Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 24 oktober:
De wekker gaat opnieuw op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Zeven uur ben ik aan het werk. Half acht stop ik alweer en loop ik naar de tandarts. Er is een schilfertje van het glazuur van een hoektand en die vult de jongeman weer op. Koffie. Verder met werken. Tussendoor koffie. Twaalf uur is het klaar. Lunch. Afwasje. Dan stap ik op de fiets en rijd naar Peter-Jan. Met Aad werken we hard verder aan de aflevering van Helemaal stuk op 30 november. We barsten van het materiaal en nu moeten we het in de komende vijf weken met de gasten ingestudeerd krijgen. Half vijf thuis. Ik maak avondeten: een chili van ui, paprika, bleekselderij, tomaat, Chinese kool en bonen. Ernaast een salade van koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik pulled-beefburger. De Zoon is er even na half zes en we eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Juno To Jupiter (Vangelis), Acoustic – The Artone Sessions (Within Temptation), Side-Eye NYC V1.IV (Pat Metheny), Bambee! (Wizards Of Ooze), The Hideous Goblink (Regal Worm), Live From Manticore Hall (Keith Emerson & Greg Lake)

–

Donderdag 23 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs kanaal en door het centrum. En weer verder. Van drie tot vijf zijn er nog overleggen en dan is het klaar. Even uitrusten. De Vrouw serveert een mooie nasi-achtige schotel van rijst met vele groenten. Ernaast het restant salade van gisteren, aangevuld met kerstomaat en druif. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: Nocturne – The Piano Album (Vangelis), Dream Box (Pat Metheny), Nexus (Virgil & Steve Howe), Cafe Atlantico (Cesária Évora), Bomba Pop (Amsterdam Klezmer Band), Playing The Fool – The Complete Live Experience (Gentle Giant), Pigs View (Regal Worm)

–

Woensdag 22 oktober:
Zes uur op. Ik loop een ronde hard om het centrum en halverwege door lichte regen. Begin van de morgen loop ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Die Vrouw doucht voor het eerst sinds de operatie. Het lukt en er lukt haar steeds meer zelf. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Half een naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Vanmiddag afscheid van een speler van het eerste uur én van Aad, regisseur en theaterdocent van het eerste uur. Erna fiets ik naar Onze Vader en wissel de was. De Vrouw is een rondje buiten. Thuis maak ik avondeten: paprika, courgette en pompoen in een braadslee in de oven, later gaan daar linzen bij in. Ondertussen monteer ik een fikse salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Ten slotte bak ik spinazieburgers. We eten alles op. Natafelen. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: Het Land Is Moe (Corrie en de Grote Brokken), Neither Use Nor Ornament (Regal Worm)

–

Dinsdag 21 oktober:
De wekker gaat weer op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Na zevenen zorg voor De Vrouw. Koffie met De Vrouw. Half elf staan we buiten en haalt een Zwager ons op. We rijden naar het ziekenhuis in Arnhem. De Vrouw mag zich melden bij de polikliniek en dat blijkt nogal een stukje verderop in een ander gebouw te zijn. De verpleegkundige vindt de wond er mooi uitzien, de koorts zakt langzaam en het is goed dat De Vrouw ook weer wat meer beweegt en doet. Volgende week kan de (assistent van) de huisarts de hechtingen rond de navel verwijderen. Kwart voor een zijn we weer thuis. Lunch. Afwasje. En verder aan het werk. Half vijf is het klaar. Even uitrusten, dan eten maken. Eerst vul ik het restant salade van gisteren aan met bosui, koolrabi en komkommer. Ondertussen kook ik aardappel, ui en knolselderij en dat stamp ik samen met krulandijvie en kerrie tot een mooie gladde stoemp. Voor De Vrouw bak ik kippendijfiletblokjes. We eten alles op. Beetje natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), Sylvian/Czukay (David Sylvian & Holger Czukay), MoonDial (Pat Metheny), Argus (Deluxe Edition) (Wishbone Ash), Each Eye A Path (Mick Karn), Lifa: Iotungard (Heilung Live At Red Rocks Amphitheatre) (Heilung)

–

Maandag 20 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Tussendoor zorg voor De Vrouw. Koffie met De Vrouw. En weer verder met werk; ik raak redelijk bij, dus dat is fijn. Meer koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. En nog wat werken. Half vijf is het klaar. Wat later maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, rode kool en kaki. Vervolgens kook ik spliterwtenpasta en maak ik een saus van ui, courgette, paprika, bindsla en tomaat. Ondertussen bak ik voor De Vrouw kippendijfilet. De pasta gaat door de saus en klaar. We eten – met uitzondering van de salade – alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Portraits – So Long Ago, So Clear (Vangelis), Lateral (Brian Eno & Beatie Wolfe), Cabo Verde (Cesária Évora), On An Island (David Gilmour), MADDER! (EP) (Sparks), Transmutation (Karmakanic), MAD! (Sparks), Live At Nassau Coliseum ’78 (Emerson Lake & Palmer)

–

Zondag 19 oktober:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum. Koffie. Toneelteksten lezen/leren. We doen de was, er is verzorging nodig en ik bak brownie. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door de zon. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Amyl and the Sniffers). Erna maak ik avondeten: een risotto met shiitake, knolselderij en krulandijvie. Ernaast het restant salade vangisteren. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Toe is er wat van de brownie. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen. De Vrouw heeft een iets mindere dag; de koorts lijkt toch weer iets te stijgen.
Muziek vandaag: Liminal (Brian Eno & Beatie Wolfe), The Mick Karn Collector’s Edition (Mick Karn), Blade Runner (Vangelis)

–

Zaterdag 18 oktober:
Kwart voor zeven. Koffie, ontbijt. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. De Vrouw heeft een goede nacht gehad. Ik ga nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de Syrische winkel en een andere super. Koffie met De Vrouw. Meer koffie. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door park. Thuis even uitrusten. Dan is het eind van de middag en maak ik avondeten. Aardappel in de oven, vervolgens monteer ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, pruim, kaki en rode kool. Dan met kaas gevulde portabello’s bij de aardappelen in de oven. Ten slotte warm ik de soep van gisteren op en bak ik steak bavette voor De Vrouw. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen. De temperatuur van De Vrouw is vandaag iets gezakt, maar nog altijd rond de 38C. Verder is ze aardig op de been, al rust ze ook veel.
Muziek vandaag: Gento (Bioscope), Joe’s Domage (Frank Zappa), High Voltage (Emerson Lake & Palmer)

‘Helemaal stuk, een voorstelling van zaken’: Aad van der Waal, Peter-Jan de Wilde en Bas Langereis presenteren een nieuwe reeks theatervoorstellingen vol poëzie, muziek, verhalen en ongemakkelijke scènes, in zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Datum: zondag 30 november vanaf 14.30 uur
Plaats: zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn

–

CAST
Sisters in Sync (Margit, Melanie, Esther, Christèl, o.l.v. Astrid) (zang en spel)
Sabine (spel en dans)
Margit en Olivier (spel)
Hans (gitaar en zang)

–

PROGRAMMA

Set 1
Intro – ‘Bloemen gekocht’ (Christèl & Bas)
Introfilmpje (Cupido)
Poëzie: Het huwelijk (A.Marja), Aan Rika (P.Paaltjens), het antwoord op Aan Rika (Drs. P.), zonder titel (Anna Blaman), Jij en ik (Willem Bierman) (Aad, Bas & Peter-Jan)
Nieuw stuk (verhaal) (Bas Langereis)
Crabbuckit (Sisters in Sync)
Landslide (Sisters in Sync)
De vriendenloterij (II) (Aad, Bas & Peter-Jan + Sisters in Sync)
Gorgelrijmen (C. Buddingh’) (Aad +Sisters in Sync)
Coming back as a man (Sisters in Sync)
Ik ben een vrouw (Jeroen van Merwijk) (Peter-Jan)
Don’t worry bout me (Sisters in Sync)
Markt (Peter-Jan + Sisters in Sync)
A small fruit song (Al Stewart) (Hans & Aad)
Ik wil met jou wel dansen (André van Duin) (Bas)

Set 2
Sneu (Sabine & Peter-Jan)
Present From Hell / Ierse zeemannen (Beatrice van der Poel / Bob Fosko / Maria Goos) (Christèl & Bas)
Marlène Dietrich (Hans, Aad & Peter-Jan)
Bloemlezing (Aad, Bas & Peter-Jan)
Kort stukje (Margit & Olivier)
Girl (Aad, Peter-Jan & Bas)
François – Of je worst lust (Sabine & Peter-Jan)
Geheim gedicht (Ingmar Heytze) (Aad)
From the start (Sisters in Sync)
Java jive (Sisters in Sync)
Digibanaliteit (Sisters in Sync)
Last rose of summer (Esther)
Terug naar mijn geboortestad (Aad)
Yesterday (Hans, Aad & Peter-Jan)
Can’t Buy Me Love (Sisters in Sync)
Outro – ‘Bloemen gekocht’ (Aad, Bas & Peter-Jan + Sisters in Sync)
Aftiteling
Toegift: Ik wil met jou wel dansen (André van Duin) (iedereen)

–

Foto’s (door Ernst van Rossum):

–

Foto’s van voorbereidingen en repetities:

–

Telefoonfoto’s van de voorbereiding op 30 november en (vanuit de coulissen) van de voorstelling:

–

Reclame (veel):

–

Vrijdag 17 oktober:
Zes uur. Redelijk geslapen. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en die lukt goed. Acht uur ben ik aan het werk. Bericht van De Vrouw: koorts nog altijd niet gezakt, onderzoek heeft niets opgeleverd, waarschijnlijk dus ‘gewoon’ van de zware operatie. Twaalf uur is het werk klaar. Lunch. Eén uur ga ik weer de deur uit. Als ik bij De Vrouw op het bezoekuur ben, weet ze dat ze naar huis mag, ondanks de koorts. Als het echt zorgelijk wordt, mag ze bellen. De Zoon komt ons ophalen, op de terugweg halen we het groentepakket op en om half vijf zijn we thuis. Eerst even alle spullen opruimen, dan kan ze wat rusten. Opgelucht dat het ergste voorbij is. Ik doe nog een boodschap en vervolgens maak ik avondeten. Een fikse pompoensoep met linzen, noten en feta. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten fiks van de soep, want pittig en smakelijk. Afwasje. De Vrouw rust weer. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Soil Festivities (Vangelis), het derde en vierde plaatje uit One Size Fits All – 50th Anniversary (Frank Zappa), 1492 – Conquest Of Paradise (Vangelis), Vermilion Hours (Melaine Dalibert & David Sylvian)

–

Donderdag 16 oktober:
Kwart voor zes. Niet heel goed geslapen. Koffie, ontbijt. Zeven uur aan het werk. Tussendoor koffie en even contact met De Vrouw. Half een is het werk klaar. Lunch. Afwasje. Ik fiets naar een uitvaartcentrum en woon de afscheidsceremonie van Jos Knipping bij. Het is een mooie bijeenkomst waarin velen herinneringen ophalen aan Jos, een mooi, lief, zorgzaam, creatief mens met een passie voor taal, kunst en cultuur. Erna rijd ik (samen met Willem) snel weer terug. Thuis pak ik wat spullen bijeen en kook ik een eenvoudig maal: een omelet met bosui, courgette, tomaat en kaas. Afwasje. Iets na half zes stap ik bij Zwager in de auto en we rijden naar het ziekenhuis in Arnhem. De Vrouw had vandaag een mindere dag; de koorts wil nog niet zakken en er is bloed afgenomen en een röntgenfoto gemaakt om ontstekingswaarden te controleren en de mogelijke oorzaak van de koorts te achterhalen. Vannacht zal ze dus nog in het ziekenhuis moeten zijn. Vanavond is ze opgewekter en hoopvol. Iets na half negen thuis. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Miss Perfumado (Cesária Évora), The Tooth Mother (Mick Karn), Gamla Mester (Lars Fredrik Froisli), Who Is The Sky? (David Byrne), de eerste twee plaatjes van One Size Fits All – 50th Anniversary (Frank Zappa)

–

Woensdag 15 oktober:
Kwart voor zes. Redelijk geslapen. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Er is bericht van De Vrouw: de koorts is nog niet gezakt en ze zal nog een nacht in het ziekenhuis moeten doorbrengen. Nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super. Koffie. Allerlei. Meer koffie. Dan lunch. Om één uur ga ik weer de deur uit en een uur later ben ik in het ziekenhuis. De Vrouw is redelijk fit, we lopen een rondje en het meeste lukt haar aardig; dat ze nog een nacht moet blijven is dan wel een teleurstelling, maar toch goed dat ze tijdens de koorts in observatie blijft. Kwart over vier ben ik thuis. Ik fiets naar Onze Vader en haal was op. Thuis zet ik de eerste was aan. Even uitrusten en dan maak ik avondeten. Bosui, courgette en pompoen bakken, Thaise groene currypasta en linzen erbij en doorpruttelen. Smakelijk. Afwasje en afval. Webstek. Concertfilm. Lezen. Tussendoor alle was doen en de droger aan. Bericht van De Vrouw: de koorts is verder opgelopen en vandaag afgenomen bloed is op kweek gezet. Dat betekent bijna zeker dat ze morgen nog niet thuis is. Oei. Slapen.
Muziek vandaag: The Ultimate Collection (Emerson Lake & Palmer), Orange Synthetic (Cobalt Chape), Use And Ornament (Regal Worm), de dvd die mee kwam met Bon Voyage – Live Audimax Hamburg 1981 (Klaus Schulze)

–

Dinsdag 14 oktober:
Niet goed geslapen, onrustig. Toch pas half acht wakker en op. Drie kwartier later ben ik aan het werk. Tussendoor koffie. Plots is er bericht van De Vrouw. Het gaat zo goed, dat ze waarschijnlijk in de loop van de dag naar huis kan. Dat is fijn. Minder fijn is bericht van onze chauffeurs, die zeggen af wegens ziekte. Dat maakt dat we opnieuw op zoek moeten naar iemand die kan rijden. Twaalf uur stop ik met werken en neem ik lunch. Dan krijg ik bericht van De Vrouw dat ze om vier uur nog medicatie krijgt; daarna mag ze naar huis. Inmiddels heb ik vervangend vervoer geregeld. Eén uur stap ik op de bus en een uurtje later ben ik op het bezoekuur. De Vrouw is koortsig; de verpleging heeft overlegd met de arts en het advies is dat ze voor de zekerheid nog een nacht in het ziekenhuis blijft. De Vrouw is ook aardig op de been en kan en doet veel zelf. Dat is mooi. Na drieën vertrek ik weer naar huis. Thuis even allerlei en dan maak ik avondeten. Eerst spaghetti koken, dan bosui bakken, restje bindsla erbij, rode bonen, de gekookte pasta, dan babyspinazie en pesto. Geraspte kaas eroverheen en opeten maar. Dat doe ik. Afwasje. Vervolgens zie ik een concertfilm. Tussendoor webstek. Op tijd slapen.
Muziek vandaag: Chariots Of Fire (Vangelis), MADDER! (Sparks), Eyes Of The Living Night (Jonathan Hultén), Gent? (Bioscope), de interviews van de bluray Neon Heat Disease – Live In Los Angeles (BEAT), de bluray die mee kwam met The Lamb Stands Up Live At The Royal Albert Hall (Steve Hackett)

–

Maandag 13 oktober: De Vrouw naar het ziekenhuis
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Acht uur is het werk dan even klaar en nog weer een half uur later stappen we op de bus en rijden we naar het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem. De Vrouw gaat daar een buikwandoperatie ondergaan. Bij de intake blijkt dat ze voor twee nachten is aangemeld in plaats van de verwachte enkele nacht. Om kwart over twaalf is ze er klaar voor en vertrekt ze naar de operatiekamer. Ik reis terug naar huis. Lunch. Wat werken. Half vier belt de chirurg: de operatie is goed verlopen en De Vrouw gaat nu naar de uitslaapkamer, daar zal ze een klein uurtje blijven. Half vijf is het werk klaar en maak ik avondeten; ik haal het restant Thaise groene curry van vorige week uit de vriezer en warm het op. Er is nog een restant salade van gisteren en ook dat eet ik op. Afwasje. Dan de bus in en onderweg belt de verpleegafdeling dat De Vrouw is gearriveerd. Daar heeft ze dan nog lang over gedaan. Om kwart over zes ben ik op de afdeling. Inderdaad, het uitslapen duurde wat langer, ook omdat er nogal wat morfine nodig was. Ze is fiks ingepakt door een ‘korset’ van verband, er is een infuus en katheter en zuurstof. Ze heeft gegeten en drinkt nu wat. Wel is ze zeer vermoeid, maar ook blij dat het zo goed is verlopen. Kwart voor acht vertrek ik weer en even na half negen ben ik thuis. Wat eten, mensen inlichten, webstek, wat lezen en slapen. En er is verdrietig nieuws: Jos Knipping is overleden.
Muziek vandaag: Liminal (Brian Eno & Beatie Wolfe), the skies, they shift like chords (Roger Eno), Neon Heat Disease – Live In Los Angeles (BEAT), Are We Nearly There Yet? – Live Around The World (Big Big Train)

–

Zondag 12 oktober:
Iets voor zes uur op. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en het lukt aardig. Thuis nog terug in bed. Rond half tien staan we kop. Koffie met De Vrouw en allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Lezen. Vier uur is er de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Eivind Aarset). Erna maak ik avondeten: een risotto met shiitake, pompoen, babyspinazie en feta. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Live At The Isle Of Wight Festival (Emerson Lake & Palmer), MADDER! (Sparks), After The Last Sky (Anouar Brahem)

–

Zaterdag 11 oktober:
Pas iets voor zeven uur wakker en op. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Aansluitend naar een andere super, de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. We wandelen nogmaals het centrum in voor allerlei boodschappen, een bezoek aan een minifototentoonstelling in een kapperszaak én een uitgebreide lunch van omelet met boeren- en geitenkaas en uitsmijter in een eetgelegenheid. Half drie zijn we weer terug. Afwasje en even wat uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten: aardappel, knolselderij en paprika plus met feta gevulde kastanjechampignon uit de oven. Ernaast het restant salade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Liminal (Brian Eno & Beatie Wolfe), Heaven And Hell (Vangelis), Greatest Hits Live (Steve Winwood)

‘Hoe komen we dat appartement binnen?’ vraag ik.
‘De verhuurder zou vandaag bericht daarover sturen,’ zegt De Vrouw. ‘Ik kijk.’
Ze kijkt.
‘Er is bericht.’

We hebben de koffers gepakt en staan op het punt om naar de bushalte te lopen. Vanaf het Plaza de Merced is het maar een paar minuten naar het Estación Málaga María Zambrano. Daar hebben we dan nog even tijd voor koffie, voordat we de trein in stappen.
‘Ik begrijp er niet veel van,’ zegt De Vrouw tussen twee slokken koffie door. ‘Het appbericht is het in het Spaans.’
‘Wacht, ik open de app van het boekingsplatform.’ Dat doe ik. Bij onze boeking staat hetzelfde bericht van de verhuurder. ‘In het Spaans. O kijk, eronder staat het nog een keer, maar dan in het Engels.’
‘En? Wat moeten we doen?’
‘Och jee, er staat iets met een Key-app en een elektronische sleutel.’
‘En dan?’
‘Geen idee. Volgens mij moeten we twee verschillende apps downloaden.’
‘Dan was het bij het appartement hier in Málaga wel fijner.’
‘Zeker, daar kwam senora Juanita ons persoonlijk binnenlaten.’
‘We konden gelijk allerlei praktische vragen stellen.’
‘Heerlijk analoog,’ zei ik. ‘Dit nu hier met die apps, daar snap ik geen bal van. Daar is onze trein. Laten we het onderweg in de trein op ons gemak uitpuzzelen.’

Van het uitpuzzelen worden we nog nerveuzer.
‘Dus eerst een app downloaden, dan naar de poort van het appartementencomplex. Met de app iets scannen, dan krijg je een code. Die moet je invoeren op weer een andere app en dan krijg je een tweede code en die typ je in bij de poort en dan kom je het complex binnen. Dan moeten we naar blok zeven en bij blok zeven voeren we dezelfde code in. Welke zelfde code? De eerste of die tweede? En dan kun je het gebouw naar binnen en dan op de vijfde verdieping is woning 17B en daar is een sleutelkastje en als je dan een derde code invoert, dan krijg je een sleutel waarmee je naar binnen kunt. Met de andere sleutels aan de bos open je voortaan de poort van het complex.’
‘Getsemme.’
‘En nu maar hopen dat ik het inderdaad goed begrepen heb en dat we binnen komen.’
‘Je weet het niet zeker?’
‘Nee.’
‘Wat als het niet lukt?’
‘Dan moeten we contact opnemen met de verhuurder.’
‘Hoe? Heb je een telefoonnummer?’
‘Nee. Jij hebt appcontact toch? En ik kan iets via de boekingssite sturen.’
‘Als het dan nog maar niet donker is.’
‘Ik moet weer naar de wc.’
‘Van de zenuwen?’
‘Van de zenuwen.’

Het is zesendertig graden in Sevilla. We lopen vanaf het station Santa Justa naar de Avenida Eduardo Dato.
‘Hier moet het zijn,’ zeg ik. ‘Maar waar is de ingang?’
Het is een enorm appartementencomplex, zeker acht verdiepingen hoog. Een hek vormt de toegang tot een grote binnenplaats.
‘Hoe moest het ook weer?’ vraag ik. ‘Eerst met die app een code aanvragen.’
‘Heb jij de app gedownload, dan?’
‘Eh nee, jij toch?’
‘Ik niet.’
‘Kijk, er komt iemand naar buiten.’
Iemand opent van binnenuit het hek. Hij ziet ons staan en houdt netjes de deur voor ons open.
‘Gracia,’ knik ik.
We staan op een binnenplaats. Ik zie verschillende ingangen naar trappenhuizen. Waar is nu blok zeven?
‘Wacht,’ zeg ik. ‘Daar zit een soort portier.’
Inderdaad, door een raam in een kantoor zie ik een man opstaan en naar buiten komen.
‘Buenas diaz,’ zeg ik. ‘Can I ask you a question?’
De man knikt.
‘Do you know where we can find block number seven?’
De beveiliger knikt opnieuw en gebaart ons hem te volgen. Schuin aan de overzijde van de binnenplaats is een deur naar een zoveelste trappenhuis. Boven de deur hangt een bordje met daarop: ‘7’.
De man zegt nog iets in het Spaans wat ik niet versta. Vervolgens steekt hij een sleutel in het slot, opent de deur en houdt die voor ons open.
‘Muchas gracias,’ buig ik nog een keer.

Nog geen twee minuten later staan we op de vijfde verdieping voor huisnummer 17B. In het donker zien we dat er aan de voordeur een sleutelkastje hangt, eenzelfde kastje als bij ons vorige appartement in Granada. De Vrouw pakt haar mobiel en zet de zakamp-app aan. Dan schuift ze een luikje op het kastje opzij en voert een code in. Vervolgens klapt het kastje open en haalt ze de sleutelbos tevoorschijn. Twee tellen later staan we binnen. Simpel.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, juli 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 10 oktober:
Geen wekker gezet. Zes uur op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Moeizaam. Acht uur ben ik aan het werk. Een uur later wandel ik naar de tandarts voor een controle. Alles oké, maar er is een schilfer glazuur van een boventand af; dat gaat over twee weken gerepareerd. Thuis koffie en weer aan het werk. De Vrouw heeft de uitslag van de scan met de neuroloog besproken (over een jaar weer een scan) en weet inmiddels ook dat ze maandag om kwart over negen in het ziekenhuis moet zijn voor de operatie. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. En verder met het werk. Vier uur is het klaar. Ik stap op de fiets en rijd naar de huisartsenpraktijk. Daar ontvang ik een griepprik en een vaccinatie tegen pneumokokken. Ja, zestig geworden, hè? Vijf uur weer thuis. Kranten, dan maak ik avondeten: een ferme chili van bosui, wat restjes sla, courgette, paprika, kerstomaat en rode en witte boon. Ernaast een salade van bleekslederij, koolrabi, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. We eten de chili helemaal op. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Liminal (Brian Eno & Beatie Wolfe), Nine Lives (Steve Winwood), Are We Nearly There Yet? (Big Big Train), het derde en vierde plaatje uit de box One Size Fits All – 50th Anniversary Edition (Frank Zappa)

–

Donderdag 9 oktober:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant soep van twee dagen geleden. We eten alles op. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan voor een eerste overleg over de tweede aflevering van Helemaal stuk (in november). We hebben al zó veel materiaal verzameld, dat het programma zo goed als vol zit. Nu alleen nog de volgorde, wat geluids- en filmmateriaal maken en we kunnen. Ik kan al aan de slag met tekst leren. Half tien thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 8 oktober:
Pas half zeven wakker en op. Ik loop een ronde hard om het centrum. Moeizaam. Het is warm, maar dat kan ook zijn omdat ik in wintertenue loop. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. De groep repeteert voor een voorstelling volgende week, maar ik ga er niet bij zijn. Thuis blijkt de post te zijn geweest; een felbegeerde cd-box is binnen. Ik fiets naar Onze Vader en wissel de was. Thuis heel even zitten, maar al snel weer avondeten maken. Eerst een restant groene kool koken en die pureren zodat het een saus wordt. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, rode kool en kerstomaat. Dan ui bakken, courgette, zoete aardappel en daar de groenekoolsaus doorheen en later ook nog rode bonen. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de box One Size Fits All – 50th Anniversary (Frank Zappa)

–

Dinsdag 7 oktober:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. De bus rijdt voor mijn neus weg (hij is te vroeg) en daarom kwart voor zes thuis. Krant. De Vrouw serveert de soep van gisteren, aangevuld met kool en meer. We eten er weer fiks van. Natafelen. De Vrouw heeft vandaag opnieuw een scan van het hoofd laten maken en heeft inmiddels in het digitale dossier gezien dat er geen groei van het goedaardige gezwel zichtbaar is. Opluchting. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag:

–

Maandag 6 oktober:
Goed geslapen weer. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag geen gelegenheid om door bos te wandelen. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een goede soep van ui, pompoen, palmkool en kastanjechampignon. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Desert Crossroads (Etran Finatawa), Junction Seven (Steve Winwood), Then & Now (Emerson Lake & Palmer)

–

Zondag 5 oktober:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum en door lichte regen. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal, door park en lichte regen. Eind van de middag is er de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en ik kies een (verkorte festival-)versie van de American Utopia-show (David Byrne). Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, rode kool, gele paprika en komkommer. Dan een risotto met groene kool en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de set The Finer Things (Steve Winwood)

–

Zaterdag 4 december:
Kwart over zes wakker en op. Beestenweer. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Daarna opnieuw het centrum in voor een bezoek aan een andere super, de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. We gaan nógmaals het centrum in en in een beddenzaak kopen we nieuwe hoofdkussens. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten: een stoemp van aardappel, knolselderij, ui en andijvie, met ernaast een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw warm ik het restant kiprollade op. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Muziekfilm.
Muziek vandaag: Dreams Of Reason Produce Monsters (Mick Karn), de eerste twee plaatjes uit de set The Finer Things (Steve Winwood), de bluray Neon Heat Disease – Live In Los Angeles (BEAT)

–

Vrijdag 3 oktober:
Pas om kwart over zeven wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het gaat moeizaam, maar het lukt. Koffie met De Vrouw. Halverwege de ochtend haal ik het groentepakket. Vanaf vandaag niet meer op blote voeten; ik heb de sokken en schoenen weer aan. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Lezen. Halverwege de middag fietsen we naar Heidi, die haar verjaardag viert. Na korte tijd is het wat rustiger in huis en kunnen we fraai bijpraten met deze en gene. Zeven uur thuis. Ik maak een snelle en late chili en een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Live In Poland (Emerson Lake & Palmer)

–

Donderdag 2 oktober:
Redelijk geslapen weer. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw gaat de deur uit. Ik warm het restant Thaise groene curry van gisteren op en er is ook nog een restant salade van gisteren. Afwasje. Webstek. Mail van Aad: hij schrijft en regisseert voor een toneelgezelschap en dat toneelgezelschap is op zoek naar een acteur; of ik…? Gaaf, maar ik ga er nog over nadenken. Dan naar Gigant voor een ontmoeting met Reinier, Willem en Aad. Gevieren vieren we de afsluiting van drieënhalf mooie jaren dat we De verjaardag van Anja vierden.
Muziek vandaag: QuAUDIOPHILIAc (Frank Zappa)

–

Woensdag 1 oktober:
Pas na zes uur wakker en op. Ik loop een ronde hard door koude en rond het centrum. Door de koude lukt het goed. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Docente Marsha is deze maand afwezig, dat geeft Aad de gelegenheid om met de groep de voorstelling te repeteren voor een optreden op 16 oktober. De spelers blijken veel van de scènes nog redelijk in het hoofd te hebben. Na afloop loop ik via de boekhandel terug: Simpele personages (Herman Brusselmans). Ik fiets naar Onze Vader voor de was. Half vijf ben ik terug. Heel even zitten, dan maak ik avondeten: een Thaise groene curry van romanesco en kikkererwten. Ernaast een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw braad ik een kiprollade. We eten er goed van. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Go (Dusminguet), Refugees Of The Heart (Steve Winwood), One And Only Man (cd single) (Steve Winwood)

–

Dinsdag 30 september:
Goed geslapen. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Eind van de middag neem ik afscheid van de leidinggevende. Het was kort en bij vlagen krachtig, dank voor alle vertrouwen. Kwart voor zes thuis. Krant. De Vrouw serveert een prima schotel van pompoen en linzen, met ernaast een salade. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Kado Uit De Hel! (Corrie en de Grote Brokken), Arc Of A Diver (Deluxe Edition) (Steve Winwood)

–

Maandag 29 september:
Half zeven. Koffie, ontbijt en vandaag werk ik thuis. Even loskomen. Er ligt allerlei aan werk. Tussendoor koffie. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje door park en buiten het centrum. Half vijf is het werk klaar. Even ontspannen, dan maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer en rode kool. Dan een risotto met shiitake, ui, een restant botersla en veel bladeren andijvie. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Turning Year (Roger Eno), Playing In A Room With People (JBK), December Skies (cd single) (Steven Wilson), de twee cd’s van The Overview (Steven Wilson), Lumen (JBK), Skrifum (Jon Balke), Corrie en De Grote Brokken (Corrie en de Grote Brokken), Earth (Vangelis)

–

Zondag 28 september: Helemaal stuk
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door duisternis en mist. Thuis nog terug in bed. Na negenen staan we op. Koffie en meer koffie met De Vrouw. Brunch. Afwasje. Om half een ben ik in Gigant. Daar zijn alle andere betrokkenen van Helemaal stuk ook op tijd. We spelen enkele cruciale scènes nog een keer goed door. Dan is het twee uur en trek ik me terug achter de schermen om me te concentreren. Half drie begint de voorstelling. Er gaat nog wel wat mis met de beeldtechniek, maar het is niet desastreus. Voor de rest lukt de voorstelling uitstekend. We spelen veel zelf, maar in de loop van de voorstelling komen er steeds meer gastacteurs: Margit, Olivier, Esther, Roel en Caroline kunnen er wat van. Ik zit zelf mooi in het spel en werk geconcentreerd. Het publiek lijkt de nieuwe opzet te waarderen; na afloop krijgen we enthousiaste reacties. Met een mooi gezelschap vieren we de afterparty. Veel goede reacties, mooie complimenten. Kwart over zes thuis. We lopen naar de pizzeria iets verderop in de straat en eten pizza Primavera en Pizza Mona Lisa. Zeer smakelijk. Half acht zijn we weer terug. Daar komt de vermoeidheid. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Gento (Bioscope)

–

Zaterdag 27 september: generale repetitie Helemaal stuk
Wat onrustig geslapen. Half zeven op. Koffie, allerlei, laatste voorbereidingen voor Helemaal stuk. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie. Dan via een andere super en de markt naar Gigant. Vanmorgen zetten we de techniek klaar en richten we de zaal in. Ook nemen we de technische zaken (licht en beeld) nog een keer door. Half twee is het merendeel van de cast aanwezig en spelen we eerst enkele complexe scènes en vervolgens de gehele voorstelling nog een keer. Er zijn nog wel wat spannende zaken: een van de gastspelers is nog onzeker of ze er morgenochtend bij kan zijn (maar we hebben een noodplan = noodvervanging) en de techniek liep stukken beter dan woensdagmorgen, maar behoeft nog wel wat aandacht. Morgen vroeg in de middag gaan we verder. Kwart over vijf thuis. Ik maak avondeten: aardappel, bataat en met feta gevulde portabello uit de oven, ernaast een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer en rode kool, plus voor De Vrouw steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Harmony Codex (Steven Wilson), King Biscuit Flower Hour (Emerson Lake & Palmer)

‘Hoi Rachid!’ roept Rukkie.
‘Kijk eens wat een mooie prinsenvlag ik bij me heb.’
Rachid vraagt: ‘Wat ga je daarmee doen, Rukkie?’
‘Die neem ik mee naar het Malieveld,’ zegt Rukkie.
‘Het Malieveld?’ vraagt Rachid. ‘Wat ga je daar doen?’
‘Rellen!’ roept Rukkie.
‘Rellen! Fijn!’ roept Rachid.
Rukkie vraagt: ‘Doe je mee?’
Rachid zegt: ‘Ik doe mee.’

Rukkie en Rachid lopen naar het Malieveld.
Rachid vraagt: ‘Gaan wij alleen rellen?
Of zijn er meer mensen?’
‘We zijn met veel,’ zegt Rukkie.
‘Els is er ook bij.
Die heeft het bedacht.’
Rachid vraagt: ‘Is Els zo’n relnicht, dan?’
‘Nee, dat niet,’ zegt Rukkie.
‘Maar ze heeft iedereen gevraagd om te komen.’
‘Iedereen?’ vraagt Rachid.
‘Wat gezellig.
Een soort Project X, dus.’
‘Zoiets,’ zegt Rukkie.

Kijk, daar heb je die zeikerd van een Jos.
‘Dag Rukkie, dag Rachid,’ zegt Jos.
‘Dag Jos,’ zegt Rukkie.
Rachid zegt: ‘Dag Jos.’
‘Waar gaan jullie heen?’ vraagt Jos.
‘Dat gaat je niets aan,’ zegt Rukkie.
‘Die prinsenvlag voorspelt niet veel goeds,’ zegt Jos.
‘Daar heb je die zeikerd van een Jos,’ zegt Rukkie.
‘Ja, daar heb je die zeikerd van een Jos,’ zegt Rachid.

‘Jongens,’ zegt Jos,
‘Ik kom net van het Malieveld.’
‘Zijn ze al begonnen?’ vraagt Rukkie.
‘De sprekers zijn al geweest,’ zegt Jos.
‘Daar gaan we niet voor,’ zegt Rachid.
‘Wat ze zeggen weten we al,’ zegt Rukkie,
‘en we zijn het er helemaal mee eens.’
‘Wat zeggen ze dan eigenlijk?’ vraagt Rachid.
Rukkie zegt: ‘Het is allemaal de schuld van links.’
‘O dat,’ zegt Rachid. ‘Dat klopt.’

‘Maar Rachid,’ zegt Jos,
‘weet je wat voor demonstratie het is?’
‘Nee,’ zegt Rachid,
‘maar we gaan om te rellen.’
Jos zegt: ‘Dan ben je al te laat.’
‘Zijn ze zonder ons begonnen?’ vraagt Rukkie.
‘Er brandt al een politiewagen,’ zegt Jos.
‘Hè kak,’ zegt Rachid.
‘En ze lopen nu naar het kantoor van D66,’ zegt Jos.
‘Shit,’ zegt Rukkie, ‘dan moeten we opschieten.’
‘Waar gaan jullie heen?’ roept Jos ze na.
Hij krijgt geen antwoord.
Jos rent achter Rukkie en Rachid aan.

‘Kenkerjoden!’
‘De schuld van links!’
‘D66 moet dood!’
‘Waar is antifa nu?’
‘Antifa is terroristisch!’
‘Er komen te veel asielzoekers ons land in!’
‘Sieg heil!’

‘Eh Rukkie,’ zegt Rachid.
‘Wat is er, Rachid?’ zegt Rukkie.
‘We gaan toch rellen?’
‘Ja, maar eh…’ stamelt Rachid.
‘Dat doen we nou toch?’ zegt Rukkie.
‘Kijk maar, iedereen doet mee.’
‘Maar Rukkie,’ zegt Rachid,
‘dit is tegen a-siel-be-leid,
tegen bui-ten-lan-ders,
tegen iedereen met een andere mening,
dit is ra-cis-me,
fas-cis-me,
ne-o-na-zis-me,
dic-ta-tuur,
die vlag is van de NSB,
dat wilden we toch nooit meer?’

Rukkie zegt: ‘Je moet het niet te politiek maken.’
‘Schaam je, Rukkie,’ zegt Jos.
‘Het was maar om te rellen,’ zegt Rukkie.
‘Wil je,’ zegt Jos,
‘dat we zó met elkaar omgaan in dit land?’
‘O kut,’ zucht Rukkie,
‘daar heb je Jos weer met z’n les.’
‘Ik moet je die les wel lezen, Rukkie,’
zegt Jos, ‘want jij leert ‘m niet.’
‘Ach wat,’ zegt Rukkie.
‘Wil jij,’ vraagt Jos,
‘dat je in dit land niet mag denken of zeggen wat je wilt?’
‘Nee,’ zegt Rukkie, ‘vandaar dat we vandaag …’
‘Doe dan niet dom,’ zegt Jos,
‘en ga in gesprek.
Overtuig met woorden en argumenten, niet met vuurwerk, prinsenvlaggen of geweld. Laten we geloven meer in liefde dan in haat.
Laten we respect* hebben voor elkaar,
luisteren* naar de ander,
Laten we ervoor zorgen dat iedereen,
dus ook D66’ers en mensen met een migratieachtergrond,
dat alle mensen in Nederland erbijhoren, dat ze gewoon meedoen en meetellen*.
Net zoals Rachid bij onze vriendengroep hoort.’

Rukkie buigt zijn hoofd.
Hij weet dat Jos gelijk heeft.
Maar hij laat zich niet be-invloeden.
Zélf nadenken!
‘Daar heb je die zeikerd van een Jos,’ roept hij.
Rukkie geeft Jos een klap.
Jos valt op de grond.
‘Rellen!’ roept Rukkie.
‘Ja!’ roept Rachid. ‘Rellen!’
Rachid schopt Jos.
Jos blijft liggen.
‘Wat een zeikerd, die Jos,’ zegt Rachid.
‘Mensen zoals Jos,’ zegt Rukkie,
‘die moeten weg.
Ze zijn zélf fascistisch!’
‘Ze moeten verboden!’ roept Rachid.
‘Kom Rachid,’ zegt Rukkie,
‘we gaan thee drinken bij jou in het Marokkaanse café.’

Dag Rukkie.
Dag Rachid.
En vooruit, ook dag zeikerd van een Jos.

* Weet je een woord niet? Vraag een volwassene om het samen op te zoeken op Wikipedia.

–
Apeldoorn, september 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 26 september:
Deze vrijdag op tijd op de werkplek. Eind van de ochtend een overleg waar ik bij moet zijn, vandaar. Op tijd is alles klaar en kan ik afsluiten. Op de terugweg koop ik in de platenwinkel de bestelde 2cd+bluray Neon Heat Disease – Live In Los Angeles (Beat). Helaas blijkt de bestelde Zappabox niet in Nederland verkrijgbaar. (Nou, dan niet.) Kwart over vier thuis. Kranten. De Zoon is er om half zes. De Vrouw serveert een nasischotel met veel groenten en gebakken ei. Zeer smakelijk. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Neon Heat Disease – Live In Los Angeles (Beat)

–

Donderdag 25 september:
Redelijk geslapen. Ik slaap diep als de wekker afgaat. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag doe ik mee met een gezondheidscontrole waarin ik mijn bloeddruk, gewicht, lengte, glucose en cholestorol gemeten krijg en zowaar: ik blijk helemaal gezond en goed bezig. Fijn dat ik dat weet. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant pompoensoep van dinsdag, met naan ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan naar Gigant voor een repetitie van Helemaal stuk. Met Margit en Olivier repeteren we een scène die zij samen spelen en met Aad en Peter-Jan oefenen we een complexere scène waar nog een paar acteurs bij zijn, maar die kunnen helaas vanavond niet. We zijn rond negen uur klaar en het is goed dat we deze stukken hebben gerepeteerd. Nu even pauze en zaterdag volle kracht en een generale met alle betrokkenen. Thuis even lezen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 24 september:
Kwart over zes. Ik sla een ronde hardlopen over. Koffie en ontbijt. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Dan naar Gigant voor een repetitie van Helemaal stuk, met Aad, Peter-Jan en Marten. We testen vooral de techniek uit, richten ons op de beeldprojecties tijdens enkele scènes en proberen de overgangen tussen de verschillende scènes goed te krijgen. Hm, het spel gaat goed, maar dat met die beelden loopt nog wat moeizaam. Half een komen de spelers van Wirwar binnen en daarna volgt een repetitie waarin de spelers veel ervaringen uitwisselen over hoe zij enkele dagelijkse en vanzelfsprekende handelingen beleven. Thuis nauwelijks tijd om uit te rusten. Ik fiets naar Onze Vader. Hij heeft bezoek (van een oude buurvrouw) en nadat we even hebben bijgepraat, ruim ik met Vader de was op en neem ik verse was mee. Thuis maak ik avondeten: ik leg wortel, paprika en courgette in een braadslede en die gaat de oven in. Vervolgens maak ik een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer en rode kool. Een blik witte bonen doe ik bij de groenten in de braadslede in. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwas en huishoudelijks, waaronder afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Lateral (Brian Eno & Beatie Wolfe), Vermilion Hours (Melaine Dalibert), Joe’s Corsage (Frank Zappa), Who Is The Sky? (David Byrne), Gento (Bioscope)

–

Dinsdag 23 september:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd, maar ik hoef pas een uur later dan de gebruikelijke tijd de deur uit. Dat geeft me een uur dat ik kan besteden aan teksten studeren. Vanmorgen een schrijftraining in een externe werklocatie. Erna wandel ik door veld naar de werkplek. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een pompoensoep met naan ernaast. We eten er fiks van. Afwasje. Krant. Webstek. Half acht stap ik op de fiets en rijd ik naar de woning van Ingrid. Daar is een ontmoeting met alle leden van het toneelgezelschap. We praten bij, wisselen vele ervaringen en gedachten uit en het is een mooie avond. Plots is het half twaalf geweest. Oeps. Thuis gelijk slapen.
Muziek vandaag: Postrof (Dusminguet)

–

Maandag 22 september:
Zowaar nog goed geslapen ook. Op tijd op de werkplek. De Vrouw heeft een datum dat haar operatie gaat plaatsvinden: maandag 13 oktober. Vanaf dan werk ik een boel dagen thuis. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van het gerecht van zaterdag en van de salade van gisteren. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de drie plaatjes uit de Deluxe Limited Edition van The Future Bites (Steven Wilson)

–

Zondag 21 september:
Zes uur op. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Thuis nog terug in bed. Pas half tien staan we op. Koffie. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. We besluiten dat we met kerst weg zijn; aanvankelijk was het plan Kopenhagen of Basel, maar nu wordt het definitief Brussel. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik loop een rondje langs het kanaal. In de middag zijn Henk en Christine op bezoek; we praten fijn bij. Dan maak ik avondeten. Ik vul de salade van gisteren aan met rode kool, komkommer en mango. Vervolgens maak ik een risotto met shiitake, pompoen en mango. Ten slotte bak ik steak bavette voor De Vrouw. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: M. (Medium Label Sampler) (Jansen Barbieri Karn)

–

Zaterdag 20 september:
Na half zeven wakker. Koffie en allerlei voorbereidingen voor Helemaal stuk. Begin van de ochtend maak ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Het is bewolkt, maar zeer benauwd. Koffie. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de Syrische winkel, de markt en een andere super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. We willen naar een kunstveiling wandelen, maar inmiddels regent het nogal. Ik loop een rondje door de regen, langs het kanaal en door park. Thuis even uitrusten, maar op tijd maak ik avondeten: de salade van bloemkool, rode ui, paprika, kerstomaat, linzen, mango en sultana met een knoflooktahindressing uit de oven. Ernaast een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: _ism (JBK), Morgenlandfahrt (Dunkelbunt), de twee cd’s uit Home Invasion (In Concert At The Royal Albert Hall) (Steven Wilson)

–

Vrijdag 19 september: 35 jaar getrouwd
Kwart voor zes. Van harte. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het gaat uitstekend. Negen uur fiets ik naar Peter-Jan. Het is een mooi zonnige dag. Met Aad rijden we naar Hattem; we kijken wat we in zaal De Marke tegenkomen, omdat we er op 16 oktober met Theater Wirwar een voorstelling spelen. Later nog koffie bij Peter-Jan. Op de terugweg haal ik het groentepakket op. Lunch met De Vrouw. Even na twee uur hebben we een bus naar Arnhem. Als we Park Sonsbeek inlopen, merkt De Vrouw dat er een voicemailbericht van het ziekenhuis in Arnhem is; maandag kan ze terugbellen en verneemt ze wanneer ze is ingepland voor een operatie. We wandelen door het Park Sonsbeek, drinken thee en eten taart bij een uitspatting en lopen dan naar het centrum. We hebben een tafel bij de geliefde Nepalees en eten papadum, paneer pakora, dal, chana masala, butter chicken en peshwari naan. Dan de bus weer terug en om acht uur zijn we thuis. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Country Airs (Rick Wakeman), het bonusplaatje (Now Tour ’97/’98) (Emerson Lake & Palmer)

–

Donderdag 18 september:
Goed geslapen. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een plaattaart met kastanjechampignon, kerstomaat en kaas, plus daarnaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer, rode kool en paprika. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de twee cd’s uit de Limited Deluxe Edition van To The Bone (Steven Wilson), het eerste plaatje uit de Deluxe Edition van In The Hot Seat (Emerson Lake & Palmer)

–

Woensdag 17 september:
Half zes. Ik loop een ronde hard buiten het centrum en het gaat als vanouds soepel. Begin van de ochtend repeteer ik wat muziek voor Helemaal stuk van 28 september. Dan wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Post van Willem Bierman. Altijd relevant. (Een nieuwe bundel poëzie.) Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje en huishoudelijks. Begin van de middag naar Gigant voor de repetitie van Wirwar, die fijn speels is. Erna is er een repetitie voor Helemaal stuk, maar daar kan ik niet bij zijn. In de middag fiets ik namelijk naar Onze Vader voor de gebruikelijke wasruil. Er zijn nog wat zaken te bespreken en af te spreken, dan weer naar huis. Daar maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en rode kool. Vervolgens bak ik ui, venkel, paprika en een restje bindsla, daar deponeer ik een heel klein restant prutvangisteren bij in en ten slotte Kolummer erwten. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Undecided (Part two) (cd single) (Youssou N’Dour), de audiodvd Halloween (Frank Zappa), Changing Hands (Jansen Barbieri Takemura)

–

Dinsdag 16 september:
Aardig geslapen. Regen en donker. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van zoete aardappel en boon met ernaast salade. Smakelijk. Afwasje. Krant. Dan fiets ik naar Peter-Jan voor een repetitie voor Helemaal stuk. Marten is er om de aanwijzingen voor beeld- en lichttechniek door te nemen en daar zijn we de gehele avond mee bezig. Nodig, maar ik heb nog veel behoefte aan enkele scènes doorspelen. Hopelijk gaat dat nog lukken vóór de 28e. Kwart over tien thuis. Heel even napraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 15 september:
Weer redelijk geslapen. De bus heeft onderweg oponthoud, dus niet op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenschotel van aardappelpuree met andijvie, witte bonen en kaas. Ernaast het restant salade van gisteren. We eten alles op, want zeer smakelijk. Afwasje. Krant. Threads verwijderd, was leuk om een jaar te proberen, maar heeft voor mij geen enkele meerwaarde. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Affairs Of The Heart (cd single) (Emerson Lake & Palmer), Transcience (Steven Wilson), Gent? (Bioscope)

–

Zondag 14 september:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum. Het gaat moeizaam, maar lukt heel goed. Sinds vrijdagmorgen geen pijnstilling en spierbalsem meer, dus ik ben zeer tevreden. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en wil de Nettenfabriek bezoeken voor de Apeldoorn Fotostad expositie, maar het blijkt gesloten. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (The Black Keys). Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en rode kool. Vervolgens een risotto met ui, pompoen en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten de risotto helemaal op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: 4½ (Steven Wilson), The Guide (Wommat) (Youssou N’Dour)

–

Zaterdag 13 september:
Kwart voor zes. Allerlei, inclusief voorbereidingen voor Helemaal stuk van 28 september. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke ronde langs slager en super. Koffie. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de Syrische winkel, de markt en een andere super. Meer koffie met De Vrouw. Ik bereid vast wat voor het avondeten voor. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. We wandelen naar de jaarlijkse septembermarkt in de Asselsestraat. Veel is er niet te zien, dus door naar het ACEC-gebouw voor een deel van het festival Apeldoorn Fotostad. Op de terugweg eten we ijs. Thuis uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. De runderstoof die ik vanmorgen ben begonnen heeft goed kunnen garen. Ik leg aardappel, bataat, courgette en met feta gevulde kastanjechampignon in de oven. Ernaast nog twee resten salade van gisteren en eergisteren, aangevuld met bosui en komkommer. We eten zo goed als alles op; de stoof kan De Vrouw van de week nog gebruiken. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Lateral (Brian Eno & Beatie Wolfe), Gent? (Bioscope), Vermilion Hours (Melaine Dalibert & David Sylvian), Black Moon (plus het bonusplaatje Live At The Royal Albert Hall) (Emerson Lake & Palmer)

Voor de keuken hoef je niet speciaal naar Zuid-Spanje. In de reisgidsen staat het allemaal mooi omschreven: je bestelt een drankje, krijgt er een tapa bij en als het op is, dan neem je er nog eentje. Echter, in de praktijk werkt het anders.

We zijn in Málaga en vinden een tapasbar op het Plaza de Merced. Op de kaart staan allerlei gerechtjes die zowel voor de vleeseter (De Vrouw) als de vegetariër (ik dus) aantrekkelijk lijken. De prijzen ervan vinden we eveneens acceptabel. Die kaart staat uitnodigend rechtop op een soort lessenaar aan de rand van het terras. Nog voordat we er een blik op hebben kunnen werpen, staan er al twee jongemannen naast ons die in gebrekkig maar supersnel Engels de voeding aanprijzen. Het terras lijkt vol, maar ze kunnen ook een plekje in de schaduw regelen. Ik wijs op die ene tafel op het terras die onbezet is. More shadow? Nee, dat hoeft niet, de zon zakt en over tien minuten valt de schaduw over het plein. In razend tempo is het tafeltje ontdaan van de afwas en hebben we de kaart in onze klauwen. Wel duurt het nogal voordat iemand de tafel komt schoonpoetsen en ons vraagt of we iets willen drinken. Als dat na tien minuten dan wél gebeurt en we een grote fles koud water hebben besteld, kijkt de jongeman ons onderzoekend aan en met zijn telfoonachtige bestelapparaat in zijn hand vraagt hij: ‘Ready to order?’ De Vrouw kiest een croquette en voor mij de fried eggplant sticks. ‘En verder?’ Nou, daarna kijken we wat de volgende hap gaat zijn. Nee, zo werkt het dus niet. Of we meer tapas willen bestellen, want het is druk. Vooruit, aardappelen, paddestoelen en pollo. Rats, weg is het menu en de jongeman. Vijf minuten later staat het water en een dienblad met de tapas voor onze neus. Muchas frituras. Aan de rand van het terras staan mensen te dringen bij de menukaart op de lessenaar. De tapasbar is geliefd, lijkt het wel. Of hij staat aangeprezen in een reisgids, dat kan natuurlijk ook. Nog geen half uur later zijn de lege schaaltjes en borden voor onze neus weggegrist en krijgen we een pinautomaat onder onze neus gedrukt. Terwijl ik mijn pas op het apparaat leg (geen fooi, bekijk het maar), wijst een andere jongeman een drietal mensen dat onze tafel beschikbaar komt. Ach zo.

Een keer tapas eten vind ik prima, maar avond aan avond hetzelfde: nee dank je wel. In grote delen van Spanje en helemaal in Andalusië struikel je over de tapasbars (net zoals hier over de kebabzaken). Toen we een paar dagen terug in Granada waren, was dat opeens niet zo. Hoe dat? Nou, in Granada komen de Moorse invloeden nog veelvuldig tot uiting. Niet alleen in het Alhambra, in de Moorse wijk Albacaín of in de tientallen Arabische winkeltjes, maar vooral ook in de horeca. Het barst er van de Arabische mezze- en falafeltenten. Nu vind ik – mits goed bereid – falafel best eens aardig, maar iedere avond dezelfde frituurfood staat me tegen. Overigens vonden we in Granada de allerbeste falafel in een Palestijns eethuisje. Flinterdunne korst, roomzachte vulling en engelachtige smaak. Nog nooit zulke goede falafel gegeten. En dat was dan nog maar de amuse.

Maar nu waren we in Málaga en daar zagen we tussen de honderden rumoerige tapasterrassen slechts een paar restaurants waar ze iets anders serveren.
‘Wat is dit hier? Hoe komen ze bij deze combinatie?’ vroeg ik me hardop af.
‘Wat bedoel je?’
‘Moet je kijken: een Indiaas-Mexicaans restaurant.’ De ene helft van de kaart bestond uit curry’s, de andere uit bonenschotels en tortilla’s. ‘Of hier: French taco’s. Hoe moet ik dat zien? Serveren ze de bonen in een baguette of zo? Taco’s gevuld met camembert?’
De meest bizarre combinatie van kookstijlen vonden we echter in La Barra Inka: een levendig restaurant met op de kaart een fusion van de Peruviaanse en Japanse keuken. Bizar lekker waren de tequeños caseros, de arroz chaufa Nikkei en de pechuga de pollo deshilachada en una salsa de ají amarillo, acompañada de patata y arroz. Ik begreep ook niets van de kaart, maar met behulp van Google Translate kwamen we een heel eind: deegpakketjes gevuld met kaas en met groenten, een soort kipcurry en rijst met ei en groenten. Er klonk panfluitmuziek die zo uit Peru óf Japan had kunnen komen. De jongeman die ons bediende sprak nauwelijks Engels, maar hij deed zijn best en hielp ons bij onze keuze. En ja, hier wilde ik wel een euro of wat extra neerleggen om hem en zijn collega’s te bedanken.

Bij het verlaten van het restaurant aaiden we de grote pluchen alpaca’s die de ingang net niet versperden. ‘Say?nara’, zei ik nog. ‘En tupananchikkama. Jan mayampi, voor mijn part.’

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, juli 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.