Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 7 augustus:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het is fris en lopen lukt goed. Lezen op het balkon. Koffie met De Vrouw op het balkon. Er komt post: een bestelling die toch gelukt is (de recente Zappaplaat die niet te verkrijgen leek te zijn). Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje. De Zoon haalt mij en wat rotzooi op en we maken een ritje naar de vuilstort. Rust op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Fikse bamisoep. De Zoon is er na half zes. We eten alles op. Meloen toe. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Zappa ’66 Vol.1: Live At TTG Studios (Frank Zappa), het eerste plaatje uit de set Under Wraps – The Unwrapped Edition – Walk Into Light (Jethro Tull)

–

Donderdag 6 augustus:
Op tijd op de werkplek. Minder warm, toch warm. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een nasi-achtige schotel met wortel en doperwt, en ernaast een salade. Toe is er meloen. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: het derde plaatje van Meat Light (Frank Zappa), Ummagumma (Pink Floyd), Chants From Another Place (Jonathan Hultén)

–

Woensdag 5 augustus:
Half zeven pas wakker en op. Ik loop een ronde hard om het centrum. Het lukt, maar na een paar honderd meter is het al heel benauwd en warm. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader. Hij is opgewekt en we weten een zeer aardig gesprek te voeren. Thuis koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Rust op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: ik bak ui en paprika en daar doe ik het restant groenteschotel van maandag én een blik boterbonen bij in. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, bleekselderij, komkommer en kerstomaat. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Get Rhythm (cd single) (Ry Cooder), het eerste en tweede plaatje van Meat Light (Frank Zappa)

–

Dinsdag 4 augustus:
Plaknacht. Op tijd weer op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een goede courgettesoep en daar eten we fiks van. Afwasje. Dan naar Gigant voor de repetitie van Helemaal stuk. We zijn met z’n vieren en dat betekent dat we een paar scènes zeer goed kunnen instuderen. Het wordt mooi. Kwart over negen thuis.
Muziek vandaag: geen.

–

Maandag 3 augustus:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een goede schotel van pastinaak, wortel en palmkool, met kaasfalafel en salade ernaast. We eten alles op. Toe is er meloen. Natafelen. Afwas en afval. Krant op het balkon. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Music From The Film More (Pink Floyd), Winter Songs (Steve Swallow), Thirteen (Soft Machine)

–

Zondag 2 augustus:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum. Thuis nog terug in bed. Na negen uur staan we op. Koffie met De Vrouw op het balkon. Lezen op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Meer lezen op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Bang on a Can). Erna maak ik avondeten: een zondagrisotto met bosui, shiitake, restjes (bind)sla en wortel. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. De Vrouw zet er nog water- en galiameloen bij na afloop. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Get Rhythm (Ry Cooder), In The Big Room (Peter Gabriel)

–

Zaterdag 1 augustus:
Zes uur. Koffie, ontbijt, voorbereidingen voor Helemaal stuk. Krant van gisteren op het balkon. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super, de markt en de Syrische winkel. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader. Hij is niet in heel goede doen; hij heeft zijn hoortoestellen defect maar blijft proberen door er steeds weer nieuwe batterijen in te doen. Het lukt me niet hem te helpen, hij neemt het ook niet van mij aan, maar als de verzorgende hem komt halen voor het middageten weet zij hem duidelijk te maken dat er nu niets aan gedaan kan en hij gaat rustig mee naar het eten. Thuis koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik loop een rondje langs het kanaal en door park. Even rust op het balkon. Halverwege de middag lopen we naar een ijssalon. Thuis maak ik avondeten. Niet moeilijk. Ik warm de saus van gisteren op en doe daar parelcouscous doorheen. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, bleekselderij en komkommer. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Ernaast nog watermeloen. We eten alles op. Afwasje. Krant en toneeltekst op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Masterpiece Guitars (Steve Howe & Martin Taylor), Somni (Snarky Puppy & Metropole Orkest), NYC 2014 (King Crimson)

Het was weer een drukte van belang in café De Boerstoel. Vandaar dat ik er niet naar binnen ging. Even verderop was café Tafelscheiding en daar zat bijna niemand, dus opende ik de deur.
‘Mag de muziek zachter?’ schreeuwde ik naar de pief achter de toog.
‘Wat zeg je?’ brulde hij terug.
Ik deed de deur weer dicht en liep nog een paar panden verder. Maar goed dat we hier redelijk veel horeca hebben, al vraag ik me iedere keer weer af wat of ik er zoek. Dit is wel wat kort voor een verhaal, dus verzin ik er nog wat bij. Op de hoek van het plein bevond zich café Doorn in het Oog, maar dat stond niet zo goed bekend. Ik weet ook niet waarom. Toch meed ik het als de pest. Als je bij de hoek van het plein rechtsaf gaat, zie je links gelijk café De Boezemkamer. Daar was ik nog nooit geweest. Eens proberen.

Er waren niet veel mensen en de muziek stond niet al te luid, toen ik binnen kwam. Dat zou nog kunnen veranderen, maar ik waagde de gok en deed deur achter me dicht. Bij het raam was een aardige tafel leeg en daar nam ik plaats. Voor ik het wist stond er iemand naast me.
‘Mag ik hier plaatsnemen?’ vroeg ik.
‘Maar natuurlijk,’ zei de wat oudere dame. Hoewel, zo oud was ze waarschijnlijk niet eens. Misschien een jaar of wat gevorderder dan ikzelf.
‘Of dat ik hier plaats mag nemen,’ zei ik. ‘En sorry dat ik dat al had gedaan.’
‘Wat bedoelt u?’ Het mens keek me niet-begrijpend aan.
‘Of ik iets wil bestellen?’ vroeg ik. ‘Moet dat per se? Het is wel gebruikelijk in een café, hè?’
De verwarring bij de dame werd zichtbaar groter. ‘Wat mag het zijn?’ leek een vraag waarmee ze zich poogde te redden.
‘Water alstublieft,’ zei ik. ‘Maar doet u niet te veel moeite, hoor.’
‘Ik begrijp u niet?’
‘Dat u niet helemaal naar achteren gaat of naar het magazijn.’
‘Waar hebt u het over?’
‘Over water,’ zei ik. ‘Weet u wat? Doet u maar water uit de kraan, dat is wel zo gemakkelijk.’
‘Ik denk niet dat ik het kan volgen.’
‘Dat geeft niet. Kan de beste gebeuren. Heb ik ook wel eens. Niet vaak, overigens. Water, uit de kraan, soms ook wel eens leutig ‘gemeentepils’ genoemd. Wist u dat in sommige steden het water zó smerig smaakt, dat ze het beter ‘gemeentepis’ hadden kunnen noemen?’
De vrouw keek me stomverbaasd aan.
‘Dat wist u niet. Ik zie het aan uw gezicht. Ook dat geeft niets. Kan de beste gebeuren. Heb ik ook wel eens. Niet vaak, overigens. Zeker niet als het over zoiets essentieels als water gaat. Of gemeentepils of gemeentepis. Al moet ik eraan toevoegen dat ik nog nooit pis heb gedronken, dus ik kan wat dat betreft geen verslag van een vergelijkend warenonderzoek geven. Haha, ik wilde bijna zeggen: vergelijkend wateronderzoek, maar op een dergelijke flauwe woordspeling zult u mij niet snel betrappen. Ondertussen begin ik wel een beetje dorst te krijgen, mevrouw.’
Ze zuchtte, draaide zich om, liep naar de toog en sprak daar een jongedame aan. Ze moest vast even aan de jeugd vragen waar de kraan zich bevond.

’s Kijken, wat ging ik hier zoal doen in dit café? Ik geloof niet dat ik een afspraak had met iemand, dus hoefde ik niet te wachten tot degene met wie ik die afspraak had hier zou zijn. Aanvankelijk had ik ook geen dorst, dus dat was de reden ook niet om dit café te betreden. Ook gevoelde ik nog niet de behoefte om van sanitaire voorzieningen gebruik te gaan maken. ‘Leuk mensen kijken’ misschien? Wat kon mij die andere mensen schelen. Hebben die ooit anders dan verbaasd, boos of geërgerd naar mij gekeken, dat ik nu opeens geïnteresseerd naar hen moest koekeloeren? Zo mooi waren de meeste mensen nou ook weer niet. Evenmin had ik zin, trek of goesting gehad om naar de kroeg te gaan, dus wat ik hier deed, was me een raadsel.

‘Uw water, meneer,’ zei iemand.
Ik keek op. Het was de jongedame die daarnet nog bij de toog stond. Ze was lang, slank, had een zongebruinde huid, donkere ogen en halflange, bijna zwarte krullen. Kortom: een leuke jongedame.
‘Dag jongedame,’ zei ik. ‘Wat fijn dat je het komt brengen. Dat scheelt mij heen en weer lopen.’
‘Graag gedaan,’ glimlachte ze.
‘Is het uit de kraan?’ vroeg ik.
‘Ik heb het zelf getapt.’
‘Knap, hoor.’
‘Dank u wel.’
‘Heb je een dienst van die wat oudere dame overgenomen?’ vroeg ik.
‘Nee,’ zei ze. ‘Ze wist niet goed wat ze met u aan moest.’
‘Met mij aan moest? Maar het was helemaal niet aan tussen ons. Ik bedoel: ik vroeg haar om water, maar ze zei steeds dat ze mij niet begreep. Onder ons gezegd: ik ben bang dat de zogenaamde mentie haar te pakken krijgt of dat ze al de ziekte van Zheimer heeft. Maar dat is een aanname van mijn kant, hoor.’
‘Ze weet niet wie u bent,’ zei ze. ‘Ik bedoel: ze herkende u niet.’
‘Herkennen? Mij?’ Ik keek angstig om mij heen. ‘Heb ik iets misdaan, dan? Staat er een prijs op mijn hoofd?’
‘Nee,’ zei ze geruststellend.
‘Geen hoofdprijs?’
Ze lachte.
‘Mag ik wat zeggen?’
‘Maar natuurlijk. Ga uw gang.’
‘Ik mag wat zeggen?’
‘Dat zeg ik toch?’
‘Fijn, hoor. Ik wist niet dat u boos werd.’
‘Ik ben niet boos!’
‘Nou, zeg. Weten we dat ook weer. Ik dank u voor de medewerking.’
‘Maar u wilde iets zeggen,’ zei ze. ‘Is dat nog steeds het geval?’
‘Jazeker.’
‘Ik ben benieuwd en een en al oor.’
‘Hartelijk dank voor uw aandacht.’
‘Was dat wat u wilde zeggen?’
‘Nee.’
‘Dan gaat u me nu zeggen wat u wilde zeggen.’
‘O.’
‘Ja.’
‘Nou. Wat wou ik nou ook weer zeggen? Ik weet het even niet meer. Dat geheugen van mij toch. Ik ben ook de jongste niet meer, hè. Of wacht: ik weet het weer. Ik vind je een leuke en mooie jongedame.’

‘Dat is lief van u, dat u dat zegt.’
‘Ik mocht wat zeggen. Daar heb je me zelf toestemming voor gegeven. Excuus als ik het beter niet had kunnen doen.’
‘Nee nee, ik vind het fijn dat u het hebt gezegd. Ik waardeer uw woorden.’
‘Dat is het mooiste wat je tegen een schrijver kunt zeggen.’
‘Ik weet het,’ zei ze.
‘Ik ook. Wat ik alleen nog niet weet is hoe je heet.’
‘Ik heet Loes.’
‘Nu weet ik het wel. De wereld om ons heen verandert zo snel, hè.’
‘En hoe ú heet, dat weet ik.’
‘Hoe weet je dat nou weer? De jeugd van tegenwoordig weet zo veel. Meer dan we denken.’
‘Ik weet uw naam, ik ken uw verhalen, weet waar ik ze kan vinden en lezen en straks weet ik hoe laat of het is.’
‘Het zal weer eens niet,’ zei ik. ‘Je weet veel, wist je dat?’
‘Mag ik nu eens iets zeggen?’
‘O pardon, praat ik te veel?’
‘U praat me niet genoeg,’ zei ze lachend. ‘Ik hoor u graag.’
‘Nou dan, zit er niet doorheen.’
‘Och, sorry.’
‘Nee, je wou iets zeggen en dat mag, hoor. Maar mijn toestemming heb je heel niet nodig. Volgens mij ben je oud en wijs genoeg om daar zelf over te beslissen.’
‘Dank u.’
‘Zeg maar je, hoor,’ zei ik. ‘Wil je misschien iets drinken? Er is nog plek aan deze tafel.’
‘Nee, dank u.’
‘Wat zei ik nou net? Laten we ophouden met elkaar te vousvoyeren. Althans jij. Dan blijf ik gewoon u zeggen, als het u niet uitmaakt.’
‘Hahaha, nee dank je.’ Ze bleef lachen. ‘Ik heb dienst. Maar het lijkt me leuk om een keer iets samen te drinken, ook al is het water.’
‘Wat is er mis met water?’ schrok ik. ‘Is het over de datum? Of vind je water sowieso minderwaardig? Je weet dat je zelf voor het merendeel uit water bestaat, hè?’
Ze legde haar hand op die van mij. ‘Er is helemaal niets mis met water,’ zei ze, terwijl ze me aankeek.
‘Gelukkig. Fijn. Dat dacht ik toch ook niet,’ zei ik.
‘Ik wil graag iets met je drinken en dan samen verder praten en vooral veel lachen.’
‘Dat lijkt me leuk,’ zei ik. ‘Ik kijk ernaar uit. Maar vertel: wat wil je me nou zeggen? Want eh…’
‘Precies,’ zei ze glimlachend. ‘Ik weet het.’
‘Je weet zo veel, Loes. Leuke Loes. Wat weet je deze keer?’
‘Bas,’ zei ze, ‘het is hoog tijd.’

–
Apeldoorn, juli 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 31 juli:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Gefeliciteerd met de verjaardag, Zus. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal, beetje moeizaam, maar het lukt uiteindelijk goed. Kwart over zeven ben ik aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw op het balkon. Tussendoor meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum. Werk. Na vier uur is het klaar. Even rust op het balkon. De Zoon is er om kwart voor zes voor het avondeten en De Vrouw serveert een goede schotel van ui, aubergine, courgette en tomaat met noedels. Ernaast salade van watermeloen en rozijn. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas. Lezen en toneeltekst op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: White Winds (Seeker’s Journey) (Andreas Vollenweider), Down To The Moon (Andreas Vollenweider), La Fête Sauvage (Vangelis), Zappatite – Frank Zappa’s Tastiest Tracks (Frank Zappa), Pinkie Binkie (Eric Vloeimans’ Hotspot!), Bright Spirit (Gong), Gamla Mester (Lars Fredrik Froislie), Every House We Built (Exploring Birdsong), A Saucerful Of Secrets (Pink Floyd), Beaubourg (Vangelis)

–

Donderdag 30 juli:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw op het balkon. Meer werk. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Buiten is het weer zeer warm. Lunch. Afasje. Meer werk. Half vier is het klaar. Ik loop naar de mondhygiëniste voor behandeling. Alles oké en tot over driekwart jaar. Op de terugweg regent het licht. Thuis warm ik het restant spaghettischotel van gisterenavond op en dat eet ik op. Afwasje. Krant op het balkon. De Vrouw gaat de deur uit, want uit eten. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: The Slide Area (Ry Cooder), Liminal (Brian Eno & Beatie Wolfe), Lateral (Brian Eno & Beatie Wolfe), Vermilion Hours (Melaine Dalibert & David Sylvian), Side-Eye III+ (Pat Metheny), T3IO (Supersister), Ends (Giancarlo Erra), Good Evening, Hippies (het plaatje dat mee kwam met de UNCUT), Mixing Colours (Roger Eno & Brian Eno)

–

Woensdag 29 juli:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. De eerste tien minuten is het heerlijk, maar daarna is het warm, zeer warm. Vandaag meer dan vijfendertig graden. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan op de fiets naar Onze Vader. Het gaat redelijk met hem, ik wissel was en ga dan weer terug. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal en door nogal hitte. Rust op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, augurk en kerstomaat. Dan bak ik tofuspek, rode ui en palmkool en laat dat smoren. Ondertussen kook ik rodelinzenspaghetti en als die gaar is, roer ik die samen met knoflookkruidenkaas door de groenten. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: The Piper At The Gates Of Dawn (Pink Floyd), het tweeëndertigste plaatje uit de doos Exposures (Robert Fripp)

–

Dinsdag 28 juli:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert het restant linzencurry van gisteren met een verse salade ernaast. Smakelijk weer. Natafelen. Dan naar Gigant voor de repetitie voor het theaterstuk dat onderdeel gaat zijn van de voorstelling Helemaal stuk op zaterdagavond 26 en zondagmiddag 27 september. We werken goed, er is nog veel te doen, maar het wordt mooi. Half tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 27 juli:
Op tijd op de werkplek. Steken van pijn in mijn hoofd. Later niet meer. Tussen de middag geen gelegenheid om buiten te wandelen. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een goed linzencurry met salade. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje en afval. Krant op het balkon. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: het eenendertigste plaatje uit de doos Exposures (Robert Fripp), >>Replay<< 1968-2026 (Can & Irmin Schmidt, het plaatje dat mee kwam met de MOJO van juni)

–

Zondag 26 juli:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Moeizaam, maar het lukt. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie met De Vrouw op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje door lichte regen langs het kanaal. Krant op het balkon. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Doom Gong). Erna maak ik avondeten: een zondagrisotto met shiitake, courgette en tomaat (het restant saus van vrijdagavond). Voorts een salade van bosui, koolrabi, komkommer en augurk en voor De Vrouw bak ik steak bavette. Het restant fruitsalade staat ook op tafel. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Restant krant op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Stupid Says Run (Dorie Jackson), Every House We Built (Exploring Birdsong)

–

Zaterdag 25 juli:
Kwart voor zes. Koffie, ontbijt, allerlei (voor Helemaal stuk). Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Het is warm. Daarna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super, de markt en de Syrische winkel. Vervolgens op de fiets naar Onze Vader. Hij is niet in goede doen en als ik probeer te helpen bij wat hem allemaal niet lukt, dan is dat niet goed. Ik wissel was en weet hem uiteindelijk gerust te stellen. Heel lang blijf ik niet bij hem. Thuis koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Rust op het balkon. We wandelen naar het ACEC-gebouw en zien daar de expositie Hoe = Het Nu 2026, met verrassende en afwisselende kunstwerken. Erna is het niet ver naar de ijswinkel. Thuis maak ik avondeten: aardappel en zoete aardappel uit de oven, later gaat daar met feta gevulde kastanjechampignon bij. Ik vul het restant salade van gisteren aan met komkommer en ernaast maak ik een fruitsalade van watermeloen en mango. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten – met uitzondering van het fruit – alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Live At The Aquarium (Michael Brook), het negenentwintigste plaatje uit de doos Exposures (Robert Fripp), Borderline (Ry Cooder), het dertigste plaatje uit de doos Exposures (Robert Fripp), Requiem (Irmin Schmidt)

–

Vrijdag 24 juli:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal; moeizaam, maar het lukt. Lezen en koffie met De Vrouw op het balkon. Kwart voor tien fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad bereiden we de voorstelling Helemaal stuk van 26 en 27 september verder voor. Het wordt heel bijzonder en heel mooi. Op de terugweg haal ik het groentepakket op. Thuis koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. Rust op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en augurk. Dan een saus van ui, paprika, bimi, courgette, waterkers en tomaat. Aan het eind kook ik ravioli. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik hamburger. De Zoon is er na half zes. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Cobalt Blue (Michael Brook), Frank Zappa For President (Frank Zappa), Rare Broadcasts (Caravan)

–

Donderdag 23 juli:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van de schotel en salade van gisteren en we eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant en ander lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Roosevelt Stadium, Jersey City, 17 June 1976 (Yes), het eenentwintigste plaatje uit de doos Exposures (Robert Fripp)

–

Woensdag 22 juli:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum en het gaat redelijk soepel. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie op het balkon. Tegen elf uur fiets ik naar Onze Vader. Hij is gespannen, bezig met priegelwerk (batterijen in zijn hoortoestellen doen) en het lukt niet goed. Uiteindelijk weet ik hem te helpen en snel keert de rust terug. We spreken nog wat en ik wissel was. Thuis koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs kanaal en supermarkt in het centrum. Rust op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: de roemruchte salade van bloemkool, paprika, kerstomaat, rode ui, mango, rozijn en lins uit de oven met knoflooktahindressing. Ernaast nog salade van bosui, koolrabi, komkommer en jonge bladsla. We eten er fiks van, want het is weer goed gelukt. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Ik weet trouwens een authenticator te installeren en te koppelen aan het beheer van deze webstek en sta verbaasd van mijzelf. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Bop Till You Drop (Ry Cooder), Transition II (Lunatic Soul), het twintigste plaatje uit de doos Exposures (Robert Fripp)

–

Dinsdag 21 juli:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van de schotel van gisteren, maar met ei uit de oven, zodat een soort terrine is ontstaan. Salade ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Half zeven loop ik naar Gigant voor een repetitie van het toneelstuk dat onderdeel is van de volgende aflevering van Helemaal stuk. Ik ken de tekst al redelijk, wat het lastig maakt is de timing, de momenten dat ik mijn tekst (die niet in verband staat met wat er om mij heen op het podium gebeurt) moet uitspreken. Maar we hebben nog een boel repetities te gaan, voorlopig iedere dinsdag, dus het komt in orde. Kwart voor tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 20 juli:
Grote brand op de Scaggs in Holyrood Park in Edinburgh; vreemde gewaarwording. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een schotel van spaghetti, ui, wortel, doperwt en kaas. Ernaast een fikse salade. We eten er goed van. Natafelen. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: An Evening Of Magic (Richard Sinclair’s Caravan Of Dreams), Live At The Aquarium (Michael Brook)

–

Zondag 19 juli:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard buiten het centrum, lukt goed. Thuis nog terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie met De Vrouw op het balkon. Krant op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Rust op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: een zondagrisotto met shiitake, ui, bimi, andijvie en feta. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Every House We Built (Exploring Birdsong), Stupid Says Run (Dorie Jackson), Cobalt Blue (Michael Brook)

–

Zaterdag 18 juli:
Voor zes uur op. Koffie, ontbijt, allerlei, toneeltekst. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super, markt en Syrische winkel. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik fiets naar Onze Vader en tref hem op de gang; hij is onderweg naar de koffie, maar het is helemaal geen koffietijd. Ik wissel was en we praten wat. Na een kwartiertje ga ik weer terug. Krant van gisteren en meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door parken en stuit in het Oranjepark op een groots concert door het Marechaussee-orkest en een speciale gast (op wie ik niet wacht). Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst aardappel en bataat uit de oven, later gaat daar nog met feta gevulde kastanjechampignon bij in. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, augurk en kerstomaat. Voor De Vrouw warm ik overgebleven grillvlees uit het restaurant van gisteren op. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Travelling Ways (Caravan), The Crux Of The Biscuit (Frank Zappa), Jazz (Ry Cooder), 2014 NYC (King Crimson)

Lotgenoten,

Ik ga de moeite niet eens doen. Ik heb nu wel wat anders aan mijn hoofd. De donkere lucht lijkt eindeloos, eerder nóg donkerder te worden. De regen kletst in mijn gezicht en op mijn kleren. Mijn blote voeten worden nat. Het waait, het stormt bijna. Mijn lange haren wapperen in doorweekte strengen rondom mijn hoofd en plakken voor mijn ogen. Ik hoor niets. Niets anders dan het geronk van de motor, het gegier van de wind en het geruis van het water. Het is koud, de doorbloeding van mijn vingers stokt. Ik kan maar nauwelijks foto’s maken.
Maar dat deert me allemaal niet. Ik zit ademloos om me heen te kijken.

Drie dagen geleden zat ik ook al op het water. Ook toen woei de wind en was het kil. Maar de zon scheen veelal, de lucht was blauw, de weinige wolken indrukwekkend en het zicht reikte ver. Het blauwe bootje was heel klein, zes passagiers en twee bemanningsleden. We voeren langs Kerrera, Maiden en Heather Island, zagen in de verte de grotere eilanden Mull, Lismore en Iona. In de verte ontwaarden we Duart Castle en Lady’s Rock Lighthouse. Dichterbij het stadje Oban met de schilderachtige baai en de boven op de steile heuvel torenende McCaig’s Tower, iets verderop Dunollie Castle en The Dog Stone. Adembenemende landschappen met rotsen en groen en schapen. Een zeehondenkolonie, albatrossen en bruinvissen. Het weer was net te onstuimig voor een ontmoeting met dolfijnen. De vier Amerikaanse medepassagiers zeiden weinig, maar de bemanningslieden beantwoordden alle vragen en vertelden zo veel dat we er stil van werden en nauwelijks nog dingen méér hoefden te weten. Wat een tocht.

Nu is het stil hierboven aan dek. Het enige wat ik hoor is het regelmatige maar zachte gestamp van de motor van het schip, daarboven klinkt het ruisen van het water en het geloei van de stormachtige wind. Het meer is diep, heel diep. Op veel plekken meer dan tweehonderd meter, weet ik. De bui wordt heviger en ik heb mijn regenjas aan. Om mij heen een soort zwart-witfoto. De donkere heuvels die in het zwarte water lijken te zakken, in de verte datzelfde meer dat tussen heuvels meandert en verdwijnt en daarboven de grijze lucht. De regen maakt het zicht wazig en mistig en mystiek. De natuur op zijn puurst. Water spettert in mijn gezicht. Nessie is nergens te zien, maar gezien de onrustige baren en de onheilspellende atmosfeer op het duistere water, lijkt ze dichtbij. En ik denk.

Dit is het waar het om gaat. Ik. Hier. Nu. Op het lange, diepe water. Al het andere is niet belangrijk en betekent niets. Het is niet belangrijk of ik veel geld heb, dat ik de baas kan spelen of dat mijn telefoon wel of geen bereik heeft. Het doet er niet toe. Het is ook niet belangrijk of ik woorden vind voor de Schotse brokken in mijn brein. Of dat ik dit overleef. Ik ben slechts een kleine schakel in het grootse van deze woeste wereld om mij heen. Hier. Nu. Op het lange, diepe water. Nietig, niets. Dit is waar het om gaat. Ik geef me er volledig aan over. En het is fantastisch en ik ben volmaakt gelukkig. Hier. Nu. Op het lange, diepe water.
Eén met de elementen of zoiets. Niet uit te leggen. Ik ga de moeite niet eens doen.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, juni 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 17 juli:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door zon. Het is aangenaam en het lopen lukt goed. Zeven uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw op het balkon. Tussendoor meer koffie met De Vrouw op het balkon. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum. En verder met werk. Half vijf is het klaar. Eind van de middag lopen we naar een Indiaas restaurant. Daar treffen we Heidi en Auke, die ons trakteren, een cadeau ter ere van onze verjaardagen dit jaar. We eten goed en praten en lachen flink bij. Mooie avond. Half tien thuis.
Muziek vandaag: Return Of The Son Of… (Dweezil Zappa), Stupid Says Run (Dorie Jackson), Via Zammata’ (Dweezil Zappa), Transistion II (Lunatic Soul), het eerste plaatje van Travelling Ways (Caravan)

–

Donderdag 16 juli:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert het restant chili en salade van gisteren. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Restje krant op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Show Time (Ry Cooder), Roosevelt Stadium, Jersey City, 17 June 1976 (Yes)

–

Woensdag 15 juli:
Half zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan fiets ik naar Onze Vader. Ik wissel was en we spreken kort. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Vervolgens loop ik naar Gigant en daar ontmoet ik Willem op het gesloten terras, vandaar dat we op het terras van het naastgelegen museumrestaurant wat drinken en bijpraten over van alles. Het gaat goed met hem en dat zie je en dat doet me goed. Thuis maak ik avondeten. Een salade van bosui, koolrabi, komkommer, augurk en vijg. Dan bak ik ui, zoete aardappel, paprika, courgette en mais en daar voeg ik tomaat, rode en zwarte bonen aan toe. Een ferme chili dus, maar niet te heet. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er goed van en er blijft voldoende over voor morgen. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Na half acht lopen we naar een zaaltje in de buurt voor de algemene ledenvergadering van onze vereniging van eigenaren. Ik sluip om negen uur weg. Nog heel even wat lezen op het balkon en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Dinsdag 14 juli:
Weer op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een schotel van venkel met feta met ernaast doperwtenpuree en een salade met komkommer, meloen en noten. Zeer smakelijk allemaal. Natafelen. Afwasje. Dan naar Gigant voor een repetitie van een toneelstuk dat onderdeel gaat zijn van de speciale aflevering van Helemaal stuk, die we twee keer gaan spelen, op zaterdagavond 26 en zondagmiddag 27 september. Dit wordt bijzonder én mooi, maar er is nog wel wat werk aan de winkel en dan moet de andere helft van de voorstelling nog vorm krijgen. De komende weken iedere dinsdagavond verder repeteren. Half tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 13 juli:
Op tijd weer op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een schotel van tuinboon en pompoen met een salade ernaast. Smakelijk. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Aarjan en Jolande bellen vanuit Turkije (waar ze wonen). We wisselen van alles uit over gezondheid, klimaat, omgeving, familie, enzovoorts. Deze webstek gaat een update krijgen, aan de achterkant. Mooi om ze gesproken te hebben en wie weet zoeken we ze volgend jaar of het jaar erop op. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Every House We Built (Exploring Birdsong), Cunning Stunts (Caravan)

–

Zondag 12 juli:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Thuis nog terug in bed. Negen uur staan we op. Koffie met De Vrouw op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door zon en warmte. Uitrusten op het balkon. Geen zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden, want die zijn onderweg naar Bad Doberan. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en mozarella. Dan maak ik een risotto met shiitake, bosui, een restje sla en pompoen. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Krant en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Live At Fairfield Halls, 1974 (Caravan), Zappa Plays Zappa (Zappa Plays Zappa)

–

Zaterdag 11 juli:
Kwart voor zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke ronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een andere super, de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw op het balkon. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader. Ik tref hem niet in zijn appartement, moet even zoeken, maar vind hem bij een activiteit in de koffiekamer. We wisselen was en praten kort. Dan weer terug. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Even rusten op het balkon, dan wandelen we naar een nabijgelegen ijswinkel. Nog even lezen op het balkon en dan maak ik avondeten. Er is nog een restant Turkse linzensoep van donderdag en dat warm ik op. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Live At The Aquarium (Michael Brook), Go With What You Know (Dweezil Zappa), Road Tapes Venue #3 (Frank Zappa), Chicken Skin Music (Ry Cooder)

‘Helemaal stuk, een voorstelling van zaken’: Aad van der Waal, Peter-Jan de Wilde en Bas Langereis presenteren een reeks theatervoorstellingen vol poëzie, muziek, verhalen en ongemakkelijke scènes, in zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Datum: zaterdag 26 september 19.30-21.45 uur en zondag 27 september 14.30-16.45 uur
Plaats: zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn
Thema: slavernij en koloniaal verleden

–

CAST
is nog een verrassing

–

PROGRAMMA
Deels nog een verrassing. Dit belooft een bijzondere aflevering te worden, vandaar dat we hem twee keer spelen.
In de voorstelling is het indringende theaterstuk Zonder ons opgenomen, geschreven en geregisseerd door Aad van der Waal en gebaseerd op teksten van Irish Verwey over slavernij en koloniaal verleden.

–

RECLAME

–

Vrijdag 10 juli:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Koffie met De Vrouw op het balkon. Half tien fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad bepalen we al grotendeels de inhoud van de aflevering Helemaal stuk van zaterdagavond 26 en zondagmiddag 27 september. Jaja, we spelen hem twee keer! Het wordt een bijzondere aflevering. Op de terugweg haal ik het groentepakket op. Koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: aardappel, bataat, courgette en paprika in een braadslede uit de oven. Ernaast salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en augurk. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er even na half zes en we eten alles op. Afwas. Perenijs toe. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Ojos De Novia (Mor Karbasi), Automatic (Dweezil Zappa), Transition II (Lunatic Soul)

–

Donderdag 9 juli:
Op tijd weer op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert de Turkse linzensoep en daar eten we fiks van. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. Een van de collega-spelers valt helaas langere tijd uit, dus we besluiten tot een zomerstop. Eind augustus zien we verder. Kwart over tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 8 juli:
Half zes. Ik loop een ronde hard om het centrum en het gaat moeizaam maar het gaat. Vakantiefoto’s op de webstek, klaar. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan fiets ik naar Onze Vader. Ik tref hem als hij bezig is met huishoudelijks en dit keer staat de televisie niet aan. Hij is rustig en geïnteresseerd, gaat met me aan tafel zitten in plaats van dat hij in de luie stoel bij de tv blijft zitten. Ik vertel hem dat ik zie dat er rust in hem is, dat hij niet meer gespannen alles zelf moet doen en regelen. Hij is wat verbaasd, is het zich niet bewust, zegt wel dat hij zich thuis voelt en alles heeft wat hij nodig heeft. Ik wissel was en rijd dan weer terug. Koffie op het balkon. De Vrouw en De Zoon zijn boodschappen wezen doen en als zij terug zijn, gaan we lunchen in een gelegenheid vlakbij. Erna wandel ik een rondje langs het kanaal en om het centrum. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: ik bak ui, bosui, courgette, paprika en bataat en voeg daar witte bonen en ras-el-hanout aan toe. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en augurk. Voor De Vrouw bak ik blokjes kippendijfilet. We eten alles op. Natafelen. Afwas en huishoudelijks. Krant op het balkon. Toneeltekst op het balkon. Webstek. Toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: het negende en tiende plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Paradise And Lunch (Ry Cooder), Confessions (Dweezil Zappa), Shampoohorn (Dweezil Zappa & Ahmet Zappa)

–

Dinsdag 7 juli:
Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een goed gevulde omelet (ui, courgette, paprika, pompoen, zoete aardappel) met ernaast het restant salade van gisteren. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Vakantiefoto’s op de webstek. Webstek. Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: Caravan & The New Symphonia (Caravan), het achtste plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young)

–

Maandag 6 juli:
Wat onrustig en weinig geslapen. Toch goed op. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel, ui, pompoen en peul, met ernaast een salade van rode ui, komkommer en kikkererwt. Zeer smakelijk allemaal. Natafelen. Afwasje. Webstek (inclusief vakantiefoto’s). Lezen en toneeltekst op het balkon.
Muziek vandaag: het zesde en zevende plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), het negentiende plaatje uit de doos Exposures (Robert Fripp)

–

Zondag 5 juli:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum. Lopen kost veel moeite, maar het lukt me zonder extra wandelpauzes. Thuis nog terug in bed. Na negenen staan we op. Koffie op het balkon. Meer koffie op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door af en toe lichte regen. Rust op het balkon. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Earthless). Erna maak ik avondeten: een risotto met shiitake, ui, courgette en linzen. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje en afval. Krant op het balkon. Webstek. Laatste vakantiefotodingen. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Boomer’s Story (Ry Cooder), La Tsadika (Mor Karbasi), het vijfde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young)

–

Zaterdag 4 juli:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei zaken waaronder voor Helemaal stuk. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna opnieuw het centrum in voor een bezoek aan een andere super, de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan fiets ik naar Onze Vader. Ik spreek hem kort en wissel was. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst aardappel en bataat in de oven, later gaan daar kastanjechampignons bij in. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Vakantiefoto’s en webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de doos Archives Vol. 2 (1972-1976) (Neil Young), For Girls Who Grow Plump In The Night (Caravan), het derde en vierde plaatje uit de doos Archives Vol. 2 (1972-1976) (Neil Young)

Lotgenoten,

De trein stopt. Dat is niet vreemd. We zijn bij een station. Er klinkt een omroepbericht in het Duits. Ik versta het niet, want iedereen in de coupé zit er geanimeerd doorheen te praten. De stem door de intercom herhaalt het bericht, nu luid en duidelijk voor iedereen hoorbaar. We moeten de trein verlaten. Sinds gisteren zijn er even verderop vandalen aan de gang die obstakels op het spoor hebben gelegd. De politie is nu onderzoek aan het doen en tot die tijd kan er geen trein over het traject rijden.
We verlaten de trein en begeven ons naar het stationsplein. We zijn niet de enigen die zijn gestrand in Gronau.

Het is verrekte druk voor een zondagmiddag in het Duitse industriestadje. Uit de opmerkingen van de vele reizigers maak ik op dat deze situatie al even speelt. ‘Ik sta hier al vier uur!’ roept iemand geërgerd uit. Aan de overkant van het plein zijn bushaltes. De Vrouw en ik lopen ernaar toe en bestuderen de dienstregelingen. We kunnen naar Reine en daar een trein naar Hengelo pakken of een rechtstreekse bus naar Enschede, maar onduidelijk is wanneer en of hij rijdt op zondag.
‘Weet u of ik hier een taxi kan bellen?’ vraagt iemand anders.
Ik kijk hem aan. Het is een man van eind zestig met een baseballcap op zijn hoofd en een rolkoffer aan de hand.
‘Geen idee,’ zeg ik. ‘Er komen hier wel bussen, maar die rijden maar eens in het uur.’
‘Ik probeer een Uber te vinden,’ bemoeit een jongeman zich ermee. ‘Ik heb de aanvraag lopen. Zullen we een taxi delen? Geschatte kosten om van hier naar Enschede te komen zijn zo’n achtentwintig euro.’
‘Puik plan,’ zeg ik. ‘Hier heb je vast veertien euro.’ De jongeman ziet eruit of hij studeert en het geld goed kan gebruiken bij een of andere studentenverenigingsborrel.
‘Ik kom net terug uit Afrika,’ vertelt de oudere heer, terwijl ook hij geld aan de jongeman geeft. ‘Als ik dit allemaal eerder had geweten, dan had ik gisteren iets anders geregeld.’
Goh.

‘Ik moet mijn telefoon opladen,’ zegt de jongeman. ‘De app is nog altijd bezig een connectie te maken met Uber.’ In de kleine kiosk van het station is een zitje met stopcontacten en daar gaat hij naartoe.
De oudere man gaat verder met zijn verhaal. Gisteren is zijn vliegtuig geland in Frankfurt en heeft hij overnacht in Münster. ‘Als ik in Frankfurt een ticket voor de hele reis naar Nederland had gekocht, dan hadden ze me daar vast al verteld dat de trein tussen Münster en Enschede vandaag niet verder rijdt dan Gronau. Dan had ik een ander plan gemaakt,’ gromt hij.
Ik betwijfel dat. Wij hadden aanvankelijk gepland om vandaag twee uur eerder vanaf Münster te reizen en zo staat het ook op onze ticket, maar we besloten vanmorgen om eerder te vertrekken en dus hadden we bij een infobalie gevraagd of dat kan en mag. Het mocht. We zeggen de man niets. Maar wat moest hij in Afrika?
Hij was bij zijn vriendin in Kenia op bezoek geweest, om er drie weken lang te onderzoeken of er een prettige plek in het land was om samen te gaan wonen. ‘Ze woont in Mombasa, maar het klimaat is me te gek, daar. Veel te warm. In de laagvlakte gaat het dan nog wel, maar de steden als Nairobi zijn voor een blanke niet aan te raden.’
‘Hoe dat zo?’ vraag ik naar de bekende weg.
‘Het is niet alleen heet, maar je wordt ook overal afgeperst. Ik ken verhalen van mensen die een taxi nemen naar een andere stad of dorp, kilometers verderop. Dan heb je een bepaald bedrag afgesproken en al betaald en halverwege stoppen ze en dan moet je bijbetalen, anders rijden ze niet verder. Heb ik meegemaakt, maar mijn vriendin is niet op haar mond gevallen en die heeft die chauffeur toen even goed de waarheid verteld en na een boel gedoe kwamen we uiteindelijk wel op de plaats van bestemming.’
‘Wat is er zo leuk aan het land dat je er wilt gaan wonen?’ vroeg ik. Behalve die vriendin dan, dacht ik.
‘Het klimaat, maar dan niet in Mombasa dus. En het leeftempo van de mensen. Je moet er geen haast hebben, he? Heerlijk is dat.’

Er is reuring om ons heen. We zien mensen terug naar het station gaan en het perron op lopen. Verdomd, er lijkt een trein te gaan vertrekken.
De jongeman komt naar buiten. ‘Dat wordt niets met die Uber,’ zegt hij.
Gevieren lopen we naar het perron en in de trein vinden we plek met z’n vieren dicht bij elkaar.
‘Hier,’ zegt de jongeman. ‘Jullie geld terug. Dank voor het vertrouwen.’ Leuke knul.
Dan klinkt een stem door de intercom.
De politie blijkt nog steeds gaande met het onderzoek en de trein kan toch niet vertrekken. Dat zal de gehele dag verder zo blijven. Er komen vervangende bussen.
‘Het lijkt Afrika wel,’ zegt de oudere heer als we weer op het stationsplein staan. ‘Daar moet je ook geen haast hebben.’
‘Afrika?’ vraagt de jongeman. Die heeft een verhaal of wat gemist. De man begint dat verhaal opnieuw. We wachten nog wat.
‘Het komt vast goed,’ zeg ik. ‘Het is nog vroeg.’ Ondertussen staan we twee uur hier in Gronau. De zon schijnt en het is heerlijk weer en de mensen om ons heen worden ongeduldig.

Eindelijk komt er een bus. Hij stopt net niet voor onze neus. Iedereen rent naar de voordeur. Ook de achterdeuren gaan open. We doen een stap naar voren, maar zijn niet de enigen. Een hele meute dromt ernaartoe. Er is geen bijkomen aan. We doen dezelfde stap weer terug.
Plots zie ik tussen de vechtende mensen een baseballcap. Het is de oudere heer met de rolkoffer. Hij wringt zich als een malloot door de mensenmenigte naar voren, schreeuwt dat ze hem voor moeten laten gaan en forceert zich de bus in. De deuren kunnen maar net dicht. Het lijkt Afrika wel.
‘Je moet geen haast hebben,’ zeg ik. ‘Heerlijk is dat.’ Wij wachten wel even op de volgende.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, mei 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.