Bas Langereis leest u voor!

De schrijver zou het wel weten. Zo’n meisje als dit zou hij koesteren.

(more…)

Vrijdag 28 oktober:
Ik slaap goed en sta uitgerust op. Dit is heel andere koek dan gisterenavond. Buiten op de fiets is het zacht. Op de nieuwe werkplek is de stapel werk hoog en ik stel prioriteiten in wat ik wel en niet uitvoer. Veel werk verzet ik; veel ligt tot volgende week. Om een uur zeg ik: ‘Tot volgende week.’ Via enkele winkels rijd ik naar huis. Daar een eenvoudige lunch. Ik bereid avondeten voor door alvast lamsbout te snijden en voor te pruttelen. Ook snijd ik pompoen, die doe ik drie kwartier voordat we aan tafel gaan erbij, net als een zak veldsla, een hand rozijnen en wat water. Ernaast maak ik een salade van radijs, komkommer, bosui en tomaat in een mosterddressing Zes uur is De Zoon er en eten we. Nagerecht bestaat uit diverse soorten bioijs. Vanavond gaan we gedrieën naar de verjaardag van Arie en Freek, iets verderop in de straat. In het begin is het er rustig en gezellig; later is wat meer volk en slaat de vermoeidheid toe. Ik kan gesprekken niet volgen, er is te veel door elkaar en ik ga om kwart voor elf naar huis. Daar ga ik gelijk slapen.
Muziek vandaag: laatste helft van Day Trip (Pat Metheny, Christian McBride & Antonio Sanchez), Sorceress (Opeth), Invention Of Knowledge (Anderson/Stolt), Distant Satellites (Anathema)

#Apeldoorn today: pic.twitter.com/FhgFf2O9r5

— Bas Langereis (@balangereis) 28 oktober 2016

–

Donderdag 27 oktober:
En weer vroeg op. Ik heb wat meer tijd, want ik wandel pas om tien voor zeven de deur uit. Buiten is het donker, maar zacht. Ik loop naar de carpoolplek en ben om acht uur op de werkplek. Ik krijg een hoop mail in de trant van: ‘Leuk artikel in de krant, Bas!’ Blijkt dat het stuk over de kinderwagen pas gisteren ook in de Gelderlander is verschenen. Inmiddels heb ik de kinderwagen overigens al weggegeven aan een museum in Garderen; binnenkort komen ze ‘m ophalen. Op de werkplek doe ik in de ochtend een paar grote klussen die waren blijven liggen. Ik keek ertegenop en uiteindelijk ben ik binnen een uur klaar, je zult het altijd zien. Dat geeft veel tijd en ruimte voor de rest van de dag. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Plots voel ik angst en ik weet niet waarom. Is er veel dat er op me af komt? Ja, er is veel. Later doe ik nog veel meer achterstallig werk en uiteindelijk heb ik het deze week in mijn eentje uitstekend gered in ons team. Wel ligt er nog een ongelofelijke hoeveelheid werk voor de komende week, maar dat mag. En ik ben doodop. Zes uur ben ik thuis. Volkomen ingezakt. De Vrouw heeft een schotel gemaakt van chorizo, ui, courgette en tomaten. Zeer smakelijk. Er staat een salade van meloen, mango en ananas naast. Ook goed. Hardlopen gaat minder goed. Ik ben zo vermoeid, dat ik een extra wandelpauze moet houden en uitgeteld kom ik terug. Ik probeer wat te lezen en te luisteren aan de keukentafel, maar ik kan mijn aandacht er niet bij houden. Half tien ga ik slapen.
Muziek vandaag: Köhntarkösz (Magma), eerste helft van Day Trip (Pat Metheny, Christian McBride & Antonio Sanchez)

En nu ook in @DeGelderlander! #museum pic.twitter.com/mvY03PvTjJ

— Bas Langereis (@balangereis) 27 oktober 2016

#Schaarsbergen today: pic.twitter.com/GPAZgmBxTD

— Bas Langereis (@balangereis) 27 oktober 2016

–

Woensdag 26 oktober:
Ik slaap goed. Diep ook. Ik ben nog niet wakker. Opstaan doe ik automatisch. Vijf minuten later is alles redelijk oké. Minder pijn in mijn hand? Het lijkt erop. Acht uur fiets ik naar de nieuwe werkplek. Het is koud, dus heb ik voor het eerst handschoenen aan. Ben benieuwd of ik ze vanmiddag uit kan laten. Vast wel. Op de nieuwe werkplek ligt veel en ik werk gestaag een boel af. Vrijdag verder. Een uur fiets ik via de supermarkt weer naar huis. Daar een eenvoudige lunch en ik zet vervolgens de foto’s van Stockholm op de webstek. De Vrouw is even thuis en om vier uur bezichtigen we een appartement in het centrum. Leuk, licht, maar te weinig ruimte in de woonkamer en de tweede slaapkamer. Volgens mij vindt de makelaar het ook niet wat, want hij vertelt weinig tot niets en laat ons ook niet de berging zien. De Vrouw gaat om half zes nog werken. Ik maak de fotoklus op de webstek af en begin aan avondeten. Hoop restanten: bamisoep, palmkoolschotel en andijviestoemp, maar daarnaast bak ik ook pepersteaks en maak ik een salade van bosui, komkommer, tomaat, rode paprika en pecannoten. De Vrouw is om kwart over zeven thuis en we eten alles op. Erna lees en luister ik aan de keukentafel tot het tien uur is en ik naar bed ga.
Muziek vandaag: Skylarking (2016 Steven Wilson remix( (XTC), Solid Ether (Nils Petter Molvaer), Requiem (Goat), Alive Again (Neal Morse Band), Mëkanïk Dëstruktïv Kömmandöh (Magma)

–

Dinsdag 25 oktober:
Het lijkt minder met de pijntjes. Mooi. Buiten is het vochtig en mistig. De bus is laat; ik mis de aansluiting in Arnhem en ben een half uurtje later op de werkplek. Daar handel ik veel af. Tussen de middag loop ik door bos en veld. In de middag heb ik een paar schrijfklussen die ik niet af krijg, omdat er ook nog wat tussendoorkomend overleg is. Donderdag moet ik opschieten. Zes uur ben ik thuis. Ik ben erg vermoeid. De Vrouw heeft bamisoep gemaakt en De Zoon komt meehelpen met opeten. Het is donker als ik ga hardlopen. Dat is niet erg. Het lopen gaat lekker. Ik lees en luister nog iets aan de keukentafel en ga om tien uur naar bed.
Muziek vandaag: Forever Changes (Love), 1.001 Centigrades – Magma 2 (Magma)

#Schaarsbergen #Warnsborn today: pic.twitter.com/n69pXT3jWu

— Bas Langereis (@balangereis) 25 oktober 2016

Happy birthday, @TheJonAnderson @AndersonRabinWa pic.twitter.com/cXW47ZCNBB

— Bas Langereis (@balangereis) 25 oktober 2016

–

Maandag 24 oktober:
Red ik het? Ik red het. Mijn hoofd gonst en ik voel wat druk op mijn hoofd. Dat is een teken dat het (te) veel is en dat ik alert ben en ga doseren. Daarbij heb ik sinds enige dagen al pijn in mijn handen en een soortgelijke pijn als ik bepaalde spieren in mijn voeten aanspan. Wat is dat nu weer? Net nu ik het niet meer zo erg vind om ouder te worden, krijgen we dit soort pijntjes. Eenmaal op gang ben ik lekker op gang en gaat het prima. Voorspoedige reis naar de werkplek. Peter heeft me uitgenodigd voor een werksessie in Breda op een woensdagmiddag over twee weken; ik moet wel wat organiseren om daarbij aanwezig te kunnen zijn. Deze week ben ik alleen in ons team op de werkplek en er ligt veel, maar ik heb snel overzicht en handel de belangrijke zaken af. Tussen de middag wandel ik door het bos. Daarna heb ik nog flink tijd en gelegenheid om wat schrijfwerk te doen. Half zeven ben ik thuis. Ik maak avondeten: stoemp van aardappel, knolselderij, spek en andijvie. Erbij braad ik bioworsten en maak ik een fruitsalade van ananas, kaki en aardbeien. De Vrouw is om kwart over zeven thuis en De Zoon even na half acht. We eten de boel op. De laatste anderhalf uur lees en luister ik aan de keukentafel. Tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Skylarking (2016 remix) (XTC), White City (Pete Townshend), Eye Of The Soundscape (Riverside)

Mijn nieuwste #verhaal lees je hier op @apeldoorndirect:
New story (in Dutch) to be read here:https://t.co/7RYh3uY1Lw

— Bas Langereis (@balangereis) 24 oktober 2016

–

Zondag 23 oktober:
Ik ben om kwart voor negen beneden. Koffie, klussen, webstek. Halverwege de ochtend lopen De Vrouw en ik ons gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is mistig en koud. De Zoon luncht mee en aansluitend brengt hij ons naar de verjaardag van Robert. Het is er prima gezellig, maar de aanwezigheid van veel honden en een brandende haard maakt de lucht heel droog en dat is niet goed voor mijn huid en ogen. Half negen zet De Zoon ons weer thuis af. Ik lees en luister nog iets aan de keukentafel en lig om tien uur in bed.
Muziek vandaag: Last Dance (Keith Jarrett & Charlie Haden), Andando El Tiempo (Carla Bley, Steve Swallow, Andy Sheppard), We Are Three (Joi), Volume Three: Further In Time (Afro Celt Sound System), FEAR (Marillion)

Foggy #Apeldoorn today pic.twitter.com/JffoRNEuu5

— Bas Langereis (@balangereis) 23 oktober 2016

–

Zaterdag 22 oktober:
Kwart over acht word ik pas wakker. Koffie, klussen, krant. Halverwege de ochtend fiets ik mijn boodschappenrondje langs de biowinkel, markt en de Turkse winkel. Met De Vrouw drink ik nog wat koffie. De Zoon luncht mee en daarna ga ik met De Zoon boodschappen doen voor zijn verjaardagsfeest volgend weekend. We bezoeken twee supermarkten in de buurt en brengen alle spullen naar zijn schuur en huis. Ik help nog even mee met het bijvullen van zijn verwarmingssysteem en wandel dan door zonnig herfstweer naar huis. Daar bereid ik het avondeten voor. Uien snijden, plus tomaten ontvellen en snijden. Ik bak ze met knoflook en peper. Dan leg ik een fikse victoriabaars in een ovenschaal en leg het uientomatenmengsel erop. Beetje water erbij en hoppa: veertig minuten in de oven. Dat geeft me tijd voor de bijgerechten: witlof met rode paprika en blauwe kaas en een fruitsalade van ananas, kaki en aardbeien. Tien over zes gaan we met z’n tweeën aan tafel. Een half uur later is alles op en opgeruimd. Hardlopen gaat niet gemakkelijk, maar het lukt uiteindelijk goed. En dan heb ik een hele avond om te lezen in Halfway to Hollywood – Diaries 1980-1988 – Volume Two (Michael Palin) en te luisteren aan de keukentafel. Elf uur.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), Discreet Music (Brian Eno), YSQ (Yellow String Quartet), Cover Version (Steven Wilson), The Slide Area (Ry Cooder), Get Rhythm (Ry Cooder), Abandoned Dancehall Dreams (Tim Bowness), The Clockwork Fable (Gandalf’s Fist)

#Apeldoorn yesterday: pic.twitter.com/Oas3canIRJ

— Bas Langereis (@balangereis) 22 oktober 2016

Vrijdag 21 oktober:
Half zeven op. Koffie, krant, klussen. Dan op de fiets naar de nieuwe werkplek. Het is echt herfst. Mooi. Begin van de ochtend handel ik veel zaken van gisteren af; eind van de ochtend komen er nog weer nieuwe dingen bij. Een uur ben ik klaar en samen met De Vrouw fiets ik naar een volgende bezichtiging van een appartement. En nog een. De een is wat ver uit de buurt van het centrum, maar is gezien de ruimte wel fijn; de ander is van ruimte en indeling speels en zeer interessant, maar beetje knudde van badkamer en toilet en ronduit zeer knudde van hoge servicekosten. Beide mogen wel op het kandidatenlijstje, maar niet bovenaan. Voor vier uur ben ik thuis. Ik ga avondeten maken: spek en gehakt bakken, uien, peper en knolselderij erbij, dan palmkool erin laten slinken, peper en zout, beetje bouillon en dan een half uur smoren. Salade erbij van komkommer, bosui en tomaat. De Zoon is er even na zes uur en hij zorgt ervoor dat er weinig overblijft. Na het eten bewerk en orden ik de foto’s van afgelopen weekend. Morgen zet ik ze op de webstek. Uiteindelijk lees ik het prachtige boek van Knausgård uit en ik luister nog tot kwart voor elf en dan ben ik heel moe.
Muziek vandaag: Miss Balanço (Clara Moreno), Miss Perfumado (Cesaria Evora), At Home – Live in Macaic (Fatoumara Diawara & Roberto Fonsceco), Upojenie (Pat Metheny & Anna Maria Jopek)

–

Donderdag 20 oktober:
Ik heb geen wekker gezet. Om half acht ga ik uit bed. Douche, koffie, klussen, krant. De Vrouw gaat bij familie op bezoek. Ik doe wat aan de webstek en handel wat mail en berichten af. Tien uur stap ik op de fiets en ik rijd door de lichte regen naar de nieuwe werkplek. Daar is echt veel te doen. Het meeste krijg ik niet af, maar de meest urgente zaken wel. Morgen verder. Om drie uur tref ik De Vrouw ergens in het centrum. We bezichtigen een appartement en drie kwartier later nog eentje. En verhip, beide zijn geschikte kandidaten. Dan hebben we er nu al drie op ons lijstje met kanshebbers. Morgen nog twee en ik ben benieuwd. We fietsen terug naar huis via twee supermarkten. Ik maak avondeten: de bietenschotel van gisteren vul ik aan met peer en witlof en zet ik in de oven, ik maak een aardappelpuree, bak lamsshoarma en monteer een fruitsalade van kaki, meloen en aardbei. De Zoon is er om kwart over zes en helpt mee alles op te eten. Dat lukt niet. Hardlopen gaat heel goed vanavond. De laatste twee uur van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel. Ik begin in Herfst (Karl Ove Knausgård) en om kwart over tien ga ik slapen.
Muziek vandaag: Prelude To A Century (Rick Wakeman), Warp (Jon Balke), Jazz (Ry Cooder), Bop Till You Drop (Ry Cooder), Borderline (Ry Cooder), Modern Primitive (Steve Vai), All Heaven Broke Loose (Bill Bruford’s Earthworks)

–

Woensdag 19 oktober:
En weer vroeg op. Het valt me mee. Buiten is het nat. In Arnhem regent het stort. Ik ben op tijd op de werkplek en kan gelijk aan de slag. Er ligt een fikse stapel om weg te werken. Het lukt. Ook allerlei overleg. Tussen de middag is het droog en wandel ik door bos en veld. Met mijn naaste collega vorm ik een goed team. We redden het uitstekend. Ik ben er deze week maar een enkele dag; zij is volgende week op vakantie. Op de terugweg glip ik de muziekwinkel binnen en haal mijn bestelling op: de 7″ vinyl single Happiness III (Steven Wilson), waarvan vooral de achterzijde interessant is: Space Oddity (akoestisch én live). Half zeven ben ik thuis. De Vrouw serveert enige tijd later rosbief uit de oven en een schotel van ui, spek, venkel en rode biet. Ze vertelt dat er vandaag mensen ons huis hebben bezichtigd en die waren enthousiast, dus wie weet. De laatste twee uur van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel tot het kwart over tien is.
Muziek vandaag: The Unreasonable Silence (Cosmograf), Metheny/Mehldau (Pat Metheny & Brad Mehldau)

#Schaarsbergen today: pic.twitter.com/oLZKMmA9l7

— Bas Langereis (@balangereis) 19 oktober 2016

–

Dinsdag 18 oktober:
Half negen ben ik wakker. Douche, koffie, kranten. Eind van de morgen fiets ik een boodschappenrondje langs de supermarkt en Turkse winkel. We lunchen met salade en broodjes. De Vrouw is volop doende bezichtigingen van appartementen in en om het centrum te regelen. Als het allemaal lukt, wordt het nogal druk eind deze week. Uiteindelijk lukt het allemaal en inderdaad: het wordt nogal druk eind deze week. Tussendoor bereid ik het avondeten voor. Het wordt een stoemp van aardappel, boerenkool en veldsla, met daarnaast pepersteaks en een salade van komkommer, meloen, kaki en aardbei. De Zoon is er iets na zessen en we kunnen aan tafel. Met De Zoon is alles goed gegaan in de afgelopen dagen. Na het eten ga ik hardlopen. Ik merk gelijk dat ik een week niet heb gelopen, want het gaat niet gemakkelijk en ik heb een korte extra wandelpauze nodig. De laatste anderhalf uur van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel tot het tien uur is.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), Paradise And Lunch (Ry Cooder), Chicken Skin Music (Ry Cooder), Show Time (Ry Cooder), Too (Dizrhythmia), Look At Yourself (Uriah Heep), DOT (Karmakanic), Dreams Of Reason Produce Monsters (Mick Karn), Exo (Monomyth), Lifesigns (Lifesigns), From The Law Offices Of (Levin Minnemann & Rudess), Blueprint (Keith Tippett)

–

Maandag 17 oktober: van Stockholm naar Apeldoorn
Ik ben om kwart over acht uit bed. au3 is naar haar werk; we zullen haar eind van de ochtend nog even zien. We hebben zo’n beetje de gehele morgen om ons klaar te maken voor de terugreis. We ontbijten, pakken koffers in en ruimen op. Twaalf uur treffen we au3 in de mall. In een Italiaanse eettent lunchen we. Ravioli gevuld met spinazie en ricotta. Een dik uur later nemen we afscheid. We pakken de pendeltåg naar Arlanda en daar hebben we bijna anderhalf uur om in te checken en door de bagagecontrole heen te gaan. Dat is binnen vijf minuten gebeurd. We installeren ons bij de gate. Ik loop wat rond en koop More fool me, het tweede deel van Steven Fry’s autobiografie. We vliegen mooi op tijd en zijn zelfs een kwartier eerder in Amsterdam. Wel doen mijn oren en hoofd enorm zeer en het duurt een paar uur voordat ik weer redelijk hoor en de genadeloze pieptoon wat minder genadeloos is. We hebben prima aansluiting op de trein en stadsbus en om acht uur zitten we bij de grilljongens op het winkelcentrum op de hoek. We eten shoarma en döner met kaas. Kwart over negen zijn we thuis. Een kwartier later zijn de koffers weer uitgepakt en staat de eerste was aan. Ik begin aan het kleine stapeltje kranten en lees en luister een uurtje aan de keukentafel tot het half elf is. Dan ben ik moe en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Discreet Music (Brian Eno)

Mijn nieuwste #verhaal lees je hier op @foknieuws :https://t.co/BXHxmdiNuP

— Bas Langereis (@balangereis) 17 oktober 2016

#Stockholm today:
(on our way home to the majestic #Apeldoorn) pic.twitter.com/yZLhnGD4qL

— Bas Langereis (@balangereis) 17 oktober 2016

Arrived home safely. #Stockholm is GREAT, but there’s nothing like the majestic #Apeldoorn: pic.twitter.com/yZyE4HcEg2

— Bas Langereis (@balangereis) 17 oktober 2016

–

Zondag 16 oktober: Stockholm – Gamla Stan & Södermalm
Acht uur ben ik wakker en ik ga uit bed. Vanmorgen doen we het rustig aan, net als alle andere ochtenden hier, overigens. Tegen elf uur pakken we de pendeltrein naar T-Centralen en vervolgens de tunnelbana naar Gamla Stan, de oude stad. We wandelen door de smalle straatjes en bezoeken enkele winkeltjes. Om een uur ontmoeten we Annemarieke bij de tunnelbanaan en met z’n viertjes lopen we langs het Kungsliga Slottet (en maken de wisseling van de wacht mee) en Slottbacken naar de Sjöviken. Ook passeren we het pompplein Jarls Torg en zien we nog meer smalle straatjes. Vervolgens gaat het via Slussen naar Södermalm. We beklimmen de Götgatan naar Medborgplatsen. De Indiska is dicht. Uiteindelijk belanden we in restaurang Glada Stinsen voor een late lunch. We eten Älgköttbullar, elandengehaktballen in roomsaus met vossebessencompote, salade en frieten. Heel goed. We hebben tijd te kort om overal over bij te praten. Dan nemen we afscheid van Annemarieke en de pendeltåg terug naar Solna. Nog even wat boodschappen voor thuis in Nederland doen (kaas!) en dan is het alweer donker. Bij au3 in het appartement rusten we uit en doen we het de rest van de avond kalm aan. Elf uur gaan we slapen.

#Stockholm today: pic.twitter.com/8XTSdUWH6p

— Bas Langereis (@balangereis) 16 oktober 2016

–

Zaterdag 15 oktober: Stockholm – Etnografiska museet
Pas om half tien zijn we uit bed. We ontbijten en gaan dan met de pendeltrein naar T-Centralen en pakken vervolgens de bus langs Strandvägen en de Djurgårdsbron naar het Etnografiska museet. Daar wandelen we een tijdje langs de cultuurvoorwerpen die Zweedse onderzoekers in de afgelopen tweehonderd jaar van over de gehele wereld hebben verzameld. Het museum is prachtig ingericht en de toegang is gratis. Buiten is een Japans theehuis en we lopen even naar de Djurgårdsviken voor het uitzicht. Halverwege de middag pakken we een volle bus terug en bij Odenplan stappen we uit. Restaurant Wasa in de Norgulgatan is er niet meer, maar we vinden een Ierse tent. Daar eten we knoflookburgers en gaan aan het eind van de middag met de bus terug naar Solna. We doen boodschappen bij de Hemköpp en dan is het weer donker. ’s Avonds lezen en kijken en eten we in huis tot het elf uur is.

#Stockholm today: pic.twitter.com/hZKr5iLC1u

— Bas Langereis (@balangereis) 15 oktober 2016

Vrijdag 14 oktober: Stockholm – Nordiska Museet
Acht uur op. We zijn alleen; au3 is naar haar werk. We maken koffie en ontbijten met brood, ost, sla, tomaten, fruit en sap. Een blik op een telefoon leert dat ons huis sinds vanmorgen te koop staat en een uur later weten we dat er al verschillende aanvragen voor een bezichtiging zijn. Mooi! Pas om elf uur lopen we naar het station en we nemen de pendeltrein naar T-Centralen. Vanaf daar is het even zoeken hoe we bij Sergels Torg komen. Het lukt. De bus- en tramhalte is weg vanwege straatwerkzaamheden. Iets verderop vinden we de bus en we rijden langs Strandvägen naar de Djurgårdsbron. Daar stappen we uit en we wandelen naar het Nordiska Museet. Hier kunnen we een aardig tijdje doorbrengen. Het is een aardig museum dat een goede kijk geeft op de gebruiken en cultuur van Zweden en Scandinavië. We nemen de tram terug en wandelen van het eindpunt naar Hötorget. In de Kungshallen gebruiken we een lunch. Iets lichts, wordt het toch. Haloumisalade met avocado en meloen en heel veel knapperige groente en sla. Dan pakken we de tunnelbanaan naar het centraal station en de pendeltäg naar Solna. Net als we binnen zijn, is au3 er ook weer. We drinken wat en begin van de avond lopen we naar de mall. Bij een Mexicaanse tent eten we een bowl van kip, bonen, groente, rijst en saus. Redelijk op tijd zijn we weer terug. Elf uur is de dag voorbij.

Ons huis is te koop.
For sale: our house.https://t.co/4iaJnCy4AK

— Bas Langereis (@balangereis) 14 oktober 2016

#Stockholm today: pic.twitter.com/EWX0X9g220

— Bas Langereis (@balangereis) 14 oktober 2016

@nordiskamuseet in #Stockholm has some fine 1960's interiors…#Zappa @DweezilZappa @MoonZappa pic.twitter.com/zSMKwBVpLM

— Bas Langereis (@balangereis) 14 oktober 2016

#Stockholm tonight: pic.twitter.com/e0N6xni8y8

— Bas Langereis (@balangereis) 14 oktober 2016

–

Donderdag 15 oktober: naar Stockholm
Half zes staan we op. Anderhalf uur later lopen we de deur uit naar de bushalte. Daar pakken we een bus (goh) naar het station en daar nemen we een trein naar Schiphol. We zijn om 10.30 uur bij de gate, maar ons vliegtuig laat op zich wachten. Technische problemen met de slurf, of zoiets. Uiteindelijk zijn we anderhalf uur later dan gepland op Arlanda. We nemen de Flygbussar en staan om tien over drie op het station in Stockholm. Het plan was om de koffers in een kluis te zetten en dan een tijdje de stad in te gaan, maar daarvoor hebben we nu te weinig tijd. We laden de ov-kaarten op en pakken dan de pendeltäg naar Solna. Daar zijn we om kwart voor vier en we treffen au3 bij de koffietent op het station. In de Mall of Scandinavia doen we boodschappen en dan is het een heel klein stukje naar het appartement. Vanaf twaalf hoog hebben we een mooi uitzicht. We praten bij en begin van de avond gaan we in de mall bij een Indiaas restaurant eten. Voor mij een lamscurry met spinazie, alstublieft. Half tien zijn we weer terug. Nog wat drinken en om elf uur gaan we slapen.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis)

#Solna in #Stockholm today: pic.twitter.com/kFq0n1G57U

— Bas Langereis (@balangereis) 13 oktober 2016

–

Woensdag 12 oktober:
Slapen gaat prima en ik kan redelijk rustig opstarten. Als ik naar de nieuwe werkplek fiets, is het koud, maar niet zo koud als gisteren en eergisteren. Op de nieuwe werkplek ligt een hoge stapel werkzaamheden en die krijg ik afgehandeld voordat ik om een uur wegfiets. Nog steeds vind ik het koud. De terugweg gaat langs de supermarkt voor de laatste zaakjes. Thuis lunch ik tosti’s, pak ik de koffers en reistas in, laad ik fotobatterijen op en corrigeer ik de tekst die de makelaar over ons hiis heeft geschreven. Het betekent dat os huis overmorgen te koop staat. De Vrouw is tussendoor thuis. Ik wandel nog even naar buiten en hang een tasje met wortelen, groenlof en misome bij hidihi aan de voordeur. Dan maak ik eten voor De Vrouw. Zij maakt de pruttelpot van zondag op en gaat dan naar verschillende werkadressen. Ik eet de maissoep van zaterdag op en bak een omelet met veldsla. Erbij is een tomatensla. Daarna ben ik moe. Ik lees en luister aan de keukentafel. De Vrouw is onverwacht vroeg terug. We maken alles klaar voor de reis van morgenochtend. Ik lees en luister nog wat meer. Tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: het alternatieve album en de bonus single edits van de doos Tales From Topographic Oceans (2016 Stevem Wilson remix) (Yes), The Unbendable Sleep (Rikard Sjöblom), The Illusion’s Reckoning (Mantra Vega), Requiem (Goat), Do Not Disturb (Van der Graaf Generator), Before And After Science Brian Eno, FEAR (Marillion)

#Album for today: 'Tales From Topographic Oceans' (2016 @StevenWilsonHQ mix 3cd/bluray box)@yesofficial @AndersonRabinWa #classic! #superb pic.twitter.com/4ES1hZZiTu

— Bas Langereis (@balangereis) 12 oktober 2016

–

Dinsdag 11 oktober:
Ik slaap best goed. Wakker worden is iets heel anders. Toch word ik het. Opnieuw goed koud vanmorgen buiten en ik ben weer op tijd op de werkplek. Daar ligt een heleboel om af te handelen voordat ik een paar dagen weg ben. Veel overleg tussendoor ook. Wat later in de middag wandel ik door veld en bos. Daarna rond ik allerlei zaakjes af en draag ik ze over. Om zes uur ben ik weer thuis. Vijf minuten later is De Zoon er ook. De Vrouw heeft tagliatelle carbonara gemaakt en die smaakt zeer goed. Erbij komt een salade van komkommer, bosui en tomaat. Kwart over zeven loop ik mijn ronde hard en het gaat bijzonder lekker. Ik heb mijn ‘winterkleding’ aan en die is na een kwartier nogal warm. Na de douche is er iets om te bekijken: de makelaar heeft de foto’s van afgelopen woensdag gestuurd. Wat wonen we toch in een zeer ruim huis! En wat een beetje (overbe)licht al niet kan doen. Met wat mazzel is morgen de tekst er ook en dan het huis binnen vierentwintig uur in de verkoop zijn. Vooruit! Ik lees en luister nog wat aan de keukentafel en even na tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Tales From Topographic Oceans (2016 Steven Wilson remix) (Yes) en een enkel bonusnummerke ervan.

#Schaarsbergen #Warnsborn today: pic.twitter.com/W6bxoEDx0r

— Bas Langereis (@balangereis) 11 oktober 2016

–

Maandag 10 oktober:
Slapen gaat redelijk; het duurt wel even voordat de slaap echt komt en gedurende de nacht ben ik een paar keer wakker. Vanmorgen is het erg koud. Ik ben mooi op tijd op de werkplek. Naaste collega is grieperig thuis en de andere collega kampt al een tijdje met overbelasting, dus het ziet ernaar uit dat ik vandaag en morgen alleen ben. Niet erg. Wel ligt er een enorme hoeveelheid werk en als ik eenmaal wat overzicht heb, weet ik ook wat ik wel en niet kan doen en wat ik aan de opdrachtgevers moet teruggeven. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. in de middag blijkt dat ik het meeste wel gedaan krijg. Ook goed. Om half zeven ben ik thuis. Ik begin aan het avondeten: een fikse chili. Half acht is De Zoon er en eten we met z’n tweetjes. Een uur later is hij weer naar huis. Ik lees de krant en luister aan de keukentafel. De Vrouw is er om kwart over negen. Ze eet nog iets. Ik ga om tien uur slapen met een genadeloze pieptoon.
Muziek vandaag: Requiem (Goat), Rosetta (Vangelis), Before And After Science (Brian Eno), Discreet Music (Brian Eno)

Mijn nieuwste #verhaal lees je hier op @apeldoorndirect:
New story (in Dutch) to be read here:https://t.co/2MflhafIrC

— Bas Langereis (@balangereis) 10 oktober 2016

–

Zondag 9 oktober:
Kwart voor negen ben ik echt wakker en ga ik uit bed. Koffie, klussen, webstek. Elf uur lopen De Vrouw en ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. De Zoon komt mee lunchen. Aansluitend maken we de uitnodiging voor Zijn verjaardag. Ik knutsel nog wat aan en met de pc en dan maak ik avondeten. Het wordt een zondagse pruttelpot van lamsbout, ui, knoflook, veldsla, kaneel, pompoen en rozijnen. Ik serveer het met naan uit de oven en een fruitsalade van meloen en aardbei. Tegen kwart over zeven is het allemaal op en opgeruimd. Ik lees en luister aan de keukentafel tot tien uur.
Muziek vandaag: 1999 (Robert Fripp), The Way Up (Pat Metheny Group), The Real.. (Henry Mancini), Live from Tsonga’s – 35th Anniversary Concert (Yes), Foxlight (Iarla Ó Lionáird), Shazam (The Move)

#Apeldoorn today. pic.twitter.com/3ewlDAMO25

— Bas Langereis (@balangereis) 9 oktober 2016

–

Zaterdag 8 oktober:
Acht uur ben ik beneden. Koffie, klussen, krant. Halverwege de ochtend fiets ik naar het centrum voor een boodschappenrondje langs de biowinkel en de markt. Op de terugweg pak ik de Turkse winkel mee. De Vrouw en De Zoon waren boodschappen doen en als zij terug zijn, lunchen we gedrieën. In de middag maak ik de was af, ik zet wat updates in de notebook van De Vrouw en maak het avondeten: een soep van mais, uien, peper, knoflook, chorizo, paprika en bosui. Ernaast zet ik kipvleugels uit de oven en een fruitsalade van aardbeien, kaki en meloen. De Zoon is er om zes uur en dan kunnen we snel aan tafel. Er is nog een nagerecht: een of andere merenguetaart. Als alles is opgeruimd ga ik hardlopen. Het is nu wel nogal fris, dus ik denk dat jet de laatste keer is in mijn korte broek en t-shirt. Ik heb het idee dat het lopen zelf me veel moeite kost, maar toch loop ik uiteindelijk prima. Na de douche lees en luister ik aan de keukentafel tot het kwart voor elf is.
Muziek vandaag: The Gate (Joji Hirota), Fatou (Fatoumata Diawara), Aneme Perze (Spaccanapoli), Serious Tam (Telek), Grace For Drowning (Steven Wilson),Ry Cooder (Ry Cooder), Into The Purple Valley (Ry Cooder), Boomer’s Story (Ry Cooder), On (Jane Getter Premonition), het plaatje dat mee kwam met de PROG, het plaatje dat mee kwam met de vorige PROG

En zo kon het gebeuren dat ik na maanden weer eens het café De Norse Pater betrad.

[Dit kroegverhaal bevat een paar interactieve elementen.]

(more…)

Vrijdag 7 oktober:
Slapen lukt me redelijk en opstaan kan ik in alle rust. Op de fiets naar de nieuwe werkplek is het gelukkig minder koud dan gisteren. Op de nieuwe werkplek handel ik een ferme stapek werk af en even na een uur fiets ik via de supermarkt weer naar huis. Wat bijpraten met De Vrouw en dan op de fiets weer naar het centrum. We spreken de makelaar; hij legt goed uit wat de no-riskclausule inhoudt en adviseert ons opnieuw om eerst ons huis te gaan verkopen en dan weer contact op te nemen, want die clausule geeft ons nauwelijks zekerheid en kan ons uiteindelijk ook een boel geld kosten. Oké. We kopen vlees bij de Turkse supermarkt en gaan dan naar huis. Ik maak andijviestoemp met een bietensla en gebraden bioworsten. De Zoon helpt mee alles op te eten. Geraldine is er een moment en zij neemt de houten trein van De Zoon mee voor haar eigen zoon. De rest van de avond lees ik de PROG die dinsdag binnen kwam uit en luister ik aan de keukentafel. Kwart voor elf. Ik ben erg moe.
Muziek vandaag: When We Are Death (Hexvessel), Valley Of The Windmill (Circa), Dig? (Bill Bruford’s Earthworks), Sorceress (Opeth), FEAR (Marillion)

–

Donderdag 6 oktober:
Echt uitgeslapen ben ik niet, maar ik kan wel rustig opstarten. Als ik om zeven uur buiten naar de carpoolplek loop, is het heel koud en erg mooi en lekker. Ik heb een zeer dik vest aan, dus ik blijf warm. Op de werkplek is weer van alles. Ergens in de morgen maak ik mail naar Peter en ik deel daarin mijn wensen qua arbeidsvoorwaarden mede. Ben benieuwd. Tussen de middag wandel ik door het bos. Laat in de middag krijg ik plots telefoon. De makelaar van de verkoper van het huis dat we zaterdag hebben gezien en waarop we een bieding hebben gedaan. Hij vertelt dat de verkoper het huis toch graag aan ons wil verkopen. Hij gunt het ons, we waren zo enthousiast, enzovoorts enzovoorts. De verkoper wil met ons wel iets regelen dat hij het huis aan ons kan verkopen. Da’s lief en aardig, maar ik zeg nogmaals dat we echt eerst ons huis willen verkopen voordat we verder zaken doen. Dat begrijpt de verkoper heel goed en de verkoopmakelaar noemt de mogelijkheid van de no-risk-clausule. (Verkoper haalt het huis uit de verkoop en reserveert het als het ware voor ons. Hij communiceert naar buiten verder niet meer dat het huis te koop staat. Dat geeft ons de gelegenheid ons huis te gaan verkopen. Mocht er in die tijd toch een ander komen aan wie verkoper wil verkopen, dan moeten ze dit laten weten en krijgen wij 48 uur de tijd om het huis dan te kopen tegen afgesproken prijs. Zit wel een tegenprestatie aan: op dat moment vervallen alle eerdere voorwaarden. Als ik het allemaal goed begrijp.) Ik antwoord dat ik de verkoper dankbaar ben dat hij ons deze gelegenheid geeft en spreek af dat ik het in overweging neem en dat ik advies van mijn makelaar ga vragen. Dan neem ik weer contact op. Goedemiddag. Hm, dat wordt toch overleg met onze makelaar. Kan hij mooi goed uitleggen wat het allemaal behelst. Wat ik wel bijzonder vind, is dat de verkoper nu met het aanbod komt om het zo op te lossen; meestal mag je als koper je juist in allerlei bochten wringen. Om zes uur ben ik thuis. De Vrouw zet een schotel van spitskool, erwten, tuinbinen, rozijnen en rijst op tafel met karbonades en De Zoon eet mee. Ik ben heel moe, maar weet me op de been twhouden. Na het eten maak ik mail naar de makelaar en dan loop ik mijn ronde hard. Het is wat fris, maar het lopen gaat lekker. Thuis lees en luister ik aan de keukentafel tot het bijna half elf is. Vandaag acht jaar geleden verscheenAlles kan kapot en ik ben nog steeds trots op dat boek.
Muziek vandaag: Valkyrie (Glass Hammer), Do Not Disturb (Van Der Graaf Generator)

Vandaag acht jaar geleden verscheen mijn officiële debuut ‘Alles kan kapot’.
Ik ben nog steeds #trots op dat #boek. pic.twitter.com/x0ky26Ryj2

— Bas Langereis (@balangereis) 6 oktober 2016

–

Woensdag 5 oktober:
De genadeloze pieptoon is aan het eind van de nacht nadrukkelijk aanwezig. Het lijkt wel of het de laatste tijd erger wordt. Niet goed. Wel goed is de mooie zon en ijzige kou op de fiets als ik naar de nieuwe werkplek rijd. De baas is er vandaag niet, maar ze heeft wel een fijne stapel werk voor me klaargezet. Even na half een ga ik naar huis. Daar ruim ik de laatste zaken op en maak ik alles aan kant voor de fotograaf. Zo zet ik nog een heleboel spullen uit het zicht, veeg ik de vloer beneden en hark ik het blad van ons weilandje achter het huis. Even na twee uur zijn de fotografe en de opmeter er; niet veel later De Vrouw en de assistent-makelaar ook. Alle handelingen gaan redelijk snel en om half vier is alles achter de rug. We zetten wat spullen terug en ruimen nog wat op. Ik maak mail aan de verkoopmakelaar van het huis dat we op het oog hebben: we gaan eerst ons huis verkopen en nemen dan weer contact op, in de hoop dat het huis nog steeds te koop staat. Ook stuur ik een bericht naar een ambachtmuseum met de vraag of ze interesse hebben in onze oude kinderwagen. Kwart over vijf gaat De Vrouw nog even werken. Ik ben inmiddels alle energie kwijt en ontspan wat met webstek, lezen en luisteren. Tussendoor komt een meneer van een rommelmarkt een enorme hoeveelheid spullen ophalen. Dat ruimt weer op. Ook eet ik iets. Ik maak een omelet en vul die met de spitskoolschotel van gisterenavond. Best te pruimen. Zeker met een boel kaas eroverheen. De Vrouw is terug om kwart over acht. Ik warm het laatste restje spitskoolschotel voor haar op en lees en luister dan aan de keukentafel tot het tien uur is geweest.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de doos Forecast: Tomorrow (Weather Report), Do Not Disturb (Van Der Graaf Generator), Valkyrie (Glass Hammer), het tweede en derde plaatje uit de doos Forecast: Tomorrow (Weather Report)

–

Dinsdag 4 oktober:
Ik heb geslapen. Toch ben ik nog niet uitgerust. Maar ik voel me niet opgejaagd of onder druk. Mooi op tijd ben ik op de werkplek. Daar ligt werk en dat handel ik af volgens mijn planning. Tussen de middag loop ik door veld en bos. In de middag werk ik rustig door. Omdat ik gisteren een uur langer heb gewerkt, ga ik nu een uurtje eerder weg. In het centrum van Arnhem ga ik langs de schoenenwinkel en ik koop een paar neutrale zwart suède stappers. Half zes ben ik thuis. De Vrouw is eten aan het maken en serveert een uurtje later een schotel van spitskool, ui en chorizo, met daarnaast bakaardappelen uit de oven, biosaucijzen en een salade van bosui, komkommer en tomaat. De Zoon helpt mee met opeten. Na afloop neemt hij wat oude tuinkrukjes en tuinstoel mee voor op zijn balkon. Ik ga hardlopen en het gaat lekker. Als ik kort heb gedoucht, lees en luister ik aan de keukentafel totdat ik om tien uur doodmoe ben en ga slapen.
Muziek vandaag: Sorceress (Opeth), FEAR (Marillion)

#Schaarsbergen #Warnsborn today pic.twitter.com/h4rgFqSQps

— Bas Langereis (@balangereis) 4 oktober 2016

–

Maandag 3 oktober:
Slapen gaat redelijk. Ik ben een paar keer wakker vannacht, maar slaap ook weer in. De aanloop naar de werkplek verloopt vlekkeloos. Op de werkplek zelf is het goed te doen. Ik heb veel af te handelen en hanteer een strakke planning waaraan ik me nog weet te houden ook. Eind van de ochtend bel ik onze makelaar en ik spreek zijn voicemail in. Daarna bel ik naar de makelaar van de verkoper van het huis dat we op het oog hebben; die zal vanmiddag terugbellen. Tussen de middag loop ik door bos en veld. Als ik terug ben, gaat mijn telefoon. De makelaar van de verkoper. De verkoper vindt onze bieding een geschikte basis om er samen uit te komen. Hij vindt het akkoord om te verkopen op voorwaarde dat wij de financiering rond krijgen, maar om te verkopen op voorwaarde dat wij ons huis verkocht krijgen, dat geeft hem te veel onzekerheid. Het zou kunnen betekenen dat de datum van aanvaarding ver in de toekomst gaat liggen. Tenzij we onvoorwaardelijk gaan kopen: dat we met financieel adviseur in overleg moeten of we wel twee hypotheken kunnen hebben. Hij zegt natuurlijk ook dat er meer gegadigden zijn: van de vijf kijkers was er een ander ook geïnteresseerd. Ik spreek af dat ik ga overleggen en hem woensdag meer laat weten. Tien minuten later heb ik onze makelaar aan de lijn en ik leg het hele voorgaande verhaal aan hem voor. Hij is zeer duidelijk in zijn advies: ‘Ga éérst je eigen huis verkopen en dan op zoek naar een nieuwe woning. Laat je niet gek maken; deze woning zal heus nog wel een tijdje te koop staan en dit type op de locatie staat regelmatig te koop.’ (We hebben toch geen haast?) Hij zit in de auto en heeft zijn computer niet aan. Hij belt me morgen terug met meer informatie over de waarde van het huis en de voors en tegens, wat zijn bevindingen waren, enzovoorts. Hij gaat even vaart maken met het aanmelden van onze woning op het digitale platform en zal er alles aan doen dat hij eind van de week de foto’s heeft. Ik merk dat ik het goed vind dat hij de druk er voor ons even af haalt. Diep ademhalen en weer verder met het werk. In de middag is er laat nog overleg, waardoor ik pas om half zes weg kan. Dat betekent pas om zeven uur thuis. Ik zet de door De Vrouw gemaakte aardappelpuree in de oven en bak shoarma, prepareer een salade van bladsla, bosui, tomaat en komkommer, zet de fruitsalade van gisteren erbij en warm de pruttelpot van gisterenavond op. De Vrouw komt om half acht thuis en we bespreken de gehele situatie van het huis. Woensdag zal ik de verkoopmakelaar laten weten dat het bod voorlopig blijft staan, maar dat we eerst ons huis gaan verkopen. Wel sturen we mail naar de verkoper dat we graag een nieuwe bezichtiging willen aanstaande vrijdagmiddag of zaterdag. De Zoon komt eten en om half negen gaan we met het hele gezin op verjaardagsvisite bij Heidi. Daar is het vol visite. We kletsen met veel mensen, maar zijn anderhalf uur later weer thuis. Ik lees de krant nog en dan ga ik slapen. Ondertussen ben ik doodmoe.
Muziek vandaag: Earthworks (Bill Bruford’s Earthworks)

Mijn nieuwste verhaal lees je hier op @foknieuws :
/ Columns / Hoog tijd voor een kroegverhaal (2) https://t.co/Td6FUKceW4 via @foknieuws

— Bas Langereis (@balangereis) 3 oktober 2016

–

Zondag 2 oktober:
Acht uur ben ik uit bed. Koffie, klussen, webstek. De Vrouw is ook op tijd en we gaan druk verder met opruimen en schoonmaken in huis. Halverwege de ochtend loop ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is ftis en grijs, maar het blijft wel droog. Ik loop iets verder naar de automodelbouwclub langs het kanaal. Er zijn wedstrijden aan de gang. Toen De Zoon klein was, gingen we er vaak kijken; nu ben ik er in geen jaren geweest. Na tien minuten heb ik het wel weer gezien en ik ga thuis de lunch klaarmaken. De Zoon eet mee. Als hij weg is, werken we flink door. Zo haal ik het grote bureau onder de trap uit elkaar en sleep het naar boven. Daar zet ik het weer in elkaar. Een klein bureautje gaat van boven naar beneden. Alles voor een op de foto ruimtelijker aanzicht in de woonkamer. Ik ga bij de bouwmarkt nog een stapel verhuisdozen halen en in huis ga ik bezig met het opnieuw inruimen vannde boeken- en muziekwand. De Vrouw heeft van veel van haar boeken afscheid genomen en nu is er veel ruimte op de planken ontstaan. Ik maak er nog een paar plankrn bij en kan nu alle recentelijk aangeschafte boeken en platen kwijt. Tussendoor maak ik nog avondeten ook: een tajine van lamsbout, ui, knoflook, paprika, peper, tomaten en courgette. Die eten we met zijn tweetjes. Ernaast staat een fruitsalade van meloen en aardbeien. Het grootste deel van de avond ben ik bezig met het ordenen van de muziekkast. Kwart voor tien is het klaar. Nog een paar minuten aan de keukentafel en om tien uur ga ik naar bed. Ik ben moe.
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), Voices From The Teal World (allerlei), Navega (Mayra Andrade), Yoyoyo (Amsterdam Klezmer Band), Electric Warrior (Return To Forever), Alone In The Universe (Jeff Lynne’s ELO), AxisXXXLive San Francisco (Asia), Words Are All We Have (Fjieri)

Nog een foto uit expo ‘This is the Cees’ met foto’s door Cees Baars. Ga het zien in @ACECgebouw #Apeldoorn! (Hier op de foto: @vroonphoto) pic.twitter.com/Apd7Vmnvqm

— Bas Langereis (@balangereis) 2 oktober 2016

–

Zaterdag 1 oktober: openhuizendag
Kwart voor acht ben ik beneden. Koffie, klussen, krant. Ik pak ook weer een paar dozen vol boeken uit de boekenwand in. Het ruimt al aardig op. Kwart voor elf stappen De Vrouw en ik op de fiets en we rijden naar het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn. De openhuizendag is begonnen en we gaan een paar appartementen bekijken. Vier staan er op de planning en nu kan ik een heel verhaal maken over hoe en wat. Dat doe ik niet. Wel vertel ik het volgende. Bij ieder appartement stel ik mijzelf de vraag: zie ik mezelf hier wonen? Bij eentje is dat een luid nee, bij twee een zoukunnen en bij eentje een twijfelloos ja. De Vrouw heeft hetzelfde idee. Na vier bezichtigingen lopen we het makelaarskantoor binnen. Wellicht kunnen we snel ondersteuning krijgen: wat kunnen we nu doen en wat kan de makelaardij? Welnu, in ons geval kan de makelaar niet onze aankoop ondersteunen omdat hij toevallig zelf de waardebepaling van de woning heeft gedaan die wij op het oog hebben. Maar we krijgen wel alle informatie die we nodig hebben. Mooi. We gaan pruttelen en wikken en wegen en lunchen. Het pruttelen en wikken en wegen duurt niet lang en buiten bel ik de verkoopmakelaar om een bieding te doen. Dat kan nu helaas niet, want de echte makelaar is er nu niet. Maandagmorgen belt hij. Onder een fikse salade maken we verdere plannen. Dan word ik gebeld. Opnieuw het kantoor van de verkoopmakelaar. Nee, ik kan nu niet bieden, maar als ik een mail stuur met het bod en met wat noodzakelijke informatie over garantie van de financiering en de termijn van aanvaarding, dan hoor ik maandag meer. Mooi. Dit was het harde werk van vandaag. Het is vier uur. We zijn precies op tijd in het ACEC voor de opening van This is de Cees, de expositie door Cees Baars. Ik waardeer zijn fotowerk. We spreken wat mensen. Aansluitend drinken we iets en daarna gaan we naar een ander café en daar drinken we iets. Kwart voor zeven zijn we thuis. Nog even wat opruimen en dan maak ik de mail aan de verkoopmakelaar met alle benodigde informatie voor zover bekend. Vervolgens stuur ik die mail nog weg ook. We maken eten voor onszelf. Ik bak een omelet van ui, paprika, prei, peper, eieren en kaas. Natuurlijk hebben we het volop over onze plannen en we staan ook voor leuke puzzels: hoe doen we dit en waar laten we dat? Negen uur is alles opgeruimd. Ik lees en luister tot het bijna elf uur is. De fouten (Herman Brusselmans) is dan uit.
Muziek vandaag: Concerts – Bregenz, May 28, 1981 (Keith Jarrett), Dark Intervals (Keith Jarrett), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Dizrhythmia Too (Dizrhythmia Too), Rejoice! I’m Dead! (Gong), Monolith Of Phobos (The Claypool Lennon Delirium), Tender Extintion (Steve Jansen)

Ga het zien in @ACECgebouw #Apeldoorn: expo ‘This is the Cees’ met foto’s door Cees Baars.
(Hieronder op de foto: Willem Bierman) pic.twitter.com/qSMh6Ei884

— Bas Langereis (@balangereis) 1 oktober 2016

Not many pictures and they are bad ones too.

Sunday, September 4, 2016:

Setlist:

1
Tuning Up
Hell Hounds Of Crim
Larks’ Tongues In Aspic Part 1
Pictures Of A City
Cirkus
Fracture
The Letters
Radical Action 1
Meltdown
Red
Epitaph
Talking Drum
Larks’ Tongues In Aspic Part 2

2
Devil Dogs
The ConstruKCtion Of Light
Dawn Song
Vrooom
Suitable Grounds
Monkey Mind
Radical Action 2
Level 5
Starless

Encores
Bell Hassle
Heroes
21st Century Schizoid Man

–

Monday, September 5, 2016:

Setlist:

1
Tuning Up
Dawn Song
Radical Action 2
Pictures Of A City
Cirkus
Fracture
Hell Hounds Of Crim
Easy Money
Radical Action 1
Meltdown
Epitaph
Red

2
Devil Dogs
Level Five
Suitable Grounds
The ConstruKCtion Of Light
Vrooom
The Letters
Sailors Tale
One More Red Nightmare
Starless

Encores
Bell Hassle
Heroes
21st Century Schizoid Man

Vrijdag 30 september:
Slapen gaat goed. Opstaan is lastiger. Op de fiets naar de nieuwe werkplek is het wat grijs en zacht. De werkplek zelf heeft weer een mooie stapel klussen voor me klaar liggen. Die handel ik af. Om een uur fiets ik naar de biowinkel en daarna ga ik naar huis. Samen met De Vrouw rijd ik dan naar het centrum om een appartement aan het kanaal te bezichtigen. We zijn leuk bezig, niet? Het appartement is ook leuk. Schitterend uitzicht over Apeldoorn en het kanaal, een zeer ruime slaapkamer en badkamer, en naar verhouding een krappe woonkamer en kleine keuken. Nee, dus. Maar leuk om gezien te hebben. Op de terugweg doen we weekendboodschappen bij de Turkse supermarkt, de supermarkt en de Turkse winkel. Zo. Ik maak bamisoep. Half zeven is De Zoon er en eten we die bamisoep op. Een uurtje later hebben we het nagerecht – meerdere smaken bio-ijs – ook afgerond en ga ik mijn ronde hardlopen. Het gaat lekker; ik heb er flink de vaart in. De laatste twee uur van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel tot het half elf is.
Muziek vandaag:Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson), Defector en het daarbij meegekomen bonusplaatje Live at Reading Festival 1981 (Steve Hackett), het instrumentale bonusplaatje dat meekwam met Music inspired by The Life And Times Of Scrooge (Tuomas Holopainen)

See what I found while cleaning up the house. Tickets for the grand @yesofficial show 25 years ago! #dinosaur #yes pic.twitter.com/5JzQWk9qRf

— Bas Langereis (@balangereis) 30 september 2016

–

Donderdag 29 september:
Ik schrik wakker. Dan sta ik op. Soms zit de wereld zo logisch in elkaar. Soms ook niet. Bij de bushalte komt een meneer staan. Hij zegt: ‘Wat waait het hard, hè?’ Of hij is niets gewend (mietje!) of hij zoekt toenadering (homo!). Ik zeg niets. Het waait helemaal niet hard. Voor ik het weet ben ik op de werkplek. Daar gebeurt van alles. Ik werk veel af en heb twee gesprekken. Het eerste met Peter (en Marcelle); hij vertelt de achtergronden van zijn behoefte aan een goed communicatieteam. We spreken af dat ik hem laat weten wat mijn mogelijkheden zijn en in welke vorm ik het liefst voor hem zou willen werken. Ik denk aan twee tot maximaal vier uur in de week en het liefst in loondienst. Na dit eerste gesprek wandel ik door het bos. De lucht is grijs, maar verder is het zacht. Het tweede gesprek is met Margo, mijn ‘ouwe’ coach. Het is niet echt een coachgesprek, maar ik benoem wel allerlei zaken. Zo kies ik nu echt ervoor dat om prioriteit te geven aan thuis en huis; dat mag ook zo zijn. De ontwikkelingen rondom werk laat ik even voor wat ze zijn; tegen de tijd dat ze echt spannend worden, bekijk ik welke betekenis ik eraan geef. Kortom: ik kies voor mijzelf en daar sta ik voor. Ha, coach John van de workshops van de afgelopen weken stuurt mijn mantra. Die is ook zoiets: Ik ben de moeite waard, ben trouw aan mijn keuzes en daar sta ik voor. Zijn advies is overigens: Je hoeft alleen maar te zijn, zonder woorden. Mooi. En bedankt. Zes uur ben ik thuis. De Vrouw zet raapstelenstamppot met vegaballen op tafel. Ze leert het heus wel. Gedrieën eten we alles op. We praten bij. Kwart over zeven blijf ik aan de keukentafel zitten. Buiten regent het nogal, dus stel ik mijn ronde hardlopen uit tot morgen. Ik lees en luister tot tien uur.
Muziek vandaag: Machina Viva (Wolverine), … and I know … (We Are Kin), Scintilla (Nosound)

Zie hier het volledige artikel ‘Een koninklijke kinderwagen’ in de @ds_Apeldoorn van gisteren. Met foto van @FotoRobVoss #bar pic.twitter.com/iOK9NRqlaE

— Bas Langereis (@balangereis) 29 september 2016

–

Woensdag 28 september:
Ik slaap redelijk. Als ik om half zeven opsta en de krant uit de brievenbus heb gehaald, zie ik dat het artikel over de kinderwagen is geplaatst vandaag. Er staat een kleine aankondiging op de voorpagina van de katern mét foto en dan een bijna paginagroot artikel verderop. En het is mooi geworden. Even na half acht zit ik op de fiets. Het is zacht weer. Eerste afspraak is bij de mondhygiëniste; zij doet haar werk grondig en een half uur later is mijn eetgat weer gereinigd. Kwart voor negen ben ik op de nieuwe werkplek en daar is mijn avontuur met de kinderwagen natuurlijk onderwerp van het koffiegesprek. De baas heeft een hectische ochtend en ik krijg een fikse portie werkzaamheden voor de schoongemaakte kiezen. Fijn. Kwart over een haal ik in het gemeentehuis mijn nieuwe identiteitskaart op. Thuis neem ik een snelle lunch en dan stappen De Vrouw en ik op de fiets voor de bezichtiging van een appartement in het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn. Leuk om te zien; op zich een mooie woning, goed onderhouden en veel ruimte in de keuken en woonkamer, maar ik vind slechts een slaapkamer toch wel wat karig. We houden ‘m zeker in gedachten. Eind van de middag zijn we weer terug. Ik bereid avondeten voor: de Turkse gehaktschotel met ui, tomaat en snijbiet, met daarnaast een salade van komkommer, bosui, augurk, walnoot, geitenkaas en druiven. Tussendoor lees en luister ik wat. De Vrouw stippelt een route uit voor de openhuizendag van zaterdag. En zowaar: we komen weer zo’n interessant appartement in het centrum tegen. Half zeven serveer ik het avondeten en een half uur later ruimen we alles weer op. Ik blijf aan de keukentafel zitten lezen en luisteren. Tien uur slaap ik bijna, dus ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Zappatite – Frank Zappa’s Tastiest Tracks (Frank Zappa), Invention Of Knowledge (Anderson/Stolt), The Elements – Tour Box 2016 (King Crimson)

Ik sta in @ds_Apeldoorn vandaag! Met een kinderwagen te koop … pic.twitter.com/h7iENegPoj

— Bas Langereis (@balangereis) 28 september 2016

–

Dinsdag 27 september:
Redelijk geslapen. Het is donker en koud als ik naar de bus loop. Veel werkzaamheden op de werkplek. Niet erg. Tussen de middag loop ik door bos en veld en zon. Te gapen, dat wel. Om zes uur ben ik thuis. De nieuwe schoenen zijn gearriveerd. Gaaf. De Vrouw serveert een schotel van chinese kook, chorizo, ui en paprika, met daarnaast biorundervinken en een fruitsalade van peer en wilde perziken. Als De Zoon weer naar huis is, zetten De Vrouw en ik allerlei zooi buiten dat morgen door de grofvuiljongens opgehaald kan. Tegen de tijd dat alles klaar is en ik kan gaan hardlopen, is het bijna donker. Het lopen gaat prima; ik ren weer een stukje verder en heb geen extra wandelpauze nodig. De laatste vijf kwartier van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel. Tien uur zak ik echt in.
Muziek vandaag: The Köln Concert (Keith Jarrett)

#Schaarsbergen #Warnsborn today. pic.twitter.com/VXlnBFoEEA

— Bas Langereis (@balangereis) 27 september 2016

–

Maandag 26 september:
Slapen lukt maar een beetje. Ik ben vannacht een paar keer wakker, maar opstaan gaat goed. Op tijd op de werkplek. Na een half uur pak ik de fiets en rijd ik door de koude en door de zon naar een andere locatie. Daar is de laatste bijeenkomst van de serie workshops over Werkdruk en eigen keuzes maken. Die cursus bevestigt me in de keuzes die ik aan het maken ben. Ik leer in ieder geval dat ik er nog niet ben; ik heb nogal wat belemmerende overtuigingen. Tips krijg ik volop. Ik weet dat ik mijn eigen keuzes maak, dat ik ertoe doe, dat ik goed ben zoals ik ben en dat ik daarvoor mag staan. Waar ik nog wat over twijfel is of ik de hulp van trainer John verder ga inzetten. Aanstaande donderdag heb ik ook een gesprek met Margo, de eerdere coach en ik zal het eens aan haar voorleggen. Een en ander betekent ook dat ik het bij mijn leidinggevende bespreekbaar moet maken; tenminste, als ik wil dat de baas het (deels) gaat bekostigen, want de uren van de trainer zijn niet gratis. Het fietstochtje terug naar het kantoor is lekker; temperatuur is mooi en de zon schijnt. Over de leidinggevende: van mijn naaste collega hoor ik dat die andere taken gaat doen, dat de toekomst van ons kleine team niet zeker is, dat er ons van alles boven het hoofd gaat hangen en nou ja, alle reden voor bezorgdheid. In de middag is er overleg en een beetje tijd voor een heleboel werk. Veel krijg ik niet af en dat blijft mooi liggen voor morgen of donderdag. Half zeven thuis. De Zoon is er ook en De Vrouw heeft aardappelen uit de oven en biefstukken gebakken, met daarnaast een salade van eikenbladsla, tomaat, paprika, wortel en haring in dilledressing. Het is een aangenaam gesprek aan tafel. Kwart over zeven zijn we weer alleen. Ik ben moe; de energie voor vandaag is op. De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel tot het het kwart voor tien is.
Muziek vandaag: Machina Viva (Wolverine), … and I know … (We Are Kin)

Mijn nieuwste #verhaal lees je hier op @apeldoorndirect :https://t.co/dgeAfkNtte

— Bas Langereis (@balangereis) 26 september 2016

–

Zondag 25 september:
Pas om half tien ben ik beneden. Koffie, klussen, webstek. Ook ruim ik een stapel kranten en knipsels op die in de boekenkast ligt; ik kom weer wat leuke dingen tegen. Eind van de ochtend loop ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. De Zoon luncht om half twee mee. Daarna zijn we weer alleen en gaat Het Grote Opruimen verder. Zo gaat de kast vol gezelschapsspellen eraan en verdwijnen er jaargangen tijdschriften bij het oud papier. Ook vullen we allerlei gegevens over onze woning in op de webstek van de makelaar, zodat de informatie straks beschikbaar is voor potentiële kopers. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik prepareer een salade van komkommer, bosui en aardbeien. Daarnaast warm ik de pruttelpot van gisteren en de chipolataworsten van eergisteren op. Ook verwarm ik brood in de oven. We eten alles op. De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel tot het tien uur is.
Muziek vandaag: Neroli (Brian Eno), The Zappa Album (Ensemble Ambrosius), Oh No! – Just Another Frank Zappa Memorial Barbecue (Le Bocal), 4 1/2 (Steven Wilson), Live in London – Under The Bridge (Lifesigns), The Next Day (David Bowie), het derde plaatje uit de set The Move (The Move), Music inspired by The Life And Times Of Scrooge (Tuomas Holopainen), Weir Keeper’s Tale (Damian Wilson & Adam Wakeman)

–

Zaterdag 24 september:
Kwart voor acht ga ik uit bed. Koffie, klussen, krant. Zo rond tien uur stap ik op de fiets voor een boodschappenronde langs de biowinkel en de Turkse winkel. Ik ben snel weer terug. Met De Vrouw drink ik nog wat koffie en tegen een uur is De Zoon er voor de lunch. In de middag gaan we verder met opruimen. Ik zet allerlei speelgoed op een verkoopsite en ruim nog drie dozen leeg. Opnieuw gaan er veel muziektijdschriften weg, maar ook komen er oude foto’s boven water. En het leukste: drie jaargangen van een tijdschrift over folkmuziek waarvan De Vrouw niet meer wist dat ze die ooit had gehad. Eind van de middag ga ik eten maken. Het wordt een pruttelpot van lamsbout, ui, knoflook, kaneel, pompoen, rozijnen en koriander. Ik serveer het met brood en een salade van komkommer, bosui, tomaat en aardbeien. Met z’n tweeën krijgen we veel op, maar die pruttelpot blijkt wel wat veel. Zo om half acht ga ik mijn ronde hardlopen. Vanavond gaat het iets minder: ik ben snel moe en heb een extra wandelpauze nodig. Daarna gaat het weer beter. Als ik thuis kom, is het donker. Ik douche en daarna lees en luister ik aan de keukentafel tot het kwart voor elf is geweest. Heb ik een angstaanval?
Muziek vandaag: 1999 (Robert Fripp), Sampradaya – Raga Janasammohini (Pandit Shif Kumar Sharma), Volume Two: Release (Afro Celt Sound System), 11 Out Of 10 (van alles), Big Boy! (Dulfer), Roux-Ga-Roux (DeWolff), Blackstar (David Bowie), Do Nothing Till You Heat From Me (The Mute Gods), Charge Of The Tornadoes (The Tornadoes), het tweede plaatje uit de set The Move (2016 remastered) (The Move), Pretending 2 Run (Tiles)

Door de felle zon kon de schrijver het verkeerslicht bijna niet zien. Plots hoorde hij zijn voornaam. Hij schrok. Het was een vrouwenstem. Waar kwam die vandaan?

(more…)

Vrijdag 23 september:
Ik slaap goed. Half zeven gaat de wekker en het duurt even voor ik echt wakker word. Op de fiets naar de nieuwe werkplek is het koud, maar zonnig. Tijdens mijn uren in die nieuwe werkplek heb ik weer van alles te doen. Halverwege de ochtend belt De Vrouw. Na het zeer korte telefoongesprek hang ik op en ik zeg tegen de collega die tegenover me werkt: ‘Zo. De Vrouw heeft geen longembolie.’ Om een uur vertrek ik weer. Ik maak een omweggetje langs de supermarkt en daar doe ik alvast allerlei weekendboodschappen. Zo ben ik om kwart voor twee thuis. Ik eet iets en dan laat ik De Vrouw weer alleen. In het centrum van de stad zoek ik uitgebreid naar nieuwe schoenen voor dagelijks gebruik. Tevergeefs. Wel vind ik een nieuwe broek, wat olijfhouten pollepels en boodschappen bij twee supermarkten. Half vijf ben ik terug. De Vrouw vindt online een prachtig paar schoenen en bestelt die. Ik ga bamisoep maken. Half zeven is De Zoon er en gaan we aan tafel. Een nagerecht is er ook in de vorm van wat ijs. De Vrouw is nog van alles in huis aan het opruimen. Als De Zoon weer naar huis is, plaats ik de laatste vakantiefoto’s op de webstek en daarna lees en luister ik nog een klein uurtje aan de keukentafel. Kwart voor elf.
Muziek vandaag: Flags (Patrick Moraz & Bill Bruford), Folklore (Big Big Train), het concert van Magma tijdens Zappanale 2015, Tender Extinction (Steve Jansen)

My old Yamaha CS-15 (1978) is sold!
A young musician and DJ from Den Haag happy with it. He's going to use it in his studio and onstage. pic.twitter.com/IlR2e4ZpA8

— Bas Langereis (@balangereis) 23 september 2016

–

Donderdag 22 september:
Slapen gaat nog goed ook. Ik ben iets voor de wekker wakker. Buiten is het goed koud. De mist boven de weilanden en de vuurrode lucht erboven, als ik met de bus Apeldoorn uit rijd, maken alles goed. Ik ben mooi op tijd op de werkplek, klaar voor een lange dag. Er liggen allerlei klussen en ik kan ze rustig uitvoeren. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Ik maak me zorgen en merk dat ik bij vlagen wat angstig ben; de nieuwe ziekte van De Vrouw en de onzekerheden rondom het stenen thuis, weet ik. Op het eerste heb ik niet zo veel invloed; op het tweede wel en we kunnen alles ook nog wat uitstellen. Dat stelt gerust. ’s Middags ga ik moe maar wel vrolijk verder. Pas om half zes stap ik op de bus en om zeven uur ben ik thuis. De Vrouw heeft een stoemp gemaakt van aardappelen en andijvie en roomkaas. Ik bak tartaartjes en zet de spitskoolsalade van gisteren erbij op tafel. De Zoon eet mee. Kwart voor acht is hij weer naar huis. Ik handel wat mail af en een half uur later ga ik mijn ronde hardlopen. Het is al donker. Lopen gaat lekker; ondanks dat ik op eenderde mijn veter opnieuw moet strikken, blijf ik mooi in mijn ritme. Ik loop weer een stukje verder, net als dinsdag. Dat gaat goed; wie weet kan ik binnenkort het hele rondje weer onafgebroken rennen. Na de douche lees en luister ik nog een uurtje aan de keukentafel en om kwart over tien ga ik slapen.
Muziek vandaag: One Quiet Night (Pat Metheny)

#Apeldoorn today.
View from out of the bus… pic.twitter.com/wEB4KUxR9k

— Bas Langereis (@balangereis) 22 september 2016

–

Woensdag 21 september:
Echt heel veel beter geslapen. Ik ben weliswaar om half zes al wakker, maar dan kan ik nog een uurtje soezen en ik dommel ook weer weg. Opstaan gaat gemakkelijk. Ik ben opgewekt en opgeruimd. Het moet toch niet gekker worden. Acht uur fiets ik naar het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn. Eerst niet naar de nieuwe werkplek, maar naar het stadhuis voor de aanvraag van een nieuwe identiteitskaart. Ik zou volgende maand in Stockholm niet nóg eens een noodpaspoort aan willen moeten vragen, hè. Dat is me in 2010 al een keer gebeurd en daar kan ik u boeiende verhalen over vertellen en dat heb ik toen gedaan ook. (Tip: zoek in deze webstek op ‘Zweten in Zweden’.) Om vijf over half negen ben ik op de nieuwe werkplek. Daar lekker aan de slag. Er ligt weer een mooie stapel. Veel ervan doe ik. Veel ervan doe ik niet. Ik kom er niet aan toe. Vrijdag is er weer een dag. (Lees: vrijdag is er weer een morgen’.) Iets na een uur fiets ik via de supermarkt naar huis. Daar maak ik tostilunch en trek ik nog een doos met muziektijdschriften uit de bergkamer. Het meeste wil ik in de papiercontainer gooien, maar zover komt het niet. De Vrouw belt. Ze zit bij de dokter met klachten aan haar luchtwegen en ze mag voor vijf uur in het ziekenhuis longfoto’s laten maken. Of ik een auto wil regelen, want ze mag niet fietsen. Verhip, juist vandaag brengt De Zoon zijn auto naar de garage. Ik bel Auke en die belooft binnen twintig minuten er te zijn. Dat is hij. Vijf minuten daarvoor is De Vrouw thuis gekomen. Ondertussen heb ik ook sms-contact met De Zoon: of het is gelukt met zijn fiets in de auto en bij de garage. Twee minuten later weet ik dat hij over drie weken mag terugkomen, omdat er nog een probleem werd geconstateerd waar alleen een collega iets mee kon en die collega is er pas over drie weken weer. Ach zo. Had De Zoon dus toch kunnen rijden. In het ziekenhuis gaat het snel: foto’s en bloed prikken en binnen een kwartier staan we weer buiten. Van de huisarts had De Vrouw al een nieuwe kuur antibiotica meegekregen; nu is het nog afwachten wat de foto’s gaan betekenen. Met de bus duurt het even voor we thuis zijn. De Vrouw gaat regelen dat ze de komende twee weken thuis is van werk. Ik maak avondeten: biochipolataworsten in een biotomatensaus met een salade van biospitskool, peer, cactusvijg en rozijnen. Met z’n tweeën eten we het op, ook al is De Vrouw moe en niet lekker. In de avond lees en luister ik aan de keukentafel. De muziektijdschriften zijn voor Auke; die exemplaren die ik zondag in de papiercontainer heb gemikt vis ik er voor hem uit. Tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Rejoice! I’m Dead! (Gong), Earthworks (Bill Bruford’s Earthworks), Speaking Of Now (Pat Metheny Group), het eerste plaatje uit de set The Move (The Move), Scintilla (Nosound)

–

Dinsdag 20 september:
Slapen gaat redelijk. Ik ben af en toe nog wel wakker, maar dat is kort. Op straat is het fris en onderweg naar de werkplek in de bus zit ik op een foute plek in de tochtige wind, dus daar is het gewoon echt koud. De werkplek zelf is gelukkig nog warm. Aan de slag! Alleen al in de ochtend krijg ik ontzettend veel voor elkaar. De Vrouw belt: het huis in het centrum van Apeldoorn dat we hebben gezien en graag eens van binnen zouden willen bekijken, blijkt verkocht. Onder voorbehoud, maar toch. Hoewel we er ook veel vragen en twijfels bij hebben, kan het ook zomaar een zeer geschikte kandidaat zijn. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Met jasje aan. In de middag is het zelfs rustig en krijg ik nog veel meer af. Zes uur thuis. De Vrouw heeft avondeten gemaakt: een schotel van ui, tomaat, spek, ham en Chinese kool. Daarnaast hamburgers en rauwkost. Kwart over zeven loop ik mijn ronde hard. Die gaat lekker. Ik start kalm aan en bouw langzaam op. Ik houd het een tikkie langer vol en mijn gebruikelijke wandelpauze is verderop op de route en ook korter. Mooi. Snel douchen en dan sleep ik de Yamaha CS-15 naar beneden. Nog even een half uurtje ermee pielen. Half tien gaat de deurbel. Een koper! Het blijkt een jonge knul uit Den Haag; zijn vader woont in Apeldoorn en is meegekomen. Hij test het apparaat en is erg enthousiast. Hij wil hem gaan gebruiken bij zijn werk als DJ, in de studio en misschien ook nog op het podium. Na een half uurtje gaat hij er dolgelukkig mee naar huis. Ik vind het fijn dat ik hem er zo blij mee heb kunnen maken. Die zevenhonderdvijftig ballen vind ik ook fijn, overigens. Hij neemt de oude standaard ook mee. Dat ruimt op. Ik zucht diep en ga kwart over tien slapen.
Muziek vandaag: Warp (Jon Balke)

#Schaarsbergen #Warnsborn today pic.twitter.com/kNpaMJyqwC

— Bas Langereis (@balangereis) 20 september 2016

–

Maandag 19 september:
Niet dus. Slapen gaat niet goed. Ik ben veel wakker. Eind van de nacht slaap ik dan weer wél. Opstaan is dan lastig, maar het lukt. Als ik om half zeven naar de bushalte loop, is het fris en donker. Ik ben nog moe. Erg moe. Ik ben weer op tijd op de werkplek. Daar ga ik aan de slag met veel dingen die ik graag af wil krijgen. Met enkele vaste collega’s gaan we iedere maandagmorgen bijeen zitten en dan benoemen we de resultaten van afgelopen week en wat we de komende tijd willen bereiken; dat helpt me bij het krijgen van overzicht over zaken die ik wil en moet doen en het helpt me ook bij het niet vooruitschuiven van werkzaamheden. Tussendoor krijg ik bericht van iemand die mijn Yamaha CS-15 wil kopen; zoals het ernaar uit ziet, komt hij hem morgenavond laat ophalen. Ik ben benieuwd. Tussen de middag loop ik door veld en bos. Laag boven het weiland en vlak boven mijn hoofd cirkelt een roofvogel. Ik vind het een schitterend gezicht en moet er minutenlang naar kijken. Ook in de middag krijg ik veel werk af. Half zeven ben ik thuis. Ik maak een fikse pastasaus, kook spaghetti en maak een salade van komkommer, bosui, wortelen en druiven. Om hal acht is iedereen er en eten we gedrieën alles op. Hoewel, De Zoon neemt een restant pasta en saus mee en vertrekt dan naar huis. We maken mail naar ‘onze’ makelaar; hij gaat een intranetdossier klaarmaken, zodat we alle gegevens over ons huis kunnen invoeren. Over enige tijd komt er dan een fotograaf ons huis vastleggen. Ik ben om kwart over acht echt doodmoe en lees en luister nog iets aan de keukentafel. Nog voor tien uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: Rejoice! I’m Dead! (Gong), Transcience (cd version) (Steven Wilson), Scintilla (Nosound)

–

Zondag 18 september:
Slapen lukt goed, al ben ik een paar keer wakker. Ik ben om half negen echt wakker en ga uit bed. Koffie, klussen, restje krant. Ook pruts ik nog wat aan foto’s: blijkt dat ik fouten heb gemaakt in de telling, waardoor de volgorde niet klopt. Eind van de ochtend loop ik met De Vrouw het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. De Zoon is er om half twee voor de lunch en vijf kwartier later laat hij ons weer alleen. We buigen ons over de makelaars en de keuze daartussen (geen gemakkelijke). We ruimen nog wat dozen leeg en komen weer malle dingen tegen. Stapels muziektijdschriften verdwijnen in de papiercontainer. Eind van de middag maak ik avondeten: fruitsalade van meloen, aardbeien en een paar bramen uit eigen tuin, een salade van komkommer, bosui, radijs en tomaat, plus ik bak lamsbiefstukken. De Zoon is er niet bij en zeven uur is alles op en opgeruimd. Ik luister aan de keukentafel en lees wat in oude muziektijdschriften, die daarna ook de papiercontainer in gaan. Tien uur is het weekeinde voorbij en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Souvenance (Anouar Brahem), Black Rock (Djivan Gasparyan & Michael Brook),One And One Is One (Joi), Magic Theatre (Gandalf), Molok (Gazpacho), Southern Empire (Southern Empire), GTR (2016 remaster) (GTR), Fall In Love With The World (United Progressive Fraternity), Proteine For Everyone (Schnauser), A Map Of The World (Pat Metheny)

–

Zaterdag 17 september:
Ik ben om half acht echt goed wakker en ga uit bed. Koffie, klussen, krant. Ook webstek en zo. Tegen tien uur stap ik op de fiets en rijd ik naar het centrum. Bij de fotograaf laat ik pasfoto’s maken voor mijn nieuwe identiteitskaart en in de bibliotheek kijk ik hoe ik erbij hang. Op de terugweg neem ik de supermarkt en de Turkse winkel mee. Met De Vrouw drink ik koffie en kijk ik naar wat potentiële aankoopwoningen. Zowaar, er zit wat moois en interessants tussen. Wie weet; binnenkort maar eens goed gaan kijken en een bezichtiging organiseren? De Zoon is er na een uur voor een lunch met vis en Turks brood en nog veel meer. We kijken hoe hij woensdag zijn fiets achterin de auto kan krijgen en dan is hij weer naar huis. Ik werk verder aan de foto’s van de vakantie. Marja is er even en Grote Broer ook. De Vrouw gaat eind van de middag uit, Marja vertrekt en Broer blijft nog een uurtje hangen en kletsen. Half zes ben ik alleen en ga ik eten maken. Ik kook aardappelen en bak die, ik bak lamsshoarma en maak een fruitsalade van meloen en aardbeien. De Zoon is er om zeven uur en we eten van alles op. Als het ook opgeruimd is, ga ik mijn ronde hardlopen. Ik heb toch weer nogal de vaart erin, maar jet gaat me goed af. Als ik thuis kom, is het zo goed als donker. Ik douche en ga daarna verder met foto’s. Nog slechts de platen van de drie laatste dagen wil ik op de webstek zetten. Ik lees en luister nog iets aan de keukentafel en dan ga ik even na elf uur naar bed.
Muziek vandaag: Astrakan Cafe (Anouar Brahem Trio), The Deform Variations (Adam Holzman), Dizrhythmia Too (Dizrhythmia Too), Better Late Than Never (Anderson Ponty Band), Magnolia (The Pineapple Thief), Words Are All We Have (Fjieri), Monolyth Of Phobos (The Claypool Lennon Delirium), To Another Horizon (Gandalf), het plaatje dat mee kwam met de PROG, Tender Extinction (Steve Jansen)

Even gekeken of ik het echt ben. Jazeker!
Foto door Gerard Oltmans hangt nog steeds in bieb @CODAapeldoorn. #ijdel pic.twitter.com/DBdkVMaVf1

— Bas Langereis (@balangereis) 17 september 2016