Bas Langereis leest u voor!

Het was donker. De schrijver vroeg zich af waarom hij zo vroeg op de ochtend over straat liep.

(more…)

Setlijst:
Black Cat Woman
Sugar Moon
Baby’s Got A Temper
What’s The Measure Of A Man?
Easy Money
Love Dimension
(^ Alle van de nieuwe plaat Roux-Ga-Roux)
E: Rock ’n Roll Doctor (Little Feat)

–

Setlijst:

Set 1:
Shine On You Crazy Diamond
Welcome To The Machine
Hey You
Dogs
Thin Ice
Another Brick In The Wall part 1
Happiest Days Of Our Lives
Another Brick In The Wall part 2
Have A Cigar

Set 2:
The Dark Side Of The Moon

Encore:
Wish You Were Here
Comfortably Numb

Vrijdag 12 februari:
Veel beter geslapen, dus ik sta goed op. Vanmorgen is het mistig en zeer koud op de fiets. Op de nieuwe werkplek ligt weer veel en het meeste handel ik af. Ik heb nauwelijks gelegenheid om Erna te spreken (en haar te vertellen over de sollicitatie). Vier uur rijd ik naar huis; onderweg doe ik wat boodschappen. Daar begin ik met het avondeten. De Vrouw heeft een hele kip gekocht die zo de oven in kan. Ik maak er een groentecurry naast van ui,peper, knoflook, courgette, postelein, wortel en knolselderij. Erbij serveer ik meloen. Snel na het eten lopen De Zoon en ik onze ronde hard. Het gaat al weer stukken beter: vanavond heb ik maar één korte wandelpauze nodig. Aan de keukentafel lees en luister ik tot het half elf is.
Muziek vandaag: Roux-Ga-Roux (DeWolff), de eerste twee plaatjes uit de doos The Jimi Hendrix Experience (The Jimi Hendrix Experience), Blemish (David Sylvian)

–

Donderdag 11 februari:
Het lijkt of slapen goed gaat lukken, maar dat is niet zo. Na twee uur ben ik wakker en blijf ik even wakker liggen. Ha, ik maak me zorgen. Om De Zoon. Loslaten, loslaten. Later ’s nachts ben ik nog vaker en langer wakker. Opstaan gaat wel goed en ik ben vroeg op de werkplek. Daar weer veel te doen. Tussen de middag loop ik door veld en bos. In diezelfde middag van alles en nog wat, waaronder een sollicitatiegesprek. Toe maar. Ik ben een van de tien genodigden gekozen uit 252 brieven. Toe maar. Het gesprek kent een ontspannen atmosfeer, maar ik neem de regie, vertel wat mijn doel en motivatie is (ervaring opdoen om de stap naar freelancer minder groot te maken) en stel mijn vragen. Eigenlijk krijg ik nauwelijks vragen terug. Niet eens wat bijvoorbeeld mijn toegevoegde waarde zou kunnen zijn. Toe maar. Maandagavond of donderdagmorgen hoor ik of ik een van de vier finalisten ben en door mag voor de tweede gespreksronde. Aan het eind van de middag wil ik weg, maar er is een afscheidsfeest van iemand gaande en dat was ik helemaal vergeten en toch wil ik daar even heen. Gelukkig is er een collega die ook in Apeldoorn woont en zij zorgt ervoor dat ik even na half zes de voordeur van mijn huis open. De Vrouw heeft het eten al bijna klaar: een schotel van witlof en paprika in roomsaus, frieten uit de oven, gebraden varkenshaas en een salade van rucola, komkommer, bosui, zilverui en tomaat. Na het opruimen en wat nakletsen gaat De Vrouw nog werken. Ik stuur mail aan mijn Vader, werk de webstek bij en lees en luister tot het tien uur is en ik echt helemaal inzak. De PROG is uit, De Vrouw is weer thuis en we kletsen kort bij. Dan ga ik naar be.
Muziek vandaag: A Question Of Balance (The Moody Blues), Live at the Isle Of Wight Festival (Emerson Lake & Palmer),

–

Woensdag 10 februari:
Redelijk tot goed gaat het slapen me af. Ik kom wel van diep als de wekker om half zeven gaat. Gelukkig is het droog tijdens de korte fietstocht naar de nieuwe werkplek. Daar ligt weer een leuke stapel werk. Ik handel hem nog af ook. Gekker moet het niet worden. Vier uur ga ik er weer weg. Ik ga snel de boekenwinkel in om een cadeau voor Vader te kopen. Dat lukt. Nu nog hopen dat hij het nog niet zelf heeft gekocht. Half vijf ben ik weer thuis. De Vrouw gaat nog werken en ik wacht op De Zoon. Als die thuis is, vraag ik hem of hij mee gaat hardlopen. Dan niet. Ik ga de deur uit in de hoop dat het droog blijft. Dat doet het. Ik merk dat ik bijna een week niet heb gelopen. Halverwege moet ik een wandelpauze inlassen en daarna nog eentje. Terug begin ik met eten maken. Moeilijk is het niet: ik warm de zuurkoolschotel van gisterenavond op, prepareer een salade van veldsla, komkommer, bosui, tomaat en ei, plus bak runderfiletlapkes. Onder het eten vertelt De Zoon dat hij mail heeft gehad en zo goed als een huurwoning heeft toegewezen gekregen. Ha! Vrijdag gaat hij de details met zijn begeleider Fleur bespreken en 29 februari kan hij binnen gaan kijken. We zijn benieuwd! Het laatste anderhalf uur lees en luister ik aan de keukentafel, aleer ik doodmoe inzak en om tien uur naar bed ga.
Muziek vandaag: Indelibly Stamped (Supertramp), Perfect Beings II (Perfect Beings), Night Of The Demon (Gazpacho)

–

Dinsdag 9 februari:
Nogal duf opstaan. En dan gaat-ie weer. Het is droog buiten. Op de werkplek weer van alles te doen. Ik krijg veel af. Tussen de middag loop ik door regen, bos en veld. In de middag weer verder. Zes uur thuis. De Vrouw heeft een ovenschotel gemaakt van gehakt, ui, cranberry, zuurkool en pastinakenpuree met kaas eroverheen. Zeer goed. We zullen er deze week nogmaals van eten. Na de dis is het wederom veel te nat om te gaan hardlopen, dus lees en luister ik aan de keukentafel tot tien uur.
Muziek vandaag: Roux-Ga-Roux (DeWolff), Blackstar (David Bowie), Godspeed (Fish On Friday)

–

Maandag 8 februari:
Opstaan valt niet mee. Verder wel. Op tijd op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag loop ik door bos en veld. In de middag blijk ik wel moe en dat komt doordat ik sinds zaterdagavond weer veel snotteriger ben. Nou ja. Ik krijg een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. O ja, ik had mijn belangstelling betuigd voor de functie van junior communicatieadviseur. Het gesprek is donderdagmiddag. Ik ben benieuwd. Half zeven thuis. Doornat. Dat komt van de regen. Van wat anders? De Vrouw is aan het werk, maar heeft het grootste deel voor het avondeten al gemaakt. Ik hoef alleen nog maar een peper te snijden, de bouillon op te warmen en de mie te koken. Dat doe ik. De Zoon en ik eten. Daarna is het echt nog veel te nat voor een ronde hardlopen, dus die stellen we een dag uit. De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Nog voor tien uur lig ik in bed. Nog steeds erg moe.
Muziek vandaag: Indelibly Stamped (Supertramp), A Question Of Balance (The Moody Blues), Godspeed (Fish On Friday), Weir Keeper’s Tale (Damion Wilson & Adam Wakeman)

–

Zondag 7 februari:
Half tien op. Koffie, klussen, webstek. Start met eten van vanavond: een stoofpot. Eind van de ochtend wandel ik samen met De Vrouw naar buiten voor het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is bij vlagen zonnig en het waait fiks. Thuis prepareer ik een brunch. In de middag fietsen we gedrieën naar de andere kant van de stad. De Nieuwe Neef viert zijn eerste verjaardag. Er is veel volk over de vloer en het is een echt kinderfeest. Leuk, maar eind van de middag ben ik er doodmoe van. Gelukkig heb ik thuis nauwelijks werk meer aan het avondeten. De stoofpot van rundvlees, paprika en tomaat heeft meer dan drie uur staan pruttelen en hoeft dus slechts opgewarmd. De salade van komkommer, bladsla, bosui en mango is zo klaar. Smakelijk is het ook nog. Nadat alles is opgeruimd kan ik in alle rust de avond doorbrengen door te lezen en luisteren aan de keukentafel. Tien uur is het weekend voorbij en bedtijd.
Muziek vandaag: Last Dance (Keith Jarrett & Charlie Haden), Aviv Geffen (Aviv Geffen), Roux-Ga-Roux (DeWolff), Blackstar (David Bowie), Long Eave (Jeff Lynne), A Life Within A Day (Squackett), het plaatje dat met de PROG mee kwam, Bruce Soord (Bruce Soord), het bonusplaatje van Camphor (David Sylvian)

–

Zaterdag 6 februari: DeWolff in de winkel
Kwart voor negen uit bed. Koffie, klussen, krant. Op tijd de deur uit voor een boodschappenronde langs biowinkel, markt, supermarkten en Turkse winkel. Begin van de middag lunchen we met z’n allen en daarna rijden De Vrouw en ik naar een winkelcentrum om aldaar bij de opticien De Vrouw een nieuwe bril aan te laten meten. Het duurt allemaal nogal even en zo om half vier kan ik snel wegfietsen. Op naar de Plato. Het is er stampvol en we moeten lang wachten. Maar dat is het waard. De jongens van DeWolff geven een kort, maar zeer spetterend winkeloptreden in de kelder. Het knalt, het vlamt, het is gaaf. En die Robin Piso bespeelt een Philicordia, precies zo’n ding als ik thuis boven heb staan. Na afloop, als hij mijn cd signeert, bied ik hem aan dat hij hem mag hebben. Maar hij heeft ‘m dus al. Als het nou een ander type geweest zou zijn, dan was hij zeker op mijn aanbod ingegaan. Het is al donker als ik weer naar huis ga. Daar ga ik eten maken: lamsbiefstukken met een schotel van gebakken kriel in de schil, ui, paprika en courgette. Ernaast een salade van komkommer, bosui, mango en avocado. Goed voer. Ik merk wel dat ik heel moe ben. Wel heb ik nog de energie om de wasdroger nog een keer uit de kast en open te trekken om te bekijken waar dat lawaai vandaan komt als hij draait. Het blijkt om één schroef op één bepaalde plek te gaan; daar mag niet een lange, maar moet een korte aan. Schiet mij maar lek. Of nee, doe maar niet. Ik zet foto’s op de pc, werk de webstek bij en ga dan nog een uurtje lezen en luisteren aan de keukentafel in de PROG die gisteren binnenkwam.
Muziek vandaag: Astrakan Café (Anouar Brahem), Better Late Than Never (Anderson Ponty Band), Roux-Ga-Roux (DeWolff), Blackstar (David Bowie), Camphor (David Sylvian)

Benodigdheden voor de maispannenkoeken:
250g maismeel
1 tl zout
1 el bruine suiker
1/4 l kokend water
3/8 l melk
2 eieren
2 el boter
125 g bloem
2 tl bakpoeder

Werkwijze:
Meng maismeel, zout en bruine suiker goed in een kom. Giet er het kokende water bij en roer het tot een dik, maar glad beslag
Laat dit tien minuten afgedekt staan.
Meng de melk met de eieren en klop goed door.
Smelt de boter in de pan tot hij lichtbruin word en doe die bij het eiermengsel.
Doe het eiermengsel bij het meelmengsel.
Meng de bloem met het bakpoeder en doe dit ook in de kom.
Ik gebruikte een mixer met garde om alles goed te mengen.
Bak van het beslag een achttal pannenkoeken.
Leg de pannenkoeken op een bord en zet het bord in de oven die 50 graden warm is. Zo blijven ze warm en toch zacht.
Maak vervolgens een vulling. Ik koos voor iets chili-achtigs: Gehakt, ui, knoflook, peper, paprika, hete Argentinakruiden, postelein, tomaten-paprikapuree, bruine bonen.
Vul de pannenkoeken met de vulling en eet smakelijk.

Vrijdag 5 februari: The Steel Breeze in de poptempel
Het regent een beetje, maar na vijf minuten heel stevig als ik vanmorgen naar de nieuwe werkplek rijd. Dan kan ik in nog geen twintig minuten heel nat worden. Geeft niets. Op de nieuwe werkplek ligt weer een leuke stapel urgent spul. Ook niet erg. Half vijf ben ik thuis. Even uitblazen. Dan aan de slag met avondeten. Een pompoenrisotto, gebakken paprika en paddenstoelen, tartaartjes en een megasalade van bladsla, bosui, augurk en peer. Na het eten stappen De Vrouw en ik op de fiets. We rijden naar het centrum. In de Poptempel ontmoeten we niet alleen goede mensen (Cynthia, Emile, Heidi, Auke, vele anderen), maar horen we het concert van The Steel Breeze. Bij binnenkomst van de zaal werp ik een blik op de posters aan de muren en: wat krijgen we nou? Op vrijdag 18 maart spelen Ozric Tentacles hier! Straks even een kaart kopen. De Poptempel is vol; uitverkochte bak. Mooi. Minder mooi vind ik het dat veel bezoekers menen om tijdens het concert zeer luid met elkaar te moeten spreken. Het stoort me, leidt me af en er zijn momenten dat ik overweeg de zaal te verlaten. Maar het gebodene vanaf het podium (= werk van Pink Floyd) vind ik dusdanig de moeite waard en prima vertolkt, dat ik daar mijn aandacht op wil vestigen. Wat de muziek mist aan vuur, heeft het dubbel aan intensiteit en ik amuseer me kostelijk. Na afloop koop ik een kaart voor 18 maart, drinken we nog iets en dan rijden we naar huis. Daar zijn we tegen een uur en ik ga gelijk door naar bed.
Muziek vandaag: The Catostrophist (Tortoise), Dark Side Of The Moon (Pink Floyd), Wish You Were Here (Pink Floyd), Power Play (Stick Men)

–

Donderdag 4 februari:
En we gaan weer. Vroeg op de werkplek. Daar veel te doen. Tussen de middag wandel ik door regen, bos en veld. In de middag een leuk informeel gesprek met een collega die net als ik volop in beweging is en allerlei kansen ziet en schept. Mooi. Fijn. Om zes uur ben ik weer thuis. Doodmoe, dat wel. Erg is het dan weer niet. De Vrouw heeft een schotel van chorizo, knolselderij, pompoen en kastanjechampignons gemaakt, die voortreffelijk smaakt. Kwart voor acht loop ik mijn ronde hard. Alleen. Het gaat rustig en gestaag en ik heb slechts één korte wandelpauze nodig. Het laatste anderhalf uur lees en luister ik aan de keukentafel. Heel op tijd weer naar bed.
Muziek vandaag: Perfect Beings II (Perfect Beings), Offramp (Pat Metheny Group)

–

Woensdag 3 februari:
Verhip, het lukt ook nog allemaal, vanmorgen. Op tijd op, ruim in de tijd voor ik vertrek, koud maar mooi weer onderweg op de fiets. Op de nieuwe werkplek veel redactie- en regelwerk. Op de terugweg rijd ik langs de supermarkt voor wat broodnodigheden. Thuis kan ik dan avondeten maken. Venkel uit de oven, bijvoorbeeld. En een salade van bladsla en rucola, komkommer en bosui, rode puntpaprika en peer. En walnoten. Plus rosbieffiletlapjes. Toe maar. Kwart over zes zitten we gedrieën aan tafel. De Vrouw moet nog even werken. Ik doe iets aan de webstek en lees en luister aan de keukentafel. Tien uur maak ik het weer.
Muziek vandaag: Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods), 4 1/2 (Steven Wilson), Physical Graffiti (Led Zeppelin), Dreams & Absurdities (Dave Sturt)

–

Dinsdag 2 februari:
Monter, monter. Op de werkplek doet de mail het weer. Minder rustig is het, dus. Het duurt even voordat ik alle achterstallige post heb weggewerkt. Verder een boel overleg en ander gedoe. Tussen de middag loop ik een rondje door wind en bos. In de middag gestaag verder. Zes uur ben ik thuis. De Vrouw werkt tot half acht. Aan mij dus de beurt om eten te maken. Het wordt de prut van gisteren, enigszins aangevuld met wat wortel en rode biet, met karbonades, kaasburgers en een salade van komkommer, bosui, tomaat en avocado. Half acht eten we gedrieën. Het is al over achten als ik mijn ronde ga hardlopen. Alleen. Ik merk dat ik regelmatiger moet lopen, want ik ben snel moe en moet twee wandelpauzes inlassen. Nog even lezen en luisteren aan de keukentafel en om half elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: het bonusplaatje dat meekwam met Physical Graffiti (Led Zeppelin), The Catostrophist (Tortoise), Weir Keeper’s Tale (Damian Wilson & Adam Wakeman), As Falls Wichita, So Falls Wichita Falls (Pat Metheny & Lyle Mays)

–

Maandag 1 februari:
Zo! Ik sta lekker duf op. Voor de rest heb ik weer geen reden tot klagen. (Balen!) Op de oude werkplek ben ik vroeg. Ha, doordat de mailserver niet werkt, is er geen mailverkeer mogelijk gedurende een groot deel van de ochtend. Dat betekent dat ik allerlei achterstallig uitwerk- en schrijfwerk kan doen. Zo ben ik weer bij. Tussen de middag loop ik door motregen, veld en bos. Ook in de middag is de mailserver defect, maar ik heb nog altijd zat om handen. Half zeven ben ik thuis. Gelijk ga ik avondeten maken en ik vergis me in de hoeveelheid tijd die mijn menu vraagt: gehaktballen en een stoemp van ui, wortel en aardpeer. Ernaast salade van komkommer, bosui en tomaat. En dan eet De Vrouw niet eens mede. Dat maakt de smaak er niet minder om. Ik besluit dat ik vanavond niet ga hardlopen, ook al is het momenteel droog. De dag was lang, het is bijna half negen en ik ben al zeer vermoeid. Morgen gaat het zeker gebeuren. Voor nu ga ik nog even lezen en luisteren aan de keukentafel. Tien uur zak ik echt in en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Physical Graffiti (Led Zeppelin), The Catostrophist (Tortoise), Weir Keeper’s Tale (Damian Wilson & Adam Wakeman)

–

Zondag 31 januari:
Negen uur ben ik wakker. Ik heb slaap nodig gehad, kennelijk. Vanmorgen wat klussen en foto’s van vorig weekend op de webstek zetten. Eind van de morgen is De Vroue ook beneden en damen wandelen we naar buiten voor het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het waait en dat maakt het nogal guur, maar de zon schijnt ook. Thuis trek ik de wasdroger weer eens uit de kast en ik onderwerp het ding aan een schoonmaakbeurt. Aansluitend prepareer ik de brunch: ik bak nog een drietal maispannenkoeken, warm de vulling van gisterenavond op en serveer er broodjes, kaas, eieren en salade bij. Ferme hap. De planten zijn voorzien van water, de vloer is gestofzuigd en dan zit ik een moment. Even iets lezen. Dan ga ik het avondeten maken. Ik bak aardappelschijfjes en lamskoteletten, met daarnaast een salade van witlofblaadjes, rode paprika en blauwe kaas. Eenvoudig doch succesvol. Na het eten is het nog altijd net te nat om te gaan hardlopen, dus dat bewaren we voor morgen. In plaats daarvan lees en luister ik aan de keukentafel tot het kwart over tien is.
Muziek vandaag: The Astounding Eyes Of Rita (Anouar Brahem), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), The Deform Variations (Adam Holzman), OVO (Peter Gabriel), NYC – Blackfield Live In Nrw York City (Blackfield), The First 25 Years (Spock’s Beard), Damage (remixed) (David Sylvian & Robert Fripp), Watercolors (Pat Metheny), Pat Metheny Group (Pat Metheny Group)

–

Zaterdag 30 januari:
Iets voor half negen ben ik wakker. Mijn keel voelt slecht aan en ik krijg een kriebelhoest. Snel uit bed. Eenmaal op gaat het wel. Behalve dat het buiten bij vlagen stevig regent en ik wil vanmorgen een tijdje de deur uit voor boodschappen. Beneden koffie, klussen, krant, webstek. Dan toch maar op de fiets naar de Turkse supermarkt, biowinkel, markt en supermarkt. Het regent nog altijd fiks, maar dat maakt niet zo heel veel uit, want het is niet echt koud. Vervolgens een tweede rondje naar een andere supermarkt en de Turkse winkel. Zo, het werk voor vandaag zit erop. We lunchen met brood, vis, kazen enzovoorts. Halverwege de middag gaat De Vrouw met hidihi uit. Ik werk nog wat aan de webstek en bereid het eten voor. Eerst een vulling van gehakt, ui, peper, paprika, postelein en bruine bonen, vervolgens maak ik een beslag en bak ik maispannenkoeken. Erbij serveer ik salade van komkommer, bosui en ananas. Alles bij elkaar een heel werkje, maar ik vind het leuk om te doen.hi Het resultaat mag er zijn en De Zoon en ik eten er goed van. Even na half negen zit ik op de fiets en rijd ik naar het aloude kunstcafé. Een van de bands met Reinier, The Poor, speelt er in een hernieuwde bezetting. Al snel nadat ik binnenkom, begint de eerste set. Muziek is leuk, maar het is zeer luid. Na twintig seconden doe ik mijn oordoppen in en dat werkt voor de muziek goed, maar de gesprekken om mij heen komen even hard binnen. Niet zo fijn, dus. Na een uurtje ga ik dan ook weer weg. Thuis nog heel even iets lezen en half twaalf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Le Pas Du Chat Noir (Anouar Brahem), The Fall (Se Delan), Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods), de eerste twee plaatjes van Songs From THe North I, II & III (Swallow The Sun), Perfect Beings II (Perfect Beings), Memories In My Head (Riverside), het derde plaatje van Songs From THe North I, II & III (Swallow The Sun), Singles A’s & B’s (Hawkwind)

Morgen, donderdag 28 januari, is het Nationale Gedichtendag.
Doet u ook mee?
bazbo in ieder geval wel.
Zet je eigen dichtsels in de reacties!

(more…)

Zaterdag 23 januari:

–

Zondag 24 januari:

–

Steven Wilson setlijst:

Set 1:
Hand. Cannot. Erase.

Set 2:
Drag Ropes
Open Car
Index
My Book Of Regrets
Lazarus
Don’t Hate Me
Vermillion
Let’s Sleep Together

Encore:
The Sound Of Muzak
The Raven That Refused To Sing

Vrijdag 29 januari: etentje
Ik heb de wekker niet gezet en word om kwart voor zeven wakker. Redelijk geslapen, maar ik ben nog altijd niet fit. Ben benieuwd. Half negen op de nieuwe werkplek en daar kan ik weer van alles doen. Erna en ik spreken elkaar tussen de bedrijven door en na afloop: het is zeker helpend wat ik doe, maar we moeten beiden de weg nog beter vinden en dat kost gewoon tijd. Kwart voor vijf ben ik weer thuis. Niet veel later De Vrouw ook. Wat bijpraten. De andere dag van het evenement ‘Cultuur bij je buur’ zijn we ook volgeboekt! Geen zorgen meer. Half zeven gaat de telefoon. Het is Reinier. Hij komt ons ophalen in plaats van dat we door de regen hoeven te fietsen naar het huiskamerrestaurant voor een etentje met GAteL en Reinier. Wat volgt is een uitzonderlijk genoeglijke avond aan de andere kant van Apeldoorn. Best eten, fijne atmosfeer en bovenal goede mensen in het gezelschap. Dank, dank! Elf uur zijn we weer thuis. En daar slaat de vermoeidheid echt goed toe. De hele avond was mooi en heb ik nergens last van gehad, nu mag ik instorten. Ik ga naar bed.
Muziek vandaag: 4 1/2 (Steven Wilson)

–

Donderdag 28 januari:
Het gaat niet zo goed met slapen. Veel wakker vannacht en aan het eind juist heel diepe slaap. Ik ben dan ook heel moe als ik opsta. Als ik naar de carpoolplek loop, is het zeer mooi buiten en ik ben verder goed en opgewekt, ook al ben ik niet fit. Op de werkplek ligt een enorme stapel werk en overleggen en ik rond heel veel af. Dat geeft weer rust en ruimte. Tussen de middag wandel ik een kort rondje door bos en veld. Half zeven ben ik thuis. Doodmoe en met hoofdpijn, duizeligheid en de genadeloze pieptoon. Ah, het lichaam geeft een signaal. Goed luisteren. De Vrouw heeft eten gemaakt: een broccolisoep, een schotel van kip, paprika en aardappel, met doperwten ernaast en verse ananas. Zeer lekker, maar ik kan niet veel eten. Geluid en veel prikkels doen me zeer. Wel wil ik mijn ronde hardlopen, dus dat gaan De Zoon en ik doen. Buiten is het net boven nul. Lopen gaat redelijk; ik moet op tweederde weer een korte wandelpauze houden, maar dan loop ik de rest in een ruk uit. Als ik weer binnen ben, ben ik echt op. Ik kan nog heel even lezen aan de keukentafel en ga dan om half tien naar bed.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 27 januari:
Ik wórd wakker. Aan mijn keel en neus te voelen word ik ook verkouden. Toch sta ik goed op. Vanmorgen naar de nieuwe werkplek. Aanvankelijk is het droog heb ik de wind mee, maar halverwege slaat het om: regen en tegenstorm. Op de werkplek is zeer veel te doen. Wat me nog niet lukt, is de baas vóór te zijn en hectiek echt weg te nemen, maar dat wat ik doe is wel degelijk ondersteunend en we staan ook nog maar aan het begin. Ik heb ook niet het idee dat ik klaar ben voor vandaag, als ik om kwart over vier vertrek. Op de terugweg rijd ik langs de supermarkt en de Turkse winkel. Kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw is nog een paar uur aan het werk. Ik kook bieten, doe wat aan de webstek en ga dan eten maken. Het wordt de ovenschotel van bieten (goh), witlof, peer, rode ui, walnoten en honing, met ernaast een stoemp van koolraap en zoete aardappel, plus een verse worst. En ook nog eens een salade van komkommer, bosui, bleekselderij en tomaat. De Vrouw komt thuis en om half acht gaan we aan tafel. De Zoon is in goede bui. We eten alles op. Na het eten is het veel te nat buiten om te gaan hardlopen. Ik lees en luister aan de keukentafel, ga dan foto’s van afgelopen weekend bewerken en lees mail. Ha, er zijn twéé verzoeken voor optredens van Bas, Willem en ik binnen. Mooi! Half elf ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Houses Of The Holy (Led Zeppelin), In Through The Out Door (Led Zeppelin), 4 1/2 (Steven Wilson), Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods), Shrine Of New Generation Slaves (Riverside)

–

Dinsdag 26 januari:
Opstaan is lastiger vanmorgen, maar het lukt. Ik ben mooi vroeg op de werkplek. Daar is veel werk, maar ik kan ook een aantal klussen overdragen aan een collega. Tussen de middag loop ik door het bos. In de middag opnieuw allerlei overleg. Als ik van de werkplek wegloop, zakt de vermoeidheid over me heen. Toch red ik het. In Apeldoorn wandel ik via de supermarkt en om zes uur ben ik thuis. De Vrouw is afwezig en eet niet mee. Ik maak – lekker gemakkelijk – een saus van gehakt, ui, paprika, tomaten en zoete aardappel, kook daar spaghetti bij rn monteer een salade van komkommer, bosui, bleekselderij en cranberry. Dat eten De Zoon en ik op. De Zoon heeft vanmiddag zijn ambulant begeleider over de vloer gehad en ze zijn gelijk volop in actie gegaan. De eerste reacties op een huurhuis zijn gedaan. Ha, straks is hij nog sneller de deur uit dan wie dan ook ooit zou hebben verwacht. De Vrouw komt ook thuis en we praten bij. De rest van de avond doe ik het rustig aan; ik was zeer vermoeid, weet u nog wel? Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: 4 1/2 (Steven Wilson), Perfect Beings II (Perfect Beings), Love Fear And The Time Machine (Riverside)

–

Maandag 25 januari:
De wekker maakt me écht wakker. Het gaat goed. Ik voel me prima. Mooi om te merken dat ik weer dingen wil en kan in het weekend. Op de werkplek is het weer als vanouds: veel te doen en te regelen, maar ik weet het te redden en krijg veel gedaan. Tussen de middag loop ik een ronde door zon, veld en bos. In de middag een lang overleg met Ank over een boek met cliëntkunstwerken dat we gaan uitbrengen. Op de terugweg nog even de muziekwinkel in om te kijken of de nieuwe Steven Wilson er nu wél is. Half zeven ben ik thuis. De Vrouw is werken, dus ik maak eten voor twee personen. Het wordt een curry van kip, ui, peper, paprika en zwarte bonen, met rijst ernaast en een salade van komkommer, bleekselderij, tomaat en zilveruitjes. Ondertussen knal ik de nieuwe4 1/2 door het huis. Lekker, wel. Kwart over acht zijn De Zoon en ik klaar voor een ronde hardlopen. Het is nog zeer zacht buiten. Op tweederde merk ik een lastige kramp in mijn benen, dus las ik een korte wandelpauze in. Volgens mij heb ik het stuk met de wind mee gewoon te hard gelopen en dus geforceerd. Uiteindelijk loop ik nog een paar stukken goed uit. Thuis gun ik mijzelf een uur om de krant te lezen en iets te luisteren. Half tien is De Vrouw thuis. We praten wat bij en ik ga om tien uur naar bed.
Muziek vandaag: 4 1/2 (Steven Wilson), Perfect Beings II (Perfect Beings), Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods)

–

Zondag 24 januari: van Brussel naar huis
Hoe laat is het eigenlijk? Het blijkt al bijna elf uur te zijn als we uit bed gaan. Ach zo. We douchen, pakken de tas in en melden ons af bij de balie. Gedurende in ons verblijf hebben we geen enkele andere gast in het hotel gezien. In het naastgelegen broodjeszaakje ontbijten we met goede koffie, broodjes en soep. Dan hebben we nog een dik uur voor een mooie wandeling. We sjouwen langs de kathedraal naar het park van het koninklijk paleis, gaan via het Koningsplein naar de Kunstberg en komen dan uit bij het Centraal Station. Daar nemen we nog een koffie, kopen we chocolade en wachten we op de trein. We verlaten Brussel volgens het tijdsplan. Na Antwerpen is er enig oponthoud en het ziet ernaar uit dat we de aansluiting in Roosendaal gaan missen, dus we kiezen ervoor om door te reizen naar Rotterdam. De Vrouw ontdekt dat er spoorwerkzaamheden zijn tussen Utrecht en Amersfoort, dus besluiten we om in de trein te blijven zitten tot Amsterdam. Helaas komen we daar wat later aan dan gepland. In plaats van om zes uur zijn we nu om zeven uur thuis. Niet zo erg. Ik zet een was aan en vervolgens lopen we met De Zoon naar de grilltent op de hoek. We eten döner en shoarma van een schotel en om kwart over acht zijn we thuis. Ik zet foto’s in de pc en dan heb ik een uur om te lezen en luisteren aan de keukentafel. Tien uur hang ik de was op en ga ik naar bed. Wat een mooi weekend!
Muziek vandaag: Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods)

–

Zaterdag 23 januari: Steven Wilson in Ancienne Belgique in Brussel
De wekker gaat om half zeven. Ik lijk wel gek. Of niet. Nee, niet. Twee uur later fietsen De Vrouw en ik naar het station. Onze treinreis verloopt zeer voorspoedig en om half twee lopen we onder de Magdalenakerk in Brussel te struinen tussen allerlei kramen. Niet veel later hebben we ons (Scandinavische) hotel in de Rue d’Assaut gevonden. De Vrouw heeft een kamer geboekt op de vijfde verdieping, zodat we mooi over de stad kunnen kijken. Op twee meter van ons raam bevindt zich een blinde muur. Volgens mij zijn we de enigen in het hele hotel. Een kwartier later gaan we op zoek naar een lunchgelegenheid. Mijn gids raadt de brasserie van het stripboekenmuseum, slechts een paar honderd meter verderop, van harte aan. Als we er aankomen, zien we dat die brasserie volop in verbouwing zit. En dus gaan we richting het centrum en vinden brasserie Vossen. Daar nemen we een omelet en een koffie. Vervolgens sjouwen we over de Grote Markt en langs de Beurs. We kijken even waar Ancienne Belgique zich bevindt en gaan dan op zoek naar een eettent. Dat is een leuke speurtocht. We zien Manneken Pis, allerlei straatjes en komen uiteindelijk via de Grote Zavel bij een Indiaas restaurant in de Rue Duquesnoy. We eten lam tikka massala en gemengde tandoor. Dan is het tijd om Ancienne Belgique weer op te zoeken. In de tientallen meterslange rij treffen we Jan, de Belg van Yesfocus. Als ik binnenkom, mag ik gelijk mijn fotocamera inleveren. Niet erg; ik was toch niet van plan ‘m de zaal mee in te nemen. Ik ga eerst boodschappen doen: een nieuw tourshirt, een nieuw tourboek en Do Nothing Till You Hear From Me, de plaat van Nick Begg’s band The Mute Gods. Het nieuwe minialbum is echter niet verkrijgbaar. We raken onze jassen kwijt en kopen munten en dan kijken we of we een zitplek voor De Vrouw kunnen vinden. Dat blijkt moeilijk. Helemaal bovenin zijn stoelen, maar die zijn allemaal al bezet. De Vrouw blijft wel boven op het balkon staan; ik ga beneden in de zaal. Stipt op tijd begint het concert. Wat we voorgeschoteld krijgen, is deels vertrouwd en deels een verrassing. Voor de pauze het volledige album Hand. Cannot. Erase. met alle visuele spektakel erbij. Het geluid is werkelijk schitterend. Luid, maar alle details zijn heel goed te horen. In de pauze haal ik De Vrouw naar beneden. De tweede set is een mengelmoes van wat we in de Royal Albert Hall hebben gehoord. Wat nummers van Porcupine Tree en twee stukken van de nieuwe plaat 4 1/2. Vooral Vermicellion knalt er wat mij betreft uit: een nieuw stuk met nieuwe beelden op het gordijn voor het podium. Helaas krijgen we ‘maar’ een toegift; er is een avondklok. Na afloop laat ik mijn cd door de heer Beggs signeren. We kletsen na in het beroemde café Falstaff bij de beurs en zijn zo rond een uur of een terug in het hotel.
Muziek vandaag: Approaching Silence (David Sylvian & Robert Fripp)