Bas Langereis leest u voor!

#Oxford today. pic.twitter.com/Xpp4lr2oh8

— Bas Langereis (@balangereis) 7 september 2016

#Oxford today. pic.twitter.com/WGO1lH13oZ

— Bas Langereis (@balangereis) 8 september 2016

#Oxford today. pic.twitter.com/M3JTb5C4F5

— Bas Langereis (@balangereis) 9 september 2016

Meneer Van Wijk is een beetje raar.

(more…)

Vrijdag 9 september: van Oxford naar huis
Half acht staan we weer op. Het ontbijtje bestaat uit broodjes, toast, fruit, kaas, vleeswaren, eitjes, cereals en sap. Om tien uur zijn de koffers ingepakt en nemen we afscheid van de aardige huismeneer. Buiten is het opnieuw zonnig en in nog geen tien minuten lopen we naar het station. Daar kopen we koffie en water. De trein naar London Paddington vertrekt om elf uur. tijdens de rit zien we het glooiende landschap van Oxfordshire en Buckinghamshire en na vijf kwartier later zijn we op Paddington. Daar stappen we over op de Underground en we gaan met de Bakerloo Line naar Baker Street en nemen dan de Metropolitan Line naar King’s Cross St. Pancras Station. We hebben wat tijd om broodjes, fruit en water te kopen bij M&S en daarna checken we in. De Eurostar vertrekt rond twee uur en we zijn mooi op tijd in Brussel-Zuid. De internationale trein naar Amsterdam vertrekt om kwart voor zes. Anderhalf uur later heeft die tien minuten vertraging en we moeten in Roosendaal bijna rennen om de aansluitende trein van half acht te halen. We redden het. Zo komt het dat we om tien uur in Apeldoorn op het busstation staan. Daar moeten we zeker twintig minuten wachten op de bus. Iets na half elf zijn we thuis. We pakken koffers uit, ik zet een was aan en lees nog heel even iets. Dan is het bijna twaalf uur en ga ik naar bed. Het was een schitterende vakantie. We hebben veel gedaan en veel gezien en toch hebben we het heerlijk rustig aan kunnen doen. De concerten van King Crimson waren het absolute hoogtepunt en Oxford is een stad om nooit meer te vergeten.

#Oxford today. pic.twitter.com/M3JTb5C4F5

— Bas Langereis (@balangereis) 9 september 2016

–

Donderdag 8 september: Oxford – Oxford University Botanic Garden & Morse pub tour
Wederom gaat de wekker om half acht. Een uurtje later staat ons ontbijt er weer, dit keer met broodjes, gloucester kaas, fruit, eitje, cereals en sap. Tien uur lopen we via George Street naar de boekwinkel Waterstones en daar koop ik een tweede boekje over Oxford en Morse; deze is voor mijzelf. Aan het eind van Broad Street gaan we pub The White Lion (Morse) in voor een kop koffie. Vervolgens lopen we Holywell Street en Longwell Street uit en op High Street slaan we linksaf naar Magdalen Bridge. Iets terug is The Oxford University Botanic Garden en daar gaan we naar binnen. Het is er niet groot, maar toch kunnen we er een paar uur rondlopen, want het is er een oase van rust en zeer mooi. Rond twee uur staan we weer in High Street en we drinken koffie en eten een pannini in High Street Café. Daar besluiten we dat we ons geplande bezoek aan het University Museum of Natural History overslaan. In plaats daarvan beginnen we een Morse-pubtour. We beginnen met de lastigste om te vinden: The Turl Tavern. Daarvoor moeten we naar Cattle Street, langs de Radcliff Camera en rechtsaf Queen’s Lane in onder The Bridge Of Sighs door. Daar is St. Helen’s Passage, een heel nauwe steeg aan onze linkerhand, en na wat bochtjes en trapjes komen we bij The Turl Tavern. Het blijkt een populaire pub die verschillende terrassen heeft en ook binnen allerlei kamers. We besluiten dat we hier later terugkomen voor het avondeten. Het is zonnig op het terras. Na een drankje verlaten we de pub via een ander smal steegje en komen we uit op Holywell Street, vlak tegenover The White Lion. We gaan Broad Street weer in, linksaf Turl Street, steken High Street over en komen vervolgens terecht in Alfred Street. Op de hoek met Boar Street is The Bear Inn. We bestellen ons drankje binnen aan de krappe bar, maar gaan buiten op het terras zitten. Als het water en de lager op zijn, lopen we door Wheatsheaf Yard naar High Street. Via Commarket Street komen we in St. Giles Street en na een paar honderd meter is aan onze linkerhand de Eagle and Child. Ogenschijnlijk is het een kleine pub, maar je kunt ver door naar achteren en daar zijn allerlei zitjes. Echt heel lang blijven we er niet (twee plasbeurten). We gaan St. Giles Street terug, linksaf Broad Street in en in Holywell Street gaan we rechtsaf de achteringang van The Turl Tavern in. Het is half zeven geweest; we vinden maar net een klein tafeltje en bestellen fish and chips met een garden salad. Net op tijd, want nog geen vijf minuten later is het allemachtig druk bij de bars. De fish, de chips en de salad zijn zeer goed; de mushy peas behoeven fiks wat zout en peper. We vinden het echt een leuke en mooie pub, maar iets na acht uur gaan we toch echt weg. In het donker gaan we onder de Bridge Of Sighs door. We wandelen via Broad Street naar George Street. Aan het eind ervan nemen we de Lower Fisher Row en daar komen we uit bij pub The Lighthouse. We drinken er iets en gaan dan via Park End Street terug naar Mill Street. Tegen een uur of tien zitten we in The Kite aan het laatste drankje van vandaag. Kwart voor elf zijn we in huis, klaar voor laatste nacht.

#Oxford today. pic.twitter.com/WGO1lH13oZ

— Bas Langereis (@balangereis) 8 september 2016

–

Woensdag 7 september: Oxford -Christ Church College
Om half acht gaat de wekker. Wel wat vroeg. Een uurtje later krijgen we het ontbijt op de kamer. Aan de aardige meneer vraag ik: ‘Is there a wifi code?’ ‘Yes, you’ll find everything you need on the information sheet.’ ‘Is there an information sheet?’ ‘Yes, there is an information sheet.’ Ach zo. Ontbijt is prima: poached eggs op een toast, croissants, kaas, vleeswaren, cereals en sap. Koffie maken we zelf. Om tien uur lopen we buiten. We gaan via George Street naar Commarket Street. In de markante winkel Pylones kopen we wat cadeautjes en ik vind er een nieuwe leesbril. Als we doorlopen komen we bij St. Aldate Street en we werpen een blik in de Oxford Town Hall. Lang blijven we niet, want we willen naar Christ Church College. Eerst nemen we een koffie bij Cafe Loco ertegenover (alwaar scènes van Inspector Morse opgenomen zijn) en dan betreden we het College. Het gebouw en de quad zijn schitterend. In de Cathedral krijgen we een interessante rondleiding. Er is zeer veel te zien en wat me opvalt is dat kennis vergaren en hebben hier niet slechts voor jongelui is. in de museumwinkel koop ik voor mijn vader een boekje met wetenswaardigheden over de locaties in Oxford waar afleveringen van Inspector Morse zich afspelen. Na zeker anderhalf uur te hebben rondgekeken gaan we terug naar Cafe Loco voor een pastinaaksoep en een broodje. Dan terug Christ Church College in om de Dining Hall te bekijken. Het is er vol met toeristen die al fotograferend langs de gedekte tafels schuifelen; echt een bizar gezicht. We komen nog terecht bij een andere binnenplaats en uiteindelijk staan we op Blue Boar Street. Via St. Aldate lopen we weer naar de Christ Church Meadow en slaan rechtsaf naar de Thames. We bekijken de boten en als we de rivier naar rechts volgen komen we uit bij pub The Head Of The River. Daar drinken we iets. Onze tocht gaat via St. Aldate en High Street naar Turl Street. Op Broad Street zien we het Trinity College. Het blijkt toegankelijk voor publiek en we zien opnieuw een zeer mooi college met schitterende tuin. Ernaast ligt muziekwinkel Blackwells. Even erin. Wat? Hier hebben ze de Record Store Day release single van Joe’s Garage (Frank Zappa)! Kopen. Daarnaast weer is pub The White Flag (nog een Morse-pub). Dan weten we even niet goed wat we gaan doen. We zoeken een geschikt restaurant om te gaan eten. Misschien in George Street iets? Daar vinden we een grote tent The Red Lion, maar tijdens het drankje vinden we die te massaal en lawaaierig. Gelukkig heb ik een foto gemaakt van de recommendations op de information sheet van The Greenwood House en dus gaan we via St. Giles Street naar bistro Pierre Victoria in Lttle Claremont Street. Het is een druk en wat uitbundig tentje, maar we besluiten er te blijven. We hebben geen haast en kiezen voor een driegangenmenu. Vooraf krijg ik duivenborst met puree van zoete aardappel. Vervolgens doen we ons tegoed aan Oxfordshire lamb in portsaus met daarnaast een rucolasalade met parmesan en balsamico. Tot slot is er crème brulee en pêche melba. We wandelen via Walton Street terug naar Mill Street. Op de hoek, vlak tegenover ons Greenwood House staat pub The Kite en daar nemen we nog een drankje. Om elf uur steken we de straat over en daar gaan we naar bed.

#Oxford today. pic.twitter.com/Xpp4lr2oh8

— Bas Langereis (@balangereis) 7 september 2016

–

Dinsdag 6 september: van Aylesbury naar Oxford
De wekker gaat om acht uur. Ik heb niet zo goed en veel geslapen. We pakken koffers in, maken koffie en gaan om tien uur huis Ardenwood uit. Van de drukke dame krijgen we nog wat tips voor Oxford mee. Bij The Wild Hart nemen we een ontbijt: Eggs Benedict, sap en koffies. Het is dan nog geen drie minuten naar het busstation. De bus 280 moet nog even gerepareerd en rijdt dan via allerlei binnenwegen naar Oxford. We passeren plaatsen als Haddenham, Thame en Wheatley. Bijna bij het eindpunt, in een voorstadje van Oxford, moet ik er even uit voor sanitaire stop. De volgende bus komt tien minuten later, dus dat is geen probleem. In het laatste stukje komen we al door High Street en zien we verschillende zaken die we later gaan bezoeken. Van Oxford station is het echt 200 meter naar Mill Street. We worden hartelijk ontvangen door mevrouw en meneer van Greenwood House, ook al zijn we bijna twee uur te vroeg. Meneer heeft Nederlandse ouders uit Groningen en Rotterdam en is geboren en opgegroeid in Zuid-Afrika, zodat hij met enige moeite redelijk Nederlands spreekt. De dame vraagt wat we voor ontbijt willen; in de andere kamer zit een stel dat er tien dagen is en ze wil graag iets anders serveren. ‘Would you like some poached eggs on a muffin?’ We zeggen maar niet dat we dat de afgelopen drie ochtenden ook al hebben genuttigd. Onze kamer is echt prima. Om drie uur staan we buiten. We wandelen door Park End Street en zien het Oxford Castle. Dan door New Road en aan het eind daarvan staat de Carfax Tower. Die beklimmen we en we hebben een mooi uitzicht over de stad. Vervolgens lopen we door High Street en bezoek we de Covered Market met alle kleine onafhankelijke winkeltjes. Iets verderop staat St Mary’s Church en daarachter is de Radcliff Camera, echt een indrukwekkend gebouw. We drinken iets bij de Church. Daarna lopen we tussen de gebouwen van de Bodlean Library door. We gaan de Bridge Of Sighs onderdoor en lopen via Queens Lane weer naar High Street. Daar steken we over en gaan Merton Street in om uiteindelijk bij de Christ Church Meadow uit te komen. Het uitzicht op Christ Church College is schitterend. We drinken iets bij public house St. Aldate Tavern aan St. Aldate Street. Vervolgens lopen we door de drukke winkelstraat Commarket Street en gaan linksaf George Street in. Daar komen we het Italiaanse restaurant van Jamie Oliver tegen. We gaan naar binnen en vragen of er ondanks dat we geen reservation hebben toch een tafel voor twee vrij is. Die is er, zij het in de naastgelegen pizzeria, en we kunnen van de restaurantkaart bestellen. We eten bruschetta met gegrilde kerstomaatjes en roomkaas, dan een lamb steak met pesto, paprika en olive oil en een rocket salad met parmesan en spicy fries. Toe is er tiramisu en omdat we wat hebben moeten wachten (niet erg) krijgen we een espresso aangeboden. De pizzeria is een leuke tent, zeer levendig en in trek bij jong en oud. Als we weer buiten komen, is het negen uur geweest. In donker volgen we Georg Street verder. In Park End Street gaan we bij pub The Lighthouse nog een laatste drankje drinken. We zijn om elf uur in huis en gaan slapen.

#Oxford today. pic.twitter.com/3gZw3AJnjQ

— Bas Langereis (@balangereis) 6 september 2016

#Oxford today. pic.twitter.com/tFyWsb04EP

— Bas Langereis (@balangereis) 6 september 2016

–

Maandag 5 september: Aylesbury + King Crimson
Pas tegen negen uur zijn we wakker. Regent het? Een heel klein beetje, lijkt het. Als we buiten komen, is het zo goed als droog. We wandelen naar The White Hart voor ons ontbijt. Dit keer Eggs Royale: eieren met gerookte zalm en toast. We maken vervolgens nog een rondje door het oude stadsdeel en bij The King’s Head houden we pauze. Vandaag echt een kalme dag: we wandelen terug naar Ardenwood om daar een uurtje uit te rusten; inmiddels is het niet alleen droog, maar zelfs zonnig en warm. Rond vier uur lopen we via een andere route High Bridge Street naar uiteidelijk weer The White Hart. Daar eten we een Ceasar’s Salad met kip en bacon. Onder het eten hebben we het over het concert van vanavond. Ik vertel dat ik hoop op een paar stukken die de band vorig jaar heeft gespeeld, maar we toen in Utrecht niet hebben gehoord: Sailor’s Tale en One More Red Nightmare. Om half zeven steken we de straat over naar het Waterside Theater. Gelijk vanaf het begin is de setlijst heel anders. Aanvankelijk lijkt het ook even wat rommelig te zijn, maar na tien minuten weet ik dat ook dit een belachelijk goede King Crimsonshow is. Frappant toch hoe een andere setlijst maakt dat het lijkt of ik bij een heel ander concert ben. Ook vanavond heeft de band er zichtbaar plezier in en het lijkt of nieuwe drummer Jeremy Stacey er wat beter inzit dan gisterenavond. Vlak voor het eind krijgen we twee verrassingen in de setlijst: Sailor’s Tale en One More Red Nightmare. Nou ja, ik krijg alles wat ik graag wil! Als daarna Starless volgt, heb ik tranen in mijn ogen. Opnieuw verlaten we de zaal met open mond, zo overweldigd zijn we. We steken de straat weer over en gaan in The White Hart nog iets drinken. Twaalf uur liggen we in bed.

Market Square, #Aylesbury, UK. pic.twitter.com/fwjrtph6Dv

— Bas Langereis (@balangereis) 5 september 2016

Ready for tonight's #KingCrimson show in Waterside Theatre, Aylesbury @DGMHQ @ProgMagazineUK pic.twitter.com/n34Za9aDQz

— Bas Langereis (@balangereis) 5 september 2016

#KingCrimson stage in Waterside Theatre, Aylesbury. This is gonna be a dynamite show!@DGMHQ @ProgMagazineUK pic.twitter.com/iV7hXcUpPO

— Bas Langereis (@balangereis) 5 september 2016

And another GREAT #KingCrimson show tonight in Waterside Theater, Aylesbury. #Fracture !@DGMHQ @ProgMagazineUK pic.twitter.com/OtGOKOf4Za

— Bas Langereis (@balangereis) 5 september 2016

–

Zondag 4 september: Aylesbury + King Crimson
Er gaat geen wekker. Toch staan we op. Goh. We doen het kalm aan en hebben al besloten dat we vandaag niet naar Waddesdon Manor gaan. Ik kijk op twitter en zie een bericht over de King Crimson show van gisterenavond, compleet met foto’s van het feestje achteraf. Wat? Gisterenavond? Het concert is toch vanavond en morgen? Ik merk dat ik in paniek raak en zoek online snel verder naar meer informatie. Wat blijkt? De band heeft gisterenavond een try-out gedaan. Ach zo. Opluchting alom. Halverwege de ochtend gaan we naar buiten; het is zeer zonnig. We wandelen naar de stadskern en nemen ons ontbijt bij The White Hart, tegenover het Waterside Theatre. Eggs Benedict schaft de pot: gepocheerde eieren met bacon op een muffin (een rond geroosterd broodje) en met rocket (rucola). We treffen er een Italiaans stel dat gisterenavond bij het try-out concert is geweest. Ik wil niet alles weten, maar krijg wel mee dat er mooie verrassingen in de setlist zitten: nog niet eerder in de afgelopen drie jaar gespeelde stukken van de albums Lizard en Starless. (Ik gok op Fracture en hoop op Cirkus.) In de middag lopen we een rondje door Aylesbury, over de Market Square en door de winkelstraten. We komen ook terecht in het oude stadsdeel en dat is echt prachtig. Vooral St. Mary’s Church, de graveyard en Castle Street zijn erg mooi. We gaan iets drinken bij King’s Heart en vervolgens lopen we langs het Waterside Canal en door Vale Park. Terug in The White Hart. We drienken er iets, maar we gaan er niet eten, want het is er vol en lawaaiig. Daarom gaan we naar King’s Head. Helaas, daar serveert men op zondag geen eten. Dus na een drankje sjouwen we naar The Bell op Market Square. Daar eten we burgers met bacon & Stilton. Kwart over zes staan we voor het Waterside Theater. We moeten even wachten, want de deuren zijn, op dringend verzoek van de band, een kwartiertje dicht. Zo gauw de deuren weer open zijn, staan we voor de box office. Hier, kijkt u eens, zijn onze kaarten gearriveerd? Nee, dat niet. Maar dankzij de vriendelijke jongeman gaat het soepel en nog geen drie minuten later hebben we de vers afgedrukte kaarten voor vanavond en krijgen we ook de kaarten voor morgen. Da’s mooi! Vervolgens ga ik boodschappen doen: tourshirt, programmaboek, het album Dizrhythmania Too (Disrhythmania Too) en The Elements Tour Box 2016 (King Crimson). Zeer op tijd gaan we de zaal in. Waterside Theatre is echt een geweldig mooie zaal. We hebben goede plaatsen in het midden op de zevende rij. En dan het concert. Overweldigend. Het geluid en de akoestiek zijn perfect. Het is luid, maar ik hoor alles goed. Het is weer een grote vreugde om de drie drummers aan het werk te zien en ik kom ogen en oren te kort om alles goed te volgen. De verrassingen in de setlijst zijn Cirkus, Fracture en Dawn Song! Starless is voor mij het absolute hoogtepunt en daarna volgen twee toegiften: Heroes en 21st Century Schizoid Man. Wat een concert! Na drie uur staan we – nog altijd zeer onder de indruk – buiten. We willen nog iets gaan drinken in King’s Head, maar die is net met de laatste ronde voor sluitingstijd bezig. Dus verkassen we naar The Bell. Ik ga iets bestellen aan de bar. Plots trekt iemand me van achteren ruw aan mijn haar. Ik schrik er enorm van en kijk om. Een wat oudere meneer kijkt half door me heen met wijde pupillen en ik maak op dat hij nogal beschonken is. ‘Please don’t do that, sir,’ zeg ik en ik draai me weer naar de bar. Ik ben nog niet aan de beurt. Opnieuw trekt iemand me hard aan mijn haren. Ik draai me weer om en kijk opnieuw in het gezicht van de man met de nietszeggende blik in zijn ogen. ‘Please sir,’ zeg ik, ‘I asked you kindly not to do that, so come on.’ Ik merk dat ik heel gespannen ben – waarschijnlijk nog vol van adrenaline van het supergave concert zit – en moeite heb om de man niet een enorme knal in zijn gezicht te geven. Gelukkig krijg ik mijn drinken en kan ik bij de bar weg. Na ons drankje gaan we terug naar Ardenwood en om twaalf uur liggen we in bed.

Waterside Theatre, Aylesbury.
Looking forward to tonight's #KingCrimson show.@DGMHQ @ProgMagazineUK pic.twitter.com/rSrH0JqJWW

— Bas Langereis (@balangereis) 4 september 2016

Superb #KingCrimson show in Waterside Theatre, Aylesbury tonight.
Can't wait till tomorrow! @ProgMagazineUK @DGMHQ pic.twitter.com/xpbAT4QWTG

— Bas Langereis (@balangereis) 4 september 2016

–

Zaterdag 3 september: van Brussel naar Aylesbury
De wekker gaat om acht uur. Anderhalf uur later zijn we klaar en kunnen we uitchecken en het hele eind naar het station wandelen. Bij een koffietent kopen we ontbijt kopen en drinken we koffie. Dan gaan we naar de terminal, zodat we op ons gemak door de douane- en bagagecontrole kunnen. Om elf uur vertrekt de Eurostar; twee uur later, om twaalf uur plaatselijke tijd, komen we aan op station St. Pancras. We hebben even om boodschappen te doen. Bij de boekhandel koop ik het Halfway to Hollywood – Diaries volume 2: 1980-1988 (Michael Palin). Het derde deel hebben ze niet. We laden de Oysterkaarten op met vijf pond en nemen de Underground via Baker Street (doolhof) naar Marylebone. Daar zouden we anderhalf uur moeten wachten. We drinken koffie en pakken dan de trein van twee uur naar Aylesbury en komen rond drie uur aan. Dat is een uur eerder dan gepland. Dan begint het zoeken naar Walton Road; we lopen langs het Waterside Theatre Walton Street in. Dat voelt niet goed. We gaan terug naar Market Square in het centrum. In pub The Bell drinken we iets en omdat er wifi is, googlen we ook nog. Ah, Walton Road is een zijstraat van Walton Street. Inmiddels regent het. We sjouwen vijfhonderd meter omhoog en gaan dan linksaf naar Walton Road. Ardenwood is voor een buitenstaander geheel verborgen, maar wij hebben het huisnummer en weten met een code op het tuinhek naar binnen te komen. Het huis blijkt een schitterend mansion-achtig geval te zijn. We komen er zelf in; de sleutel onder de mat en zo. Boven op de tweede verdieping hebben we een prachtige kamer met gedeelde badkamer. Als we ons hebben geïnstalleerd en weer naar buiten willen, melden we ons bij de dame van Ardenwood. Rond zes uur zitten we bij Bengal Blue en daar eten we gevulde aubergine, king’s prawns en lamsbout die van het bot valt zo goed. Het is donker als we buiten komen. We lopen weer naar beneden en via Market Square komen we bij King’s Head, een zeer oude pub in het oude stadsdeel van Aylesbury. Er is wifi, dus zoeken we uit hoe we morgen naar Waddesdon Manor kunnen komen. Niet, dus. De bussen rijden er niet op zondag. Wat? Dat dit land ooit bij de EU hoorde, zeg. Op de terugweg naar Ardenwood passeren we op Market Square de taxistandplaats en vragen we wat een taxiritje naar Waddesdon kost. Het is te doen, maar we willen ook weer op tijd terug zijn en weet je wat? We gaan er nog eens een nachtje over slapen. Dat doen we als we om half twaalf in bed liggen.

#Brussels last night. pic.twitter.com/YXCgN2Ree8

— Bas Langereis (@balangereis) 3 september 2016

Vrijdag 2 september: Naar Brussel
Opnieuw wat onrustig geslapen. Half zeven ben ik op en ik start rustig op. Na een fietstochtje door de frisse ochtendzon beland ik op de nieuwe werkplek. Er ligt een mooi stapeltje klussen en anderhalf uur later heb ik al een heleboel gedaan. Eind van de morgen is echt alles afgerond en om een uur fiets ik naar huis. We lunchen, pakken de laatste spullen in en half drie wandelen we met de koffers naar de bushalte. De trein zit stampvol, maar de reis verloopt uiteindelijk voorspoedig. Wel komen we een half uur later aan op Brussel-Zuid, doordat we een omweg hebben moeten maken en twee stations hebben overgeslagen. We doen wat boodschapjes op het station onder het motto: stel we vinden geen ontbijt of lunch, dan moeten we van alles bij ons hebben op het gevulde koekniveau. De Vrouw had een wandelroute afgedrukt om van het station naar het hotel te komen. Als we het station uitlopen, zien we het hotel aan de overkant op de hoek. De kamer is prima. Het is donker als we naar een restaurant gaan wandelen. We passeren kasteel Hallepoort en eten steak met friet in restaurant La Huppeldepup d’Au. Bij de buren stopt een brandweerwagen. Hoop gedoe, met rondrennende brandweermannen en zwaailichten en sirenes. In het restaurant lijkt niemand zich druk te maken en gaat alles gezellig op z’n Belgisch door. Als we rond tien uur naar buiten gaan, zien we dat er ook een ladderwagen bij is, maar het is niet heel duidelijk wat er priecies gaande is. Iemand op de bovenverdiep ingesloten? We gaan terug naar het hotel en de brandweerauto’s verlaten het tafereel (opnieuw met zwaailichten en sirenes). In de hotelbar nemen we nog een drankje. Om half twaalf gaan we slapen. De wekker staat op acht uur.

Deze foto door Gerard Oltmans hangt in de bibliotheek:@055fotostad 2016!
Part of exhibition in our local library! pic.twitter.com/vF65ogdD6p

— Bas Langereis (@balangereis) 2 september 2016

–

Donderdag 1 september:
Nu heb ik echt slecht geslapen. Veel wakker geweest. Als de wekker me dan uit diepe slaap haalt, is opstaan niet gemakkelijk. Gelukkig gaat het in de eerstvolgende minuten alweer veel beter. Ik kan even kalm opstarten; pas om zeven uur wandel ik naar de carpoolplek en om acht uur ben ik op de werkplek, klaar voor een nogal hectische en volle dag. Ik maak veel rapportage en heb verschillende overleggen. Pas rond half twee wandel ik door zon en bos. Eind van de middag heb ik wel alles af wat ik af wilde hebben en heb ik zo goed als niets over te dragen aan de collega. Half zeven ben ik thuis en maak ik avondeten: een schotel van chorizo, prei, bosui, paprika, peper, tomaten en cottage cheese. Erbij een salade van komkommer en meloen. De Zoon is er om kwart over zeven. Op de vraag hoe het de afgelopen dagen is geweest, vertelt hij dat hij gisterenmorgen op de snelweg in een beginnende file tegen een andere auto aangereden is. Gelukkig is er geen persoonlijk letsel. Wat me opvalt is hoe goed hij de zakelijke kant aan het afhandelen is: schadeformulier ingevuld, verzekeringsmeneer gebeld, naar de garage geweest om de schade aan zijn auto te laten taxeren. Die schade voor hemzelf is minstens duizend ballen en daar baalt hij van, maar hij leert ook: lage zon is gevaarlijk en voortaan toch maar even moeite doen om aan het begin van de rit die zonnebril op te zetten. Na het eten pak ik twee koffers in en dan ga ik hardlopen. Allemensen, wat gaat het gemakkelijk en soepel. Waar komt die energie vandaan zo plots? Zou het komen omdat ik vandaag rond het middaguur veel gegeten heb (zes boterhammen, nog een extra broodje en salade) of dat ik gewoon pit krijg doordat ik bijna vakantie heb? Na de douche lees en luister ik nog een uurtje aan de keukentafel en om half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag:Gradually Going Tornado (Bruford), Earthworks (Bill Bruford’s Earthworks)

–

Woensdag 31 augustus:
Slapen gaat opnieuw niet zo heel goed, maar ik sta wel rustig op. Op de fiets naar de nieuwe werkplek is het fris, maar wel zonnig en lekker. Op de nieuwe werkplek is het stil en rustig en ik handel er enkele zaken af en werk aan een grote klus. Vrijdag weer verder. Om een uur is het mooi geweest en rijd ik naar huis. Daar een lunch met De Vrouw en vervolgens fiets ik naar de tandarts voor de jaarlijkse controle. Alles is in orde; gelukkig krijg ik geen vragen over hoe we met de twee ‘gaten’ in mijn onderkaak aanmoeten (ik had twee melkkiezen die sinds anderhalf jaar allebei missen en nu beweegt de boel af en toe een beetje). Ik rijd door naar de biowinkel voor wat overbodige boodschappen, maar ik heb nu wel een gratis boodschappenpakket bijeen gespaard. Het pakket zelf is net te groot om mee te slepen. Ik rijd met een omweggetje naar huis. Daar ruim ik de bergkamer leeg en die zet ik weer vol met alle dozen die we al hebben ingepakt en straks meenemen bij een eventuele verhuizing. Er komen weer leuke dingen tevoorschijn. Nu nog maar enkele doosjes doornemen en wat kratten speelgoed zien kwijt te raken. Ik maak avondeten: biorundervinken braden, fruitsalade van komkommer, meloen en bramen, plus een schotel van spekjes, bosui, snijbiet en cottage cheese. Alles blijkt goed gelukt en we spoelen het weg met rabarbersap. De laatste twee uur van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel. Iets na tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Endless River (Pink Floyd), Rattle That Lock (David Gilmour), Music For Wastelands (Ossicles), Jim Hall & Pat Metheny (Jim Hall & Pat Metheny)

–

Dinsdag 30 augustus:
Hm, toch weer onrustige slaap vannacht. Ik sta vermoeid op met nadrukkelijk aanwezige en genadeloze pieptoon. Eenmaal opgestart gaat het redelijk. De vaste ochtendhandelingen maken me opgewekt en opgeruimder. Als ik naar de bushalte loop en terugdenk aan de workshop van vanmorgen, merk ik dat ik gespannen en emotioneel ben. Ik weet mijn ‘desastreuze gedachten’ snel om te buigen naar realistischer ideeën. Op de werkplek doe ik eerst weer een paar grote en ‘moeilijke’ klussen; pas daarna kijk ik mail. Eind van de ochtend heb ik al echt veel gedaan, terwijl ik niet het gevoel heb dat ik heel erg druk ben geweest. Tussen de middag wandel ik door zon, veld en bos. ’s Middags doe ik opnieuw het een en ander; zo kan ik ook al wat zaken afhandelen die ik eigenlijk voor donderdag, de laatste dag voor mijn vakantie, had gepland. Ik krijg telefoon. De krant! Of we inderdaad meewerken aan een interview en fotoreportage over de kinderwagen die we te koop hebben gezet. Dat doen we en een en ander gaat gebeuren over twee weken. Ha! Eind van de middag is er nog een overleg en om vijf uur heb ik de bus naar huis. Daar maak ik het restant bamisoep heet. We eten gedrieën om zeven uur. Erna loop ik mijn ronde hard en die gaat me goed af. Niet lang nadat ik weer terug ben, wordt het alweer donker. Ik heb inmiddels een douche achter de rug en voel me eigenlijk zeer goed. Moe maar fijn. Ik lees de krant en blader in de PROG die vandaag binnen kwam. Ook luister ik iets. Ik sta in die PROG! Paar weken geleden kwam er op Twitter de vraag voorbij: ‘How PROG were Buggles?’ en mijn tweet staat in het blad nu. Tien uur is het welletjes voor vandaag.
Muziek vandaag: Mantelpiece (Ossicles)

Cool! I made it to this month’s issue of @ProgMagazineUK. @asiageoff
How PROG were #Buggles ? pic.twitter.com/sZKbwDaPHL

— Bas Langereis (@balangereis) 30 augustus 2016

–

Maandag 29 augustus:
Het duurt even voordat ik slaap en ik ben vannacht een keer of wat wakker, maar ik sta wel goed op. De reis naar de werkplek verloopt mooi en ik ben weer op tijd. Onderweg zie ik dat ik een bericht heb ontvangen van mijn leidinggevende. Met foto. Mijn kop hangt in de bieb. De foto van Gerard van afgelopen Cultuur Bij Je Buur is onderdeel van het project Fotostad Apeldoorn. Ha, woensdag maar even een kijkje en foto nemen. Vanmorgen neem ik deel aan de driedelige cursus Van werkdruk naar gezonde spanning. Ik had vorige week mailcontact met de trainer gehad en vanmorgen vroeg vraagt hij of hij mijn casus mag gebruiken. Dat mag hij. Zijn insteek is persoonsgericht: wat is je ware ik, je kern, wat zijn jouw waarden en hoe zorg je ervoor dat je trouw bent en blijft daaraan? Vanuit die vragen heb ik heus nog wat te leren, dat realiseer ik mij ten volle. Edoch, na vijftig jaar zijn zoals ik was kan ik niet in vier weken tijd een rigoureuze ommekeer in persoonlijkheid maken; dat is een heel proces en ik ben al bezig om keuzes te maken vanuit wie ik ben en wat ik belangrijk vind. De andere aanwezige collega’s zeggen in mijn verhaal te horen dat ik de lat voor mezelf erg hoog blijf leggen, dat ik veel van mijzelf moet, dat ik niet datgene doe wat ik het liefste doe in het werk (en dat ik mijn passie niet voldoende kwijt kan in mijn huidige functie) en dat men het knap vindt dat ik zo open over mijn situatie kan zijn. Kortom: een mooie ochtend die me wel weer stof geeft tot nadenken. Mijn wandeling door bos en veld tussen de middag heb ik wel echt nodig. Voor de rest van de werkdag doe ik vooral allerlei regeldingen. Eind van de middag gaan we met naaste collega’s en opdrachtgevers op een terras aan de rand van Arnhem zitten om vakantieverhalen te vertellen. Het is een zeer aangename bijeenkomst en er zijn ook echt leuke verhalen te vertellen en te horen. Om half acht ben ik thuis. Daar maak ik de bamisoep af. Even na acht uur zitten we gedrieën aan tafel. De Vrouw is vanmorgen met haar hoge koorts naar de huisarts gegaan en heeft het dringende advies gekregen het deze week vooral rustig aan te doen en niet te gaan werken of ander belastende dingen te doen. Na het eten is alle energie voor vandaag echt op. Ik kan nog een klein uurtje lezen en luisteren aan de keukentafel en dan ga ik om tien uur naar bed.
Muziek vandaag: Imaginary Day (Pat Metheny Group)

–

Zondag 28 augustus:
Redelijk geslapen, maar wel om acht uur echt wakker. Uit bed. Koffie, klussen, webstek. Met De Vrouw is er ook koffie in de tuin. Halverwege de ochtend wandel ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Nog meer koffie in de tuin. Even na twaalf uur is Arie er. Hij komt wat spullen ophalen (campingbrander, gastankjes, barbecueborden), maar vooral ook bijkletsen en verhalen vertellen over zijn afgelopen Citroënmeetingweekend. Als hij is vertrokken, lunchen we met z’n tweetjes. Daarna regelen we dat onze concertkaartjes voor volgend weekend bij de boxoffice in Aylesbury liggen in plaats van met de post hier te laat aankomen. Ook maak ik een eenvoudige mail aan enkele makelaars voor het maken van een afspraak voor een verkennend gesprek. Vervolgens ruim ik een doos met kabelmateriaal en een doos met bladmuziek op. Dan is het half zes en ga ik avondeten maken. Het wordt een fikse chili met uie, peper, paprika, courgette, bonen en mais. Erbij komt een salade van komkommer, bosui, augurk en zwarte olijven,plus een fruitsalade van aardbeien en twee soorten meloen. De Zoon is er om zeven uur en we maken het gebodene grotendeels op. Erna ga ik vast het avondeten van morgen maken voor zover dat kan. Dat kan ver. Ik kook bouillon, voeg gesneden scharrelkip yoe, snijd prei, peper en bladselderij en bak omeletten die ik vervolgens in reepjes snijd. Het laatste uur van het weekend lees en luister ik aan de keukentafel en om tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: (Beyond The) Missouri Sky (Pat Metheny & Charlie Haden), Juice (Medeski Scofield Martin & Wood), The Aristocrats (The Aristocrats), The Crazy World Of Arthur Brown (The Crazy World Of Arthur Brown), Go (Stomu Tamashta, Steve Winwood, Michael Schrieve), I See You (Gong), Warp (Jon Balke)

Onze druivenstruik is echt #sneu dit jaar. (Vorig jaar trouwens nog sneuër.) pic.twitter.com/xveLoHGdWp

— Bas Langereis (@balangereis) 28 augustus 2016

–

Zaterdag 27 augustus:
Niet zo goed geslapen. Erg onrustig. Om half acht ben ik al uit bed. Koffie, klussen, krant. Webstek ook. Om tien uur stap ik op de fiets voor een boodschappenronde langs de biowinkel (bijna een gratis boodschappenpakket bij elkaar gespaard), supermarkt en Turkse winkel. Thuis blijkt De Vrouw nogal niet helemaal fit te zijn. Ik neem nog een keer koffie en bereid de lunch voor. De Zoon komt die meehelpen te nuttigen. Erna wandel ik nog een keer naar de drogisterij en de supermarkt op de hoek voor hopelijk echt de laatste dingen. Vervolgens maak ik de courgettesoep van vanavond. De Zoon is er weer om half zeven en naast die courgettesoep serveer ik Turks brood, gezouten kruidenboter en allerlei ander lekkers. Als nagerecht heb ik een fruitsalade van aardbeien en twee verschillende soorten meloen. Daarbij roomyoghurt én slagroom. Fout, maar goed. Maakt wel dat ik het eerste uur zo vol zit, dat ik niet kan hardlopen. Gezien de temperatuur is dat ook niet wijs. Ik lees wat in de tuin en om half negen waag ik het erop. Lopen gaat goed. Te goed. Al snel weet ik dat ik te hard ga, zeker met deze benauwende warmte. Toch heb ik maar één korte extra wandelpauze nodig. Als ik terugkom is het bijna donker en na de korte douche helemaal. In de tuin kom ik verder op adem en het laatste uur van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel tot het bijna elf uur is. Het onweert, eerst in de verte, maar langzaam dichtbij. De Vrouw is ziek en ligt al grote delen van de dag in bed. Het begint te regenen en ik ga naast haar liggen slapen.
Muziek vandaag: The Shutov Assembly (2cd remaster), The Deform Variations (Adam Holzman), I’ve Always Kept A Unicorn – The Acoustic Sandy Denny (Sandy Denny), het derde en vierde plaatje uit de doos Message In A Box (The Police), On The Way To Two (Kenny Wheeler & John Taylor)

I sold my #Philicorda (1967/1969) to @NielsBoutsen from stoomboot.be
Nice to meet you and glad I made you happy! pic.twitter.com/acovQcLZ5d

— Bas Langereis (@balangereis) 27 augustus 2016

De schrijver knipperde met zijn ogen. Wat is die vent daar nou aan het doen? vroeg hij zich af. Wacht, hij had in de kranten gelezen over de nieuwe rage van de laatste tijd. Een of ander spel dat je kunt spelen op je mobiele telefoon. Het spel zorgde ervoor dat mensen buiten op de gekste plaatsen zoeken naar allerlei virtuele onzindieren. Hoe heette dat spel ook weer? Mokepon of zo. Pokkedom.

(more…)

Vrijdag 26 augustus:
Slapen gaat al wat beter; het lijkt erop dat ik wen aan de warmte, ook in de nacht. Ik sta goed op en kan in alle rust opstarten. Dan fiets ik in mijn overhemdje naar de nieuwe werkplek. Daar is het rustig: weinig collega’s en het werktempo laag. Ik doe er veel aan een paar grote klussen. Veel krijg ik af; enkele dingen ook niet en daar ga ik woensdag mee verder. Kwart voor een vertrek ik er weer en op de terugweg doe ik de supermarkt aan. Thuis ziet het ernaar uit dat het een bijzondere en hectische rest van de dag wordt. Er zijn ontwikkelingen op de verkoopwebstek. Vanmiddag komt er iemand mijn Philicorda voor de vraagprijs ophalen. Voor de kinderwagen heeft een journalist van de krant contact gezocht; binnenkort komt hij met een fotograaf voor een reportage over bijzondere spullen die mensen verkopen en het verhaal erachter. Ik eet snel iets. De jongeman die geïnteresseerd is in de Philicorda, blijkt een jongeman te zijn uit de buurt van Brussel. Niels is muzikant bij een bandje, speelt gitaar en is bezig zijn studio te bouwen. Hij vertelt dat hij al jaren op zoek is naar een dergelijk orgel en dat er in België nauwelijks online worden aangeboden. Nu is hij op vakantie op de Veluwe, ziet hij er eentje hier in Nederland online en nog in de buurt ook! Als hij hem ziet is hij gelijk enthousiast. Vergis ik me nu of zie ik sputum uit een mondhoek druipen? Ik vind het vooral fijn dat ik er iemand blij mee kan maken die het orgel echt graag wil hebben. Het maakt het afscheid minder zwaar, als het ware. Bij zijn vertrek krijg ik nog de cd Storm van zijn band Stoomboot. Dat is leuk! De jongeman is nog niet weg of De Zoon staat voor onze neus. Samen brengen we met de auto een fikse lading spullen naar de kringloopwinkel en het grof vuil. Als we weer terugkomen, is Zwager er met Isabel en zoon Dante; hij brengt de geleende steekkar terug en kijkt of er bij onze spullen nog wat interessants zit. Dat zit er wel en niet, geloof ik. Er is wat te drinken in de tuin. Inmiddels heeft De Vrouw bericht ontvangen dat ze twee VIP-kaarten heeft gewonnen voor het kanaalconcert van vanavond. Die moet ze wel even ophalen aan de andere kant van de stad en dus rijdt De Zoon haar even heen en weer. Ons bezoek vertrekt en ik wandel naar de supermarkt op de hoek voor wat vergeten zaken. De Vrouw maakt een salade niçoise en De Zoon valt in slaap op de bank. We eten op tijd, De Zoon vertrekt naar huis en even is er een moment van rust in de tuin. Iets na zeven uur stappen De Vrouw en ik op de fiets en rijden naar de kanaaloevers. Daar is het kanaalconcert. Omdat we VIP-kaarten hebben, mogen we bij de sponsor (een – niet schrikken – begrafenisonderneming) gratis hapjes en drankjes halen. Ook erg. Bovendien hebben we zitplaatsen ‘vooraan’. Heidi en Auke zijn er ook. Heidi heeft de kaarten eigenlijk gewonnen met het verhaal dat ze van mij ooit een speldje van een saxofoon te leen heeft gekregen dat ik ooit van Hans Dulfer heb gekregen toen ik hem live in de platenwinkel zag spelen; het speldje is Heidi helaas kwijtgeraakt en om het ‘goed te maken’ heeft ze de kaarten voor ons aangevraagd. Ze heeft ze inderdaad gekregen: voor ons én voor haarzelf. Leuk verhaal. Het concert zelf speelt zich af bij zonsondergang. De ambiance is natuurlijk heel aardig, de band is strak en zeer goed, Candy kan een mooie mop spelen en het publiek vermaakt zich opperbest. Zelf vind ik het mooi om mee te maken. Het duurt even voordat mevrouw Dulfer laat horen dat ze echt meer kan dan wat opzwepende gilletjes, geinige loopjes op haar sax, sexy danspasjes, aardig zingen en grappige geluidjes halen uit haar sax-synthesizer. De disco en rapachtige stukken zijn niet echt mijn ding, maar het funky stuff is lekker. Er was ons veel Prince-repertoire beloofd, maar ik heb het op een enkel Prince-achtig stukje na niet gehoord. De Amerikaanse toetsenist/zanger heeft ’the soul’ en het duet tussen drums en saxofoon vind ik indrukwekkend. Na afloop drinken we nog iets in de VIP-lounge. Voor mij blijven we iets te lang hangen; na een bigband komt er een dj en dan wordt het geluid me te hard, te veel en te lawaai. Het begint zeer te doen. Dat is het teken dat ik echt te moe ben. We zijn rond middernacht thuis en ik ga gelijk door naar bed.
Muziek vandaag: (verder) geen

–

Donderdag 25 augustus:
Het slaapkamerraam staat wagenwijd open en toch is het nog warm. Daardoor slaap ik wat onrustig. Als ik dan vroeg opsta, is het niet alleen nog pikkedonker, ik heb ook het idee dat ik niet echt uitgerust ben. Toch kom ik mooi op gang. Buiten is het al zeer aangenaam en als ik om kwart voor acht uit de bus stap, is het al warm. Op de werkplek doe ik mijn dingen. Tussen de middag wandel ik door het bos. ’s Middags zak ik wat in, maar ik houd mij staande. Om zes uur ben ik thuis. Daar zet de Vrouw een eenvoudige hap op tafel: broodjes hamburger en een fruitsalade van watermeloen, nectarine en wilde perzik. De Zoon eet mee en is anderhalf uur later weer naar huis. Ik lees de krant in de tuin en om acht uur durf ik het aan om in de hitte te gaan hardlopen. Wonder boven wonder lukt het nog aardig ook: ik heb maar één korte wandelpauze extra nodig. En ja, het is heel warm, dus ik kom zeer moe terug. Na de douche nog even lezen in de tuin en als het daarvoor te donker is geworden, lees en luister ik aan de keukentafel verder tot het half elf is.
Muziek vandaag: From The Law Offices Of (Levin Minneman & Rudess)

–

Woensdag 24 augustus:
Ietwat onrustig geslapen; ik ben even een keer goed wakker geweest. Als de wekker gaat, slaap ik dan weer diep. Eenmaal opgestaan, lukt het goed. Iets na acht uur fiets ik naar de nieuwe werkplek. Het is al zeer zonnig en vandaag gaat een zeer warme dag worden. Rustig aan, dus. En de jas thuislaten. Op de werkplek ligt weer een fijn stapeltje dat ik kan afwerken. Begin van de middag fiets ik via de toko en de supermarkt terug naar huis. Daar ga ik verder met papieren opruimen en aan de slag met de verkoop van mijn orgel en synthesizer, plus van een modeltrein startset van De Zoon en van de antieke kinderwagen die we zevenentwintig jaar geleden hebben gekocht. Eind van de middag maak ik avondeten: de Turkse gehaktschotel met spinazie die waterkers blijkt te zijn en een salade van eikenbladsla, komkommer en bosui. Ik vul het restant fruitsalade van gisteren aan met watermeloen en druiven. Zeven uur is iedereen thuis en zet ik het eten op tafel. We maken alles op en het is een aangenaam moment om met elkaar te zijn en bij te praten. Acht uur zit ik in de tuin te lezen. Ik lees Musicofilia uit (zeer intrigerend; dat wordt meer werk van Sacks lezen) en begin in De eeuw van mijn vader (Geert Mak), een boek dat al bijna anderhalf jaar ongelezen in de kast staat. Negen uur vlucht ik naar binnen wegens duisternis en oprukkende muggen en na een uurtje lezen en luisteren aan de keukentafel ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Please Don’t Touch (2016 remaster & Steven Wilson’s 2016 mix) (Steve Hackett), Live In The US (Karmakanic), Sattyg (Kaipa), Small Craft On A Milk Sea (Brian Eno, John Hopkins & Leo Abrahams)

–

Dinsdag 23 augustus:
Opstaan gaat beter en ik ben opgewekt en opgeruimd. Mooi. Buiten is het geweldig en het belooft een mooie dag te worden. De busrit verloopt zeer voorspoedig en ik ben mooi op tijd op de werkplek. Daar begin ik gelijk met een set lastige klussen die ik al een week zou doen, maar steeds heb uitgesteld. Nu zijn ze binnen een uur klaar. Dan volgen er nog wat kleine losse zaken die ik al geruime tijd heb willen doen. Steeds meer kom ik op orde en steeds meer is mijn hoofd opgeruimd hier op de werkplek. Dat is mooi. Tussen de middag loop ik door zon, bos en veld. Het is buiten lekker warm geworden; morgen gaat het een zomerse dag zijn, ziet het naar uit. In de middag gaat het werk gestaag verder. Ik schiet erg op. Zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw serveert bamisoep voor drie personen en die laten het goed smaken. De Zoon is met een uurtje weer naar huis en ik lees de krant in de tuin. Het is nog erg warm. Toch ga ik om half acht mijn ronde hardlopen en dat gaat ondanks het broeierige klimaat bijzonder goed. Na afloop even douchen en dan wat verder afkoelen in de tuin. Als het wat te donker is om te lezen, ga ik naar binnen en aan de keukentafel lees en luister ik tot het bijna half elf is. Dan ben ik echt op voor vandaag en ga ik slapen.
Muziek vandaag: “Quartet” (Pat Metheny Group)

–

Maandag 22 augustus:
Het eerste dat opvalt vanmorgen (naast een werkelijk zeer genadeloze pieptoon) is hoe donker het is. Auto’s die me bij de bushalte voorrijden hebben de lampen nog aan. Even lijkt het dat de zomerrust op de weg voorbij is en ik de busaansluiting in Arnhem mis, maar gelukkig kan ik nog een stadsdienst pakken en na een lekker stukje wandelen door de miezerregen ben ik toch nog zeer op tijd op de werkplek. Vandaag begin ik met de volgende serie opdrachten uit Nooit meer te druk: beginnen met een moeilijke beslissing of taak, iets schrappen deze week, kijken naar hoe andere mensen omgaan met drukte (wat zijn sociale normen) en aansluiting zoeken bij iemand die in mijn ogen ‘goed’ ermee omgaat, de uitzondering zijn (andere prioriteiten leggen en ervaren hoe geschokt mensen erop reageren), en daarnaast ga ik antwoord formuleren op de vragen: Wat wil ik echt? (in werk en privéleven) en: Wat wil ik opgeven ten gunste van de dingen die het allerbelangrijkste voor mij zijn? Vraag is natuurlijk of het lukt. Vandaag begin ik in ieder geval met een klus die ik al een paar dagen voor me uit schuif, dus dat gaat goed. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en lichte regen. In de middag doe ik nog een taak die al een tijdje ligt en zo kan ik morgen met een schone lei beginnen. Kortom: veel ruimte in mijn hoofd en toch gedaan wat ik vandaag graag wilde doen. Om half zeven ben ik thuis. Drie kwartier later is De Vrouw er ook en serveer ik het avondeten: lamsshoarma met gebakken aardappelen, plus een salade van bosui, komkommer, tomaat, mozarella en ei, met ernaast een fruitsalade van watermeloen en abrikozen. De laatste twee uur van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel tot tien uur. Jean ‘Toots’ Thielemans is overleden; hij werd 94 jaar.
Muziek vandaag: Please Don’t Touch (2016 remaster & Steven Wilson’s 2016 mix) (Steve Hackett), Live In The US (Karmakanic)

–

Zondag 21 augustus:
Acht uur ben ik te wakker om nog te blijven liggen, dus sta ik op. Koffie, klussen, webstek. Zo rond elf uur lopen De Vrouw en ik ons gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. De Zoon komt lunchen en als hij weer naar huis is, gaan De Vrouw en ik verder met Het Grote Opruimen. Nog meer spullen verdwijnen in dozen of op de stapel voor kringloop of grof vuil. Ik haal posters van de wand in mijn werkkamer en dat zijn er nogal wat. De Vrouw heeft een begin gemaakt met de bergkamer en eind van de middag zijn we in totaal een heel eind verder. Ik maak avondeten: aardappelen uit de oven, met een curry van kip, bosui, paksoy en knoflook. Daarnaast een fruitsalade van watermeloen, aardbeien en frambozen. Die aardappelen uit de oven maak ik volgens een recept uit een tijdschrift en na het secuur opvolgen van de aanwijzingen zijn de aardappelen na meer dan een half uur (Wat zeg ik? Veertig minuten!) nog bijna helemaal rauw en dus oneetbaar. Jammer, maar we merken dat het bijgerecht ook wat ‘veel’ was geweest; morgen snijd ik ze in plakken en bak ik ze. Na het eten is het werk voor vandaag gedaan en lees en luister ik aan de keukentafel tot tien uur.
Muziek vandaag: 1999 (Robert Fripp), Soil Festivities (Vangelis), Arvo Pärt – Complete Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), Harry’s Bar (Gordon Haskell), Raising Sand (Robert Plant & Allison Kraus), Insurgentes (Steven Wilson), Renaissance (Renaissance), Bananamoon 1 & 2 (Daevid Allen), DOT (Karmakanic)

@AadvdSteenoven noemt me ‘inspirator én geestelijk vader van Carlo Piemol’. #zeervereerd #blozen

Maar wie weet (nog) wie Carlo Piemol is?

— Bas Langereis (@balangereis) 21 augustus 2016

–

Zaterdag 20 augustus:
Ik ben om zeven uur echt goed wakker en een half uur later ben ik beneden. Koffie, klussen krant. Dan op de fiets voor een boodschappenronde langs biowinkel, markt, supermarkt en Turkse winkel. Net als ik om elf uur terug ben, is De Zoon er, klaar om naar de kringloop te rijden. De Vrouw gaat deze keer met hem mee en zo zijn we weer verlost van allerlei spullen die we niet meer gebruiken en waar een ander mogelijk nog plezier van heeft. Ik prepareer een lunch van brood, vis, kazen, vleeswaren en sap. De Zoon is vroeg in de middag weer weg en wij hebben ruim de tijd om verder op te ruimen. Zo selecteer ik in de werkkamer een rij singels en elpees en (kinder)boeken. En zijn de toetseninstrumenten aan de beurt. Ik maak ze schoon en zet ze op de foto, zodat ik ze via digitale weg nog kan verkopen. Ook de twee kleine keyboards stof ik af, maar ik kan ze niet uittesten omdat ik zo gauw geen adapter bij de hand heb. Enkele kinderboeken vinden al snel een weg naar (schoon)familie of vriendin. Aan het eind van de middag zijn we weer een flink stuk opgeschoten. Ik maak het avondeten: een salade van blad- en eikebladsla, komkommer, ham en bosui, daarnaast een fruitsalade van meloen, aardbei en blauwe bes, plus ik braad twee varkenshazen. Dit eten De Vrouw en ik (bijna) op. Zeven uur is het nog mooi en zonnig weer buiten, dus ik maak van de gelegenheid gebruik en ga mijn rondje hardlopen. Het is lekker, maar opnieuw moet ik wat meer wandelpauze houden. Nou ja, niet erg. Ik douche en dan kan ik vanaf acht uur uitgebreid aan de keukentafel zitten lezen en luisteren tot het bijna elf uur is en ik ga slapen.
Muziek vandaag: Warp (Jon Balke), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp(, The Fall (Se Delan), Chariots Of Fire (Vangelis), Moving (Bugge Wesseltoft – New Conception Of Jazz), Battle Lines (John Wetton), de eerste twee plaatjes uit de doos Message In A Box (The Police), Yesshows (Yes), We Live Here (Pat Metheny Group)

Soon for sale: my old #Yamaha CS-15 (1977/1978). First, it needs to be cleaned a bit. pic.twitter.com/iAiZMMY36Z

— Bas Langereis (@balangereis) 20 augustus 2016

This #Philicorda (1967) needs some cleaning too. After that, it’s for sale. pic.twitter.com/ka5FCyCoO0

— Bas Langereis (@balangereis) 20 augustus 2016

Vrijdag 19 augustus:
Het is heerlijk vanmorgen. De zon schijnt volop en ook al is het fris op de fiets naar de nieuwe werkplek: ik vind het prettig. Op die nieuwe werkplek kan ik vanmorgen mooi uit de voeten met diverse werkzaamheden. Om een uur ga ik er ook weer weg. De Vrouw en ik ontmoeten elkaar bij een lunchgelegenheid in het centrum en nuttigen een aardige maaltijdsalade. Voorts gaan we in verschillende winkels op zoek naar mijn herfst-lente-regenjas en als we bijna de hoop hebben opgegeven redelijk te slagen – met als enige alternatief een zeer prijzige -, lopen we bij toeval tegen een zwaar afgeprijsde jas aan en ik betaal nog geen zesde van de oorspronkelijke vraagprijs. Kijk. Ik fiets via een supermarkt terug voor wat boodschappen. Het is flink warm, zo niet heet. Thuis is Marja er voor een moment. Ik ga in de werkkamer verder met opruimen en maak een start met het sorteren van oude boeken. De kleine muziekinstrumenten, inclusief mijn blokfluit uit 1973, geef ik aan Ingrid die muziektherapie studeert. De Zoon komt ook binnen in de verwachting dat we vanmiddag naar de vuilstortplaats gaan. Die is over enkele minuten gesloten, dus dat lukt vandaag niet meer. In plaats daarvan ga ik avondeten maken. Ik monteer een salade van komkommer, bosui, tomaten en mozarella en bak aardappelschijfjes en bioshoarma. Alles gaat goed op en daarna wil De Familie nog ijs ook. Als De Zoon weer is vertrokken, ruim ik een kratje papieren uit de lesgeeftijd in Zwolle (2001/2002) leeg in de papiercontainer en sorteer ik een kratje boeken. Het meeste mag hergebruikt door een ander; slechts enkele ga ik gericht aan mensen in de omgeving (terug)geven, waaronder wat heel ouds (1948) van mijn Vader. De Vrouw vindt twee koffertjes met 7″-singeltjes en die bladeren we door. Ik weet ze te behoeden voor de container. (De verzameling van mijn Moeder, potdorie!) Pas om half negen is het gedaan voor vandaag en ga ik lezen en luisteren aan de keukentafel tot het half elf is geweest. Dan ben ik moe en ga ik slapen.
Muziek vandaag: New World (Special Edition) (Dave Kerzner), Modern Primitive (Steve Vai)

–

Donderdag 18 augustus:
Het is echt heel donker als ik wakker word. Dat belooft nog wat. Als ik een uur later op straat naar de bushalte wandel, is het gelukkig weer licht. En zonnig. Tijdens de busrit lees ik dan na maanden eindelijk The Count of Monye Christo uit. In het Engels heb ik het gelezen, terwijl Alexandre Dumas toch echt een Fransman was. Dat realiseerde ik mij pas na drie hoofdstukken en toen wilde ik de resterende duizend pagina’s toch ook lezen. Het volgende werk op de e-lezer is The Black Arrow (Robert Louis Stevenson). Ik ben weer ruim op tijd op de werkplek en daar doe ik van alles op zeer ontspannen wijze en toch krijg ik een boel afgewerkt. Tussen de middag loop ik door zon, bos en veld. Ook in de middag werk ik het een en ander af. Fijn kalm. Zes uur ben ik thuis en ik merk gelijk dat ik heel moe ben. Voor een kort moment zit ik in de tuin in de zon de krant te lezen; dan is De Zoon er ook en gaan we aan tafel. De Vrouw heeft een stoemp van sla gemaakt en serveert die uit de oven met de restanten pruttelpot en gehaktschotel van de afgelopen dagen eroverheen. Erbij komt een fruitsalade van meloen en abrikoos. Toe is er nog ijs. Het is ook weer aangenaam aan tafel. Niettemin: even na zeven uur ga ik hardlopen. Ik denk dat het wel wat afgekoeld is, maar vergis me daarin enorm. Het is nog zeer zonnig, broeierig en benauwd. Ik red het dan ook niet om zonder een extra wandelpauze te lopen. Nou ka, toch voelt het lekker om buiten te zijn en te rennen. Na de douche neem ik twee uur om te lezen en te luisteren aan de keukentafel tot het bijna half elf is.
Muziek vandaag: The Difference Machine (Big Big Train), The Drop (Brian Eno)

–

Woensdag 17 augustus:
Ik slaap diep als de wekker gaat en het duurt even voordat ik wakker ben. Rustig op gang komen komt dus goed uit, al is het opstarten al snel geen probleem meer. Acht uur fiets ik door de zon naar de nieuwe werkplek. Over rust gesproken. Ik doe er van alles, zonder mezelf op te laten jagen of opgejaagd te voelen. Ik kan er nog wel even vooruit – men weet mij nog steeds te vinden voor leuke schrijf- en redactieklussen – en het ziet er nog niet naar uit dat de nieuwe ondersteuner snel gevonden is. Ik fiets via een warenhuis (nieuwe leesbrillen) en de supermarkt terug naar huis. Daar neem ik een snelle tostilunch en vervolgens ga ik in mijn werkkamer opruimen. Voornamelijk fotoboeken en fotomapjes verdwijnen in dozen, alsook een kleine schaduwcollectie aan muziek-cd’s en dvd’s. De Vrouw is om kwart over vijf nog werken en ik ga eten maken: de Turkse gehaktschotel met snijbiet uit de oven en daarbij een groene salade van bladsla, komkommer, bosui en avocado. Kwart over zeven zitten we aan tafel. Eerst maken we de soep van gisteren op en vervolgens eten we met z’n tweeën de ovenschaal zo ongeveer leeg. Na de dis neem ik nog even de gelegenheid om twee kratjes spullen uit de werkkamer leeg te ruimen. Zeer veel gebrande cd’s en een forse portie kabels en andere meuk verdwijnen in de container en als ik die aan de straat zet is dat een aardig zware sjouwklus. Dan neem ik plaats aan de keukentafel ter ontspanning en lees en luister ik tot het tien uur is geweest.
Muziek vandaag: Modern Primitive (Steve Vai), Just A Poke + Darness To Light (Sweet Smoke), Passion And Warfare (25th Anniversary Edition) (Steve Vai), Dreams Of Reason Produce Monsters

–

Dinsdag 16 augustus:
Opnieuw een aardige nacht, al is het lastig wakker worden en opstaan. Maar dan voel ik me goed, opgeruimd en opgewekt. Buiten is het zacht weer en de reis naar de werkplek verloopt voorspoedig. Op die werkplek kan ik bezig met zaken die ik graag nog wil doen, met overleg en met enkele noodzakelijke klussen. Tussen de middag wandel ik door zon, veld en bos. In de middag werk ik gestaag door en daarnaast heb ik nog een overleg met de leidinggevende. Zij is het laatste jaar wel veranderd; we kunnen gewoon ontspannen van gedachten wisselen in plaats van dat er een hoog-laaggesprek plaatsvindt. We hebben het onder andere over de huidige ontwikkelingen in het team en in onze werkzaamheden; binnenkort zou daar nog wel eens veel in kunnen veranderen, omdat management de plannen voor 2017 aan het smeden is. Het voelt op dit moment nog niet onzeker en spannend. Ik ben vooral benieuwd. Om half zeven ben ik thuis. De Vrouw heeft bamisoep gemaakt en die eten we samen met De Zoon op. Aan tafel weer een aardig gezellige boel. Kwart voor acht ga ik mijn ronde hardlopen. Deze keer start ik rustig en dat probeer ik vol te houden. Het lukt redelijk; volgende keer ga ik kijken of ik wat langer kan doorlopen, zodat ik uiteindelijk de wandelpauze op viervijfde kan schrappen. Snelle douche en dan ga ik aan de keukentafel zitten lezen en luisteren. Schoonzus Geraldine is er een moment om onze steekkar te lenen en het is kort maar fijn met haar bijkletsen. Een half uur nadat ze is vertrokken is het bedtijd. Kwart over tien, welteverstaan.
Muziek vandaag: The Difference Machine (Big Big Train), Memories In My Head (Riverside)

–

Maandag 15 augustus:
Verhip, ik heb redelijk geslapen. Slechts een keer wakker geweest. Genadeloze pieptoon, maar dat is het dan ook wel. Buiten is het heerlijk zacht en als de bus vertraging heeft en ik in Arnhem mijn aansluiting mis, dan maakt dat allemaal niet uit. Op de werkplek is het prima; in alle rust doe ik wat ik moet doen en tussen de middag wandel ik door de zon en het bos. ’s Middags nog wat verder werken aan de dingen die er toe doen en om vier uur pikt Peter me op. In een restaurant op de hoek drinken we iets samen en praten we bij. Hij vertelt zijn verhaal over zijn werk (deels productspecialist bij Klimmendaal in Arnhem, deels adviseur bij twee organisaties in West-Brabant), ik het mijne (mijn loopbaantraject, mijn droom en plan voor mijn werktoekomst, mijn huidige twee banen, de hectiek en de beperkte belastbaarheid, de keuzes die ik aan het maken ben). Dan komt hij vrij snel ter zake, de vuilak. Voor de organisaties in West-Brabant is hij op zoek naar iemand die kan tekstschrijven en die de materie rondom niet-aangeboren hersenletsel kent. En dat ben ik dus. Of ik eens wil nadenken of ik het komende jaar iets voor hem wil en kan betekenen. Ik benadruk mijn beperkte belastbaarheid en hoe mijn toekomstplan voor freelance werk nog niet eens in de steigers staat; daarnaast spreek ik wel de intentie uit graag iets te willen doen op dit gebied als de verwachtingen wederzijds zeer helder zijn. We spreken af dat ik wat materiaal stuur dat inzicht geeft in mijn kwaliteiten; Peter heeft morgen een overleg met zijn directeur in Brabant en laat snel weten of we verder in gesprek kunnen. We drinken iets, eten een blokje kaas en dan nemen we afscheid. Iets voor zeven uur ben ik thuis. De pruttelpot is snel opgewarmd, er komt een Turks broodje uit de oven en ik maak een salade van bladsla, komkommer, bosui en avocado. Kwart over zeven is De Vrouw er en een kwartier later zitten we aan tafel. We praten bij. De aanbieding die ik krijg, past helemaal in mijn oorspronkelijke plan van mijn loopbaantraject, dus dat is zeer mooi. Ook de flexibiliteit (een paar uur per week zonder vaste tijden en voornamelijk vanuit huis werken) spreekt me aan. Het is alleen de vraag of het op dit moment goed uitkomt, maar ik wacht morgen af. Half negen zijn we opgeruimd en kan ik Peter een snel bij elkaar geharkt miniportfolio sturen. Het laatste uur van vandaag breng ik door aan de keukentafel, al lezend en luisterend, tot het tien uur is.
Muziek vandaag: The Unity Sessions (Pat Metheny), Valley Of The Windmill (Circa:)

–

Zondag 14 augustus:
Pas om half tien uit bed. Koffie, webstek, klussen. Eind vab de ochtend wandelen De Vrouw en ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Even na een uur is De Zoon er voor de brunch; anderhalf uur later is hij weer vertrokken. Inmiddels ben ik aan de slag in de tuin: gras maaien, coniferen kortwieken, onkruid trekken en het brake grondje achterin omspitten en harken. Hierdoor komt er opnieuw een grindveldje tevoorschijn en wat we daar dan weer mee aanmoeten, weet ik even niet. Even helemaal niets, is onze gezamenlijke conclusie. De Vrouw heeft ondertussen haar werkkamer bijna leeggeruimd en dat wat ze bewaard wil in dozen gepakt. Ik ben inmiddels begonnen aan het avondeten: een zalmforel uit de oven, salade van komkommer, kerstomaat en bosui, plus fruitsalade van aardbei, framboos en rode bes. Tegelijkertijd zet ik vast een pruttelpot voor morgen op: kalfsvlees, ui, knoflook, peper, paprika, courgette en tomaten. De Vrouw heeft de smaak van Het Grote Opruimen goed te pakken en haar werkkamer voor het grootste gedeelte al leeg en in dozen ingepakt. Iets na half zeven eten De Vrouw en ik die hele zalmforel op en de rest ook. Drie kwartier later ga ik hardlopen. Hoewel ik rustig start, loop ik al snel toch te hard, waardoor ik het half uur niet onafgebroken red. Dat lukt overigens al een paar maanden niet; ik zal mijn energie anders moeten verdelen. Thuis neem ik een snelle douche en vervolgens dik anderhalf uur om te lezen en te luisteren aan de keukentafel. Het mooie boek van Knausgård komt uit en ik begin in Musicologie – Verhalen over muziek en het brein (Oliver Sacks). Tien uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: Souvenance (Anouar Brahem), YSQ (Yellow String Quartet), Like It Is – At The Mesa Arts Center (Deluxe Edition) (Yes), Sharing – Live (Bugge Wesseltoft – New Conception Of Jazz), Pretending 2 Run (Tiles)

–

Zaterdag 13 augustus:
Acht uur ben ik echt wakker en ga ik uit bed. Beneden: koffie, klussen, krant. Tegen tien uur stap ik op de fiets voor een rondje boodschappen bij de Turkse supermarkt, biowinkel en Turkse zaak. De Zoon is er rond half twaalf. Allereerst rijden we met de auto een boel rommel naar de kringloop. Voorts naar de bouwmarkt voor een stapel verhuisdozen (jaja) en dan bij ons thuis een uitgebreide lunch. Begin van de middag doe ik nog wat kleine dingetjes in het huis van De Zoon: zo’n kapje op een elektrapunt in het plafond monteren, bijvoorbeeld. Daarvoor moet ik weer naar de bouwmarkt. Uiteindelijk is het nog snel gebeurd. De Zoon zit er prima bij in zijn huis; hij heeft de boel op orde op zijn eigen manier. Mooi om te zien. Thuis is Het Grote Opruimen begonnen. De Vrouw is in haar slaap-werkkamer bezig en ik sleur nog een boel papierrommel uit mijn werkkamer. Tegen vijven is het leuk geweest en ga ik eten maken: venkel van onder de grill met een balsamico-olijfoliedressing en oude kaas, kalkoenshoarma en een fruitsalade van meloen, aardbei en framboos. Het is redelijk op tijd ook allemaal genuttigd en dan ga ik eens de dvd’s bekijken die met Steve Hackett’s laatste live-album meekwamen. Ouderwets. Half twaalf heb ik het wel gezien en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Arkastran Cafe (Anouar Brahem Trio), Does Humor Belong To Classical Music? (Inventionis Mater), Zapping (Inventionis Mater), Magnolia (The Pineapple Thief), Like It Is – At The Bristol Hippodrome (Deluxe Edition) (Yes), DOT (Karmakanic), de dvd’s die mee kwamen met Total Experience Live In Liverpool – Acolyte to Wolflight with Genesis Classics (Steve Hackett)