Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 11 juli:
Kwart over vijf wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Lukt goed. Lezen op het balkon. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan wandel ik een rondje en haal het groentepakket op. Meer koffie op het balkon. Webstek. Lunch. Afwasje. Dan wandel ik een rondje langs het kanaal en door park. Thuis uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten: een schotel van prei, courgette, het restant nasiachtige schotel van gisteren en rode boon. Ernaast een salade van spitskool, mandarijn en sultana. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er om half zes. We eten zo ongeveer alles op. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Dan zie ik de muziekfilm. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Who’s Last (The Who), Midlife Two-Step (Captain Gumbo), de bluray uit de set Cheaper Than Cheep (Frank Zappa)

–

Donderdag 10 juli:
Redelijk geslapen. Op tijd op de werkplek. Vooral werk, daar. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag vooral werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van ui, zoete aardappel, courgette en doperwt, met ernaast een salade én nog een met haloumi gevulde portabello uit de oven. We eten er goed van, want smakelijk. Natafelen. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de eerste drie plaatjes uit de box set Still Living In The Past (Jethro Tull)

–

Woensdag 9 juli:
Half zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Koffie op het balkon. Lezen op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Eind van de ochtend ga ik even naar de audicien, die stelt het geluid wat bij en zet een ander oorstukje eraan, zodat het allemaal beter past. Dit werk echt optimaal nu. Lunch. Afwas en huishoudelijks. Foto’s op webstek. Rond drie uur fiets ik naar Onze Vader. We hangen en ruimen schone was op en ik verzamel nieuwe. Heel even bijpraten, dan weer naar huis. Daar maak ik avondeten. Een salade van bosui, koolrabi, komkommer en mango. Zoete aardappel, paprika en courgette uit de oven. Een met haloumi gevulde portabello zet ik erbij. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet. Ten slotte monteer ik een saus van tahin, yoghurt en zoete chilisaus. We eten alles op. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Vermilion Hours (Melaine Dalibert & David Sylvian), Ars Longa Vita Brevis (The Nice), Quadrophenia – Music From The Soundtrack Of The Who Film (various artists)

–

Dinsdag 8 juli:
Onrustig. Angstig. Op tijd op de werkplek. Voldoende afleiding. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag ook voldoende afleiding. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een plaattaart met daarop courgette, paprika, roomkaas en gekaramelliseerde ui, plus een salade ernaast. We eten alles op. Afwasje en afval. Krant op het balkon. Vervolgens op de fiets naar Peter-Jan. Met Aad (en Marten die licht en geluid gaat doen) maken we de contouren en de inhoud van de eerste voorstelling in september. Nu nog instuderen en volgorde en een pakkende afsluiting. Woensdagmorgen 30 juli vervolg. Kwart over tien thuis. Even bijpraten, even zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 7 juli:
Vijf uur op, zoals gebruikelijk op maandag. Op tijd op de werkplek. Daar van alles en nog wat. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag ook van alles en nog wat. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert het restant ovenschotel van zaterdag met een salade ernaast. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Chank-A-Chank (Captain Gumbo), Vermilion Hours (David Sylvian & Melaine Dalibert), Odds And Sods (The Who)

–

Zondag 6 juli:
Nog voor half zes wakker en op. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum en het lukt weer goed. Thuis nog terug in bed. Pas na tien uur staan we op. Koffie op het balkon. Meer koffie op het balkon. De Zoon is er half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje door park en regen. Foto’s ordenen. Af. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Psychedelic Porn Crumpets). Erna maak ik avondeten. Ik vul een klein restant salade van gisteren aan met bosui, komkommer en kerstomaat. Dan monteer ik een risotto met shiitake, ui, een restje bindsla en witte bonen. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Krant op het balkon. Laatste hand aan het ordenen van de foto’s. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Thoughts Of Emerlist Davjack (The Nice), het derde plaatje (het album The Whorl) uit de box Darkness To Light – The Recordings 2004-2006 (Judy Dyble), Son Of Glen (Jakko M. Jakszyk)

–

Zaterdag 5 juli:
Half zes. Koffie en ontbijt. Foto’s ordenen. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie op het balkon. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de Syrische winkel en de markt. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Foto’s ordenen. Dan lopen De Vrouw en ik naar een ijszaak vlakbij. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan de beroemde salade uit de oven, van bloemkool, paprika, kerstomaat, sultana, mango en linzen met knoflooktahindressing. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van. Afwasje. Foto’s ordenen. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes (de albums Enchanted Garden en Spindle) uit de box Darkness To Light – The Recordings 2004-2006 (Judy Dyble), I Don’t Wanna Get Drafted (cd single) (Frank Zappa), Quadrophenia (Deluxe Edition) (The Who)

Dat kon wel zo zijn, maar ik had er totaal geen zin in. Om naar de kroeg te gaan, bedoel ik. Ik hoef dan ook helemaal niet in het echt naar een café te gaan om inspiratie op te doen voor een verhaal in deze serie. Dus bleef ik lekker thuis en verzon ik erop los.
Dit soort gedachten, het soort gedachten als hierboven, heb ik wel vaker als ik in het café De Dunne Darm zit. Het is dan ook een verschrikkelijk café. Maar ik had dorst en thuis was net iets te ver weg. Ondertussen kon ik mooi wat toneeltekst oefenen. Ik had een werkelijk briljant toneelspel geschreven voor het gezelschap waar ik zelf ook deel van uitmaak. Het zag ernaar uit dat we mijn stuk eind van het jaar op de planken gingen brengen, dus zaten we volop in de repetities. Ik heb veel moeite met tekst onthouden, maar als ik maar blijf stampen, dan lukt het vaak wel. Overal waar ik loop of sta of zit, daar oefen ik tekst. Hier in café De Dunne Darm dus ook. Waar bleef die serveerster? Ach, daar had je d’r al.

‘Dag meneer,’ zei ze.
‘Wat ben jij voor meissie? Je hebt trouwens grote tieten.’
‘Pardon, wat zei u?’
‘Och, neem me niet kwalijk,’ zei ik. ‘Ik was toneeltekst aan het repeteren. Dat je niet denkt dat ik zo’n ongelikte beer ben.’ Ik bekeek het kind eens. Ze was nog jong. Heel jong. Net zestien of zo. Ze had een rosse krullenkop en korte benen en een beetje dikke derrière en een wijd vallend shirt aan en wat bolle wangen en best een leuke glimlach, die trouwens nu niet te zien was, waarschijnlijk omdat ze geschrokken was van mijn toneeltekst en dacht dat ik het tegen háár had. Ik zou niet durven. Ze frunnikte wat achter haar oor. ‘Heb je jeuk?’
‘Nee,’ antwoordde ze. ‘Ik zette mijn hoortoestel wat harder, zodat ik u goed kan verstaan.’
‘O, dus eigenlijk maakte het geen bal uit dat ik tegen je zei dat je grote tieten hebt,’ zei ik.
‘Zei u dat?’ vroeg ze.
‘Nee. Ik sprak toneeltekst uit die ik hardop aan het repeteren was.’
‘Ach zo.’
‘Dat je niet denkt dat ik een ongelikte beer ben.’
‘Wat mag het voor u zijn?’ vroeg ze. ‘Wat kan ik voor u inschenken?’
‘Doe maar water,’ zei ik. ‘Liefst uit de kraan.’
‘Anders nog?’
‘Ik kan wel iets verzinnen, maar wil voorkomen dat je denkt dat ik een ongelikte beer ben.’
‘Eh, wat bedoelt u precies?’
‘Niet veel soeps,’ zei ik. ‘Maar een vraag. Voor het geval dat. Stel, ik kom hier in de toekomst vaker. Hoe heet jij?’
‘Judith Gortworst.’
‘Mag ik Judith zeggen?’
‘U wel. Ik vind u grappig.’
‘Wat is er zo grappig aan mij? En kun je dat aan al mijn lezers uitleggen?’
‘Hoezo?’
‘Die vinden het nogal eens zonde van hun tijd als ze mijn verhaal hebben gelezen. Of dat het verspilling van internet-mb’s is. Of dat ik een andere hobby moet zoeken.’
‘Dat meent u niet.’
‘Wel degelijk.’
‘Wat een dropveters zitten er dan onder uw lezers, zeg.’
‘Als jij ze dát nou óók eens zou vertellen…’
‘… nou, wat dan?’
‘Dan zou ik je een dikke zoen geven.’
‘Oeh. Nou, graag.’

Een nogal bruusk lawaai onderbrak ons onderhoudende gesprek.
‘Wie we daar hebben,’ zei ik.
‘Wie hebben we daar dan?’ vroeg Judith Gortworst. Ze keek naar het personage dat zojuist op nogal lompe wijze café De Dunne Darm had betreden. ‘Wie bent ú nu weer?’
‘Dat zou ik ook wel eens willen weten,’ zei ik.
‘Mijn naam gaat je niks aan,’ zei de man.
‘O? Je wenst liever anoniem te blijven?’ vroeg ik hem. ‘Dat wordt knap lastig met dat grote litteken in die belachelijke smoel.’
‘Ik pik dit niet.’
‘Stelen is dan ook bij wet verboden,’ zei Judith Gortworst. Ik mocht haar wel.
‘Jullie spelen onder één hoedje!’ riep de vent.
‘Geen van ons beiden draagt een hoofddeksel,’ stelde ik vast, ‘dus waar je op doelt, is mij een raadsel.’
‘Ja, wees eens duidelijk, man,’ zei Judith Gortworst. ‘Wat wil je?’
‘Ik wil helemaal niets!’ schreeuwde de man.
‘Leuk is dat,’ zei Judith Gortworst. ‘Doorgaans komt men in een café om iets te drinken. Nu vraag ik wat of je wilt en dan wil je niets. Verdwijn dan, zou ik zo zeggen.’
‘Jij vindt jezelf zeker heel grappig, hè?’ De man liep rood aan. ‘Je staat hier zowat te soppen van zelfingenomenheid. Zeker een oogje op die vent hier aan tafel, hè?’
‘Hoe weet jij dat nou w… ik bedoel: wat bedoel je, vent?’
‘Dat je hier zo’n beetje staat te gutsen van geilheid op die schrijver!’
‘Gelukkig, iemand die me herkent,’ zuchtte ik van opluchting.
‘Denk niet dat ik ooit maar iets van je heb gelezen,’ zei hij. ‘Ik ben niet zoals dit wijf hier dat spontaan gaat squirten als ze je ziet.’
‘Nou ja zeg,’ zei Judith Gortworst. ‘Ik kan best opgewonden raken van een fijne man om me heen, maar dat ik hier zowat zou staan klaar te komen, is rijkelijk overdreven.’
‘Judith Gortworst,’ zei ik. ‘Bespaar ons de details. Of althans mij. Want wat kan mij dat hele vrouwelijk orgasme schelen?’
‘Pardon, wat zeg je?’ vroeg ze.
‘Ik leg je dat graag onder vier ogen uit.’
‘Je hoort het,’ zei Judith Gortworst tegen de man.
‘Wat? Wat hoor ik?’
‘Dus niet,’ zei ze. ‘Ben ik niet de enige slechthorende hier in de zaak.’ Ze pakte de man bij zijn lurven en sleepte hem naar de deur. ‘Eruit! En niet meer erin.’

‘Respect voor je kordate optreden,’ zei ik haar toen ze even later weer aan mijn tafel stond. ‘Maar om even terug te komen op waar we het over hadden: volgens mij heb ik mijn bestelling nog niet.’
‘Barst, hoe kon ik het vergeten?’
Ik wist wel een reden, maar voor ik het doorhad was ze naar de bar gerend. Een paar tellen later was ze terug.
‘Hier, je water.’
‘Dank je.’
‘Hoe moet het nu met dit verhaal, Bas?’
‘Judith Gortworst, lees je mijn werk?’
‘Ja, natuurlijk. Wie niet?’
‘Wie niet, inderdaad. Wie niet?’
‘Hij in ieder geval niet.’
‘Maar jij wel?’
‘Ik wel.’
‘Dan weet je hoe het eindigt.’
‘Ik weet het.’

–
Apeldoorn, mei 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 4 juli:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het is fijn fris. Lopen gaat moeizaam, maar het lukt goed. Zeven uur ben ik aan het werk. Koffie op het balkon. De Vrouw gaat de deur uit. Ik werk verder. Meer koffie op het balkon. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. En verder. Kwart over vier / half vijf is het klaar. Uitrusten op het balkon.
Muziek vandaag: New Vienna (Keith Jarrett), Who’s Next (The Who), Gamle Mester (Lars Fredrik Froislie), Zombie Apocalypse (Adam Holzman), MAD! (Sparks), Holland Tour 1999 (Bulenga Dancers), Salá (Kati Rán)

–

Donderdag 3 juli:
Plakstnacht. Bij het opstaan blijkt het buiten mooi afgekoeld. Op tijd op de werkplek. Van alles. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag van alles. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant courgettebroccolisoep van gisteren en we eten alles op. Krant op het balkon. Zeven uur gaan we naar de hal. Daar verzamelen enkele bewoners van ons appartementencomplex zich, voor een korte uitleg over mogelijkheden tot verduurzamen in onze woning en ons complex. Half negen weer thuis. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 2 juli:
Plakkernacht. Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. Het is al flink warm en benauwd en lopen lukt niet heel goed. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Lezen op het balkon. Meer koffie met De Vrouw. Eind van de ochtend lopen we naar de audicien. Ik krijg een set hoortoestellen voor twee weken op proef en daarbij een externe microfoon die ik kan uittesten in vergaderingen (ook online) en in ruimtes met veel achtergrondlawaai (restaurant, café). Ik ben benieuwd. Thuis lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan fiets ik door de warmte naar Onze Vader. Hij heeft het gelukkig redelijk koel in huis. We hangen de schone was op en ik neem verse was weer mee. Rust op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak ui, aardappel, courgette en de stronk van een broccoli, doe daar bouillon overheen en laat dat twintig minuten koken. Vervolgens pureren en broccoliroosjes toevoegen. Na acht minuten paprikablokjes en bosuiringen erbij en (van de warmtebron af) een mix van ei met parmesan. Ernaast serveer ik notenrozijnenbrood. We eten er fiks van en het restant is voldoende voor morgen. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon. Eerste indruk: geluid is weer wennen, veel achtergrondgeluidjes die ik eerder niet (meer) hoorde, stemmen nog wat dof, muziek lijkt prima.
Muziek vandaag: Monumentata (Nad Sylvan), New Vienna (Keith Jarrett)

–

Dinsdag 1 juli:
Plaknacht. Onrustig geslapen. Opstaan lukt goed. Op tijd op de werkplek. Daar is het nog koel en goed te doen. Dat wordt anders. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een klein restant risotto van gisteren met ernaast een schotel van ui, peul, tuinboon, aardappel en tomaat, plus het restant salade van gisteren. Smakelijk. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Son Of Glen (Jakko Jakszyk), Live At Leeds (Deluxe Edition) (The Who)

–

Maandag 30 juni:
Redelijk geslapen. Op tijd op en op de werkplek. Daar nogal wat, maar op tijd ook weer weg. Half een heb ik een bus naar het station in Arnhem en een kwartier later tref ik De Vrouw daar. We reizen per trein naar Elst. In het ziekenhuis heeft De Vrouw een gesprek met een chirurg over de maagklachten die haar al een aantal maanden teisteren. Het is puzzelen, het kan te maken hebben met een gat in het middenrif, maar waarschijnlijker heeft het te maken met de medicatie die ze gebruikt. Eerste stap is nu een slikfoto (met contrast), als die niets oplevert is een scan nog een mogelijkheid en dan is de medicatie de meest reële diagnose. Nu al bepaalde medicatie afbouwen. Kwart voor vier zijn we weer thuis. Krant van gisteren. Ik maak avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi en komkommer, vervolgens een risotto met shiitake, ui en spitskool. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Tommy (The Who), Bon Voyage – Audimax Hamburg, 1981 (Klaus Schulze)

–

Zondag 29 juni: nog éénmaal Doekertoe, een toneelspel voor wie er nog toe wil doen in de theaterzaal van landgoed Kleine Noordijk in Wilp
Half zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het is al snel warm en benauwd. Thuis nog terug in bed. Kwart over acht staan we op. Koffie. Laatste voorbereidingen voor vanmiddag. Lezen. Kwart voor elf fiets ik naar Peter-Jan. Getweeën rijden we naar Wilp. Daar komen zojuist ook Ingrid en Bertus aan. We zetten spullen klaar en lunchen op het terras van het landgoed. Tegen twee uur trekken we ons terug achter de schermen en om drie uur begint het stuk Doekertoe, een toneelspel voor wie er nog toe wil doen. Het spel gaat soepel en vloeiend, ik ben uiterst geconcentreerd zit er mooi in. We zijn uitverkocht, de zaal zit propvol en na afloop krijgen we veel goede reacties. Op het terras nemen we alle complimenten in ontvangst. Er volgt nog een nazit, dan ruimen we alle spullen op en pakken we de auto’s in en om half acht ben ik thuis. De Vrouw serveert het restant gevulde tomaat van gisterenavond, aangevuld met een tomatensaus met peulen en andere groenten. Ook maken we het laatste beetje salade van vrijdag op. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Zombie Apocalypse (Adam Holzman)

–

Zaterdag 28 juni:
Half zeven pas wakker en op. Koffie. Foto’s bewerken voltooid; definitieve selectie gemaakt. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de markt. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Later lunch. Afwasje, huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal. In de middag rust en start met foto’s ordenen en bestandsnamen geven. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappel in de oven. Dan maak ik een vulling van ui, bindsla, courgette, paprika, andijvie en het restant quinoa van donderdag, die ik gebruik om twee grote Italiaanse tomaten mee te vullen. Deze gaan ook de oven in. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. Ook het restant salade van gisteren staat op tafel. Twee halve tomaten blijven over voor morgen. De rest eten we op. Afwasje. Mail afhandelen. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Zombie Apocalypse (Adam Holzman), het tweede plaatje (het album Spindle) uit de doos Darkness To Light – The Recordings 2004-2006 (Judy Dyble), Frank Zappa Plays The Music Of Frank Zappa (Frank Zappa), het derde plaatje (het album The Whorl) uit de doos Darkness To Light – The Recordings 2004-2006 (Judy Dyble), The Who Sell Out (The Who)

–

Vrijdag 27 juni:
Half zeven wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door regen. De regen is niet erg. Verder met bewerken van foto’s. Tussendoor koffie met De Vrouw op het balkon. De Vrouw gaat de deur uit. Ik haal het groentepakket op en vervolgens lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje en doe nog een boodschap bij een super. Thuis even rust. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak kastanjechampignon, ui, paprika, courgette en bataat en doe daar het restantje soep van woensdag bij in. Aan het eind voeg ik rode bonen en gekookte quinoia (over van gisteren) toe. Ernaast een fikse salade van spitskool, mandarijn, rozijn en blauwe bes. Voor De Vrouw en De Zoon prepareer ik kabeljauwpakketjes uit de oven. De Zoon is er om half zes. We eten de schotel op. Natafelen. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon. Tussendoor heb ik vandaag veel foto’s bewerkt.
Muziek vandaag: New Vienna (Keith Jarrett), het eerste plaatje (het album Enchanted Garden) uit de doos Darkness To Light – The Recordings 2004-2006 (Judy Dyble), Monumentata (Nad Sylvan), Bon Voyage – Live Audimax Hamburg 1981 (Klaus Schulze), A Quick One (The Who)

–

Donderdag 26 juni:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd en op tijd ben ik op de werkplek. Er ontstaat ruimte in de agenda dus kan ik kalm allerlei zaken afhandelen. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Ook in de middag zaken afhandelen. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een salade van quinoia, sla, tomaat, feta en gegrilde ui, courgette en paprika. Zeer smakelijk. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan en gevieren rijden we naar Wilp. Vanavond de generale repetitie van Doekertoe. Ons spel gaat soepel en zo goed als foutloos; licht- en geluidsman Hans komt er weer goed in. Kwart voor elf thuis. Even zitten en dan slapen.
Muziek: geen

–

Woensdag 25 juni:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum, beetje moeizaam, maar het lukt. Het is al goed benauwd. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie op het balkon. Wat voorbereidingen voor de zondagmiddag. Kranten. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje en huishoudelijks. Begin van de middag bij ik bij een audicien om mogelijkheden te bespreken. Vervolgafspraak volgende woensdag. Erna fiets ik naar Onze Vader voor waszaken. Thuis héél even rust. Dan maak ik avondeten: een soep van kastanjechampignon, ui, aardappel, courgette, bataat en linzen. Wat brood ernaast en klaar. We eten alles op. Afwasje en afval. Ik fiets naar het gebouw van een welzijnsorganisatie. Daar is een voorlichtingsavond voor vrijwilligers en belangstellenden over hersenletsel en Wirwar mag drie kwartier vullen. Die drie kwartier blijkt in de tweede helft te zijn, dus wachten we van half zeven tot bijna half negen. De voorstelling is bijna identiek aan die van 10 april, dus het loopt mooi soepel. Ik leid het gesprek na afloop en er komen voornamelijk complimenten aan de spelers. Tien uur thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Dinsdag 24 juni:
Ondanks een korte nacht redelijk geslapen. Toch gaat opstaan moeizaam. Eenmaal op gang: geen probleem. Op tijd op de werkplek. Daar weer een wervelwind aan werkzaamheden. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant nasiachtige schotel van gisteren met een ferme salade ernaast. We eten alles op. Afwasje. Zeven uur ben ik weer bij Peter-Jan en gevieren rijden we naar Kleine Noordijk. Vanavond is Hans er niet bij en dat geeft ons goed de gelegenheid om alle scènes nog eens grondig door te nemen en bij te schaven. Het spel wordt natuurlijker en vloeiender. Vruchtbare avond. Elf uur thuis. Even bijpraten, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 23 juni:
Vijf uur. Wat onrustig geslapen. Op tijd op de werkplek. Daar eerst lange tijd bezig op orde te komen. Het lukt. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een nasiachtige schotel met paksoi en doperwten erin. Ernaast een fikse salade. We eten er goed van. Geen tijd voor afwas, want ik fiets snel naar Peter-Jan. Daar pikken Bertus en Ingrid ons op en we gaan naar Kleine Noordijk voor de toneelrepetitie. Licht- en geluidsman Hans is er ook. Goede, maar intensieve bijeenkomst. Ik merk dat er nog wel wat te verbeteren valt, ik mis mijn concentratie en ben blij dat we morgen en donderdag nog eens uitgebreid repeteren. Pas om kwart over elf thuis. Gelijk slapen.
Muziek vandaag: geen.

–

Zondag 22 juni:
Zes uur op. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum. Het gaat weer als vanouds. Thuis nog terug in bed. Om negen uur staan we op. Koffie op het balkon. Meer koffie op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Het is zeer benauwd en het begint zowaar te regenen. We stellen een wandeling naar een ijswinkel uit. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (en ik kies Japan). Eind van de middag maak ik avondeten: een risotto met shiitake en venkel met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en druif. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. Toe is er ijs. Afwas. Verder met foto’s bewerken, die vanaf de camera zijn klaar. Nu nog de telefoonfoto’s, dan een definitieve selectie en ten slotte krijgen alle foto’s een nummer en naam. Webstek. Kranten op het balkon. Einde vakantie.
Muziek vandaag: My Generation (Deluxe Edition) (The Who), The Old Road (Martin Orford)

–

Zaterdag 21 juni:
Kwart voor zes. Allerlei. Start foto’s ordenen en eerste selectie maken. Koffie met De Vrouw op het balkon. Half tien maak ik een ronde langs Gigant (verloren zonnebril ophalen), een super, de Syrische winkel, de markt en een audicien (afspraak maken). Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwas en huishoudelijks. Dan fiets ik naar Onze Vader. Hij is opgewekt, vraagt: ‘Ben je nu al terug?’ We ruimen schone was op, verzamelen nieuwe was (van drie weken) en praten wat bij. Ik blijf niet heel lang. Op de terugweg nog langs een super. Thuis even rust. Eind van de middag maak ik avondeten: een stoemp van aardappel, ui, bataat, andijvie en nepspek. Daarnaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en druif. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Start foto’s bewerken. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Music For Films (Brian Eno), Ambient I: Music For Airports (Brian Eno), Discreet Music (Brian Eno), Läther (Frank Zappa)

‘Oei Beitel,’ zei meneer Vuistsnede. ‘Ik weet niet wat me nu overkomt.’
Het hondje trok niet langer aan de riem. Beitel stond stil en draaide zich om. Met zijn kop scheef keek hij meneer Vuistsnede aan, alsof hij wilde vragen: ‘Wat is er aan de hand? Hoe kan ik helpen?’
‘Dat is lief van je, Beitel,’ zei meneer Vuistsnede. ‘Maar je kunt niets doen. Ik word plots duizelig en heb stekende hoofdpijn. Hier.’ Meneer Vuistsnede bukte om de brede band rond zijn hoofd aan Beitel te laten zien, maar met dat hij dat deed, werd het hem bijna zwart voor de ogen. ‘Het gaat niet goed. Ik heb dringend iets nodig. En met spoed ook.’

Meneer Vuistsnede en Beitel waren onderweg naar het park, zodat Beitel daar op z’n gemak rond kon snuffelen en zijn blaas en endeldarm kon legen. De zon scheen en het was buitengewoon aangenaam qua temperatuur. Het park was ginds en de frisgroene bosschages lokten. Het mopshondje begon weer aan de riem te trekken.
‘Het spijt me, Beitel.’ Meneer Vuistsnede bleef met moeite overeind. ‘We moeten op zoek naar een drogist of dergelijke.’
Het park lag een eind van het appartement van meneer Vuistsnede vandaan. Dat was doorgaans geen probleem, want een fikse wandeling deed hen beiden goed. Nu was dat andere koek.
‘Ik ben hier niet zo goed bekend,’ zei meneer Vuistsnede. ‘Veelal haal ik mijn zelfmedicatie bij de apotheek vlakbij huis. Waar is hier een verstrekker in de buurt?’

Op de gok liepen ze een winkelstraat in. Veel kappers, kledingwinkels, schoenenzaken en shops waar je tattoos en piercings kon verkrijgen. Echter geen drogist of apotheek. Meneer Vuistsnede wankelde een smalle zijstraat in. En daar, iets verderop, ter linkerzijde, daar zag hij een ouderwetse gaper aan een gevel. Het leek alsof dit een heel oude zaak was; zat deze er altijd al? Meneer Vuistsnede was heus wel eens vaker door deze straat gekomen, maar hij kon zich niet herinneren ‘m hier ooit te hebben gezien. En hij dacht toch echt de binnenstad redelijk goed te kennen. ‘Wie weet, Beitel.’
De kale deur met het vale melkglas klemde. Meneer Vuistsnede zette een schouder tegen de deur en duwde. Piepend ging hij open.

Binnen was het bijna donker. Toen zijn ogen aan het weinige licht waren gewend, zag meneer Vuistsnede een toonbank met daarachter donkerbruine glazen potten in een open kast. In de zaak bevond zich naast meneer Vuistsnede en Beitel niemand.
Meneer Vuistsnede kuchte. Even later hoorde hij gestommel en een deur achter de toonbank ging open. Er verscheen een oude man met een grijze baard en bijna witte halflange haren. De man leek niet door te hebben dat hij klanten had en begon op de toonbank in vergeelde paperassen te bladeren.
Meneer Vuistsnede kuchte nogmaals.
‘Daar heb ik wel iets tegen,’ zei de grijsaard. ‘Momentje.’ Hij draaide zich om, bukte en pakte een trapje. Beverig beklom hij de treden, zo ver dat hij net bij een grote weckfles kon. Die haalde hij uit het schap. Toen daalde hij weer af. Vervolgens opende hij een lade en haalde daar een bijna verroeste lepel uit, waarmee hij in de weckfles roerde en er iets uit schepte. Toen stak hij zijn arm uit en hield meneer Vuistsnede de lepel voor. ‘Belladonna. Dit helpt.’
Meneer Vuistsnede aarzelde.
‘Neem,’ zei de drogist.
Meneer Vuistsnede boog voorover en hapte.

Een raar goedje, vond meneer Vuistnede. Het voelde stroperig en korrelig aan in zijn mond. Hij drukte het opzij met zijn tong. Even liet hij het in zijn wangzakken zitten. Het leek smaakloos, maar na een paar tellen kwam er een bitterheid naar boven, die hem bijna deed kokhalzen. Toen ademde hij diep in door zijn neus en slikte het door. Hij keek de oude grijsaard aan, maar zijn beeld werd troebel. Alles werd wazig en vaag en draaide en meneer Vuistsnede werd nog duizeliger dan hij al was.

Zwart. Witte schimmen doemen op. Vegen. Wrede vegen. Proef de stilte. En laat. Er komt nog meer. Heel veel meer. Kleuren. Draaien. Alles draait. Niets went. Of wel. Of wel? Vult. Een ruis. Schuimende koppen. Schietende schaduw. Licht. Flits. Duisternis. Lang. Kort. Lang. Lang. Kort. De waas. De ware waas. De wortelende waas. Waarheen? Daar. Op de kop. Binnenstebuiten en achterstevoren. Torsende last. Ballast. Scheel. Loens. Zoemen. Horten. Stoten. Gebrom. Stroboscopisch. Staccato. Stuk. Stil. En weer door. Verdwaald. Verloren. Pandemonium. Paniek. Adem te kort. Zwaar. Alles draait nog steeds. En pijn. Pijn. Of. De snijdende toon. Trommelvliezenscheurend. Oogverblindend. Wezenloos. De hel. En zwart. Doodzwart.

Traag opende hij zijn ogen. Het liefst had hij ze weer dicht laten vallen, maar gesnuffel aan zijn been maakte hem alert. Meneer Vuistsnede keek om zich heen. Hij zat op een metalen bank. Aan zijn voeten zat Beitel en die keek hem nu verwachtingsvol met scheve kop aan.
‘Braaf, Beitel,’ zei meneer Vuistsnede en kroelde het hondje in de nek. ‘Met mij gaat het weer. Maar waar zijn we hier?’ Hij keek om zich heen. ‘Nu zie ik het. Het is de straat waar de drogisterij is gevestigd.’ Hij stond op en begon naar het pand toe te lopen. ‘Kom Beitel.’ Met een korte ruk gaf hij zijn huisdier een teken hem te volgen. ‘Het zou hier vlakbij moeten z…’
De winkel was duidelijk gesloten. De ramen en deuren waren dichtgetimmerd met platen geperst hout, waarop graffiti in diverse kleuren was gespoten.
‘Vreemd,’ zei meneer Vuistsnede. Toen haalde hij zijn schouders op. Ze liepen terug in de richting van het park. Na een klein stukje lopen merkte meneer Vuistsnede iets op. ‘Mijn duizeligheid en hoofdpijn zijn verdwenen.’
Beitel kefte.

–
Apeldoorn, mei 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.

Een malloot op FOK! begint in juni 2018 met het draaien van al zijn vinyl (van A tot Z) uit zijn platenkast. Het duurt twee maanden, maar dan haak ik aan. Vrijdag 17 augustus 2018 begin ik met het draaien van alle elpees en daarna de singles. Op zaterdag 28 december 2019 draai ik het laatste singletje. Daarna houd ik het bij met nieuw vinyl dat ik koop.
Bij alle platen schrijf ik weetjes, mijn beleving, herinnering en datum van aankoop. Die vind je hieronder.  

(Begin maart 2020 start dezelfde malloot ook met het draaien van al zijn cd’s. Eerst denk ik: Dat ga ik niet doen, dat wordt veel te veel. Maar op donderdag 19 maart 2020 ben ik om. Dat project loopt nog steeds.)

–

Some crazy guy on the online forum of FOK! starts playing all his vinyl records (from A to Z) in June 2018. It takes two months before I join him. On Friday August 17, 2018 I start (re)listening to all albums and on Saturday December 28, 2019 I play the last single from my collection. From that moment on I keep up with the new vinyl I buy.
With all records I write some information, my ideas and memories, plus the date of purchase. You’ll find those stories below.

(Early March 2020 that same crazy guy starts playing all of his cd’s. At first I think: No, I’m not going to do that, it’ll be way too much. But on Thursday March 19, 2020 I’m convinced. The project is still running.)