De piemel is toch een wonderbaarlijk orgaan. Dat had je niet gedacht, hè? Ik had het ook niet gedacht. Ik denk normaal aan heel andere dingen. De mooie billen van Vrouwlief bijvoorbeeld. Geloof het of niet; het zijn werkelijk zeer mooie billen. Als ze bukt, loopt het water me in de mond en het bloed naar de piemel. De piemel, wat is het toch een wonderbaarlijk orgaan.
Op donderdagmorgen 24 juni, zijn laatste stagedag van het schooljaar, gaf Luuk een rondleiding op zijn stagebedrijf, boomkwekerij Menkveld. Aanwezig waren Rina (begeleider van fa. Menkveld), Marc (docent van school) en Jaap (ambulant begeleider).
Eerst zie je de foto’s. Onderin bespreekt Luuk werkprocessen, gekoppeld aan filmpjes die we op het stagebedrijf hebben gemaakt. Het is een opdracht voor het tweede jaar MBO niveau 2: ‘Growing up – open teelt’.
–
Werkprocessen:
1.1 Bodem bereiden
1.2 Zaaien, gewassen planten/poten
filmpje 07: stekken
1.3 Gewassen verzorgen
filmpje 01: gewassen verzorgen 1
filmpje 03: gewassen verzorgen 2
filmpje 04: gewassen verzorgen 3
filmpje 06: gewassen beschermen
2.1 Oogst
filmpje 09: opgazen en rondsteken
2.2 Producten verkoopklaar maken
filmpje 05: oppotten
4.1 Gebouwen en terreinen onderhouden
filmpje 02: onderhoud terreinen
filmpje 08: onderhoud terreinen
4.2 Watergangen en drainage onderhouden
4.3 Landschapselementen onderhouden
–
Uitleg: Luuk Langereis
Interview: Marc Wolterink
Camera: Bas Langereis
This time, Lexolo performed with Martin van Delden on bass and guest singer Edith.
Check the links to youtube videos at the bottom of this post.
Youtube:
01 Tears (Django Rheinhart) (instrumental) – http://www.youtube.com/watch?v=O2Xx3O9NuH8
02 Valerie – http://www.youtube.com/watch?v=eg8NLNXNC4k
03 Put Your Records On (Corinna Bailey Ray) – http://www.youtube.com/watch?v=8BQ3fn0en7Y
04 Tuxedo Junction – http://www.youtube.com/watch?v=y2eoqKcPB6Y
05 Nothing Sweet About Me – http://www.youtube.com/watch?v=CQUsTHjf_ds
06 Valerie (reprise) – http://www.youtube.com/watch?v=G_VMb5bW8Hw
Soms word je door een boek zódanig bij de strot gegrepen, dat je het onmogelijk opzij kunt leggen. Mij overkomt het zelden tot nooit. Oké, ik heb het bij zo goed als alle werken van John Irving en Herman Brusselmans, en vaak ook bij boeken van Dimitri Verhulst, Redmond O’Hanlon, Paul Theroux en Julian Barnes. Maar niets haalt het bij het boek dat nu voor mij ligt.
Maar natuurlijk, lieve Lezeressen! Heel graag voldoe ik aan uw persoonlijke wensen. Ook ik vond dat het hoog tijd werd voor nieuwe culicolumn. Al veel te lang heeft u het moeten stellen zonder mijn opwindende recepten en avontuurtjes uit de keuken. Maar aan uw zenuwslopende wachten komt dra een einde. Want hier is hij dan: een nieuwe culicolumn!
Kijk, daar zit ze. Als zij er is, dan is het altijd gezellig.
Het mooiste van een vrouw is haar lach. Zeg dat ik het gezegd heb. Ik heb dat al heel vaak gezegd. En geschreven. Neem het nou eens van mij aan! Als ze lacht, dan is ze er.
ke moves to Sweden. Stupid. She celebrated her goodbye with a nice party in Amsterdam. Peter Lavell & his Grit Moaners (featuring Lilian) performed some nice tunes.
Youtube:
1. http://www.youtube.com/watch?v=wx2uBoxdABI
2. Diddy Wah Diddy – http://www.youtube.com/watch?v=E1h3oghTSVY
De solo op het podium was niet eens slecht. Dat vroeg om inzoomen op vingers en de gitaar. En dus om mijn aandacht. Die Eelco Gelling was opeens helemaal niet zo afwezig en dement en sneu, maar een heuse Nederlandse blueslegende. Toen het nummer afgelopen was, was het eerste deel van het optreden ook afgelopen.
Ik keek snel links van mij. Of de leuke jonge vrouw er nog stond. Het leven is kut. Ze was weg.
Had ik al verteld hoe gul Emile en Cynthia zijn? En dan bedoel ik niet gewoon gul, maar gul met hoofdletters: G. U. L. GUL! Het best merk je dat als er een feestje valt te vieren en geloof me, als Emile en Cynthia in de buurt zijn, dan is het feest nooit ver weg. Cynthia jarig, Emile vijftig, beiden twaalfeneenhalf jaar bijeen, de zaak vijfentwintig jaar bestaand; altijd vonden ze wel ergens een feestje te vieren.
Nooit verandert er iets ooit. Daar was ze. De vrouw die onbedoeld en ongewild een tijdlang een liefde van mijn leven was en mijn woelige wereld nog verder in de war schopte. Hoe oud en getrouwd ik ook was. (En ben. En blijf.) De slapeloze nachten die ze me bezorgde, zijn even ontelbaar als de brieven, verhalen en boeken die ik over haar schreef. Nóg meer brieven, verhalen en boeken over haar schreef ik nooit. Zij liggen opgeslagen op de verre speelzolders van mijn bovenkamer. Daar was Marianne.