Klassieker
‘Ben je zerveus?’ vraag ik verder.
‘Huh? Wat bedoel je?’
‘Zerveus. Nenuwachtig?’
‘Praat eens normaal.’
‘Ken uw klassiekers,’ zeg ik.
(more…)
‘Ben je zerveus?’ vraag ik verder.
‘Huh? Wat bedoel je?’
‘Zerveus. Nenuwachtig?’
‘Praat eens normaal.’
‘Ken uw klassiekers,’ zeg ik.
(more…)
Ik ben nog niet eens in Wenen en ik loop al te huilen. Sterker nog: het is pas kwart over zeven in de ochtend en we zijn net de deur van ons eigen huis uitgelopen. De ijzige wind snijdt door mijn jas en blaast me recht in mijn smoel. Daar zijn ze: tranen over mijn koude wangen. Waar is de troost?
30 december – Lexolo & Friends maken de laatste druilerige zondagmiddag van 2012 tot een zeer aangename
30 december – Daar boven op de berg
23 december – Huilen in Wenen (2)
16 december – Veertig jaar Kayak: een reis door de tijd
16 december – Klassieker
9 december – Huilen in Wenen (1)
4 december – The Watch doet het oude Genesis herleven
2 december – Jungle By Night: een oerwoud in de nacht
2 december – ‘Bas, Willem en ik’ pakten uit. En hoe!
2 december – De prostaat van mijn opa
1 december – Bas, Willem en ik pakken uit!
–
Mijn recensie op Apeldoorn Direct lees je hier.
–
YouTube:
02 The Lamb Lies Down On Broadway
03 Los Endos
De prostaat van mijn opa kwam geregeld ter sprake tijdens familiefeesten. Zo ook onlangs, toen neef Theo zijn verjaardag vierde.
Het is vroeg donker. Dat is onze eigen schuld. Hadden we de klok maar niet een uur terug moeten zetten. Dat we dat gedaan hebben, is inmiddels alweer een weekje of wat geleden. Als we de klok niet een uur terug hadden gezet, zou het op dit tijdstip ook al donker zijn. Dus maakt het allemaal geen bal uit.