Bas Langereis leest u voor!

Dit zijn drie dichtsels in het kader van de nationale gedichtendag en de poëzieweek.

=

1

[ze schijnt]

ze schijnt er al lange tijd op te hebben zitten
de taal is wat de dichter denkt, of omgekeerd
ik verwerp de woorden van de wereld
weet je nog, weet je nog?

van verre komt een zilte zon
transformeert de sneeuw in mijn hoofd
om van die witte ruis maar niet
herinner je, herinner je?

het wachten steekt de wind op
uren klagen van de koude grond
onthoud het, Bert – onthoud het

vergezicht, neerwaarts niet zo nauw
waarop de zee zich moedig voorwaarts
je weet het weer, je weet het

nou dan

–
Apeldoorn, 2025

=

2

velpon in je oor

zo’n titel verzin je niet zomaar.
daar moet een diepere gedachte achter zitten.
dat kan niet anders.

want wie weet nog wat velpon is?

gluton dan?

–
Apeldoorn, augustus 2022

=

3

[ik ben links]

ik ben links.
ik ben links.
enz
ik ben links
georiënteerd.
ik ben links.
ik ben links.
enz
ik ben links.
ik geef om jou
ik geef om me heen
om alles wat kwetsbaar
de mens
het dier
de natuur
de planeet
om de ander
om wie dan ook
ik geef
ik ben links.
enz
misschien wel woke
ja, dat ook
ik ben links.
enz
ik ben links.
we gaan hier rechts
maar ik ben links.

–
Apeldoorn, januari 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

Lees hier mijn avonturen, fouten, misstappen, paniekbuien, angstaanvallen en ander engs.

Bas
maart 2024

–

Woensdag 28 januari:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. De Vrouw gaat de deur uit. Meer koffie. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan fiets ik naar Onze Vader in de revalidatie- en herstelafdeling. Vader lijkt vooral vlak en gelaten, hij herinnert zich weinig en lijkt weinig tot geen aansluiting te hebben bij mensen om hem heen. Daarnaast is hij wat passief, bewegen en verzitten kost hem zichtbaar moeite, hij praat met zachte stem en ik moet veel moeite doen om een gesprek aan de gang te krijgen. Ik ben er niet heel lang. Na een half uur is ook de was gewisseld en fiets ik terug. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst vul ik het restant salade van gisteren aan met kaki. Dan maak ik een curry van ui, pastinaak, courgette, tomaat en zwarte boon. Voor De Vrouw bak ik blokjes kippendijfilet. We eten er goed van. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Yes, Friends And Relatives (allerlei), Universal (Anathema), The Ladder (Yes), Joe’s Menage (Frank Zappa)

–

Dinsdag 27 januari:
Op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Meer werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant soep van gisteren met ernaast salade van koolrabi, rode kool en paprika. We eten alles op. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan. Met Aad leggen we de contouren vast van het programma van Helemaal stuk van 15 maart. Er is nog veel werk, maar de inhoud staat nu vast. Half tien thuis. Er is nieuws over Onze Vader. Zoals het er nu naar uitziet kan hij over drie weken naar huis; hij moet dan trap kunnen lopen en zonder ondersteuning kleine stukjes lopen. Daarvoor moet hij een of twee keer op proefverlof: thuis proberen wat wel en niet lukt. Het is onduidelijk of er nu ook onderzoek loopt naar zijn cognitieve vermogens of dat de revalidatie zich alleen richt op fysiek herstel. Slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 26 januari:
En weer op tijd op de werkplek. Er hangt iets in mijn hoofd, maar ik kan het. Er is werk. Tussen de middag lunch ik met twee collega’s in een gelegenheid een tikkie verderop. In de middag is er werk. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een schitterende linzen-pompoen-boerenkool-soep waar we fiks van eten. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: Something’s Coming – The BBC Recordings 1969-1970 (Yes), het eerste plaatje van Yes, Friends And Relatives (allerlei)

–

Zondag 25 januari:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het is heel koud maar lopen gaat goed. Thuis nog terug in bed. Half tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Einstürzende Neubauten). Erna maak ik avondeten: ik vul een klein restant salade van gisteren aan met komkommer, mango en kaki. Dan maak ik een risotto met ui, pompoen, wat restjes sla en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Weather Systems (Anathema), Open Your Eyes (Yes)

–

Zaterdag 24 januari:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Krant. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. Meer koffie. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Vervolgens fiets ik naar Ugchelen en bezoek Onze Vader. Ik wissel de was, we nemen de menukaart voor de komende week door en dan komt er een verpleger aan tafel zitten om het artsenoverleg van maandag voor te bereiden. Zoals het ernaar uitziet kan Vader over twee weken naar huis, onder voorwaarde dat hij kan traplopen. Een soort proefverlof zou helpend kunnen zijn. Als de verpleger weg is en we hebben het er samen over, blijken er nog een boel twijfels en vragen te zijn. Vier uur ben ik thuis en niet lang daarna ga ik avondeten maken. Ik leg aardappel, bataat, pompoen en paprika in een braadslede in de oven. Dan maak ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Verder lezen.
Muziek vandaag: Under Heavy Manners / God Save The Queen (Robert Fripp), Lumen (Bill Laurance), Symphonic Live (Yes)

–

Vrijdag 23 januari:
Zes uur wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het gaat zeer goed. Koffie met De Vrouw. Lezen. Eind van de ochtend wandel ik een rondje en haal het groentepakket op. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Dan lopen we naar het station en om kwart over twee pakken we de trein naar Deventer. Daar wandelen we door het centrum, bezoeken allerlei straatjes en winkels en kopen niets. Eind van de middag eten we in een Indiaas restaurant: onion bhaji, verschillende vegetarische voorgerechten, butter chicken en matar paneer. Heet en zeer smakelijk. Half negen zijn we weer thuis. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Out Of The Blue (Electric Light Orchestra)

–

Donderdag 22 januari:
Dus weer op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Eind van de middag is er een jubileumfeest van een gewaardeerde collega en daar ben ik (kort) bij. Kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert het restant aardappel-pompoen-zuurkool-feta-schotel van gisteren en de curry van eergisteren uit de oven, met ernaast salade. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. We spelen twee scènes meerdere keren door en zijn verbaasd over hoe soepel het gaat. Ik merk dat ik veel herhaling nodig heb om zowel tekst als beweging erin te krijgen. Half elf thuis. Even bijpraten, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 21 januari:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum en het gaat soepel. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Dan stap ik op de fiets en rijd ik naar het hersteloord waar Onze Vader verblijft. Hij is wat verward, maar tijdens een kop koffie wordt het oké. Ik wissel was en rijd dan weer terug. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Thuis lees ik Queen Esther (John Irving) uit; toch weer een meeslepend en typisch Irvings werk. Uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst tomaten-mozarella-basilicum-prikkers, dan een groengele curry van ui, paprika, bindsla, zoete aardappel en zwarte bonen. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er goed van. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Yes – Keys To Ascension 2 (Yes), One Shot Deal (Frank Zappa)

–

Dinsdag 20 januari:
En weer op de werkplek. Daar werk. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenschotel van aardappel, pompoen, zuurkool, banaan en feta met ernaast het restant salade van gisteren. We eten er ferm van. Natafelen. Afwasje. Krant. Lezen. Webstek. Lezen. Toneeltekst.
Muziek vandaag: Keys To Ascension (Yes), Chants From Another Place (Jonathan Hultén)

–

Maandag 19 januari:
Op de gebruikelijke tijd ben ik op de werkplek. Allerlei werk, daar. Tussen de middag wandel ik door bos. Meer werk. Kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw serveert aardappel en pastinaak uit de oven met ernaast een goede salade. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Talk (Yes), A New World Record (Electric Light Orchestra), Falling Deeper (Anathema)

–

Zondag 18 januari:
Half zeven. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum en het lukt goed. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Nog wat puzzelen op de vakantiereis in juni. Meer koffie met De Vrouw. En nog wat meer puzzelen op de vakantiereis in juni. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (MaidaVale). Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Vervolgens een risotto met ui, groene kool, zoete aardappel en feta. Ondertussen warm ik voor De Vrouw het restant groenekoolschotel van gisteren en eergisteren op. Ten slotte bak ik – ook voor De Vrouw – steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Affirmative: The Yes Solo Family Album (allerlei), Rimfaxe (Gallarhorn)

–

Zaterdag 17 januari:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. We puzzelen verder over de vakantie in juni. Meer koffie met De Vrouw. Nog meer puzzelen. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik fiets via het huis van Onze Vader naar hem toe in de herstelafdeling. Hij komt van bed, moet even op gang komen, maar is dan goed in de benen, opgewekt en spraakzaam. We drinken wat in de gezamenlijke huiskamer en praten wat bij. Opname is gericht op conditie opbouwen en onderzoeken of en in hoeverre zelfstandig wonen nog mogelijk is. Half vijf ben ik thuis. Verder puzzelen. De Vrouw serveert het restant groenekoolschotel van gisteren, ietwat aangevuld, met ernaast een salade. We eten er weer goed van. Afwasje. Puzzelen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Lumen (Bill Laurance), Lateral (Brian Eno & Beatie Wolfe), Chants From Another Place (Jonathan Hultén), Owner Of A Lonely Heart (cd single), Symphonic Music Of Yes (London Philharmonic Orchestra, Steve Howe, Bill Bruford, Jon Anderson ea)

Het is al heel benauwd. Het is ook al bijna zeven uur. In de ochtend, ja. Gisterenavond liepen we na een etentje om half tien over straat en we passeerden een display met de temperatuur: 41°C. Het is vannacht nauwelijks afgekoeld.
De wekker ging om kwart voor vijf en na wat koffie, koffers inpakken en ontbijt zijn we om 06.45 op pad gegaan. Ruim op tijd. We doen een half uurtje over de voettocht naar het station Santa Justa. Daar hebben we een dik uur om uit te zoeken van welk perron onze trein vertrekt, om koffie te leuten en om door de bagagecontrole te komen.
We hebben een reservering voor de trein van 08.36 naar Barcelona en om 08.00 uur staan we in de rij in de grote centrale stationshal. De juffrouw scant onze reserveringsticket en we lopen naar de bagagecontrole. Koffers, tassen, riem en riembuidel gaan op de band. Een medewerker wil eerst nog een keer onze stoelreservering zien en scannen en alles is in orde. Dat is fijn. De eerste hobbel lijkt genomen. Beneden op het perron moeten we nogal een eindje lopen tot we plots bij wéér een balie staan en daar zit iemand die voor de derde keer onze tickets gaat controleren.

Piep. Rood. Nogmaals. Piep. Rood.
‘I’m sorry, sir, but your tickets are canceled.’
‘Excuse me? Canceled? But … howcome? Can you please explain? Why are the tickets canceled?’
Hij weet het niet, maar we kunnen de trein niet in.
‘Maar we moeten met de trein mee. We hebben betaald, zijn twee keer goed door de scanner heen gekomen en als we de trein niet halen, dan missen we zo goed als zeker de aansluiting in Barcelona.’
‘I’m sorry sir, but you can’t take this train.’
We kijken elkaar nerveus aan.
‘Wat adviseert u ons om te doen?’
De beambte glimlacht begrijpend. Hij raadt ons vriendelijk aan om terug naar de kaartverkoopbalie te gaan en daar reserveringen te kopen voor een trein later, die van 09.36.
Ach zo. We zien onze geplande trein wegrijden. Ik krijg een vlaag van paniek.

De medewerker achter de kaartverkoopbalie is uiterst behulpzaam. Er is nog plek in de trein van een uur later, maar alleen in de stiltecoupé. Die nemen we maar al te graag. In Barcelona zouden we twee uur overstaptijd hebben, maar onze aansluiting wordt daar nu dus krapper.
De trein van 09.36 uur vertrekt op tijd uit Sevilla. We zuchten van opluchting.

‘Gaat dit goed?’ vraag ik me na een half uur hardop af. Oeps, we zitten in de stiltecoupé. Gelukkig kijkt niemand op of om.
Het eerste uur rijden we zeer langzaam en we staan ook een paar keer lang stil.
‘Als we maar niet nóg meer vertraging krijgen,’ word ik weer bang. ‘Anders wordt het te krap. Dat betekent een nieuw probleem.’ Ik kijk op allerlei apps en zie dat deze trein een iets andere route rijdt. ‘In Madrid hebben we een stop van dik een kwartier, misschien valt er wat in te halen?’
Helaas. De stop in Madrid duurt geen kwartier, maar vijfentwintig minuten.

‘We hebben inmiddels al meer dan veertig minuten vertraging,’ piep ik. ‘Het lijkt erop dat we in Barcelona de laatste trein van vandaag naar Montpellier missen.’
‘Och jee,’ zegt De Vrouw.
‘Gestrand in Barcelona.’
Dat zal betekenen dat we een nieuwe route voor morgen moeten plannen, dat we in Barcelona nieuwe stoelreserveringen moeten kopen voor een rit van Barcelona naar Apeldoorn voor morgen (als die er zijn), dat we ons hotel in Montpellier moeten annuleren (geen geld terug) en dat we voor vannacht een hotel in Barcelona moeten zoeken. En dan hopen dat we morgen geluk hebben met de aansluitingen en ’s avonds thuis komen.

Vanaf Madrid maken we een alternatief reisplan voor morgen. De hoofdconducteur komt door het gangpad.
‘Excuse me,’ zeg ik in mijn beste Spaans, dat nog steeds veel op Engels lijkt. ‘We willen graag in Barcelona de aansluiting halen op de laatste trein naar Montpellier. Kunt u iets voor ons regelen?’
De conducteur kijkt op zijn telefoon, scrolt wat en schudt zijn hoofd. ‘I’m sorry, sir. Die trein is van een andere vervoersmaatschappij en dan kan ik niets voor jullie doen.’
‘Oei. Hoe moet dat nu? Dan gaan we stranden in Barcelona.’
‘Maar er is hoop,’ weet hij. ‘Het laatste uur hebben we geen tussenstops en doorgaans kunnen we daar flink tempo maken en halen we daar veel tijd mee in. Wie weet…’
Hij zegt nogmaals ‘I’m sorry’, knikt ons vriendelijk toe en loopt door.

We hebben de alternatieve route voor morgen al uitgestippeld en een eventueel hotel voor vannacht in Barcelona gevonden dat én betaalbaar is, én niet al te gek ver weg van het station is én nog plek heeft ook. Pfff. Klauwen met geld gaan we weggeven, maar dan hebben we een hoge hobbel genomen.
Toch blijven we rillen van de zenuwen.

Maar! De trein haalt langzaam iets van de achterstand in en we zijn om vier uur in Barcelona.
‘We hebben twintig minuten om bij de aansluitende trein te komen,’ zeg ik als we uitstappen.
De Vrouw heeft de afgelopen dagen veel pijn in haar voet en ze loopt niet gemakkelijk. We zijn aangekomen helemaal aan het eind van het perron en de roltrappen zijn nog niet in beeld.
‘We gaan rustig aan lopen,’ zeg ik. ‘Als we het halen, is het fijn. Als we het niet halen, dan hebben we ons alternatieve plan.’
De tocht over het perron naar de roltrap kost ons meer dan tien minuten.
‘We hebben nog krap acht minuten,’ concludeer ik overbodig.
Als we boven in de hal aankomen, zie ik gelijk een overzichtsbord met de vertrekkende treinen. ‘Spoor 6 moeten we hebben,’ zeg ik.
Zoals we weten is het station van Barcelona nogal onoverzichtelijk en enorm druk, dus we zijn bang. Heel bang.
‘Waar is spoor 6?’ roep ik uit, wild om mij heen kijkend. ‘Wacht!’
Nog geen twintig meter verderop staat een grote meute te wachten bij een poortje. Er hangt een bordje boven dat poortje. Het is de toegang tot het perron 6. Wat een mazzel. We redden het! En die trein vertrekt ook weer wat later dan gepland. De opluchting is groot.

Het hotel in Montpellier ligt nog geen honderd meter van het stationsplein vandaan. Het blijkt een superklein en knullig hotel te zijn: de administratie is op losse vellen half afgescheurd papier, de dienstdoende medewerker schrijft onleesbaar onze namen op een snipper papier en op een ander mijn pasnummer. De hotelkamer is op de eerste verdieping, maar als we daar met de lift aankomen moeten we een lange gang door en dan een trap af en dan komen we bij de kamer. Het toilet doet het niet. Het deert ons allemaal niet, want we zijn blij dat we vandaag op de geplande plek zijn beland. We installeren ons en gaan naar het ons bekende dichtbijgelegen Indiaas restaurant om wat te eten: pakora, samosa, paneer palak en kipcurry. Smakelijk, zeer smakelijk. Dan wandelen we nog even naar het Place de la Comédie, daar kijken we wat rond en eten we ijs en vervolgens gaan we terug naar het hotel. We lopen langs een display met de tijd en de temperatuur. Het is half elf geweest en met dik 32°C is het hier heerlijk koel. Morgenavond zijn we thuis.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, augustus 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 16 januari:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het gaat moeizaam, maar het lukt. Zeven uur aan het werk. Koffie met De Vrouw. Later meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Werk. Half vijf is het klaar. Krant. Een uur later is De Zoon er. De Vrouw serveert een chili-achtige schotel met ernaast salade. Smakelijk. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Grimborg (Gjallarhorn), Lumen (Bill Laurance), het vierde plaatje uit de doos Yesyears (Yes), Face The Music (Electric Light Orchestra), Chants From Another Place (Jonathan Hultén), het tweede plaatje (de ‘Third Edition’ en de bonustracks) van Exposure (Robert Fripp), Fuego! (DeWolff), Wazoo (Frank Zappa), Hindsight (Anathema)

–

Donderdag 15 januari:
Weer op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een witlofcurrysoep, het restant gevulde groenekoolbladeren van gisteren en een salade. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Webstek. Dan fiets ik naar Ugchelen. Daar ontmoet ik de spelers van Mirakel en nu is Caroline erbij. Heel fijn. We nemen de tekst van het hele stuk nogmaals door en vanaf volgende week gaan we hard aan de slag met de eerste scène.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 14 januari:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum. Het lukt. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. We overwegen of we eind maart naar het Moo-aah!-festival in Corby gaan, want The Muffin Men en John Etheridge’s Zappatistas, maar we besluiten het niet te doen vanwege de hoge transport- en verblijfskosten. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Lezen. Half drie fiets ik naar de herstelafdeling die naast het ziekenhuis is gelegen. Onze Vader is er begin van de middag opgenomen en ik tref hem aan als hij wil gaan rusten. Het weinige dat hij vandaag heeft gedaan is voor hem zeer enerverend. Ik wissel de was, we wisselen een paar woorden en dan laat ik hem rusten en fiets ik weer terug. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook groenekoolbladeren. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Vervolgens maak ik een vulling van ui, bataat en adukibonen, waarmee ik de koolbladen vul. Ik leg ze in een ovenschaal en houd ze warm in de oven. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er goed van; er zijn nog koolpakketjes over voor morgen. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst en lezen.
Muziek vandaag: het tweede en derde plaatje uit de doos Yesyears (Yes), We’re Here Because We’re Here (Anathema), Lumen (Bill Laurance)

–

Dinsdag 13 januari:
Op tijd op de werkplek. Daar verricht ik veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag verricht ik nog meer veel werk. Kwart over vijf thuis. Goed nieuws over Onze Vader: morgenmiddag verhuist hij van het ziekenhuis naar een naastgelegen herstelafdeling, dezelfde als waar hij dik een jaar geleden ook verbleef. De Vrouw serveert het restant aardappel-wortelpuree en de rode kool met peer van gisteren, met ernaast een verse salade. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Half zeven fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad brainstormen we over de komende aflevering van Helemaal stuk en voor we het weten staat het programma al in de steigers. Dat gaat mooi. Dat wordt (weer) mooi. Half tien thuis. Even bijpraten, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 12 januari:
De wekker gaat weer op de gebruikelijke tijd en ik loop op de gebruikelijke tijd de deur uit. Het ijzelt en de bus heeft nogal vertraging/file. Half negen op de werkplek. Er is veel te doen en dat doe ik. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en sneeuwbagger. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert aardappelpuree uit de oven met rode kool en peer. Ernaast salade. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Krant. Er is nieuws over Onze Vader: zo zorgelijk en kwetsbaar als hij gisteren scheen te zijn, zo monter en energiek is hij vandaag; er is een aanvraag voor opname op de herstelafdeling waar hij dik een jaar geleden ook vertoefde. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Eldorado (Electric Light Orchestra), het eerste plaatje uit de doos Yesyears (Yes), Lumen (Bill Laurance)

–

Zondag 11 januari:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het is heel koud, het vriest bijna tien graden, maar lopen gaat bijzonder goed. Thuis nog terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door koude. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Fat Dog). Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst vul ik het kleine restant salade van vrijdag aan met koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Vervolgens maak ik een risotto met shiitake, ui, een restje bindsla, kikkererwten en babyspinazie. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Union (Yes), Ranarop (Gjallarhorn)

–

Zaterdag 10 januari:
Kwart voor zeven. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Aansluitend nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik fiets naar het huis van Onze Vader, verzamel daar alle was en wat schoon goed voor hem en rijd dan door naar het ziekenhuis. Hij is redelijk opgewekt, maar soms wat warrig en dan lijkt hij te zijn vergeten wat er nu allemaal met hem aan de hand is. Half vier thuis. Even uitrusten. De Vrouw serveert het restant Turkse linzensoep met Arabisch brood en salade. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Dan zie ik een muziekfilm. Lezen.
Muziek vandaag: The Night The Light Went On (In Long Beach) (Electric Light Orchestra), Big Generator (Yes), A Natural Disaster (Anathema), de bluray Taking The Pulse (Peter Gabriel), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Vrijdag 9 januari:
Kwart voor zeven wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal, maar moet de route aanpassen vanwege blubbersneeuw op wegen en paden. Lopen gaat dus moeizaam, maar ik red het goed. Lezen. Koffie met De Vrouw. Dan ruim ik de kerstspullen en boom op; De Vrouw had gisteren al alle kerstspullen weer ingepakt en ik breng alles naar de kelder. Daarna stofzuigen. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Bericht over Onze Vader: hij blijft in ieder geval tot maandag in het ziekenhuis om het hartfalen in de gaten te houden; als hij dan nog niet naar huis kan (hij moet mobiel zijn en kunnen traplopen), dan volgt er verdere revalidatie ergens. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Dan bak ik ui, paprika, een restje bindsla, pompoen en kerstomaten. Dat stoof ik een tijdje en uiteindelijk gaan er linzen bij. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik blokjes kippendijfilet. De Zoon is er om half zes en we eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Sjofn (Gjallarhorn), Classic Yes (Yes), The Dub Room Special (Frank Zappa), 90125 (Yes)

–

Donderdag 8 januari:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Vandaag nog een dag thuis, zodat ik vanmiddag naar Onze Vader in het ziekenhuis kan. Koffie met De Vrouw. Werk. Meer koffie met De Vrouw. Werk. Lunch. Afwasje. Ik fiets naar het ziekenhuis. Vader oogt redelijk monter. De vochtdoorstroming en ontlasting zijn redelijk op gang; zoals het nu vooruit gaat, kan hij dit weekend naar huis, maar hij kan nog geen traplopen en heeft bij bijna alles hulp nodig. Dat begrijpt de verpleging ook, dus hopelijk kan hij naar een herstelafdeling. Als ik net vijf minuten bij hem ben, komt er iemand hem ophalen voor een echo van het hart. Tegen de tijd dat hij weer terug is, is het bezoekuur afgelopen. Ik smokkel nog een kwartier en ga dan weer. Op de terugweg haal ik het groentepakket op. Thuis nog een half uurtje aan het werk. Wat na half vijf is het klaar. Krant. De Vrouw serveert de mooie Turkse linzensoep, waarvan we goed eten. Afwasje. Zeven uur fiets ik naar een oefenruimte in Ugchelen. Een van de andere spelers heeft helaas af moeten zeggen voor toneelgezelschap Mirakel, dus likken we onze wonden, maken we plannen om een nieuwe acteur te vinden en starten we met de tekst van het stuk dat we gaan instuderen. Half elf thuis. Even bijkletsen en dan slapen.
Muziek vandaag: Evening Star (Fripp & Eno), Let The Power Fall (Robert Fripp), Spacelines (Nodens Ictus), Exposure (Robert Fripp), Mobula (Gleb Kolyadin), Zombie Apocalyps (Adam Holzman)

–

Woensdag 7 januari:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. Het is licht gaan sneeuwen en lopen gaat daardoor lastiger, maar het lukt goed. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Inmiddels is er een fikse sneeuwstorm gaande, maar daar kom ik goed doorheen. Koffie met De Vrouw. Kranten. We lopen even het centrum in voor wat kleinigheden. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Op de planning staat dat ik vanmiddag was ga wisselen bij Onze Vader en hem daarna opzoek in het ziekenhuis, maar de blizzard is nog woest. In plaats daarvan wandel ik een rondje langs kanaal en door park en je zult het zien: de sneeuwstorm is gaan liggen. Nou ja. Wat uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, rode kool, komkommer en kaki. Dan paprika, courgette en knolselderij in een braadslede de oven in. Na tien minuten leg ik er met feta en bosui gevulde portabello bij in. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Liminal (Brian Eno & Beatie Wolfe), (No Pussyfooting) (Fripp & Eno), A Map Of The World (Pat Metheny)

–

Dinsdag 6 januari:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Kwart over negen hebben we een bus naar Arnhem. Hij rijdt en dat met deze sneeuw. Zonder vertraging, waar we wel rekening mee houden, komen we op tijd aan. De Vrouw is om elf uur aan de beurt voor een slikonderzoek, dat hopelijk gaat uitwijzen wat de oorzaak is van pijnklachten. Het onderzoek is vlot klaar. We eten en drinken iets in het ziekenhuis en gaan dan terug. In de straat bezoeken we een schoenenzaak en ik koop nieuwe winterbaggerschoenen, want mijn oude vielen vanmorgen kort voor vertrek uit elkander. Lunch. Afwasje. Terug aan het werk. Half vijf is het klaar. Ik maak avondeten. Het restant salade van gisteren vul ik aan met komkommer en kaki. Ik bak ui, restanten bindsla en witte kool, laat dat gaar stoven en roer er uiteindelijk rode bonen doorheen. Ernaast bak ik bietburgers. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Rams (Brian Eno), Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno), A Fine Day To Exit (Anathema), MAD! (Sparks), MADDER! (Sparks), Yesshows (Yes), On The Third Day (Electric Light Orchestra)

–

Maandag 5 januari:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Vandaag thuis, zodat ik vanmiddag nog naar Onze Vader in het ziekenhuis kan. Voor negen uur heb ik al heel veel gedaan. Koffie met De Vrouw. Werk. Meer koffie met De Vrouw. Meer werk. Iets voor één lunchen we en om half twee fiets ik naar het ziekenhuis. Het sneeuwt fiks, ik heb de wind ferm tegen, maar fietsen lukt opmerkelijk goed. Onze Vader zit er goed bij; hij is redelijk opgewekt, de pijn is nog altijd minder en hij kan weer wat gemakkelijker kleine inspanningen verrichten. Na drie kwartier rijd ik terug. Thuis nog even aan het werk en om half vijf is het klaar. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Dan een risotto met shiitake, pompoen en gorgonzola. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Wat opruimen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Vermilion Hours (Melaine Dalibert & David Sylvian), La Cambiada (Di Giusto & Camerata Ambigua), Sylvian/Czukay (David Sylvian & Holger Czukay), Drama (Yes), Neon Heat Disease – Live In Los Angeles (BEAT)

–

Zondag 4 januari:
Zowaar, om zes uur wakker. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum. Lopen lukt, maar gaat moeizaam vanwege de sneeuw en ik kort de route iets in. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Dan fiets ik door sneeuwstorm naar het ziekenhuis om mijn Zus tijdens het bezoekuur af te lossen. Het gaat opmerkelijk goed met Onze Vader. Vochtafdrijving lijkt goed te werken en de pijn bij geringe inspanning is zo goed als verdwenen. Wel krijgt hij nu extra zuurstof toegediend. Na een uur komt De Broer mij weer aflossen. Krant. De Vrouw serveert het restant witlof en paprika uit de oven, aangevuld met spruiten. Ernaast het restant salade van gisteren. We eten alles op. Afwas en afval. Restant krant. Webstek. Toneeltekst. Lezen.
Muziek vandaag: het zevende en achtste plaatje uit Music For Quiet Moments (Robert Fripp), ELO 2 (Electric Light Orchestra), Tormato (Yes)

–

Zaterdag 3 januari:
Pas zeven uur wakker en op. Ik zal het nodig hebben. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Nou, lopen: glibberen door natte sneeuw is het. Ik doe er lang over. Aansluitend opnieuw het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wil net een rondje gaan wandelen als De Zus belt. Onze Vader heeft opnieuw hevige pijn op de borst, een arts is onderweg en of ik kan komen om af te lossen. Als ik bij Onze Vader kom, is de arts al geweest. Niet veel later is de ambulance er en Vader gaat opnieuw naar de spoedeisende hulp. Ik fiets erachteraan. Er zijn al allerlei onderzoeken gaande of gedaan. We zien verschillende artsen, waaronder een geriater en een cardioloog. Vader blijkt vocht vast te houden, de nierfunctie is achteruitgegaan en moet in het ziekenhuis blijven om onder controle vocht af te drijven en de ontlasting op gang te brengen. Tien uur thuis. De Vrouw serveert witlof met kaas en paprika uit de oven. Bijpraten. Slapen.
Muziek vandaag: het vijfde en zesde plaatje uit Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Vrijdag 2 januari:
Half zes wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door natte sneeuw en tegenwind. Lastig, want wat krampachtig en gespannen lopen, maar het lukt wel. Acht uur aan het werk. Koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat (met De Zoon) de deur uit. Ik werk. Meer koffie. Lunch. Na een afwasje wandel ik een rondje buiten het centrum en door natte sneeuw. Verder met werk. De Vrouw en De Zoon zijn half vijf terug. Eind van de middag is alles gelukt en af wat ik af wilde en moet hebben. De Vrouw serveert het restant van de pompoensoep van gisteren. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit Music For Quiet Moments (Robert Fripp), de 2015 versie van Relayer (Yes), The Best Of (Carlos Gardel), Going For The One (Yes), Buffalo (Frank Zappa)

–

Donderdag 1 januari:
Half acht. Koffie, webstek, ontbijt. Koffie en oliebollen met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje door parken en lichte regen. Lezen. Bericht van De Zus: ze is bij Onze Vader en het gaat niet goed, iets met zijn buik en de ambulance haalt hem op naar het ziekenhuis. De Vrouw serveert een prima pompoensoep, waarvan we fiks eten. Natafelen. Afwasje. Webstek. Dan: bericht van De Zus. Ze is begin van de middag naar Onze Vader gegaan en trof hem slapend en ziek in bed aan met hevige maagpijn. Een arts van de huisartsenpost is langsgekomen en besloot om Vader met een ambulance naar de spoedeisende hulp te laten gaan. Zeven uur ’s avonds is het wachten nog op uitslagen van onderzoeken en De Zus wil er even tussenuit om te gaan eten. Ik fiets door natte sneeuw naar het ziekenhuis en los haar af. Onze Vader is alweer redelijk pijnvrij, maar wel wat gespannen om de mogelijke uitslag. Pas kwart voor negen komt het bericht: hij vertoont uitdrogingsverschijnselen met symptomen van een beginnende maagzweer. Daarnaast wijst het hartfilmpje op boezemfilibreren en dat kan bloedpropjes veroorzaken. Op zijn leeftijd is een hartoperatie niet meer aan de orde. Hij mag naar huis, maar met medicatie en zo snel mogelijk contact met de huisarts voor verdere plannen en ondersteuning. Het ziekenhuis gaat sluiten en we kunnen nog net via de hoofdingang naar de nachtapotheek. Dan wil ik een taxi regelen, maar alle taxi’s zijn vol, want nieuwjaarsdag. Och. Gelukkig komt De Zus hem ophalen en zij zal Vader thuis aan de eerste medicatie helpen. Ik struin door een dikke laag sneeuw om het ziekenhuisgebouw heen naar mijn fiets. De terugweg gaat voorspoedig, want de sneeuw is nat en ik rijd er gemakkelijk doorheen. Na elf uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit Music For Quiet Moments (Robert Fripp), The Electric Light Orchestra (Electric Light Orchestra), Gamle Master (Lars Fredrik Froisli)

Wéér geen oliebol eten
Kerstversiering verwijderen
Starten bij het nieuwe toneelgezelschap
De cd-kast uitbreiden, zodat de stapels cd’s die er nu niet in passen niet meer in de weg liggen
De vakantiereis door Schotland plannen, accommodaties reserveren en busritten boeken
Nieuw paspoort aanvragen ipv ID-kaart, want Schotland
Lamento (Campert) uit het hoofd
Minimaal drie liefdevolle aanrakingen op een dag
Pistachetiramisu
De tweeënnegentigste verjaardag van Onze Vader vieren en zijn Oorlogswinterverhaal schrijven
Sowieso schrijven
Buikje eraf > krachttraining gaan doen
Iets met zeewier maken (pakje is al een jaar over de datum)
Helemaal stuk gaan
Concert van Pat Metheny’s Side-Eye meemaken
Die vakantiereis door Schotland maken
Tekst monoloog leren voor de speciale voorstelling rondom Keti-Koti
Afwijken van alle malle routines
Winwood zien
De internetkabel die langs de muur in de woonkamer loopt wegwerken
Pianoskills oefenen
Nieuwe schoenen
Vakantie 2027 plannen: met de trein naar Turkije om Arie te ontmoeten
Nóg minder boeken aanschaffen
Nóg meer herlezen
Balkonplafond witten
Helemaal van Twitter af (en alles van Meta); Firefox inruilen voor Vivaldi
Mezelf nóg plantaardiger voeden
Rijksmuseum bezoeken
Op werkdagen meer drinken dan alleen die paar koppen koffie ’s morgens
Dordrecht
Tijd maken
Met Kerst weer het land uit, maar waar heen? (Plannen.)
Zeggen dat ik van haar houd
Nog zeker een jaar blijven schrijven voor FOK!
Geen oliebollen kopen
Aftellen tot vervroegd pensioen
Dit lijstje herzien
Alle trouwe lezers een goed en gezond nieuw jaar wensen

Een goed en gezond nieuw jaar gewenst, trouwe lezers!

–
Apeldoorn, 31 december 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.