Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 19 juli:
De wekker gaat. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het is al erg warm en benauwd. Koffie met De Vrouw. Even na half acht wandelen we naar het station en daar nemen we de bus naar het ziekenhuis. We worden ontvangen, krijgen een kamer toegewezen en om negen uur meldt zich de neuroloog van dienst. Die doet bij De Vrouw vier (!) pogingen tot een lumbaalpunctie door middel van een ruggenprik, maar het lukt hem niet om vocht af te tappen. Na dik een half uur geeft hij het op. Over een week staat er een afspraak met de eigen neuroloog en die gaat met ons bespreken wat het verdere plan is. Kwart over tien hebben we een bus terug. Thuis koffie op de galerij in de zon. Het is zeer warm. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje om het centrum. Lezen op het balkon. Dan maak ik avondeten. Bamisoep vandaag. De Zoon is er om half zes. We eten alles op. Toe is er nog ijs. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Sleep Dirt (Frank Zappa), Passion And Warfare (Steve Vai)

–

Donderdag 18 juli:
Slapen gaat aardig. Op tijd op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Erna, in de middag, ook veel. Op tijd thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert de kliekendag met de restanten schotels van gisteren en eergisteren. Ernaast salade van bosui, komkommer, paprika, tomaat en feta. Smakelijk. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Katla (Amsterdam Klezmer Band), Swaken (Bab’l Bluz), Maisha (Zawose Queens)

–

Woensdag 17 september:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard die wat moeizaam gaat, maar het lukt. Krant van gisteren op het balkon. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. De Vrouw is de deur uit. Ik doe allerlei klussen in huis: van de was ophangen en een deur bijvijlen tot aan planten uit de bakken op de galerij halen en die in de groene container stoppen. Tussendoor koffie. De Vrouw is terug om half een en we lunchen. Afwasje en ander huishoudelijks. De Vrouw gaat opnieuw de deur uit. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal. Als De Vrouw terug is, doen we huishoudelijks. Eind van de middag maak ik avondeten: ik bak ui en paarse bataat en courgette, doe daar een klein restant risotto van zondag bij in en vul het aan met linzen. Het restant salade van gisteren vul ik aan met radijs en komkommer. Voor De Vrouw heb ik een kabeljauwfiletpakketje uit de oven. We eten fiks van de schotel en maken de salade op. Afwasje en afval. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Tea For The Tillerman (Deluxe Edition) (Cat Stevens), Summer Dancing (Judy Dyble & Andy Lewis), Valkyrie (Glass Hammer), Flex-Able (Steve Vai)

–

Dinsdag 16 juli:
Redelijk geslapen. Op tijd weer op de werkplek. Het lukt me net als gisteren nauwelijks om echt productief te zijn, maar toch doe ik van alles en veel. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag van hetzelfde. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een nasi-achtige schotel met veel groenten en quinoa en met een salade ernaast. Zeer smakelijk. Afwasje. Ik fiets door regen naar Peter-Jan en daarna rijden we naar Wilp voor de toneelrepetitie. We spelen het hele stuk door en weten er weer wat verbeteringen in aan te brengen. Dat gaat goed zo. De voorstellingen van eind september komen nu steeds meer in beeld. Elf uur thuis. Er is schriknieuws: Zwager is vandaag in het ziekenhuis opgenomen met een inwendige bloeding en hij ligt op de intensive care. Oei.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 15 juli:
Op tijd weer op de werkplek. Veel van alles. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en zon. In de middag veel van alles. Pas om kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert een plaattaart met bosui, knoflookkruidenkaas en vegashoarma; ernaast een salade van eikenbladsla, wortel, komkommer en zonnebloempitten. Smakelijk. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Er is nieuws van Gigant over De verjaardag van Anja: we mogen in 2025 een reeks voorstellingen blijven geven onder dezelfde voorwaarden als de afgelopen jaren: mooi. Lezen op het balkon. Vermoeid en verward vandaag. Toch lukt het.
Muziek vandaag: Double Live (Glass Hammer), Zaraza (Amsterdam Klezmer Band)

–

Zondag 14 juli:
Kwart voor zes. Mijn ronde hardlopen gaat moeizaam, maar het lukt. Thuis nog terug in bed. Rond negen uur staan we op. Koffie en lezen op het balkon. Dan met De Vrouw in de zon op de galerij. Aldaar meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Daarna lopen De Vrouw en ik naar een ijssalon en een rondje door het centrum. Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: een risotto met shiitake, prei, courgette en tomaat. Ernaast een salade van bosui, radijs, komkommer en quinoa. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: New Dawn – Live 1973 (Pat Smythe Quartet), Sála (Kati Rán)

–

Zaterdag 13 juli:
Kwart over zes. Koffie. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik ga opnieuw het centrum in voor een bezoek aan een andere super, aan de markt en aan de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Later lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Het gaat vreemd: op zich ben ik niet heel somber, maar er zijn gedachten aan hoe welkom het levenseinde zou zijn. Het slaat nergens op, want ik durf niks en tegelijkertijd wil ik nu de deur uit en even alleen zijn, terwijl ik voortdurend angstig ben om het idee dat de persoon die ik heb achtergelaten er ooit niet meer is. Er is muziek in het Oranjepark en er zijn meer orkestleden op een enorm podium dan dat er luisteraars onder een tent zijn. Uitrusten op het balkon. Dan maak ik avondeten. Ik leg aardappel in een braadslede in de oven, na vijfentwintig minuten gaat daar kastanjechampignon, rode ui en courgette bij in. Ik vul het restant salade van gisteren aan met mandarijn en voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Sinking Of The Titanic (Gavin Bryars), Studio Tan (Frank Zappa), het derde, vierde en vijfde plaatje uit Morsefest 2022 – The Ultimate Whirlwind (Transatlantic)

–

Vrijdag 12 juli:
Op tijd op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het lukt redelijk. Bericht: mijn tante Ruth is overleden. Slechts 96 jaar. Veel te jong. Zeven uur aan het werk. Van alles. Koffie. Meer van alles. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Nog meer van alles. We lunchen. Afwasje. Ik wandel door de stortregen en haal het groentepakket op. In de middag nog veel meer van alles. Vier uur is het klaar. Dan maak ik avondeten. Eerst een salade van spitskool, mango, mandarijn en sultana. Dan een Marokkaanse groentestoofschotel met ui, aubergine, courgette, paprika, kerstomaat, het restant van de schotel van dinsdag en linzen. Ernaast quinoa. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er om half zes. We eten de schotel helemaal op; van de salade en de quinoa blijft over. Afwas en afval. Krant op het balkon. Mailwerk voor De verjaardag van Anja. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Itself Of Itself (Bass Communion), Bad Leroy Brown (Quartet Guus Essers), Remixed (Amsterdam Klezmer Band), Under An Endless Sky (Dorothy Moskowitz & The United States Of Alchemy), Anam Cara (Oliver Wakeman), de eerste twee plaatjes (het eerste concert) uit de set Morsefest 2022 – The Ultimate Whirlwind (Transatlantic)

–

Donderdag 11 juli:
Nog redelijk goed geslapen ook. Minder nekpijn. Op tijd op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag weer veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van mie met kastanjechampignon, ui, paprika en sperzieboon en ernaast het restant salade van gisteren. Zeer smakelijk. Afwas. Krant op het balkon. Dan naar Gigant voor een ontmoeting met Willem en Reinier. We bereiden De verjaardag van Anja van 22 september voor (programma was al af), bespreken of we willen doorgaan in 2025 (ja) en nog een paar zaken. Daarnaast is het ontspannen op het terras van Gigant. Half tien thuis. Even napraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 10 juli:
Kwart voor zes. Mijn ronde harlopen gaat moeizaam, maar het lukt. Lichte regen, maar benauwd. Koffie met De Vrouw op de galerij. Halverwege de ochtend wandel ik naar de super. Meer koffie met De Vrouw op de galerij. Dan lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs kanaal. Verder nauwelijks energie. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van spitskool, mandarijn, mango en sultana. Dan bak ik kastanjechampignon, aardappel, ui, aubergine en courgette. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten – met uitzondering van de salade – alles op. Afwas. Toe is er ijs. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Songs In Waiting (Judy Dyble), The Breaking Of The World (Glass Hammer), het derde plaatje (het concert in Madison Square Garden) uit Bursting Out – The Inflatable Edition (Jethro Tull)

–

Dinsdag 9 juli:
Niet zo heel goed geslapen. Op tijd op de werkplek. Daar veel. Veel pijn hoog in de rug, ook. Daarom afwisseling in houding, werkzaamheden, enzovoorts. Tussen de middag wandel ik door bos en zon en warmte. In de middag ook veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een verse tomatensoep met crackers, smeersels en salade. Het is zeer smakelijk met dit warme weer en we eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes (het originele album) van Bursting Out – The Inflatable Edition (Jethro Tull)

–

Maandag 8 juli:
Redelijk geslapen. Een weinig nekpijn. Op tijd op de werkplek. Van alles. Veel, ook. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en zon. In de middag van alles. Veel, ook. Minder nekpijn. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert aardappel uit de oven met een schotel van tomaat en tuinboon en daarnaast een salade van komkommer, mango, ananas en appel. Zeer smakelijk allemaal. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Ode To Echo (Glass Hammer), Niittoaika (Uzva), Son (Amsterdam Klezmer Band)

–

Zondag 7 juli:
Kwart voor zes. Mijn ronde hardlopen gaat langs het kanaal en gaat rustig en redelijk soepel. Thuis nog terug in bed. Om kwart over negen zijn we op. Koffie op het balkon. Dan naar de galerij in de zon. Niet lang. Veel nekpijn. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Ringo Starr). Erna maak ik avondeten. Eerst blancheer ik bimi; dan bak ik shiitake en ui en giet daar bouillon op. Dat pruttelt een tijdje en de laatste tien minuten gaat de bimi erbij in. Voor De Vrouw bak ik lamsfilet. Ik zet het restant salade van gisteren erbij op tafel en we eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Tammikuinen Tammela (Uzva), The Itself Of Itself (Bass Communion)

–

Zaterdag 6 juli:
Kwart over zes. Koffie. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik heb spierpijn in mijn rug. Nogal erg. Ik loop het centrum in naar een andere super, de markt en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Later lunch. Afwas en huishoudelijks. Uitrusten op het balkon. De rugpijn is erger. Ik wandel een ronde langs kanaal en door parken. Eind van de middag maak ik avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, mango en ananas, dan een chili van ui, bosui, aubergine, courgette, eikenbladsla, tomaat en bruine boon en voor De Vrouw bak ik lamsfilet. We eten fiks. Natafelen. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de drie plaatjes van de set Gathering The Threads – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble), Rattle And Hum (U2)

Lotgenoten,

Het is koud aan mijn blote voeten hier op de vloer in het souterrain. Daar is de lift. De deuren openen en ik stap naar binnen. Ik druk met mijn rechterhand op de knop van de tweede verdieping. In mijn linkerhand heb ik een courgette. Dat komt zo.
In onze kelderbox van het appartementencomplex staat een koelkast. In onze keuken hebben we er ook een, maar die puilt vaak uit. We zijn nogal van de verse groenten. Had ik al eens verteld van dat bijzonder leuke abonnement dat we hebben op een biologisch groentepakket? Nee? Dan heeft u veel van mijn vroegere stukjes gemist. Iedere twee weken haal ik ergens een tas vol biologische groenten op. Daarnaast koop ik allerlei ander vers spul en voor je het weet is er plaats te weinig in de koelkast. Vandaar dat we ooit een tafelmodel aanschaften en die in de kelderbox plaatsten. Weet u dat ook weer.

De lift stopt. Nu al? De tijd gaat snel, maar zo snel toch ook weer niet. Ik kijk op het display. ‘0’, staat er. O. Dan zijn we dus op de begane grond bij het entree. De deuren schuiven open en ik zie een jonge vrouw die in wil stappen.
Ik heb haar wel vaker gezien. Ze woont hier ergens in ons appartementencomplex samen met meerdere andere mensen. Ik weet dat ze in een restaurant werkt en haar meerdere andere mensen ook. Ze is een Chinese en ze stapt in.
‘Waar moet je heen?’ vraag ik, zodat ik voor haar op de juiste knop kan drukken.
Ze is me voor en drukt zelf op knopje drie. Achteraf weet ik dat wel. Dat ze op de derde verdieping woont. Ze kijkt me aan en lacht. Ik glimlach terug. De deuren sluiten.

Ik vind het onbeleefd om haar aan te staren, dus wend ik mijn blik op het display en wacht tot de lift zich in beweging zet. Dat doet hij. Vanuit een ooghoek bekijk ik haar. Ze draagt sportschoenen en een strakke spijkerbroek, een witte korte jas en een honkbalpetje met haar zwarte paardenstaart uit de opening op haar achterhoofd. Ze is klein, tenger bijna en heeft een vrolijke lach en mooie ogen.
Ik vind haar leuk om te zien, maar deze oude man staat gewoon een beetje verlegen weg te kijken.

‘O?’ zegt ze. Ze wijst op wat ik in mijn hand heb, kijkt mij met grote ogen aan en dat is best bijzonder voor een Chinese. Ze vraagt: ‘Lekke?’
Opnieuw sta ik met mijn mond vol tanden. Zal ik haar vertellen van de groentetorens die ik van plan ben te gaan maken? Schijf aubergine, courgette en tomaat op elkaar, iedere laag besprenkelen met een mengsel van olie, geperste knoflook, peper, zout, oregano en verse basilicum, en dan ook nog eens veel peper en zout tussen iedere laag. Dit dan herhalen. Hoppa, vijfentwintig minuten in de oven van 200°C en klaar is uw grandioze bijgerecht.
‘Ja,’ weet ik uit te brengen.

De lift stopt en de deuren gaan open.
‘Tot kijk, hè?’ zeg ik, terwijl ik naar buiten stap. Ik draai me naar haar om.
Nog een keer die vriendelijke ogen en die leuke lach. Ze zwaait en zegt: ‘Doewie!’
Dan sluiten de deuren en ik zucht.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, juni 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 5 juli:
Vijf uur. Mijn ronde hardlopen gaat door zon en langs Grift en kanaal en gaat fijn soepel. Zeven uur aan het werk. Er is van alles, maar niets urgents en ik kan in alle rust veel achterstalligs wegwerken. Koffie op het balkon. Buiten regent het fors. Meer werk. Meer koffie. Meer werk. Dan lunch. En afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. Meer werk. Half vijf is het klaar. Krant. De Zoon is er om half zes. De Vrouw serveert een gerecht met ei en veel verse groente en daarnaast een verse salade van wortel, tuinboon, ananas en kerstomaat. Allemaal zeer smakelijk. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Look At Yourself (Uriah Heep), Demons And Wizards (Uriah Heep), Heaven And Hell (Vangelis), The Magician’s Birthday (Uriah Heep), Katakofti (Amsterdam Klezmer Band & The Galata Gypsy Band), Zappa In New York (Frank Zappa), Sála (Kati Rán)

–

Donderdag 4 juli:
Niet zo heel goed geslapen. Goh. Op tijd op de werkplek. Van alles. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag van alles. Kwart over vijf thuis. De Vrouw is vandaag de deur uit. Kranten. Ik maak avondeten voor mijzelve. Niet moeilijk: eerst pasta koken, dan het restant curry van dinsdag opwarmen, pasta erbij en opeten. Afwasje. Lezen op het balkon. De Vrouw is terug, maar moet gelijk even liggen. Webstek. Lezen op het balkon. Bijpraten met De Vrouw. Zeer vermoeid. Op tijd slapen.
Muziek vandaag: Perilous (Glass Hammer), het derde plaatje uit de set Whisky A Go Go 1968 (Frank Zappa)

–

Woensdag 3 juli:
Half zeven. Ik loop een ronde hard door de zon en die lukt heel aardig. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Als ik thuis kom, gaat het regenen en dat blijft het grootste deel van de dag zo. Koffie op het balkon. Krant van gisteren. Meer koffie met De Vrouw. We lunchen. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Dan pakken we een bus naar het ziekenhuis. Op de MRI-scan is wel wat te zien, een bobbel boven in de hersenen, waarschijnlijk een goedaardig gezwel, niet ernstig, maar vraagt wel regelmatig controle dat het niet groter wordt. Het verklaart de klachten (dubbelzien) echter niet: dat gebied bevindt zich juist achter in de (kleine) hersenen en daar is op de scan niets te zien. En dus is het nodig om het hersenvliesvocht te onderzoeken, of zich daar mogelijk losse kankercellen in bevinden. Pas over twee weken kan ze terecht voor een lumbaalpunctie en dan weer een week later is er de uitslag. Houdt het dan nooit op? Toch is er ook opluchting dat er niets acuuts nodig is. Buiten is het droog. Bijna aan het eind van de middag zijn we thuis en maak ik avondeten. Eenvoudig. Ik bak aardappelpartjes, shiitake, bosui, aubergine, paprika en courgette. Voor De Vrouw bak ik steak bavette en er is nog een restant salade van gisteren. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon in de zon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Last (The Unthanks), Talking With Strangers (Judy Dyble), de eerste twee plaatjes uit de set Whisky A Go Go 1968 (Frank Zappa)

–

Dinsdag 2 juli:
De wekker gaat (niet) op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Thuis, vandaag. Er is nogal wat achterstallig werk weg te werken. Koffie met De Vrouw op het balkon. Kwart over negen lopen we door de regen naar het station en daar pakken we een bus. In het ziekenhuis is De Vrouw twintig minuten op de afdeling radiologie en na de MRI zijn we snel weer weg. Even na elf ook weer thuis. Koffie op het balkon. Nog wat werken. Dan lunch. Afwasje. Verder met werk. Vier uur vind ik het klaar. Even uitrusten. Dan maak ik avondeten: een rode curry van ui, een restje bindsla, aubergine en linzen. Daarnaast een ferme salade van spitskool, mandarijn, ananas en rozijnen. Ik vul portabello’s met bosui en feta en schuif die de oven in. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Webstek. Pas om half acht fiets ik naar Peter-Jan. Gevieren rijden we naar Klein Noordijk voor de toneelrepetitie. Daar spelen we het hele stuk door en op een paar kleine tekstpunten na loopt het redelijk soepel. Mooi om het op locatie te spelen zodat logistiek en ruimte in ons hoofd gaat zitten. Er is nog veel werk te verzetten, maar we hebben er vertrouwen in. Pas om half twaalf thuis. Even napraten en slapen.
Muziek vandaag: Raum (Tangerine Dream), Natural States (David Lanz & Paul Speer), One Night In Europe (Unitopia), Sála (Kati Rán)

–

Maandag 1 juli:
Niet zo heel goed geslapen. Op tijd op de werkplek. Daar van alles, waaronder een groot overleg dat me geheel sloopt. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag ook van alles, maar het lukt me nauwelijks om echt productief te zijn. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een stoempje van aardappel en spitskool met ernaast een salade van bosui, paprika en kerstomaat. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Cor Cordium (Glass Hammer), Limonchiki (Amsterdam Klezmer Band), de twee bonusplaatjes die mee kwamen met More Than A Dream – The Dream Complete (Unitopia)

–

Zondag 30 juni:
Half zes. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door miezerregen. Het lukt. Thuis nog terug in bed. Pas om negen uur staan we op. Koffie op het balkon. Kleinigheden in huis. Meer koffie in de zon op de galerij. Lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Ontspannen op het balkon. Dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Goat). Erna maak ik avondeten. Ik bak shiitake en ui, daar gaat risottorijst en bouillon overheen en na een kwartier kookt ook het restant van de venkel erbij mee. Voor De Vrouw bak ik steak bavette en ook het restant salade van gisteren gaat op tafel. We eten alles op. Er is nog een klein toetje. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Levitation Sessions (Goat), Green Leaves – Nick Drake Covered (allerlei), het eerste plaatje (het oorspronkelijke album) van More Than Just A Dream – The Dream Complete (Unitopia)

–

Zaterdag 29 juni:
Zes uur. Koffie. Lezen op het balkon. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan lopen we het centrum in en bezoeken de markt. Meer koffie. Twaalf uur is De Zoon er. We wandelen naar een eetcafé en daar lunchen we. Na afloop bezoeken we nog een biologische plantenzaak (voor advies; de larven uit onze kruisbesstruiken gaan waarschijnlijk vanzelf weg en eten de plant nooit helemaal leeg) en een ijssalon. Dan via het Amaliapark terug. Ontspannen en lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappel en aubergine in een braadslede en dat gaat de oven in. Ook de oven in (maar wat later): een ovenschaal met venkel. Ondertussen heb ik een salade gemonteerd van bosui, koolrabi, komkommer, zilverui en druif. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: het bonusplaatje dat mee kwam met Planetary Overload – Part 1: Loss (United Progressive Fraternity), Reflection (Brian Eno), Zoot Allures (Frank Zappa), het derde plaatje (het concert in Madison Square Garden) uit de set Bursting Out – The Inflatable Edition (Jethro Tull), The United States Of America (The United States Of America)

–

Vrijdag 28 juni:
Half zes. Ik loop een ronde hard. Het is afgekoeld en lopen lukt redelijk goed. Koffie en lezen op het balkon. Vanmorgen komt een monteur het modem instellen. Hij is er voor tienen en na een kwartier is hij ook weer weg. We zitten op de glasvezel. Ondertussen heb ik een abonnement op mijn telefoon ingesteld. En De Vrouw was woensdag bij de huisarts, kreeg gisteren het advies naar de neuroloog te gaan en krijgt nu bericht dat ze er vanmiddag al terecht kan. O. Meer koffie op het balkon. Lunch. We fietsen naar het ziekenhuis. Aan de neuroloog legt De Vrouw klachten uit (hoofdpijn, dubbel zien, fysiek uit balans) en die – in combinatie met een verleden van borstkanker – maken dat de neuroloog geen risico neemt: een mri-scan met spoed. Als we thuis zijn, heeft ze al bericht: dinsdag kan ze terecht. Afwasje. Lezen op het balkon: Reikhalzend verlangen (Freek de Jonge) is uit. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst kook ik spliterwtenpasta. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en zilverui. Dan bak ik ui, aubergine, courgette en bataat. Daar gaat de pasta bij in en uiteindelijk roer ik daar veel knoflookkruidenkaas doorheen. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Er zijn havertoetjes (frambozen en maracuja). Natafelen. Afwas en afval. Krant op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: If (Glass Hammer), het eerste plaatje (het reguliere album) Planetary Overload – Part 1: Loss (United Progressive Fraternity)

–

Donderdag 27 juni:
Slapen lukt goed. Op tijd weer op de werkplek. In de ochtend is het er nog aangenaam qua temperatuur. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag is het er minder aangenaam qua temperatuur. Eind van de middag bezoek ik kort het afscheid van een collega; iemand met wie ik de afgelopen jaren veel heb mogen samenwerken. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert het restant soep van gisteren met crackers en kruidenboter en het restant salade van eergisteren. We eten alles op. Afwasje. Zeven uur wandel ik naar de boekhandel hier schuin tegenover. Daar interviewt de directeur van de boekhandel niemand minder dan Freek de Jonge. Wat we krijgen is een overzicht van De Jonges jeugd in de jaren zestig, die hij heeft beschreven in zijn nieuwe deel (3) van zijn memoires. Na afloop spreek ik hem en ik laat mijn exemplaar van het boek én de elpee De Tragiek signeren. Ik vertel hem erbij dat toen de shop op televisie was, mijn moeder halverwege allerkatholiekst de tv uitzette. Toen ik een jaar later (in 1982) de elpee voor mijn verjaardag vroeg, kocht ze hem wel voor mij. ‘Wist ze dat het dezelfde show was?’ vroeg Freek. Alleraardigste avond. Thuis nog lezen op het balkon.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 26 juni:
Half zes wakker en op. Koffie. Allerlei. Lezen op het balkon. De Vrouw gaat even de deur uit. Het wachten is op een monteur die een ‘kruising’ uit de glasvezelaansluiting gaat halen. Tegen tien uur is De Vrouw weer terug en wandel ik door brandende zon naar de super. Koffie met De Vrouw. Lezen op het balkon. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. De monteur is er om een uur. Hij kan de ‘kruising’ niet verhelpen (daarvoor moet hij ergens onder de grond zijn), maar heeft na een half uur wel een tijdelijke oplossing (die werkt tot de onderdegrondklus is gedaan). Mooi. Nu nog een monteur die het modem instelt. Ik wandel een heel klein rondje door de hete zon en langs het kanaal. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak avondeten: een soep met ui, wortel, bataat, courgette, biet en linzen. Ernaast rooster ik brood en maak ik kruidenboter. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er goed van. Afwasje en huishoudelijks. Krant op het balkon. Webstek. Er is bericht van de internetprovider: vrijdagmorgen komt de monteur al om het modem in te stellen. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Tanworth-in-Arden 1967-68 – 18 Rare Home Recordings (Nick Drake), Dream Box (Pat Metheny), Fall In Love With The World (United Progressive Fraternity), Sála (Kati Rán)

–

Dinsdag 25 juni:
Slapen lukt goed, ook al is het kort. Vroeg weer op de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag wordt het warm in kantoor. Toch van alles. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een mooie salade met onder andere biet, komkommer, aardappel, paprika, wortel, ei en grillkaas. Zeer smakelijk met deze warmte en we eten er fiks van. Afwasje. Kranten. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes (het live-album) van Bursting Out! – Inflatable Edition (Jethro Tull), Sala (Kati Ran)

–

Maandag 24 juni:
Nog aardig geslapen ook. Vandaag weer op tijd op de werkplek. Allerlei en veel. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en zon. In de middag allerlei en veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van paprika, ui, peultjes en een heel klein restant van de pastaschotel van vrijdagavond erbij in. Ernaast een salade van komkommer, radijs, kerstomaat. Smakelijk. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan en met Ingrid rijden we naar Caroline voor de toneelrepetitie. We spreken van alles door en maken uiteindelijk ook nog een wandeling door de beeldentuin van Klein Noordijk. Na half elf thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Zondag 23 juni:
Zes uur. Ik loop een ronde hard. Moeizaam. Thuis nog terug in bed. Koffie en lezen op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Daar is het warm. Lezen. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. We lopen naar Gigant. In de popzaal is het jazzcafé en vanmiddag is de laatste keer dat het Guus Essers Quartet er de huisband is, dus dat wil ik graag een keer meemaken. Bijzonder genoeglijke middag. Kwart over vijf zijn we thuis. Ik maak eten: een risotto met shiitake, prei, bosui en broccoli. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en zilverui. Voor De Vrouw bak ik lamsfilet. We eten alles op. Afwas. Op het balkon lees ik De maat van alle dingen (Johannes Westendorp) uit. Wat een boek. (Boekentip iemand?) Webstek. Krant op het balkon.
Muziek vandaag: Pink Moon (Nick Drake), Three Cheers (For The Broken-Hearted) (Glass Hammer),

–

Zaterdag 22 juni:
Zes uur. Koffie. Begin van de ochtend de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Meer koffie. Dan nogmaals het centrum in voor een andere super, de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw op de galerij. Lunch. Afwas en huishoudelijks. We hebben een trein van kwart voor drie naar Utrecht. We wandelen wat door het centrum en langs de Oude Gracht en tegen vijven zoeken we een Indiaas restaurant op. We eten samosa en pakora, biryani en paneercurry en drinken thee toe. Dan wandelen we langs de Oude Gracht, gaan het spoor onderdoor en op het Jaarbeursplein betreden we het Beatrixtheater. Richard de Leth vertelt in een theaterprogramma zijn visie op gezondheid en hoe we die kunnen vergroten en bewaren. We zijn bekend met zijn theorie. Hij heeft een goed verhaal, maar in twee keer vijftig minuten raast hij daar in sneltreinvaart doorheen en er is zo goed als niets theatraals aan. Toch aardig om een keer gezien en gehoord te hebben. Na afloop hebben we snel een trein en om half twaalf zijn we thuis. Nog geen half uur later ga ik slapen.
Muziek vandaag: 5 Klavierstücke (Irmin Schmidt), Nocturne (Irmin Schmidt)

Beitel snuffelde aan de lantaarnpaal, maar nam niet de moeite om er tegenaan te plassen. Snel kwam hij weer terug onder de paraplu. ‘Is het je te nat, jongen?’ vroeg meneer Vuistsnede. ‘Het gaat nu inderdaad wel heel erg tekeer.’
Toen ze een uurtje geleden van huis waren gegaan, was het nog slechts een miezertje. Dan kon je best even de hond uitlaten, vond meneer Vuistsnede. In de loop van hun wandeling groeide de lichte regen echter uit tot de enorme hoosbui waarin ze nu liepen.
‘We zullen ergens moeten schuilen, jonge vriend,’ zei meneer Vuistsnede tegen zijn mopshond.
Beitel kefte op een manier die leek alsof hij graag op het voorstel van zijn baas in ging.

Meneer Vuistsnede tilde zijn paraplu iets hoger op, zodat hij de straat in kon kijken. Waar waren ze inmiddels beland? Vrijwel gedachteloos was hij de ene straat na de andere in gelopen, zonder acht te slaan op waar ze zich precies bevonden. Waren ze ooit zo ver afgedwaald en in deze buurt geweest? Het was er donker, maar dat kon ook zijn vanwege de zware wolken en de dichte regen.
‘Ginds brandt een uithangbord,’ zei meneer Vuistsnede. Rare zin, dacht hij nog. Hoe kan een uithangbord branden? ‘Maar je weet wat ik bedoel, Beitel. Kom, wie weet kunnen we daar terecht voor een kopje thee.

‘Is er iemand?’ vroeg meneer Vuistsnede. De deur was achter hem en Beitel dicht gevallen en nu stond hij daar met zijn druipende paraplu en evenzo druipende hondje. Er was niemand. In het café was het bijna net zo donker als buiten. Achter de bar brandde geen licht, maar op de paar tafeltjes stonden lantaarns met een kaars erin.
‘De kaarsen branden,’ stelde meneer Vuistsnede opgelucht vast. Hij liep naar een van de tafels, een spoor van regenwater achterlatend. Voorzichtig ging hij zitten op een wankele stoel. De paraplu zette hij tegen een stoel die naast hem stond. ‘Wat is er aan het handje, Beitel?’ Normaal gesproken ging het beestje aan zijn voeten liggen, maar nu bleef hij aan de riem trekken en gromde hij. ‘Volgens mij is het veilig, hoor.’

‘U hebt het goed. We zijn geopend.’
Waar kwam die stem vandaan? Meneer Vuistsnede keek om zich heen. Beitel keek onderzoekend met hem mee; ook de mopshond kon niet ontdekken wie daar had gesproken. Het was een vrouwenstem, een volwassen vrouwenstem.
‘Wat kan ik voor u doen?’
Beitel nam een aanvallende houding aan en gromde diep. Meneer Vuistsnede wierp een blik op de bar. Daar was het nog altijd half donker en leeg. Plots hoorde hij licht getrippel achter zich en hij keek nieuwsgierig achterom. Ook Beitel draaide zich om.

Voor hun neus stond een klein meisje. Ze was gestoken in een witte prinsessenjurk en zag eruit of ze amper tien jaar was. Haar rossige haren hingen over haar schouders en met donkerbruine ogen keek ze meneer Vuistsnede aan. ‘Zegt u het maar.’
De mond van meneer Vuistsnede zakte open. Het meisje leek zo jong en toch had ze die volwassen vrouwenstem. ‘Eh..,’ hakkelde hij. ‘Doet u mij maar een thee.’
‘Heeft voorkeur? Kweepeerbloesem, kalmoes, lupine, absintalsem, engelwortel of dropnetel?’
‘Eh, ze zijn vast allemaal lekker. Welke zou u aanbevelen?’
‘Ik vind de lupine zelf heerlijk.’
‘Doet u mij die dan maar.’
‘En een bakje water voor de hond?’ Ze hoefde niet eens heel ver voorover te buigen om haar handje naar Beitel uit te steken.
Beitel kromp ineen en piepte.
‘Volgens mij hoef je niet bang te zijn, Beitel,’ zei meneer Vuistsnede.
‘Beitel?’ glimlachte het meisje. ‘Goed. Lupinethee en water.’
Even snel als ze was verschenen, was ze ook weer verdwenen. Meneer Vuistsnede had geen idee in welke richting ze was gegaan.

‘Goed volk?’ Achter de bar verscheen nu een oude man met een lange baard en grijze haren. Van achter zijn brilletje keek hij het café in.
‘Wij wel,’ zei meneer Vuistsnede.
‘Vergis je niet,’ zei de grijsaard. Hij kwam naar het tafeltje toe geschuifeld. ‘Je weet het maar nooit.’
‘Wat weet je maar nooit?’
‘Het,’ zei de man. ‘Kan ik iets voor u doen?’
‘Uw collega is al geweest,’ zei meneer Vuistsnede.
‘Collega?’
‘De jongedame.’
‘Och, Emmeline. Ik had nog zo gezegd…’
‘Wat bedoelt u?’
‘Laat u maar zitten. Het komt vast goed. Als u tenminste geen vreemde dingen heeft besteld.’
‘Ik vind lupinethee wel bijzonder.’
‘O ja?’ De grijsaard keek hem verwonderd aan en glimlachte toen. ‘Bij nader inzien verbaast me dat niet. U komt net kijken.’

‘Kijkt u eens.’ Trippelende voetjes. Daar was ze weer. ‘Dag mijn kind,’ zei ze tegen de oude man. Die draaide zich om en verwijderde zich hoofdschuddend naar de donkere hoek van het café waar zich de bar bevond. Het meisje zette een groot theeglas voor de neus van meneer Vuistsnede op tafel. In het dampende vocht dwarrelden blauwachtige blaadjes. Op het schoteltje ernaast lagen een lepeltje en een glazen knikker, met daarin dezelfde blauwe gloed die ook in de thee zat. ‘Zo. En hier is wat honing als het u allemaal te bitter wordt.’ Uit een mouw haalde ze een potje tevoorschijn en met een sierlijke beweging belandde het op tafel.
Meneer Vuistsnede had het tafereeltje met verbazing zitten bekijken. Toen viel hem nog iets anders op. Beitel zat nu braaf naast hem; zijn argwaan en alertheid hadden plaatsgemaakt voor een uitstraling van rust en veiligheid. Emmeline bukte zich en aaide het dier over het kopje. ‘Goed zo,’ zei ze.
‘Dank u wel,’ zei meneer Vuistsnede.
‘Och, voor ik het vergeet,’ zei Emmeline. Ze pakte de knikker van het schoteltje en drukte het meneer Vuistsnede in de hand. Met een wijsvinger aan de lippen fluisterde ze: ‘Sst, niemand vertellen.’
Meneer Vuistsnede keek op van zijn hand, maar ze was alweer weg. Hij stak het kleinood in een jaszak, pakte het glas en bracht het voorzichtig aan zijn lippen.

–

Bitter. Heel bitter. Honing? Honing. Zo zoet. De tafel danst voor mijn ogen. Blijf ik zitten? Kijk daar, een meisje met een prinsessenjurk, lange rosse krullen, sproetjes en blote voetjes. Ze stapt sierlijk om me heen, alsof ze niets weegt. De bewegingen van haar armen bezweren me. Ze wenkt. Zal ik? Ik wil. Ga ik meedansen? Er is geen muziek maar ik hoor het wel. In mijn hoofd, in mijn hart. In mijn hele lijf. Overal. Ze danst om mij heen, geeft me kushandjes en kijkt me verleidelijk aan met haar donkere ogen. Opstaan lukt niet. Het is of ik vastgeplakt zit aan de stoel. Het meisje zwiert met trippelende voetjes om me heen op de maat van de onhoorbare muziek. De klanken zijn warm, hemels, gelukzalig. Ik verlies. Ik verlies mijzelf. Moet het laten gaan. Een klamme waas. Het beeld wordt vaag. Ik zie haar niet meer. Ik hoor haar niet meer. Ik ruik haar niet meer. Ik proef haar niet meer. Alleen de dronk. Alleen de afdronk. Bitter. Heel bitter.

–

‘Smaakt het?’
Meneer Vuistsnede schrok op. Naast de tafel stond de oude grijsaard.
‘Eh…’
‘Ik zie je twijfelen.’ De man leek niet te spreken, maar toch hoorde meneer Vuistsnede hem. ‘Je overweegt te vragen: Moet ik een eerlijk antwoord geven of mag ik ook liegen?’
‘Eh…’
‘Kies maar wat u het beste lijkt.’
‘Het is … heel bijzonder,’ wist meneer Vuistsnede uit te brengen.
De grijsaard glimlachte weer. ‘Ik weet voldoende,’ zei hij en pakte het theeglas en het schoteltje op. ‘Laat u de betaling maar zitten; deze was van het huis.’
Meneer Vuistsnede wilde iets zeggen, maar de oude man was al onderweg naar het donker van de bar.

Buiten was het droog. De zon deed gewoon pijn aan zijn ogen, maar dat deerde meneer Vuistsnede niet. Het was warm. Niet alleen buiten, maar het werd nu ook warm in zijn hoofd, in zijn hart en in zijn hele lijf. ‘Kom Beitel,’ glunderde hij, ‘we wandelen gewoon nóg een stukje.’ Beitel huppelde bijna naast hem.
Opgewekt liepen ze de straat uit. Ze waren net de hoek om of er schoot meneer Vuistsnede iets te binnen en plots bleef hij staan. Beitel trok aan de riem. ‘Even wachten, jongen. Ik heb de paraplu vergeten. Die staat nog in het café.’ Beitel bleef trekken dat hij verder wilde. ‘Dat is toch zonde, want het was een dure. Weliswaar van de HEMA, maar toch. Kom.’
Ze liepen de hoek weer om en na een paar panden bleef meneer Vuistsnede staan. ‘Hier was het toch? Of toch niet?’ Hij liep een stukje verder. ‘Waar is dat uithangbord nou?’ Weer terug. Hier dan? ‘Ik zou toch zweren dat…’
Beitel snuffelde over de stoeptegels, maar leek zijn spoor ook bijster. Hoe lang ze ook bleven zoeken, ze konden het niet meer terugvinden. ‘Het is vreemd, Beitel,’ zei meneer Vuistsnede. ‘Het café is er niet meer.’
Beitel sprong tegen de benen van meneer Vuistsnede op en kefte.
‘Wat is er? Wat wil je me vertellen? Kom, we gaan naar huis.’ Hij draaide zich weer om en ze begonnen weer te lopen. ‘Vreemd. Heel vreemd,’ zei hij al lopende tegen Beitel. ‘Het café is weg, maar de warme muziek zonder klanken blijft.’ Op de hoek van de straat stak hij een hand in zijn jaszak en zijn vingers speelden met de glazen knikker. Ver weg hoorde hij zacht getrippel.

–
Apeldoorn, juni 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 21 juni:
De wekker gaat. Ik sta op. Eerst een ronde hardlopen en die lukt redelijk. Zeven uur aan het werk. Koffie tussendoor. Verder. Meer koffie tussendoor. Meer verder. Lunch. Afwasje. In de middag is er een monteur van onze internetprovider die de glasvezel komt installeren. Hij legt een nieuwe kabel vanaf het glasvezelkastje in de woonkamer naar het modem. De boel kan nog niet aangesloten, want er blijkt wel een verbinding te zijn, maar geen data door te komen. Dat betekent: andere monteur moet eerst de juiste poort vinden en als de gegevens inderdaad naar ons kastje komen, dan pas kunnen we modem opnieuw instellen en gebruikmaken van de glasvezelverbinding. Och, zo. Ik werk nog een uurtje en dan is het klaar. Dan avondeten maken. Eerst speltspiralen koken. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, radijs en komkommer. Vervolgens een saus van bosui, paprika, courgette en aubergine met tomatenblokjes. Die laat ik wat inkoken. Apart bak ik blokjes kippendijfilet. De Zoon is er om half zes. We eten alles op. Toe is er nog cake met fruitsalade. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: 3396/Strange Familiar (Undark/Russell Mills), Pearl + Umbra (Undark/Russell Mills), Unifaun (Unifaun), Seguire caMinando (Amparanoia), het tweede en derde plaatje uit de set Whisky a Go Go, 1968 (Frank Zappa)

–

Donderdag 20 juni:
Redelijk geslapen. Op tijd op de werkplek. Daar weer veel. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van sperzieboon, aardappel, paprika en tomaat. Smakelijk. Ernaast een aangevuld restant salade van gisteren. Er is cake met watermeloen, nectarine en abrikoos na. Ook smakelijk. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Culture Of Ascent (Glass Hammer), het eerste plaatje van de set Whiskey a Go Go, 1968 (Frank Zappa)

–

Woensdag 19 juni:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het lukt zowaar. Koffie. Dan wandel ik naar de super. Erna naar de boekhandel in de straat. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Het is een prachtige dag. Later lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik loop een rondje langs kanaal. Krant op het balkon. In de namiddag regelen we een telefoonabonnement en binnenkort ben ik van mijn prepaidkaart en wifiafhankelijkheid af. Eind van de middag maak ik avondeten: de groentetorentjes met falafel uit de oven. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, radijs en komkommer. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Op het balkon in de zon lees ik De stad en zijn onvaste muren (Haruki Murakami) uit. Wat een boek. Webstek. Meer lezen.
Muziek vandaag: Bryter Layter (Nick Drake), Ziezo (UK Subs), Tree House Fire (Nits), Riverhead (Ulver)

–

Dinsdag 18 juni:
Redelijk geslapen. Ik sta met nekpijn op. Op tijd op de werkplek. Daar van alles, waaronder een ergotherapeut die kijkt hoe mijn zit- en werkhouding is. Geen gelegenheid om tussen de middag te wandelen. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert opnieuw een nasiachtig gerecht, zij het dit keer een andere. Restant salade van gisteren ernaast. We eten alles op. Afwasje. Ik fiets door lichte regen naar Peter-Jan. We zijn vanavond met z’n drietjes, lezen het script door en noteren bepaalde logistiek. Uiteindelijk spelen we gedrieën nog een tweetal scènes door. Half elf thuis. Even napraten en slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 17 juni:
Op tijd op de werkplek. Buiten is het aangenaam. De wind is gaan liggen. Veel te doen. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een nasiachtig gerecht vol verse groenten en ernaast een salade. Zeer smakelijk. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Night After Night (UK), La Vida Te Da (Amparanoia),

–

Zondag 16 juni:
Half zes. Ik loop een ronde hard langs kanaal en die gaat aardig. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie. Krant. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor vaderdaglunch. Afwas en stofzuigen. We gaan even het souterrain in om heel weinig water te hozen. Ik wandel een rondje door park. De zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden gaat niet door om dat we met z’n tweeën zijn. Restje krant. Ik maak avondeten: risotto met shiitake en broccoli, met ernaast een salade van bosui, radijs, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno), Five Leaves Left (Nick Drake), The Inconsolable Secret (Glass Hammer), Under An Endless Sky (Dorothy Moskowitz & The United States Of Alchemy)

–

Zaterdag 15 juni:
Kwart over zes. Koffie. Allerlei. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan loop ik opnieuw het centrum in en bezoek de markt en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. We fietsen naar Onze Vader. Het gaat goed met hem; we wisselen veel verhalen uit. Eind van de middag maak ik avondeten. Aardappelen in de oven, later oesterzwam, courgette en paprika erbij. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, radijs, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op, met uitzondering van de salade. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Amazonia (Jean-Michel Jarre), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Danger Money (UK), Live On Tour In Europe (Billy Cobham & George Duke Band), 90124 (Trevor Rabin), Raum (Tangerine Dream)