Bas Langereis leest u voor!

Amsterdam Klezmer Band – Szigeti Festival 2012
B-52’s – Live At Paradiso, Amsterdam – July 19, 2008
Thierry Eliez – Hommage à Keith Emerson – Triton, 24 June 2016
Thierry Eliez – Emerson Enigma Live at The bal Blomet Paris France, 2025 (?)
Bill Laurance & The Untold Orchestra – London Jazz Festival, 2021
Renaissance – Live At The BBC – Sight And Sounds 1977
Roxy Music – Konserthuset, Stockholm – 27 januari 1976
Yellow Magic Orchestra – Live At The Greek Theatre 1979

–

Vrijdag 20 februari:
Zes uur wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en als ik bijna bij het kanaal ben, struikel ik en val ik met mijn gezicht op het asfalt. Oei. Mijn gebit is gelukkig onbeschadigd, maar veel bloed uit bovenlip en kin. Ik wandel naar huis. Daar maak ik alles schoon. Zwelling op mijn bovenlip en nu beginnen mijn knieën pijn te doen. Schrijfwerk voor Helemaal stuk. Koffie. Kranten. Meer koffie met De Vrouw. Dan fiets ik naar de huisartsenpraktijk; voor de zekerheid krijg ik een tetanusinjectie. Thuis lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Lezen en uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een volle salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, komkommer, rode kool en kaki. Daarnaast een linzenpasta met ui courgette kastanjechampignon en knolflookkruidenroomkaassaus. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er na half zes en we eten er fiks van. Afwasje. Krant. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de twee cd’s uit Union Live (Yes), 2 (The Gloaming), Greasy Love Songs (Frank Zappa), We Can Fly (promo cd single) (Yes), In The Present – Live In Lyon (Yes)

–

Donderdag 19 februari:
Onrustig geslapen. Uit balans? Op tijd op de werkplek, ondanks sneeuw. Veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert de restanten van de ovenschotels van maandag- en dinsdagavond met een restant salade van gisteren ernaast. We eten alles op. Afwasje. Krant. Half zeven lopen we naar de Galerie Ateliers Apeldoorn in de Oranjerie. Peter-Jan en Aad doen daar nog een keer hun presentatie van onzijnen bij schilderijen uit het Groeningemuseum en van hun bewerkingen van Beatlessongs voor akoestische gitaar. Hoewel ik alles al wel eerder heb gezien en gehoord, is het toch genoeglijk om weer mee te maken. Nogal wat bekenden in het weinige publiek. Even na negen zijn we weer thuis. Even lezen, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 18 februari:
Half zeven wakker. Ik loop een ronde hard buiten het centrum. Het gaat zeer moeizaam, maar het lukt toch redelijk. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Ik fiets naar Onze Vader. Hij is opgewekt, maar lijkt tam. Hij vergeet echt veel en lijkt niet meer te beseffen waarom hij in de herstel- en revalidatieafdeling is. Bij vlagen is hij helderder en dan komt er weer een ouderwetse blik in zijn ogen. Ik ben er niet lang. Thuis koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en haal mijn nieuwe paspoort op. We kunnen op vakantie. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten: een Thaise gele curry met ui, bindsla, bataat, paprika en boterbonen. Ernaast een fikse salade van bosui, koolrabi, rode kool, bleekselderij, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik biefstuk. We eten de curry op en er blijft voldoende salade over voor morgen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Live At Montreux 2003 (Yes), Zoom (Electric Light Orchestra), David Bowie – Space Oddity (David Bowie), Fly From Here (Yes)

–

Dinsdag 17 februari:
Weer op tijd op de werkplek. Werk. Veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag werk. Veel werk. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een mooie stoemp van aardappel, ui, wortel en pompoen uit de oven, met ernaast het restant salade van gisteren. We eten er goed van. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan (De Vrouw heeft vanmiddag mijn gerepareerde fiets opgehaald) en samen met Aad bepalen we de (voorlopige) inhoud en volgorde van de voorstelling Helemaal stuk van 15 maart. Het wordt weer een mooie, met wederom het risico op nogal uitlopen. Tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 16 februari:
Redelijk geslapen. Op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag werk. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een mooie dis van pompoen uit de oven, gebakken linzen, geroosterde pijnboompitten, parmesan en een dressing van honing met cajunkruiden. Ernaast een salade van witlof, augurk, rode kool en kaki. Zeer smakelijk allemaal en we eten er fiks van. Natafelen. Afwasje en afval. Lezen. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: David Bowie (David Bowie), The Gloaming (The Gloaming), de eerste helft van Live At Montreux 2003 (Yes)

–

Zondag 15 februari:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum en door barre koude. Thuis nog terug in bed. Tien uur staan we op. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door barre koude. Lezen. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Renaissance). Erna maak ik avondeten: een zondagrisotto met shiitake, ui, bindsla en het restant van de tomaten-spruitenschotel van donderdag. Ernaast zet ik het restant salade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede en derde plaatje uit de box Flashback (Electric Light Orchestra)

–

Zaterdag 14 februari:
Kwart voor zeven. Redelijk geslapen. Koffie, ontbijt. Begin van de morgen loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Thuis uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Zaterdaggroenten in de oven: aardappel, bataat, pastinaak, wortel en met feta gevulde kastanjechampignon. Salade van bosui, bleekselderij, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten de groenten op en het restant salade is voor morgen. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: That Which Passes – 1995 Soundscapes – Live Volume 3 (Robert Fripp), November Suite – Soundscapes – Live At Green Park Station 1996 (Robert Fripp), Philly ’76 (Frank Zappa), het eerste plaatje uit Flashback (Electric Light Orchestra)

Als je kijkt naar hoe veel woorden ik nodig had om ze te vertellen, dan waren het helemaal geen anekdotes. De serie had beter kunnen heten: Acht Andalusische avonturen. De avonturen liggen inmiddels alweer dik een half jaar achter ons. Nog altijd kijken we terug op een schitterende reis door Andalusië. ‘Reis door Andalusië’, dat klinkt alsof we alles hebben gezien, maar dat is natuurlijk niet zo. Dat kán ook helemaal niet in krap drie weken. Nee, onze treinreis begin juni 2025 voerde langs slechts drie Spaanse steden, maar het waren drie totaal van elkaar verschillende steden.

Granada ligt in een bergachtig gebied. Toen we de trein uit stapten, zag ik in de verte bergen met toppen vol eeuwige sneeuw, terwijl het op het perron zo’n vierendertig graden was.
Het centrum van Granada staat bol van de Moorse invloeden en die hebben we dan ook volop gezien en ervaren. We slenterden langs de witte huizen en door de smalle straatjes op de heuvelhelling van de wijk Albacaín, bezochten het Alhambra en snuffelden in de kleine winkeltjes vol Arabische meuk in de steegjes in het centrum rond de Catedral. Het kleine Monasterio de Cartuja vonden we het mooist; met open mond staarden we naar de uitbundig barokke plafonds, beelden en schilderingen.
Daar waar je in de rest van Andalusië struikelt over de tapasbars (net zoals hier in Nederland over de kebabzaken), daar puilt Granada uit van de Arabische mezzetenten. Nu vind ik – mits goed bereid – falafel best eens aardig, maar iedere avond hetzelfde frituurfood zou me tegen gaan staan. De échte mezze zijn er dan weer nauwelijks te vinden. Gelukkig vonden we, even buiten het centrum, voldoende eetgelegenheden met een andere keuken.

Málaga is totaal anders. Het ligt aan de Middellandse zee en kent die typisch Mediterrane sfeer. Doordat er veel hotels langs de kust staan, is het stadscentrum in de middag, avond en nacht overspoeld door luidruchtige strandtoeristen die met veel geschreeuw en lawaai laten blijken dat ze er zijn. We konden de vele terrassen in het centrum gelukkig omzeilen; ons appartement lag in een smal en rustig straatje, net buiten het drukke hart van de stad.
We bezochten het Alcazaba, de Catedral en het Museo Picasso. Het Centre Pompidou Málaga was helaas gesloten wegens wisseling van de collectie. We flaneerden langs de jachthaven en het strand van de Málagueta.
Voor ons was het hoogtepunt van Málaga echter de Jardim Bótanico, dat buiten de stadsgrenzen op de helling van een heuvel ligt en met de bus te bereiken is, een klein half uur vanaf het centrum. Wat een weelde van groen en kleur; je waant je in een andere wereld.

Sevilla is een stad van duizend gezichten. Mijn reisgids had het centrum van de stad verdeeld in vijf wijken of buurten en elk daarvan heeft een geheel eigen karakter. Rond de universiteit is het groen en La Plaza d’España heeft een van de mooiste gebouwen van de stad. Langs de rivier Guadalquivir is het slenteren en het uitzicht op de Torre del Oro fraai. In de wijk El Arenal mag je een bezoek aan het Museo des Bellas Artes eigenlijk niet missen; het museum is gevestigd in een oud klooster en het gebouw is een bezienswaardigheid op zich. Santa Cruz kent met de Catedral en de Real Alcazar twee toeristentrekkers van jewelste. Het voormalig koninklijk paleis met de tientallen binnenplaatsen en uitkijkjes al dan niet in de Moorse stijl is zeker de moeite waard en ik heb nooit eerder zo’n indrukwekkende en imbeciel grote kathedraal gezien als in Sevilla. De wijk Triana, aan de overkant van de Guadalquivir, is op het eerste oog niets bijzonders, maar bij nadere verkenning zijn er schitterende straten en verborgen pareltjes. Echter, wat mij betreft is La Macarena de mooiste en gemoedelijkste wijk van de stad, met z’n nauwe straatjes en schilderachtige gevels en kleine winkels en verstopte kerken.
En: Sevilla is heet. Heel heet. Zeker in juni. Veertig graden in de schaduw was niet uitzonderlijk. Niet voor niets vluchten de inwoners hun stad uit in de zomermaanden.

Wat in alle drie de steden hetzelfde is, is het allermooiste dat we hebben mogen ervaren: alle mensen die we hebben ontmoet en gesproken waren uiterst vriendelijk, behulpzaam, verdraagzaam en gastvrij.
Toen we stonden te wachten op een perron van Estación Córdoba vertelde een oudere heer dat we veel verderop op het perron moesten gaan staan als we naar Sevilla wilden; hier stopte een trein die heel ergens anders heen ging en als de trein naar Sevilla arriveerde, dan zou je die zeker gaan missen. In Málaga stond ik twintig tellen op een straathoek te puzzelen op een stadskaartje en een mevrouw kwam vragen waar ik naartoe wilde, ze kon het me wijzen. We waren nog geen uur in Sevilla of iemand sprak me aan. ‘Nice shirt,’ zei hij, wijzend op mijn Yes-T-shirt. Hij had de band in 1980 in Londen gezien. We babbelden een paar minuten over muziek en toen zei hij: ‘Wees voorzichtig hier tussen twee en zes, dan kan het echt gevaarlijk zijn in de hitte.’ Op het station in Sevilla bleek onze treinticket geannuleerd en alle medewerkers op het station en in de daarop volgende trein namen de tijd voor ons en hielpen ons uitermate vriendelijk verder, zodat we die dag uiteindelijk toch op de plaats van bestemming kwamen. Als je zelf iedereen vriendelijk benadert, dan krijg ik altijd een aardige reactie terug en krijg ik ook heel veel gedaan.

Als men vroeg waar ik vandaan kom, dan zei ik wel ‘Olanda’ en ik was blij dat ze gelijk over voetbal en Cruyff begonnen – ook al interesseert dat hele voetbal me geen reet – en niet over politiek. Want als het gaat om de politieke situatie in ons land, dan schaam ik me kapot. We hadden op dat moment een demissionair kabinet dat wetten aannam die verre zijn van vriendelijk, behulpzaam, verdraagzaam en gastvrij. Ik neem een voorbeeld aan de Spanjaarden: al eeuwenlang leven zij samen met allerlei mensen van verschillende oorsprong, met mensen met een ander geloof of huidskleur of afkomst. Zonder oordeel of zonder voorwaarde, gewoon omdat je hulp nodig hebt, wijzen ze je de weg, vertellen ze je welke mogelijkheden er wél zijn, vragen ze wat ze voor je kunnen doen. Daar wil ik van leren. En ach, dat de schoenpoetser daarna zijn hand ophoudt, dat vind ik eerder aandoenlijk dan vervelend; met veel plezier druk ik een zwik euro’s in zijn hand.
‘Ik hoor van iedereen dat jij zo vriendelijk bent,’ zei een bestuurder mij ooit, toen ik jaren geleden een nieuwe klus in onze organisatie ging doen. ‘Maar met vriendelijkheid red je het niet meer in deze maatschappij en in onze organisatie. We vragen wat anders van je.’ Het zal. Maar zo bot, de menselijke maat vergetend en over lijken gaand zoals hij, de lompe hork, zo wens ik niet te worden. Iedereen kotste hem uit. Met vriendelijkheid en met naar elkaar omzien krijg je veel voor elkaar en maak je deze wereld wél een beetje mooier dan met de wetten die Faber, Vermeer, Wiersma en Keijzer in Den Haag bedachten. en bedenken.

Dus: Spanje is een prachtland en de drie steden in Andalusië zijn zeker de moeite van een bezoek waard, al was het maar voor de mensen. Ach, die mensen: ik mis ze.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, september 2025

Post scriptum:
De volgende reis is alweer in de planning. Houdt u zich maar vast vast.

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 13 februari: Onze Vader wordt 92
Onrustig geslapen. De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Niet gemakkelijk, maar het lukt goed. Zeven uur ben ik aan het werk. Koffie. Half elf rijd ik (op de elektrische fiets van De Vrouw) naar Onze Vader. Hij is nergens te bekennen, ook het personeel weet niet waar hij is. Op de gang kom ik hem tegen met de fysiotherapeute. Ik feliciteer hem van harte, maar hij lijkt niet te onthouden dat hij vandaag jarig is. We drinken koffie en hij vertelt dat hij bij de fysio een geheugentest heeft gedaan. Ik vraag wat hij moest doen, maar dat weet hij niet meer. Op zich is hij goed te spreken. We kletsen een tijdje, ik geef hem twee nieuwe pyjama’s en een boel nieuwe sokken en leg die in zijn kast. Dan rijd ik weer terug. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik breng mijn fiets naar een fietsenmaker en geef de opdracht uit te zoeken wat er gedaan moet wil ik er weer op kunnen rijden en of het de investering waard is. Wordt vervolgd. Aansluitend wandel ik een klein rondje buiten het centrum. Thuis weer aan het werk. Om half vijf heb ik het meeste afgewerkt en sluit ik af. Dik een uur later loop ik naar een pannenkoekenrestaurant. Daar tref ik De Vrouw en De Zoon, Onze Vader, Broers en Zus en aanhang. We eten wat en zowaar, Vader is redelijk helder en heeft af en toe zelfs wat aardigs in te brengen. Zo zie ik hem graag. Het duurt allemaal net niet te lang en om negen uur zijn we weer thuis. Krant. Webstek.
Muziek vandaag: The Forest Sessions (Jonathan Hultén), Remixes (Yes & The Verge), de drie plaatjes uit de box The Word Is Live (Yes)

–

Donderdag 12 februari:
En weer op tijd op de werkplek. Er is veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van ui, aardappel, wortel, spruit en tomaat, met ernaast het restant salade van gisteren. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Krant. Dan fiets ik naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. Esther is erbij om te kijken of zij iets voor ons kan betekenen; daarnaast spelen we wat we kunnen nogmaals door en buigen we ons om een tamelijk fysieke derde scène. Er is nog veel werk, maar het is mooi werk. Onderweg naar huis begeeft de versnelling/ketting van mijn fiets het definitief; het rammelde al langere tijd. Ik step de laatste helft. Pas kwart over elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 11 februari:
Zes uur. Ik loop een ronde hard door heel lichte nevelregen en om het centrum. Moeizaam, maar het lukt. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. We regelen wat zaken. Ik wandel nog naar een brievenbus en een andere super. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader. Ik tref hem aan op bed, diep in slaap. Vanmorgen is hij naar de cardioloog geweest. De situatie blijft zorgelijk: zeer lage bloeddruk, nierfunctie achteruit, slecht kortetermijngeheugen. Geen behandeling meer, bedoeling is de situatie onder controle te houden met medicatie. Ik vermoed dat hij zeer moe is van vanmorgen. Ik laat hem slapen, wissel de was en ga weer terug. Thuis uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kerstomaat. Vervolgens een Thaise gele curry van ui, knolselderij, paprika, boterbonen en spinazie. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten de curry helemaal op; het restant salade kunnen we morgen gebruiken. Natafelen. Afwasje. Krant. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: The Forest Sessions (Jonathan Hultén), de drie plaatjes van The Ultimate Yes – 35th Anniversary Collection (Yes), Monochrome (Daniel Cavanaugh)

–

Dinsdag 10 januari:
Op tijd op de werkplek. Daar is werk. Nogal wat. Niet erg. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag is er nog meer werk. Nogal wat meer. Ook niet erg. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant soep en we eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Lezen. Webstek. Toneelteksten en lezen.
Muziek vandaag: Chants From Another Place (Jonathan Hultén), Woodcut (Big Big Train), The Wildest Wish To Fly (Rupert Hine)

–

Maandag 9 januari:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw. Tien over negen gaan we de deur uit en anderhalf uur en een busrit en treinrit later zijn we in het ziekenhuis in Elst. De Vrouw heeft nog wat pijnklachten rondom maag en slokdarm en de chirurg adviseert een medicijn in plaats van opnieuw een operatie. We eten een broodje in het ziekenhuisrestaurant en om kwart voor twee zijn we weer terug. Weer aan het werk en om kwart over vier is het klaar. Krant. De Vrouw serveert een goede soep van tomaat en wortel en we eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: The Essential Fripp & Eno (Robert Fripp & Brian Eno), Radiophonics – 1995 Soundscapes Volume 1 – Live In Argentina (Robert Fripp), A Blessing Of Tears – 1995 Soundscapes – Volume 2 – Live In California (Robert Fripp), Yes-Today (Yes), Balance Of Power (Electric Light Orchestra), 50 Years Of Phaedra – At The Barbican (Tangerine Dream), Waving Not Drowning (Rupert Hine)

–

Zondag 8 januari:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het is nat mistig en lopen gaat soepel. Thuis nog terug in bed. Pas tegen tien uur staan we op. Koffie met De Vrouw. We puzzelen op accommodaties tijdens onze vakantie in juni. Meer koffie met De Vrouw. We boeken alle appartementen en hotel. Lunch. Natafelen. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Fuzzy Duck). Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool en komkommer. Vervolgens de zondagrisotto met kastanjechampignon, ui, bindsla en zoete aardappel. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: The Optimist (Anathema), Immunity (Rupert Hine), The Forest Sessions (Jonathan Hultén)

–

Zaterdag 7 februari:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei voor Helemaal stuk. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie. Even na half elf fiets ik naar Onze Vader. Ik tref hem aan op bed. Het duurt even voor hij in beweging komt en wat helderder is. Nog steeds zeer verward en grote geheugenproblemen. Ik wissel was en na een half uur rijd ik weer terug. Koffie met De Vrouw. De Zoon is er iets voor enen voor lunch. Afwasje en huishoudelijks. Gedrieën fietsen we naar De Neef, die vandaag zijn elfde verjaardag viert. Vol huis, veel lawaai, niet erg. Kwart voor vijf zijn we terug. Ik maak avondeten. Eerst leg ik knolselderij, bataat en aardappel in de oven. Later gaan daar met feta gevulde kastanjechampignons bij in. Ik vul een klein restant salade van gisteren aan met kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Spindle (Judy Dyble), het vierde en vijfde plaatje uit de box Yes: In A Word… (Yes)

–

Vrijdag 6 februari:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Zeven uur ben ik aan het werk. Even een paar uur inhalen die ik afgelopen dinsdag en aanstaande maandag mis. Tussendoor loop ik naar het stadhuis om mijn paspoort aan te vragen. Koffie met De Vrouw. Eind van de morgen wandel ik een rondje en haal ik het groentepakket op. Dat blijkt er nog niet te zijn. Dus weer terug. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Dan stap ik op de fiets en haal het groentepakket nu wél op. Thuis lezen en luisteren. Eind van de middag maak ik avondeten: een stoemp van aardappel, ui en wortel met kerrie. Terwijl het kookt prepareer ik de salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Luisteren. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste drie plaatjes van Yes: In A Word… (Yes), Woodcut (Big Big Train), Secret Messages (Electric Light Orchestra)

–

Donderdag 5 februari:
En weer op tijd op de werkplek voor werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een plaattaart met ui, wortel en champignon met ernaast salade. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Ugchelen. We zijn vanavond met z’n bij de toneelrepetitie, maar weten toch werk te verzetten. Kwart over tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 4 februari:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard buiten het centrum. Aanvankelijk moeizaam, maar het lukt uiteindelijk goed. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Meer koffie. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik fiets naar Onze Vader. Hij is een stuk helderder dan afgelopen zaterdag, maar haalt nog steeds zaken door elkaar, vertelt hetzelfde verhaal drie keer achter elkaar en herhaalt bepaalde handelingen voortdurend. Binnenkort gaat hij een keer naar huis met een geriater erbij om te kijken of dagelijkse handelingen lukken. Op tijd terug. Dan loop ik naar een fotograaf om daar pasfoto’s te laten maken voor het paspoort dat ik binnenkort nodig heb. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst kook ik spruiten. Dan monteer ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Vervolgens leg ik pompoen, zoete aardappel en paprika in een braadslede in de oven. Halverwege gaan de spruiten en met feta gevulde portobello’s erbij in. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: The Forest Sessions (Jonathan Hultén), het derde plaatje uit Lumpy Money (Frank Zappa)

–

Dinsdag 3 februari:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. (Thuis, dus.) Tussendoor koffie. Kwart voor elf loop ik naar Gigant. Aad en ik gaan er in gesprek met ons vaste contact over de productie van Helemaal stuk. De vraag naar kaarten is de afgelopen twee keer groot geweest en we brainstormen over mogelijkheden, mocht deze vraag zo groot blijven. Ook kijken we naar mogelijke verslaglegging en repetitieruimtes. Gigant is welgezind en faciliteert goed. Even na twaalven ben ik weer thuis. Koffie met De Vrouw. Bericht van De Zus: de praktijkondersteuner van de huisarts van Onze Vader is geschrokken van onze ervaringen en signalen over Vader de laatste weken; zij bevestigt onze zorgen en is in nauw contact met de geriater. Mooi, er gebeurt iets. Lunch. Afwasje. Verder met werk. Half vijf is het klaar. De Vrouw serveert het restant goede soep van gisteren. We eten alles op. Natafelen. Kwart voor zeven fiets ik naar Frans. Daar spreken Aad, Peter-Jan en ik ons ’technisch’ team van Helemaal stuk: Frans (geluids- en beeldtechniek), Marten (lichttechniek) en Roel (tekeningen). We spreken onze dankbaarheid uit voor hun inzet en mooie bijdragen, vertellen over de contouren van het programma voor 15 maart en wisselen verdere ideeën uit. Mooi sextet. Half tien thuis.
Muziek vandaag: Keystudio (Yes), Somni (Snarky Puppy & Metropole Orkest), A Sort Of Homecoming (Anathema), de eerste twee plaatjes van Lumpy Money (Frank Zappa)

–

Maandag 2 februari:
En weer op tijd op de werkplek. (Nog goed geslapen ook; ik moet van ver komen.) Veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een uitstekende minestronesoep, waar we fiks van eten. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: de drie plaatjes (de albums Immunity, Waving Not Drowning en The Wildest Wish To Fly) uit het bosje Surface Tension – The Recordings 1981-1983 (Rupert Hine), The Forest Sessions (Jonathan Hultén)

–

Zondag 1 februari:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum, redelijk soepeltjes. Thuis nog terug in bed. Half tien staan we op. Koffie. We puzzelen wat op logeeraccomodaties in juni. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (ik kies Yellow Magic Orchestra). Erna maak ik avondeten. De zondagrisotto is met shiitake, venkel en rode biet. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: 50 Years Of Phaedra – At The Barbican (Tangerine Dream)

–

Zaterdag 31 januari:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna opnieuw het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan fiets ik naar de herstelafdeling en bezoek Onze Vader. Hij is verward, was kort ervoor onwel geworden, maar herinnert zich er niets van. Sowieso weet hij weinig tot niets meer en daar maakt hij zich zelf ook zorgen om. Ik wissel was en weet toch een aardig gesprek met hem te voeren, ook al haalt hij van alles door elkaar en vertelt hij mij een verhaal dat ik nog geen minuut ervoor juist aan hém heb verteld. Na een half uur merk ik dat hij moe is en fiets ik terug. Thuis maak ik avondeten. Ik leg aardappel en bataat in een braadslede in de oven. Een klein restant salade van gisteren vul ik aan met kaki. Ik vul een portobello met feta en leg die bij de groenten in de oven. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Show Of Hands (Robert Fripp & The League Of Crafty Guitarists), The Bridge Between (The Robert Fripp String Quintet), 1999 – Soundscapes – Live In Argentina (Robert Fripp), Discovery (Electric Light Orchestra), Distant Satellites (Anathema), Magnification (Yes)

Januari:

–

Februari:

–

Maart:

–

April:

–

Mei:

–

Juni:

–

Juli:

Dit zijn drie dichtsels in het kader van de nationale gedichtendag en de poëzieweek.

=

1

[ze schijnt]

ze schijnt er al lange tijd op te hebben zitten
de taal is wat de dichter denkt, of omgekeerd
ik verwerp de woorden van de wereld
weet je nog, weet je nog?

van verre komt een zilte zon
transformeert de sneeuw in mijn hoofd
om van die witte ruis maar niet
herinner je, herinner je?

het wachten steekt de wind op
uren klagen van de koude grond
onthoud het, Bert – onthoud het

vergezicht, neerwaarts niet zo nauw
waarop de zee zich moedig voorwaarts
je weet het weer, je weet het

nou dan

–
Apeldoorn, 2025

=

2

velpon in je oor

zo’n titel verzin je niet zomaar.
daar moet een diepere gedachte achter zitten.
dat kan niet anders.

want wie weet nog wat velpon is?

gluton dan?

–
Apeldoorn, augustus 2022

=

3

[ik ben links]

ik ben links.
ik ben links.
enz
ik ben links
georiënteerd.
ik ben links.
ik ben links.
enz
ik ben links.
ik geef om jou
ik geef om me heen
om alles wat kwetsbaar
de mens
het dier
de natuur
de planeet
om de ander
om wie dan ook
ik geef
ik ben links.
enz
misschien wel woke
ja, dat ook
ik ben links.
enz
ik ben links.
we gaan hier rechts
maar ik ben links.

–
Apeldoorn, januari 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 30 januari:
Vijf uur. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het lukt. Zeven uur ben ik aan het werk. Er ligt redelijk wat en ik handel veel af. Meer koffie. Meer koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje door park. Het werk is iets voor half vijf klaar. De Zoon is er om half zes. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel, bataat en boerenkool met feta en rozijnen. Ernaast een fikse salade. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Liminal (Brian Eno & Beatie Wolfe), 50 Years Of Phaedra – At The Barbican (Tangerine Dream), Enchanted Garden (Judy Dyble), Curious Ruminant (Jethro Tull), Mobula (Gleb Kolyadin), House Of Yes – Live From The House Of Blues (Yes), Somni (Snarky Puppy)

–

Donderdag 29 januari:
Sneeuw. Op tijd op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert het restant curry van gisteren, aangevuld met kikkererwten. Daarnaast een salade van bosui, komkommer, rode kool, kerstomaat en kaki. We eten alles op. Afwasje. Tegen zevenen fiets ik naar Ugchelen. Mooie toneelrepetitie weer. We spelen de eerste twee scènes een paar keer door. De eerste gaat al goed soepel, de tweede vraagt nog wat puzzelwerk. Half elf thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 28 januari:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. De Vrouw gaat de deur uit. Meer koffie. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan fiets ik naar Onze Vader in de revalidatie- en herstelafdeling. Vader lijkt vooral vlak en gelaten, hij herinnert zich weinig en lijkt weinig tot geen aansluiting te hebben bij mensen om hem heen. Daarnaast is hij wat passief, bewegen en verzitten kost hem zichtbaar moeite, hij praat met zachte stem en ik moet veel moeite doen om een gesprek aan de gang te krijgen. Ik ben er niet heel lang. Na een half uur is ook de was gewisseld en fiets ik terug. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst vul ik het restant salade van gisteren aan met kaki. Dan maak ik een curry van ui, pastinaak, courgette, tomaat en zwarte boon. Voor De Vrouw bak ik blokjes kippendijfilet. We eten er goed van. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Yes, Friends And Relatives (allerlei), Universal (Anathema), The Ladder (Yes), Joe’s Menage (Frank Zappa)

–

Dinsdag 27 januari:
Op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Meer werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant soep van gisteren met ernaast salade van koolrabi, rode kool en paprika. We eten alles op. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan. Met Aad leggen we de contouren vast van het programma van Helemaal stuk van 15 maart. Er is nog veel werk, maar de inhoud staat nu vast. Half tien thuis. Er is nieuws over Onze Vader. Zoals het er nu naar uitziet kan hij over drie weken naar huis; hij moet dan trap kunnen lopen en zonder ondersteuning kleine stukjes lopen. Daarvoor moet hij een of twee keer op proefverlof: thuis proberen wat wel en niet lukt. Het is onduidelijk of er nu ook onderzoek loopt naar zijn cognitieve vermogens of dat de revalidatie zich alleen richt op fysiek herstel. Slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 26 januari:
En weer op tijd op de werkplek. Er hangt iets in mijn hoofd, maar ik kan het. Er is werk. Tussen de middag lunch ik met twee collega’s in een gelegenheid een tikkie verderop. In de middag is er werk. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een schitterende linzen-pompoen-boerenkool-soep waar we fiks van eten. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Toneeltekst.
Muziek vandaag: Something’s Coming – The BBC Recordings 1969-1970 (Yes), het eerste plaatje van Yes, Friends And Relatives (allerlei)

–

Zondag 25 januari:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het is heel koud maar lopen gaat goed. Thuis nog terug in bed. Half tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Einstürzende Neubauten). Erna maak ik avondeten: ik vul een klein restant salade van gisteren aan met komkommer, mango en kaki. Dan maak ik een risotto met ui, pompoen, wat restjes sla en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Weather Systems (Anathema), Open Your Eyes (Yes)

–

Zaterdag 24 januari:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Krant. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. Meer koffie. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Vervolgens fiets ik naar Ugchelen en bezoek Onze Vader. Ik wissel de was, we nemen de menukaart voor de komende week door en dan komt er een verpleger aan tafel zitten om het artsenoverleg van maandag voor te bereiden. Zoals het ernaar uitziet kan Vader over twee weken naar huis, onder voorwaarde dat hij kan traplopen. Een soort proefverlof zou helpend kunnen zijn. Als de verpleger weg is en we hebben het er samen over, blijken er nog een boel twijfels en vragen te zijn. Vier uur ben ik thuis en niet lang daarna ga ik avondeten maken. Ik leg aardappel, bataat, pompoen en paprika in een braadslede in de oven. Dan maak ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Verder lezen.
Muziek vandaag: Under Heavy Manners / God Save The Queen (Robert Fripp), Lumen (Bill Laurance), Symphonic Live (Yes)

–

Vrijdag 23 januari:
Zes uur wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het gaat zeer goed. Koffie met De Vrouw. Lezen. Eind van de ochtend wandel ik een rondje en haal het groentepakket op. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Dan lopen we naar het station en om kwart over twee pakken we de trein naar Deventer. Daar wandelen we door het centrum, bezoeken allerlei straatjes en winkels en kopen niets. Eind van de middag eten we in een Indiaas restaurant: onion bhaji, verschillende vegetarische voorgerechten, butter chicken en matar paneer. Heet en zeer smakelijk. Half negen zijn we weer thuis. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Out Of The Blue (Electric Light Orchestra)

–

Donderdag 22 januari:
Dus weer op tijd op de werkplek. Werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Eind van de middag is er een jubileumfeest van een gewaardeerde collega en daar ben ik (kort) bij. Kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert het restant aardappel-pompoen-zuurkool-feta-schotel van gisteren en de curry van eergisteren uit de oven, met ernaast salade. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. We spelen twee scènes meerdere keren door en zijn verbaasd over hoe soepel het gaat. Ik merk dat ik veel herhaling nodig heb om zowel tekst als beweging erin te krijgen. Half elf thuis. Even bijpraten, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 21 januari:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum en het gaat soepel. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Dan stap ik op de fiets en rijd ik naar het hersteloord waar Onze Vader verblijft. Hij is wat verward, maar tijdens een kop koffie wordt het oké. Ik wissel was en rijd dan weer terug. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Thuis lees ik Queen Esther (John Irving) uit; toch weer een meeslepend en typisch Irvings werk. Uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst tomaten-mozarella-basilicum-prikkers, dan een groengele curry van ui, paprika, bindsla, zoete aardappel en zwarte bonen. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er goed van. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Yes – Keys To Ascension 2 (Yes), One Shot Deal (Frank Zappa)

–

Dinsdag 20 januari:
En weer op de werkplek. Daar werk. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag werk. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenschotel van aardappel, pompoen, zuurkool, banaan en feta met ernaast het restant salade van gisteren. We eten er ferm van. Natafelen. Afwasje. Krant. Lezen. Webstek. Lezen. Toneeltekst.
Muziek vandaag: Keys To Ascension (Yes), Chants From Another Place (Jonathan Hultén)

–

Maandag 19 januari:
Op de gebruikelijke tijd ben ik op de werkplek. Allerlei werk, daar. Tussen de middag wandel ik door bos. Meer werk. Kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw serveert aardappel en pastinaak uit de oven met ernaast een goede salade. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Talk (Yes), A New World Record (Electric Light Orchestra), Falling Deeper (Anathema)

–

Zondag 18 januari:
Half zeven. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum en het lukt goed. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Nog wat puzzelen op de vakantiereis in juni. Meer koffie met De Vrouw. En nog wat meer puzzelen op de vakantiereis in juni. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (MaidaVale). Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. Vervolgens een risotto met ui, groene kool, zoete aardappel en feta. Ondertussen warm ik voor De Vrouw het restant groenekoolschotel van gisteren en eergisteren op. Ten slotte bak ik – ook voor De Vrouw – steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Affirmative: The Yes Solo Family Album (allerlei), Rimfaxe (Gallarhorn)

–

Zaterdag 17 januari:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. We puzzelen verder over de vakantie in juni. Meer koffie met De Vrouw. Nog meer puzzelen. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik fiets via het huis van Onze Vader naar hem toe in de herstelafdeling. Hij komt van bed, moet even op gang komen, maar is dan goed in de benen, opgewekt en spraakzaam. We drinken wat in de gezamenlijke huiskamer en praten wat bij. Opname is gericht op conditie opbouwen en onderzoeken of en in hoeverre zelfstandig wonen nog mogelijk is. Half vijf ben ik thuis. Verder puzzelen. De Vrouw serveert het restant groenekoolschotel van gisteren, ietwat aangevuld, met ernaast een salade. We eten er weer goed van. Afwasje. Puzzelen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Lumen (Bill Laurance), Lateral (Brian Eno & Beatie Wolfe), Chants From Another Place (Jonathan Hultén), Owner Of A Lonely Heart (cd single), Symphonic Music Of Yes (London Philharmonic Orchestra, Steve Howe, Bill Bruford, Jon Anderson ea)