Bas Langereis leest u voor!

Vrijdag 20 maart: Moo-ah! festival
Vroeg op, dus. De wekker gaat nog voor half vijf. Vandaag gaan we de zonsverduistering van dichterbij bekijken, vandaar. De Zoon zet ons rond half zeven af bij het station. We nemen de trein en zijn volgens dienstregeling om acht uur op Schiphol. Nog even een koffie, we komen zelfs de veiligheidskeuring door en dan is het grote wachten op het vliegtuig begonnen. We hebben vertraging en staan na half elf plaatselijke tijd pas op het station van London Southend. Stik, we kunnen onze aansluiting op stations St. Pancras wel vergeten. De treinrit naar London duurt bijna een uur, de Underground doet er tien minuten over en inderdaad, pas om kwart over twaalf staan we op St. Pancras. Een aardige meneer van de North Eastern Railways zorgt ervoor dat we in de trein van een uur later mogen zonder dat we nieuwe tickets hoeven te kopen. We halen broodjes en gaan naar het perron. Daar ontmoeten we flambay/Christian en we reizen gedrieën door het zonnige Britse landschap naar Corby. Daar op het station ontdekken we dat Heiko, Martin en Fish/Ulli in dezelfde trein hebben gezeten. We nemen een taxi naar hotel Hampton. In de lobby treffen we een hele meute bekenden: Dave, Nicola, au3, Eelco, Eric, Jan, Sven, Leo, Steve, Susan, Petter, Dagmar en Paul. Onze kamer blijkt prima. Niet veel later gaat het per taxi naar The George, een pub enkele mijlen ver. Daar zijn Bengt, Clint, Sean, Danny, Steffen en Giles. En helemaal uit de USA: Pete! Allemensen, wat een pret om iedereen weer te zien. We bestellen avondeten en ik heb een rumpsteak die goed smaakt. Het is al donker als we taxi’s nemen naar The Raven, de plek waar het allemaal gaat gebeuren. Daar is er weerzien met Eric, met organisatoren Ian en Andrew en met allerlei bekend-van-gezichten. Voorts is er een ontmoeting met James en muziek in The Raven Hall. Het begint met Acton Zappa, een uitstekend beginbandje. Niet perfect, maar zeer vermakelijk. Goede bassist, wel. Na de pauze krijgen we Inventionis Mater. Zeer indrukwekkende vertolkingen van het Zappawerk door twee jonge Italiaanse muzikanten op klarinet en klassieke gitaar. Bij vlagen verstild, bij andere vlagen virtuoos. Kippenvel! In de volgende pauze koop ik bij de stand van G&S toch maar het boek Shell Shocked – My life with The Turtles, Frank Zappa, Flo & Eddie, etc … (Howard Kaylan). En dan: The Zappatistas. John Etheridge en Annie Whitehead zijn in prima vorm en hun suites van instrumentale Zappa gaan er zeer goed in. En dan te bedenken dat ze maar eens in de twee jaar samen spelen. Als het afgelopen is, is het afgelopen. We nemen een cab naar het hotel. Daar nog even iets drinken en dan is het écht afgelopen. Het is bijna twee uur, dat ook nog ‘s.
Muziek vandaag: Acton Zappa, Inventionis Mater, The Zappatistas

–

Donderdag 19 maart:
En weer vroeg op. alles oké. Alles voorspoedig. Zelfs op het werk. Ik heb een gesprek met mijn coach. Mooi. De komende tijd ga ik kijken naar wat er zoal gevraagd en geboden wordt bij vacatures (online) die mij interessant lijken, zodat ik weet wat ik nog zou moeten ondernemen om helemaal vaardig te zijn. Ook ga ik nog dieper puzzelen op hoe ik collega’s ga vertellen wanneer het voor mij te veel is en ik druk ga ervaren. Daarnaast: dat ik een perfectionist ben, zaken liever zelf regel zodat ik zeker weet dat het goed komt, soms klussen niet doe en daarover een schuldgevoel heb – ik moet mijzelf ervan bewust zijn dat dit komt door opvoeding en verleden, door het idee dat ik ooit heb meegekregen: Ik kan niets, ik weet niets, ik ben niets. Als ik het idee/gevoel krijg, hoef ik er maar aan te denken waar het vandaan komt en dan: grinniken. (Na een hele zwik complimenten onlangs, dacht ik plots: Zou het echt zo zijn? Zou ik echt goed zijn?) Tussen de middag loop ik een rondje door het bos.

De Vrouw mailt tussendoor: Bas, Willem en ik hebben tijdens het evenement Cultuur bij je Buur op zaterdag 18 april drie optredens op twee verschillende locaties en op zondag 19 drie optredens op een locatie. Het gaat goed! Vandaag gaat het ook goed. Ik doe veel en krijg veel af en wat ik niet afkrijg, ga ik dinsdag thuis zitten doen. Over thuis gesproken: om zes uur ben ik daar. Er staat al snel eten op tafel: de risotto van gisteren, fricandeau en een schotel van garnalen, spitskool en roomkaassaus. Na de maaltijd pak ik een koffer in en leg ik nog van alles klaar voor de komende dagen. Het journaal, nog iets lezen en luisteren en dan op tijd naar bed. Morgen vroeg op.
Muziek vandaag: Beyond The Missoury Sky (Charlie Haden & Pat Metheny)

–

Woensdag 18 maart:
Een uur later dan normaal gaat de wekker. Om acht uur steekt een mevrouw een naald in mijn linkerarm en vijf minuten later sta ik bij de bushalte te wachten. Het bloedprikken is weer gebeurd. Een uurtje later loop ik de werkplek op. Een lekker bijzondere dag. Veel overleg, ook wat zeer plotseling. Er blijft dus ook nog wat liggen. Dat is niet erg; veel kan morgen ook nog. Ik ben op de gebruikelijke zes uur thuis. Eerst maar eens stemmen. Dan eten maken: dikke saus van gehakt, ui, peper, postelein en tomaten; risotto koken en een salade monteren van komkommer, schapenkaas, rozijnen en paprika. De Vrouw komt thuis en we eten het op. Hapslikweg. En ja hoor, we gaan ook weer ons rondje hardlopen. Gelukkig is het donker, dus niemand ziet dat we aan het hardlopen zijn. Dat zal nog wel anders worden. Weer thuis kan ik nog ietsjes lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Fall In Love With The World (United Progressive Fraternity), Live in Leeds (Zappatistas), Quartet (Pat Metheny Group)
En … de krant weer gehaald:

–

Dinsdag 17 maart:
Welnu. Zal ik ’s zeggen dat ik niet zo goed heb geslapen? Ik heb niet zo goed geslapen. Toch ben ik vroeg en opgewekt wakker, plus op het werk voldoende scherp en alert. Ik lig mooi op schema. Om half twee zit ik al in de bus naar Apeldoorn. Ik mag jurylid zijn en meehelpen schilderijen te selecteren voor de Special Arts Award. De werken zijn gemaakt door mensen met NAH en de klus vindt plaats in DokZuid. Er zitten mooie stukken tussen. Om kwart over vijf zit op de fiets om een nieuwe voorraad medicijnen bij de apotheek op te halen. De Vrouw heeft eten gemaakt: een stoemp van aardappel en doperwten, net shoarma en salade ernaast. Na de dis is er tijd en gelegenheid om de foto’s van vanmiddag te bewerken en her en der te plaatsen. Dan kan ik zo rond acht uur nog even zitten en lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Conflict And Dreams (Cairo), Millions Now Living Will Never Die (Tortoise)

–

Maandag 16 maart:
Niet zo heel goed geslapen. Veel wakker geweest. Overdag gaat het goed. Op het werk is veel te doen en ik kan alles in goede orde afkrijgen. Geen pauze, omdat ik wat overleg heb. Ik heb telefonisch contact met de huisarts. In mijn poep is niets vreemds gevonden aan bacteriën en parasieten. Daarom nu bloed gaan prikken en als daar dan weer niets uitkomt, dan mag ik opnieuw een inwendig darmonderzoek ondergaan. (Getver.) Ook de psych maar eens gebeld, waar of het herhaalrecept van mijn medicatie blijft. Het was nog niet naar de apotheek doorgestuurd, maar dat gaat vandaag of morgen wel gebeuren. Ik hoop het, want uiterlijk donderdag moet ik die zooi hebben. Om zes uur ben ik thuis. De Vrouw heeft het eten klaar. Het laatste beetje pompoensoep gaat op en er is een roerbakschotel van chorizo, ui, paprika, kastanjechampignons en spitskool. Ernaast komkommer en mango. Als het op en opgeruimd is, gaan De Zoon en ik hardlopen. Twee keer vijf minuten en een keer drie minuten, afgewisseld met twee keer een minuut pauze. En het gaat me weer goed af! De eerste vijf minuten zijn weer lastig, maar daarna vlotjes en redelijk soepel en gemakkelijk. Na de douche zien we journaal en vervolgens lees en luister ik in alle rust tot het half tien is geweest.
Muziek vandaag: We Live Here (Pat Metheny Group)

–

Zondag 15 maart:
Half tien ben ik beneden. Tja, eerst maar eens de gebruikelijke zondagmorgendingen. Nee, gebruikelijk is het niet. De was is al klaar; hooguit zit er veel spul in de vaatwasser. Eind van de ochtend maak ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Weer thuis weer koffie. De Vrouw maakt bacon ’n eggs en ik zet de rest van de brunch klaar. Nog wat huishoudelijke dingetjes en ik kan Special Deluxe (Neil Young) uitlezen en beginnen in de PROG. Ondertussen pruttelt de pruttelpot: rundvlees, ui, knoflook, peper, ras_el-hanout en bouillon. Later gaat er nog wortelpeterselie en gedroogde abrikoos bij in. Erbij een salade van komkommer, tomaat, olijven en kiemen. De pruttelpot smaakt goed. De rest ook. De verdere avond kan ik luisteren en lezen.
Muziek vandaag: Uncommon Deities (David Sylvian, Jan Bang, Erik Honore, Sidsel Endresen, Arve Henriksen), 1492 (Vangelis), Live Blood (Peter Gabriel), The Ghosts Of Prypiat (Steve Rothery), Hand.Cannot.Erase. (Steven Wilson), Cairo (Cairo), Whitewater (California Guitar Trio), het plaatje dat met de PROG meekwam, I Can See Your House From Here (Pat Metheny & John Scofield)

–

Zaterdag 14 maart:
Tja, eerst maar eens de gebruikelijke zaterdagmorgendingen. Zo ben ik redelijk op tijd bij de biowinkel, supermarkt en Turkse winkel. Na de lunch is het rustig. Ik bewerk de foto’s van vorig weekend en plaats ze op de webstek. Ook zijn er wat schoonmaakwerkzaamheden en kan ik iets lezen. Ik maak het avondeten: de soep van gisteren en erbij bak ik tartaartjes en heb ik een sla gemonteerd van komkommer, tomaat, rode ui en Turkse schapenkaas. Om half acht struinen Emile en Cynthia binnen, gevolgd door Plonia, hidihi, Auke, Marja en Robert. De Vrouw doet haar verjaardag nog eens dun over met de mensen die voor haar belangrijk zijn. Het wordt een genoeglijke avond met veel plezier en uitwisseling. Vanaf een uur of elf merk ik dat ik moe word, maar ik houd het vol. Als het bezoek is vertrokken, ruimen we het meeste op en uiteindelijk is het kwart voor twee als ik in bed lig.
Muziek vandaag: Concerts – Bregenz en Dark Intervals (Keith Jarrett), Remixed (Mari Boine), Benja (Amsterdam Klezmer Band), Pale Communion (Opeth), Milonga Tango (Melingo)

Zaterdag 7 maart 2015:

Zondag 8 maart:

Hieronder de fotootjes van ’s morgens 6 maart (gemaakt door E).
Fotootjes van ’s middags zijn er helaas niet. Ook niet van zaterdagavond 14 maart.

Fotootjes gemaakt door E. Meer fotootjes komen snel.

Vrijdag 13 maart:
Gaat het goed? Het gaat goed. Geen druk meer op mijn hoofd (beetje nog), maar weer opgewekt en rustig. Snelle bus, dus iets na half acht al op het werk. Veel te doen en af te maken. Tussendoor pauze en naar buiten. De zon schijnt nog steeds en de wind is kil.

Ik krijg een heleboel werk af, ook allerlei plotse dingen. Eigenlijk lig ik geweldig mooi op schema. Nog maar een paar dingen liggen er nog en die zijn voor volgende week. Thuis heeft De Vrouw pompoensoep gemaakt en schnitzels gebakken. Die eten we op. Behalve de pompoensoep, daar blijft nogal wat van over. Er is post voor me geweest: de PROG én twee boekbestellingen: Hang on to a dream – The story of The Nice (Martyn Hanson) en The show that never ends … encore (Forrester, Hanson & Askew). Voorlopig weer genoeg leesvoer, dus. Maar Daevid Allen is dood. Het grijpt me aan. Snel hardlopen. Drie maal vier minuten, het lijkt steeds makkelijker te gaan. De rest van de avond breng ik door aan de keukentafel. Ik ga niet eens heel laat naar bed.
Muziek vandaag: I See You (Gong), instrumentaal bonusplaatje bij Music inspired by The Times And Lives Of Scrooge (Tuomas Holopainen)

–

Donderdag 12 maart:
Niet mistig, wel koud. En zonnig. Op het werk alles oké. Tussen de middag loop ik een rondje. Mijn jas moet wel dicht, want de wind is koud.

Normale tijd thuis. Alles normaal. Heel normaal. Behalve dan de dis die De Vrouw heeft geprepareerd: pasta met een saus van ui, witloof, ham en banaan, met daarnaast salade van meloen en tomaat. Ik mag de varkenshazen braden. We eten alles op. Ik voel druk op mijn hoofd, vooral rechtsvoor. Geluid doet me weer eens zeer. Na het eten lees en luister ik wat, maar aandachtig zijn lukt niet goed. De genadeloze pieptoon overheerst en de pijn in mijn kop lijkt erger te worden. Vroeg naar bed. En Terry Pratchett is dood.
Muziek vandaag: Music inspired by The Times And Lives Of Scrooge (Tuomas Holopainen), The Road To You (Pat Metheny Group)

–

Woensdag 11 maart:
Mistig. Toch op tijd op het werk. En op tijd weer weg. Middagje vrij. Mooi weer. Boodschappenrondje langs supermarkt, klerenwinkel, boekhandel en nog een supermarkt. Bij de boekhandel De eeuw van mijn vader (Geert Mak) en het boekenweekessay en -geschenk ingeslagen, plus de kassa ontregeld met boekenbonnen, zodat ik contant moet betalen. Eten maken: ovenschotel van pastinaak, wilde spinazie, spekjes, ui en Turkse schapenkaas, plus rosbieffiletlapjes en salade van veldsla, komkommer, bosui en tomaat. Eten opeten. Hardlopen. Gaat lekker. Lezen en luisteren. Naar bed. Beetje kortaf, niet?
Muziek vandaag: Fall In Love With The World (United Progressive Fraternity), bonusplaatje bij The Grand Experiment (The Neal Morse Band), Hand.Cannot.Erase. (Steven Wilson)

–

Dinsdag 10 maart:
Zowaar, ik ben op tijd op. De reis verloopt voorspoedig en ik ben ruim op tijd op het werk. Daar kan ik verder met orde op zaken stellen en werkzaamheden afhandelen. Tussen de middag loop ik door de zon, met mijn jas open. Het is prachtig buiten.

Ook de rest van de dag verloopt voorspoedig en ik ben om zes uur weer thuis. De Vrouw heeft een ovenschotel van gehakt, ui, tomaat, pastinaak en bosui klaar, met daarnaast een fruitsalade van nectarine, pruim, rozijn en meloen. Ik handel wat mail af en we zien het journaal. Dan ga ik aan de keukentafel zitten.
Muziek vandaag: The Grand Experiment (The Neal Morse Band)

–

Maandag 9 maart:
Verhip, ik verslaap mij en ben pas om zes uur uit bed. Ik ga het niet redden om half zeven de deur uit te redden. Zeker niet als ik ook nog poep moet opvangen. Nou ja, dan wordt het een half uurtje later. Ik vang poep op en verpak het op de bedoelde wijze; De Vrouw zal het vandaag in het ziekenhuis afleveren. De bus die ik wél heb, heeft nog vertraging ook, waardoor ik pas na half negen op de werkplek arriveer. Vandaag ben ik volop bezig orde in chaos te scheppen; vorige week lukte het me niet om overzicht te krijgen en was ik warrig. Nu lukt het beter. Ik heb nog niet alles af, maar weet nu wel concreter wat ik allemaal nog moet doen. Het voelt rustiger. Echt pauze neem ik niet en ik loop ook niet naar buiten. Thuis maak ik eten. Het wordt een schotel van Marokkaanse kruiden, kiphaasjes, knoflook, peper, aubergine en rode ui, met daarnaast een salade van veldsla, bosui, tomaat, komkommer en groene asperges. Het valt allemaal goed uit en het gaat zo goed als op. Dan is het al kwart over acht, maar De Zoon en ik gaan nog hardlopen. Drie maal vier minuten en het gaat me zeer makkelijk af. Het laatste uurtje van de dag lees en luister ik nog iets.
Muziek vandaag: Rocks the West (California Guitar Trio), Secret Story (Pat Metheny)

–

Zondag 8 maart: Rotterdam
Lekker laat op. Om kwart voor twaalf wandelen we langs de Leuvehaven. We brunchen bij een tentje in de Witte de Witstraat. Dan gaan we verder langs de Wijnhaven naar de Oude Haven. Op een zonovergoten terras drinken we wat. Daarna lopen we naar de Markt. We passeren de Kubuswoningen en komen weer bij de Markthal. Nog even rondkijken aldaar en dan pakken we om 15.00 uur de trein naar Rotterdam CS. Vanaf Amersfoort moeten we met een bus (nog steeds werkzaamheden aan het spoor) en uiteindelijk zijn we om kwart voor zes thuis. Tas uitpakken, even zitten en dan het restant van de Chinees opwarmen en opeten. Ik kan nog wat lezen en luisteren, maar ga vroeg naar bed, want zeer moe. Rotterdam is de moeite van het bezoeken waard.
Muziek vandaag: Yesshows (Yes)

–

Zaterdag 7 maart: Naar Rotterdam
De Vrouw en ik staan vroeg op, zeker gezien het feit dat het zaterdag is. Het wordt een weekend weg. We stallen de fiets op het treinstation en nemen de bus naar Arnhem. Daar pakken we de trein naar Utrecht en vervolgens die naar Rotterdam. (Er wordt gewerkt aan het spoor tussen Apeldoorn en Amersfoort, vandaar.) Eerste doel: de Mascolori-winkel. Ik koop er maar liefst twee paar schoenen (toe maar). Een schitterend jasje laat ik hangen, want dat valt buiten het budget. Betalen met cadeaubonnen kan niet, dus dan maar contant (pinnen). We nemen een tram via het CS naar de Zoposhop. Daar koopt De Vrouw een hoesje voor haar telefoon en laat ze zich voorlichten over de nieuwste modellen. De wandeling gaat verder en we passeren een mal muziekzaakje. Ik koop de Japanse cd-versie van Yesshows (Yes) en dat voor acht neuro. In een Belgische broodzaak bestellen we een lunch. Dan slenteren we naar de Markt en de Markthal. Leuk om te zien; het is er redelijk druk, maar we kunnen overal goed bij. Vervolgens gaat de tocht verder langs de Oude Maas naar de Leuvehaven. Daar is ons hotel. We hebben een kamer op de elfde verdieping met goed uitzicht op de Maas, de Erasmusbrug en het gebouw Rotterdam. Als de tas is uitgepakt, lopen we naar de Witte de Wittstraat en het Museumpark. In Café ZZ (Zondebok en Zwarte Schaap) drinken we iets en daarna doen we ons tegoed aan zeer smakelijke voedingsstoffen in Turks restaurant Nazar: garnalen en courgettepannenkoekjes vooraf, lamshaas met gebakken groente, salade en gegrilde groente als hoofdgerecht en toe baklava. Zo! We gaan langs de verlichte Leuvehaven terug en drinken nog wat in de hotelbrasserie. Om elf uur zijn we in onze kamer. Ik neem (te laat) mijn medicijnen en we gaan naar bed.
Muziek vandaag: Natural States (Lanz & Speer)

Vrijdag 6 maart: De Vrouw is jarig
De Vrouw is jarig. Ze is de hele dag thuis. Ik ook. Hoewel, ik ben om half tien bij de huisarts en leg haar de problematiek van mijn vele toiletbezoek voor. In ieder geval geen virus, want die duren maar twee weken en ik zit er al anderhalve maand mee. Nader onderzoek is nodig, dus maandag mijn fecaliën bij het ziekenhuis inleveren. (Even lijkt het er trouwens op dat het vandaag beter gaat, maar ik weet dan nog niet dat ik vandaag nog zeker vier keer mijzelf zal ontlasten.) Via een supermarkt ga ik terug naar huis. Daar is nog koffie en komen Zwager, Schoonzus en Babyneefje op visite. Later eet ik een broodje en ga ik nog naar een supermarkt en de Turkse winkel. De rest van de middag is er nieuw verjaardagbezoek: Jaap, Oma, Opa en De Zus. Het is een heel aardige middag en als de avond is gevallen en de visite is vertrokken, haalt De Vrouw eten. (Ze is jarig, dus mag kiezen.) Het wordt een grote Chinese rijsttafel die we met geen mogelijkheid opkrijgen. Later zit ik weer aan de keukentafel en lees en luister.
Muziek vandaag: Night Airs (Rick Wakeman), Live (Ry Cooder & Corridos Famosos), Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson), het verzamelplaatje dat bij de Wilsonbox meekwam.

[Plaatjes komen nog.]

–

Donderdag 5 maart:
Alles oké. Voorspoedige dag, ook op het werk. Het lukt om alles te doen wat ik wilde doen. Geen pauze, maar een leuke bijeenkomst elders, die ik heb meegeholpen te organiseren. Ben zelfs iets eerder thuis dan normaal, maar bewerk eerst de foto’s van vanmiddag en plaats die op een intern sociaal medium. Dan is De Vrouw thuis. Ze heeft een pakket opgehaald dat vandaag is aangekomen: de Deluxe editie van Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson)! Eerst maak ik eten warm: kliekendag. Alle overblijfselen van de afgelopen drie avonden komen op tafel en weer maken we het niet op. De rest van de avond lees ik. En luister. Het album van Wilson moet ik zeker nog een boel keren horen voordat ik er iets zinnigs over wil zeggen. Ik houd het voor nu bij: Allemensen. Veelbelovend. Over de vormgeving kan ik eveneens kort zijn: Allemensen. Indrukwekkend. Morgen weer.
Muziek vandaag: Sheik Yer Zappa (Stefano Bolsano), Sounds That Can’t Be Made (Marillion), Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson), Question And Answer (Pat Metheny, Charlie Haden & Roy Haynes)

–

Woensdag 4 maart:
Het voelt alweer wat rustiger in mijn hoofd. Vanmorgen op de werkplek doe ik erg mijn best om wat gestructureerder te werk te gaan. Dat lukt me half. Er is weer van alles door elkander te doen. Toch krijg ik er langzaam iets meer grip op en ik ervaar het niet (meer) als zware druk. Tussen de middag kan ik naar buiten om een rondje te lopen. Dat helpt ook.

Aan het eind van de middag ben ik thuis. Er is een pakketje gearriveerd: het boek dat ik zondag heb besteld, Wijsneus in de keuken (Julian Barnes). Tijd om eten te maken. De Vrouw heeft al wat voorkookwerk gedaan. Voor mij is het een kwestie van currykruiden in olie bakken, chorizo en kipfilet erbij en dichtschroeien, rode en gele wortel toevoegen en ten slotte bloemkoolroosjes meewarmen. Om half acht is De Vrouw thuis en kan de curry op tafel, samen met de salade van bosui, tomaat, monniksbaard en rode ui. Goed voer. De Zoon en ik wagen ons daarna aan een rondje hardlopen. Drie keer vier minuten met steeds een minuutje rust ertussen. En het valt me mee! Ik zag ertegen op, maar het gaat me opmerkelijk makkelijk af. Eenmaal in de cadans zijn die drie keer vier minuten zo voorbij. Thuis lees en luister ik nog drie kwartier en dan is het douche- en bedtijd.
Muziek vandaag: Man It Feels Like Space Again (Pond), Letter From Home (Pat Metheny Group), Protein For Everyone (Schnauser)

–

Dinsdag 3 maart:
De bus heeft pech onderweg. Toch ben ik voor kwart over acht op het werk. Het is er weer hectisch en het lukt me nauwelijks om geconcentreerd te blijven. Ik val van het een in het ander, maak bijna niets af en laat me ouderwets verleiden om veel dingen door elkaar te doen. Te veel. Als ik om zes uur thuis ben, merk ik dat ik doodmoe ben. Hardlopen stellen we een dag uit en na de krant maak ik avondeten: spaghetti met een saus van rundergehakt, ui, paprika, courgette, postelein en tomaten. Erbij salade van komkommer, bosui, zilverui en rode ui. De Vrouw is naar haar Zus die een paar dagen ter observatie in het ziekenhuis in Ede ligt, dus we gaan om acht uur vast aan tafel. Na de maaltijd lees en luister ik wat. De Vrouw is iets voor negenen thuis en schuift aan tafel. Half tien: ik zit nog even alleen aan de keukentafel. Een paar minuten later geef ik toe aan mijn vermoeidheid.
Muziek vandaag: One Night In Europe (Unitopia), Still Life (Talking) (Pat Metheny Group), Piano Renditions Vol. 1 (Mike Keneally)

–

Maandag 2 maart:
Opnieuw een onrustige nacht. Ik ben veel wakker, moet op de wc zitten. Als ik opsta, ben ik opgewekt; mijn bui lijkt echt voorbij. Op het werk verloopt alles voorspoedig; er is weer veel te doen. Merk wel dat ik het lastig vind om te ordenen en geplande werkzaamheden ook echt uit te voeren; ik laat me ‘verleiden’ tot veel ad hoc-zaken. Tussen de middag loop ik een rondje buiten.

Onderweg van de bushalte naar huis doe ik nog wat boodschapjes bij de supermarkt op de hoek. Het wordt een groentecurry van ui, knoflook, pastinaak, courgette, en peper, met daarbij runderbraadworst en een salade van komkommer, tomaat, bosui, augurk. Een redelijk goede pot, al zeg ik het zelf. En al staat de tajine op in tweeën breken, hij houdt zich nog prima. Na het eten bekijken en beantwoorden we mail can het Leo Kannerhuis. De Zoon heeft een positieve indicatie afgegeven gekregen, maar helaas zijn er te weinig aanmeldingen om een groep te starten. We gaan nu in gesprek om te bekijken wat mogelijkheden zijn voor een individueel traject. Wordt vervolgd, dus. Het laatste uurtje van vandaag lees en luister ik.
Muziek vandaag: I’m In Your Mind Fuzz (King Gizzard & The Lizard Wizard), The First Circle (Pat Metheny Group), Ten Seconds (Ten Seconds)

–

Zondag 1 maart:
Ik ben nogal vroeg uit bed. Het gaat. Eerst de gewoonlijke zondagmorgendingen. De Vrouw komt mee koffiedrinken en daarna loop ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Thuis is er nog meer koffie en een brunch. Vervolgens gaan De Zoon en ik hardlopen. Het lukt ons wederom. In de middag doe ik wat bestellingen aan de hand van de vele cadeaubonben die ik op mijn werkjubileumfeestje mocht ontvangen. Ik lees en luister nog wat. Aan het eind van de middag maak ik me klaar voor het avondmaal: pannenkoeken bakken! Ik maak naturel, met spek, gevuld met kaas en gevuld met tomaat, bosui en rode ui. Het is een fikse hap. Na het journaal lees en luister ik weer. Soms is er nog druk in en op mijn hoofd, koppijn, last van geluid, maar het gaat. De Vrouw zegt dat mijn gezicht alweer meer ontspannen staat. En zij weet het, want zij kijkt al meer dan vijfentwintig jaar ertegenaan. Gelukkig. Vlak na half tien is het weekend voorbij.
Muziek vandaag: de laatste twee plaatjes uit de Bass Communion box (Bass Communion), Dois Selos E Um Carimbo (Deolinda), Bálvvoslatjna (Mari Boine Band), The Six Wives Of Henry VIII – Live at Hampton Court (Rick Wakeman), The Grand Experiment (The Neal Morse Band), Travels (Pat Metheny Group)

–

Zaterdag 28 februari:
Het is acht uur als ik uit bed ga. Eerst wat gebruikelijke zaterdagmorgendingen. Halverwege de ochtend fietsen De Zoon en ik naar het centrum. We doen boodschappen bij de biowinkel, bezoeken klerenzaken (waar we niets kopen), de markt, twee supermarkten en de Turkse winkel. Dan is er koffie en lunch. Aansluitend gaan we gedrieën naar de verjaardag van neef Cas (11). Hier zijn we de rest van de middag. Het is leuk om er te zijn, maar ik vind het er vol en druk en ik kan me niet concentreren op een gesprek en ik zit er wel en tegelijkertijd ook niet. De Vrouw en ik fietsen rond het avonduur naar huis. Ik braad een koprollade en maak salade van bladsla, bosui, tomaat en rode ui. Getweeën eten we die op. Ik merk dat mijn dip van donderdagavond nog niet helemaal voorbij is. Soms heb ik hoofdpijn, giert de pieptoon genadeloos door mijn kop en ben ik stil en in mijzelf gekeerd. Gelukkig zet het niet door en blijf ik overeind. Stel dat ik het advies van de jater had opgevolgd en een lagere dosis medicatie had genomen, wie weet wat dan. De rest van de avond doe ik veel moeite om wakker en de hoofdpijn de baas te blijven. Ik luister en lees tot een uur of tien.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de Bass Communion box (Bass Communion), In The Eye Of The Storm (Roger Hodgson), A Token Of His Extreme (Frank Zappa), Rejoicing (Pat Metheny)

Vrijdag 27 februari:
Vooruit, laatste dag van deze week. De stap uit bed gaat moeizaam, maar daarna alles weer oké. Mooi op tijd op het werk. (Het is weer bijna licht als ik ernaartoe loop.) Wel last van lichamelijk ongemak (bijwerking medicatie). Tussendoor een rondje buiten lopen.

Zoals gebruikelijk weer om zes uur thuis. De Vrouw gaat net koken en dus hebben De Zoon en ik nog ruim de tijd om te gaan hardlopen. En weer moet ik er inkomen; na enige tijd gaat het heel lekker. Toch ben ik fiks moe na het kwartier. Volgende stap: drie keer vier minuten. Het avondmaal bestaat uit allerlei klieken van de afgelopen dagen, aangevuld met een wokpot van chorizo, spek, ui, wortel, paprika en spitskool, en met bootjes van witloof, rode paprika en blauwe kaas. Na de vaattaak en de douche begin ik te lezen in Special Deluxe (Neil Young). Ondanks dat het vrijdagavond is, ga ik toch op tijd naar bed. De vermoeidheid wil ik niet negeren.
Muziek vandaag: NSRGNTS RMXS (Steven Wilson), Distant Satellites (Anathema), American Garage (Pat Metheny Group)

–

Donderdag 26 februari:
Ik word moeilijk wakker. Heb niet goed geslapen. Eenmaal uit bed gaat het prima. Volle dag op het werk. tussendoor weer een rondje buiten.

Om de gebruikelijke zes uur ben ik weer thuis. Niet veel later heeft De Vrouw het eten klaar. (Even lijkt het niet goed te gaan. Ik heb hoofdpijn, voel druk op mijn schedel, ervaar de wereld als ‘ver weg’ en geluid is anders en de genadeloze pieptoon is genadeloos. Krijg ik een terugval? Is dit zo’n bui? Als dat zo is, dan doet de medicatie z’n werk en zet-ie niet door, gelukkig. Na een minuut of wat is-ie voorbij. Wel ben ik zeer moe.) De pot schaft kip met ui, peper en mangold in een saus van kruidenkaas en crème fraîche. Voor de liefhebbers komt er spaghetti bij. Ik ben zo’n liefhebber. Na het eten lees ik de bijbel van Byrne uit. Vroeger dan normaal ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Lifeline (Neal Morse)

–

Woensdag 25 februari:
Onrustige nacht. Vertel ’s wat nieuws. Op het werk voorspoedig. Ook geen scoop. Tussendoor loop ik een rondje buiten door de zon.

En om zes uur thuis. Dat haalt de voorpagina’s van de kranten ook niet. De Zoon en ik gaan eerst onze vier keer drie minuten hardlopen en dat gaat me weer goed af. Ik heb het idee dat ik nóg wel een paar keer drie minuten zou kunnen hardlopen, maar ik doe het niet. Er moet eten op tafel komen. Het wordt een soort chili van gehakt, ui, knoflook, peper, paprika, aardpeer en gezeefde tomaten. Erbij een salade van komkommer, cranberry, augurk, zilverui en appel. Goede kost, maar helemaal op komt het niet. De rest van de avond duurt nog een dik uur en die breng ik lezend en luisterend door.
Muziek vandaag: Wing Beat Fantastic (Mike Keneally), The Grand Experiment (The Neal Morse Band)

–

Dinsdag 24 februari:
Tsja, weer eens zo’n gewoon ochtendje op het werk. Er komt van alles op mijn bordje en ik handel dat af. Het betekent dat andere klussen blijven liggen tot morgen. Om kwart over twaalf zeg ik: ‘Tot morgen.’ Thuis zit ik even en daarna stap ik op de fiets. De zon schijnt en ik doe wat boodschappen in de supermarkt. Erna rijd ik naar het centrum en in de boekwinkel koop ik Special Edition (Neil Young). Iets voor half vijf ben ik bij de loog en twee minuten later is De Vrouw er ook. Hoe of het gaat. Ik vertel het. Ik ben opgeruimd, voel me vrolijk, heb dit nieuwe jaar nog geen sombere bui gehad, er is rust in mijn hoofd, op het werk pak ik steeds meer op en ben ik weer bij velen in beeld, ik heb zowaar energie, onze agenda raakt weer wat gevuld, ik kijk uit naar dingen, het hardlopen begin ik echt leuk te vinden, soms heb ik zin om wat te gaan schrijven, kortom: het gaat de goede kant op en ik ben volop aan het herstellen. Enige wat niet fijn is zijn de drie bijwerkingen van de medicijnen: lichte slaap en ’s nachts veel wakker, vaak naar de wc met dunne poep, en soms wél een harde plasser maar daar blijft het dan bij (ik zie weliswaar weer mooie meiden en vrouwen om me heen, maar voel me niet seksueel tot ze aangetrokken). We spreken af dat we elkaar nog eenmaal spreken op 27 maart met de jater erbij en als dan alles nog net zo fijn gaat, dan sluiten we de behandeling af en word ik terugverwezen naar de huisarts die de verdere controles doet en herhaalrecepten uitschrijft. Mooi. Binnen een half uur staan we weer buiten; tijd om nog wat klerenwinkels te bezoeken. Ik koop ergens een goede broek en een hip overhemd. Thuis ga ik eten maken. Het wordt die ovenschotel van bieten, witlof, peer, rode ui, walnoten en honing. Erbij bak ik hamburgers en uien en serveer ik een salade van komkommer, tomaat, bosui en geraspte wortel. Heel fijn allemaal. Na het eten zit en lees ik, zie ik het journaal en stuur ik een concertzaal een mail met de vraag hoe het kan dat ze nog steeds kaarten verkopen voor de plaatsnummers die ook staan op de tickets die wij al een week of wat in huis hebben. Ben benieuwd. Zo komt de avond wel vol.
Muziek vandaag: War Child (Jethro Tull), eerste plaatje vanThe Grand Experiment (The Neal Morse Band)

–

Maandag 23 februari:
Slaap ik goed? Volgens mij niet zo. Maar als ik uit bed ben, is er niets aan de hand. De werkdag loopt voorspoedig. Tussendoor kan ik even naar buiten voor een rondje.

Ik ben om zes uur weer thuis. Daar maak ik eten. Zoete aardappel, pompoen en wat wortel koken en dan pureren en op smaak brengen met peper en zout en kerrie en komijn, in een ovenschaal, schorseneren erdoorheen, kaassaus eroverheen en in de oven maar. Ondertussen braad ik een verse worst en fiks ik een salade van komkommer, tomaat, bosui en veldsla. Om half acht zitten we daadwerkelijk aan tafel en blijkt mijn dis een zeer goede te zijn. Het is al na achten als De Zoon en ik ons opmaken voor een volgende stap in ons hardloopschema: maar liefst vier keer drie minuten lang lopen met drie keer een minuutje pauze tussendoor. En weer: de eerste drie minuten vind ik zwaar, maar de volgende drie gaan me tamelijk gemakkelijk af. En ik vind het nog leuk ook. Had me dit een jaar geleden verteld en ik had je recht in je smoel uitgelachen. Het laatste uur van de dag lees ik nog wat in het bijzondere boek van Byrne.
Muziek vandaag: Rei Momo (David Byrne), Circa:2007 (Circa), Insurgentes (Steven Wilson)

–

Zondag 22 februari:
Ik ben weer op tijd op en doe de gebruikelijke zondagmorgenklusjes. Waarom ook niet? Eind van de morgen loop ik door het zonnetje mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Thuis nog weer wat meer koffie en gebruikelijke zondagmorgenklusjes. Plus lunch. Ondertussen schorseneren, bieten en aardappelen schoonmaken en koken. Later maak ik daadwerkelijk eten: ik monteer een ferme kaassaus, ik bak aardappels, ik fröbelen een salade van komkommer, rode paprika, bosui, appel en veldsla, plus ik braad pepersteaks. Een prima zondagavondmaal. Vanaf half acht lees ik nog een uurtje of twee in het boeiende boek van Byrne.
Muziek vandaag: Neroli (Brian Eno), Radiant Warmth (Mari Boine), Nine Lives (Steve Winwood), Not The Weapon But The Hand (Hogarth & Barbieri), Arc Light (Hogarth & Barbieri), Finer Moments (Frank Zappa), Soliloque (Adam Wakeman), Universal (Anathema), Protein For Everyone (Schnauser), New Chautauqua (Pat Metheny)

–

Zaterdag 21 februari:
Zo rond negen uur ben ik beneden. Ik ben veel wakker geweest, maar heb ook veel geslapen. Ik weet ook niet wat ik hiermee wil zeggen. Ik doe de zaterdagmorgendingen (was, vaatwasser, kranten) en ga dan een rondje boodschappen doen. Weer thuis is er nog meer koffie. We lunchen wat laat en daarna is het beter weer om te gaan hardlopen. We redden het goed, maar ik vraag me wel af hoe zwaar de volgende stappen zullen zijn. Omstreeks vijf uur rijdt De Zoon ons allen naar Radio Kootwijk, waar Ingrid haar verjaardag viert. Het is er vol en rumoerig. Slechts af en toe kan ik een gesprek voeren. Niet erg. Vervelend is dat ik na een paar uur last krijg van mijn hondenallergie. Vooral mijn rechteroog wordt zeer dik en pijnlijk. We zijn rond half elf weer thuis en dan gaat het al een stuk beter. Nog even nakletsen en dan naar bed.
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), Dance Party In The Balkans (Winter In Alaska), Benja (Amsterdam Klezmer Band), Roxy by Proxy (Frank Zappa), Kobzar (Haydamaky)

Enne … na mijn boodschappenrondje hoor ik voor het huis een bijzonder vogelgeluid. Er zit iets in een boom, maar ik kan het niet goed zien. Het geluid heb ik nog nooit eerder gehoord, dus het moet iets zeldzaams zijn. Snel naar binnen om mijn fototoestel te halen. Plaatjes maken met de megazoom. En dan zie ik het. Waarom zit dat beest niet gewoon te krassen?