Bas Langereis leest u voor!

Benodigdheden:
1 kilo komkommers (ik had één grote)
200 ml water
50g fijne kristalsuiker
3 eetlepels verse munt, fijngehakt
1 eetlepel citroensap
zout

Werkwijze:
Schil de komkommers, snijd ze doormidden en verwijderd de zaadjes. Snijd de komkommers in kleine stukjes.
Doe het water en de suiker in een pan en breng het aan de kook. Roer net zo lang tot de suiker is opgelost.
Voeg de munt toe en laat het nog drie minuten pruttelen.
Doe de komkommers met de muntsiroop, het citroensap en wat zout in een blender. Pureer alles en doe het in een bak.
Zet deze bak twee uur lang in de vriezer. Roer dan de kristallen van de rand los en roer alles goed door.
Zet de bak opnieuw een half uur in de vriezer. Roer het dan opnieuw door.
Herhaal dit tot je ijs/granité mooi los is.
Zeer lekker met Turkse yoghurt.

Benodigdheden:
zonnebloemolie
1 ui, gesnipperd
2 tenen knoflook
1 eetlepel sambal oelek
1 theelepel laos
1 eetlepel bruine suiker
2 eetlepels geraspte kokos
100 ml melk
300 ml bouillon
300 g snijbonen of sperziebonen of wat dan ook

Bereidingswijze:
Fruit de ui in de olie. Pers de knoflook erboven uit en laat meefruiten.
Schep de sambal, laos en bruine suiker erdoor en laat ook dit meefruiten.
Doe dan de kokos erbij in en schenk de melk en de bouillon erbij. Roer goed door.
Doe de bonen erbij in en laat gaar koken. Het mooist is als de saus wat ingekookt is.

Vrijdag 8 augustus:
Na vijf minuten is wakker worden en opstaan niet moeilijk meer, ook al is het half zes. Alles verloopt vlotjes; op het Willemsplein heb ik zelfs een zeer goede aansluiting, waardoor ik vóór kwart voor acht al op het werk ben. Iets na kwart over twaalf ga ik er weer weg. Weekend.
Als ik weer thuis ben, begin ik met de voorbereidingen voor het avondeten. We krijgen een gast, vandaar. Het is voornamelijk snijwerk. Buiten zitten lukt niet goed, want het is begonnen met regenen. Aan de keukentafel lees ik verder.
Zo tegen half zes is Gea er. We beleven een mooie en gezellige avond. De bamisoep is prima, maar nog meer lol beleven we aan alle ijs na afloop. Hier gaan we meer mee doen. Als Gea om elf uur vertrekt, ben ik zeer moe, maar kijk ik terug op een fijne bijeenkomst met een puik mens.

Mijn verhaal Link staat op FOK! online. Reacties zijn goed; men is blij om weer iets van mij te lezen. Natuurlijk is het stuk ook hier op deze webstek. Zondag is-ie op ApeldoornDirect.

–

Donderdag 7 augustus:
Alles weer z’n gangetje vanmorgen. Ik loop naar de carpoolplek door het Matenpark; daar is het doodstil en zeer mooi.

Op het werk ben ik alleen in het team; ik pak allerlei zaken op en vermaak me opperbest. De komende twee weken ben ik de enige aanwezig in het team en dus is dit een aardig voorproefje. Ik doe van alles en niets en toch ook weer heel erg veel.
In de bus terug ben ik begonnen in De kellner en de levenden van Simon Vestdijk.
De Vrouw is thuis; we drinken iets samen. Dan ga ik een laatste boodschapje halen op de hoek. Het is droog en nog lekker in de tuin, dus lees ik wat. Tot het begint te druppelen. Het ziet er dreigend uit; ik vlucht naar binnen. Half uur later – het is dan vijf uur geweest – baadt de tuin in de zon. Mooi. Inmiddels is De Vrouw weer aan het werk.
Ik begin aan het eten. Het wordt spaghetti met een saus van spek, plakjes runderworst, ui, kastanjechampignons, paprika, courgette, crème fraîche en kruidenkaas. Daarnaast een onvermijdelijke sla. In de keuken klinkt ook Fear Of A Blank Planet (Porcupine Tree) en Nil Recurring (ook Porcupine Tree). Tegen de tijd dat De Vrouw weer terug is, zijn we toe aan In The Present – Live From Lyon (Yes). En aan eten.

Inmiddels is het half tien geweest. Ik heb aan de keukentafel verder zitten lezen. Nu klinkt More Music For Films (Brian Eno) en zit ik aan de keukentafel verder te lezen. Ik ga iets na half elf naar bed.

–

Woensdag 6 augustus:
Het went al weer een beetje, dat vroeg opstaan. Nu nog maar twee ochtenden, dan is het weekend.
Op het werk gaat het prima. Eén grote klus heb ik afgerond. Ik heb ook nog alle rust om de dingen te doen; volgende week ben ik alleen in de ploeg en kan ik laten zien dat ik het ook alleen draaiende kan houden.
In de bus terug lees ik Het verboden rijk uit. Ik ben op tijd ook weer thuis. Even een rondje laatste boodschapjes en dan kan ik beginnen aan de stoofpot van vanavond: stoofpot. Rundvlees, zoete aardappel, ui, paprika, peper; van alles gaat erin. Daarnaast maak ik komkommerijs. De Vrouw gaat werken en ik ga even achter de pc zitten. Zowaar, ik schrijf een verhaal. Het is een makkie, want de meeste tekst komt van een binnengekomen mail. Toch vind ik het weer vermakelijk om iets te verzinnen. Ik zet het in de planning bij FOK! en ik laat de redactie daar weten dat het klaarstaat; ik ben benieuwd wanneer het een plekje krijgt. Als dat inderdaad gebeurt, dan zal ik het ook op ApeldoornDirect plaatsen. (Het staat al op deze webstek, zij het in concept; dus helaas, beste Lezer …)
Ondertussen draai ik Stationary Traveller (Camel), The Void (Beardfish), Go (Stomu Yamanshi), In The Eye Of The Storm (Roger Hodgson), Chicken Skin Music (Ry Cooder) en Show Time (ook Ry Cooder).

De Vrouw is pas om acht uur thuis en dan eten we. De stoofpot is wat prutgeprutteld en de bulgur is niet droog. Nou ja.
Na het eten kan ik nog iets lezen en hoor ik We Lost The Skyline (Porcupine Tree) en Ambient 2: The Plateaux Of Mirror (Brian Eno & Harold Budd).

–

Dinsdag 5 augustus:
Nu was ik gisterenavond op tijd naar bed gegaan (22.45 uur) en ik moet vanmorgen om zes uur van zeer ver komen. Na een douche ben ik er weer.
Op het werk alles voorspoedig; lekker bezig. In de bus begin ik te lezen in Het verboden rijk van J. Slauerhoff. Ik ben om twee uur weer thuis. Nog een uurtje later zitten we bij de psycholoog.
Het gaat beter en beter en de goede kant op. Ik ben er nog niet, maar ik neem de rust om één stap tegelijk te doen. Ik concentreer me op mijn werk, bouw dat gestaag op. Natuurlijk wíl ik graag meerdere stappen vooruit denken, maar het lukt me om mijn aandacht te richten op deze stap. Als dit in rustiger vaarwater is, dan ga ik bekijken welke dingen ik naast mijn werk weer ga oppakken, hoe ik dat ga doen en in welke mate. Dit alles maakt dat ik nu geen concrete vragen voor de behandelaar meer heb. We spreken af dat we de behandeling afsluiten. Ik kijk terug op een effectieve en zinvolle behandeling; veel van het geleerde blijf ik in praktijk brengen. Echter, mocht ik binnen een half jaar eenvoudige vragen hebben, dan kan ik hem bellen; mocht ik ingewikkelder vragen hebben, dan hervatten we de behandeling. We nemen afscheid. (Weer een stap!)
Aansluitend doe ik boodschappen bij een supermarkt. De Vrouw gaat nog iets werken en ik wijd me aan het eten: sajoerboontjes, een risotto, rosbieffiletlapjes, salade en de watermeloen die hier al een tijdje ligt. Dit alles onder Led Zeppelin en Into The Maelstrom (Bigelf). Om zeven uur is De Vrouw weer terug, zet ik Paradise and Lunch (Ry Cooder) aan en kunnen we aan tafel.

Ik lees nog wat in de tuin tot iets na half negen. Dan ga ik in de keuken zitten en zet ik Warszawa (Porcupine Tree) op. Eind van de avond werk ik aan dit stukje.

–

Maandag 4 augustus:
En voorts gaat het leven. De wekker gaat iets voor zes uur af en ik sta nog op ook. Nog geen uurtje later wandel ik naar de carpoolplek.

Nog voor acht uur ben ik op de werkplek. Weer zat te doen, vanochtend. Het werk komt binnen. Er komt waarschijnlijk nog een mooie schrijfklus aan. Zo twee uur ben ik weer thuis en heb ik Reis om de wereld in 80 dagen uit.
Ik maak weer een boodschappenrondje en daarna kan ik in de tuin zitten lezen. Eind van de middag ga ik eten maken: spek-gehakt-courgette-aubergine-peper-kidneybonen-groenteprut (met pasta) en een salade van tomaten, komkommer, bosui en aardbei. Eet ze! Ik draai Led Zeppelin (Led Zeppelin), Boomer’s Story (Ry Cooder). Na het eten weer lezen in de tuin tot het fris wordt. Binnen verder. Tweede plaatje van de deluxe edition van Led Zeppelin en dan Rejoicing (Pat Metheny, Charlie Haden, Billy Higgins).

–

Zondag 3 augustus:
Op tijd wakker en op. Om negen uur heb ik de vaatwasser gedaan, de was gevouwen en koffie gemaakt. Buiten is het rustig en aangenaam. Mooi, dan lees ik daar verder. Halverwege de ochtend loop ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Weer terug is De Vrouw ook wakker. We leuten koffie in de tuin en lezen. Begin van de middag maken we lunch: broodjes, kaas, gekookte eieren, gebakken bacon, sap, water, enzovoorts.
Na wat huishoudelijke klusjes rijdt De Zoon naar Radio Kootwijk: Marja viert haar verjaardag. Het is uitstekend vertoeven in de tuin met water en hapjes en een barbecue. Hoewel er niet zo veel mensen zijn als anders, ervaar ik het als ‘druk’ of ‘vol’; het zijn de jongeren die volop aanwezig zijn. Niet erg; ik amuseer mij heus. Begin van de avond rijdt De Zoon ons ook weer terug en kwart voor negen zijn we thuis.
Ik geef wat planten in de tuin water en ga dan aan de keukentafel zitten lezen, terwijl ik rustig blijf bij Another Green World (Brian Eno) en Ambient 1: Music for Airports (ook Brian Eno).

–

Zaterdag 2 augustus:
Negen uur weer beneden. Was, vaatwasser, koffie, kranten. In de tuin is het goed. Dan even naar de Turkse winkel voor boodschappen. We brunchen: brood, salade, kaas, sardines, sap, enzovoorts. Ook nemen we Into The Purple Valley (Ry Cooder) en Song of Seven (Jon Anderson) tot ons.
Ik hang in de tuin, volop lezend in John French’s boek. Onleesbaar? Nee, dat niet. Wel gedetailleerd; zowat iedere wind die Don van Vliet liet, beschrijft hij minutieus. Na bijna een week ben ik driehonderd pagina’s gevorderd in het meer dan achthonderd bladzijde tellende boekje. Toe maar.
Het is warm, benauwd zelfs. Zo rond drie uur is het niet alleen betrokken; het wordt bijna donker. Slecht weer op komst. De Vrouw wil even naar een warenhuis langs het kanaal. Doen we. Als we terug zijn, druppelt het lichtjes. Motregentje. De was is grotendeels gedaan en kan eigenlijk alweer van de waslijn af, zo snel droogt het. Ik laat het nog even hangen. In de tuin is het weer droog en kan ik weer verder lezen.
Eind van de middag ga ik eten maken. Het wordt de Turkse gehaktschotel met snijbiet (ipv spinazie), met daarnaast knoflookyoghurt, de kaassaus van gisteren en het restant bonensla dat De Vrouw vanmiddag bij de lunch at. Onder het koken beuken in de keuken: Mammoth (Beardfish) en Deadwing (Porcupine Tree). Het diner smaakt prima (’t is zo op) en ik lees nog wat verder in de keuken (buiten regent het stort), terwijl The Mirror Man Sessions (Captain Beefheart) rondbrullen. Dan ga ik achter de pc zitten en bekijk ik de documentaire-dvd The Doors: When You’re Strange en een stuk van de driedelige concert-dvd The Doors. Het is half twaalf geweest.
Zevenendertig weken.

Ingrediënten voor anderhalve liter:
1 ui
1 prei
1 rode paprika
4 tenen knoflook
1 eetlepel zonnebloemolie
2 pakjes gezeefde tomaten à 500g of twee blikken tomatenblokjes of twee blikken gepelde tomaten
1/2 liter visbouillon
1 eetlepel zoete paprikapoeder
1 eetlepel Italiaanse kruiden
1 winterwortel
2 bosuitjes
500g stevige vis (bijvoorbeeld pangasius- of tilapiafilet)
100g garnalen
vers gemalen peper

Werkwijze:
Snipper de ui, snijd de prei in repen en de paprika in stukken.
Fruit de ui in de olie, voeg de prei en de paprika toe en pers de knoflook boven de pan. Laat even bakken.
Voeg de gezeefde tomaten en de visbouillon toe en breng aan de kook. Pureer alles met de staafmixer. Roer het paprikapoeder en de Italiaanse kruiden erdoorheen.
Snijd intussen de wortel in kleine blokjes en doe deze in de soep. Laat alles twintig minuten pruttelen.
Voeg dan de vis en de garnalen toe. Snijd de bosuitjes in ringetjes en doe deze ook in de soep.
Laat nog vijf minuten zachtjes koken, maak de soep op smaak met versgemalen peper en  en dien op.

Vrijdag 1 augustus:
Die wekker haalt me uit mijn slaap! Toch sta ik op. Het is weer half zes. Zeer voorspoedig verloopt alles, vanmorgen. Zowaar, op het Willemsplein in Arnhem heb ik zeer snelle aansluiting, waardoor ik iets na half acht al op het werk ben. Het moet niet gekker worden.
Veel klussen, veel werk, veel te overleggen. Toch voelt het niet als druk. Ik ben lekker bezig. (Her en der even wat lijntjes uitgezet dat ik graag uren wil uitbreiden, tralala…)
Na het middaguur ga ik weer naar huis.
Ik fiets een boodschappenrondje langs wat supermarkten en de Turkse winkel. Dan is er ook tijd om wat te lezen in de tuin. We maken gezamenlijk eten. Er is een roerbakschotel van chorizo, bloemkool en sperziebonen, er zijn rosbieflapjes en er is kaassaus.

Begin van de avond lees ik in de tuin; na half tien zie ik de rest van de dvd From Straight To Bizarre en de gehele Imaginary Day (Pat Metheny Group). En dan? Dan.

–

Donderdag 31 juli:
Niet zo heel goed geslapen. Ik ben halverwege de nacht wakker, maar dut toch weer in. De wekker wekt me iets voor half zes. Iets na acht uur loop ik de nieuwe werkplek op. In de ruimte is het rustig, maar er is veel te doen. Ook heb ik een gesprek met Jim, personeelsmedewerker. Ik heb drie opties: 1. vragen of ik genoegdoening kan krijgen: een jaar lang die 12 uur uitbetaald krijgen, 2. voor 100% eruit en dan 3 jaar WW opstrijken, 3. me concentreren op re-integratie, want in de komende twee en een halve maand kan er nog veel ontstaan, is er uitbreiding van uren mogelijk. We gaan dus voor optie 3, dat lijkt me wel duidelijk. In ieder geval ga ik de salarisadministratie vragen hoe mijn netto loon eruit ziet bij 24, 32 en 36 uur. Wat ook nog kan, is die ontbrekende 12 uur zelfstandig gaan werken, ingehuurd worden voor klussen, verhalen, enzovoorts. Eng en spannend, maar wie weet.
Iets na kwart over twaalf ga ik weer richting huis. In de bus lees ik Reis naar de maan uit en begin ik aan Reis om de wereld in 80 dagen (ook Jules Verne).
Met De Vrouw ruim ik de schuur uit. We komen allerlei leuke dingen tegen.

Als alles is opgeruimd en weer is ingeruimd, kan ik in de tuin nog wat lezen. Eind van de middag maak ik de bazbouillabaisse warm en bak ik lamsburgers. Safe As Milk (Captain Beefheart) en Ry Cooder (Ry Cooder) zijn het achtergrondmuziekje.
Na het eten is het nog heel even lekker in de tuin; vanaf half negen kijk ik de eerste twee uur van de documentaire-dvd From Straight To Bizarre en dan is het elf uur.

–

Woensdag 30 juli:
Ik word wakker en merk dat De Vrouw opstaat. Het is acht uur. Heel even doe ik mijn ogen dicht en als ik ze weer open doe, is het tien uur. Vreemd. De gedachte dat dit de laatste woensdag is die ik arbeidstherapeutisch niet werk, is ook bijzonder.
De Vrouw is al op en op pad. Ik maak koffie, lees de krant buiten in de tuin en ruim wat op. Als De Vrouw weer terug is, drinken we koffie met Marja; dan ga ik wat boodschapjes doen en aansluitend lunchen we.
Vervolgens fiets ik naar Orden en bezoek mijn vader. Het gaat goed met hem, buiten de gebruikelijke huiselijke onoverkomelijkheden en lichamelijke ongemakken. Iets na vijf uur ben ik weer terug.
Ik maak een deel van het avondeten: bouillabaisse; De Vrouw zorgt voor een plaattaart met rode ui en brie. Ik hoor Go (Stomu Yamanashta) en Fly From Here (Yes).

Na het eten en het opruimen ga ik in de tuin zitten lezen, maar het waait wat en het wordt koel, dus ga ik binnen verder. Kan ik mooi Live from Manticore Hall (Keith Emerson & Greg Lake) horen. Halverwege de avond bekijk ik de allerlaatste aflevering van Beagle (35) en dan is niet alleen de serie, maar ook deze woensdag afgelopen.

–

Dinsdag 29 juli:
Vannacht heb ik goed geslapen. Da’s fijn, want ik sta uitgerust op. Zeven uur de deur uit, carpoolen en aan het werk. Er komt steeds meer en dat was ook de bedoeling. Daarnaast ga ik in gesprek met de personeelsmedewerker over mogelijkheden, kansen, rechten en plichten als ik deel boventallig word. Ook heb ik contact met Hans, die mij gaat coachen in mijn ontwikkeltraject. En daarnaast laat ik gewoon zien wat ik allemaal wil en kan. Ben benieuwd.
Zo tegen half drie ben ik weer thuis. Buiten is het erg warm. Ik klus wat in de tuin, lees en ga uiteindelijk eten maken: paprika’s gevuld met groente, shoarma bakken en een salade van bloemkool, garnalen en ei. Ik hoor e (Adrian Belew) en Wing Beat Elastic (Mike Keneally). Na het eten lees ik buiten verder; als het koel wordt ga ik binnen zitten en hoor ik Destined Solitude (Beardfish), alvorens ik de voorlaatste aflevering van Beagle zie en om elf uur naar bed ga.

–

Maandag 28 juli:
Het lukt! Ik slaap redelijk en kan iets voor zes uur opstaan. De vakantie is voorbij. Het is aardig rustig in mijn kop en de dag kan beginnen. Iets voor zeven uur ga ik de deur uit. In de bus lees ik verder in Reis naar de maan in 28 dagen en 12 uren.
Op het werk is het rustig; in de grote flexruimte werken we met een man of zes. Wel is er volop te doen. Kwart over twaalf ga ik weer naar huis. In de bus, als we langs het Willemsplein in Arnhem rijden, gaat het een beetje regenen. Tegen de tijd dat we Arnhem uitrijden, is er hagel bijgekomen en valt er nogal een bak water naar beneden.

Gelukkig is het net buiten Arnhem weer droog en ik kom thuis zonder de plu te hoeven gebruiken. Een uurtje later barst noodweer ook boven Apeldoorn los. Ik zit dan aan de keukentafel te lezen. Het gaat goed. Er is rust in mijn hoofd en ik ben niet te vermoeid. Komt misschien nog.
De Vrouw kookt eten: tandoori kip met kerriesaus en zo. Die smaakt. Na het eten blijf ik aan de keukentafel zitten lezen. Ik hoor In Absentia (Porcupine Tree). Daarna ga ik aan de pc twee afleveringen van Beagle kijken. (32-33, het einde komt in zicht!) Dan is het weer tijd om te gaan slapen.

–

Zondag 27 juli:
De vakantie is bijna afgelopen. Als ik wakker word, denk ik aan mijn werk. Ik voel nog geen druk, het is rustig, maar ik ben er wel mee bezig. Iets na negen uur ben ik beneden. Koffie, opruimen, Dark Intervals en Concerts en verder werken aan mijn B-log over Zappanale. Ook wandel ik naar buiten voor mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Eind van de morgen koffie in de tuin en lezen in het schitterende Zappanaleboek. Ik zet Open (Stick Men) op,  maak de brunch en die nuttigen we. Daarna is er mailcontact met Ob.
In de tuin lees ik verder en halverwege de middag ga ik aan het avondeten beginnen. Nu al? Ja, nu al. Het wordt een stoofpot in de tajine, vandaar. Rundvlees, uien, wortel, paprika, peper, courgette, gember, knoflook, saffraan, kaneel, bouillon. Terwijl het pruttelt, horen we Live at Montreux 2003 (Yes). Na anderhalf uur gaan de gewelde pruimen en honing erdoorheen. Ondertussen lees ik het grandioze boek uit. Als ik aan het boek Beefheart: Through the eyes of magic (John French) begin, ontdek ik dat het gesigneerd is. Dank je wel, MaryJane! De stoofpot smaakt geweldig. Mooie combinatie.
In de tuin is het nog lang aangenaam om te lezen. Ook is er telefonisch contact met Aar en Jolande. Ze hebben een nare tijd achter de rug, maar hervinden zich. Binnenkort ontmoeten we elkaar.
Aan het eind van de avond kijk ik nog twee afleveringen van Beagle (30-31); dan is het bedtijd en is de vakantie echt voorbij.

–

Zaterdag 26 juli:
Het is half negen als ik echt wakker ben. Ik ga weer op de weegschaal staan: nog geen eenenzestig kilo. Terug op het ‘oude’ bedrag van voor de vakantie, dus. Dan douchen, niet aankleden, naar beneden, de was aan, koffie. Ook verder met foto’s plaatsen op de website. Ze staan er! Ondertussen Beyond the Missoury Sky (Charlie Haden & Pat Metheny). Daarnaast maak ik een begin met een uitgebreider verslag van ZN in het B-log.
Eind van de ochtend fiets ik naar de markt, haal daar kruiden en haring. Op de terugweg de supermarkten en Turkse winkel. Weer thuis lees ik een van de kranten in de tuin en aansluitend brunchen we. Het was mooi weer, maar plots plenst het. Even nog de foto’s op de webstek bijwerken, dan. Als het even droog is, wandel ik naar de supermarkt op de hoek voor wat vergeten knoflook, pruimen, wortel en slasaus. En voort maar weer met die foto’s op de webstek. Ondertussen Sleeping In Traffic: Part One en Sleeping In Traffic: Part Two (Beardfish).
Om zes uur rijden we met z’n drieën door de zon naar het centrum. We sluiten de vakantie af door te gaan eten in een eetcafé. Goed voer! Tegen negen uur zijn we weer thuis. Het is nog steeds mooi weer. Ik ga in de tuin zitten lezen. Om tien uur wordt het daar te donker voor, dus ga ik naar binnen. Ik werk de laatste foto’s op de webstek bij. Dan kijk ik ook een aflevering van Beagle (29); lang niet gedaan, lijkt het. Uiteindelijk vouw ik de was en ga ik om kwart voor twaalf naar bed. Zesendertig weken.

Vrijdag 25 juli:
Vroeg op. Het is iets voor zeven uur. Ik wilde op tijd zijn, want ik ga bloed laten prikken. Zo rond acht uur loop ik buiten. Het is nog warm, maar het regent af en toe lichtjes. Ik heb in het voorafgaande uur aan de pc foto’s zitten bewerken, daarna aan de keukentafel de krant gelezen en ondertussen Dark Intervals (Keith Jarrett) gehoord.
Het bloedprikken is zo gepiept en ik ben voor half negen alweer thuis. De deur van de vriezer in de keuken blijkt niet goed te sluiten, dus zet ik de koelkast uit en laat ik ‘m ontdooien. Dan koffie, verder met foto’s en Concerts (Keith Jarrett nog maar eens), Mercedes Benz (Jimmy Carl Black) en Reflections (het eerbetoon aan Andrew Corczyca).
Begin van de middag maak ik de brunch. Die nuttigen we ook nog. Erna is het een beetje droog en wandel ik naar de supermarkt op de hoek voor enkele kleine boodschapjes. Vervolgens verder met foto’s bewerken. Het schiet op. We horen muziek: A Token Of His Extreme (FZ), A Life Within A Day (Squackett), Niittoaika (UZVA), In Concert – Tokyo, 1995 (King Crimson) en Heaven & Earth (Yes). Aan het eind van de middag zijn er nog 878 foto’s overgebleven (van de 1824). Het nummeren en naamgeven kan beginnen!
De Vrouw maakt avondeten: rijstschotel met snijbonen, doperwten en ham, met daarnaast een sla. Goed voer, dus het is zo op. Als de keuken weer schoon is, schrijdt de fotoklus voort. Ik hoor KIN maar weer eens. Zo tegen een uur of elf vind ik het welletjes. Een heleboel foto’s hebben een naam en er staan er ook al heel wat op de webstek!

–

Donderdag 24 juli:
Ik sta om half negen al onder de douche. Als ik beneden ben, drink ik koffie in de tuin en lees ik de krant. Dan maak ik een eerste aanzet op de webstek voor het ZN-verslag. Ook werk ik dit B-log ‘globaal’ bij.
Eind van de morgen wandel ik langs het kanaal naar de Turkse winkel voor wat brood en uien. Weer terug drinken we koffie in de tuin. Het wordt opnieuw warm. Dan maak ik de brunch klaar. Er is salade voor De Vrouw en brood voor de rest. We horen side one (Adrian Belew).
Erna stappen De Vrouw en ik op de fiets. Op het Marktplein is een curiosamarkt en daar koopt De Vrouw een of andere hippe kan uit het jaar blok. Mooi ding wel en nog betaalbaar ook. Als beloning gaan we iets drinken op het Raadhuisplein. Na twee drankskes weer naar huis.
Daar prepareer ik een avondmaal: kippenpoten uit de oven en groentetorentjes eveneens uit de oven en salade uit de losse pols. Deep (Stick Men) kan ik door de kamer heen knallen en nog tamelijk luid ook.
Na het eten en de vaat ga ik weer naar buiten. Ik geef de tuin water en ga verder zitten lezen in het ZN-boek. Als het te donker wordt, ga ik binnen achter de pc verder met de foto’s bewerken. Ik kom al tot en met dag vier. Op de helft! Het is na elven als ik naar bed ga.

–

Woensdag 23 juli:
Half tien ga ik uit bed. De Vrouw is naar de huisarts. Ik ga op de weegschaal staan: bijna vierenzestig kilo. Iets aangekomen, dus. Het is het resultaat van een weekje Stadtbäckerei en festivalvoer. Beneden zet ik de wasmachine aan, lees de krant in de tuin en drink koffie. De Vrouw komt terug; het zijn vochtbulten onder haar oksel en ze heeft antibiotica. Voorzichtigheid blijft geboden.
Ik fiets naar de supermarkten en de Turkse winkel. Daarna brunchen we uitgebreid. De meeste was hangt inmiddels; de eerste was is al droog en haal ik van de waslijn. Ik doe wat strijkwerk. Het is zeer warm. In de tuin begin ik in het ZN-boek te lezen. Tussendoor maken we mail naar Bad Doberan: volgend jaar willen we graag anderhalve week in het appartement, van zondag tot en met dinsdag.
Zo rond half zeven ga ik eten maken. Ik prepareer een salade en bak hamburgers. Ondertussen horen we Rare Episodes – Frank Zappa’s Rare Nuggets, Andrew’s vierde verzamelplaatje. Leuk. De maaltijd is eenvoudig, maar smaakvol.
Na het eten en de opruimklussen kijken we het journaal. Daarna geef ik de planten in de tuin water en ga ik weer in de tuin zitten lezen tot het te donker is. Ik ga naar binnen, zet de foto’s van de camera over naar de pc en maak de eerste selectie: de echt mislukte exemplaren gaan eruit. Honderd wazige platen moeten het veld ruimen; er blijven nog slechts zeventienhonderd over …
Dan is het half twaalf en ga ik naar bed.

–

Dinsdag 22 juli: naar huis
Er gaat geen wekker, maar ik ben om kwart voor acht op. We hebben alle tijd om de koffers in te pakken. Dhr Zühr brengt ons om tien uur naar het station. Daar is ook Gerhard; hij reist tot Hamburg met ons mee.
We hebben een voorspoedige reis zonder vertragingen. Ik lees The Great Gatsby uit en begin in Jules Verne’s Reis naar de maan in 28 dagen en 12 uren. Precies volgens dienstregeling komen we om zes uur op het station Apeldoorn aan en we hebben gelijk aansluiting op de bus. Kwart over zes zijn we thuis. De Zoon heeft het huis aan kant. We pakken de koffers weer uit.
Met De Zoon wandelen we naar Midas om daar de Zappanaleweek af te sluiten met een bord grilleten. Rond een uur of negen komen Heidi en Auke langs. Er is veel (na) te praten. Tegen twaalf uur moet ik slapen.

Terugkijkend op onze week weg:
Wat een heerlijke tijd. Alles wat ik hoopte, is gebeurd. Alles waar ik tegenop zag, is niet gebeurd. Het was ontspannen en in alle kalmte hebben we toch weer veel kunnen doen, zien en horen. Er was geen druk, ik maakte me geen zorgen, er was geen spanning of wat dan ook. Goed weer, goede muziek, goede mensen. Hier kijk ik met heel veel plezier op terug. Misschien wel de beste Zappanale ooit.

–

Maandag 21 juli: uitrusten in Bad Doberan
Een dag rust! We slapen wat uit. Om elf uur komst Auke De Zoon ophalen. We zwaaien ze uit als ze vertrekken. Dan is er nog wat koffie. Ik lees Lof der Zotheid uit en begin aan Scott Fitzgerald’s The Great Gatsby.
Eind van de morgen lopen we naar het park; in het paviljoen bestellen we als ontbijt een mooie maaltijdsalade. Als die op is, zien we Len en Monica aan komen lopen. Zij drinken wat met ons mee. Daarna scheiden onze wegen.
We gaan via de supermarkt Netto terug naar het appartement en maken de rest van de middag een wandeling door een buitenwijk van Bad Doberan, langs het kerkhof. In de Mollistrasse drinken we een glaasje en in Pascham op de Markt eten we döner. Uiteindelijk gaan we bij het Kamp Theater wat drinken. Om half elf nemen we afscheid van Sascha, Nona, Thomas en Gerhard die daar zitten en gaan we terug naar het appartement. De Vrouw kijkt een film op haar notebook en ik lees het Zappanale programmaboekje. Daarna gaan we naar bed.

–

Zondag 22 juli: Zappanale dag 3
Dit keer is De Vrouw als eerste uit bed. We willen op tijd op. Tijdens de koffie lees ik Reis door mijn kamer uit en begin ik in Erasmus’ Lof der Zotheid.
Bijna exact elf uur zijn we in de expositieruimte van de Arf Society. Het String Trash Project speelt er. Gitaar (Peter Görs, zo’n beetje de echte aanstichter van Zappanale vijfentwintig jaar geleden), bas (Mick) en harp. Mooie FZ-melodieën (Treacherous Cretins, Chunga’s Revenge, Sleep Dirt, Filthy Habits en zo), bijna verstild klinkt het.
Erna gaan we ontbijten bij Kamp Theater en om twee uur zijn we op het festivalterrein. De dvd van Crimson ProjeKCt is er; Mary Jane heeft er eentje voor me achtergehouden en geeft me het laatste exemplaar. Dank je wel!
De muziek van Collectif LeBocal blijf ik mooi vinden. Drie jaar geleden waren ze er ook en het is heerlijke zondagmorgenmuziek. Als het bijna afgelopen is, gaan we naar het kleine podium. We vinden een goede plek zeer vooraan. Langzaam loopt het achter ons vol.
Want Stick Men spelen! Potjandosie. Wat een lekkere bak georganiseerde herrie. We hebben mooi zicht en zien de heren van dichtbij. Het gastoptreden van Don Preston is leuk, maar niet echt relevant. Het materiaal zwerft tussen complex, zweverig, ongrijpbaar, stevig en bruut. Vooral de vierdelige suite Firebird (Stravinsky) bezorgt me kippenvel en even krijg ik het te kwaad. De toegift is Larks’. Ik heb dan al wat goede foto’s gemaakt. Na afloop pik ik Tony Levin’s setlijst en laat die ondertekenen door de drie heren Levin, Pat Mastelotto en Markus Reuter. Dit uurtje was een ware belevenis!
Op het grote podium is de laatste grote act van deze Zappanale begonnen. The Grandmothers vallen me ietwat tegen. Ik vind het leuk om de twee oude heren Don Preston en Bunk Gardner (beiden 81, zeggen ze) aan het werk te zien, maar zeker in het begin klinkt het een beetje rommelig. Het geeft me de gelegenheid om wat rond te lopen, foto’s te maken en te kletsen met deze en gene. Ob komt met een goed voorstel!
De grand finale (met School of Rock, vooral School of Rock en een klein beetje Muffin Men, John French, Spanner&Helen en Julie Slick) is nogal een zootje; tijd om te eten (pizza). Ik doe de laatste boodschap: het boek Beefheart: Through The Eyes Of Magic (John French); MaryJane heeft nog een exemplaar voor mij gevonden. Zittend op de sofa’s zien we het podium afgebroken worden. (Chantal heeft een lastige blessure aan haar voet opgelopen en moet met haar been omhoog. Gelukkig gaat het goed met haar!)
Van het laatste optreden op het kleine podium krijgen we niet veel mee. We gaan afscheid nemen van de meeste Zappateers bij de Zappateerstent en we pakken een taxi (wéér dezelfde staat te wachten) naar Gunnar’s bar. Daar zitten we nog een uurtje of anderhalf met allerlei gezellige en goede mensen en dan gaan we naar ons appartement voordat we instorten.

–

Zaterdag 23 juli: Zappanale dag 2
Ik ben weer op tijd op, dit keer zonder al te veel hoofdpijn. En ik kan lezen: op de e-lezer begin ik in Maarten Biesheuvel Reis door mijn kamer.
Eind van de ochtend lopen we naar de Stadtbäckerei voor ontbijt. We ontmoeten er Auke en later ook Aad en Frank. Half een stappen we op Molli en gaan naar festival. We zijn op tijd voor de lezing van Jim Cohen die om 13.00 uur begint. Het is altijd aangenaam om de man te horen spreken (ik heb goede herinneringen aan zijn verhaal over Billy The Mountain tijdens mijn eerste Zappanale in 2001!); dit keer vertelt hij over religie in het werk van FZ. Onder te grote tent is het nog koel; daarbuiten wordt het langzaam zeer warm.
In de tent van de Arf-Society is een dvd te koop met daarop beeld- en geluidsopnamen van het concert van The Magic Band van gisterenavond. Die koop ik natuurlijk. Ook tref ik iets later Andrew, beter bekend als idiotbastard, en bij hem koop ik de compilatie Rare Episondes – Frank Zappa’s Rare Nuggets.
Ik spreek Steve (Sterno) en wil beginnen over de foto’s van Teri Gender Bender die we bijna dagelijks op het Zappateers forum plaatsen. Hij vraagt hoe het met mij gaat en vertelt over zijn eigen ervaringen van anderhalf jaar geleden. De foto waarop hij te zien is nadat hij in een vlaag van onmacht de haren uit zijn hoofd heeft getrokken doet me pijn. Gelukkig is hij nu rustiger en hij zegt dat yoga hem veel goeds brengt. Iets (opnieuw) ter overweging.
Op het grote podium is inmiddels Jazzproject Hundehagen begonnen. Ha, Jim Cohen noemde ze Jazzinfarct! De muziek van de lokale band wordt er wel beter op in de loop van de jaren. Op het kleine podium horen we Present. We nemen iets te eten (pizza) en wandelen rond. Eigenlijk wachten we op het optreden van The Muffin Men en hun concert is precies wat we verwachten: zeer amusant. Hun setlijst is afwisselend (FZ, Black Sabbath, Beefheart, JCBlack), de lol druipt eraf, Denny Walley speelt mee. Voor mij een van de hoogtepunten van het festival.
We nemen niet heel veel tijd om te luisteren naar Spanner Jazz Punks, het ensemble waarin Adam en Helen spelen samen met Dan Spanner. We hebben ze eerder gehoord in Corby in maart 2013; dit keer hebben ze de blazerssectie niet bij zich en bestaat hun set grotendeels uit Zappa-materiaal. Ik vond hun eigen theatrale stukken eigenlijk interessanter, maar ze blijven goed overeind op dit festival. We nemen nog iets te eten (pannenkoek) en gaan dan naar het grote podium.
Daar pikken we de soundcheck van Crimson ProjeKCt mee en ik kan goede foto’s maken. Ik loop naar de Arf-tent. De dvd met de opnames van The Muffin Men komt net aan. Ik koop hem bij MaryJane en vraag of er ook eentje van CP komt. Het ziet ernaar uit; Jörg, de man die filmt en verantwoordelijk is voor de dvd’s, staat naast me en zegt dat het gaat lukken. Ik vraag MaryJane of ze voor mij een exemplaar wil achterhouden. Ik koop ook nog side two (Adrian Belew).
En dan begint het. Geen verrassing, maar wel het beste van de dag en waarschijnlijk ook wel van het hele festival: Crimson Project. Ik sta vooraan en ga uit de plaat. De setlijst is nagenoeg hetzelfde als twee weken geleden in Heerlen (alleen de improv van Stick Men Open ontbreekt), het geluid is zeer goed en wederom zien we een heleboel spelplezier. Het is niet eens heel druk vooraan en ik kan af en toe redelijk foto’s maken, ook al is het donker en beweegt men veel op het podium.
Na twee uur is het afgelopen. Iedereen om mij heen, en later ook De Vrouw en De Zoon, heeft genoten. We gaan richting de uitgang en nemen we nog iets van Aufrichtiges Zappa mee. Veel is het niet. Ik ben heel moe. Rond één uur zoeken we een taxi en vinden dezelfde als gisterenavond. Steve en MaryJane stappen bij ons in. Als we rijden, blijkt dat hun hotel in een heel ander dorp (Börgerende) staat en dus rijden we via een omweg naar ons appartement.
Half twee liggen we in bed. Vijfendertig weken, maar daar denk ik helemaal niet aan.

0