B-log: 10 t/m 16 september 2016
Vrijdag 16 september:
Ik voel me echt nog helemaal niet uitgerust als de wekker gaat en ik uit bed moet. Toch doe ik het. En jawel: vijf minuten later is er niet zo’n probleem meer. Voor het eerst sinds tijden heb ik weer een jasje aan als ik naar buiten ga. Het is grijs en bewolkt, maar zeker nog aangenaam. Op de nieuwe werkplek is het vrij stil en ik heb een aardige set aan werkzaamheden. Het meeste krijg ik gedaan; de rest doe ik woensdag weer. Om half twee ben ik thuis en ik merk dat ik heel moe ben. Toch lukt het me goed op de been te blijven. Een half uur later komt er een makelaar binnen. Ook hij bekijkt het huis, vertelt wat hij voor ons kan betekenen en wat hij dan van ons verwacht. Vijf kwartier later is hij verdwenen en een kwartier later is de volgende er. Om half vijf zitten we met z’n tweeën en hebben we totaal geen idee met welke van de drie die we in de afgelopen week hebben gezien we in zee willen. We laten het even bezinken, stappen om kwart over vijf op de fiets en rijden naar het centrum van het zo majestueuze Apeldoorn. In het Indiase restaurant treffen we Jaap en we vieren zijn verjaardag met een etentje gedrieën. We eten gefrituurde aubergine, gebakken lamsgehaktrolletjes, lamscurry met tomaten, cashewnoten en amandelen en naan en mijn nagerecht is kufti-ijs van pistachenoten, amandelen en kaneel. Om kwart voor acht nemen we afscheid en gaan De Vrouw en ik nog een klein stukje Popronde van Apeldoorn doen. In Mansion24 zien we The Day, in Gigant de beukers van Avi On Fire en in ACEC het stemmig mysterieuze The Yukan Club. Dan is het half tien en is echt al mijn energie op. We gaan weer naar huis en om half elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: verder geen
#Popronde #Apeldoorn van start met The Day in #Mansion24 pic.twitter.com/1iP9Lcl6sj
— Bas Langereis (@balangereis) 16 september 2016
#Popronde #Apeldoorn met Avi On Fire in @PodiumGigant pic.twitter.com/sP9lTFNZl6
— Bas Langereis (@balangereis) 16 september 2016
#Popronde #Apeldoorn met @TheYukonClub in een donker maar sfeervol @ACECgebouw pic.twitter.com/YVWuUVR0Zg
— Bas Langereis (@balangereis) 16 september 2016
–
Donderdag 15 september:
Half zeven sta ik op. Tijdens het douchen smeer ik zo een hand zeep in mijn ogen. Au. Ik heb wat tijd voor koffie, krant en ontbijt. De Vrouw vertrekt om kwart voor negen naar het werk. Drie kwartier later is Charlene in huis. Zij is journalist van de krant en komt voor het verhaal over de kinderwagen die we op Marktplaats hebben gezet. Het is een aangenaam gesprek waarin ik veel herinneringen kan ophalen en vertellen. Kwart over tien is ze weer vertrokken en een half uur later is de fotograaf er. De fotograaf blijkt niemand minder dan Rob te zijn. We drinken koffie en kletsen wat; vervolgens maakt hij een paar foto’s van mij en de kinderwagen. Een half uur later is hij weer vertrokken en niet veel later stap ik op de fiets en ga ik naar de nieuwe werkplek. Daar werk ik wat klussen en mail van de afgelopen week weg, maak ik verslag van een overleg en plan ik werkzaamheden voor morgenochtend in. Vier uur ga ik naar huis. Op de terugweg even de Turkse supermarkt in voor wat lamvlees (biefstuk, shoatma, gehakt). Thuis maak ik avondeten: een soep van ui, knoflook, mangold en mais, met daarna gebakken ui, spek, chorizo, peper, paprika en uiteindelijk ook mais en chilibonen toegevoegd. De Vrouw is er om vijf uur en De Zoon stipt om zes uur, zodat we op de afgesproken tijd aan tafel gaan. Een nagerecht is er ook: bio-ijs in verschillende smaken. Ik ga het gras maaien nu het nog even droog is; het is met tien minuten klaar. De Zoon heeft dan alvast zijn verjaardagscadeau ontvangen: een smartphone. Hij wist dat hij hem zou krijgen en vindt het ook oké, maar nu het zover is vindt hij het duidelijk lastig om over te schakelen; er komen natuurlijk even wat klusjes bij kijken (nieuwe simkaart, telefoonnummers overzetten) en die doet hij nu liever niet. Het lijkt op weerstand, maar als we doorvragen blijkt eenvoudigweg dat hij voor de komende dagen een andere planning heeft gemaakt. Het maakt niet uit; er is ook helemaal geen haast bij. Zelf zouden we waarschijnlijk alles gedaan hebben om het apparaat maar zo snel mogelijk in gebruik te kunnen nemen; De Zoon zit gewoon anders in elkaar, merken we weer. Volgende week gaan we het verder regelen. Ik zit nog een moment in de tuin en ga dan verder met het ordenen van de foto’s van vorige week. Kwart over tien ben ik moe en ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Warp (Jon Balke), English Electric Full Power (Big Big Train), Dizrhythmania Too (Dizrhythmania Too), het bonusplaatje dat meekwam met Defector: Live at Reading Festival 2982 (Steve Hackett)
Zojuist een fotoreportage door @FotoRobVoss voor artikel in @ds_Apeldoorn over onze antieke #kinderwagen te koop pic.twitter.com/mMwOZRutcY
— Bas Langereis (@balangereis) 15 september 2016
–
Woensdag 14 september:
Slapen gaat iets beter, maar ik ben nog moe als de wekker gaat. Een kwartiertje na het opstaan is het voorbij. Ik heb wel het idee dat ik van alles moet, maar vandaag is geen volle dag als ik het zo overzie. Onderweg zie ik vanuit de bus weilanden met schitterende ochtendmist erover. Ik moet mijn e-lezer even laten voor wat-ie is en kijk ademloos over mijn nieuwe leesbril heen. Mooi! Even overweeg ik er een foto van te maken, maar die wordt waarschijnlijk niets vanuit een rijdende bus en bovendien mis ik dan dit prachtige uitzicht. Op de werkplek ben ik weer mooi op tijd en ik doe er van alles in een geplande volgorde. Er komt bericht over de collega die zeer ernstig ziek is en geen behandeling meer krijgt behalve pijnbestrijding: ondanks uitzaaiingen in haar hersenen gaat ze over twee weken trouwen. Wat een mooi en krachtig besluit. Ik heb veel bewondering voor haar en leer ervan: doe de dingen die ertoe doen, maak de belangrijke keuzes in mijn leven nu en stel ze niet uit. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag ga ik vrolijk verder en ik krijg opnieuw veel werk af. En dat terwijl ik het rustig aan doe. Om zes uur ben ik thuis. Doodmoe, dat wel. Buiten is het ook zeer warm. De Vrouw heeft het eten bijna klaar: een schotel van chorizo, ui, paprika en mangold, met daarnaast rundersteaks. Die eten we samen op. Erna lees ik de krant in de tuin en om half acht loop ik mijn ronde hard. Ik denk dat het wat afgekoeld is, maar ik vergis me geheel. Het is erg benauwd en ik heb op tweederde een extra wandelpauze nodig. Als ik thuis kom, is het weer bijna donker en aan de keukentafel lees en luister ik nog iets tot het kwart over tien is.
Muziek vandaag: Flags (Moraz & Bruford), Tender Extinction (Steve Jansen)
#Schaarsbergen today. pic.twitter.com/AeQd3xVwxx
— Bas Langereis (@balangereis) 14 september 2016
–
Dinsdag 13 september:
Ik slaap redelijk, maar ben ver voor de wekker wakker. Ik wacht hem niet af, maar ga om kwart over vijf uit bed. Beneden heb ik zo wat meer rust en gelegenheid om op gang te komen. Dat is fijn. Ik besluit om geen jas aan te doen vandaag en dat blijkt een goede keuze, totdat ik in Arnhem in de stadsbus stap. Daar staat de airco op de zuidpoolstand. Op de werkplek kan ik veel zaken afhandelen en me tegelijkertijd inlezen in een nieuwe project. Tussen de middag loop ik door bos, veld en zon. In de middag krijg ik nog meer werk af. Het schiet op. Op de terugweg koop ik op het station in Arnhem het boek De fouten (Herman Brusselmans). Pas zijn derde boek dit jaar. Om zes uur ben ik thuis. De Vrouw is er om half acht; De Zoon wat later. Ik heb inmiddels een grote salade van komkommer, tomaten, bosui, radijs en cactusvijgen gemaakt en heb lamsshoarma gebakken. Dat eten we op, net als het resterende ijs van gisteren. Om kwart voor negen is De Zoon weer naar huis en ga ik een uurtje werken aan de foto’s van vorige week (ik ben al tot en met dinsdag). Tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Flags (Moraz & Bruford), Defector (2016 remaster + bonus disc Live at Reading 1981) (Steve Hackett)
#Warnsborn #Schaarsbergen today. pic.twitter.com/naOd0cA3WA
— Bas Langereis (@balangereis) 13 september 2016
–
Maandag 12 september:
Niet zo goed geslapen. Veel wakker geweest, het duurde lang voordat ik in slaap viel, onrustig in mijn hoofd. De wekker wekt me niet eens. Eenmaal opgestaan gaat het best. Als ik naar de werkplek ga, is het humeur zelfs prima. De busaansluiting is krap, maar het lukt. Ik ben dus vroeg op de werkplek. De mail laat ik de mail en eerst besteed ik wat aandacht aan inlezen op vanmorgen. De tweede bijeenkomst van de training over werkdruk vindt plaats. Ik kom graag terug op de vorige keer en vertel over mijn enthousiasme, maar ook over dat het me zorgen baarde en onrust bezorgde. Inmiddels heb ik een weekje vakantie gehad en kan ik met een wat kalmere blik terugkijken. Ik voel me bevestigd in de keuzes die ik momenteel aan het maken ben. Trainer John drukt me vooral op het hart om nog wat aandacht te besteden aan mijn ‘kern’, aan wie ik ben en wat ik wil. Hij adviseert een ieder om een persoonlijke slogan te maken en die dagelijks meerdere malen te herhalen. Ik zoek naar een variant op ‘Ik ben goed zoals ik ben, ik doe ertoe, daar sta ik voor en van daaruit handel ik. Ik ben trouw aan mijzelf.’ We hebben het over desastreuze gedachten en over de kwaliteiten die je in mensen bewondert (want die kwaliteiten heb je zelf). Ik vertel dat ik veel helden heb, maar benoem vooral Frank Zappa (deed wat hij wilde, autonoom, liet zich niet beïnvloeden door kritiek van anderen, eigenzinnig, maakte fouten en was daar trots op: ‘wen er maar aan’, zag talenten van de ander en stimuleerde de ander daarin, was zeer veelzijdig en had toch een geheel eigen karakter) en mijn vader (die na jaren van plichtsbesef en zichzelf wegcijferen de laatste tijd kiest voor zichzelf, hij ontwikkelt en leert, zei gisteren ‘ik maak me zorgen om’ en ‘we hebben elkaar een tijd niet gezien en dat vind ik jammer’). Opnieuw een persoonlijke aanpak in de training; het gaat ook om mijn eigen keuzes en waar ik voor sta. Dat is mooi. Het vraagt wel iets van me; om kwart over twaalf ben ik flink moe en dus ga ik gelijk mijn rondje door bos, veld en zon lopen. In de middag doe ik de werkzaamheden die vandaag echt noodzakelijk zijn. Daarnaast zie ik dat er nieuwe klussen aankomen en ‘gelukkig’ vallen er deze week wat overleggen uit, waardoor er wat ruimte in de agenda vrijkomt. Om half zeven ben ik thuis. Ik maak het avondeten: een goede chili, mer daarnaast de salade van gisteren, die ik heb aangevuld met komkommer. De Vrouw is er om kwart over zeven, De Zoon een kwartiertje later. We nemen nog een nagerecht ook: bioaardbeien- en biostracciatellaijs met verse frambozen en aardbeien. Dat smaakt. Als De Zoon om kwart over acht weer naar huis is vertrokken, ga ik mijn ronde hardlopen. Het is al bijna donker en ik heb de vaart er flink in. Ondanks de warmte en de benauwde lucht gaat het me lekker af. Kwart over negen heb ik een snelle douche gehad en lees en luister ik nog iets aan de keukentafel. Tien over tien ga ik slapen.
Muziek vandaag: Tender Extinction (Steve Jansen), Monolyth Of Phobos (The Claypool Lennon Delirium)
–
Zondag 11 september:
Half negen ga ik weer uit bed. Koffie, klussen, webstek en foto’s. Als De Vrouw ook wakker en beneden is, is er nog meer koffie. Rond half twaalf wandelen we ons gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. De temperatuur is aangenaam, maar het is wat grijs en af en toe miezert het. Halverwege lopen we bij De Zoon binnen. Hij heeft afgelopen week eindelijk zijn bestelde bank geleverd gekregen en die bekijken we. Het huis staat nu goed vol en het lijkt erop dat het nu helemaal compleet is. Als we terugkomen is er nog koffie en ik prepareer de brunch. De Zoon is er om half twee. Anderhalf uur later is Vader op bezoek. We hebben elkaar sinds mijn verjaardag niet meer gezien en gesproken en hij vindt het (te) lang. Ik vind het fijn dat hij er is. Het gaat goed met hem, al maakt hij zich wat zorgen over hoe hij zijn huis opgeruimd krijgt. (Tip: begin ermee.) We vertellen over onze vakantie, we hebben het over Engeland en het zijn twee aangename uren. We geven hem wat oude boeken van hemzelf en van Moeder en een boekje over Oxford en inspector Morse en hij is er zichtbaar blij mee. Als hij weer naar huis gaat, vertrekt De Zoon ook. Ik maak het bewerken van de foto’s af en om zes uur begin ik aan het avondeten. Het wordt een ferme salade van komkommer, allerlei kiemen, bladsla, bosui, radijs, tomaten en ansjovis. Ik bak verse lamsbiefstukken. De Vrouw en ik eten alles op. Er is ook een nagerecht: bioaardbeienijs met verse aardbeien en frambozen. Ondertussen kook ik maiskolven (voor morgen en verderop in de week). Dan maak ik een start met het ordenen en naamgeven van de foto’s. De laatste drie kwartier van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel. Tien uur.
Muziek vandaag: Le Pas Du Chat Noir (Anouar Brahem), The Astounding Eyes Of Rita (Anouar Brahem), Dizrhythmania Too (Dizrhythmsnia Too), 1492 (Vangelis), Gradually Going Tornado (Bruford), Earthworks (Bill Bruford’s Earthworks), The Crux Of The Biscuit (Frank Zappa), Frank Zappa For President (Frabk Zappa)
–
Zaterdag 10 september:
De Vrouw heeft de wekker op acht uur gezet. Even denk ik dat ze gek is geworden. Maar nee, ze wil de boel in huis klaar hebben als vanmiddag de makelaar komt. Ik sta ook op. Beneden koffie en klussen. Ik zet de foto’s over van de telefoon en de camera naar de pc en begin aan een eerste selectie. Om tien uur stap ik op de fiets. Het is nog wat fris. Eerst naar Turkse supermarkt en dan naar de biowinkel waar ik behalve boodschappen ook mijn zo hard gespaarde doos vol spullen haal. Op de terugweg nog een supermarkt. Spullen thuis afleveren en dan nog een supermarkt en de Turkse winkel. Inmiddels is het zonnig en warm. Thuis is er koffie en lunch. Om twee uur (goh) staat de makelaar op de stoep. We stellen allerlei vragen (wat kan hij betekenen bij de verkoop van ons huis, wat kost hij en wat verwacht hij van ons) en anderhalf uur later weten we veel meer. Ik wandel nog een keer naar de supermarkt op de hoek en dan lees ik in de tuin de kranten van de afgelopen week. De Vrouw maakt het avondeten en De Zoon is er rond half zeven. Op tafel staat een gerecht van kip en Chinese kool met rijst, met daarnaast komkommersalade. Er is een nagerecht: ijs van nectarine, pruimen en wilde perziken. Best goed! Als De Zoon weer is vertrokken, ga ik mijn ronde hardlopen. Ondanks de drukkende warmte gaat het goed, zonder extra pauzes. En dat na een hele week niet te hebben gelopen! Een douche en dan ga ik weer aan de gang met de foto’s, onderwijl wat nieuwe muziek beluisterend. Iets voor elf ben ik halverwege het oppoetsen en ga ik nog even aan de keukentafel lezen en luisteren. Tien voor twaalf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), The Elements – The King Crimson 2016 Tour Box (King Crimson), Dizrhythmia Too (Dizrhythmia Too)
