bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

16-04-2021

B-log: 17 t/m 23 april 2021

Filed under: B-log 2021 — bazbo @ 18:18

Dit is mijn B-log. Dagelijks verschijnen hier gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, stemmingen en stemmingswisselingen. U bent gewaarschuwd.

Bas
5 februari 2017



Zaterdag 17 april:
Half zeven wakker en op. Koffie. Ik wandel naar de markt voor fruit, groente en vis. Daarna ga ik naar de slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan loop ik naar een super en een Turkse winkel in het centrum voor de laatste kleinigheden. Meer koffie met De Vrouw in de zon op de galerij. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. We fietsen naar een uitvaartcentrum om de familie van Ger te condoleren; goed om er even te zijn en Elly en de kinderen te kunnen spreken, al is het kort. Thuis krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook stronkjes witlof, die wikkel ik in plakken ham, leg ik in een ovenschaal, bedek ik met kaas en zet ik in de oven. Ik maak een salade van rode ui, rode kool, komkommer, rucola en framboos. Ik bak lamsfilet. We eten het op. Ook is er ijs toe. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen. Luisteren.
Muziek vandaag: Lighthouse (iamthemorning), Ocean Sounds (iamthemorning), The Bell (iamthemorning), Back To The Story … (The Idle Race), Live at Leeds (The Who)

• • •
 

15-04-2021

Bijzonders – Lotgenoten (0030)

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2021 — bazbo @ 01:00

Lotgenoten,

‘Wie heeft er nog wat bijzonders deze week?’ vroeg De Vrouw.
De zaterdag is de dag dat het gezin een uurtje lang compleet is. Dat uurtje vindt meestal plaats tussen half een en half twee. Lunchtijd. Bijna vijf jaar geleden ging De Zoon het huis uit. Soms komt hij doordeweeks een keer ’s avonds eten; de zaterdaglunch is vaste prik. Ik haal Turkse pide, zet allerlei biologische kazen en vleeswaren op tafel, hoop rauwkost erbij, sap, water, peper en zout en noem maar op. Vreetfeestje.

De vraag ‘Wie heeft er nog wat bijzonders deze week?’ is een logisch vervolg op ‘En hoe was het afgelopen week?’. De Zoon vertelt over zijn werk. Ik niet. Ik werk al meer dan een jaar thuis, dus De Vrouw weet wel hoe het op het werk staat. Zelf werkt ze deeltijd buiten de deur, dus zij heeft altijd wel wat te vertellen.

‘Het is saai,’ zeg ik als ik collega’s spreek. ‘Maar dat is de bedoeling.’
Een jaar thuiswerken. En dat niet alleen.
Een jaar geen verjaardagen, feesten en partijen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik die niet zo mis. Vaak waren ze vol en druk en lawaaiig en niet zo goed voor mijn gemoedsrust.
Een jaar geen familiebezoek. Heel af en toe fiets ik naar mijn oude woonwijk en bezoek ik Onze Vader (die zevenentachtig is en zich uitstekend redt). Met de overige familie onderhoud ik app-, mail- of postkaartenverkeer.
Een jaar geen concerten of optredens. Het laatste was half februari 2020; De Amsterdam Klezmer Band speelde in Luxor Live in Arnhem. De kaarten voor vier concerten en twee kleine festivals in 2020 liggen nu al meer dan een jaar in de lade en keer op keer zie ik de nieuwe data ook weer verzet worden, nu naar 2022. Zelf heb ik sinds 9 februari 2020 ook niet meer op de planken gestaan.
Een jaar geen plezierreisjes of uitstapjes. Eén uitzondering: we konden in juli onze geplande vakantiereis maken. Al bijna twintig jaar reizen we iedere zomer naar Noordoost-Duitschland om een klein festival te onveilig te maken en vaak plannen we een bezoek aan een of twee steden in de buurt of onderweg erbij. Dat festival ging natuurlijk niet door, maar we wilden toch gaan. Een week of wat voordat we zouden vertrekken ging onze Oosterbuurman op groen en konden we veilig met de trein naar Duitschland. Het was uitzonderlijk rustig in Stralsund en op het schiereiland Rügen, zodat we op ons gemak konden rondkijken. De week in het dorp-van-het-festival was aangenaam en we waren niet de enigen die tóch waren gekomen.
Een jaar wel vrijwilligerswerk, maar op afstand. Veel achter de computer, veel online overleg.
Een jaar thuiswerken. Ik had al eens verteld dat ik vier jaar geleden heel klein ben gaan wonen. Ideaal; we hebben alleen nog de spullen die we echt nodig hebben en ik heb voortdurend het gevoel dat ik in een vakantiehuisje woon. Nou, na dik een half jaar thuiswerken kwamen de weinige muren die ik heb, enorm op me af. En daarom ga ik sinds oktober een dag in de week tóch naar kantoor, om mensen te zien en te spreken, om eruit te zijn, om de sleur te doorbreken.
Een jaar bijna helemaal geen ontmoetingen in levenden lijve vind ik toch leeg.

‘En jij dan?’ vraagt De Zoon. ‘Heb jij nog wat bijzonders deze week?’
De Vrouw denkt na. De Vrouw denkt lang na. Bijna een minuut. Dan zegt ze, tussen twee happen door: ‘Vrijdag komt de glazenwasser.’

Wat een avonturen weer.


Apeldoorn, maart 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.



• • •
 

09-04-2021

B-log: 10 t/m 16 april 2021

Filed under: B-log 2021 — bazbo @ 15:22



Vrijdag 16 april:
Pas om kwart voor zeven wakker en op. Bij vlagen goed geslapen. De ronde hardlopen gaat goed. Koffie met De Vrouw. Om tien uur hebben we een online afspraak met ons financiële mannetje, die ons gaat helpen met de belastingaangifte 2020. Binnen een half uur is het klaar en weten we dat we een mooi bedrag kunnen terugverwachten. Fijn. Meer koffie met De Vrouw. Ik wandel door de zon langs het kanaal naar een supermarkt voor wat kleinigheden. Lunch met De Vrouw. Er is onder andere het restant van haar ovenspinazieeierschotel van gisteren. Afwasje. We fietsen naar het grote stadspark Berg en Bos. Daar lopen we een rondje, spotten herten en zwijnen en weten er een tijdje door te brengen. Half vijf weer thuis. Er zijn wat pakjes voor mij: collega’s van het werk hebben iets gestuurd voor een paar gelegenheden, waaronder een welkom bij de nieuwe afdeling. Leuk. Ik maak avondeten. Eerst monteer ik een salade caprese (tomaat met mozarella), dan bak ik kastanjechampignons, ui, paprika en courgette en hamburgers. Dit eten we op. Afwas. In de krant zien we een overlijdensbericht van Ger, een kennis die we ontmoetten ten tijde van de geboorte van De Zoon en met wie (en zijn gezin) we een jaar of tien hebben opgetrokken. Webstek, lezen, luisteren enzovoorts (=slapen).
Muziek vandaag: A Meeting Of Spirits (Gary Husband), Belighted (iamthemorning), From The House Of Arts (iamthemorning), Bloody Tourists (10CC), Just Another Band From L.A. (Frank Zappa), Somnium (Jacco Gardner)



Donderdag 15 april:
Zes uur wakker; redelijk geslapen. Een uurtje later ben ik aan het werk. Veel overleg vanmorgen en daarna een boel redigeerwerk. Eind van de morgen koffie met De Vrouw. De Vrouw serveert lunch: wraps gevuld met kaas, coburgerham, pesto en basilicum van onder de grill. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. En verder met werk. Ik krijg enkele fikse klussen ruim op tijd af; dat geeft rust en ruimte in het hoofd. Half vijf is het klaar. Krant. Dan maak ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en framboos. Ook kook ik nog wat spliterwtenpasta en voeg die bij het restant pastasaus van dinsdag. De Vrouw maakt een mooi ovengerecht van ui, tomaat, champignon, spinazie en ei. We eten het grotendeels op. Afwas. Webstek, lezen, luisteren.
Muziek vandaag: het derde plaatje van Anthology 2 – Groups & Collaborations (Steve Howe), Nexus (Virgil Howe & Steve Howe), New Frontier (The Steve Howe Trio), Love Is (Steve Howe), Hudson (Hudson), Dirty & Beautiful Volume 1 (Gary Husband), Bridge Across Forever (Transatlantic),



Woensdag 14 april:
Zes uur wakker en op. Redelijk geslapen, maar ik ben nog wel onrustig. Buiten vriest het, maar tijdens het lopen merk ik daar niet zo veel van. Tegen negen uur ga ik aan het werk; uitzonderlijk op de woensdag. Er is overleg vanmorgen en ik mag aansluiten en ondersteunen. Twaalf uur klaar. Ik loop naar de super voor wat boodschappen. Lunch met De Vrouw. De Vrouw gaat even de deur uit. Ik wandel naar de hoek van de straat en haal bij Robert zijn stripverhaal op dat hij heeft getekend voor het tijdschrift Informeel van de Kap. Thuis handel ik mail voor Kunst-Zinnig-Brein af. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst vul ik het restant salade van gisteren aan met komkommer en tomaat. Dan bak ik kastanjechampignons, rode ui, kerrie, peper, paprika, pastinaak en courgette en laat dit wat smoren. Dan roer ik er plakjes rookworst doorheen en klaar. We eten het allemaal op. Er is nog wat ijs na. Afwas. De Vrouw gaat de deur uit. Krant, webstek, lezen, luisteren.
Muziek vandaag: Time (Steve Howe), Homebrew 5 (Steve Howe), Homebrew 6 (Steve Howe), de eerste twee plaatjes van Anthology 2 – Groups & Collaborations (Steve Howe), The Ghosts Of Pripyat (Steve Rothery), At The Pier (Nosound)



Dinsdag 13 april:
Goed koud vanmorgen vroeg. Onderweg word ik plots heel angstig. Het geeft niet; ik red het. Op tijd op de werkplek. Daar is van alles, waaronder een online voorstelling van de grote bestuurder over de strategische koers van het komende jaar en jawel, we gaan fiks bezuinigen op de ondersteunende diensten. Ik maak me weer zorgen. Gelukkig is er veel urgent werk om me af te leiden. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag weer verder en om kwart over vier ga ik terug naar huis. Daar ben ik even na half zes. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer, appel en blauwe bes. Dan kook ik spliterwtenpasta. Ondertussen warm ik de pastasaus die ik gisteren al maakte op. Kaas raspen en aan tafel. De zoon is er om zes uur en we eten er goed van. Afwas. Dan zien we een deel van de persconferentie waarin de minister-president en zijn knecht vertellen dat er geen versoepelingen in de maatregelen komen (goh). Webstek. Lezen, luisteren.
Muziek vandaag: Tommy (The Who), Road To The Sun (Pat Metheny)



Maandag 12 april:
Toch weer koud vanmorgen vroeg. Lopen gaat uitstekend. Zeven uur ben ik aan het werk. Er is wat regelwerk, uitwerkwerk, bijwerkwerk en overleg met de naaste collega’s. We hebben bericht gehad van de grote directeur over de toekomst van ons team: we gaan vallen onder een andere afdeling; wel de afdeling die we hoopten, maar we weten nog niet precies wat het precies gaat betekenen voor onze inzet. Hopelijk kunnen we blijven doen wat we nu doen; dat is wel waarvoor we ons gaan hardmaken. De Vrouw is af en aan de hort op vanmorgen. We lunchen samen. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. In de middag weer verder werken en om half vijf is het klaar. Krant. Dan maak ik avondeten voor morgen (!) en vandaag. Voor morgen prepareer ik vast een pastasaus van rundergehakt, ui, prei en tomaten. Voor vandaag snijd ik een pide overlangs doormidden, smeer daar pastasaus overheen en bestrooi het met bosui, courgette, paprika en kaas. Op de ene gaat ham en kipfilet, op de andere champignons. Twintig minuten in de voorverwarmde oven en klaar. Er is nog ijs toe: slagroom-, karamel-brownie- en avocado-citroenijs. Afwas. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Skyline (Steve Howe), Elements (Steve Howe’s Remedy), Spectrum (Steve Howe), Homebrew 3 (Steve Howe), Motif – Volume 1 (Steve Howe), Homebrew 4 (Steve Howe), Volume 2: Release (Afro Celt Sound System), Go (Stomu Yamashta, Steve Winwood & Michael Shrieve), Deceptive Bends (10CC), Sleepwalking (Marjana Semkina)



Zondag 11 april:
Allereerst de hartelijke felicitaties aan mijn jongste broer. We kunnen vandaag weer niet bij hem zijn, maar de gelukwensen zijn er niet minder hartelijk om. Zeven uur op. Koffie. Restje krant. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas, was ophangen, stofzuig. De Vrouw gaat naar haar werk. Ik wandel naar een kantoorboekhandel om wat kaarten te kopen. Helaas weer iemand overleden in onze kennissenkring. Ook helaas is de winkel dicht, dus ik maak een kort verder rondje. Thuis zie ik een muziekfilm. Eind van de middag maak ik avondeten voor mijzelve. Ik kook wat spaghetti, bak dan kastanjechampignons, bosui en rode biet, doe daar de pasta doorheen en stort het in een bord. Ten slotte wat parmesan erover en klaar. Er is ook nog een klein restant van de salade van gisteren. Afwasje, verder kijken. Webstek. Lezen en luisteren. Op tijd ook weer slapen.
Muziek vandaag: Portraits Of Bob Dylan (Steve Howe), Natural Timbre (Steve Howe), Homebrew 1&2 (Steve Howe), de dvd’s die mee kwamen met Genesis Revisited – Live At Hammersmith (Steve Hackett), The Who Sell Out (The Who)



Zaterdag 10 april:
Zes uur wakker en op. Ronde hardlopen gaat redelijk goed. Als ik thuis kom, gaat De Vrouw naar het werk. Ik wandel naar de markt voor groente en fruit. Daarna ga ik naar de slager en super. Koffie. Halverwege de ochtend wandel ik nog naar een andere super voor een kleinigheid en koop ik brood bij een Turks winkeltje. Meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Ik doe wat huishoudelijks en ga dan buiten een rondje wandelen. Het regent licht en mijn wandeling gaat langs kanaal en om het centrum. Als ik thuis kom, is De Vrouw er ook weer. Bijpraten. Krant. Dan maak ik avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer, blauwe bes en rozijn. Vervolgens bak ik oesterzwammen, rode ui, paprika en courgette; daar roer ik risottorijst doorheen en vervolgens gaat er bouillon bij. Na een half uurtje pruttelen parmesan erdoorheen en dan is het klaar. Ondertussen heb ik lamsfilet gebakken. We eten de boel op, want het smaakt uitstekend. De Vrouw heeft een nagerecht: cheesecake met karamel. Afwas. Webstek en zo.
Muziek vandaag: Voyagers (Steve Howe & Paul Sutin), Quantum Guitar (Steve Howe), Pulling Strings (Steve Howe), Volume One: Sound Magic (Afro Celt Sound System), Live in America (Transatlantic), The Red Planet (Rick Wakeman)

• • •
 

02-04-2021

B-log: 3 t/m 9 april 2021

Filed under: B-log 2021 — bazbo @ 14:56



Vrijdag 9 april:
Ik slaap redelijk goed, zeker gezien de spierpijn in mijn nek van de afgelopen week. (Wat een avonturen weer.) Even na zeven ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Die gaat even naar buiten. Later lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel naar buiten om het groentepakket op te halen. Dan weer een end verder werken. Half vijf klaar. Krant. Avondeten maken. Ik bak ui, venkel en prei in een soeppan en doe daar een liter bouillon bij. Als dit een kwartier heeft gekookt, pureer ik het. Dan voeg ik blokjes wortel en kipdijfilet toe en laat het nog tien minuten koken. Ten slotte nog wat prei, ragfijn gesneden blaadjes bladsla en een boel peterselie en venkelgroen ter garneren. Aan tafel. We eten er goed van en er blijft nog wat over dat De Vrouw dit weekend kan meenemen naar haar werk. Er is cheesecake met chocolade als nagerecht. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen. Luisteren.
Muziek vandaag: A New Stereophonic Sound Spectacular (Hoover), The Steve Howe Album (Steve Howe), Seraphim (Steve Howe & Paul Sutin), Turbulence (Steve Howe), The Grand Scheme Of Things (Steve Howe), Mothballs (Steve Howe) Not Necessarily Acoustic (Steve Howe), Fillmore East, June 1971 (Fillmore East), Dwellers Of The Deep (Wobbler), Discreet Music (Brian Eno)



Donderdag 8 april:
Als ik mijn ronde ga hardlopen, vriest het nog. Het is koud, maar lopen is lekker. Aanvankelijk heb ik wat spierpijn, maar na een paar honderd meter gaat het soepel. Nog voor zeven uur aan het werk. De Vrouw gaat om half negen naar haar werk. Ik heb wat overleg, regel- en redigeerwerk. Tussen de middag lunch, afwasje en een rondje wandelen langs het kanaal. In de middag weer verder. Half vijf klaar. Krant. De Vrouw komt ook thuis van het werk. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer, aardbei en blauwe bes. Dan bak ik spekjes, zuurkool, karwijzaad en witte bonen. Erbovenop leg ik een rookworst en dit laat ik (afgedekt) goed doorwarmen. We eten het op. Natafelen. Afwas. Webstek, lezen, luisteren.
Muziek vandaag: Frankfurt ’86 (Allan Holdsworth), Mark Hollis (Mark Hollis), Music Inspired By The Life And Times Of Scrooge (Tuomas Holopainen), The Deform Variations (Adam Holzman), Truth Decay (Adam Holzman), Under A Spell (Richard Barbieri), How Dare You! (10CC), A Day At The Beach (Airbag)



Woensdag 7 april:
Op om kwart voor zeven. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Dan wandel ik door de regen naar de super. Het is koud en het waait ook flink. Thuis wat huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. Ik maak lunch en die nuttigen we. Afwasje. De Vrouw gaat de deur uit. Ik werk webstek bij en lees en luister. Halverwege de middag wandel ik nog een rondje om het centrum. De Vrouw is er eind van de middag weer en ik ga avondeten maken. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer, peer, aardbei en blauwe bes. Dan een curry van ui, pastinaak, peper en raapsteel. Ten slotte bak ik tartaartjes. We eten het op. Afwas. Krant. Webstek. Lezen. Luisteren.
Muziek vandaag: Wardenclyffe Tower (Allan Holdsworth), Hard Hat Area (Allan Holdsworth), Road To The Sun (Pat Metheny), None Too Soon (Allan Holdsworth), The Sixteen Men Of Tain (Allan Holdsworth), Flat Tire: Music For A Non-Existent Movie (Allan Holdsworth), Then! (Allan Holdsworth Group), Forever Comes To An End (Bjorn Riis), SMPTe (Transatlantic)

_

Dinsdag 6 april:
Hagel en sneeuw tijdens mijn ronde hardlopen vanmorgen vroeg. Het is te doen. Op tijd ben ik weer aan het werk. Veel overleg vanmorgen. Tussendoor wat koffie, ook met De Vrouw. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Dan wandel ik een rondje buiten het centrum door de zon en de hagel. En verder werken. Half vijf is het klaar. Krant. De Zoon is er om zes uur en De Vrouw zet een schotel op tafel van lamsmerenguez, gehaktballetjes, witte bonen, paprika en tomaat met ernaast een salade. Toe is er nog wat ijs. Afwas en afval. Webstek. Lezen, luisteren, slapen.
Muziek vandaag: Blues For Tony (Holdsworth Pasqua Haslip Wackerman), i.o.u. (Allan Holdsworth), Road Games (Allan Holdsworth), Metal Fatigue (Allan Holdsworth), Avatachron (Allan Holdsworth), Sand (Allan Holdsworth), Secrets (Allan Holdsworth), Live At The Royal Albert Hall (Snarky Puppy), A Quick One (The Who)



Maandag 5 april: Tweede Paasdag
Zeven uur pas wakker en op. Redelijk goed geslapen, dit keer. De Vrouw gaat om half acht naar werk. Ik heb koffie, een boek, klusjes, waaronder voor Kunst-Zinnig-Brein. Buiten regent het. En sneeuwt het. En schijnt de zon. Tussendoor meer koffie en tussen de middag lunch van oudebroodjestosti met kaas en ei. In de middag even verder met wat klussen en schrijven. Halverwege de middag wandel ik naar buiten voor een rondje om het centrum door de storm. Gelukkig blijft het droog en is het af en toe zonnig. Als ik thuiskom, is De Vrouw terug van werk. Bijpraten en dergelijke. Eind van de middag maak ik avondeten: ik warm het eiergroentegerecht, de aardappelen en de eendenborstfilet op in de oven, vul het restant salade van gisteren aan met bosui, komkommer en aardbei, maak een knoflookyoghurtmayosaus en bak lamsshoarma. Dit eten we op. Er is nagerecht: karamelijs met wittechocolademousse. Afwas. Dan webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Live At Rockpalast (Steve Hillage), In The Eye Of The Storm (Roger Hodgson), Ice Cream Genius (h, Steve Hogarth), Not The Weapon But The Hand (Steve Hogarth & Richard Barbieri), Arc Light (Steve Hogarth & Richard Barbieri), Capture Light (John Holden), Velvet Darkness (Allan Holdsworth), The Things You See (Allan Holdsworth & Gordon Beck), Immigrance (Snarky Puppy), The Original Soundtrack (10CC), The Northern Religion Of Things (Nosound)



Zondag 4 april: Eerste Paasdag
Niet goed geslapen. Kwart voor zeven loop ik buiten een ronde hard. Ik kies een rustige en langere route. Het is niet heel koud. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Krant. Meer koffie met De Vrouw. We prepareren een uitgebreide paaslunch. Half een is De Zoon er. We maken bijna alles op. Afwas. Halverwege de middag wandel ik nog een rondje buiten het centrum langs het kanaal. Dan begin ik met het paasdiner. Eerst kook ik truffelaardappelen en ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer, aardbei en blauwe bes. Dan bak ik spekblokjes, rode ui en sperziebonen; dit mengsel doe ik in een ovenschaal en eroverheen giet ik een mengsel van ei, peper en zout, en daaroverheen gaat dan weer geraspte kaas. Dit zet ik in de oven. Vervolgens bak ik de gekookte aardappels. De Vrouw bakt eendenborstfilet en maakt een toetje van oude koekjes, fruitbeleg, fruityoghurt, banaan en wittechocolademousse. De Zoon is er rond zes uur en we eten fiks. De afwas is redelijk snel klaar en daarna heb ik nog even voor de webstek en om te lezen en te luisteren.
Muziek vandaag: L (Steve Hillage), Motivation Radio (Steve Hillage), Green (Steve Hillage), Culcha Vulcha (Snarky Puppy), Terry Riley: Sun Rings (Kronos Quartet)

_

Zaterdag 3 april:
Even voor zeven wakker en op. Een uur later wandel ik naar de markt voor groente en fruit, daarna naar de slager en super. Koffie met De Vrouw. We wandelen samen nog het centrum in voor een winkel of wat. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er na half een voor lunch. Afwasje. Ik fiets naar mijn oude woonwijk en bezoek Onze Vader. Hij is goed te pas, zit fijn op de praatstoel en we hebben het over allerlei zaken zonder dat het superernstig wordt; integendeel, het is luchtig en prettig en gezellig. Vijf uur thuis. Even zitten, dan avondeten maken. Eerst vul ik het restantje salade van gisteren aan met bosui, komkommer en aardbei. Dan braad ik een varkenshaas en bak ik aardappelblokjes. Dat is het avondeten van paaszaterdag 3 april. Natafelen. Afwas. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Archipelago (Hidden Orchestra), Chemsi (Hijaz), Fish Rising (Steve Hillage), Sylva (Snarky Puppy), My Generation (Deluxe Edition) (The Who)

• • •
 

01-04-2021

Het arrestatiebevel

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2021 — bazbo @ 01:00

Het arrestatiebevel brandde in zijn hand.
‘Wat sta je daar, Fred?’ hoorde hij.
Fred keek op. Het was Lian, de rechercheur in opleiding. Hij glimlachte.
‘Goed nieuws?’
‘Ik denk het,’ zei hij. ‘Een zaak die al jaren loopt, komt misschien snel tot een einde.’
‘Spannend.’ Haar ogen glommen.

Kijk jij maar uit, dacht Fred. Met je glimmende ogen. We hebben hem nog niet. Straks pakt hij jou ook. Je zult niet de eerste zijn die wervend gedrag vertoont en even later gruwelijk verminkt gevonden wordt.
Fred dacht aan hoe hij het eerste slachtoffer aantrof was. Het meisje lag in de sneeuw, op de hoek van een straat midden in het centrum van de stad, in het licht van een straatlantaarn. Ze was zo hard en veel geslagen, dat er nauwelijks een plekje op haar lijf te vinden was dat niet blauw was. Haar hond lag vlak naast haar, ook dood. Het duurde niet lang voor een volgend slachtoffer werd gevonden.

Zijn telefoon ging. Fred keek, zag ‘Onbekend nummer’ in het scherm en nam op. Nog voordat hij iets kon zeggen, begon de stem aan de andere kant zijn verhaal.
Dat verhaal was onsamenhangend. De stem wisselde voortdurend van toonhoogte. Dan klonk het snel, dan weer langzaam. Het ene moment hoorde hij rust, het andere moment was de woordenstroom gejaagd. Alles hoorde Fred. Opgetogenheid, spot, woede, waanzin, voldaanheid. Toen stelde de persoon aan de andere kant een vraag. Nee, een eis. Het was een opdracht.
‘Ik kom,’ fluisterde Fred.

‘Gaan we?’
Fred schrok op. Gaan we? Waarheen?
Lian kwam naar hem toe en legde haar hand op zijn arm. ‘Volgens mij gaan we.’
Was het moment dan eindelijk aangebroken? Fred pakte het papier weer op, zuchtte diep en liep voor de zoveelste maal met zijn ogen langs de zinnen. Het stond er echt. De naam, het adres: het was precies wat hij had gedacht en gehoopt. Nu zou het er dan echt van komen.
Ze gingen.

Lian reed. Fred bekeek haar van opzij. Wat was het toch met vrouwen dat ze zich zo opzichtig en uitdagend kleedden? De blonde krullen, de rode lippen, het rokje met de zwarte legging eronder, de blouse die net iets te ver open stond, het decolleté: het maakte van alles in hem los.
‘Vertel,’ zei Lian met haar ogen op de weg.
Fred vertelde van al die meisjes en vrouwen die waren gevonden. Het meisje met de hond, de prostituee, een volgende en nog een en nog een. Eén keer zelfs twee tegelijk. De een de hersens ingeslagen, de ander gewurgd of meerdere malen in de buik gestoken. En er waren ook kerels. Een hoerenloper, een pooier, nog een hoerenloper. Onthoofd, levend verdronken, de ogen uitgestoken of het hart uit het lijf gesneden. Het ging maar door. Aanvankelijk leek het toeval, op zichzelf staande incidenten, maar in de loop van de jaren ontdekte hij samen met het rechercheteam een patroon.
‘Maar,’ onderbrak Lian hem, ‘als het inderdaad een psychopatische en levensgevaarlijke seriemoordenaar betreft, waarom gaan we dan slechts met z’n tw…’
‘Hij wil dat ik alleen kom.’

Een hand op haar knie, zou hij dat kunnen maken? Haar eerst geruststellen, vragen of ze de auto even aan de kant wilde zetten, dan met zijn hand over haar dijbeen strelen, langzaam omhoog en ondertussen met een vinger langs haar wang. Ze was z’n collega. Dit kon niet. Dit kon hij niet maken. Hoe graag hij ook wilde.

Ze moesten stoppen bij een verkeerslicht. Lian draaide haar hoofd en keek hem aan.
‘Jezus, Fred.’ Shit, nou was ze boos. ‘Dit is bloedlink. Dit kan niet.’
‘Hij maakt zich bekend. Het is dé kans om hem te pakken. Als we daar met het hele team naartoe gaan met de gierende sirenes, dan is de vogel gevlogen en maakt hij nog meer slachtoffers.’
‘Echt, Fred. Denk je nou werkelijk dat dit stil kan blijven?’
‘We kunnen niet meer terug. Hij wacht op me.’
Lian schudde haar hoofd. Haar ogen spoten vuur.
Fred zuchtte en keek voor zich uit. Het verkeerslicht sprong op groen. ‘Je mag,’ zei hij.
Lian schakelde en gaf gas.

De kans op wat lichamelijk gewriemel met Lian was verkeken. Stel dat we dit overleven vandaag, dacht hij, dan zoek ik mijn vertier wel weer bij mijn vertrouwde adressen. Hij kende de wereld goed, had zelfs een paar van de lichamen herkend. Namen wist hij ook. Simone. Emmeline. Sharona. Selina. Vele anderen. Ze waren lekker geweest, deden wat hij wilde. Hij betaalde en zei: ‘Tot de volgende keer.’ Er waren volgende keren tot het moment dat hij toesloeg.

‘Hier links,’ zei hij.
‘De beruchte buurt.’ Lian keek om zich heen en draaide het stuur.
Nog geen twee minuten later stapten ze uit op de hoek van twee smalle straatjes. Ze liepen langs de etalages en de ramen. Bij een oud gevelhuis was een steeg.
‘Hier?’ vroeg Lian zacht.
Fred knikte.
Lian greep naar haar gordel en haalde haar dienstpistool tevoorschijn. Fred ging haar voor de steeg in. Na nog geen tien meter was de deur. Die stond op een kier. Fred sprong de deuropening voorbij. Binnen hoorde hij niets. Van onder zijn jas haalde hij zijn pistool tevoorschijn. Hij zuchtte diep en keek Lian aan.

Welkom. Je bent niet alleen. Je houdt je niet aan de afspraak. Ik zie je angst. Luister naar mijn stem. Ik vergeet het niet licht. Je tijd is gekomen. Ha, je dacht dat je me te pakken had? Je gevoel bedriegt je. Niet alles komt in de krant. Niet alles komt in het zicht. Je mist de anderen. Het is de noodzaak. Het bedrag is altijd te laag. Het water uit de vaart is de kracht. Je neus bedriegt je. Ik voel je onrust. Het geluid van het einde. Mijn strijd is klaar. De opdracht is vervuld. Ik haalde de deadline.

Naast hem duwde Lian de deur verder naar binnen open. Daar binnen was het donker, maar Fred kon zien dat er iemand naar hem toe kwam lopen. Stapels kranten in het halletje. Daar stond hij. Hij die hij de afgelopen jaren had gevolgd en gezocht. Ze hadden hem gevonden. De man droeg een lange regenjas en had zijn lederen aktentas in de hand. Iets zei hem dat ze niet op tijd waren.
Fred deed een stap naar binnen en richtte zijn pistool op de man. Die liet wat vallen. Er klonk gerinkel op de plavuizen. Een groot keukenmes met kartels. Fred keek langs de man heen. Zijn ogen waren nu gewend aan de duisternis in het huis. Op de grond lag het lichaam van een naakte vrouw. Haar buik was opengereten van haar borst tot aan haar schaamstreek. Langzaam verspreidde zich een plas donker bloed om haar heen.
‘Naam?’ vroeg Fred. Hij toonde hem het arrestatiebevel.

Hij keek niet naar het papier dat de rechercheur hem onder de neus hield. In plaats daarvan zag Fred de ondoordringbare blik die langs hem heen ging en waarin geen enkele spijt, mededogen of menselijkheid meer aanwezig was.
‘Haamschaar,’ zei ik met vlakke stem. ‘Ronald Haamschaar.’



E I N D E


Apeldoorn, maart 2021



Hier eindigt de serie over Ronald Haamschaar.
De eerste aflevering verscheen op maandag 4 september 2017; de daarop volgende delen kon je onregelmatig lezen hier op FOK!. Aan de afzonderlijke verhalen was niet te zien dat ze onderdeel waren van een serie. Trouwe lezers van mijn verhalen hier op FOK! kan het niet zijn ontgaan. In de jubileumcolumns in januari 2019, 2020 en 2021 vertel ik iets over de puzzel die er voor hen op te lossen is.
De serie besloeg uiteindelijk 21 afleveringen. In vijftien daarvan las je het verhaal vanuit het perspectief van Ronald. In zes gevallen ging het om iemand anders: drie vanuit de ogen van een prostituée, een door de bril van een klant, een andere vanuit het perspectief van een pooier en ten slotte vandaag vanuit de wereld van de rechercheur.
Oplettende lezers zagen de titels van de voorgaande afleveringen steeds weer terugkomen in de verhalen.
Hoeren, bloed, geweld, duivelse stemmen, een psychopatische seriemoordenaar en de dood: groot blijft de invloed van tuvokki op delen van mijn werk. De serie is dan ook aan hem opgedragen, in de hoop dat we ooit weer samen iets wereldverpletterends gaan maken. Wie weet.

Bas 31 maart 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.

• • •