bazbo – de wereld van Bas Langereis, het middelpunt der aarde

Bas Langereis leest u voor!

31-03-2018

Londen 2018 – Dag 4 – maandag 26 maart: The Tower of London

Filed under: Vakantie 2018 - London — bazbo @ 18:32

• • •
 

Londen 2018 – Dag 5 – dinsdag 27 maart: Victoria & Albert Museum + Steven Wilson in The Royal Albert Hall

Filed under: Vakantie 2018 - London — bazbo @ 18:31

• • •
 

Londen 2018 – Dag 6 – woensdag 28 maart: Greenwich

Filed under: Vakantie 2018 - London — bazbo @ 18:31

• • •
 

Londen 2018 – Dag 7 – donderdag 29 maart: Holborn + Steven Wilson in The Royal Albert Hall

Filed under: Vakantie 2018 - London — bazbo @ 18:30

• • •
 

Londen 2018 – Dag 8 – vrijdag 30 maart – Van Londen naar huis

Filed under: Vakantie 2018 - London — bazbo @ 18:28

• • •
 

22-03-2018

B-log: 24 t/m 30 maart 2018

Filed under: B-log 2018 — bazbo @ 20:15

Vrijdag 30 maart: van Londen naar Apeldoorn
De wekker staat op half acht. Nog geen uur later zijn de koffers ingepakt, checken we uit en wandelen we over Gray’s Inn Road langs Cappadocia. Gaan we naar binnen? We gaan naar binnen. Nog één keer eggs benedict eten. Opnieuw zeer lekker. Dan nemen we afscheid van het aardige personeel en lopen we de laatste vijf minuten naar St. Pancras. Eerst even wat broodjes kopen voor onderweg en dan blijkt de rij voor de trein wel heel erg lang, terwijl we pas om elf uur vertrekken. De rij slingert door de hele stationshal. Als we eindelijk bij de bagagecontrole zijn, geeft mijn tas een boel gepiep. We moeten nogal wachten totdat iemand onze tas doorneemt, terwijl er tientallen beambten (ogenschijnlijk nietsdoend) rondlopen. Uiteindelijk is er niets aan de hand en mogen we door. Tijd voor koffie is er niet; we moeten gelijk instappen. De reis naar België gaat voorspoedig. Van mijn opkomende verkoudheid heb ik niet veel last, dankzij allerlei keelpastilles. Op station Brussel-Zuid hoeven we maar een kwartiertje in de straffe wind te zitten en dan kunnen we in de trein naar Amsterdam. Als die eenmaal op gang is, gaat hij wel erg langzaam. Bovendien rijdt hij niet verder dan Antwerpen. Daar moeten we met een enorme meute reizigers in de stoptrein naar Essen. Daar wachten bussen, is het bericht. De bussen wachten daar niet; de enorme meute reizigers moet wachten op de bussen. Er blijken er vijf heen en weer te pendelen tussen Essen en Roosendaal. Gelukkig is er een olijke stationsbeambte die wafels en water uitdeelt. We kunnen in de vierde bus die aankomt. Twintig minuten later zijn we op station Roosendaal. Daar nog vijftien minuten wachten op de trein naar Zutphen. De rest van de reis gaat vloeiend en uiteindelijk zijn we om negen uur, twee uur later dan aanvankelijk gepland, op het station in Apeldoorn. Bij de grillzaak eten we pizza en lamsshoarma. Half elf zijn de koffers uitgepakt en een uurtje later lig ik in bed. Het was een prachtige week: heel rustig aan gedaan, toch bijzonder veel gezien en gedaan. Drie topconcerten.

–

Donderdag 29 maart: Holborn + Steven Wilson in The Royal Albert Hall
[ uitgebreidere tekst volgt nog ]
Het ontbijt bij Cappadocia is vanmorgen toast met avocado, roerei en gerookte zalm eroverheen. Mooie combinatie. Verder koffie en sap. We nemen de underground naar Chancery Lane in de buurt Holborn. Even oriënteren waar we heen willen. We zien de Staple Inn en wandelen dan Chancery Lane in. Een regenbui. Niet lang. Tegen de tijd dat we op New Square en Lincoln’s Inn Fields komen, is het droog. Het is een aardig buurtje en we wandelen rond het park. De Old Curiosity Shop is een bezienswaardigheid tussen alle moderne gebouwen en bouwputten. Dan is het niet ver meer naar Aldwych. We drinken ergens koffie en lopen dan verder langs Somerset House naar de Thames. Nog even langs de rivier en bij Embankment nemen we de underground naar Knightsbridge. Daar regent het weer. We moeten even zoeken, maar dan vinden we Harrod’s (terug). Dit keer komen we iets verder dan de eerste zaal, maar na een half uur hebben we de drukte en het enorme aanbod al wel gezien. We lopen door de regen Brompton Road af naar South Kensington en druppelen na in Hoops & Toy. Het is er al druk, maar we vinden een tafeltje. Daar drinken we iets en later eten we (falafel)burgers. Inmiddels is het buiten weer droog. We gaan op tijd naar de Royal Albert Hall. Dit keer zitten we helemaal boven in de rausing circle op de tweede rij. We hopen erop dat we naar beneden de stalls in mogen, maar het lijkt echt uitverkocht. Er is voorprogramma: Richard Barbieri met een saxofoniste. Hij speelt stukken van zijn laatste plaat en na een half uurtje samen met Steven Wilson Buying New Soul. De show van Wilson zelf is nagenoeg hetzelfde als die van dinsdag, iets uitgebreider. Het geluid is vergelijkbaar met dat van dinsdag. We hebben redelijk zicht op het podium, maar minder op het projectiescherm erachter. Gelukkig worden vanavond filmopnames gemaakt, dus kunnen we later in het jaar alles nog eens (beter) terugkijken op dvd of bluray. Ik amuseer me overigens weer te pletter met wat deze zeer goede band op het podium neerzet. Er is een mooie toegift: een uitgeklede soloversie van Even Less en het korte maar indringende Blank Tapes. Daarna nog Sound Of Muzak en The Raven That Refused To Sing. Ik durf wat foto’s met de camera te maken. De meute mensen die na afloop naar het metrostation South Kensington loopt, is weer groot. Daardoor is het in de Underground heel vol, maar het gaat goed. Even na middernacht liggen we in bed.

–

Woensdag 28 maart: Greenwich
Half negen regent het. We nemen de underground naar Tower Hill. In pub Liberty Bounds ontbijten we met eggs benedict, sap, koffie, koffie en koffie. Als we naar de river taxi gaan, is het nog wel druilerig, maar geen plensbui meer. We hebben nog genoeg saldo op de Oysterkaart om heen en weer naar Greenwich te gaan. De heenreis duurt net twintig minuten. De aanlegpier is vlak naast de Cutty Sark. We gaan er niet op, maar ik maak wel een paar foto’s om Onze Vader jaloers te maken. Doel van ons tripje is de Greenwich Market en dan niet eens de overdekte Market zelf, maar wel een van de winkels: The Flood Gallery. Lasse Hoile exposeert er zijn portretten en presenteert zijn boek Portraits. Het is er niet druk en ik laat zijn boek signeren. Heel lang zijn we niet binnen, want zo groot is het niet. We slenteren nog wat rond over de markt en gaan dan iets drinken in pub Coach and Horses. Onze wandeling vervolgen we over Nelson Road en we komen langs het Maritime Museum en bij het Elisabeth House. Het is open en gratis toegankelijk. We nemen een kijkje binnen en het is nog vermakelijk ook. Uitzicht op het Old Royal Naval College en Greenwich Park achter het Elisabeth House is mooi. Het is niet ver naar Trafalgar Tavern aan de Thames. In de naastgelegen pub The Yacht drinken we iets en kunnen we mooi over de Thames kijken. Dan lopen we langs het Old Royal Naval College terug naar de pier. Tijdens de terugtocht is het bijna zonnig. We varen een eindje verder tot aan Westminster en zien zo de stad weer van een geheel andere kant. De Houses Of Parliament en de Big Ben staan grotendeels in de steigers. We houden een stop in St. Stephen’s Tavern en besluiten dat we het wel gehad hebben voor vandaag. Als we door Parliament Street en Whitehall lopen, begint het donker te worden. Op Trafalgar Square gaan we een metrostation in en na wat vertraging – een ongeluk bij Leicester Square waardoor we daar niet kunnen overstappen – komen we terug bij St. Pancras. We eten bij Best Mangal allerlei Turkse gerechten. Een wat snelle zaak, maar het eten is formidabel: brood met hummus, shoarma en garnalen in tomaten. Schuin tegenover ons hotel, in The Lucas Arms, drinken we nog een laatste drankje en dan gaan we vroeg slapen.

–

Dinsdag 27 maart: Victoria & Albert Museum + Steven Wilson in The Royal Albert Hall
Half negen staan we op. Vanmorgen nemen we ontbijt in het hotel. Het stelt niet zo heel veel voor, maar er is voldoende om een flink deel van de dag mee door te komen. Dan nemen we de underground naar South Kensington. Een groot deel van vandaag zijn we in het Victoria & Albert Museum. Een vorige keer zijn we er ook al eens geweest, maar je kunt er gerust dagen in rondzwerven en rondkijken. We bekijken jewelry, zilver, fashion, enkele zalen van Middle-East en uiteindelijk twee hoge zalen met enorme beelden. Halverwege de middag staan we buiten. In een klein pannenkoekenzaakje op het plein van Thurloe Street en Exhibition Road drinken we koffie, iets later vinden we een tafel in pub Hoop & Toy. We eten er en dan zijn we klaar voor vanavond. De klim van Exhibition Road valt mee; in mijn herinnering was die zwaarder. Ook The Royal Albert Hall staat in de steigers. We kunnen naar binnen en vinden de winkel. Een shirt en een tourboek. In de zaal hebben we niet al te goede plaatsen in de Stalls, maar toch zien we het podium redelijk. Het blijft een avontuur om in de zaal aanwezig te mogen zijn en we kijken onze ogen weer uit. Het openingsfilmpje Truth is vermakelijk en prikkelend. Dan begint het eerste stuk. Het geluid is (zoals bekend) niet zo heel goed en het duurt twintig minuten voordat ik erdoorheen kan luisteren. Maar dan ga ik er ook helemaal in op. De setlijst is bijna ‘gewoon’ aan wat Steven Wilson de afgelopen weken/maanden tijdens de tournee heeft gespeeld, behalve dat Ninet Tayeb in levenden lijve aanwezig is. Geluid en beeld sluiten weer mooi op elkaar aan en het is indrukwekkend. Verrassingen: The Creator Has A Mastertape, de hele zaal aan het disco dansen tijdens Permanating, Song Of Unborn (met nieuwe video) en in de toegift Blank Tapes met Ninet Tayeb. Tjonge. Na afloop lopen we met de meute mee naar de underground en nog geen half uur later drinken we iets in The Water Rats. Half een gaan we slapen.

–

Maandag 26 maart: The Tower of London
Half tien zijn we op. Eenmaal op gang gaan we naar Cappadocia en daar eten we toast met avocado en gepocheerd ei en drinken we koffie en jus. Vervolgens nemen we de underground naar Bank, maar we komen bij Monument uit. Via Gracechurch Street komen we bij de Leadenhall Market en dan staan we midden in The City tussen wolkenkrabbers à la Lloyds of London. Naar New York hoeven we niet meer, haha. Het is dan ook niet ver meer naar The Tower of London. Toegang is niet gratis, duur zelfs, maar we hebben het er graag voor over. Bijzonder om op deze historische grond rond te kijken. We zien The Crown Jewels, The White Tower, the Torture Tower en lopen een stuk over de vestingsmuur. Ergens is er gelegenheid voor koffie en lemoncake. Na een paar uur hebben we het gezien en gaan we er aan de kant van de Thames eruit. Even op London Bridge kijken? Doen we. ook bijzonder. De Wetherspoon pub The Liberty Bounds kijkt uit op de Tower en de Thames en daar drinken we iets. Erna nemen we de underground naar Covent Garden. In Neal Street hebben we in 2011 een Indiaas restaurant bezocht en ja hoor, Punjab is er nog. We eten hete pompoen en lamb curry, zeer goed. Dan nemen we de underground weer terug en schuin tegenover het hotel drinken we het laatste glas in The Lucas Arms.

–

Zondag 26 maart: Camden Market + Yes in the Palladium
Pas om kwart voor tien zijn we wakker. Dat betekent dat we eind van de ochtend op straat lopen op zoek naar een gelegenheid waar we kunnen ontbijten. Niet ver van het hotel in Gray’s Inn Road vinden we bistro Cappadocia en daar eten we eggs benedict en drinken we koffie en versgeperst sinaasappelsap. Het is een klein tentje, gerund door van oorsprong Turkse ondernemers en waar behalve de toerist ook veel lokale bevolking komt. Hebben we vandaag een programma? Tot vanavond niet echt. We nemen de underground naar Camden Town. Daar blijkt het heel druk. Dat is niet erg. We hebben geen haast en hoeven niets. Alle kramen lijken op elkaar en met wat moeite vinden we her en der wat echt speciaals. De Vrouw koopt een bijzondere gebreide muts en even verderop vind ik in een speciale kraam een geweldige jas. Geld uitgeven, dat gaat hier gemakkelijk. Na een paar uurtjes hebben we het gezien en gaan we ergens koffie met wortel- en limoentaart eten. Dan pakken we de underground naar Charing Cross Road. In The Monteque Pyke drinken we iets en eten we fish and chips. Is het dan tijd? Dan is het bijna tijd. Via Oxford Street lopen we naar Argyll Street en daar zien we al snel The Palladium. Bij binnenkomst doe ik boodschappen: het (dikke) tourboek en de nieuwe cd Fly From Here – Return Trip. The Palladium blijkt een heel mooie zaal. Acht uur begint het. Yes! Bill Bruford doet de introductie: ‘Actually, I’m the only original band member on stage tonight.’ We zitten op het eerste balkon, achterin, maar het geluid is heel goed. Gelijk met Yours Is No Disgrace weten we dat het snor zit. De eerste set bestaat uit songs van diverse albums uit de jaren zeventig en is solide. In de pauze blijkt dat De Vrouw last heeft van haar knie; de krappe beenruimte helpt niet mee. We organiseren dat ze op het achterpad kan zitten; daar is het zicht ook prima. Was de eerste helft van het concert al verrassend goed, de tweede helft is geweldig. (Na de show uit 2016 in Utrecht hield ik mijn hart een beetje vast.) Sowieso zit de vaart er weer in, dankzij ‘jonge’ drummer Jay Schellen. Als de oude drummer het eind van de tweede set overneemt, zakt het in mijn beleving weer wat in. Voor mij is het hoogtepunt Ritual. De eerste toegift is Tempus Fugit mét Trevor Horn en daarna krijgen we nog Roundabout en (de iets ingekorte) Starship Trooper. Alles bij elkaar een mooie show! Eerder vandaag had De Vrouw contact met Paula van Yesfocus; zij en Jan zijn ook hier in Londen en hebben geprobeerd om ons mee te krijgen naar achteren om na afloop de band te ontmoeten. Dat is niet gelukt, maar als we naar beneden lopen, glippen we de grote zaal weer in en voor het podium spreken we hen nog even. We krijgen een goodiebag (omdat we er dinsdag in Tilburg niet bij kunnen zijn). Leuk! Dank! Mooie avond. We gaan met de underground terug naar St. Pancras. Het is zondagavond laat en nergens is meer iets open voor een laatste drankje. Dan maar slapen.

–

Zaterdag 26 maart: van Brussel naar Londen
Om tien uur staan we weer op het station. Daar nuttigen we ontbijt en koffie. Inchecken gaat zeer voorspoedig. Iets voor een uur hebben we de trein en twee uur plaatselijke tijd zijn we in London. We halen geld, bekijken hoe veel er nog op onze openbaar-vervoerkaarten staat (voldoende) en gaan dan op zoek naar Gray’s Inn Road. Die is niet ver. Na nog geen tien minuten lopen staan we voor ons hotel. Ernaast is pub The Water Rats. Daar drinken we iets. Wacht: The Water Rats, dat is toch een klein genootschap waar … precies. Boven ons tafeltje hangt aan de muur een foto met leden van de orde en prominent in het midden zit de heer Rick Wakeman. In het hotel moeten we even wachten tot we kunnen inchecken, want het computersysteem is er niet. We krijgen koffie en een tegoedbon om een keer het ontbijt in het hotel te gebruiken. Onze kamer is op de zevende (en bovenste) verdieping en is klein kamer, maar voldoende. We wandelen terug naar het station en nemen de underground naar Baker Street. De Vrouw zou graag het Sherlock Holmes museum binnen willen, maar het is er heel druk en er staat een lange wachtrij. In plaats daarvan neuzen we rond in de bijbehorende museumwinkel en daarna gaan we ets drinken in pub Globe aan Marylebone Road. Het is ondertussen al begin van de avond, dus gaan we op zoek naar een plaats om te eten. Een paar jaar geleden waren we hier in de buurt in een Turks restaurant. zou het er nog zijn? We lopen een paar honderd meter Crawford Street in en zowaar: daar is Ishtar nog altijd. We krijgen een tafel voor twee ergens achterin en zeggen dat we alle tijd hebben en er dus geen haast nodig is. Toch gaat het sneller dan verwacht. Het eten is bijzonder goed: börek vooraf en erna gegrild lamsvlees van de spies. Toe is er baklava met pistache-ijs. We nemen de underground terug naar St. Pancras en zoeken daar een tent om nog iets te drinken. Die vinden we: de Bar & Blocks in York Way. Dan gaan we terug naar het hotel en om half elf gaan we slapen.

• • •
 

19-03-2018

Hoog tijd voor een kroegverhaal (7)

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2018 — bazbo @ 01:00

Dat vond ik niet. Toch ging ik naar café Tegen zessen. Ik had wel met Marjolein thuis kunnen afspreken, maar ik wilde kunnen weggaan wanneer ik daar zin in had.
(more…)

• • •
 

15-03-2018

B-log: 17 t/m 23 maart 2018

Filed under: B-log 2018 — bazbo @ 20:45

Vrijdag 23 maart: naar Brussel
Zeven uur op. De Vrouw blijkt de meeste douchespullen al ingepakt te hebben. Handig. Koffie, krant, webstek. Dan wandel ik naar de biowinkel voor de laatste boodschappen. Tostilunch. Begin van de middag lopen we naar het station. De reis naar Brussel (vandaag) en Londen (morgen) kan beginnen. Niet dus. We zijn nog niet halverwege het station of De Vrouw roept achter me of ik iets verloren ben. Ik kijk om. Ze heeft de hak van een schoen in haar hand. Verroest, vandaar dat ik ineens zo anders liep. Barst, mijn mooie, allermooiste paarse schoenen! We lopen een stuk terug en gaan een hakkenbar binnen. Voor nog geen zes neuro’s zijn beide hakken binnen vijf minuten vervangen. Fijn! Door dit avontuur hebben we de trein een half uur later. De reis gaat via Zutphen en Roosendaal. Daar hebben we bijna een uur overstaptijd. Niet erg. De rest van de rit gaat ook voorspoedig en we zijn begin van de avond op station Brussel-Zuid. Het hotel is aan de overkant van de straat. Mooie kamer. Gaan we naar het stadscentrum voor een hapje eten? Nee, we wandelen langs de Hallepoort en gaan bij La Porteuse d’Au de gebruikelijke biefstuk met frieten en salade eten. Garnaal- en kaaskroketten vooraf. Lekker. Elf uur zijn we in de hotelkamer terug en gaan we slapen.
Muziek vandaag: async (Ryuichi Sakamoto), Nexus (Virgil Howe & Steve Howe), Around The World In A Day (Prince), The Love Symbol (Prince)

–

Donderdag 22 maart:
Vroeg wakker. Alles fijn. Op de werkplek verricht ik heel veel werkzaamheden. De nieuwe webstek van Kunst-Zinnig-Brein is online! Hij ziet er echt geweldig uit. Reacties van collega’s zijn ook zeer goed. Mooi werk, Emma! Tussen de middag wandel ik kort door bos en veld. In de middag rond ik van alles af en om kwart over vier heb ik anderhalve week vakantie. Thuis loop ik naar een klerenwinkel voor een nieuwe zwarte broek en ik koop een laatste brood van de Turkse bakker in de straat. De Vrouw is dan ook thuis. Ik maak het avondeten. Heel gemakkelijk: de soep van gisteren opwarmen en er brood bij snijden. Het nagerecht is minstens zo eenvoudig: fruityoghurts. Na de afwas maak ik een eerste nieuwsbericht op de nieuwe webstek van KZB, werk ik mijn eigen webstek bij en lees en luister ik wat tot het half elf is.
Muziek vandaag: Lovesexy (Prince), Crosswinds (Billy Cobham), Monochrome (Daniel Cavanagh), Lumen (Jansen & Barbieri)

–

Woensdag 21 maart:
Kwart over zeven op. Fijne douche. Had ik al gezegd dat we tegenwoordig een fijne douche hebben? We hebben een fijne douche. Koffie, krant. Meer koffie met De Vrouw. We spreken wat zaken door voor de komende week. Dan wandelen we het centrum in voor enkele boodschappen. Ik wandel door naar de biowinkel. Lunch. Drie uur sta ik bij Max.nl en even later is Ank er ook. Allemensen, wat heeft Emma een goede site gemaakt voor Kunst-Zinnig-Brein. We regelen nog wat laatste dingen. Morgen gaat hij online! We hebben niet genoeg woorden of cadeaus om onze waardering voor Emma uit te spreken. Dank je in hoofdletters. DANK JE. Buiten praten Ank en ik na. Volgend project: hoe krijgen we continuïteit in het project Kunst-Zinnig-Brein? Ik heb al wat zaken op papier gezet en ga deze spoedig delen met mensen binnen de organisatie in Arnhem. Thuis maak ik het avondeten. Soep van bloemkool met spek en chorizo en rode paprika. Nagerecht: fruityoghurt met aardbeien. In de avond werk ik de webstek bij, maak ik een instagramaccount voor Kunst-Zinnig-Brein aan en lees en luister ik iets. Tien uur is het weer zover. Goede dag.
Muziek vandaag: Warp (Jon Balke), Country Airs (Rick Wakeman), Brave (Steven Wilson 2018 remaster) (Marillion), Opel (Syd Barrett)

–

Dinsdag 20 maart:
Minder koud. Toch glad op straat. IJzel. Verder alles goed. Veel te doen op de werkplek. Ik wandel tussen de middag door bos en zon. Ook in de middag volop werk. Wie weet krijg ik het donderdag klaar voor ik een week weg ben. Zes uur thuis. De Vrouw is met De Zoon de hort op. Ik maak het restant van de lasagne van gisteren warm en eet het op. Afwas, afval. Dan de webstek. Plots bedenk ik me dat ik helemaal vergeet om hard te lopen. Het is te laat. De Vrouw is tegen negenen thuis. Ik lees en luister. Half elf. Dag van niks. Toch opgewekt. Dat is wat waard. Wat precies, dat weet ik niet. Voelt goed.
Muziek vandaag: Lovesexy (Prince), American Utopia (David Byrne), de cd die mee kwam met Bakin’ @ The Potato! (Mike Keneally Band), Playing In A Room With People (Jansen Barbieri & Karn)

–

Maandag 19 maart:
Koud vanmorgen. Als ik in de bus ga zitten, schiet de schouderband van mijn tas kapot. Barst. Zaterdag naar de markt. Ik mocht ermee terug als er wat mee was. Wacht, zaterdag zit ik in de trein naar Londen. Het is zonnig, maar nog wel erg koud. Op de werkplek doe ik veel. Tussen de middag wandel ik door veld en bos en zon en kou. In de middag ook weer veel te doen. Zes uur thuis. Ik maak avondeten. Lasagne van verse bladen en twee zakken sla die De Zoon meenam. De Vrouw is er pas om iets voor acht. We eten de lasagne. Aardbeien ernaast. Ik was af. Het is half negen geweest als ik wat kan lezen en luisteren. Tien uur ga ik dan weer slapen.
Muziek vandaag: American Utopia (David Byrne), Crosswinds (Billy Cobham)

–

Zondag 18 maart: My name is Prince – Amsterdam
Kwart over zeven op. We hebben de trein van tien uur naar Amsterdam. Omdat het boekenweek is (geweest), reizen we vandaag gratis met het boekenweekgeschenk. In Amsterdam waait het enorm en is het dus zeer koud. Gelukkig is het niet ver naar de Beurs van Berlage. Daar bekijken we de tentoonstelling My name is Prince. Wat zal ik er eens van zeggen? Het is een aardig overzicht van gitaren, kleding en platen. Wat ik mis is de diepgang, de thema’s van de artiest, de dilemma’s waarmee hij van doen had, zijn muzikale betekenis, zijn gitaarwerk. Toch anderhalf hoogst aangename uren doorgebracht. We lunchen in de bistro van de beurs. Dan sjouwen we naar de Haarlemmerstraat. In de schoenenwinkel koop ik eerst een jasje, daarna ook de bijpassende schoenen. Extravagant, dat is het. We wandelen langs wat grachten en besluiten dan dat het te koud is om langer te blijven. Bij het station drinken we nog iets in een café, dan pakken we de trein. Door een technische storing rijdt er niets tussen Amsterdam en Amersfoort, dus nemen we de trein naar Utrecht. We reizen immers gratis vandaag. In Utrecht is de trein naar Enschede propvol, dus kiezen we ervoor om niet te gaan staan, maar om een half uur op het station in wat winkels door te brengen en dan een trein naar Amersfoort te nemen. Daar aangekomen is de overstap zeer vloeiend. Ergens halverwege Apeldoorn staat de trein plots stil. Er is een technisch mankement en het personeel gaat bekijken wat het is. Na een kwartier blijkt het loos alarm. Zeven uur zijn we op het station. In de lokale grillroom eten we köfte met kaas. Acht uur thuis. Ik werk de webstek bij en lees en luister nog iets tot het bijna tien uur is.
Muziek vandaag: Blade Runner (Vangelis), Miss Balanco (Clara Moreno), M. (sampler) (Jansen Barbieri & Karn)

–

Zaterdag 17 maart:
Kwart over zeven uit bed. Koffie, klussen, krant. Buiten is het heel koud. Het vriest en er staat een fikse noordoostenwind. Ik bel de helpdesk van de elektronicawinkel over de lekkage bij de kraan. ‘Ik wil graag in contact komen met het filiaal in Apeldoorn.’ ‘Nee, meneer. Dat kan niet. Alleen via mail. Dit soort zaken kunnen wij hier bij de klantenservice het beste afhandelen.’ ‘Nou, ik ben benieuwd. De twee heren monteurs hebben de slang van mijn wasdroogcombinatie niet goed gemonteerd. Er stroomt water.’ ‘Ja meneer, maar het kan ook aan de kraan liggen, hè?’ ‘Nee, dat kan niet. Die zit er net op. Splinternieuw. Nog nooit gebruikt. Het was volledig droog. Totdat jullie monteurs de slang van de wasdroogcombinatie erop vast maakten.’ ‘Toch eerst maar even alles loshalen en opnieuw monteren.’ ‘Ja, dat is het hem nou juist. Dat wilde ik niet doen, want ik heb ervoor betaald dat jullie monteurs dat goed zouden doen.’ ‘Zonder dat we zeker weten dat het niet aan de kraan ligt, kan ik niets voor u betekenen.’ Dan niet. Halverwege de ochtend wandel ik naar de biowinkel en snel terug. Nog meer koffie met De Vrouw. Dan loop ik het centrum in. Ergens een waterpomptang kopen, vervolgens fruit op de markt en broodjes bij de Turkse bakker in de straat. Thuis draai ik de wasmachineslang van de kraan af. In ieder geval ontdek ik dat de aansluiting van de slang bij de machine los zit en een straal water veroorzaakt. Ik draai de slang weer op de kraan. Er drupt nog wel wat, maar er is veel minder water dan voorheen. Even aanzien nog, anders maandag toch maar weer schelden, tieren en vloeken bij de klantenservice. De wasmachine gaat aan. De Vrouw en ik maken van alles schoon in huis. De Zoon komt om half drie lunchen. Erna gaan zij naar de bioscoop. Ik zie een muziekdocumentaire en ga dan avondeten maken. De beroemde zuurkoolschotel met spek en witte bonen en ernaast de kipworsten van de Turkse slager uit de straat en een salade van bosui, komkommer, aardbei en framboos. Kwart over zeven zitten we aan tafel. Een uur later heb ik de boel afgewassen en afval naar de containers gebracht. Dan kan ik zitten en lezen en luisteren en om elf uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: 1492 (Vangelis), To The Bone (Steven Wilson), de documentaire die mee kwam met de doos Misplaced Childhood (Deluxe Edition) (Marillion), Hesitation Marks (Nine Inch Nails), Live at the Fairfield Halls, 1974 (Caravan)

• • •
 

08-03-2018

B-log: 10 t/m 16 maart 2018

Filed under: B-log 2018 — bazbo @ 19:13

Vrijdag 16 maart:
Half acht uit bed. Als ik onder de douche sta, gaat de deurbel. Verhip, dat is vroeg. De wasdroogcombinatie en de televisie zijn er. Snel in de kleren. De twee heren die het spul komen brengen en aansluiten stellen lastige vragen, hebben allerlei gegevens en gereedschap nodig en doen dat op een manier die mij veel spanning opleveren. Ik wil niet dat het gebeurt, maar het gebeurt. Na een half uur zijn ze weg. Mijn opgejaagd gevoel kost me veel energie en ik ben ’s morgens vroeg al doodmoe. De televisie doet het. De wasdroogcombinatie ook, maar er lekt water bij de kraan. Verhip, ik dacht toch dat we dat niet meer zouden hebben. Nou, even aankijken en anders maandag contact opnemen. Halverwege de dag blijkt het fiks te druppelen. De Vrouw gaat halverwege de ochtend naar het werk. Ik zoek uit hoe de wasdroogcombinatie werkt en ga dan boodschappen doen bij twee supermarkten. Het is nu nog droog buiten. Wel flink wat kouder dan de afgelopen dagen. Als ik thuis ben lunch ik. Ik ben doodmoe, merk ik. Alle energie gaat zitten in wat ik allemaal nog moet en wil doen. Ik poets de rest van de badkamer, werk kabelgedoe weg in de woonkamer en maak de keuken van boven tot onder schoon. Dan is het mooi. De Vrouw is er om half vijf. Een half uur later De Zoon ook. Ik heb dan het avondeten klaar. Eenvoudige hap: een salade van bosui, komkommer, tomaat en feta, met gebakken aardappelen en shoarma. Erbij een goede knoflookyoghurtmayo. Half zes gaan De Vrouw en De Zoon naar de bioscoop. Ik was af, doe een was (nu stopt het apparaat met een hoop gepiep tijdens het spoelprogramma, maar ik stop het programma en ga verder met centrifugeren en dat lukt), rust uit, zie een muziekfilm en lees en luister. De Vrouw is er weer om negen uur. Ik wil om half elf gaan slapen, maar dan blijkt de wasmachineaansluiting dusdanig gelekt te hebben, dat er veel water op de vloer staat. Barst. Het opruimen kost niet veel tijd, de ergernis wel veel energie.
Muziek vandaag: Soil Festivities (Vangelis), Chariots Of Fire (Vangelis), Unsung Prophets & Dead Messiahs (Orphaned Land), More Than A Dream – The Dream Complete (Unitopia), de documentaire die mee kwam met de doos Brave (Deluxe Edition) (Marillion), Static (Dave Kerzner), A Map Of The World (Pat Metheny)

–

Donderdag 15 maart:
Zeven uur op. Douchen, voor het gemak. Koffie, krant. De Vrouw gaat naar het werk. Ik doe de werklaptop open en doe allerlei werkzaamheden voor Arnhem, de Kap en Kunst-Zinnig-Brein. Na tien uur wandel ik naar de biomarkt en koop wat goede kazen. Op de terugweg langs de boekwinkel voor de aankoop van Varanen, orang-oetans en paradijsvogels – Reize nmet Alfred Russel Wallace door Indonesië (Alexander Reeuwijk). Thuis nog wat werken. Dan maak ik een groot deel van de badkamer schoon. Ook maak ik de tv-kast schoon, poets ik de hal en dweil ik de vloer in de hal en de entree. Ik heb de bus van half vier naar Arnhem. In een tapasrestaurant tref ik mijn vaste ploeg collega’s. We krijgen allerlei hapjes voorgezet. Leuk, lekker, aangenaam. Half acht sta ik op de bus te wachten. Kwart over acht ben ik thuis. Even bijkletsen, dan lezen en luisteren. Half elf is de energie op en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Fractured (Lunatic Soul), het derde en vierde plaatje uit de doos Brave (Deluxe Edition) (Marillion), To The Bone (Steven Wilson), Three Piece Suite (Gentle Giant), Clock Unwound (Gentle Knife)

–

Woensdag 14 maart:
Vroeg op. Maar eens uitgebreid douchen in de nieuwe douche. Het werkt allemaal fijn, ook al is het allemaal nog niet af. Vanmorgen is het weer rustig op de werkplek in Arnhem. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag doe ik nog een beetje en om half zes ben ik thuis. De Vrouw is bezig het huis globaal schoon te maken. De bouwvakker is weg en komt voorlopig even niet. Bijna alles is klaar. De kast in de badkamer hangt, douchegarnituur is af, radiatoren zijn aangesloten en accessoires in toilet en badkamer hangen. Na Pasen gaat hij een badkamerwand nog voorzien van betoncirré en plaatst hij het badmeubel dat dan op maat gemaakt is. Ik maak avondeten. Spek bakken, gehakt erbij, kerriekruiden, uien, knoflook, pepers, courgette, witte kool, veldsla en linzen. De salade erbij is van bosui, komkommer, kerstomaat en peer. Als ik afgewassen heb, breng ik een boel bouwafval naar de containers. De galerij is weer leeg. Ik doe nog wat werk voor de Kap en dan is het acht uur geweest en mooi. Lezen en luisteren en half elf naar bed.
Muziek vandaag: The Night Siren (Steve Hackett), Here Come The Warm Jets (Brian Eno), Gentle Knife (Gentle Knife)

–

Dinsdag 13 maart:
Voor het eerst douchen in de nieuwe douche. Niet met de stortdouche, maar met de handdouche. De stortdouche is nog niet aangesloten, de handdouche wel, vandaar. Wat een ruimte. Het werkt fijn. Op het werk is het ook fijn. Tussen de middag wandel ik door het bos en een beetje regen. In de middag ga ik verder met het werk. Morgen nog weer verder. Half zes ben ik thuis. De Zoon komt mee-eten. De Vrouw serveert wraps met een vulling van gehakt en allerlei rauwkost. Half acht is alles op en opgeruimd en mag ik moe inzakken. Ik mail, kijk of ik het werk voor de Kap kan afronden (niet), lees en luister.
Muziek vandaag: Brave (Steven Wilson 2018 remaster) (Marillion), het plaatje dat met de PROG mee kwam

–

Maandag 12 maart:
Kwart over zes. Gaan we weer. Niet heel goed geslapen. Koffie. De bouwvakkers zijn er om half negen. Vandaag gaat het plafond in de badkamer erin en plaatsen ze de douchewand. Mooi. Ik heb de werklaptop opengeklapt en doe van alles voor het werk in Arnhem. Halverwege de ochtend wandel ik naar de Kap. Een medewerker moet mij voorzien van materiaal voor een artikel voor een wijkkrant. Het gesprek duurt nog geen kwartier. ‘Nu al klaar?’ Nee, klaar is het nog niet, maar ik heb voldoende. De Vrouw is inmiddels naar het werk; ik ga gestaag verder. Lunch met Arabisch brood. Begin van de middag maak ik het artikel voor de Kap. Tussendoor doe ik veel werkzaamheden voor Arnhem. De bouwvakkers zijn laat weg. Het plafond zit er inderdaad in, de douchewand staat, de douchegarnituur hangt grotendeels en de verwarmingsbuizen naar de keuken zijn bijna doorgetrokken. Morgen kunnen we douchen met de handdouche. Vraag is even of het badmeubel en de betonciré op tijd geleverd zijn. De kast onder de wasdroogmachine past precies en de afvoer ligt gereed. Vrijdag kunnen we dus weer wassen. Heel fijn. Als de mannen weg zijn, mag ik schoonmaken en dat is nogal een klus. Overal zaagsel en schaafsel. Vegen, dweilen en stofzuigen. Erna maak ik eten. Bieten koken en dan een soep van die bieten, uien, dille en karwijzaad. Pureren en dan amandelroom, gebakken spekjes, rode uien en rookworst erdoorheen. Broodjes en fetakaas erbij. De Vrouw is er na half negen. Dan eten we. Ik was nog af en heb dan een half uur voordat het tien uur is.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), Heavy Horses (New Shoes Edition – Steven Wilson 2018 remaster) (Jethro Tull), Vier (Perfect Beings), Earth (Vangelis), On Track (Damanek), Skyscraper Souls – DBA3 (Downes Braide Association), _ism (Jansen Barbieri & Karn), Riverhead (Ulver)

–

Zondag 11 maart:
Kwart voor acht wakker en op. Koffie, webstek. Nog meer koffie. Dan is De Vrouw ook op en drinken we nog meer koffie. De Zoon komt om half een lunchen. In de middag ruim ik het balkon op en maak ik de badkamerkast die daar al een jaar staat schoon en leeg. Die gaat deze week de badkamer in, vandaar. Eind van de middag lees ik zowel het boekenweekessay als het boekenweekgeschenk uit. Beide alleraardigste boekjes. Dan maak ik avondeten. Kliekendag. De curry van donderdag en de Turkse schotel van gisteren. Toe allerlei restanten ijs met aardbeien en blauwe bessen. In de avond heb ik dan weer rust om te luisteren en te lezen. De PROG is ook uit en ik begin in De heilige Rita (Tommy Wieringa). Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Romance Of The Victorian Age (Rick Wakeman & Adam Wakeman), Tapestries (Rick Wakeman & Adam Wakeman), Arvo Pärt – Complete Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), Nexus (Virgil Howe & Steve Howe), The Confessions Of Dr. Dream And Other Stories (Kevin Ayers), Caravan & The New Symphonia (Caravan), Changing Hands (Jansen Barbieri & Takemura)

–

Zaterdag 10 maart:
Op tijd op. Ik ben om kwart over zeven zeer wakker. Koffie, webstek, krant. Halverwege de ochtend fietsen De Vrouw en ik naar een elektronicazaak. Al snel schaffen we een was-droogcombinatie aan. Ook nog even kijken naar een televisie. Een wat grotere dan die er nu staat zou De Vrouw prettig vinden. Waarom ook niet? Als alles voorspoedig gaat, krijgen we het vrijdag geleverd. We pakken nog wat bouwmarkten mee om badkamerassecoires uit te zoeken. We weten echter niet of de douchegarnituur die we al hebben chroom of roestvrij staal is. Thuis even kijken. Nu we toch thuis zijn, happen we gelijk maar een lunch weg. Ik wandel naar de markt voor fruit en naar de boekwinkel voor De heilige Rita (Tommy Wieringa) en Natuurlijk (Jan Terlouw), zodat ik het boekenweekgeschenk en boekenweekessay in ieder geval heb. Indonesië door Alexander Reeuwijk is er nog niet, maar komt in de loop van de week. Dan fiets ik nog een keer naar de bouwmarkt voor badkamerassecoires in chroom. De Berghuizerweg is niet meer wat het geweest is. Slechts drie van de oorspronkelijke huizen staan er nog. Het huis van Gertie heeft plaatsgemaakt voor bedrijfspanden. Wat heb ik er veel gespeeld. Heb ik daarover al geschreven? Ik zou Alles kan kapot erop moeten naslaan. Geen zin in nu. Thuis een half uurtje zitten, dan avondeten maken. De Turkse gehaktschotel met tomaat en wilde spinazie. Iemand moet het doen. Ik doe het. Het is redelijk snel klaar en om half zeven is alles afgewassen en breng ik afval naar de container. In de avond zie ik twee muziekdvd’s en lees ik nog iets. Elf uur slapen.
Muziek vandaag: Siwan (Jon Balke), Other Stories In A Small Room (Jansen & Barbieri), Meu Samba Torto (Clara Moreno with Celso Fonseca & Joyce), de dvd Bakin’ @ The Potato! (Mike Keneally Band), de dvd Roxy – The Movie (Frank Zappa), The Extinction Suite (Steve Jansen)

• • •
 

05-03-2018

Lotgenoten (0009)

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2018 — bazbo @ 01:00

De wonderschone met de enorme bos zwarte krullen lachte haar parelwitte tanden bloot en deed haar donkere ogen glinsteren. Toen liep ze door. Ik keek haar na. Een zwart leren jasje, zwarte sportschoenen en een grijze yogabroek. In die yogabroek zat een hoogst aangename achterkant.
(more…)

• • •
 
« Vorige pagina — Volgende pagina »