Bas Langereis leest u voor!

Misschien. Je weet het niet. Dat overkomt me wel vaker. Vergelijkbaar met dat ik iets in mijn hoofd heb te gaan doen en ik loop de kamer uit om naar de andere ruimte te gaan en daar datgene wat ik in mijn hoofd heb te gaan doen en met dat ik in die andere ruimte ben, weet ik niet meer wat ik er kom doen. Herkenbaar. Dat zeggen er wel meer. Toch kan niemand in mijn hoofd kijken. Maar goed ook. Ik zou maar uitkijken.
Zo op het eerste gezicht is er niets aan de hand, maar wacht maar. Wacht maar tot ik iets ga zeggen. Dan zul je merken dat er wel degelijk iets aan de hand is, al kun je er niet precies de vinger op leggen. Ha, de vinger leggen wat er aan de hand is. Hoe verzin je het? Niet moeilijk. Om het te verzinnen. Je denkt het een, schrijft het op en voor je het weet associeer je het andere. Het brein zit mooi in elkaar. Dat zou je niet zeggen als je een kop open klieft en de hersensmurrie naar buiten ziet gulpen. Je zal het maar verzinnen. Of beelden erbij hebben. Ik krijg ze niet meer uit mijn hoofd. Er is wel meer dat ik niet meer uit mijn hoofd kan krijgen. De angst, de angst, de paniek, de totale paniek. Het zit er nu eenmaal en af en toe laat het van zich horen. Als een ver familielid van wie je hoopt dat die het liefst ver weg blijft, maar soms voor je neus staat tijdens een uitvaart of ander familiefeest. Van je familie moet je het hebben, zeggen ze. Had mijn familie maar geld, dan had ik niks te klagen. Maar er is geen geld. Gelukkig niet, want als er geld is, is er ook een heleboel ander gezeur en gedoe. Niet fijn. Net als die totale paniek in mijn hoofd. Er is wel meer wat niet fijn is. Op je bloten voeten dansen in een mijnenveld, bijvoorbeeld. Met rubber laarzen dansen in een mijnenveld valt ook niet aan te raden. Minder suiker eten is dat dan weer wel. Aan te raden, bedoel ik.
Die tandarts van mij raadt me aan om mijn halfjaarlijkse bezoek aan de mondhygiëniste voort te zetten, terwijl de mondhygiëniste zelf tegen mij zegt dat het zo goed gaat, dat ik best minder frequent bij haar kan komen. Gek word je ervan. Als je al niet gek was. Nu ben ik dat. Soms. Gek. Soms doe ik gek. Dan sta ik in een theaterzaal op een toneel. Soms sta ik niet in een theaterzaal op een toneel en doe ik gek en dan ben ik gek. Daar zit ‘m het verschil. Soms denk ik dat ik gek word, maar dat kan dus niet want dat ben ik al. ‘Ben jij helemaal gék geworden?’ riep mama vroeger, als er weer eens iets wat ik geestig had bedoeld totaal anders uitpakte. Ik weet zo geen voorbeeld, verzin zelf ook eens iets. ‘Ben jij helemaal gék geworden?’ riep ze dan. En dan wist ik: ‘Nee.’ Want ik was al gek. Al deed ik maar alsof. Naturel spelen, ik kan het als geen ander. Doe maar gewoon, dan doe ik al gek genoeg.
Kijk om je heen: gek is nooit genoeg. Er komt altijd nog veel meer bij. Daar hoef je geen politicologie voor gestudeerd te hebben. Dat heb ik dan ook niet. Ik studeerde voor sociaal-cultureel werker (met een k) en toen was het nog zo dat je met een hbo-opleiding geen student was, dus wat klets ik helemaal? Ik dwaal af. De kern is dat de waarheid nog absurder is dan alle bizarre fantasie bij elkaar. De plee van Marcel du Champ; zie welk gevaar er in ieder van ons schuilt en je zou alle huidige waarden en normen er het liefst doorheen spoelen. Of zo. Ik weet ook niet wat ik hiermee wil zeggen. Ik zeg, ik spreek, ik roep, ik schreeuw, ik tier, ik brul. Niemand die het hoort. Gelukkig niet. Gelukkig niet, zeg.
Geluk is gelul, zei iemand ooit. Als dat zo is, dan ben ik blij. Vandaar dan ook. Vandaar dan ook dat ik aan het woord blijf. Op papier, hier, daar, op een podium, in een theaterzaal en vooral in mijn hoofd. In mijn hoofd, uit mijn hoofd. Veel heb ik al zo vaak gezegd dat ik het uit mijn hoofd ken. Je zult je afvragen: wat is je liefste wens? Dat ik uit mijn hoofd kán. Dat ik mijn kop open klief en je de hersensmurrie naar buiten ziet gulpen. Je zal het maar verzinnen. Of beelden erbij hebben. Ik krijg ze niet meer uit mijn hoofd. Terwijl dat juist de bedoeling was. Dat alles uit mijn hoofd gaat. Kwijt, weg, verdwenen, als een herinnering die je bent vergeten. Of die nooit heeft bestaan. Dat kan ook. Misschien.
Misschien heb ik koorts.

–
Apeldoorn, oktober 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–
Setlist:

Disciple
Written In Anger
Thrill Me
I Want To Build My World
Let Me Down Slowly
Multiplicity
The Last American Hero
Cornerstone

I Can’t Change Your Mind
Please Don’t Leave Me ‘Til I Leave You
When I Leave This Land
She’s Like A Fable
Array Of Lights
Can We Leave The Light On Longer?
You Hurt Me Inside
I Won’t Blame Life
Homegrown

Encore
One Life
Thank You
Seek For Adventure

–

Vrijdag 8 november:
Redelijk fris als ik mijn ronde hardloop langs Grift en kanaal. Niet erg. Lopen gaat redelijk. Zeven uur ben ik aan het werk. Wederom van alles te doen. Tussendoor koffie en koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik fiets naar het ziekenhuis. Onze Vader ligt in een andere kamer; hij heeft geen idee waarom. Aanvankelijk is hij wat opstandig, vindt dat ze hem aan zijn lot overlaten en hem niets vertellen. Hij is gisteren en vandaag in de ‘huiskamer’ gezet, maar daar zat hij lange tijd alleen; dan is hij liever in zijn kamer. Hij maakt zich zorgen over allerlei praktische dingen, maar ik mag weinig tot niets doen.. Ter plekke ontvang ik bericht van De Zus: waarschijnlijk kan hij dinsdag verhuizen naar een revalidatieafdeling. Als ik hem dat duidelijk weet te maken, komt er rust en is hij voor rede vatbaar. Ik zie dat hij behoefte heeft aan ontmoeting en gesprek. Bij het weggaan zeg ik de verpleegkundige dat Vader niet weet waarom hij is verhuisd en in op een kamer alleen ligt. Hij blijkt de hele nacht de rest van de zaal wakker te hebben gehouden met rondspoken en scharrelen. Ach zo. Thuis nog een uurtje werken en om half vijf is het klaar. De Zoon is er om half zes. De Vrouw serveert een nasigerecht met veel verse groenten erin. Ernaast salade van koolrabi, paprika, kerstomaat, komkommer en mango. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Dan komen onze buren op bezoek; zij gaan volgende week voor een maand overwinteren in Spanje en we praten even bij. Kwart voor twaalf slapen.
Muziek vandaag: Alice (Tom Waits), Blood Money (Tom Waits), London Symphonic Orchestra (Frank Zappa), Tree (John Metcalfe), Guitarscape (Steve Howe), De Amsterdam Klezmer Band (Amsterdam Klezmer Band)

–

Donderdag 7 november:
Alles wel. Op tijd op de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Meer van alles. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van de schotel van gisteren met het restant van de salade van gisteren. We eten alles op. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Ana Hina (Natacha Atlas & The Mazeeka Ensemble), Built For Fighting (Damian Wilson), The Itself Of Itself (Bass Communion)

–

Woensdag 6 november:
Gefeliciteerd Henk, met je zeventigste verjaardag. Zes uur op. De ronde hardlopen gaat soepel en het lukt zowaar. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Vandaag over twee weken speelt de groep de voorstelling Ik pas! in het Hoftheater in Raalte. Er is nog wat repetitie te doen, want het kleinere podium en minder coulissen vragen in sommige scènes een aanpassing. Eén uur thuis. Koffie. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan is De Vrouw terug van weggeweest. Lezen. Uitrusten. Half vijf ga ik avondeten maken: de roemruchte salade van bloemkool, paprika, rode ui, kerstomaat, linzen, mango en sultana’s met eroverheen een knoflook-tahindressing uit de oven. We eten er fiks van en er blijft voldoende over voor morgen. Ernaast nog een salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer en kaki. Afwasje. Krant. Ik lees het indrukwekkende boek Moon to earth (Moon Zappa) uit. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Mule Variations (Tom Waits), Hold On (cd single) (Tom Waits), Wardenclyffe Tower (Allan Holdsworth), Songs For Beating Hearts (Beardfish), Guitarscape (Steve Howe)

–

Dinsdag 5 november:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Vandaag werk ik thuis en om zes uur start ik. Tussendoor koffie. Meer koffie met De Vrouw. Later lunch. Half twee fietsen we naar het ziekenhuis. Als we (samen met De Zus) binnen komen, slaapt Onze Vader nog. Het duurt enige tijd voor hij goed beseft waar hij is en wie er om hem heen zijn. Fysiek gaat het goed; hij heeft vanmorgen fysiotherapie gehad en een stukje gelopen. Een verpleegkundige weet te vertellen dat hij naar een revalidatieafdeling zal kunnen als hij goed eet, drinkt en plast. We merken dat hij soms verward is, maar dat hij heel slecht ziet en hoort helpt niet echt mee. Iets voor drieën gaan we weer. Thuis werk ik nog een uurtje en om half vijf is het klaar. Even uitrusten. De Vrouw serveert het restant van de schotel van gisteren, aangevuld met allerlei groenten uit de oven. Ernaast een salade van komkommer, tomaat en kaki. We eten alles op. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Early Years Vol. 2 (Tom Waits), Guitarscape (Steve Howe), The Black Rider (Tom Waits), Tree (John Metcalfe), Space For The Earth (Ozric Tentacles), Bringing It Down To The Bass (Tony Levin), Sheltering Skies (King Crimson), Strobemørke (Trojka)

–

Maandag 4 november:
Weinig nieuws, anders dat Onze Vader vandaag meerdere geriatrische onderzoeken gaat krijgen en een operatie aan de heup gaat ondergaan. Toch naar de werkplek. Daar van alles. Ik hoor heel slecht vandaag. De baas gaat vertrekken. Meer narigheid. Halverwege de ochtend bericht dat de operatie al is geweest en geslaagd. Geen pauze. Ik ga om kwart voor drie weg. Kwart over vier thuis. Even telefonisch contact met De Zus. De Vrouw serveert een schotel van aardappel, wortelpeterselie, bataat, spruit en kaas. Ernaast een restant salade van gisteren. We eten er fiks van. Afwasje. Half zes fiets ik naar het ziekenhuis. Onze Vader zit er fris en monter bij; hij heeft net goed gegeten. Hij is opgewekt en vertelt wat er precies is gebeurd: ‘Het gebeurde gewoon.’ De ware toedracht krijg ik niet. Even later is De Broer met De Schoonzus er ook. We zien: die gaat vlot herstellen en is heel snel weer thuis. Ik heb net mijn jas weer aan als de Oudste Broer ook binnen komt. Dat geeft ons de gelegenheid te vertrekken. Kwart voor acht thuis. Even bijpraten. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Songs For Beating Hearts (Beardfish)

–

Zondag 3 november:
Geen ronde hardlopen vanmorgen. Na half negen staan we op. Koffie. Allerlei. Meer koffie. Allerlei. Nog meer koffie. Allerlei. Krant van vrijdag. Het hoofd is vol, de verkoudheid nog niet weg. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs kanaal en door parken en zon. Vier uur is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Burnin’ Red Ivanhoe). Erna maak ik avondeten: een risotto van prei en courgette. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer, tomaat en kaki. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Dan komt er bericht van De Zus. Onze Vader is vanmiddag gevallen en heeft lang op de vloer gelegen. Hij is met de ambulance opgehaald en nu op de Eerste Hulp. Meer informatie volgt. Oei.
Muziek vandaag: Secrets (Allan Holdsworth), Built For Fighting (Damian Wilson), Bone Machine (Tom Waits)

–

Zaterdag 2 november:
Zes uur. Koffie. Webstek. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Nogmaals het centrum in; bij de Syrische winkel haal ik brood voor morgen. Meer koffie met De Vrouw. We lunchen. Afwasje en huishoudelijks. Dan lopen we naar het station. We hebben een trein van kwart voor twee en drie kwartier later zijn we in Utrecht. We wandelen door het centrum, drinken thee op het St. Janskerkhofplein en eten samosa en curry’s in een Indiaas restaurant. Kwart over zeven zijn we in Tivoli Vredenburg. Dit keer gaan we naar Cloud Nine, de allerbovenste bovenzaal. Damian Wilson ontvangt iedereen weer persoonlijk bij de deur. Het hele concert is trouwens van een intimiteit alsof je bij hem in de huiskamer bent. Op het podium ook twee broers, eerst Paul en later ook Justin. Er zijn songs van zijn soloplaten en enkele van de albums met Adam Wakeman. Het is de derde keer dat we hem in een dergelijke akoestische setting zien, dus veel liedjes komen bekend voor. In de tweede set komt pianist Andrew Holdsworth er af en toe bij en dan klinkt het echt als een uitgebreide Wilson & Wakeman. Zeer mooi. Wilson zelf is weer zeer goed bij stem en de amusante verhalen tussen de songs door zorgen voor afwisseling en extra vermaak. Bij het afscheid en verlaten van de zaal heeft hij bij de deur opnieuw aandacht voor iedereen. We zijn om elf uur op het station en daar pakken we een trein naar Amersfoort. Onderweg horen we dat een vervangende bus tussen Amersfoort en Apeldoorn niet rijdt, maar er is wel een trein naar Enschede. Daar wachten we op, maar dan ontdekken we dat die trein helemaal niet via Apeldoorn rijdt. Snel naar het stationsplein van Amersfoort en daar hebben we een bus naar station Apeldoorn. Kwart over een thuis. Gelijk slapen.
Muziek vandaag: Big Time (Tom Waits)

–

Vrijdag 1 november:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Lopen gaat nog altijd niet soepel, ik hoest en proest en wandel en uiteindelijk is het niet erg. Lezen. Koffie met De Vrouw. Meer lezen. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs kanaal. Meer lezen. De Zoon is er om half zes. We lopen gedrieën naar een Afghaans restaurant in het centrum. Daar eten we ter gelegenheid van de tweeëndertigste verjaardag van De Zoon. Het is gezellig, smakelijk en goed. Negen uur zijn we weer thuis. Heel even zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: Franks Wild Years (Tom Waits), Baby Snakes (Franks Wild Years)

–

Donderdag 31 oktober:
Slapen oké. Nog wat snotterig, droge keel, slijmen. Op tijd op de werkplek. Daar ligt werk. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag ligt er werk. Kwart over vijf ben ik thuis. Krant. De Vrouw serveert de restanten schotels van gisteren en zondag, met ernaast het restant salade van gisteren. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Rain Dogs (Tom Waits), Tree (John Metcalfe)

–

Woensdag 30 oktober: De Zoon jarig
Kwart voor zes. Van harte. Ik loop een ronde hard. Het gaat heel moeizaam en af en toe moet ik wandelen, maar uiteindelijk lukt het me toch. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Nog wat napraten met Aad en Peter-Jan. Na enen thuis. Lunch, afwasje en huishoudelijks. Dan wandel ik een klein rondje langs kanaal. Even uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van spitskool, mandarijn en sultana. Vervolgens spruiten en paprika en rode ui in de oven, later prei erbij, nog later linzen en roquefort. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er fiks van, want het is zeer smakelijk. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Space For The Earth (Ozric Tentacles), Swordfishtrombones (Tom Waits)

–

Dinsdag 29 oktober:
Zowaar nog aardig geslapen ook. Op tijd op de werkplek. Nog altijd snotterig, maar het voelt beter. Ik doe van alles. Tussen de middag wandel ik door bos. Ook in de middag van alles en om kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert het restant soep van gisteren met een restant Arabisch brood en kruidenkaas. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Bringing It Down To The Bass (Tony Levin), Strobemørke (Trojka)

–

Maandag 28 oktober:
Het houdt niet over. Nog altijd snotterig en hoesterig. Toch op tijd op de werkplek. Daar is het stil en kan ik in alle rust van alles doen. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag ook weer van alles en om kwart voor vijf ben ik thuis. De Vrouw serveert een mooie pompoen soep met Arabisch brood ernaast met smeersels en rauwkost. Zeer smakelijk. Morgen nog eens. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Sheltering Skies (King Crimson), Tree (John Metcalfe), The Sinking Of The Titanic (Gavin Bryars)

–

Zondag 27 oktober:
Pas om kwart voor zeven wakker. En dat is dan de wintertijd, dus reken maar uit. Ik loop een ronde hard, maar die lukt nauwelijks. Hoofdpijn, keelpijn, spierpijn, lamlendig, wankel op de benen. Ik kort mijn ronde langs het kanaal fiks in en moet veel wandelpauzes houden. Nou ja. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje, huishoudelijks. Dan wandel ik een rondje door zon en park. Krant. Vier uur is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Joe Satriani). Erna maak ik avondeten: een risotto met courgette en veldsla, plus een salade van bosui, koolrabi, komkommer en mango. Voor De Vrouw bak ik steak du chef. We eten alles op, want het smaakt goed en zo veel is het nu ook weer niet. Afwasje. Restant krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Sand (Allan Holdsworth), Heartattack And Vine (Tom Waits), One From The Heart (Tom Waits)

–

Zaterdag 26 oktober:
Pas om kwart voor zeven wakker en op. Keelpijn, hoesten, snotterig. Gisteren al aan voelen komen. Koffie. Vroeg in de ochtend loop ik naar de markt en vervolgens maak ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. We lopen om half elf naar de markt en daar stappen we op een bus. In Zwolle lunchen we eerst met toast met gepocheerd ei en avocado en met kroketten met friet. Dan steken we de straat over en bezoeken we het museum De Fundatie. Ik ben niet fit, dus veel gaat langs me heen, maar toch allemaal aardig om te zien. Indrukwekkend: een paar Appels en een Turner. Drie uur staan we weer buiten. We wandelen door een paar winkelstraten en pakken dan een bus terug. Vijf uur thuis. Ik maak avondeten: de restanten van de schotels van gisteren en eergisteren gaan in de oven, ik vul het restant salade van gisteren aan met bosui, radijs en komkommer en voor De Vrouw bak ik steak du chef. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Iets lezen en zeer op tijd slapen want lamlendig, keel- en spierpijn, hoesten en vol in het hoofd. Het mag.
Muziek vandaag: Blue Valentine (Tom Waits), True (Jon Anderson and The Band Geeks), het tweede plaatje uit The Soul Of Armenia (Djivan Gasparyan)

Lotgenoten,

Ik sliep slecht. Dat kwam zo. We gaan op vakantie met de trein. Ik wil niet vliegen. Hoogtevrees, vliegangst, milieu, duurzaam, klimaatdrammer, enzovoorts. U kent het wel. Of niet. De trein, dus. Maar daar lag ik niet van wakker. Dat was om iets anders. Lees gauw verder.
We stippelden een mooie route uit door België en Frankrijk, dan Spanje in en dan later ook weer terug. Gezien onze route was een bepaalde Interrail-pas het voordeligst. In een maand tijd mogen we vijf dagen reizen.
Met een Interrail-pas heb je in Europa toegang tot alle treinen, maar in sommige gevallen moet je een plaatsreservering regelen: in alle hogesnelheidslijnen en in sommige landen in sommige intercity’s ook. Die plaatsreserveringen kosten geld en zo lopen de kosten toch weer aardig op.

Het plannen en reserveren van treinen is tijdrovend en ingewikkeld. Een paar jaar geleden wilden we een voor ons doen complexe reis maken – met de nachttrein naar Kopenhagen, daar overstappen op een trein naar Stockholm – en toen hebben we de hulp ingeroepen van de treinreiswinkel. Daar konden we uitstekend terecht, zowel telefonisch als in de fysieke winkel in Amsterdam. In de winkel zocht iemand alles tot in de details voor ons uit. In sommige gevallen was een treinkaartje nog niet beschikbaar, maar we kregen bericht als dat wel zo was en dan regelde de treinreiswinkel de kaarten en stuurde die uiteindelijk alles zowel digitaal als fysiek naar ons toe. Deze uitmuntende service kostte een of twee tientjes en dat was het zeker waard, want we hadden geen stress en geen slapeloze nachten.
Dat was nu wel anders.

Het plan was als volgt. We reizen van ons zo majestueuze Apeldoorn naar Schiphol. Daar stappen we in de Eurostar naar Parijs. In Parijs moet je overstappen. Tenminste: je moet van station Gare du Nord met een metro naar een ander station: Gare de Lyon. (Dat vonden we een spannende overstap en die hebben we in juni ‘getest’; het leverde een mooi weekendje Rouen op.) Vanaf Gare de Lyon rijden we met een hogesnelheidslijn naar Montpellier. Daar hebben we twee hotelovernachtingen, dus gelegenheid om de stad te bekijken. Op de tweede reisdag gaan we Spanje in. In Barcelona stappen we over op een hogesnelheidslijn naar Valencia. Daar hebben we drie hele dagen om de stad te zien. Dan gaan we hogesnelheidslijnen terug naar Barcelona en daar spenderen we vier hele dagen. Vanaf Barcelona nemen we een hogesnelheidslijn naar Lyon en in Lyon verblijven we drie nachten. Ten slotte reizen we van Lyon naar Brussel, daar stappen we over op een intercity naar Schiphol en dan komen we die dag uiteindelijk weer terug in ons zo majestueuze Apeldoorn.

De reis naar Parijs boeken konden we zelf. Althans: De Vrouw kan dat. Ik niet. Ik laat dit soort zenuwslopend werk graag over haar. Zij is er verrekte handig in geworden. Daarna werd het wat lastiger. De Vrouw hing een hele dag aan de telefoon en kreeg uiteindelijk iemand aan de lijn van NS Internationaal die er wél verstand van had. Aan het eind van die hele dag waren we een boel extra geld kwijt maar hadden we wel gereserveerde stoelen van Parijs naar Montpellier, van Montpellier naar Barcelona, van Barcelona naar Lyon en van Lyon naar Brussel. Maar niet tussen Barcelona en Valencia en weer terug. Dat kon de meneer van de NS ook niet. Och jee, hoe moest dat nu? We hebben het ganse internet tot in de duisterste krochten afgezocht maar: nee, dit lukt niet.
Nu heb ik een boek. Een boek over treinreizen in Europa. Gekregen van De Vrouw, ergens rond afgelopen Kerst, toen we druk vakantieplannen aan het maken waren. En in dat boek, daar las ik dat stoelen reserveren in Spaanse treinen inderdaad lastig is en niet op afstand kan. Je moet naar een loket ter plaatse. Oei oei, maar wat als de trein vol is? Dan moesten we of een trein later nemen en dat is vaak uren later en dan waren we dus heel laat op de plaats van bestemming en kwamen we in de problemen met hotel of appartement, óf dan moesten we een regionale intercity nemen die er uren en uren over doet en dan hadden we hetzelfde probleem. Hoe moest dit nou? U begrijpt inmiddels: nachtenlang wakker liggen.

Twee weken voordat we op reis gaan, voeren we alle gegevens in de Interrail-app op onze telefoons. Met dat we de geplande ritten in Spanje intikken, verschijnt er een link naar het kopen van stoelreserveringen. Het zal toch niet waar zijn? Het is ook niet waar. Ook via de link: lukt niet. Ik ga op mijn desktopcomputer naar de webstek van Interrail en zoek op de Helppagina. Hé, hier staat iets: je kunt een pre-order regelen door te bellen naar een of ander telefoonnummer van de Spaanse treinmaatschappij. Dat kan maximaal 72 uur voordat je reis begint en dan sturen ze je een link waarmee je in Spanje naar de balie moet en dan kun je daar je stoelreservering definitief maken. Ach zo.
Is er geen andere manier om met die treinmaatschappij in contact te komen? Ik worstel me door de site van Renfe heen en klik op ‘Contact’. Mailen kan niet, maar wel contact via Facebook maar ik heb geen Facebook en via Twitter. Twitter! Is het nog ergens goed voor. Ik op Twitter zoeken; blijken er vier verschillende Renfe-accounts te zijn. De eerste die ik benader gaat alleen maar over actuele verstoringen op het spoor en over vertragingen. Die verwijst me wel netjes naar dat ene telefoonnummer. De tweede, die moet ik hebben, maar die kan geen reserveringen maken en verwijst me eveneens naar het ene telefoonnummer.

De volgende dag bel ik het nummer. Ik krijg een enorm snel Spaanspratende computerdame te horen die me van alles vertelt, maar waar ik helemaal niets van begrijp. Dan zegt een andere vrouwenstem: ‘If you want to communicate in English, please press 4.’ Ik press 4. Er gaat een telefoon over en vervolgens klinkt de meest afgrijselijke wachtmuzak die je je maar kunt bedenken. Na zes minuten stopt de muziek en zegt een damesstem: ‘At the moment there is no one of our employees available who can speak English. If you want to connect with us in Spanish, press 1. If you want our conversation in English, please call us again at another moment.’
Die dag en de volgende dag bel ik het telefoonnummer een boel keren, maar steeds is er niemand die mij in het Engels te woord kan staan. (Mijn Spaans is nogal beperkt, ik kan ‘Olé!’ zeggen, maar weet niet wat ik dan eigenlijk uitdruk.)
Ik wil nog één poging wagen en dan geef ik het op en dan zien we maar aan het loket in Barcelona. Helaas: weer niemand in huis die Engels spreekt. Geërgerd verbreek ik de verbinding.

Op dat moment gaat mijn werktelefoon. Een collega die een klusje van mij gaat waarnemen.
We spreken wat praktische zaken door en ronden af.
‘Ga je nog wat leuks doen in de vakantie?’ vraagt hij.
Ik vertel van onze treinreis.
‘O wat gaaf,’ zegt hij. ‘Veel plezier. Ik ben in mei met de trein via Frankrijk en Spanje naar Marokko gereisd. Die rit langs de Franse en Spaanse kust is prachtig. Wij hadden ook een Interrail.’
‘Wacht even. Via de hogesnelheidslijnen?’
‘Ideaal.’
‘Maar hoe heb je dat gedaan met stoelreserveringen? Wij kunnen dat vanuit Nederland niet regelen.’
‘O jawel, hoor. Dat was geen enkel probleem.’
‘Hoe heb je dat dan gedáán?’
‘Via de treinreiswinkel.’
‘Váááát? Via de treinreiswinkel? Maar die bestaat toch niet meer? Die doen toch alleen maar online en voorgeprogrammeerde reizen?’
‘Wij hebben gewoon gereserveerd via hun site.’
‘Ik ga het uitzoeken. Dank je voor de tip!’

Gelijk het internet op en naar de webstek van de treinreiswinkel. Ik zoek via Help en kom op een pagina over reserveringen. Daar staan allerlei landen genoemd en hoe je het via deze site kunt doen. Ik klik op ‘Spanje’ en kom zowaar terug op de hoompeetsj en daar kan ik via een knop ‘Reserveringen’ de reis invoeren die ik wil maken en er volgt een link naar een betaalwijze en …
Ik roep De Vrouw erbij en nog geen vijf minuten later hebben we de benodigde stoelreserveringen voor elkaar. Alles bijeen voor nog geen twintig euro.
Sindsdien geen slapeloze nacht meer gehad.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, september 2024

–

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 25 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door regen en duisternis. Moeizaam, moeizaam. Zeven uur ben ik aan het werk. Anderhalf uur later stop ik. Nog weer een half uur later ben ik bij Peter-Jan. Met Aad rijden we naar het Hoftheater in Raalte, alwaar Theater Wirwar op 20 november een voorstelling zal uitvoeren. We zien de zaal, bespreken technische faciliteiten en maken plannen voor de 20e. Het komt goed. Twaalf uur weer thuis. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Dan even zitten in de zon op de galerij. Erna nog wat werkzaamheden en om half vijf is het klaar. Uitrusten. De Zoon is er rond zes uur en De Vrouw serveert een wortelbruinebonenstoemp met salade van koolrabi, komkommer, kerstomaat en mango. Zeer smakelijk. Afwasje. Kranten. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Bustle (Gijs Levelt Spoken Quartet), Foreign Affairs (Tom Waits), Ayeshteni (Natacha Atlas), The Elton Dean Sessions (Supersister)

–

Donderdag 24 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie. De Vrouw gaat eind van de ochtend de deur uit. Lunch. In de middag overleg. Half vier stop ik. Ik loop naar de mondhygiëniste en die doet iets aan mijn mondhygiëne. Langs het kanaal wandel ik terug. Ontspannen. De Vrouw serveert aardappel en bataat uit de oven met ernaast spitskool in kruidenroomkaassaus en het restant salade van gisteren. We eten alles op. Afwasje. Dan naar Gigant voor de preventieve vergadering ter voorbereiding op De verjaardag van Anja op 17 november. We hebben het goed en ideeën voor het programma zat, maar nu moet het nog concreet worden en daarvoor moeten de juiste mensen nog ruimte vrij hebben in de agenda. Gaat lukken. Tien uur thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit The Soul Of Armenia (Djivan Gasparyan), Nighthawks At The Diner (Tom Waits), Small Change (Tom Waits), De Amsterdam Klezmer Band met Bob Fosko (De Amsterdam Klezmer Band met Bob Fosko)

–

Woensdag 23 oktober:
We zijn pas om half acht wakker. Ontbijt en koffie in het hotel. Rond half elf wandelen we het centrum van Den Haag door. Om twaalf uur hebben we een trein. Half twee zijn we thuis. We ruimen op, lunchen, afwasje. Krant van gisteren. Ik maak alvast avondeten. Vijf uur stappen we op de fiets. Bij De Zoon hebben we een kort gesprek met de begeleider erbij om te kijken hoe we de financiële ondersteuning kunnen afstemmen. Dat lukt. Thuis maak ik het avondeten af: een schotel van ui, pastinaak, paprika en bruine bonen met ernaast een salade van koolrabi, radijs, augurk en komkommer. Voor De Vrouw bak ik lamsfilet. We eten er fiks van. Afwasje. Krant van vandaag. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Atavachron (Allan Holdsworth), het tweede deel van de bluray die mee kwam met Aeolus: One Hour Duduk Improvisation (Theo Travis)

–

Dinsdag 22 oktober: Den Haag
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard. Moeizaam, maar het lukt. Koffie. Kwart voor elf hebben we een rechtstreekse trein naar Den Haag. In Utrecht blijkt dat het spoor rondom Gouda is versperd. Een sprinter rijdt wel en een uur later dan gepland zijn we in Den Haag. Met de tram naar het Kunstmuseum. Daar zien we een expo over Dior, nog wat andere zaken en de vaste collectie rondom Piet Mondriaan. Tussendoor thee met worteltaart. Rond half vier nemen we een tram terug. Ons hotel is aan de Grotemarktstraat. We installeren en rusten even uit. Dan een tram naar Zaal 3. Daar treffen we Peter en Inge. We eten er een hap (linzensoep en gebak na) en praten bij. Half negen begint het reünieconcert van Uncle Meat. De band heeft tien jaar lang niet gespeeld en hebben voor dit optreden slechts één keer kunnen repeteren, maar dat is nauwelijks te horen. Het repertoire is nog hetzelfde als tijdens de twee concerten die ik ooit heb gezien (2003/2004 en tijdens het Zappateersfestival in 2008): veel instrumentaal tetterdetetZappa. De oorspronkelijke zanger is er niet bij (helaas overleden) en zijn vervanger doet aanvankelijk erg krampachtig aan, maar in de paar latere nummers is hij meer ontspannen en naturel. Kees ’t Hart draagt weer enkele fijne vertalingen voor (Evelien, een gemodificeerde hond, Op en neer, Lullige traantjes en Fontein van de liefde). Blaaskwartet Four Pampus zorgt voor een korte (Zappa-)intermezzo. Allemaal zeer gaaf. De band heeft er zichtbaar plezier in. Na vijf kwartier is het klaar. Ik spreek Joop (de trombonist tipte me voor dit concert) en we praten nog wat na met Peter en Inge. Half elf nemen we een tram naar het hotel. Even zitten en dan gaan we slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 21 oktober:
Het is opnieuw zacht buiten. Op tijd op de werkplek. Van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Van alles. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van wortel, aardappel en palmkool. Zeer smakelijk. Ernaast staat het restant salade van gisteren. We eten alles op. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Elton Dean Sessions (Supersister), het vierde en vijfde plaatje (het tweede concert) uit de doos apostrophe (‘) – 50th Anniversary Edition (Frank Zappa)

–

Zondag 20 oktober:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en die gaat redelijk. Thuis nog terug in bed. Negen uur staan we op. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Meer lezen. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. We stappen gedrieën op de fiets (drie fietsen) en rijden naar De Neef, die eergisteren jarig was maar vanmiddag zijn zevende verjaardag viert. Er is taart, thee en zon in de tuin. Vijf uur zijn we weer terug. Ik maak avondeten. Shiitake bakken, courgette, zapollito en courgette erbij, dan arborio en bouillon en pruttelen maar. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Closing Time (Tom Waits), The Heart Of Saturday Night (Tom Waits), Metal Fatigue (Allan Holdsworth with i.o.u.), Rejoice! I’m Dead! (Gong), een deel van de bluray die mee kwam met Aeolus: One Hour Duduk Medititation (Theo Travis)

–

Zaterdag 19 oktober:
Zes uur. Koffie. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Beetje regen. Koffie. Opnieuw het centrum in voor de markt en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Lezen. Dan maak ik avondeten. Althans, ik warm de twee schotels van gisteren en eergisteren op in de oven en grill, plus ik zet de salades van gisteren en eergisteren ernaast op tafel. Nu eten we alles op. Afwasje. Webstek. Muziekfilm.
Muziek vandaag: Nexus (Virgil & Steve Howe), Lunar Mist (Virgil & Steve Howe), The View (Chad Wackerman), de bluray die mee kwam met A Flare On The Lens – Live In London (Big Big Train)

–

Dit is de veertiende keer dat we De verjaardag van Anja vieren.

–

Datum: 17 november 2024
Tijd: 14.30 – 16.30 uur
Locatie: zaal De Walvis in Gigant, Apeldoorn

Programma:
Rondje van de zaak: Aad van der Waal, Willem Bierman, Bas Langereis (Eet smakelijk), Reinier Groenendijk
Gast 1: Margit Peters (twee monologen)
Muziek: Frans Scholten
Gast 2: Loes Huis in ’t Veld (gedichten)

Rondje van de zaak: Reinier Groenendijk (Alcovoren), Bas Langereis (Aardappels), Willem Bierman, Aad van der Waal
Muziek: Frans Scholten
Gast 3: Anneke van der Weg
Gast 1: Margit Peters (drie korte scènes, samen met Aad van der Waal)
Uitsmijter: Frans Scholten

–

Foto’s
De lelijke telefoonfoto’s hieronder.

–

Foto’s
De goede foto’s door hoffotograaf Henk Schrier:

–

Reclame:

–

Vrijdag 18 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het is uitzonderlijk zacht, bijna warm. Lopen gaat wat minder goed, maar dat is niet erg. Zeven uur ben ik aan het werk. Er ligt van alles en dat handel ik af. Tussendoor koffie. De Vrouw gaat de deur uit. Ik lunch, was af en wandel een rondje om het groentepakket op te halen. En weer verder. Kwart over vier is het klaar. Even uitrusten. Dan maak ik avondeten. Niet heel moeilijk: ui bakken, pastinaak en restje bindsla erbij en later nog linzen. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer en mango. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er om zes uur. We eten er goed van, want smakelijk. Afwasje. Krant. Webstek. Muziekfilm.
Muziek vandaag: Aeolus: One Hour Duduk Meditation (Theo Travis), Behind The Gardens – Behind The Wall – Under The Tree (Andreas Vollenweider), Caverna Magica (…Under The Tree – In The Cave…) (Andreas Vollenweider), Gedida (Natacha Atlas), The Man From Utopia (Frank Zappa), Luck And Strange (David Gilmour), Coda (Ryuichi Sakamoto), de dvd met de concertfilm die mee kwam met Bursting Out – The Inflated Edition (Jethro Tull)

–

Donderdag 17 oktober:
Slapen gaat weer goed. Op tijd op de werkplek. Buiten is het zacht. Veel te doen. Tussen de middag wandel ik door bos. Veel te doen. Half zes thuis. De Vrouw serveert een schotel van rijst, wortel, pompoen en mango. Zeer smakelijk. Ernaast het restant salade van gisteren én nog een gevulde portabello. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: I See You (Gong), Some Kind Of Golem (Amsterdam Klezmer Band), Bustle (Gijs Levelt Spoken Quartet)

–

Woensdag 16 oktober:
Kwart voor zes op. Ik loop een ronde hard en die lukt me niet goed. Krampjes en dergelijke. Niet erg. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie en vervolgens naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Half een thuis. We lunchen. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een kort rondje door park en rond het centrum. Ook haal ik bij de boekhandel mijn bestellingen op: There and back (Michael Palin), Earth to Moon (Moon Zappa). Thuis rust ik uit. Krant van gisteren. Eind van de middag maak ik avondeten: spruiten met paprika en roquefort uit de oven met ernaast gevulde portabello’s (ook uit de oven) en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Smakelijk. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Road Games (Allan Holdsworth), Otrabanda (Sam Vloemans), Bustle (Gijs Levelt Spoken Quartet)

–

Dinsdag 15 oktober:
Opnieuw op tijd naar de werkplek. File op de snelweg, dus wat later. Al snel heb ik veel tijd ingehaald. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag ook weer tijd goed besteden en om kwart over vijf ben ik thuis. Een kwartier later fiets ik naar Peter-Jan. Met Ingrid en Bertus rijden we naar Twello, alwaar we Caroline ontmoeten in een eetgelegenheid. Tijdens een gezamenlijk diner (champignons met knoflook, gevulde aubergine en brownie met chocoladeijs) blikken we terug op anderhalf jaar Doekertoe en spreken we voorzichtig over het aankomende jaar. Mooie avond met goede mensen. Half elf ben ik thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 14 oktober:
Redelijk geslapen. Redelijk. Op tijd op de werkplek. Daar van alles en veel. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag weer van alles. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een soep van pompoen en prei met doperwten. Zeer smakelijk en we eten er goed van. Afwasje. We bereiden ons voor op de vergadering van de VvE van vanavond. Veel vragen. Op die vragen krijgen we antwoord tijdens het overleg en zo rond kwart voor tien zijn we weer thuis. Heel even zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Zondag 13 oktober:
Toch om kwart over zes wakker en op. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum en door stromende regen. Halverwege wordt het droger. Lopen lukt aardig, maar niet helemaal top. Thuis nog terug in bed. Na negen uur op. Koffie. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Even ontspannen. Dan is het vier uur en tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (The Budos Band). Dan maak ik avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer, kerstomaat en zilverui. Vervolgens zapollitorisotto. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Amsterdam Klezmer Band (Amsterdam Klezmer Band), de cd uit de set High Above The Subterranea Club 2000 (Gong), Halim (Natacha Atlas)

–

Zaterdag 12 oktober:
Kwart voor zes. Koffie. Webstek. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan nogmaals het centrum in voor een andere super, de markt en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. Nógmaals naar de Syrische winkel; nu is het brood gearriveerd. We lunchen. Maar niet met het brood uit de Syrische winkel. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Ontspannen. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet heel moeilijk. Aardappel uit de oven met opgewarmde schotel van gisteren en eergisteren. Ernaast het restant salade van gisteren. Ten slotte bak ik steak bavette voor De Vrouw. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Acht uur lopen we naar Gigant. De Amsterdam Klezmer Band geeft een schitterend concert. Door de invloeden van jazz, dub en reggae is het een zeer afwisselend geheel. De drummer vult het geluid goed aan. Alec Kopyt treedt om gezondheidsredenen niet op de voorgrond; gastzanger Sala maakt dat meer dan goed. Bijzonder aangenaam concertje. Na afloop spreken we Joop uitgebreid; die zien we over anderhalf week in Den Haag bij het reünieconcert van Uncle Meat. Ook doe ik nogal wat boodschappen: veel oud AKB-werk dat ik nog niet had en waarvan ik dacht dat het niet meer te verkrijgen was. We drinken nog iets met Heidi en Auke in het café en zijn rond twaalf uur thuis. Slapen.
Muziek vandaag: Party Animals (Eric Vloeimans’ Gatecrash), Bomba Pop (Amsterdam Klezmer Band), I.O.U. (Allan Holdsworth)