Bas Langereis leest u voor!

Lotgenoten,

‘Vuile huichelaar, pak jij je ko…’ Ik zet mijn zonnebril af. De chauffeur begroet me met een luid ‘Hoi!’ Hij heeft de radio aan en een Hollandstalige levenslied komt me tegemoet. De chauffeur zingt opgewekt mee.
Ik knik hem toe en zeg: ‘Goedemiddag.’ Het apparaatje piept. Ik loop naar achteren. Er zitten twee dames voorin, ieder apart op een bank van een vierzitje, met tassen van de Primark en van andere winkels om hen heen op de banken. Met z’n tweeën houden ze acht zitplaatsen bezet. Ze zijn met elkaar in gesprek. De een heeft een schelle stem. Achter ze zit een jongeman verdiept in zijn telefoon. Ik passeer ze en loop verder door naar achteren, zodat ik zo min mogelijk last heb van het luide gepraat van de twee dames. Helemaal op de achterbank zit een man met een kaal hoofd en een bomberjack te bellen. Dan moet ik dus niet ál te ver naar achteren doorlopen. Hier zo. We gaan rijden. Aardig van de chauffeur om even te wachten tot deze oude man eindelijk zit.
”s Nachts na tweeën, dan komt het dak hier altijd…’ Op mijn plek kun je de radio luid en duidelijk horen.
‘Vréselijk!’ roept een van de dames. ‘Wat zéí je?’ ‘Oftie niet een goedkopere had. Nee, die hattie niet. Dus ik zeg: je doet me die voor een tientje minder of ik ga naar een ander. Konnienie doen, zeitie!’ ‘Dus jij naar die ander?’ ‘Nee, dat was me te veel moeite. Gemak dient de mens, toch?’ ‘Het is ook altijd fakking wat met die lui.’ ‘Nooit ’s rekening houden met een ander.’
Ik zit aan de goede kant van de bus. De zon schijnt. Het is heerlijk warm op mijn plekje.
Wat gebeurt er? De man die achter in de bus zat komt al bellende naar voren en gaat op de bank naast mij zitten, aan de andere kant van het gangpad.
‘…ja, zeker zeg maar, dat zei ik ook dat, weet je, ja dus waarom niet zeg maar, kan het, mooi, nee dat zeg ik, dus zeg maar…’
‘Alle duiven op de dam, shalalalie, shalala…’
‘Ja, gillen!’ ‘O en toen heppik die jurk toch maar gekocht.’ ‘Duur?’ ‘Nee, Vinted.’ ‘O, dat vinnik niks, hoop gedoe en als je wat verkoopt krijg je je geld niet in je hand.’ ‘Ach als je eenmaal hebt geïnvesteerd, dan lukt het mij om heel lang kiet te spelen.’ ‘Ja jij wel.’ ‘Kep d’r al veel goedkoop gescoord.’
De knul die wat verderop voor mij zit, haalt zijn neus op en hoest. Hard. ‘Hmmmmmgggggggfffffff! Huuuche uuuuche!’
‘…wat zeg je, van hetzelfde, maar heb je haar nog zeg maar, jaha, ja, zekers te weten, niet dat ik weet zeg maar, dus toen zeg ik zeg maar, alles, ja…’
‘Ik verscheurde je foto, heb je brieven…’
De bus haalt een fietser in. Een jongen van een jaar of zestien die slingert op zijn vette fiets. Raakt hij nu de bus? Of raakt de bus hem? Ik probeer het te zien. De jongen weet het stuur in bedwang te houden. We zijn al voorbij. De chauffeur drukt langdurig op zijn toeter. Ben benieuwd of die jongen nog op zijn fiets kan blijven zitten, als ik hier binnen me al rot schrik van die claxon.
‘Reist u met een OV-chipkaart?!’ De intercom staat nogal hard. ‘Vergeet dan niet uit te checken!’
‘Waar?’ ‘Gewoon bij de Starbuks, waar anders?’ ‘Das de enige goeie koffie, daar. Niet die sterke zooi van de Mek. Die is fakking goor.’ ‘Bij de Mek kom ik nooit meer. Eén keer een grote bek gehad van zo’n snotneus.’ ‘Ja en dan die slappe frieten.’ ‘Patat moet je daar ook niet halen, meid. Hier, moet je ruiken, nieuwe geur. Van de Doeglas.’ ‘Kenner nie bij. Maar ken ‘m hier al horen meuren. Is mijn stijl nie. Hou meer van wat zoeter.’
‘Mexico, Mexiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii…’
Bij de voordeur van de bus hangt een display en er hangt er ook eentje halverwege de bus, zodat ik het ook kan lezen. Alle resterende haltes kan ik erop zien. En de aansluitende bussen en treinen als we straks bij het station zijn. Niet dat je veel tijd krijgt om je aansluiting te controleren; voor je het weet is er reclame voor in de plaats. ‘Houd jij ook van een feestje?’ schreeuwt de reclame. ‘Probeer dan eens de kant-en-klare mixdrankjes van…!’ Het flitsende filmpje doet pijn aan mijn ogen. Het gaat zo snel, dat ik het niet kan volgen.
‘…ja mooi, dat je niet zeg maar, ja, ook lekker, nee, wat zeg je, hoor je mij, ik hoor jou niet, ja nu weer wel zeg maar, fijn, ja je moet ook niet, nee dat zeg ik, zeg dat dan, dat zeg ik, dus zeg maar…’
‘Je loog tegen mij, alsof ik een kind…’
De bus stopt. De voordeur gaat open. Er stapt iemand in en er klinkt een piepje. Iemand loopt door het gangpad naar achteren. Het meisje draagt een lichtblauwe spijkerbroek en een bijpassend lichtblauw spijkerjasje en witte sneakers en haar geblondeerde kroesharen zitten in een staart. Ze heeft een lichtbruine huid en vlezige lippen en donkere bruine ogen. Ik vind het een mooi meisje en ben ietwat vertederd door haar. Oude man. Een bank of twee voor mij gaat ze zitten.
‘…dus zeg maar, je weet wel, mooi de kanker, wat zeg je, dat zeg ik toch, ja maar, zeg maar, voorlopig wel, ben jij daar ook, ik ben er wel, ja ik ga wel, ga jij ook zeg maar, je kunt maar beter nu, dan dat je later zeg maar, ja precies, mooi de kanker…’
‘Daar in dat kleine café aan de…’
‘Hmmmmmgggggggfffffff! Huuuche uuuuche!’
Er stapt een oudere heer in. Een heel veel oudere heer. Met een stok en schuddend hoofd. Hij lijkt al dood, maar is het nog net niet. De twee dames maken geen plaats voor hem. Ik wil al opstaan, maak aanstalten, maar de meneer zegt: ‘Nee nee, doet u geen moeite. Ik kan staan.’ Ik wil zeggen dat er niets aan mijn ogen mankeert, maar de bus rijdt alweer en de meneer kijkt naar buiten, terwijl hij met zijn lege hand een lus aan een stang vast heeft gegrepen.
‘Haal bij het in- en uitchecken uw OV-kaart uit de portemonnee!’ giert de intercom. ‘Uitchecken kan nu ook met de bankpas! Deze bankpas wordt als eerste gekozen als ze beide worden aangeboden aan de in- en uitcheckapparatuur!’
‘…vertel mij wat, ja psies, nee nou dat, ik zou toch zweren, dat dan weer wel, ehmm, ja, datteh, tering zeg, zeg maar, waarom ook niet, ja dus jij dacht, nee zou ik ook, en anders wel zeg maar, daar zou ik nooit, nee daarom, groot gelijk, zou ik ook zeg maar, trouwens, mooi niet, jaja toch wel, maar heb je dan zeg maar, voor mij…’
‘We dansen de samba, je hoort de sambaballensamba overal…’
‘Hmmmmmgggggggfffffff! Huuuche uuuuche!’
‘Dus toen pakt-ie me zo beet en je weet, ik hou best van een beetje ruw.’ ‘Wat? Deettie dat echt? Nou, ik wou dat die gast van mij dat bij eens deed, maar nee die moet altijd van dat zachtzinnige.’ ‘Het kemmenie lomp genoeg weze, hoe rooier de striemen, hoe lekkerder.’ ‘En dattie me dan ruig van achteren pakt en volpompt.’ ‘Een kedoom moet er dan weer wel om, hoor! Ben geen goedkope fakking hoer of zo.’
Op het display verschijnt reclame voor een televisie. ‘Cashback tot wel €100!’ Heel grote letters. Ik wil helemaal geen cashback. Allemaal gedoe dat ik niet begrijp. Als het honderd euro goedkoper kan, waarom is de prijs dan niet gewoon honderd euro lager? We worden hier belazerd.
‘Hmmmmmgggggggfffffff! Huuuche uuuuche!’
‘Meid! Heb je dat gedáán? Ik sou het niet durven. Ech nie. Je lijk wel niet goed wijs!’ ‘Die mongool wist niet waarie kijken moest, dus ik heb me omgedraaid en ben naar buiten gelopen.’ ‘Goed zo, ik zou me ook niet zomaar laten beledigen.’ ‘Die avond wel weer goedgemaakt. Hebtie op een etentje getrakteerd.’ ‘Waaro?’ ‘Bij de Ketukkie Fraai Tsikken. Doe je mij geen plesier mee.’
‘Heb je even voor mij? Maak wat…’
‘…jonge zeg maar, dat zeg ik, dus ja, compleet kachel, maar boeien, zeg maar, alles naar de tering, voor mijn part dan en wat die, ja nee, nee, ja, je kunt het krijgen, zeg ik toch, ja wat mij betreft, ook goed, nee heus, als ik het niet dacht, nee dacht het niet, dus zeg maar…’
‘Hmmmmmgggggggfffffff! Huuuche uuuuche!’
En dan is het zover. Ik ben waar ik moet zijn. De bus stopt. Ik sta op, loop naar de deuren die open gaan, houd mijn kaart voor het apparaat (‘Piep!’) en stap uit. Buiten is de zon heel warm en de rust grandioos.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, mei 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 14 juni:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs kanaal en Grift. Niet heel soepel, maar het lukt. Begin van de ochtend doe ik wat klussen voor De verjaardag van Anja en een enkel werkding. Koffie. Ik wandel naar een super en boekhandel. Meer koffie met De Vrouw. Dan wandel ik een rondje en haal het groentepakket op. Lunch. Afwasje. We hozen water uit het souterrain. Lezen. De Zoon is er om vier uur en gaat met De Vrouw winkelen. Ik maak avondeten: een stoemp van aardappel en krulandijvie met een salade van het restant van gisteren aangevuld met radijs, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik kipfilet. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Itself Of Itself (Bass Communion), UK (UK), Enchilao (Amparanoia), Bongo Fury (Frank Zappa), New Dawn – Live 1973 (Pat Smythe Quartet)

–

Donderdag 13 juni:
Nog goed geslapen ook. Vroeg op de werkplek. Zeer volle dag. Geen gelegenheid om tussen de middag buiten te wandelen. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert het restant soep vooraf, dan wraps met groenenvulling, salade ernaast en een fruitsalade van appel en watermeloen. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede en derde (bonus)plaatje (het concert) van Gallery Of Dreams – Plus Live! (Gandalf)

–

Woensdag 12 juni:
Kwart voor zes op. Ik loop een ronde hard; die lukt. Koffie met De Vrouw. Foto’s bewerken. Halverwege de ochtend wandel ik naar de super. Meer koffie met De Vrouw. We gaan naar het souterrain en hozen wat water. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. We fietsen naar een kringloopwinkel op zoek naar theaterkledij, maar vinden niets. Thuis nog foto’s bewerken en uploaden naar deze webstek. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst is er een restant soep van gisterenavond. Ik leg oesterzwam en groenten in de oven en doe daar uiteindelijk een sesam-honingdressing overheen. Ook is er salade van bosui, koolrabi, radijs en komkommer. Voor De Vrouw heb ik kabeljauw uit de oven. We eten alles op. Afwasje. Kranten. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Garden Of Dreams (Gandalf), Maisha (The Zawose Queens), The Itself Of Itself (Bass Communion),

–

Dinsdag 11 juni:
Het is koud buiten. Op tijd op de werkplek. Veel af te handelen en uit te werken. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag ook veel af te handelen en uit te werken. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert eerst een soep van courgette, prei en aardappel. Daarna volgen het restant van de linzenschotel en het restant salade van gisteren, met witte bonen en een fruitsalade van watermeloen, appel en rozijnen. Afwasje. Krant. Webstek. Foto’s van het weekend.
Muziek vandaag: The Itself Of Itself (Bass Communion), Maisha (The Zawose Queens), Sidelong (Ui)

–

Maandag 10 juni:
Geen wekker, toch om kwart over zes op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Moeizaam, maar het lukt. Acht uur ben ik aan het werk. Veel af te handelen. Elf uur loop ik door regen naar de super. Koffie met De Vrouw. En lunch. En afwasje. Verder met afhandelen en overleg. Half vijf is het klaar. Ik maak avondeten. Een schotel van ui, paprika, aardappel en linzen met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er fiks van. Afwasje. Dan zoeken we naar stoelreserveringen voor twee treinreizen in Spanje in september. Het lukt niet op de hogesnelheidslijnen, dus kijken we naar treinen waar geen reserveringen voor nodig zijn. Die zijn er, maar duren veel langer én dan zijn we laat op de plaats van bestemming. Hmm. Dan moeten we overleggen met de accomodaties op die bestemmingen of het akkoord is dat we later op de avond aankomen. Wordt vervolgd, dus. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: the skies, they shift like chords (Roger Eno), More Than Just A Seagull (Gandalf), At First Light (Ralph Towner), Electric Warrior (T. Rex)

–

Zondag 9 juni: van Rouen naar Apeldoorn
Een wekker gaat om half zeven. Niet zo heel veel geslapen, maar het gaat. Om acht uur zijn we klaar en kunnen we uitchecken. We krijgen een handgeschreven nota mee. Er is sowieso niets elektronisch in het ‘kantoor’, met uitzondering van een pinautomaat. Een half uur later zijn we op het station. Daar kopen we ontbijt, koffie en water. We kunnen op ons gemak zitten en uitzoeken hoe en waar de trein vertrekt. Even voor tien zijn we onderweg. Vijf minuten voor de tijd van de dienstregeling zijn we op station St. Lazare. Het is even zoeken naar de verbindende trein en hoe we een kaartje kunnen kopen maar zowaar: het gaat soepel. Nog voor twaalf uur zijn we op Gare du Nord. Daar hebben we bijna een uur, dus koffie. Even voor één uur zijn we met de Eurostar onderweg en half drie arriveren we in Brussel Midi. Daar hebben we een kwartiertje voor de overstap op de trein naar Amsterdam. Die staat klaar en we vinden een zitplaats; al snel loopt de trein helemaal vol. De reis verloopt voorspoedig en half zes zijn we op Schiphol. Daar een soepele overstap op de trein naar Enschede. Kwart voor zeven staan we op het station in Apeldoorn. We eten iets bij de grillzaak. Kwart voor acht thuis. Koffer is snel uitgepakt. Kranten.

–

Zaterdag 8 juni: Rouen
Ik ben pas rond half acht wakker en op; De Vrouw doet er wat langer over. We nemen vanmorgen de tijd, eten iets in onze kamer en na half elf wandelen we naar een terras voor koffie. Dan gaan we naar de metro/tram-halte bij het paleis van justitie en nemen de lijn naar de overzijde van de Seine en stappen uit bij halte Europe. Het is een kwartiertje lopen naar de Jardin des Plantes. Daar is veel te zien, ook al zijn niet alle kassen toegankelijk. Tussendoor vinden we even buiten de tuinen een boulangerie en kopen brunch die we in de botanische tuin nuttigen. We kijken nog verder rond. Halverwege de middag nemen we de tram weer terug naar het oude centrum. Op de Place du Vieux-Marché bezoeken we de Eglise de Sainte Jeanne d’Arc. We struinen nog wat door smalle straatjes, eten ijs en uiteindelijk zijn we terug bij het hotel. Even uitrusten. Vervolgens gaan we op zoek naar een restaurant. Dat vinden we zeer dichtbij. Het is een Pakistaan-Indiaan en deze is nog fijner dan die van eergisteren. We eten pakora en samosa, tandoori chicken en spinaziecurry met aardappel, rijst en kaasnaan. Thee met kaneel en kardemom toe. Het is een alleraardigst tentje, heel klein maar ook heel goed. Na afloop wandelen we nog een klein rondje langs de kathedraal en het Gros-Horloge en eten we ijs op de bekende plek. Half tien zijn we terug in het hotel.

–

Vrijdag 7 juni: Rouen
Zeven uur wakker en op. Het ontbijt in het hotel bestaat uit een croissant, een stuk baguette, twee confitures, yoghurt, jus d’orange en koffie. Het is typisch Frans en niet slecht, maar we vinden het niet zo voor herhaling vatbaar. We wandelen naar het keramiekmuseum, maar dat blijkt pas vanmiddag geopend. In plaats daarvan maken we een rondje door de zon en door het oudste deel van de stad, weer langs de kathedraal, door de smalle straatjes en drinken koffie op het plein voor de Eglise Saint-Maclou. Dan door het Atrium en een rondje rond de Abbatiale Saint-Ouen. Inmiddels is het tijd voor lunch en we vinden een aardig terras, vlakbij het hotel. We eten salade en fish&chips. Als we het terras af lopen, kijk ik al lopende om me heen en ik bots tegen een stenen blok van nog geen halve meter hoog. Ik val voorover, maak een mooie buiteling en beland zo goed als ongedeerd op de grond. Een allervriendelijkste dame schiet me onmiddellijk aan, pakt mijn hand en vraagt in supersnel Frans of het goed gaat. Ja, het gaat goed. We lopen naar het keramiekmuseum. Daar kijken we een uurtje rond en we rusten na afloop in de hoog gelegen tuin. Vervolgens gaan we naar het zeer nabijgelegen Musée des Beaux Arts. Daar bekijken we de reguliere collectie. Die is zeer uitgebreid met veelal Franse en Italiaanse werken, maar er hangen ook Vlaamse en Hollandse meesters. De meeste indruk maken de impressionisten (Monet). Het is vijf uur geweest als we even terug gaan naar de hotelkamer om uit te rusten. Rond zeven gaan we op zoek naar een eettent. Vlakbij ons hotel blijkt een Libanees te zijn. Daar is nog een tafel vrij en we eten er verschillende mezze en drinken thee na. We wandelen nog een klein rondje en zijn voor tien uur terug in de hotelkamer.

–

Donderdag 6 juni: van Apeldoorn naar Rouen
Vijf uur op. Ontbijten, koffie, de laatste dingen bij elkaar zoeken en kwart over zeven gaan we de deur uit. Eerst brengen we onze stem uit voor de Europese verkiezingen op het station; we zijn de eersten. De geplande trein naar Amersfoort/Utrecht en verder naar het westen heeft een vertraging van dik een kwartier, dus het wordt gelijk al spannend. Het aanvankelijke plan is om via Amersfoort naar Schiphol te reizen en daar de Eurostar naar het zuiden te pakken. Onderweg besluiten we een stukje van de route af te snijden en via Utrecht naar Rotterdam te reizen. Het lukt. In Rotterdam hebben we nog twintig minuten en dan blijkt de Eurostar ook vertraagd. De rit naar Parijs verloopt uitstekend en dan volgt de spannende overstap van Gare du Nord naar Gare St. Lazare. Metrokaartjes kopen in de trein is niet gelukt (op), dus vervoegen we ons op Gare du Nord bij een loket. Daar krijgen we hulp en kunnen we kaartjes kopen. We pakken een ondergrondse trein naar Gare St. Lazare en daar hebben we net op tijd de aansluitende trein. Opgelucht. De verdere rit is rustig en volgens dienstregeling zijn we even voor drie in Rouen. De zon schijnt en we vinden gemakkelijk de weg naar het hotel, een zeer klein maar bijzonder hotel midden in het oude centrum. Als we zijn geïnstalleerd wandelen we via een biowinkel naar de Cathedrale Notre Dame. Die is open voor bezoekers en we bekijken ‘m van binnen. Indrukwekkend. Vervolgens lopen we door de Rue Gros-Horloge en slaan linksaf naar de Seine. Aan de overkant rusten we even uit aan de oever en dan gaan we terug naar het oude stadscentrum en de Place du Vieux-Marché. Het Pakistaans-Indiaas restaurant dat we er vlakbij vinden gaat pas om zeven uur open, dus drinken we thee op het plein. In het restaurant eten we samosa, curry’s, fruitrijst en kaasnaan en toe drinken we thee. Op de terugweg eten we ijs bij een glacerie. Tien uur zijn we terug in de hotelkamer.
Muziek vandaag: The Turning Year (Roger Eno)

–

Woensdag 5 juni:
Geen wekker, wel om kwart over vijf op. Ik loop een ronde hard en die lukt heel aardig zowaar. Even na zeven ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Dan wandel ik een rondje langs de super. Meer koffie met De Vrouw en aan het werk. Lunch met De Vrouw. Afwasje. We hozen wat water in het souterrain. En verder aan het werk. Vier uur is het klaar voor deze week. Krant van gisteren op het balkon. Dan maak ik avondeten: een milde chili met champignon, andijvie en rode boon. Ernaast een salade van bosui, radijs, komkommer en mango. Voor De Vrouw bak ik tartaar. We eten alles op. Afwas en afval. Dan pak ik een koffer in. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Sylvian/Czukay (David Sylvian & Holger Czukay), Swaken (Bab L’Bluz), Bomba Pop (Amsterdam Klezmer Band), Live & Outta Sight 3 (DeWolff), Heaven And Hell (Vangelis)

–

Dinsdag 4 juni:
Slapen redelijk. Op tijd op de werkplek. Daar allerlei. Tussen de middag wandel ik door bos. Verder met allerlei. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van prei, tomaat en doperwt met aardappelpuree uit de oven en een salade ernaast. We eten alles op. Afwasje. Dan op de fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Aad is er weer bij en kijkt scène voor scène met ons mee. Zijn regieaanwijzingen helpen om dialogen en karakters veel scherper neer te zetten. Mooi. Pas tegen elf uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 3 juni:
Beetje onregelmatig geslapen. Nog altijd niet goed in het hoofd. Veel druk, angst, tinnitus. Bezig zijn helpt, als er niet te veel druk op ligt. Op tijd op de werkplek. Allerlei. Tussen de middag wandel ik door bos. Allerlei. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een ovenschotel van prei en aardappel, met ernaast een salade van appel, komkommer en kerstomaat. Er is fruitsalade van watermeloen en blauwe bes. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: New Dawn – Live 1973 (Pat Smythe Quartet), Magic Theatre (Gandalf)

–

Zondag 2 juni:
Kwart voor zes op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het gaat zeer moeizaam, maar het lukt. Op het laatste stuk de wind goed mee. Thuis nog terug in bed. Pas kwart over negen staan we op. Koffie. Krant. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs kanaal en deels door zon. Thuis is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Flairck). Erna maak ik avondeten. Een risotto met champignon, prei en andijvie. Ernaast een salade van bosui, radijs, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. Toe is er het restant fruitsalade van gisteren. Natafelen. Afwasje. Rest krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Variaties Op Een Dame (Flairck), Love Death & In Between (DeWolff), My People Were Fair And Had Sky In Their Hair… But Now They’re Content To Wear Stars On Their Brows (Tyrannosaurus Rex)

–

Zaterdag 1 juni:
Zes uur wakker en op. Allerlei. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie op het balkon. Dan nog het centrum in naar de markt en de Syrische winkel. Meer koffie op het balkon. Lunch met De Vrouw. Afwas en huishoudelijks. We hozen een weinig water in het souterrain. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Nou: ‘maak’ is niet het goede woord. Ik warm het restant bamisoep van gisteren, het restant stoemp van woensdag en restant schotel van donderdag op. Ernaast staan de restanten salade van woensdag en donderdag. We eten alles op. Toe is er vers: een fruitsalade van watermeloen en mango. Afwas. Webstek. Muziekfilm.
Muziek vandaag: Under An Endless Sky (Dorothy Horowitz & The United States Of Alchemy), Heaven And Hell (Vangelis), de tweede bluray (het tweede concert) uit de set Morsefest 2022 – The Ultimate Whirlwind (Transatlantic)

–

Vrijdag 31 mei:
Werkdag vandaag. Extra. En nog op de werkplek ook. Ik merk dat mijn hoofd nog wat vol is, er zit af en toe ook druk op. Op de werkplek is redelijk veel te doen. Tussen de middag wandel ik niet, maar ik ga wat eerder weg. Kwart over vier thuis. Lezen op het balkon. De Zoon is er kwart voor zes en De Vrouw serveert bamisoep. Afwas. Ik fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Aad is erbij, om regieaanwijzingen te geven. Die gaan zeker iets toevoegen. Die gaan veel toevoegen. Dinsdagavond is hij er weer. Kwart voor elf thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Donderdag 30 mei:
Het is nog niet goed in het hoofd. Op de werkplek is gelukkig veel te doen. Heel veel. Geen gelegenheid om tussen de middag te wandelen. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van rijst en groenten, met ernaast een salade van komkommer en wortel. Natafelen. Afwasje. Kranten op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Live In Japan (21st Century Schizoid Band), Under An Endless Sky (Dorothy Moskowitz & The United States Of Alchemy)

–

Woensdag 29 mei:
Kwart over zes pas wakker. Ik loop een ronde hard door lichte regen die nog aardig lukt ook. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. Dan naar de super. Vanmorgen heb ik de (laatste) repetitie (van dit seizoen) van Wirwar afgezegd; De Vrouw moet voor een consult naar een kaakchirurg in het ziekenhuis en ik ga graag even mee. Gezien de regen kiezen we ervoor met de bus te gaan. Eind van de ochtend ziet de kaakchirurg haar en blijkt er gelukkig niets ernstigs aan de hand; wel een behandeling met een spoelmiddel nodig. Thuis lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten: een stoemp van aardappel, ui en wortel met kerrie. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er goed van. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de drie plaatjes uit de uitgebreide heruitgave van It’ll All Work Out In Boomland (T2), One Size Fits All (Frank Zappa)

–

Dinsdag 28 mei:
Als ik bij de bushalte sta, overvalt me een angstvlaag en ervaar ik druk op en pijn in de kop. Dit gaat niet goed. Zaak om afleiding te vinden. Dat lukt niet helemaal op de werkplek, ondanks het vele werk dat er is. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag ben ik vooral vermoeid en niet zo productief. Ook nog wat hoofdpijn en angstig, maar het lukt. Kwart over zes thuis. Krant. De Vrouw serveert het restant preisoep en quiche en salade van gisteren. Natafelen. Afwasje. Restant krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Double Cream (DeWolff & Dawn Brothers), Under An Endless Sky (Dorothy Moskowitz & The United States Of Alchemy), To Another Horizon (Gandalf)

–

Maandag 27 mei:
Slapen lukt. Opgewekt. Op tijd op de werkplek. Veel. Tussen de middag verplaatst het hele team zich naar een brasserie in Park Sonsbeek. Daar lunchen we gezamenlijk. Aansluitend maken we een wandeling door het park, onder aanvoering van een tweetal gidsen. Na afloop een drankje in de brasserie. Half zeven thuis. De Vrouw heeft eten bereid, maar gaat zelf de deur uit naar de algemene ledenvergadering van onze vereniging van eigenaren. Ik ben te vermoeid. Ik eet preisoep en quiche. Afwasje. Webstek. Krant. Negen uur is De Vrouw weer terug. Even bijpraten, dan slapen.
Muziek vandaag: Somos Viento (Amparanoia), Heaven And Hell (Vangelis)

–

Zondag 26 mei: De verjaardag van Anja
Half zes. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten centrum. Het lukt vrij redelijk. Koffie met De Vrouw. Ik bereid me voor op vanmiddag. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half elf voor brunch. Afwas en stofzuigen. Dan op de fiets naar Gigant. Aad en ik hebben zaal De Walvis zeer vlot ingericht. Niet veel later zijn Willem, Reinier en Ernst er ook. Doorspreken programma loopt heel soepel. Dan komen ook de podiumgasten binnen en met hen testen we licht en zaal. Die zaal loopt vanaf kwart over twee mooi vol. Het programma is wederom mooi afwisselend. We lezen wat korte stukken uit eigen werk; daarna is het aan de podiumgasten: Resi zingt en speelt, Pier vertelt over zijn werkzaamheden en Angela en Robert spelen (met Reinier) akoestische songs. Helemaal aan het eind draagt Aad een gedicht voor over eenzaamheid. Dat doet hij in het donker. Ter voorbereiding steek ik tijdens de voordracht van Pier twee kleine lantaarntjes aan. Ik zit te pielen in het donker verscholen achter de piano. Iemand ziet een steekvlam, een ander ruikt een doordringende brandlucht. Gelukkig gaat het goed en merkt niemand dat ik mijn haar deels in de fik heb gestoken. De voordracht van Aad is stemmig en indrukwekkend én geestig. En dan is De verjaardag van Anja afgelopen. Even snel als we de zaal hebben ingericht is hij ook weer opgeruimd. In de foyer houden we de afterparty en praten en drinken we met bezoekers nog wat na. Zes uur thuis. Ik maak avondeten: risotto met kastanjechampignon, krulandijvie en groene asperge. Ernaast watermeloen en voor De Vrouw bak ik steak bavette. Natafelen. Afwasje. Kort lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Turning Year (Roger Eno), the skies, they shift like chords (Roger Eno)

–

Zaterdag 25 mei:
Zes uur. Webstek. Begin van de ochtend loop ik gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan gaan we naar beneden. In het entree ontmoeten we verscheidene medebewoners en gezamenlijk maken we veel gezamenlijke ruimtes schoon en ruimen we op. Na vijf minuten al bots ik tegen een metalen balk en loopt het bloed me uit het hoofd. Oeps. Even schoonmaken en opfrissen en weer verder. We zijn met nog geen anderhalf uur klaar, drinken koffie en nemen afscheid. Even uitblazen op het balkon. Dan lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik ben vermoeid en rust uit op het balkon. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten: groenten uit de oven, een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en meloen, en voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Muziekfilm.
Muziek vandaag: Live At Royal Theatre Carre (DeWolff & Metropole Orkest), Visions (Gandalf), de eerste bluray (het eerste concert) uit de set Morsefest 2022 – The Ultimate Whirlwind (Transatlantic)

(Het eerste gedicht maakte ik twee jaar geleden al en het tweede was zo slecht dat ik ’t heb weggegooid.)

–

Als we de Dom binnenlopen, is er zowaar een mis aan de gang. En dat am Samstag.
Althans, er lopen twee rijen mensen door het middenpad naar het altaar.
Daar deelt een man met een lang gewaad en een mijter hosties uit.
De orgelmuziek is sloom en nauwelijks hoorbaar door alle geschuifel en ander geluid.

We zijn in de stad voor de jaarlijkse ontmoeting met verre vrienden.
Op zoek naar een plek die voor niemand heel ver was kwamen we uit op Münster.
Een van hen heeft hier gewoond en gestudeerd en weet hier de weg. Zegt-ie.
Da’s mooi, want op het programma van de oude muziekhippies staat: Schallplattenladen.

Warme zon valt door glas-in-loodramen; de orgelmuziek is nu echt niet meer te horen.
Langs de zijpaden lopen de hordes toeristen in hemdjes, korte rokjes en op teenslippers.
Ze praten hardop, wijzen en maken foto’s. Hun kinderen rennen gillend rond.
Te midden van alle tumult schuifelen de rijen onverstoorbaar ter communie.

Ik ben ook een toerist weet ik, maar wil zo stil mogelijk doen.
Hoe zeer ik ook afstand heb gedaan van de katholieke levensles van mijn ouders,
het heeft me geleerd de overtuiging van een ander te respecteren en gepast stil te zijn.
Ondanks dat: ook ik maak een foto en glip ongelovig op mijn Teva’s naar buiten.

Daar brandt de zon; het is een zomerse dag in mei. Tijd voor Holunderschorle mit Minz.
Aan het eind van de dag zijn we twee Schallplattenladen en vijf terrassen verder.
De verre vriend kijkt op van zijn Latte en vraagt: ‘Nichts gekauft?’
‘Nö,’ zeg ik in mijn Steinkohlendeutsch. ‘Hab schon ein Schallplatt.’

–
Apeldoorn, mei 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

0925: Trevor Rabin – 90124
Ook deze vind ik op Tweede Pinksterdag 20 mei 2024 tijdens de platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn. Het is een dubbelelpee, oorspronkelijk verschenen in 2003, maar heruitgebracht in 2023 op transparant vinyl. Mijn exemplaar van de dubbelelpee is gesealed, dus splinternieuw. Het verhaal van Trevor Rabin is inmiddels legendarisch. In 1981 stuurt hij een cassettebandje met enkele demo’s naar verschillende platenmaatschappijen. Niemand reageert, totdat iemand hem in contact brengt met Chris Squire en Alan White van Yes. Die zijn als enigen over van hun band, worden enthousiast van wat ze van Rabin horen en via hun manager en platenmaatschappij vinden ze Trevor Horn om met ze aan het werk te gaan. Squire regelt (zeer) oud-Yeslid Tony Kaye. De eerste opnamen zijn veelbelovend en omdat het geluid echt anders is dan de ouwe Yes wil de band aan de slag onder de nieuwe naam Cinema. Toch mist er nog iets. Squire laat de opnamen horen aan oud-Yeszanger Jon Anderson en die is zo enthousiast dat hij besluit om te komen zingen. Resultaat: Yes is terug. Op deze dubbelelpee staan die eerste demo’s van Trevor Rabin: Hold On, Changes en natuurlijk Owner Of A Lonely Heart, dé hit die Yes terug op het trommelvlies van de muziekliefhebbers bracht. Die drie stukken kwamen in 1983 terecht op het legendarische comebackalbum 90125, vernoemd naar het catalogusnummer. Naast deze drie stukken krijgen we demo’s en thuisopnamen van stukken die later terechtkwamen op Big Generator (1986), Union (1991) en Talk (1994), waaronder een demo van Walls dat hij in 1991 samen schreef met Roger Hodgson, plus nog wat spul. Sommige stukken zijn nog ruwe schetsen en staan duidelijk in de steigers; andere klinken al bijna zoals de uiteindelijke versies. Niet alles is even high fidelity, maar het geeft een grandioos inkijkje in de totstandkoming van enkele klassieke Yeswerken.

–

0924: The Billy Cobham Band & George Duke – Live – On Tour In Europe
Ik had me nog zo voorgenomen geen grammofoonplaten meer te kopen. Maar ja, op maandag 20 mei 2024 (Tweede Pinksterdag) is er in de straten in het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn een heuse platenbeurs gaande. Ik snuffel wat rond, vind leuke dingen, ga thuis lunchen en in de middag wandel ik nogmaals een rondje. En ik kan het niet laten. Een van de platen die ik vind is dit livealbum uit 1976. Billy Cobham en George Duke zijn in dat en het voorafgaande jaar volop op tournee. Duke is in 1975 gestopt bij Frank Zappa en heeft in de drie jaar dat hij bij hem in de band heeft gespeeld veel geleerd: zo bespeelt hij ondertussen naast de piano ook allerlei synthesizers en is hij zelfs gaan zingen. Cobham heeft The Mahavishnu Orchestra achtergelaten en een paar schitterende soloplaten afgeleverd. Wat Cobham en Duke nu samen brengen, is een aanstekelijke vorm van fusionjazzrock. Avontuurlijk en toch leuk. In Cobhams bandje zitten meesterbassist Alphonso Johnson en een jonge John Scofield. Op de plaat slechts een samenvatting van wat de band tijdens de tour in Europa op het podium bracht. Van Al Johnson en John Scofield staan er ieder een compositie op het album; Cobham en Duke brengen er ieder drie in. Zeer lekker, wel. Smaakt naar meer.

–

Oorspronkelijk kochten we de kaarten voor de uitvoering van het album Relayer in Tivoli Vredenburg, Utrecht in juni 2020. Door een pandemie drie keer uitgesteld. Geen Relayer, toch een aardige setlijst met her en der wat verrassingen: opener Machine Messiah, wat van The Ladder, het instrumentale deel uit America, Cut From The Stars (van het laatste album van vorig jaar) en uiteindelijk een lange samenvatting van de hele elpee Tales From Topographic Oceans. Steve Howe is goed te pas, hij lijkt er plezier in te hebben en zijn spel zit weer vol vuur. De rest van de band zit er ook uitstekend in, maar Howe is de gastheer en de songkeuzes verraden dat hij ook daar een dikke vinger in de pap heeft gehad, waardoor het af en toe lijkt of we luisteren naar Steve Howe speelt Yes met begeleidingsband. Niet erg. Want het is goed. Het geluid is aanvankelijk wat rommelig, maar na tien minuten is het stukken beter en uitgebalanceerd. De eeuwige toegiften blijven Roundabout en Starship Trooper en ook die klinken fris.

–

Setlijst:

Machine Messiah
It Will Be A Good Day (The River)
Going For The One
I’ve Seen All Good People
America (instrumental)
Time And A Word
Don’t Kill The Whale
Turn Of The Century

South Side Of The Sky
Cut From The Stars
The Revealing Science Of God (Dance Of The Dawn) / The Remembering (High The Memory) / The Ancient (Giants Under The Sun) / Ritual (Nous Sommes Du Soleil)

Roundabout
Starship Trooper

–

Vrijdag 24 mei:
Wekker op gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het lukt goed. Zeven uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Die Vrouw gaat de deur uit. Ik loop naar een supermarkt. Meer koffie. Dan lunch. Afwasje. De Vrouw is alweer terug. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door regen. Half vijf is het werk klaar. Ik maak avondeten. Een goedgevulde chili. Ernaast salade van bosui, radijs, komkommer en een klein restant van de salade van gisteren. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er om half zes. We eten alles op. Afwasje. Krant. Rond half acht verplaatsen we naar de buren. Daar praten we bij. Ik verlaat het gezelschap om half elf en ga slapen.
Muziek vandaag: Trio 99->00 (Pat Metheny), When In Rome… (Penguin Cafe Orchestra), Raum (Tangerine Dream), One Size Fits All (Frank Zappa), Junction Seven (Steve Winwood), Heaven And Hell (Vangelis), 12 (Ryuichi Sakamoto)

–

Donderdag 23 mei:
Tja. Weer op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. Tja. De Vrouw serveert een flammkuchen met diverse groente erop en een salade van komkommer, kerstomaat en perzik. Toe is er mascarpone met kletskop en fruit. Smakelijk. Natafelen. Afwas. Kranten. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde, vierde en vijfde plaatje (het tweede concert) uit de set Morsefest 2022 – The Ultimate Whirlwind (Transatlantic)

–

Woensdag 22 mei:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard. Wederom: niet gemakkelijk, maar het lukt. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke woensdagmorgenronde naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Opnieuw nieuwe teksten die inspireren tot mogelijk nieuwe scènes. Het einde van het seizoen komt in zicht. Kwart over twaalf thuis. Koffie en lunch met De Vrouw. Afwasje en huishoudelijks. De Vrouw gaat de deur uit. Ik doe allerlei. Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: een stoemp van aardappel, ui, witte boon en eikenbladsla. Ernaast staat het restant fruitsalade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet. We eten (bijna) alles op. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Wolffpack (DeWolff), Bomba Pop (Amsterdam Klezmer Band), de eerste twee plaatjes (het eerste concert) uit de set Morsefest 2022 – The Ultimate Whirlwind (Transatlantic), Swaken (Bab L’Bluz)

–

Dinsdag 21 mei:
Op tijd op de werkplek. Veel. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenschotel van bataat, courgette, paprika, bloemkool en kaas. Ernaast een fruitsalade van abrikoos, mango en meloen. Smakelijk. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Swaken (Bab L’Bluz), 80/81 (Pat Metheny)

–

Maandag 20 mei: Tweede Pinksterdag
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs kanaal. Het gaat moeizaam, maar het lukt. Thuis nog terug in bed. Na negen uur staan we op. Koffie. Ik wandel het centrum in. Vandaag is de traditionele grote platenbeurs in enkele straten en ik snuffel er rond en doe ideeën op. Thuis koffie en lunch. Afwasje. Dan wandelen De Vrouw en ik opnieuw het centrum in. Bij een paar kramen doe ik boodschappen: 90124 (Trevor Rabin) en Live – On Tour In Europe (Billy Cobham & The George Duke Band). Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: een risotto met kastanjechampignon, krulandijvie en paarse asperge. Ernaast het restant salade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik steak d’Avignon. Afwasje. Dan op de fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Tekstueel staat het ondertussen als een huis; we maken ons nu druk om er meer beweging in te krijgen. Volgende twee repetities kijkt regisseur Aad mee. Half elf thuis. Even bijpraten en een half uur later lig ik in bed.
Muziek vandaag: geen

–

Zondag 19 mei:
Zes uur op. Koffie. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lezen. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en om het centrum. Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: het voorgerecht is het kleine restant van de wortel-linzensoep van gisteren, ondertussen gaart de aardappel, bataat, paprika en oesterzwam uit de oven, met ernaast een salade van radijs, komkommer, kerstomaat, veldsla en rucola. Voor De Vrouw bak ik steak d’Avignon. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: City – Works Of Fiction (Jon Hassell), Changing Hands (Jansen Barbieri Takemura), _ism (Jansen Barbieri Karn), Tascam Tapes (DeWolff), Bomba Pop (Amsterdam Klezmer Band), Bloom (Bill Laurance & The Untold Orchestra)

–

Zaterdag 18 mei:
Kwart voor zes toch wakker en op. Koffie en ontbijt. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie op het balkon. Dan opnieuw het centrum in naar andere super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje. We bereiden van alles voor vanmiddag voor. Na half drie mogen we de gasten verwelkomen. Heel blij met de komst van de buren, de vrienden, de toneelclub, de familie en de schoonfamilie. Bij vlagen is het me wat te vol en lawaaierig, maar we hebben een balkon en een keuken. Zeven uur zijn we weer alleen en een uur later is het huis weer op orde. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Roxy & Elsewhere (Frank Zappa), Trio 99->00 (Pat Metheny), Anam Cara (Oliver Wakeman), Heaven And Hell (Vangelis)

–

Vrijdag 17 mei: Yes in Musis Sacrum in Arnhem
Vijf uur op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het lukt. Thuis nog terug in bed. Even na negen staan we op. Koffie en cadeau. De Vrouw gaat de deur uit voor boodschappen en ik haal het groentepakket op. Meer koffie met De Vrouw en dan lunch. Even ontspannen op het balkon. Half vier nemen we een bus naar Arnhem. Daar wandelen we een klein rondje door het centrum, drinken we thee op een terras en kwart over vijf zitten we in een Indiaas restaurant voor curry. Na anderhalf uur wandelen we naar het Musis Sacrum. In de (dan nog korte) rij wachtenden voor de deuren ontmoeten we al enkele bekenden. Half acht kunnen we de zaal in; De Vrouw gaat naar boven en weet daar een zitplaats te bemachtigen. Ik sta vlot vrij vooraan. Klokslag half negen gaat het zaallicht uit. Wat volgt is een alleraardigst concert van Yes. Ik hield vooraf mijn hart vast, maar dat blijkt niet nodig. Geen Relayer (balen), maar een afwisselende setlijst met her en der wat verrassingen: opener Machine Messiah, wat van The Ladder, het instrumentale deel uit America, Cut From The Stars (van het laatste album van vorig jaar) en uiteindelijk een lange samenvatting van de hele elpee Tales From Topographic Oceans. Steve Howe is goed te pas, hij lijkt er plezier in te hebben en zijn spel zit weer vol vuur. De rest van de band zit er ook uitstekend in, maar Howe is de gastheer en de songkeuzes verraden dat hij ook daar een dikke vinger in de pap heeft gehad, waardoor het af en toe lijkt of we luisteren naar Steve Howe speelt Yes met begeleidingsband. Niet erg. Want het is goed. Het geluid is aanvankelijk wat rommelig, maar na tien minuten is het stukken beter en uitgebalanceerd. De eeuwige toegiften blijven Roundabout en Starship Trooper en ook die klinken fris. Kwart voor elf is het klaar. We wandelen naar het Willemsplein, zien de bus wegrijden. Op het station hebben we uiteindelijk de bus van half twaalf. Die zit propvol met jongeren. Het is nogal een lawaaierige boel en kwart over twaalf zijn we doodmoe thuis.
Muziek vandaag: In Between (Erik Truffaz), 80/81 (Pat Metheny), Junction Seven (Steve Winwood)

–

Donderdag 16 mei:
Op tijd op de werkplek. Veel. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert het restant van de schotels van dinsdag en woensdag. We eten alles op. Toe is er ijs. Afwasje en afval. Nog een krant. Webstek. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: Anam Cara (Oliver Wakeman), When In Rome (Penguin Cafe Orchestra)

–

Woensdag 15 mei:
Rond vijf uur op. Ik loop een ronde hard. Redelijk soepel. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Er zijn volop ideeën voor nieuwe scènes. Na afloop nog een ronde boodschappen. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan lunch. Afwasje. Ik bereid een deel van het avondeten voor. Om half drie ontmoet ik Ank en we bezoeken Max, die de website van Kunst-Zinnig-Brein ter beschikking heeft gesteld. Nu het project is gestopt, is de website niet meer nodig. We bedanken hem en zijn team met taart en de keus uit een aantal schilderijen. Het is een mooie afsluiting. Nu is het voor Ank en mij ook echt klaar. (Hoewel: de Instagram blijft bestaan en mocht er nog een vraag komen, dan kunnen we bekijken of we die beantwoorden.) Erna komen Ank en Bob bij ons op bezoek. We praten mooi bij en we serveren een uitgebreide dis (bieten-frambozen-mascarpone-pecannotentorentje, de beruchte bloemkool-paprika-kerstomaat-mango-sultana-linzenovenschotel en ijs met gebakken appel). Mooie middag en avond. Negen uur zijn we weer alleen en doen we het laatste beetje afwas.
Muziek vandaag: Live & Outta Sight II (DeWolff)

–

Dinsdag 14 mei:
Met zonder jas. Op tijd weer op de werkplek. Veel. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Veel. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een ovenschotel van groenten en ei met ernaast salade. We eten er fiks van. Afwasje. Dan naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Hans en Margit die geluid en licht gaan doen, zijn er. We spelen het hele stuk door. Tekstueel gaat het vloeiend. Binnenkort kijkt de regisseur mee. Kwart over tien thuis. Even bijpraten, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 13 mei:
En weer op tijd op de werkplek. Veel. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en zon. Veel. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een kliekenmaaltijd. Een soep en een schotel van pompoen en boerenkool. Wie weet hoe lang het al in de vriezer lag. Het smaakt, dat wel. Ernaast een verse salade van koolrabi, komkommer, bleekselderij en kerstomaat. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Raum (Tangerine Dream), Trio 99->00 (Pat Metheny)

–

Zondag 12 mei: Moederdag
Vijf uur op. Allerlei. Webstek. Dan terug in bed. Half tien staan we op. Koffie op de galerij in de zon. We kijken beneden in het souterrain en gelukkig ligt er (bijna) geen water. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor moederdaglunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Daarna lopen De Vrouw en ik naar de goede ijszaak even verderop. Eind van de middag maak ik avondeten. Een risotto van oesterzwam, groene asperge en andijvie. Ernaast een salade van bosui, komkommer, bleekselderij en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Seed (Jansen Barbieri & Karn), Stone To Flesh (Steve Jansen & Richard Barbieri), Other Worlds In A Small Room (Steve Jansen & Richard Barbieri), Thrust (DeWolff), City – Works Of Fiction (Jon Hassell), Heaven And Hell (Vangelis)

–

Zaterdag 11 mei: Münster
Vijf uur op. Ik loop een ronde hard door park, langs Grift en kanaal. Lopen gaat redelijk soepel. We pakken wat spullen en hebben een trein van kwart over acht. De reis via Enschede verloopt voorspoedig en we zijn volgens dienstregeling om kwart voor elf in Münster. In de stationshal ontmoeten we Sascha, Nona en Michael. Die zijn hier gisterenavond al aangekomen. We wandelen een stukje door het centrum en belanden in de eerste platenwinkel van vandaag. Goede zaak, veel (goed) tweedehands spul en ik sla er gelijk mijn slag. Dan via de Domplatz naar een ander pleintje, waar we wat drinken en Kuchen nuttigen. Het is zonnig en warm. Vervolgens via smalle straatjes naar een tweede platenwinkel. Ondertussen praten we veel bij. We belanden op een volgend pleintje, alwaar drinken en Kuchen. Uiteindelijk vinden we een Nepalees restaurant, alwaar we ons te goed doen aan een avondmaal. Iets voor zeven uur staan we weer voor het station en nemen we afscheid. De terugreis via Rheine verloopt eveneens zeer soepel en even na negen zijn we thuis. Heel even lezen op het balkon, dan slapen.
Muziek vandaag: Beginning To Melt (Jansen Barbieri & Karn)