maandag 26 september:
Ik slaap redelijk, maar sta nog doodmoe op. Hoofd vol. Niet stabiel. Toch op tijd op de werkplek. Er is overleg en geregel en overleg en plannen en overleg en schrijfwerk en overleg en uitwerkwerk en overleg en tussendoor te veel regen om buiten een rondje door bos en/of veld te lopen. Zes uur ben ik thuis. Ik maak avondeten. Kastanjechampignon, rode ui, zoete aardappel, paprika en kerstomaat leg ik in een braadslede en die schuif ik de oven in. De Vrouw heeft vandaag linzensoep voor zichzelf gemaakt en die hoeft alleen maar verwarmd. We eten er goed van. Afwas. Webstek. Lezen. Zeer vermoeid weer.
Muziek vandaag: Random Acts Of Happiness (Bill Bruford’s Earthworks), In C (Terry Riley), A Rainbow In Curved Air (Terry Riley)



Zondag 25 september: De verjaardag van Anja
Redelijk geslapen, dat ook. Paar keer wakker geweest, maar à la. Half zeven schrik ik wakker. Op. Ik loop een ronde hard. Het is niet heel koud, zonnig zelfs en lopen gaat soepel. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. We brunchen op tijd. Afwas. Half een fiets ik bepakt en bezakt naar Gigant. De verjaardag van Anja kan beginnen. Het is een uitstekende aflevering. Het publiek ontvangt de podiumgasten de heer Jos Knipping, Gert en Gerry (muziek!) en Peter-Jan (kaduke typmachine en Beatlesgitaarwerk) bijzonder goed en we krijgen veel waardering voor onze eigen bijdragen. De zaal zit redelijk vol en de reacties na afloop zijn bijna overweldigend positief. Als we hebben opgeruimd, ontmoeten we podiumgasten én een paar spelers van Living History in de foyer. Heel veel kans om bij te praten is er niet, maar toch fijn om de mensen (weer) even te zien. Kwart over zes ben ik thuis. Ik maak avondeten warm: zo is er voor De Vrouw nog kipfilet en aardappel in bouillon, ik warm de tomatengroentesaus van gisterenavond op en kook spaghetti voor mijzelf. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen. Ik ben heel moe. Mooie dag.
Muziek vandaag: Road To The Sun (Pat Metheny), The Future Bites (Steven Wilson), Worm! (Regal Worm), The Cartographer (Jo Quail), Runaljod – Ragnarok (Wardruna)



Zaterdag 24 september:
Wakker en op om kwart over zes. Koffie. Wat voorbereidingen voor een verjaardag, morgen. Dan loop ik naar de super. Het regent. Niet erg. Koffie met De Vrouw. Ik wandel het centrum in en winkel bij super en Syrische super. Het regent. Nog steeds niet erg. Meer koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. De Vrouw gaat even de deur uit. Ik loop een rondje langs het kanaal. Het regent. Erg. Op de terugweg koop ik met behulp van onlangs verkregen cadeaubonnen Elizabeth Finch (Julian Barnes) en Naar Irak (Michael Palin). De Vrouw is weer terug. Ik ook. Krant. Tegen vijven is Ineke er voor spuit en koffie en ga ik avondeten maken. Eerst produceer ik een saus van kastanjechampignon, ui, paprika, courgette, wilde spinazie en tomaat. Ondertussen kook ik voor De Vrouw aardappel en kipfilet in bouillon. Het restant salade van gisteren vul ik aan met komkommer en vijg. Ten slotte kook ik spaghetti. We eten er fiks van en er blijft voldoende over voor morgen (als het makkelijk moet). Afwas. Ik loop nog naar buiten naar een super, want beloofde boodschap vergeten. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Turning Year (Roger Eno), One Quiet Night (Pat Metheny), Live In The Hood (Qango), Closure/Continuation (Porcupine Tree), het eerste plaatje van The MOFO Project/Object (het album Freak Out!) (Frank Zappa), Technicians Of The Sacred (Ozric Tentacles)

• • •
 

16-09-2022

B-log: 17 t/m 23 september 2022

Filed under: B-log 2022 — bazbo @ 19:35



Vrijdag 23 september:
En zeven uur weer aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw. Twaalf uur stop ik voor lunch. Afwasje. Even voor een heb ik een bus en dik een uur later ben ik in een locatie voor een kwaliteitsgesprek met verwanten. Mooi gesprek. Ik rijd met een collega mee langs het station in Arnhem en om zes uur ben ik thuis. Daar schuif ik een schaal met het restant van de stoemp van gisteren de oven (190C) in. Terwijl dat opwarmt, maak ik een salade van bosui, komkommer en kerstomaat. Ook zet ik het pannetje bouillon met het laatste stuk kipfilet voor De Vrouw op het vuur. We eten alles op. Ook het laatste beetje koude fruitsoep werken we weg. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: God Save The King (Robert Fripp), Under Heavy Manners / God Save The Queen (Robert Fripp), Tumbling Through The Floativerse (Ed Wynne & Gre Vanderloo), Orange Synthetic (Cobalt Chapel), Deseo (Jon Anderson), Butterfly Mind (Tim Bowness), Drif (Heilung)



Donderdag 22 september:
Nog goed geslapen ook. Dat maakt wakker worden lastiger. Buiten is het echt goed koud, tegen het vriespunt aan. Mijn ronde hardlopen gaat uitermate soepel. Zeven uur ben ik aan het werk. Er is weer van alles en veel en zo veel, dat ik merk dat de afgelopen weken veel van me hebben gevraagd en ik lang niet altijd even scherp was en fout na fout heb gemaakt en nou ja het is nou eenmaal zo. Er is overleg en uitwerkwerk en voorbereiding en nog veel meer. Tussendoor koffie met De Vrouw en lunch met De Vrouw en afwas en een klein rondje buiten het centrum wandelen. Om half vijf is het allemaal wel klaar voor vandaag. Krant. Dan maak ik avondeten en is Ineke er voor de spuit en de koffie. Ik kook aardappel, ui en bataat. De laatste paar minuten gaat daar een fijngesneden krop krulandijvie bij in. Afgieten, melk en kerrie erdoorheen en stampen. Voor De Vrouw heb ik de bouillon met kipfilet erin opgewarmd. Ik eet mijn dis met gehakte noten en het restant salade van gisteren ernaast. Er blijft genoeg stoemp over voor morgen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Let The Power Fall (Robert Fripp), Born (Birth), Frabjous Days – The Secret World Of Godley And Creme 1967-1969 (Godley & Creme), de twee cd’s uit de set Genesis Revisited Live: Seconds Out & More (Steve Hackett), Worm! (Regal Worm)



Woensdag 21 september:
Half zeven op. Hoofd leger. Koffie. Ik wandel mijn ronde naar de super. Het is herfst en al flink fris. Meer koffie met De Vrouw. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Mooi werk daar, het enthousiasme groeit. Er is nog veel werk te doen, maar de nieuwe voorstelling wordt steeds duidelijker. Thuis koffie met De Vrouw. Iets later lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje door de zon langs het kanaal. Thuis lezen en allerlei. Eind van de middag is Ineke er voor de spuit en koffie. Ik ga avondeten maken. Eerst leg ik pompoen in een braadslede en die gaat een kwartier de oven in (190C). Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, tomaat en vijg. Ik snijd rode ui, romanesco, paprika en courgette en die doe ik samen met shiitake bij de pompoen in de braadslede. Dit zet ik nog een half uur in de oven. Voor De Vrouw kook ik bouillon met kipfilet erin. We eten alles op. Nou ja, bijna. Een restant salade is voor morgen. Afwas en afval. Lezen (de PROG uit). Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Bridge Between (The Robert Fripp String Quintet), Show Of Hands (Robert Fripp & The League Of Crafty Guitarists), The Chronicles Of The Pussywarmers (The Pussywarmers), 7×3 (Potenzial), Alone Together (Rikard Sjöblom’s Gungfly), Footloose And Fancy Free (Bill Bruford’s Earthworks)



Dinsdag 20 september:
Opnieuw redelijk geslapen, maar niet uitgerust. Hoofd vol, af en toe warrig en onstabiel. Nou ja. Op de werkplek volop afleiding, maar als ik het maar allemaal af krijg. Veel overleg en nieuw werk en ik kom een heel eind. Tussen de middag wandel ik door bos. En nog verder. Half zes thuis. De Vrouw heeft een volle dag achter de rug en weet nog avondeten op tafel te zetten ook. De Zoon is er om half zeven. De Vrouw serveert een ovengerecht van ei en groente. Toe is er de koude fruitsoep die ik zondag maakte. Afwas. Lezen. De Vrouw krijgt bezoek. Webstek. Lezen. Slapen?
Muziek vandaag: In The City Of Angels (Jon Anderson), Worm! (Regal Worm), Runaljod – Ygdrassil (Wardruna)



Maandag 19 september: 32 jaar getrouwd
Redelijk geslapen. Het is nog zeer donker als ik de deur uit ga naar het werk. Twee weken geleden voor het laatst naar de werkplek. Op die werkplek graai ik benodigde spullen bijeen en dan rijd ik met collega naar locatie waar we een teamdag houden. In de ochtend overleg over onze afdeling in het komende jaar; in de middag klussen we op diverse plekken in de zorglocatie. Ik mag met twee collega’s een schuur schuren en van verse verf voorzien. Ondertussen gaat het gesprek natuurlijk over van alles en nog wat. Aan het eind van de middag nog een korte ontmoeting en nazit en dan brengt een collega me naar het station. Half zes thuis. Daar maak ik avondeten. Niet moeilijk: ik kook tagliatelle, warm de stoof van gisteren op en verwarm een halve runderschnitzel in bouillon. De Vrouw eet van de tagliatelle mee, maar het valt haar zwaar; ze moet even liggen om haar maag tot rust te brengen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Sound Of Surprise (Bill Bruford’s Earthworks), The Hideous Goblink (Regal Worm), Deus Arrakis (Klaus Schulze)



Zondag 18 september:
Pas om kwart voor zeven wakker en op. Ik loop mijn ronde hard door lichte regen en het gaat soepel, soepel. Thuis nog uitgebreid terug in bed. Koffie. Lezen en huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. Ik maak een fruitsoep van ooft dat hoognodig op moet. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Dan wandel ik door regen langs het kanaal en door park. Op tijd terug voor de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie met Duitsche vrienden (AC/DC!). Erna snel aan het werk voor het avondeten. Ik bak kastanjechampignon, ui, paprika, courgette, bataat en wortel; vervolgens daar wat bouillon over- en tomatenpuree doorheen. Dit laat ik inkoken tot een dikke stoof. Ondertussen is Ineke er voor de spuit en koffie. Even na zessen kook ik nog een runderschnitzel in de bouillon van gisteren en vul ik de salade van gisteren aan met vijg. We eten alles op en ik vergeet een foto te maken. Nou ja. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Tonträger (Provinztheater), Pulse X Pulse (Pulse), Friendship (Rikard Sjöblom’s Gungfly), Bundles (Soft Machine)



Zaterdag 17 september:
Half zeven op. Koffie. Ik wandel naar de super. Nog niet halverwege gaat het regenen en ik heb mijn plu niet bij me. Nou ja. Thuis koffie. Ik haal een van de twee zonweringen van de buitenramen aan de galerijkant eraf. Dan wandel ik het centrum in naar een super, de markt en de Syrische winkel. Als ik thuis kom, is Zwager er even met De Neef. Meer koffie. Als we weer alleen zijn, is er tijd voor huishoudelijks. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Ik wandel nogmaals het centrum in voor een vergeten boodschap. Krant. Halverwege de middag is de andere Zwager met de Schoonzus er. Thee. Ineke komt voor de spuit en om zes uur zijn we weer alleen. Ik leg pompoen in een braadslede en zet die twintig minuen in de oven op 190C. Dan maak ik salade van bosui, komkommer, tomaat en vijg. Ook leg ik een stukje kipfilet in bouillon en kook dat een kwartier. Inmiddels heb ik ook shiitake, rode ui, paprika en courgette bij de pompoen in gedaan en dit gaat nog eens een half uur de oven in. Als de kip voldoende heeft gekookt, zet ik het vuur uit, doe ik er wat voorgekookte wortel en doperwt bij en laat ik het even opwarmen. Dan zet ik alles op tafel. De Vrouw eet de kip met de doperwten en wortel plus wat pompoen en shiitake. Eten gaat zeer goed, dus. De rest van de geroosterde groenten eet ik op. Afwas. Restant krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Essential Fripp & Eno (Fripp & Eno), A Salty Dog (Procol Harum), het vierde plaatje van The MOFO Project/Object – The Making Of Freak Out! – An FZ Audio Documentary (Frank Zappa), Born (Birth)

• • •
 

15-09-2022

Terugzien

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2022 — bazbo @ 01:00

Waarde Vader,

Ik had vanmorgen liever nog een paar uur in de bedstee gelegen. Maar u kent mijn taak en ik weet van het vertrouwen dat U in mij heeft. Dat vertrouwen zou ik nimmer beschamen. Een echte verrassing was het ook niet. Het was nog aardedonker en ik had flink de smoor in, maar ik stond toch op. Uiteindelijk zou ik daar geen spijt van krijgen, en U zult later begrijpen waarom.
Ik schrijf U deze brief vanuit de herberg Het rode hert in Beekbergen. De gelagkamer is al leeg. Alles en iedereen is gereed voor de nacht en er is nog een klein stukje kaars. Ik kan U schrijven zo lang er licht is. In de kamer die ik deel met de andere wachters is het rustig. De meeste mannen liggen al te bed, maar ik kon de slaap nog niet vatten, ondanks de vroegte van de dag.

Want vroeg was het, vanmorgen. Nog voordat de marktbel zou luiden, hadden we al het nodige zware werk verricht. Toen het werd afgekondigd bij de kerk, wist ik al hoe laat het was. En U weet: het is een eretaak en als er dan een paar dagen later op de deur wordt geklopt, kan je niet weigeren. Op dit vroege uur reisde ik met enkele andere wachters naar Beekbergen. De banken uit de kerk sjouwden we naar buiten en hesen we op de karren. Samen met het wapenschild van Gelre en met de zetel van de landdrost van de Veluwe brachten we ze naar het Herenhul. Daar maakten we alles gereed voor de klaring van vandaag. Vervolgens liepen we terug naar de jaarmarkt.

Daar was het met het klimmen der zonne al een drukte van belang. Ik kwam dan ook ogen te kort om alles in de gaten te houden. De markt is een ideale plek voor allerlei geboefte en er loopt nogal wat gespuis met kwade bedoelingen rond. Zo zag ik een groepje ongure lui om zich heen kijken. Ze hadden hun zinnen gezet op een jonge vrouw, die aardig wat manden met zich mee torste. Eerlijk gezegd was de vrouw mij al eerder opgevallen. Mijn aandacht was gevangen door haar blanke en schone gelaat met de heldere ogen en stralende lach.
Ze stond te kijken naar het poppenkastspel en ze werd helemaal in beslag genomen door het verhaal. Haar buidel lag naast haar, boven op een van de manden die aan haar voeten stond. Ik zag het gespuis om haar heen dralen en toen ik een van de mannen een hand zag uitsteken, greep ik in. Die drie zakkenrollers wisten niet hoe ze het hadden terwijl ik hen bestormde met mijn zwaard en hellebaard. De een gaf ik een schop, de andere een slag met de platte kant van het zwaard en de derde ging uit zichzelf al henen. De buidel liet hij op de grond vallen en de drie verdwenen in de menigte.
De rest van het volk had het niet eens in de gaten gehad, maar de jonge vrouw had een gil geslaakt en stond te trillen op haar benen van de schrik. Ik wist haar te kalmeren en gaf haar de buidel terug. Ze vertelde me hoe dankbaar ze was en ze vroeg hoe ik heette. Ik noemde mijn naam en voor ik besefte wat ik deed zei ik haar dat ik de baas van de wachters was. Waarom ik zo pochte, wist ik in dat ogenblik niet goed. Ik ben geen leugenaar, dat weet U, Vader. Achteraf weet ik dat ik indruk op haar wilde maken en sterk op haar overkomen, maar een leugen is juist een teken van zwakte.

Ze lachte zo lief en verlegen en gaf me beleefd een knikje. Ze vroeg of ik haar wilde helpen met het dragen van haar vele manden. Ik zei dat ik haar wel enige tijd van dienst kon zijn, maar dat ik op tijd bij de Klaarbank moest zijn om daar de wacht te houden.
Geruime tijd brachten we door op de markt. Er was van alles te zien: barden, acrobaten, een bultenaar met zotte capriolen en er was ook een gezelschap op stelten. Die waren zo verbluffend goed, daar zouden ze aan overkant van de IJssel nog een puntje aan kunnen zuigen.
De jonge vrouw had van alles aangeschaft: mooie stoffen, gezouten vis, graan, een mengel wijn, te veel om op te noemen. Gelukkig had ze het meeste op de pof gekocht, zei ze. Later zou ze de koopmannen betalen, zoals een betrouwbare vrouw betaamt. Stelt U zich voor dat haar buidel toch ongezien ontvreemd zou zijn, dan zou ze zich nu in een zeer lastig parket bevinden.

We rustten wat in herberg Het rode hert. Onder het genot van een kroes gerstenat en een nap soep maakten we nader kennis en spraken we over ons beider leven.
Diedewij, heet ze en ze is woonachtig in Epe. Mijn waarde Vader, ze is van niet al te hoge komaf, maar ze is jong en sterk. Sinds enkele jaren is ze meid bij een voorname familie en ze kan goed voor zichzelf en voor anderen zorgen. Bovendien: ze bleek benieuwd naar wie ik ben en wilde gaarne dat we elkander nog verder leerden kennen. Ik wist niet wat me overkwam en had nimmer gedacht dat dit mij ooit nog zou gebeuren.
Tot mijn spijt had ik niet veel tijd meer en ik moest aan het werk. Diedewij wilde echter niet van mijn zijde wijken en ging met mij mee. We liepen over een stil pad naar het Herenhul, alwaar de klaring zou plaatsvinden. Toen we op een open plek kwamen, stopten we om kort uit te rusten. We zetten de manden neer en keken elkaar aan.
Ik kreeg een ingeving en nam haar handen in de mijne. Het liefst van alles zou ik het kapje van haar hoofd tillen en heur haren aanschouwen, maar zoiets beschamends zou ik niet durven én – gezien mijn betrekking – niet kunnen doen. Haar slanke handen voelden zacht aan in de mijne en ja, mijn waarde Vader, daar op het bospad drukte ze haar lippen op die van mij.
Lang mocht onze kuise kus niet duren. We werden onderbroken door bekenden van Diedewij. Tot mijn schrik stelde Diedewij mij aan hen voor als de baas van de wachters. Om mijn gezicht niet te verliezen bleef ik volharden in de leugen. Vervolgens maakte ik kennis met haar bekenden. Zo was daar Theunisken, de meid van Vrouwe Catharina, die de zaak van vandaag had aangespannen. Theunisken was door de beklaagden uitgemaakt voor toverkol en dat nam ze niet, vertelde ze ons. Aan haar zijde liep haar zoon Aert, die vandaag als haar momber op zou treden. Aert is een zeer jonge man en ik vind het dan ook een vreemde zaak dat zo’n jongen het woord moet voeren voor een volwassen vrouw als Theunisken. Maar zo zijn de gebruiken nu eenmaal, Vader. Wie weet wordt het ooit anders, als de invloed van de verlichte denkers zal reiken over de Veluwe.
Tot mijn ontsteltenis kwam ook de andere wachter Bertram voorbij. Hij vroeg of de baas wist dat ik hier was. Zo kwam mijn leugen uit. Beschaamd moest ik toegeven dat ik de baas van de wachters niet ben, maar Diedewij vergaf mij en bleef toch trots op me dat ik haar had gered van de zakkenrollers.
Vervolgens liepen we gezamenlijk verder naar de Klaarbank.

Vader, volgens mij hebt U nog nooit een rechtszaak van een dergelijke orde mogen aanschouwen, dus ik zal hier naar beste kunnen beschrijven hoe het er bij de Klaarbank aan toe gaat.
U weet dat als de schout in de stad er bij een civiele zaak niet uit komt of men gaat in beroep, dat hij dan de zaak kan overlaten aan het hoogste gerecht van de Hertogen van Gelre. Al eeuwen wordt dat recht gesproken hier op het Herenhul, gelegen nabij het Engelanderholt. Het Herenhul is een verhoging in het landschap, een open plek in het bos bij een grote kei en de Klaarbank bevindt zich in de open lucht.
We hadden het touw vierkant rond de zetel van de landdrost gespannen en daaromheen de banken geplaatst. Het wapenschild stond goed in het zicht. Met veel gewichtig vertoon kondigde de gerichtsschrijver de betrokkenen aan. Naast de landdrost Assuerus van Appelthorn tot den Poll waren er drie gerichtsmannen die de zaak mede zouden beoordelen, zodat er eindelijk helderheid over de kwestie zou zijn. Voorts waren bij de klaring aanwezig: de aangeklaagde en de aanklagende partij. Hun banken staan net buiten het touw. Slechts zij, die het woord zijn gegeven door de landdrost, mogen binnen het touw stappen en hun zegje doen. Achter de banken en verder buiten het touw bevond zich de ommestand en U kunt zich nauwelijks voorstellen hoe veel volk er nieuwsgierig is naar een dergelijke rechtszaak. Bijna iedereen uit de omgeving komt eropaf. De jaarmarkt vindt bij deze gelegenheid plaats in de buurt en de herbergen zitten allemaal vol.
Zelf stond ik naast de zetel van de landdrost opgesteld en het was ook hier mijn taak om de veiligheid van alle betrokkenen te waarborgen.

De betreffende klaring was een bijzondere vertoning. Op het eerste gezicht onbevattelijk dat ze er destijds in Epe niet zelf zijn uitgekomen. Mijn waarde Vader, U zult het bijna niet geloven, maar het handelde om een eenvoudige partij hout. De beklaagden hadden de partij van het land van Vrouwe Catharine weggehaald omdat ze vonden dat het van hun Enk kwam en niet van de Marke en dus ook niet toebehoorde aan Vrouwe Catharina. Naar ik begrijp was de schout die in Epe het recht moest spreken een neef van de beklaagde en derhalve partij, vandaar dat er beroep werd aangetekend en de Klaarbank van de hertogen van Gelre uitsluitsel zou moeten gaan geven. Nou, mooi niet. Landdrost Assuerus van Appelthorn tot den Poll is een vernieuwend denker, die de verlichte theorieën uit onze moderne tijd in de praktijk weet toe te passen. Volledig kon ik het niet volgen, want het is mijn taak om mijn aandacht op de ommestand te richten, opdat er geen ongeregeldheden plaatsvinden. Maar dat de hertog scherpzinnige en vernuftige ondervragingen liet zien, dat kan ik U wel vertellen. Aan het eind merkte ik evenwel enige teleurstelling bij zowel de aangeklaagde als de aanklagende partij, want een dwingende uitspraak over het hout – die of die is de schuldige en dit is de straf – die was er niet. Wel was de landdrost zeer uitgesproken over de verdachtmakingen van de beklaagde, die voornoemd aanklager Theunisken Lubberts had uitgemaakt voor toverse en weerwolf. Namens zijn moeder sprak Aert en verrassend genoeg viel er in diens toon geen zweem van verontwaardiging te bespeuren. Deze jongeman sprak helder en met de stem van de rede. Niet alleen de goede naam van zijn moeder stond op het spel, maar ook haar leven. Als de landdrost zou meegaan in die beschuldiging, zou dat zomaar eens de heksenwaag of marteling kunnen betekenen. Gelukkig sprak Assuerus in de geest van de nieuwe tijd; hij heeft in Deventer gestudeerd en ziet veel in de denkbeelden van Erasmus. Hij stuurde de partijen naar huis met de opdracht om zich niet meer te laten leiden door bijgeloof en door macht, geld en eer, maar om naar elkaar te luisteren en elkaar niet zwart te maken. Dan komen ze er zelf zeker uit. Echter, de aangeklaagde die de ongepaste woorden had gebezigd, werd ter plekke gestraft: hij moest zich ten overstaan van Theunisken en de hele ommestand op de mond slaan. Daarmee was de klaring ten einde.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik die hele klaring slechts in grote lijnen heb kunnen volgen. Ik was niet alleen belast met de taak van het bewaken van de veiligheid; tevens was mijn aandacht geregeld afgeleid. Vrouwe Diedewij zat in de ommestand en onze blikken ontmoetten elkaar voortdurend. Met kleine en hartelijke gebaren lieten we de warme gevoelens voor elkander blijken.

Na afloop waren we helaas genoodzaakt afscheid te nemen, maar we beloofden elkaar spoedig weder te zien. Daarbij keken we elkander lang en diep in de ogen. Toen ik haar nakeek, terwijl ze zich met haar manden van mij verwijderde in de richting van Epe, viel alles om me heen weg. Gelukkig wist ik me te vermannen, want ik moest nog lang verder met het werk.
We tuigden de Klaarbank af, laadden het wapenschild en de zetel op de kar en vervolgens brachten we de banken weer naar de kerk in Beekbergen. Vannacht blijf ik dus hier slapen in Het rode hert en morgen reis ik met de andere wachters terug naar huis.

Mijn waarde Vader, ik ben nu bijna aan het einde van deze lange brief. Het duurt niet lang meer voordat de kaars op is en derhalve is het tijd dat ik ter zake kom. U zult het met mij eens zijn dat ik U nooit veel om gunsten heb gevraagd. Maar nu vraag ik slechts Uw toestemming die voor mij zo van belang is. Vader, mijn geliefde is van lage komaf, maar ze is jong en sterk en zorgzaam en ze werkt hard. Ik ben tamelijk ouder dan zij, maar ben er tevens van overtuigd dat ik haar en ons met mijn betrekking voldoende zekerheid zal kunnen geven. Daarbij: ze is de vrouw van mijn leven; het kan niet anders dan dat de Here ons voor elkaar heeft voorbestemd.
Ik hoop dan ook met gans mijn hart dat U mij Uw zegen zult schenken om een toekomst op te bouwen met Diedewij – als ik haar ooit nog mag terugzien.

Vader, ik hoop op Uw spoedige bericht en bevestiging. Geeft U mijn geliefde Moeder een warme omhelzing en vertelt U haar hoe dankbaar ik haar ben voor alles wat zij tijdens mijn leven voor mij heeft verricht en betekend.
Een welgemeende groet van Uw liefhebbende zoon,

Rikkert
Wachter uit Brummen


Beekbergen, 7 juli 1625



Met dank aan het Erfgoed Platform Apeldoorn en aan theatermaker/regisseur Aad van der Waal voor de inspiratie. De theaterproductie in het kader van Living History is in het weekend van 27 en 28 augustus 2022 vijf maal opgevoerd op het Herenhul, met de schrijver dezes in de rol van Rikkert.

Hier lees je ‘m op FOK!.


• • •
 

10-09-2022

B-log: 10 t/m 16 september 2022

Filed under: B-log 2022 — bazbo @ 07:08



Vrijdag 16 september:
Slapen redelijk goed. Op tijd op en na ronde hardlopen (soepel) om zeven uur aan het werk. Er is weer van alles. Tussendoor koffie. De Vrouw gaat eind van de ochtend de deur uit. Half twaalf is het computerwerk klaar en sluit ik af. Lunch. Afwas. Dan loop ik naar het station. Door een staking is er geen busverkeer. In Velp stap ik uit een trein. Een kwartier later ben ik in een locatie voor een gesprek met cliënten, verwanten en medewerkers over kwaliteitsthema’s in de organisatie. Komende vrijdagmiddagen vinden er meer van dit soort gesprekken plaats en ik ga daar artikelen over schrijven die een plek krijgen in de jaarlijkse kwaliteitsrapportage. Leuk. Zes uur ook weer thuis. Voor De Vrouw kook ik een aardappel, een stukje kipfilet en een grote roos romanesco in de bouillon van gisteren. Voor mijzelf warm ik het restant spaghettischotel van gisteren op. We eten alles op. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: A Blessing Of Tears – 1995 Soundscapes – Volume Two – Live In Argentina (Robert Fripp), 1999 – Soundscapes – Live In Argentina (Robert Fripp), Shine On Brightly (Procol Harum), het tweede en derde plaatje van The MOFO Project/Object – The Making Of Freak Out! – An FZ Audio Documentary (Frank Zappa)



Donderdag 15 september:
Toch goed geslapen. Kwart over vijf op en om zes uur ben ik aan het werk. Er is zeer veel. Voordat anderen beginnen, heb ik al heel veel gedaan. Dan volgt een serie overleggen. Om een uur lunch ik met De Vrouw. Afwasje. En weer verder zodat ik om drie uur kan stoppen. Ik wandel naar Josephine, een speler van Wirwar. Vanmiddag maken we korte filmpjes van schilderijen die ze heeft gemaakt en die haar herinneren aan haar jeugd en het herstel na hersenletsel. We zijn snel klaar en er is veel tijd voor verhalen en gesprek. Half vijf ben ik weer terug. Ik begin vast met voorbereiden van avondeten. Ik kook spaghetti. Ondertussen snijd ik groenten. Ineke is er voor spuit en koffie. Ik kook een aardappel en een klein stuk kipfilet in bouillon. Ernaast bak ik kastanjechampignon, ui, paprika en courgette en daar gaat een blik tomatenstukjes doorheen. Een paar schepjes van die saus pureer ik en ik serveer het met de aardappel en de kipfilet aan De Vrouw. Voor mijzelf roer ik de gekookte pasta door de saus. Het eten gaat De Vrouw goed af. Zelf maak ik de pan slechts voor de helft leeg. Da’s mooi, want de bedoeling; zo heb ik voor morgen ook nog een hap. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: November Suite – Soundscapes – Live at Green Park Station 1996 (Robert Fripp), That Which Passes – Soundscapes 1995 – Live Volume 3 (Robert Fripp), Radiophonics – 1995 Soundscapes Volume 1 – Live in Argentina (Robert Fripp), Procol Harum (Procol Harum), A Part, And Yet Apart (Bill Bruford’s Earthworks), Runaljod – Gap Var Ginnunga (Wardruna), The Turning Year (Roger Eno)



Woensdag 14 september:
Half zes. Lichte regen tijdens mijn ronde hardlopen (soepel, soepel), maar niet erg. Op tijd naar de super. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. De contouren van de nieuwe voorstelling worden steeds duidelijker en de groep steeds enthousiaster. Mooi! Op tijd thuis. Koffie. De Vrouw komt terug van de huisarts: de hechtingen (lees: veel krammen) zijn uit de vijf operatiewonden verwijderd. We lunchen. Dan is ze erg vermoeid en gaat ze liggen. Ik doe de afwas en wandel dan een klein rondje langs het kanaal. Erna doe ik wat werkzaamheden voor De verjaardag van Anja. Krant op het balkon. Ineke is er voor een injectie en koffie. Ik maak avondeten. In een ovenschaal doe ik aardappel, bataat en romanesco, later schuif ik daar met feta gevulde portabello in een andere schaal naast. Voor De Vrouw kook ik aardappel, bataat, romanesco en kip in bouillon. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon. Even beklemming en angst en zeer vermoeid ga ik slapen.
Muziek vandaag: Pie Jesu (Robert Fripp), Lovesexy (Prince), Love Symbol (Prince), On Her Journey To The Sun, het tweede plaatje van The MOFO Project/Object (Frank Zappa)



Dinsdag 13 september:
Goed geslapen dit keer. Toch voor zessen op. Een uur later ben ik aan het werk. Veel te doen vandaag, inclusief allerlei overleg. Tussendoor koffie. De Vrouw is ook redelijk op tijd op en doet allerlei. Het gaat ook redelijk goed. We lunchen rond half een. Afwasje. Ik loop eerst een kort rondje buiten het centrum, daarna maken De Vrouw en ik een kort(er) rondje langs apotheek en rond ons appartementencomplex. In de middag werk ik nog een paar uren en even na half vijf is het klaar. Krant op het balkon. Ik maak avondeten: eerst een salade van bosui, komkommer, blauwe bes en noot, dan een chili van ui, champignon, paprika, peper, courgette, tomaat, rode boon en mais. Tussendoor is Ineke er voor de spuit en koffie. Dan maak ik alles in de keuken af. Voor De Vrouw warm ik een restant stoemp van gisteren op. De Zoon is er om zes uur. De Zoon en ik eten al het voor ons bestemde eten op; De Vrouw komt heel ver, maar het restant was echt te veel. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Gates Of Paradise (Robert Fripp), Green Naugahyde (Primus), Primus & The Chocolate Factory With The Fungi Ensemble (Primus), The Desaturating Seven (Primus), Animation (Jon Anderson), Drif (Heilung), Kvitravn (Wardruna)



Maandag 12 september:
Niet goed geslapen. Als ik mijn ronde hardloop zie ik dat het volle maan is. Vandaar. Het is ook nog erg donker en doodstil op straat. Lopen gaat overigens redelijk soepel. Zeven uur ben ik aan het werk. Er ligt van alles en ik doe van alles. Ook van allerlei overleg vanmorgen. Tussendoor koffie. Met De Vrouw gaat het weer vrij redelijk; ze heeft hernieuwde energie en eten lukt ook weer beter. Mooi. Lunch. Afwas. We wandelen een heel klein rondje; het is voor het eerst weer dat De Vrouw buiten komt. We bezoeken een tweetal winkels in de buurt en het gaat heel aardig. In de middag werk ik verder; De Vrouw krijgt de buurvrouw op visite. Krant op het balkon. Vijf uur is Ineke er voor de anti-trombose-injectie. Erna maak ik avondeten. Ik kook aardappel en ui en wortel en stoemp dat tot een stamppotje. Het is vrij natte kledder; ideaal voor De Vrouw om te eten. Zij roert er nog minuscuul gesneden kipfilet doorheen; zelf strooi ik er parmesan en gehakte noten overheen. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Equatorial Stars (Fripp & Eno), Rhinoplasty (Primus), Antipop (Primus), Stamping Ground (Bill Bruford’s Earthworks), Mixing Colours (Roger Eno & Brian Eno)



Zondag 11 september:
Kwart voor zeven wakker en op. Huishoudelijks en koffie. Restje krant op het balkon. De Vrouw staat ook op; het lijkt beter te gaan dan gisterenmorgen, want volop drinken en later ook eten. Meer koffie. Webstek (veel foto’s van Living History plaatsen). Ik maak een verse tomatensoep voor De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Een gekookt ei eten lukt, maar de soep smaakt De Vrouw niet. Kan gebeuren. Afwas en stofzuig. De Vrouw gaat even liggen. Ik wandel een rondje om het centrum. Op tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Het is mijn beurt en ik kies een album dat ik van de week ook al draaide in mijn project #playallyourcdsagain: Dummy (Portishead). Op tijd sluit ik af, want avondeten maken en Ineke is er voor de dagelijks injectie. De Vrouw heeft vanmiddag lang gerust; dat had ze kennelijk nodig. Ze eet soep en een paar happen van mijn pompoenrisotto. Het gaat alweer wat beter. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Love Cannot Bear – Soundscapes – Live In The USA (Robert Fripp), The Brown Album (Primus), Lamentations (Gungfly), Go Live In Paris (Stomu Yamashta), Moondawn (Klaus Schulze)



Zaterdag 10 september:
Iets na zessen wakker en op. Mijn ronde hardlopen gaat nog soepel ook. Ik wandel naar de super. Zeer lichte regen. Thuis is er ziekenbezoek van Martijn. Koffie. Ik wandel naar een andere super en de Syrische winkel voor brood. Meer koffie. De Vrouw heeft een iets andere dag; eten valt wat minder goed en bewegen lukt lastig. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. De Vrouw gaat even liggen; ik doe was en wandel nog een rondje langs het kanaal. Krant op het balkon. De Vrouw is weer op en het gaat wat beter. Ineke is er om vijf uur voor de spuit en daarna maak ik eten: courgettesoep met kip voor De Vrouw en voor mijzelf leg ik bosui, paprika, courgette en kerstomaat in de oven (190C), met na twintig minuten nog een schaal met een portabello gevuld met feta. Tien minuten later eet ik het op. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Tales From The Punchbowl (Primus), Imaginary Diseases (Frank Zappa), Raindog (Stomu Yamashta), Go (Stomu Yamashta)

• • •
 

06-09-2022

Living History – 27 en 28 augustus 2022

Aad van der Waal schreef – in opdracht van het Erfgoed Platform Apeldoorn – een theaterstuk over een rechtszaak die plaatsvond op 7 juli 1925 op het Herenhul, nabij Engelanderholt, tussen Ugchelen en Beekbergen. Hij wist een theatergroep bijeen te brengen die op 27 en 28 augustus het stuk vijf keer heeft opgevoerd. Naast de theatergroep deden drie vertellers van het Vertelgenootschap Apeldoorn een bijdrage.
Mogelijk volgen er meer foto’s (gemaakt door andere spelers).

Foto: Hans Hogenbirk


Eerste repetitie van de tweede scène (31 juli):


Repetitie van de tweede scène (zaterdag 6 augustus op locatie: Het Herenhul):


Repetitie (zaterdag 13 augustus in zaal De Octopus in Gigant):


Generale repetitie (vrijdagavond 26 augustus in zaal De Walvis in Gigant):


Eerste dag: drie uitvoeringen (zaterdag 27 augustus):


Tweede dag: twee uitvoeringen (zondag 28 augustus):


Foto’s aangeleverd door Michaël Zwaaf:

Een verzameling foto’s van het Erfgoed Platform Apeldoorn vind je hier.
Een kleine selectie van die foto’s hieronder (in de hoop dat fotografen Hans Hogenbirk, Wim van de Berg en Willem Jan Hagens het niet erg vinden):


Een filmverslag door lokale tv-omroep RTV Apeldoorn zie je hier :

• • •
 

02-09-2022

B-log: 3 t/m 9 september 2022

Filed under: B-log 2022 — bazbo @ 19:40



Vrijdag 9 september:
Half zeven op. Een uur later ben ik even aan het werk. Ik doe allerlei spul dat even kon blijven liggen en dat maak ik nu af. Tien uur is het klaar. Dan is De Vrouw ook uit bed. Het gaat zeer goed, gezien de omstandigheden. Zo drinkt ze redelijk en eten lukt nog beter. De hele dag blijft ze op. Ik maak een soep van ui en romanesco. Voor De Vrouw maak ik een versie met kip erin en die pureer ik nog extra. Eenvoudige lunch. Afwasje. Dan fiets ik naar een keukenwinkel en daar bestel ik een nieuw fornuis, eentje vergelijkbaar met wat we nu hebben maar dan met een inductieplaat in plaats van op gas. Het kan vanaf 15 oktober bezorgd en dat is twee weken later dan dat we hier de elektriciteit laten aan passen en de cv-installatie opnieuw laten inregelen. Welja. Op de terugweg haal ik het groentepakket op. Krant op het balkon. Ineke is er weer voor een injectie en koffie. Dan bak ik kastanjechampignon en courgette en daar gaat de romanescosoep bij. Kaas en noten eroverheen en goede hap. De Vrouw eet een kom van de goed gepureerde met kip en het lukt goed. Ze is ook voor het eerst naar het toilet geweest dus inwendig is de spijsvertering mooi op gang gekomen. Het gaat allemaal zeer voorspoedig, al was de woensdag een zware dag. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: At The End Of Time – Churchscapes – Live In England & Estonia, 2006 (Robert Fripp), Miscellaneous Debris (Primus), Pork Soda (Primus), Song Of Seven (Jon Anderson), Freedom Is Frightening (Stomu Yamashta), One By One (Stomu Yamashta)



Donderdag 8 september:
Redelijk geslapen. Mijn ronde hardlopen gaat soepel. Het is nog wel wat benauwd en in de verte zie ik lichtflitsen, maar het blijft droog. Als ik thuis ben begint het te regenen. Zeven uur ben ik aan het werk. Er ligt van alles, maar in alle rust kan ik veel doen. De Vrouw is tussendoor op en zowaar, ze weet het een en ander te eten. Dat gaat dus goed. Dan rust ze weer wat. Ik lunch en maak een paprikasoep (ui en paprika bakken, bouillon eroverheen, paprikapoeder erdoorheen en dan pureren), met een aangepaste versie voor De Vrouw. Zowaar, daar eet ze een glas vol van op en het smaakt ook nog. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal. Daarna nog wat verder werken, enige mantelzorg en om half vijf doe ik de werklaptob dicht voor vandaag. Krant op het balkon. Ineke is er weer om vijf uur voor het zetten van een injectie en een kop koffie. De Vrouw drinkt een kop koffie mee en dat gaat goed. Daarna maak ik avondeten. Voor De Vrouw warm ik nogmaals de paprikasoep met gepureerde kipfilet erin warm. Voor mijzelf bak ik kastanjechampignon en courgette en daaroverheen giet ik het restant paprikasoep. Beetje kaas en wat gehakte noten eroverheen en de hap is goed. De Vrouw eet uitstekend, dat komt dus mooi op gang. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Beyond Even (1992-2006) (Fripp & Eno), Frizzle Fry (Primus), Sailing The Seas Of Cheese (Primus), Floating Music (Stomu Yamashta), The Man From The East (Stomu Yamashta), Solace (Held By Trees)



Woensdag 7 september:
Niet zo goed geslapen. Goh. Toch schrik ik pas om half acht wakker. Berichtjes van De Vrouw. Gisterenavond al was de kou uit haar lijf en had ze het heel warm. Maar ze is de nacht goed doorgekomen. Ze moet 450 ml drinken en wat yoghurt eten en als dat lukt dan kan ze vanmorgen naar huis. Ik wandel naar de super. Het heeft vannacht aardig geregend en het is wat afgekoeld. Als ik weer thuis kom, gaat de telefoon. De Vrouw. Het gaat zo goed met haar, dat ze eind van de morgen naar huis kan. Kwart voor elf tref ik onze bovenbuurvrouw Ineke en zij rijdt me naar het ziekenhuis in Arnhem. Ik pak een rolstoel, rijd ermee naar boven en tref De Vrouw in redelijk goede conditie aan. Nog even afscheid van de verpleging en een kamergenoot en dan gaan we naar beneden. De tocht terug gaat vloeiend en om kwart over twaalf ligt De Vrouw thuis op bed. Ik drink koffie en lunch iets. Dan gaat de werklaptob even aan en gedurende een paar uur verricht ik wat werkzaamheden. Vier uur doe ik de boel uit. Krant op het balkon. Ondertussen heeft De Vrouw flink last van pijn en is er lichte verhoging, maar nog niet zorgelijk. Vijf uur is Ineke er weer even om een spuit te zetten (ze is verpleegkundige) en even later komt ook Zwager een kort moment op bezoek. We praten op het balkon en daarna is De Vrouw opnieuw zeer vermoeid. Ik maak avondeten. Eerst wat ‘roosjes’ romanesco twintig minuten in de oven (190C), dan kastanjechampignon, paprika en courgette erbij en dat nog eens vijfentwintig minuten. Peper, zout, kaas eroverheen en het is geweldig. Afwas en afval. Rest krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Portishead (Portishead), Vile Foamy Ectoplasm (Don Preston), Suck On This (Primus), Live at WOMAD 1982 (allerlei), Please Be Quiet (Gungfly), Silhouettes (Klaus Schulze)



Dinsdag 6 september: Een nieuwe wereld
Mijn hoofd raakt niet leeg tijdens mijn ronde hardlopen. Het is trouwens ook bijzonder benauwd om zes uur op straat, ondanks dat het vannacht iets heeft geregend. Zeven uur ben ik wat aan het werk, maar het vlot niet echt. Echt erg is dat niet. Tussendoor koffie met De Vrouw. Half elf sluit ik de laptob af. Een half uur later is De Zoon er en die brengt ons naar het ziekenhuis in Arnhem. Een nieuwe wereld gaat starten. Het intakegesprek voor de OK is kort en ik mag na een kwartier afscheid nemen van De Vrouw. Verwachte operatietijd is 15.00 uur, dus ik ga terug naar huis. Daar ben ik om half twee. Krant op het balkon. Ik ga even rusten en om kwart voor drie gaat de telefoon. De chirurg. Operatie uitstekend verlopen. De Vrouw heeft een gastric bypass: haar maag is voor driekwart verkleind en er is een omleiding van de maag direct naar de dunne darm. Hierdoor zal ze het komende jaar veel overgewicht verliezen en zal ze naar verwachting gemakkelijker bewegen en zich prettiger in haar lijf voelen. De ingrijpende verandering in eetritme (zes kleine maaltijden per dag) en eetpatroon (eten en drinken scheiden, geen suiker, geen vet), daar is ze de afgelopen weken al redelijk aan gewend geraakt. Ik maak wat te eten voor mijzelve en ik doe niet moeilijk: ik bak wat courgette en doe daar het restant van de pastapaddenstoelenpestopaprikapreischotel van gisterenavond bij. Wat geraspte kaas eroverheen en opeten maar. Klein afwasje. Kwart voor vijf belt de verpleegkundige met de mededeling dat De Vrouw op de afdeling ligt. Een half uur later ga ik de deur uit. Ik ben er iets na zessen. De Vrouw heeft al gelopen, geplast en ijs gegeten. Toch is ze zeer vermoeid (goh), heeft ze moeite met voluit ademen en heeft ze het koud (terwijl het bijzonder warm is). Ze slaapt dan ook veel in de twee uur dat ik er ben. Niet erg. Vannacht blijft ze aan een monitor liggen. Hopelijk is ze morgen wat alerter en kan ze online contact zoeken met mensen. Ik ben om negen uur weer thuis. Webstek. Slapen.
Muziek vandaag: The Turning Year (Roger Eno), A Map Of The World (Pat Metheny), Bundles (Soft Machine)



Maandag 5 september:
Niet eens heel slecht geslapen. Op tijd naar en op de werkplek. Daar volle ochtend, maar ik red het. Twee uur ben ik weer thuis. Nog even wat werkzaamheden en dan loop ik naar Gigant voor een overleg van de werkgroep van Wirwar. Ook daar komt werk uit voort. Tegen vijven thuis. Krant op het balkon. Ik maak avondeten. Eerst kook ik spaghetti. Dan bak ik kastanjechampignons, ui, prei en paprika en daar roer ik de pasta en groene pesto doorheen. Parmesan erover en opeten maar. Er blijft nog over ook. Dat zou morgen van pas komen. Afwasje. Kwart over zeven wandel ik terug naar Gigant. Daar tref ik Willem, Aad en Reinier voor een preventieve vergadering ter voorbereiding op De verjaardag van Anja op 25 september. Aad is er helaas niet, maar we weten het programma vast te stellen. Half tien thuis en daar is net De Vrouw terug van het werk. Ik maak eten voor haar en we praten wat bij en om half elf probeer ik te gaan slapen.
Muziek vandaag: Live At WOMAD 1982 (allerlei)



Zondag 4 september:
Kwart voor zes op. Mijn ronde hardlopen gaat redelijk. Hoofd wel vol, maar niet erg. Thuis terug in bed. Krant op het balkon. Koffie en huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Lezen op het balkon. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met Duitsche vrienden (Vulfpeck!). Erna maak ik avondeten. Ik doe kastanjechampignons, rode ui, aardappelblokjes, paprika en courgette in een braadslede en zet die vijfentwintig minuten in de oven (190C). Dan gooi ik er nog wat (gekookte) mais overheen en zet het nog vijf minuten in de oven. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. Er is ook nog wat salade van vrijdagavond over en we maken alles op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Thread (Travis & Fripp), Dummy (Portishead), The Unbendable Sleep (Rikard Sjöblom), All Heaven Broke Loose (Bill Bruford’s Earthworks), Drif (Heilung)



Zaterdag 3 september:
Half zeven wakker en op. Koffie. Kwart over acht wandel ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenrondje, maar slechts langs de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan het centrum in voor een rondje shirts kopen, super, markt en Syrische winkel. Meer koffie op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Ik fiets naar de woonwijk van mijn jeugd en bezoek Onze Vader. Het gaat eigenlijk heel uitstekend met hem; hij heeft volop verhalen en ik kom er maar nauwelijks tussen. Pas helemaal aan het eind van de middag kan ik vertellen over De Vrouw en de fikse ingreep van aanstaande dinsdag. Even na vijven thuis. We wandelen naar een mooi restaurant in het centrum. Daar laten we ons verrassen met een vijfgangenmenu. Carpaggio van watermeloen met aioli en burratta, bisque met garnalen, gazpacho van biet met avocado en bietensorbetijs, eendenborstfilet met biet en fregola, truffelrisotto met paddestoelen, sucade gestoofd en sucadebiefstuk met venkel en crème van zoete aardappel, ratatouille met fregola en ten slotte pruimenmousse met gekonfijte pruim, frambozengel en vanilleijs. Welja. Omdat het (nu nog) kan. Negen uur zijn we terug. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Live At Coventry Cathedral (Travis & Fripp), Closure/Continuation (Porcupine Tree), Joe’s Xmasage (Frank Zappa), Sunir (IANAI)

• • •
 

01-09-2022

Wild – Lotgenoten (0044)

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2022 — bazbo @ 01:00

Lotgenoten,

Gelukkig bestaan ze niet meer, die stinkende streekbussen. Nou ja, ze zullen heus nog wel bestaan, maar het vervoersbedrijf bij mij in de regio zet ze niet meer in. Alle materieel is elektrisch tegenwoordig. En stil. Ik zit dus ’s morgens vroeg niet meer in een stinkende streekbus naar mijn nieuwe werkplek (had ik al verteld dat ik een – laat maar), maar in een stille streekbus. Van de ene provincieplaats naar de andere. De route gaat deels over een snelweg en die leidt weer deels langs een bos.
Doorgaans lees ik me een breuk in die stille streekbus. Jaren geleden kocht ik eens een e-reader. Iemand als ik zweert bij een echt boek van papier. Dat leest heerlijk, je hebt een kunstwerk in handen en steunt de auteur. Voor het gemak – lees: onderweg naar vakantiebestemming of nieuwe werkplek – schafte ik een e-reader aan. E-boeken koop ik dan weer niet of nauwelijks. Nee, mijn e-reader staat vol met (legaal gedownloade) klassiekers. Van Jules Verne tot aan Charles Dickens. Heel fijn. Echter, als de stille streekbus over de snelweg langs het bos zoeft, dan staak ik het lezen. Want: herten en ander wild.
Ik begrijp het vaak niet: vlak langs de snelweg zijn ze te zien, de reeën, dam- en edelherten. Die meute voorbijrazende auto’s en vrachtwagens: daar moeten die beesten toch enorm van schrikken? Maar nee, ze blijven onverstoorbaar verder grazen of lopen of wat ze verder nog aan het doen zijn op het vroege ochtenduur.

De schemering is bijna voorbij, vanmorgen. Een perfect moment om de dieren te spotten. Ik leg de e-reader op mijn schoot, schuif mijn leesbril naar het puntje van mijn neus en kijk over het montuur heen naar buiten.
Het gras is geel, de bomen en struiken verdord. Er liggen kale bomen her en der, omgewaaid of gevallen. Veel variatie in het gewas is er ook al niet. Alles is droog en verzuurd en het ziet er treurig uit. Het lijkt wel herfst en er is nog geen hert te zien. En dat terwijl de zomer nog in volle gang is en het ernaar uitziet dat de warme dagen nog niet voorbij zijn en de regen voorlopig uitblijft. Mijn gedachten dwalen af.

‘Nee hoor, er is niets aan de hand. Het is gewoon lekker weer. Vroeger noemden we dit een warme zomer, tegenwoordig is het de angstporno van klimaatverandering.’ Het is geen klimaatverandering; het is een klimaatcrisis. Alle alarmbellen gaan al tientallen jaren af, maar we doen er geen flikker aan, want ‘de economie en mijn geld en ik merk er niks van en na ons een zondvloed’. Als we zo doorgaan is er geen na ons. Ja, het klimaat verandert altijd, maar de laatste dertig jaar wel héél erg snel en dat heeft de mens veroorzaakt. Van alle levende wezens die de evolutie heeft voortgebracht is de mens wel de meest afschuwelijke en meedogenloze.

‘Geen asielzoeker in mijn wijk!’ Zijn er plannen om mensen onder te brengen in een leegstaand hotel? Dan kopen wij het hotel op zodat de mensen er niet in kunnen of we doen er alles aan om te voorkomen dat de staat het hotel koopt. Lieve help, wat een kloo – ‘als ik het maar goed heb, wat kan mij dan de ander schelen’. Er is geen asielcrisis, want er zijn niet meer asielzoekers dan voorgaande jaren; er is een opvangcrisis omdat in rustiger tijden de opvang is afgeschaald. Migratie is van alle tijden; al duizenden jaren trekken mensen weg uit oorden waar het niet lukt om een redelijk bestaan op te bouwen of te leiden omdat de omstandigheden er gewoon niet goed zijn, op zoek naar plekken waar het beter is. Oorlog, armoede, wat de reden ook mag zijn. Wie zijn wij om te bepalen voor een ander wat een goede reden tot vluchten is? Wie zijn wij om te mogen zeggen: ‘Dit, deze stippellijn hier, dit is een grens en hier mag je niet voorbij.’? Als ons deel van de wereld straks onleefbaar is door extreem weer, zeespiegelstijging of juist droogte of wat dan ook, en we voelen ons hier niet meer veilig en we vertrekken massaal naar een ander deel van de wereld omdat het daar wél veilig is en omdat we daar een behoorlijk leven kunnen herstarten, hoe willen we daar dan ontvangen worden? Met: ‘Geen asielzoeker in mijn wijk!’?

Ik, ik, ik. Nee, wij mensen zijn sociale wezens, maar we maken elkaar het leven kapot. Is het niet met klimaatontkenning of xenofobie, dan is het wel met elkaar online verrot schelden, met trekkers je zin doordrijven, met dierenmishandeling omdat we ‘nog wel gewoon moeten kunnen barbecueën’, met misinformatie verspreiden (‘De boeren moeten weg zodat er huizen voor asielzoekers kunnen komen’), met roeptoeteren dat ‘Een staat die zich als tiran gedraagt mag afgezet worden’ terwijl je kamerlid of statenlid of raadslid bent, met geld met bakken tegelijk binnen harken terwijl de rest van het land het financieel steeds moeilijker krijgt, met ‘Wat nou verkeersregels? Ik bepaal zelf wel hoe of ik …’

Ik wil de hoop niet opgeven, maar soms vind ik het moeilijk om trouw te blijven aan mijn idealen, aan mijzelf. Mijn afval blijf ik netjes scheiden, ondanks dat ik mensen hun bergen vuilnis naast de buurtcontainers zie smijten. Als mijn buurman met wie ik de krant deel moppert dat die krant weer eens te laat bezorgd is omdat er geen personeel is, terwijl ‘hier vlakbij een AZC barstensvol asielzoekers zit’, dan vraag ik hem of hij er al is geweest om de mensen te vragen. We blijven zoeken naar mogelijkheden om ons huis verder te verduurzamen, ook al kost ons dat in eerste instantie wat meer geld. Ik blijf de wat duurdere producten kopen bij de supermarkt die wél een eerlijke prijs betaalt aan de boer, in de hoop dat langzaam steeds meer mensen zullen (kunnen) kiezen voor een beter alternatief. De helpende hand blijf ik uitsteken; ik probeer zo veel mogelijk zonder oordeel naar iemand om te zien, gewoon omdat iemand op dat moment hulp nodig heeft. Ja, het is moeilijk om trouw te blijven aan mijn idealen, aan mijzelf, maar ik probeer me er niet al te druk om te maken, want als eenling heb ik er niet al te veel invloed op. En ik weiger om op de sociale media hard mee te brullen of juist een tegengeluid te schreeuwen. Dat helpt me niet verder en het kost me te veel energie.

Die energie gebruik ik liever om me bezig te houden met de zaken die ik wel kan beïnvloeden. Dichtbij. Hoewel, soms gebeuren er in mijn naaste omgeving dingen waar ik geen vat op heb, maar wel mee te dealen. Ik heb van doen met de dynamiek in mijn baan, met onvoorspelbare zaken in mijn vrijwilligersklussen, met mijn oude vader of De Zoon die mijn aandacht vraagt. Of met dingen in en om het huis, van eenvoudige huishoudelijke tot ingewikkelder administratieve klussen. En dan is er nog De Vrouw, De Vrouw die na alle avonturen van borstkanker en behandeling en alle gevolgen van dien binnenkort opnieuw in een stroomversnelling van medische toestanden komt. We gaan wederom een intensieve periode in van ziekenhuisopname en operatie en nasleep en ik maak me zorgen en ik ben ook gewoon hartstikke bang en …

En daar is er een. Ik herken ‘m gelijk. Een vlaag van paniek. Een enorme angstaanval. Ik ril. Het zweet breekt me uit. Er beukt iets op mijn hoofd, alsof iemand met een grindtegel op mijn hoofd staat en erop stampt en springt. Er opent zich een zwart gat voor mijn ogen, waarin ik eerst langzaam maar steeds sneller dreig te verdwijnen. Hoppa. Daar is er weer eens een. Tijdje niet gehad.
Eerder was het niet alleen duister, maar kreeg ik ook gedachten dat ik dit niet meer wilde en dus het leven wilde stoppen. Dat heb ik gelukkig niet meer. Dit is naar en afgrijselijk, maar het gaat voorbij. Is het niet nu, dan is het straks of morgen of over een paar dagen. Het is niet fijn, maar ook niet erg. Het mag.
Ik haal diep adem en glimlach zelfs. De lucht klaart. Het wordt weer licht. Het is weg, lijkt het. Zucht. Van opluchting.

Ik kijk om mij heen. De stille streekbus zoeft nog altijd over de snelweg. Maar het bos is al lang voorbij. Geen hert gezien. Ook niet op gelet.

Wat een avonturen weer.


Apeldoorn, augustus 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

• • •