bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

12-07-2008

Enorme prammen en kleine pikkies

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2007 — bazbo @ 00:46

BazboSoms moet bazbo ontspannen en ontgiften. Hij kan natuurlijk een scheldcolumn schrijven, zoals u van hem gewend bent, maar er zijn ook andere manieren.
Een klein stukje observatie en antropologie van de sauna. Volgens bazbo, dan.

Mijn vrouwlief stelde voor om een dagje te gaan ontspannen. Het was vakantietijd en we zaten tussen twee korte reizen in. We hadden nog een paar dagen thuis.
“Zullen we weer eens naar de sauna gaan?” vroeg ze enthousiast.
“Goed plan,” antwoordde ik. Niets zo lekker als af en toe eens op verantwoorde wijze mijn viezigheid uit mijn lijf te zweten.
En dus fietsten we op een zonnige dinsdagmorgen naar een grote sauna in de buurt. We hadden de fietstas volgepropt met handdoeken, badslippers en toiletartikelen. Bij de receptie van het saunacomplex huurden we badjassen en we begaven ons naar de omkleedruimte.

Ik moet toegeven: als ik daar zo mijn kleren uittrek, dan voel ik mij in het begin erg ongemakkelijk. Zal iets met vroeger te maken hebben. Je liet je blote lul niet zien. Toen ik ooit eens als jong jochie op voetballen ging, moest je na afloop van de training en wedstrijd samen douchen. Vreselijk vond ik dat. Maar daarover gaat het nu niet. (Over mijn grandioze voetbalcarrière zal ik nog wel eens een allesverklarende column schrijven. Help me onthouden.)
In het begin houd ik mijn handdoek nog krampachtig voor mijn lendenen. Maar na een tijdje verdwijnt mijn schaamte. Eerst heb ik de handdoek nog als een volleerd saunabezoeker over mijn schouder geworpen, zodanig dat hij nog over mijn buik voor mijn orgaan hangt. Na een tijdje voel ik me helemaal vrij en loop ik vrolijk met mijn jongeheer in de rondte te paraderen.
Wat ik ook moet toegeven: het eerste half uur geef ik me over aan het stiekem observeren van de andere saunabezoekers. De radar gaat natuurlijk in eerste instantie op zoek naar jonge meisjes die volledig voldoen aan het zo door de media opgeklopte misleidende ideaalbeeld van de vrouw. En natuurlijk vind ik die nooit. Want maar weinig meisjes voldoen aan het door de media opgeklopte misleidende ideaalbeeld van de vrouw. (Over het door de media opgeklopte misleidende ideaalbeeld van de vrouw zal ik nog wel eens een allesverklarende column schrijven. Help me onthouden.) Hee, kijk daar! Twee blonde meisjes van een jaar of achttien. Met hooggesloten badjas, helaas. Mijn bloed kruipt waar het graag gaat, nietwaar? Maar als ik dan verder het groene grasveld vol blote warmteaanbidders overzie, word ik positief bevangen door de verscheidenheid aan mensen: grote en kleine, dunne en dikke, oude en jonge, witte en bruine, lange en korte. En natuurlijk moet ik ook naar de uitwendige geslachtskenmerken kijken. Ik zie grote piemels en kleine pikkies, hanglulletjes en zwarte slangen. Ik zie pronte speentjes en ruimschootse tepelhoven, enorme prammen en kleine peertjes. En dan de achterkanten. Ik zie strakke kontjes, bejaarde rimpelreten en brede blubberbillen. En dames met een rode vlek vlak boven de bilnaad. Wat is dat, zit hun string te strak of zo? Of hebben ze bij het afdrogen te hard met hun handdoek tussen de poepgleuf staan flossen? Ook de lichaamsbeharing verschilt van persoon tot persoon. Ik zie mooi geschoren kutjes met een streepje haar, ontplofte mollen en kale foeven. Ik zie mannen die volledig behaard zijn en kerels die zowaar alles van hun lichaam hebben weggeschoren, ja zelfs bijna tot het haar op hun wenkbrauwen en hun oogleden aan toe. Het eerste half uur in de sauna ben ik een gluurder; ik geef het toe. Maar ik verbind er ook altijd een positieve conclusie aan: ieder mens is mooi zoals hij of zij is. En nog een andere conclusie. Maar die bewaar ik voor het slot van deze column.

‘Sauna’ is tegenwoordig trouwens niet meer het goede woord. Tegenwoordig is het ‘thermen’. Het terrein van de sauna behelst niet alleen meer allerlei vormen van zweethut, maar ook whirlpools, stoombaden, zonnebankhokjes, kleurentherapieruimtes, beautykamers, massagezalen, kapsalons en scrubdraaimolens. En een heuse lounge en à la carte restaurant. Van alle gemakken voorzien, dus.
Deze keer kregen we heus entertainment door middel van een ‘Aufguss’. Nu is mijn Duits niet zo goed (als mijn Nederlands), dus ik was benieuwd. Weet ik veel. Ik zat in een Finse boomhut met uitzicht op een mooi stukje natuur met een meertje. Het was er achtentachtig graden. Een medewerker van de sauna kwam met twee emmers water binnen. Hij schepte het water over de hete kolen. Het water verdampte en die supervochtige lucht wapperde hij met wat handdoeken mijn richting in. Ik kreeg het heet. Op zich vreemd, want de temperatuur daalde. Het was de luchtvochtigheid die het ‘m deed. Het kleine metalen hangertje dat aan een leren veter om mijn nek bungelde, maakte een prachtig brandmerk op mijn blote borst. De medewerker deelde fruit uit en scrub-ijs, en vervolgens adviseerde hij iedereen om in het stukje natuur te duiken. Aldus geschiedde. En zo volgden er nog talloze hete belevenissen. Maar die zijn niet allemaal even interessant.

Op de terugweg reden we over een smal fietspad. Ineens zagen we twee vrouwen die voorovergebogen over het asfalt stonden te kijken naar iets. Het was een glibberig roodroze slak die zijn weg naar de overkant zocht. Ik maakte vaart.
“Kijk uit voor de slak, hoor!” zei een van de vrouwen nog.
“Flats!” Ik hoefde maar een beetje bij te sturen om het weekdier voorgoed aan het wegdek te plakken. De twee dames sprongen geschrokken opzij; ze waren te verbouwereerd om nog iets te zeggen. Ik fietste geconcentreerd verder.
“Waarom deed je dat nou?” vroeg mijn vrouw toen ze weer naast me reed.
“Het is hier godverdomme geen sauna,” legde ik uit. “Het was nota bene een naaktslak.”
Ze vond hem niet leuk. Ik wel.

We fietsten stilzwijgend verder. Nog eenmaal overdacht ik mijn heimelijke speurtocht bij binnenkomst. Hoe mijn blik viel op penissen, vagina’s, billen en borsten. Ik moest voor mijzelf een laatste conclusie trekken. Het is als man zijnde fijn om te ontdekken dat er ook kerels zijn die een nog kleiner of groter piemeltje hebben dan ikzelf. Kies maar wat u het leukste lijkt.

Apeldoorn, augustus 2007

Hier lees je ‘m op FOK!.

• • •
 

Geen reacties »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. | TrackBack URI

Leave a comment