Bas Langereis leest u voor!

Lotgenoten,

De kraag van mijn winterjas trek ik nog maar eens omhoog. Het is nog echt koud, zo vroeg op de ochtend. Gelukkig hoef ik niet lang te wachten bij te bushalte; mijn overstaptijd is zelden langer dan tien minuten. Doorgaans dood ik de tijd door allerlei toneeltekst in mijzelf op te zeggen. Zo repeteer ik allerlei poëzie en teksten voor de theatervoorstellingen die ik met ons toneelgezelschap op de planken breng.
Al stilletjes voor mij uit declamerend kijk ik om mij heen. Links van mij zit een jongedame op een bankje. Ze is verdiept in haar telefoon. Ik weet dat ze straks in dezelfde bus stapt. Kijk, ze houdt de telefoon een eindje van zich af en steekt met haar andere hand twee vingers op. Vervolgens houdt ze haar hoofd schuin, tuit ze haar lippen en zit ze even stil. Ach, ze maakt een foto van zichzelf. Verder is er niemand bij de bushalte.

Hoewel, daar komt net iemand aangelopen. Een andere jonge vrouw is het. Het barst van de scholieren in de morgen. Het meisje loopt voor ons langs en zet haar tas op een ander bankje dat iets verderop aan de lange abri gemonteerd is. Ze is niet groot, klein zelfs. Haar huid is lichtbruin en ze heeft donkere ogen. Haar zwarte lange haar hangt steil over haar schouders. Het is echt lang, het komt tot zeker halverwege haar rug. Onder haar lange zwarte winterjas zie ik een spijkerbroek met wijd uitlopende pijpen en witte sportschoenen.
De tekst in mijn hoofd loopt al bijna automatisch. Wat doet ze nu? Ze trekt haar dikke winterjas uit, pakt iets uit haar tas en begint haar lange zwarte haren te borstelen. Ik heb het koud. Zij kennelijk niet. Ze buigt zijwaarts, haar haren hangen bijna op de stoeptegels en ze laat haar borstel herhaaldelijk door haar lange haar glijden. Al borstelende draait ze zich om en ziet mij. Ik kijk weg en struikel over de woorden die ik dacht als vanzelf te kennen. Als ik weer kijk, is ze nog altijd in de weer met haar haren.

Ik pak de draad van de poëzie weer op en al snel hervind ik het ritme. Campert en Lucebert. Terwijl ik de zinsflarden mompel, beweeg ik weer naar rechts. Het meisje is gestopt met haren borstelen en trekt nu met beide handen haar truitje omhoog. Ik zie een slank middeltje met een blote buik. Ze heeft een glimmende piercing door haar navel. Ze buigt voorover, haar hand grijpt naar het zilverkleurige dingetje en ze begint eraan te frunniken. Ze kijkt op. Ik kijk weg. Als ik weer kijk, is ze nog altijd aan het frummelen. Ze kijkt op. Ik kijk weg. Dat gaat zo nog een keer. En nog een keer. Iedere keer voel ik me betrapt en de poëtische zinnen beginnen weer te stamelen. Ik vlucht met mijn blik naar de verte, van waaruit de bus moet komen. Nog niet.

‘Meneer?’ vraagt iemand naast mij. Ik draai mij naar rechts. ‘Heeft u toevallig zakdoekjes bij u?’ Het meisje staat voor mijn neus, met blote buik en al. Ik kijk niet naar haar navel, al moet ik mijn blik wel naar beneden werpen, wil ik haar in haar ogen kijken. ‘Pardon,’ zeg ik. ‘Wat zei je?’
‘Heeft u toevallig zakdoekjes?’
Ik durf niet te vragen of ze iets te hard aan haar piercing heeft gefrunnikt. ‘Zakdoekjes?’ herhaal ik. ‘Eh…’ In mijn jaszak zitten wat papieren servetten, gevouwen en verfrommeld, meegenomen uit de EXKi in Brussel. Hoe lang zitten die al in mijn zak? We waren er met Kerst, dus reken maar uit. Die durf ik haar niet te geven. ‘Sorry, nee. Helaas.’
‘Jammer,’ zegt ze. ‘Maar dank u wel.’ Ze loopt verder naar het andere bankje en vraagt hetzelfde aan de jongedame van de foto van zichzelf. ‘Hallo, heb jij toevallig zakdoekjes?’
Glimlachend kijk ik weer naar de verte.

Daar zie ik mijn bus aankomen. Ik graai in mijn jaszak. De OV-chipkaart zit tegen mijn telefoon gedrukt en daaronder zitten de half gepropte papieren servetten. Voor noodgevallen. Is dit meisje een noodgeval? De bus stopt voor mijn neus. Ik stap in en ga zitten op een lege bank halverwege de bus. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat de jongedame van de foto van zichzelf op de eerste de beste bank voorin is gaan zitten. Het meisje van de piercing komt me voorbij, haar jas hangt over haar arm. Ze loopt naar de achterbank. Geen idee of ze een zakdoekje heeft weten te bemachtigen.
Het is koud in de bus en ik ben mijn tekst kwijt.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, april 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

Lees hier mijn avonturen, fouten, misstappen, paniekbuien, angstaanvallen en ander engs.

Bas
maart 2024

–

Vrijdag 24 april:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het lukt. Zeven uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw.
Muziek vandaag: Side Eye III+ (Pat Metheny), Melancholia (Rick Wakeman),

–

Donderdag 23 april:
Onrustig geslapen. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert de restanten soep en ovenschotel van de afgelopen dagen, met een salade erbij. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan op de fiets naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. Tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 22 april:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum en het gaat verrassend soepel. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan fiets ik naar Onze Vader. Hij is redelijk opgewekt, heeft heldere momenten en vertelt dan nieuwe dingen. Thuis lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Uitrusten op de galerij in de zon. Krant. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Een stoemp van aardappel, bataat, ui, prei en bruine boon. Het restant salade van gisteren vul ik aan met komkommer. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten goed. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van The Singles Collection (David Bowie), Stationary Traveller (Camel), Road Tapes Venue #2 (Frank Zappa), Lumen (Bill Laurance)

–

Dinsdag 21 april:
Weer op tijd op de werkplek. Weer werk. Weer wandelen door bos tussen de middag. Weer werk. Weer om kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert de Turkse linzensoep met een salade ernaast. We eten er weer fiks van, want smakelijk. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan. We bereiden verder voor aan de voorstelling Helemaal stuk van 31 mei en het gaat zeer fraai worden. Tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 20 april:
Op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenlasagne met courgette, doperwt en allerlei kaas. Ernaast een salade. Zeer smakelijk. Natafelen. Afwasje en afval. Krant. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Live (Jazz Sabbath), het eerste plaatje van The Singles Collection (David Bowie)

–

Zondag 19 april: Cultuur bij je Buur
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum en die lukt mooi. Thuis nog terug in bed. Half tien staan we op. Koffie. Meer koffie met De Vrouw. Dan vroege lunch voor mijzelve. Kwart over twaalf wandel ik naar een woning achter het station, alwaar we gaan voorlezen uit eigen werk ter gelegenheid van Cultuur bij je Buur. Cora en Paul hebben echter niet gerekend op een optreden en bezoekers; ze menen dat ze geen bevestiging van hun boeking hebben ontvangen, maar blijken uitermate flexibel en we beleven een gemoedelijke middag. Er is voor de eerste twee sets redelijk wat bezoek, tijdens de laatste is er geen publiek, maar we spreken met de gastvrouw en gastheer en het is allemaal hoogst aangenaam. Even na vijf uur ben ik thuis en maak ik avondeten: een risotto met shiitake, ui, bindsla en raapsteel, met ernaast het restant salade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Krant. Er is nieuws.
Muziek vandaag: Tonight (David Bowie), The Forest Sessions (Jonathan Hultén), The Single Factor (Camel), T3iO (Supersister)

–

Zaterdag 18 april: Cultuur bij je Buur
Kwart voor zes. Koffie, ontbijt, voorbereidingen voor vanmiddag. Begin van de ochtend loop ik naar de platenwinkel, want het is Record Store Day. Er staat een heel lange rij bij de ingang van de winkel, dus bezoek ik een kraam op de markt. Daarna loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Op de terugweg nog een keer langs de platenwinkel. Nu is het er rustiger en ik zie niets waar ik enthousiast van word, dus koop ik ook dit jaar niets. Thuis koffie met De Vrouw. We lunchen op tijd. Afwas en huishoudelijks. Kwart over twaalf rijd ik eerst naar het huis van Onze Vader, om wat wasgoed op te ruimen. Voor de deur zie ik Willem voorbij rijden en gezamenlijk fietsen we naar Ugchelen. Onderweg verneem ik dat Aad vandaag verhinderd is. Peter-Jan is er gelukkig wel. Bij Sylvia en Harry in de tuin lezen we vanmiddag voor uit eigen werk. Tijdens de eerste set is er weinig publiek, tijdens de tweede is het mudjevol en tijdens de derde is het weer wat rustiger. Mooie tuin, zeer gastvrij onthaal, een enkel buitje en goede atmosfeer. Geslaagd. Kwart over zes thuis. De Vrouw serveert een schotel van bloemkool, knolselderij, courgette en aardappel met een salade ernaast. We eten het op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Nude (Camel), Zartir (The Gurdjieff Ensemble), Finer Moments (Frank Zappa), Chants From Another Place (Jonathan Hultén)

–

Zaterdag 18 april
Bij Sylvia en Harry in de tuin in Ugchelen

Voorgedragen:
Mag ik u wat vragen?
De zeven sloten tegelijk + zkv’s
Drie Duitse gedichten (1), [ze schijnt], afscheid (2x)
–

Zondag 19 april
Bij Cora en Paul in de tuin aan de 1e Wormenseweg

Voorgedragen:
Mandarijnen zijn gezond
Fijne weekend

–

Reclame [beetje]:

–

Vrijdag 17 april:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het is zacht vandaag. Begin van de ochtend wandel ik naar de tandarts; er mag een amalgaamvulling vervangen en dat lukt zonder problemen. Koffie op de galerij in de zon. Dan met De Vrouw naar de energiecoöperatie om advies voor ons energiecontract. Als we terugkomen, is er wat gaande. Er staat een brandweerwagen met hoogwerker en drie politieauto’s voor de deur. ‘We maken ons zorgen om een bewoner,’ zegt een agent als we het apprtementencomplex binnen gaan. Het blijkt bij onze onderbuurvrouw te zijn. Er belde iemand beneden bij haar aan en ze deed niet open. Gelukkig loos alarm: buurvrouw is op vakantie. Wat een avonturen toch weer. Meer koffie op de galerij in de zon. Dan lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Uitrusten op de galerij. Krant. Eind van de middag lopen we naar een restaurant in het centrum. We eten er fraai: gedroogde rode biet met oude geitenkaas en een krokantje van zuurdesem vooraf, vervolgens een groentetuin van quinoa met knolselderij, wortel, witlof, prei, raap en puree van zoete aardappel, en eendenborstfilet. Toe is er een brownie met vanille-ijs. Zeer smakelijk allemaal. Op tijd weer thuis. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de drie plaatjes (de drie albums) uit Surface Tension – The Studio Works 1981-1983 (Rupert Hine)

–

Donderdag 16 april:
Op tijd op de werkplek. Zacht vandaag, voor het eerst de deur uit zonder winterjas. Werk op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Werk op de werkplek. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant soep van dinsdag met een salade ernaast. We eten alles op. Afwasje. Krant. Dan naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. We zijn niet compleet, maar weten wel het een en ander te spelen en in te zepen. Tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 15 april:
Kwart voor zes. Mijn ronde hardlopen om het centrum gaat redelijk. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie op de galerij in de zon. Dan fiets ik naar Onze Vader. We drinken koffie in het restaurant beneden. Hij is redelijk opgewekt en vertelt uit zichzelf een en ander. Hij vindt het er wel saai, heeft niet veel aanspraak, gaat vroeg naar bed en slaapt veel, maar klaagt niet. Thuis bijpraten met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan lunch, afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door park. Krant op de galerij. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, rettich, koolrabi, komkommer en mango. Vervolgens kook ik spaghetti en maak ik een saus van tomaat, bataat, prei en courgette; daar roer ik die pasta dan weer doorheen. Er gaan portobello’s gevuld met feta en een vispakketje voor De Vrouw de oven in. We eten er goed van. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Scary Monsters (David Bowie), Isaak’s Marble (Heath), Murmurations (Heath), Chansons Pour La Fin d’Un Jour (Emre Gültekin, Joris Vanvinckenroye, Wouter Vandenabeele & Ertan Tekin)

–

Dinsdag 14 april:
Wat onrustig geslapen. Op tijd op de werkplek voor werk. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag op de werkplek voor werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een zeer goede soep van rode bonen. We eten er fiks van. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad bepalen we het programma van Helemaal stuk van 31 mei. Er moet nog gerepeteerd, uitgewerkt en aangevuld, maar de basis staat en het wordt weer fraai. Half tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 13 april:
Op tijd op de werkplek. Weer werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag weer werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van de ovensalade van zaterdag met ernaast een groentepizza en salade. We eten alles op, want smakelijk. Natafelen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Bright Spirit (Gong), T3IO (Supersister), I Can See Your House From Here (Camel)

–

Zondag 12 april:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Beetje moeizaam, maar toch lukt het. Thuis nog terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie. Krant. Meer koffie met De Vrouw. We puzzelen nog wat op busreizen tijdens onze zomervakantie en nu blijkt dat we ook ‘reguliere’ busdienstritten kunnen boeken die interessante routes rijden. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door zon. Even uitrusten. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Angine de Poitrine). Erna maak ik avondeten: een zondagrisotto met shiitake, prei en wortel. Ernaast salade van bosui, rettich, radijs en komkommer. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Restje krant. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: het tweede en derde plaatje (het eerste concert) uit de box Bongo Fury – 50th Anniversary Edition (Frank Zappa)

–

Zaterdag 11 april:
Van harte, broeder. Kwart over zes. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie. Dan fiets ik naar Onze Vader. Hij is opgewekt, opmerkelijk helder en vertelt ook uit zichzelf wat dingen. Thuis koffie met De Vrouw op het balkon in de zon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. We lopen het centrum in en bezoeken een paar winkels. Erna wandel ik nog een klein rondje langs het kanaal. Eind van de middag maak ik avondeten: de roemruchte ovensalade van rode ui, bloemkool, paprika, kerstomaat, rozijn, mango en lins met knoflooktahindressing. Ernaast een salade van bosui, radijs, rettich en komkommer. Toe is er ijs met aardbei. We eten er fiks van. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Leviathan (The Grid & Fripp), The Deform Variations (Adam Holzman), Lodger (David Bowie), Breathless (Camel), het eerste plaatje (her originele album) uit de box Bongo Fury – 50th Anniversary Edition (Frank Zappa)

‘Fijn dat je hier weer eens bent,’ zei ze. ‘Dat was even geleden.’
Ik kon mij niet herinneren dat ik ooit in dit café Zaadfontein was geweest en zei: ‘Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit in dit café Zaadfontein ben geweest.’
‘Nee?’ Ze was zichtbaar van haar stuk. ‘Ik zou toch zweren dat ik…’
‘Niet doen,’ onderbrak ik haar. ‘Hoeft niet. Voor hetzelfde geld zit ik er helemaal naast.’
‘Je vroeg toen om water,’ ging ze verder. ‘Het liefst uit de kraan.’
‘Dat zou kunnen,’ zei ik. ‘Dat drink ik namelijk altijd als ik ergens ben.’
‘Wat drink je nu?’ vroeg ze.
‘Nu? Niets. Nog niets. Je hebt het me nog niet gevraagd, wat of ik wil drinken.’
‘Wat wil je drinken?’ vroeg ze.
‘Water. Het liefst uit de kraan. Of heb je iets anders wat niets kost?’
‘Niet dat ik weet,’ zei ze. ‘Een water, dus. Anders nog iets?’
‘Niet dat ík weet,’ antwoordde ik. ‘Ik zou niet weten waarom ik twee drankjes tegelijk zou moeten bestellen. Wat ik ook niet weet: hoe jij heet.’
‘Sandinista.’
‘Maar werkte je dan niet in dat andere café?’
‘Welk andere café?’
‘Weet ik veel hoe die cafés in al deze verhalen allemaal heten? Voor mijn part was het café Constipatie. Nou, zeg het eens?’
‘In café Constipatie heb ik nooit gewerkt. Wel in een paar andere cafés.’
‘Aha, dan ben ik je daar tegengekomen.’
‘En heb je daar toen ook water besteld,’ zei ze. ‘Het liefst uit de kraan.’

Plots tikte iemand mij op de schouder. Ik draaide mij om. Er stond een man, een wat gedrongen man met een beetje slonzige kleding. Spijkerbroek, iets te wijde trui, wat kalend. Ik kende hem niet. Wie was dit? Ik kreeg geen kans om dit bij hem na te gaan.
‘Waarom schrijf jij eigenlijk nooit een pornoverhaal?’
De vraag verraste me. Kennelijk had hij mij wel herkend.
‘Tja, waarom zou ik dat moeten doen?’ vroeg ik terug.
De man haalde zijn schouders op, draaide zich om en liep weg.

‘Maar nu ik je toch spreek, Sandrina,’ ging ik verder.
‘Sandinista,’ corrigeerde ze.
‘Je gaat me niet vertellen dat je bent vernoemd naar…’
‘Jawel,’ onderbrak ze. ‘Naar een driedubbelelpee van The Clash.’
‘Mijn broer had ‘m,’ zei ik. ‘Zelf heb ik niet zo veel met p…’
‘Ik ook niet,’ gaf ze toe. ‘Ik wilde ‘m ook niet per se horen, maar mijn moeder jakkerde de plaat dagelijks door de woonkamer, toen ik klein was.’
‘Toch zie je er veel jonger uit,’ zei ik.
‘Ik zei toch niet dat mijn moeder mij kreeg toen die driedubbelaar net uit was? Ik ben van veel later en mijn moeder liep hopeloos achter, met haar achterlijke punkrock.’
‘Hoe oud ben je dan, als ik vragen mag?’
‘Zeventien,’ zei ze. ‘En ik weet nog hoe je me vorige keer noemde.’
‘Vorige keer?’
‘Ja, in het andere café waar ik toen werkte. Ik weet weer waar het was.’
‘Waar was het dan?’
‘In café De Kringspier,’ zei ze.
‘Och zo.’
‘Geen schoonheid.’
‘Pardon?’
‘Geen schoonheid. Zo noemde je me toen.’
‘Wie? Ik?’
‘Ja. Jij, Bas.’
‘Ik heb het niet zo op uiterlijk vertoon.’
‘Je probeert je er aardig uit te lullen,’ lachte ze. ‘Maar even wat anders. Wat moest die vent eigenlijk van je?’ vroeg Sandinista.
‘Welke vent?’
‘Die vent van daarnet.’
‘Nee. Geen idee.’
‘Zoiets vermoede ik al.’
‘Zo zie je maar weer, Sanitaria.’
‘Sandinista.’
‘Dat zei ik. En ik zei: je weet wat ervan komt.’
Ze keek op haar horloge en zei: ‘Ik weet het.’

–
Apeldoorn, februari 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 10 april:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het lukt goed. Zeven uur ben ik aan het werk. Dik een half uur later stop ik en loop ik naar de tandarts voor controle. Alles oké, al moet een oude amalgaamvulling vervangen. Volgende week. Werk. Tussendoor koffie. Meer werk. Koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje door park. En nog werk. Half vijf is het klaar. Krant. De Zoon is er na half zes. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel en wortel, met een salade ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit Between The Silence (Travis & Fripp), Lumen (Bill Laurance), Live (Jazz Sabbath), Understanding America (Frank Zappa), Where You Wish You Were (Bill Laurance & Michael League), Live In Paris 28.05.1975 (Fripp & Eno)

–

Donderdag 9 april:
Op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van kikkererwt, ui, tomaat en andere groenten; ernaast het restant salade van dinsdag. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Ik fiets naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. Voor tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 8 april:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum en het lukt best goed. Kranten. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Dan fiets ik naar Onze Vader. Ik vind hem in de gezamenlijke huiskamer. We gaan beneden in het restaurant koffie drinken. Hij is goed te pas, vindt het oké in het verpleeghuis en hij weet het een en ander te vertellen. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Begin van de middag pakken we de trein naar Deventer. We hebben een afspraak met de financieel adviseur die ons helpt met de belastingaangifte en verdere adviezen geeft; we doen het financieel uitstekend. Erna wandelen we door het centrum van de stad en eind van de middag eten we loempias, wokgroenten en curry in een Thais restaurant. Half acht zijn we thuis. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: In The Big Room (Peter Gabriel)

–

Dinsdag 7 april:
Op tijd op de werkplek. Daar rustig aan het werk. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag rustig aan het werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een prima salade van ui, bataat, tomaat, paprika, bindsla, appel en feta. We eten er fiks van. Afwasje. Begin van de avond fiets ik naar Peter-Jan. Samen met Aad bereiden we de voorstelling Helemaal Stuk van 31 mei verder voor; de inhoud hebben we helder, nu de praktische uitwerking nog. En dat stuk over het koloniale verleden dat gaat pas na de zomer opgevoerd, dus alle tijd om na onze vakantie de tekst ervoor te leren. https://x.com/balangereis/status/2041552944965837011?s=20
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 6 april: Tweede paasdag – middagje paleispark Het Loo
Zeven uur. Koffie, ontbijt, allerlei. Dat complexe gedicht, dat ken ik al heel aardig. Misschien dat ik toch ja zeg tegen dat theaterproject dat Aad begin juli wil gaan uitvoeren. Red ik dat? Ik vrees van niet. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. We regelen een treinflexpas en treinreserveringen twee ritten in onze vakantie over twee maanden. Lunch. Afwasje. Dan fietsen we naar paleis Het Loo. We wandelen door het paleispark, zien Het Oude Loo en lopen om de karpervijver. Eind van de middag zijn we weer terug. Ik maak avondeten: een risotto van shiitake, ui, prei, bindsla en rode peen. Het restant salade van gisteren vul ik aan met radijs en komkommer. Voor De Vrouw bak ik kalfschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Krant en toneeltekst (dat gedicht verder erin stampen).
Muziek vandaag: Tango 3.0 (Gotan Project), Lavalek (Groupa), de eerste twee plaatjes uit de set Between The Silence (Travis & Fripp), A Live Record (Camel)

–

Zondag 5 april: Eerste paasdag
Half zeven. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum. Thuis nog terug in bed. Pas om tien uur staan we op. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Lezen. De Vrouw serveert een plaattaart met wortel en feta plus een salade ernaast. We eten er fiks van. Afwas en afval. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Stage (David Bowie), Live In Stockholm (The Flower Kings)

–

Zaterdag 4 april:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Ondertussen in een week tijd al tweederde van een zeer complex gedicht in de kop. Nog acht weken en dan moet (lees: wil) ik het uit het hoofd voor kunnen dragen. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Half elf fietsen we naar Onze Vader. We bezoeken hem op de nieuwe (en gesloten) afdeling waar hij tijdelijk verblijft. We nemen hem mee naar het restaurant beneden en daar drinken we koffie. Hij moet duidelijk zijn weg en plek vinden; hij is in de war, zegt ook dat hij de kluts kwijt is. We weten hem wat gerust te stellen en na een klein uur laten we hem weer achter. Dit paasweekend krijgt hij nog bezoek van De Broer en De Zus, dus zo is er regelmatig een vertrouwd iemand bij hem. Van de omgeving in het verpleeghuis wordt niemand vrolijk. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. We wandelen het centrum in, bezoeken een paar winkels en eten het eerste ijs van het seizoen. Thuis uitrusten en lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst aardappel, bataat en wortel in een braadslede in de oven, later gaat daar nog met feta gevulde kastanjechampignon bij in. Vervolgens een salade van bosui, rode kool, radijs en komkommer. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Lezen en toneeltekst. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Woodcut (Big Big Train), “Heroes” (David Bowie), Rain Dances (Camel), Live On 2 Meter Sessions (DeWolff), Fuego! (DeWolff), Tragic Magic (Julianna Barwick & Mary Lattimore)