Bas Langereis leest u voor!

–

Zaterdag 2 december:

–

Zondag 3 december:

–

Maandag 4 december:

–

Vrijdag 8 december:
Na zes uur wakker. Ik ga een ronde hardlopen. Het lukt aardig, ondanks alle verkeer en verlichting op straat. Dan aan het werk. Er ligt nog van alles, maar ik kan in alle rust de klussen doen. Tussendoor krant en koffie. Meer koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum. Dan doe ik nog wat werkzaamheden en zo rond drie uur is het wel klaar. Krant. De Vrouw gaat de deur uit. Ik maak avondeten voor mijzelf: spaghetti koken, dan kastanjechampignons bakken, bosui, paprika en romanasla erbij en ten slotte de pasta en kruidenroomkaas erdoorheen roeren. Eenvoudig, doch smaakvol. Afwasje. Ik zie een muziekfilm, werk de webstek bij en lees. Op tijd slapen.
Muziek vandaag: Salighet (Jordsjø), Autobahn (Kraftwerk), Looking Back, Naked (Supersister), Live In Santiago (Bill Bruford’s Earthworks), de tweede documentaire van de bluray die mee kwam met de set Seasons End (Marillion), Rio (Trevor Rabin), Tascam Tapes (DeWolff)

–

Donderdag 7 december:
Half zes op. Koffie. Zeven uur ben ik aan het werk. Overleg, uitwerken, bijwerken. Tussendoor koffie. En verder. Meer koffie met De Vrouw. Later lunch. afwasje. En verder. Half vier is het klaar. Een uur later stappen we op een bus naar Arnhem. We wandelen er naar een alleraardigst restaurant waar we ons tegoed doen aan allerlei (wat dacht u van spaghetti van koolrabi met venkel en gnocchi en spinaziesaus, met tiramisu als afsluiter) en daarna gaan we naar Luxor Live. Het is niet bomvol in de zaal en we vinden een mooi plekje vlak voor de mengtafel met mooi zich op het podium. Bijna twee uur lang trakteert Supersister ons op een redelijk verrasende setlijst waarop niet de geijkte paden maar een mooie mix van oud én nieuw werk. Zo is er een medley van liedjes uit de oertijd van de band (nog vóór de eerste elpee) en een lang nieuw stuk Out Of The Darkness And Into The Light. Stips is verkouden en zijn stem is niet heel goed; bij vlagen is hij rommelig met zijn presets en gaat hij de mist in, maar bij andere vlagen is hij weer briljant. De pianosolo in voornoemd lange stuk levert me kippenvel op. En I Am You Are Me / Transmitter van het laatste studioalbum mag ondertussen een Supersisterklassieker heten. Na afloop ontdek ik het cd’tje Looking Back, Naked dat oorspronkelijk bij de bandbiografie van Fred Baggen zat maar bij mijn heruitgave ontbreekt. Ja, dan koop ik het, hè? Tien uur is het concert afgelopen en we lopen naar het station. Heel even wachten op de bus en om kwart over elf zijn we thuis. Gelijk slapen.
Muziek vandaag: Corridor (Steve Jansen), The Extinction Suite (Steve Jansen), I/O (Dark Side Mix) (Peter Gabriel), Unending Ascending (Gong), Sophomore (D’Virgilio, Morse & Jennings), Rio (Trevor Rabin), Stories From The Shed (The Wrong Object)

–

Woensdag 6 december:
Zes uur wakker. Aardig geslapen. Ik loop een ronde hard langs het kanaal, door de duisternis en lichte regen. Begin van de ochtend naar de super. Thuis koffie en vervolgens naar de repetitie van Wirwar. De groep werkt hard en de resultaten zijn er. Kwart over twaalf thuis. Koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Kranten. Er is bericht dat Yes in 2024 eindelijk gaat komen. We hebben nog kaarten uit 2020 en zoals het ernaar uitziet gaan we de band meemaken in Musis in Arnhem op mijn verjaardag. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik warm de bonenschotel van gisterenavond op, samen met een restant kippenbout. Ernaast kook ik rijst en ik monteer een salade van bosui, komkommer, rode kool, mandarijn en rozijn. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Side One (Adrian Belew), Coexistence (Patrick Moraz & Cyrinx), I/O (Bride Side Mix) (Peter Gabriel), Unending Ascending (Gong), Passada En Claro (Anders Jormin)

–

Dinsdag 5 december:
Ik slaap nog redelijk goed ook. Kwart over zes op en rond zeven uur ben ik aan het werk. Er is van alles te doen. Tussendoor koffie. Meer koffie met De Vrouw. We ontdekken dat een van onze infraroodpanelen in de woonkamer niet functioneert en nemen contact op met de leverancier. Wie weet kan er in de komende dagen iets geregeld. Het is namelijk nogal koud. Lunch en afwasje. De firma belt. Er komt iemand rond 14.00 uur. Die constateert een paneel dat defect is. Gelukkig hebben we tien jaar garantie; ongelukkig heeft hij niet het juiste paneel bij zich. Een klein uurtje later is er een collega en die heeft wel een goeie en binnen een half uurtje wordt het weer redelijk warm in de woonkamer. Ondertussen werk ik verder en om half vijf is het klaar. Krant. De Zoon is er om kwart voor zes en De Vrouw serveert een schotel van bonen en tomaat met salade ernaast. We eten er fiks van. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Dit keer zijn we niet compleet en we besluiten te improviseren op basis van onze rol in het stuk, om zo verder te ontdekken wie de karakters zijn die we spelen. Kwart over tien ben ik weer thuis en na even bijpraten ga ik slapen.
Muziek vandaag: Film Music 1976-2020 (Brian Eno), Syndestructible (The Syn), Flowerman – Rare Blooms From The Syn 1965-69 (The Syn), The Songs & Tales Of Airoea – Book 1: The Tale Of Father Robin (State Of Nature) (The Chronicles Of Father Robin), Real World Presents (allerlei),

–

Maandag 4 december: van Brussel naar Apeldoorn
Pas om kwart over acht wakker. Koffer inpakken en ontbijten. Dit keer is het redelijk rustig in de zaal. We gaan nog maar eens een nieuwe sleutel halen bij de receptie, pakken onze spullen en melden ons af. Het sneeuwt licht. We lopen via de Grote Markt naar de leuke biolunchroom. Daar drinken we koffie en kopen we lunch voor onderweg. Vervolgens naar het station en we hebben de trein naar Amsterdam van tien voor elf. Met dat de trein vertrekt en ik mijn jas uittrek, weet ik: mijn colbert met daarin het mapje met mijn zorgpas en identiteitskaart hangt nog in de hotelkamer in de kast. We stappen uit op station Nord en lopen terug naar het hotel. Ondertussen heeft de schoonmaak mijn jasje bij de receptie afgegeven en al snel zijn we opnieuw op weg naar het station. We hebben dezelfde trein, maar dan een uur later. Er blijkt van alles aan de hand op het spoor en dus stappen we in Breda toch over en rijden we dezelfde weg terug. Nog vertraging ook, dus moeten we in Zutphen langer wachten en even na half zes zijn we thuis. De koffer is snel uitgepakt en ik maak avondeten. Er is nog een restant palmkoolschotel van vrijdagavond. Die warm ik op. We eten onze lunch op en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Afwasje. Foto’s selecteren. Bijna klaar. Webstek. Lezen. Vroeg slapen.
Muziek vandaag: Patrick Moraz (Patrick Moraz), Dominion (Zopp)

–

Zondag 3 december: festival Zappa.Yes.Yes.Yes. in Brussel
Half acht zijn we wakker en op. Eerst ontbijt. Het is heel vol en lawaaierig in de ontbijtzaal, maar het lukt. We hebben weer iemand nodig die de deur van onze kamer voor ons openmaakt. Nog voor tienen lopen we buiten. Via wat winkeltjes komen we ruim op tijd aan in Bozar. Daar treffen we Peter en Inge en Marco en Helen. In de grote concertzaal (waar orkesten kunnen spelen) beleven we een mooi uurtje. Het Rhyelandt Trio speelt een werk van een Vlaams componist en vervolgens slechts Zappa. Het is mooi, heel mooi, misschien wel té mooi. De uitvoeringen van Sofa, Penis Dimension, Uncle Meat en vooral Strictly Genteel maken op mij de meeste indruk. Na afloop lopen we de tegenovergelegen Galerie Ravenstein in. We negeren de enorme platenbeurs en lunchen in een kleine eetgelegenheid. Daar zijn later Peter en Inge ook. Het middagprogramma van het festival is eveneens alleraardigst. Eerst zien we de film The Present-Day Composer Refuses To Die van Frank Scheffer. Het optreden van Ensemble Styx & Friends bevat wel heel weinig Zappa, maar de aanwezigheid van gast Pierre Vervloesem maakt alles goed en de lange compositie die het uitgebreide ensemble speelt is zeer fraai, plus we krijgen een mooie The Black Page van het kwintet. Dan naar de filmzaal. Ik had The World’s Greatest Sinner uit 1962 nooit gezien en het is niet echt een heel goede film, maar het is leuk om de soundtrack te horen en verschillende muzikale thema’s te herkennen die Zappa later in zijn werk verder zou uitwerken. Het afsluitende concert is door jazzrockband Sinister Sister en zij krijgen ondersteuning van Robert Martin. Het geluid is niet goed gemixt, maar het spel is sterk en er zitten enkele zeer goede vertolkingen bij. Vooral Filthy Habits en Dupree’s Paradise maken indruk. En dan is het acht uur en het festival voorbij. We nemen afscheid van iedereen en wandelen de benedenstad in. In het Indiaas Restaurant (waar we tijdens eerdere bezoeken aan Brussel ook al wel zaten) kunnen we nog een hap eten. De palak paneer en peshawari naan zijn goed. De eigenaar is nog altijd dezelfde ietwat ergerlijke maar uiteindelijk mooie vent. Hij trakteert op (heel zoete) thee en tevreden gaan we naar het hotel.

–

Zaterdag 2 december: van Apeldoorn naar Brussel + festival Zappa.Yes.Yes.Yes. in Brussel
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Redelijk, maar niet heel goed geslapen. Koffie, koffer verder inpakken. Even na half negen lopen we naar het station en daar stappen we op een trein naar Zutphen. De reis via Breda verloopt voorspoedig en nog voor een uur staan we op het station in Brussel. We lopen de Benedenstad in en vinden de alleraardigste en biologische lunchroom. Daar drinken we koffie en lunchen we. Via de Grote Markt komen we op de Zuidstraat en dan zijn we snel in ons hotel. We zijn te vroeg en kunnen nog niet in de kamer. We laten de koffer achter en lopen een rondje over de kerstmarkt en het Beursplein en drinken thee in de Falstaff. Als we weer in het hotel zijn, moeten we een kredietkaart overleggen en die hebben we niet. Of we dan honderdvijftig euro borg kunnen inleveren en die hebben we niet. Op zoek naar een geldautomaat, maar die zijn bijna allemaal leeg. Uiteindelijk vinden we er eentje in een metrostation. Nu lijkt alles voor elkaar in het hotel, maar als we de kamer binnen willen, werkt de sleutel niet. Ik krijg een nieuwe sleutel, maar ook die geeft ons geen toegang. Uiteindelijk moet er iemand mee komen om de deur open te doen. Het maakt dat we laat de deur uit kunnen. We hebben weinig tijd om ergens iets te eten en uiteindelijk kiezen we voor een fastfoodtent in het station. Iets voor zeven zijn we in Bozar, het prachtige culturele centrum. Het festival Zappa.Yes.Yes.Yes. start met de vertoning van Zappa!, de film van Alex Winter. Winter doet online de introductie en vertelt mooie dingen. De film zelf zien we voor de tweede keer en ik zie nieuwe dingen en het blijft een mooie film. Na afloop (als de zaal bijna leeg is), is er een nabespreking met Robert Martin, Pamela des Barres, Ben Watson en Co de Kloet. Leuk. Na tien uur is het afgelopen en we wandelen terug naar de Benedenstad en na elf uur liggen we in bed.
Muziek vandaag: the skies, they shift like chords (Roger Eno), Dream Box (Pat Metheny)

–

Vrijdag 1 december:
Om zeven over zeven loop ik het gebouw van de werkplek binnen en alle alarmen gaan af. En luid. Niet veel later is er een beveiligingsmedewerker die de rust weer herstelt. Fijn. Later blijkt dat er pas om half acht een collega zou binnenkomen om het alarm eraf te halen. Ach zo. Ik doe vanmorgen van alles en nog wat. Eind van de morgen is er overleg en daarna werk ik wat uit en dan is het mooi geweest van vandaag. Nog steeds zeer snotterig en hoesterig en vermoeid. Kwart over vier thuis. Bijpraten met De Vrouw. Krant. Koffer deels al inpakken. De Vrouw serveert een schotel van wortelpeterselie met palmkool en peper, plus een restant salade van gisteren ernaast. Afwasje. Webstek. Iets lezen, maar rond acht uur ga ik slapen in de hoop dat ik morgen wat uitgerust ben.
Muziek vandaag: i/o (Dark-Size Mix) (Peter Gabriel)

–

Donderdag 30 november:
Niet heel goed geslapen weer. Toch op tijd op de werkplek. Daar van alles. Begin van de middag blijkt een afspraak – de reden dat ik naar kantoor ben gegaan – uit te vallen. Nou ja. Op tijd naar huis. Daar ben ik om kwart over vier. Nogal vermoeid. Krant. De Vrouw serveert witlof met kaas en aardappel uit de oven, met ernaast een salade. Afwas en afval. Webstek. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: i/o (Bright-Size Mix) (Peter Gabriel), Dominion (Zopp)

–

Woensdag 29 november:
Ik slaap niet heel goed en ben om vijf uur wakker. Dan maar op en een ronde hardlopen door de sneeuwprut. Het gaat niet heel soepel, maar het lukt niet eens onaardig. Foto’s van Ernst van afgelopen zondagmiddag zijn er: gaaf. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Erna naar de repetitie van Wirwar. Velen zijn niet heel fit en het ontbreekt aan energie, maar we werken toch een heel groot deel van de voorstelling goed door. Twaalf uur thuis. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan op de fiets naar Onze Vader. Hij viert in februari zijn negentigste verjaardag en we stellen een lijst met genodigden op (sorry dat je geen uitnodiging krijgt). Kwart over vier ben ik weer thuis. Ik ben zeer vermoeid. Krant. Dan maak ik (geen) avondeten. Ik warm de pompoensoep op van gisteren en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Afwasje. Webstek. Lezen. Vroeg slapen.
Muziek vandaag: Coming Attractions (Adrian Belew), Live In Theatre 1988 (David Sylvian), Rain Before Seven… (Penguin Cafe)

–

Dinsdag 28 november:
Slapen gaat redelijk. In alle vroegte weer op en om zeven uur ben ik op de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag ook van alles. Kwart over vijf thuis. De Zoon is er niet veel later. De Vrouw serveert een pittige pompoensoep, zeer smakelijk. Afwasje. Kwart voor zeven fiets ik naar Peter-Jan voor de repetitie van onze toneelgroep. De complexe eindscène gaat ons steeds beter af; de lol is ook steeds groter. Als ik om half tien terug ga fietsen, begint er een sneeuwstorm. Thuis nog even napraten, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 27 november:
Het lukt. Rond zeven uur ben ik wakker en op. Ik loop een korte ronde hard langs kanaal en door regen. Iets na half negen is de laptob aan en ga ik een paar uurtjes aan het werk. Er liggen geen echt urgente zaken en ik kan het wat kalm aan doen. Tussendoor koffie met De Vrouw en lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en door de regen. Dan werk ik nog heel even en rond half vier is het klaar. Even zitten en vervolgens avondeten maken: bamisoep. Die lukt. Afwasje. Ik selecteer en bewerk de foto’s van de afgelopen dagen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: There Is No Love (Rhodri Davies, David Sylvian & Mark Wastell), Sylvian/Czukay (Holger Czukay), Autobahn (Kraftwerk), Sophomore (D’Virgilio, Morse & Jennings), Rio (Trevor Rabin), Songs From The Shed (The Wrong Object), The World Is Everything – A Samadhisound Sampler (allerlei), the skies, they shift like chords (Roger Eno)

–

Zondag 26 november: van Heerlen naar Apeldoorn + De verjaardag van Anja
De wekker gaat om half zeven. Kort geslapen, dus. We zijn de eersten (en enigen) bij het ontbijt en halen de trein van tien voor half tien. De reis verloopt zeer voorspoedig en om half een zijn we thuis. De koffers zijn snel leeg en ik sta even na een uur in Gigant. De zaal is snel op orde en wat dan volgt is een uitstekende versie van De verjaardag van Anja, ondanks dat nogal wat mensen op het podium niet helemaal fit zijn. Harry Voss is er om nogmaals zijn boek te presenteren (Aad, Olivier, Willem, Reinier en ik lezen er stukken uit), Peter-Jan en Aad dragen weer gedichten voor bij schilderijen en Mark maakt prachtige gitaarmuziek (en zorgt voor een verrassing in de vorm van zangeres Danielle). Ik lees een paar zeer korte verhalen, een verhaal uit de oude doos en zing dat ene liedje van Hans Dorrestijn. We lopen gruwelijk uit, maar de reacties zijn ongekend goed. Mooie, heel mooie middag. Na afloop is er een korte afterparty in de foyer en daarna eten De Vrouw en ik curry’s in een Indiaas restaurant. Het is bijna half tien als we thuis zijn. Even zitten en dan ga ik slapen. Als het lukt.

–

Zaterdag 25 november: Mosae Zappa festival in Heerlen
Niet zo heel goed geslapen. Pas om kwart over acht op. Ontbijt is oké. We wandelen een rondje door het centrum van Heerlen en om twaalf uur zijn we in Outpoet. Fred Händl speelt Zappa op piano, zeer onderhoudend. Remko Serban doet iets soortgelijks op gitaar. Tussendoor is er ontmoeting, koffie en pompoencake. Vervolgens lopen we naar café Tess en daar drinken we thee. Ook daar komen veel mensen binnen en Remko speelt er wederom iets. We lopen een rondje en zoeken een restaurant en belanden uiteindelijk in grillroom voor shoarma en pizza. Dan naar het station, alwaar we een taxi nemen naar de Oefenbunker in Landgraaf. We zijn mooi op tijd en maken het hele programma mee. De loeiharde rock van Wolfbox (gitaar en drums), de fraaie soloset van Gary Lucas, de meesterlijke jazzZappa van The Wrong Object en de overvolle 88tetterdetetZappa van Cheap Thrills. Ik ben mijn stem volledig kwijt en veel van het geluid komt als een muur mijn hoofd binnen, maar ik weet plekjes in de zaal te vinden waar het goed gaat. Mooie avond. Peter en Inge zetten ons af in het centrum van Heerlen en we zijn pas om half twee in de hotelkamer.

Lotgenoten,

U zult het wel weer allemaal gezeik vinden, maar ik moet u toch vertellen over wat ik een tijdje terug heb beleefd rondom het functioneren van mijn urogenitale buis.
Begin september was ik op vakantie en ik liep door de Altstadt van Dresden. Het was er zeer warm – zo’n dertig graden – en we hadden ons op het heetst van de dag op een terras tegoed gedaan aan koffie, Obstschmanktorte en een boel water. Dat kon niet goed gaan.
Niet veel later liepen we over de Zwinger en ja hoor. ‘Vrouw,’ zei ik tegen De Vrouw, ‘ik moet pissen.’
De Vrouw zuchtte.

Want ja, ik moet vaak plassen. Dat krijg je als je een oude vent wordt. Om de dag ga ik ’s morgens in alle vroegte een ronde hardlopen. Weer of geen weer. Als ik dan na drie kwartier of een uur weer thuis kom, dan vul ik alle afgescheiden vocht weer aan met veel water. Minstens drie grote glazen verdwijnen er dan in mij. De eerste twee à drie uur daarna moet ik vaak naar het toilet. Heel vaak. Op warme dagen drink ik meer dan anders, dus dan leeg ik mijn blaas ook vaker dan anders.
Ouderdom komt met gebreken. Mijn plas ophouden, dat lukt me steeds minder goed. Als ik mijn tanden sta te poetsen, komt de aandrang op gang en niet zelden verlies ik staande bij de waskom al enige druppels urine. U wilt het allemaal niet weten, dus houd ik erover op.

We daalden de trappen van de Zwinger af. ‘Blijf jij maar hier in de buurt!’ riep ik naar De Vrouw achter mij. Ik spoedde me over het Theaterplatz. Waar? Waar?
Je zult het altijd zien: juist als je op z’n hoogst nodigst moet, dan is er nergens een geschikte plek te vinden om de aardappels af te gieten. Maar wacht. Daar! Daar aan de overkant, daar was een terras van een hotel-restaurant. Het was druk op dat terras, dus niemand die zou doorhebben dat ik geen klant was en geen consumptie had genuttigd, maar wel gebruik maakte van het toilet. Ik slalomde tussen de tafeltjes door, negeerde de serveerster die bij de deuropening stond en rende bijna naar binnen. Dit moest niet te lang meer duren. Een enkel druppeltje ontsnapte me al.
Bliksemsnel scande ik het interieur en de wanden op bordjes die zouden kunnen duiden waar het toilet zich bevond. Zowaar. Een pijl wees me een trap af en daar beneden was het nogal een doolhof. En geen verder bordje of pijl meer te vinden, natuurlijk. Althans niet op het eerste snelle gezicht. Ik liep verschillende conferentie- en eetzalen in en uit en net op tijd ontwaarde ik het vervolg van de pijlenbordjesspeurtocht.
Op het moment dat ik mijn hoop opgaf – of wacht, het ging niet om de grote hoop, het ging om het afscheiden van urine – op het moment dat ik het bijna echt niet meer kon ophouden, zag ik het vervolg van mijn route aangegeven staan. Nog een hoek om hier, een gang door daar en krijg nou wat: daar de deuren van de wc. Met dat ik voor het urinoir stond en mijn broek had geopend, gingen de sluizen open en stroomde het afvoerwater naar buiten. Net op tijd.

Het duurde even, maar toen was ik dan ook zeer opgelucht. De weg weer naar buiten vinden was andere koek. Ik verliet de toiletruimte. Waar kwam ik nou vandaan? Van rechts, volgens mij. Aan het einde van de gang kwam ik in een zoveelste dinerzaal. Was ik hier doorheen gekomen op de heenweg? Volgens mij niet. Terug maar weer, de gang door langs de toiletten en daar kwam ik bij twee gesloten deuren. Donker hier. Was ik een gesloten deur door gekomen? Nee. Och jee. Terug naar die dinerzaal. Ik zal in mijn hoge nood niet goed hebben opgelet en wel degelijk die zaal hebben doorkruist. Dus weer terug naar de grote zaal met alle tafels en stoelen, maar waar kwam ik toen vandaan?

Welnu, hoe dan ook: na zeer veel gezoek vond ik de trap naar boven, liep ik op de begane grond het labyrint verder door, passeerde ik opnieuw die ene serveerster en stond ik dan eindelijk buiten. Moest ik ondertussen weer plassen.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, oktober 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 24 november: van Apeldoorn naar Heerlen + Mosae Zappa festival
Mijn wekker gaat op de gewone tijd. Vijf uur sta ik dus op. Koffie. Ontbijt. We pakken de koffers verder in. Half negen stappen we op een bus. We reizen via Arnhem naar Elst en daar maken we een tussenstop in het streekziekenhuis voor een controleafspraak van De Vrouw. Meer dan een jaar na de operatie is alles prima. We treinen verder en rond een uur zijn we in Heerlen. We lunchen in de lokale tostibar en bezoeken de plaatselijke platenwinkel. Dan kunnen we in het hotel terecht. Het zou vorig jaar sluiten, maar blijkt slechts tijdelijk dicht geweest om te verbouwen. Op de kamer rusten we wat uit. Tegen vijven wandelen we een rondje. We drinken thee in een gelegenheid en daarna eten we in het Indonesisch restaurant. Half acht zijn we present in Café Bluff. Er komen nog veel meer mensen binnen en de hoeveelheid bekenden is groot. De hoofdact van vanavond: Die Miserablen Hurensöhne. Twee mooie sets Zappa in het Hessisch. Strak, amusant én goed. Na half twaalf is er nog een discoset, maar die maken we niet meer mee.
Muziek vandaag: Leviathan (Robert Fripp & The Grid), The Turning Year (Roger Eno)

–

Donderdag 23 november:
Nog redelijk geslapen ook. Vroeg op de werkplek. Daar veel werk. En een werkoverleg met mijn leidinggevende, die op mijn uitdrukkelijke wens de werkdruk weer weet te verhogen naar het niveau van voorheen. Fijn. Tussen de middag wandel ik door bos. Ook in de middag veel werk. Kwart over vijf ben ik thuis. Ik bereid spullen voor De verjaardag van Anja van zondag voor. Krant. De Vrouw serveert een schotel van ui, pastinaak en witte kool en daarnaast een salade van bosui, rode kool en kaki. Zeer smakelijk allemaal. Weten dan ook alles op. Afwasje. Ik pak een koffer in. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Out In The Sun (Patrick Moraz), the skies, they shift like chords (Roger Eno)

–

Woensdag 22 november:
Half zeven op. Niet zo heel goed geslapen. Koffie. Ook wat voorbereidingen voor De verjaardag van Anja van zondag. Kwart over acht wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor een repetitie van Wirwar. De nieuwe spelers hebben een plek in de voorstelling gekregen en in de afgelopen repetities heeft de hele groep grote sprongen vooruit gemaakt. Dit gaat goedkomen voor de voorstelling die we 15 januari gaan spelen. Na afloop spreek ik Aad over wat praktische zaken rondom Wirwar én De verjaardag van Anja. Half een thuis. Koffie. Lunch met De Vrouw. Afwasje en ander huishoudelijks. Halverwege de middag wandelen we een rondje door het centrum. We doen onze stemplicht en bezoeken een supermarkt. Thuis heb ik telefonisch contact met Ank. We bespreken hoe we Kunst-Zinnig-Brein gaan afronden en maken afspraken over een ontmoeting in december of januari. Dan maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, rode kool, komkommer en kaki. Dan bak ik kastanjechampignon, ui, bataat, pastinaak en palmkool. Daar gaat tomatenpuree, ahornsiroop, sojasaus en kerstomaat bij en dat pruttelt tot het gaar is. Ernaast prepareer ik linzencouscous. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Wandermüde (Stephan Mathieu & David Sylvian), Belewprints – The Acoustic Adrian Belew Volume Two (Adrian Belew), There’s A Light That Enters Houses With No Other House In Sight (David Sylvian), There Is No Love (Rhodri Davis, David Sylvian, Mark Wastell)

–

Dinsdag 21 november:
Slapen lukt. Weer vroeg op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag weer veel. Iets voor half zes thuis. Krant. De Zoon is er even later ook. De Vrouw serveert een klassieke schotel van ui, knolselderij en palmkool, met ernaast een salade. We eten alles op. Afwasje. Kwart voor zeven zit ik op de fiets en rijd ik naar Peter-Jan voor een toneelrepetitie. Die gaat wat mij betreft goed; de tekst van de complexe afsluitende scène ken ik steeds beter en ik heb steeds minder het papier nodig. Daarnaast een zeer genoeglijke avond. Tien uur weer thuis. Even bijpraten en dan probeer ik te slapen. Dat gaat lastig, want schorre keel en verstopte neus.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 20 november:
Nog goed geslapen ook. Opstaan gaat moeilijk, maar het lukt wel. Zeer op tijd op de werkplek. Daar van alles. Ook veel wat veel energie kost. Boem, er is nieuws: Sara Tavares overleden. Mag niet. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag weer van alles. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een stoempje van aardappel, bataat en noten, met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en meer. Zeer smakelijk allemaal. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Story Of I (Patrick Moraz), Uncommon Deities (David Sylvian with Jan Bang, Erik Honoré, Sidsel Endresen, Arve Henriksen), Emotion (Papa Wemba)

–

Zondag 19 november: Meet Your World festival
Zes uur ben ik wakker en op. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en het gaat zeer aardig. Thuis nog terug in bed. Rond negenen staan we op. Koffie en allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om twaalf uur voor lunch. Afwasje. Ik loop naar Gigant en maak daar een groot deel van het Meet Your World festival mee. Wat mooie liedjes van Rahella & Aydin, dan in de theaterzaal wat werk van het ensemble Méli-Melo El Duende samen met kinderen uit het AZC en in de popzaal de Turkse metalband Tarhun. Vervolgens hoor ik dichters uit Irak, Afghanistan en Marokko die muzikale ondersteuning krijgen van een Palestijnse oudspeler. Zeer mooi, al versta ik er natuurlijk geen bal van. Aad zou hier de aankondigingen doen, maar hij blijkt ziek te zijn. In de popzaal klinkt de aanstekelijke desert blues van Samira’s Blues. Tegen vieren in het café voor waar ik voor kom: Omar Ka & Friends. Hij blijkt muzikanten uit Nederland of die in Nederland verblijven bij zich te hebben. Het is fijne opzwepende Afrikaanse muziek en het kwintet speelt het publiek plat. Om kwart voor zes ben ik thuis. De Vrouw is de deur uit. Vanwege vermoeidheid schuif ik een pizza in de oven. Er is nog salade van gisterenavond over. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje van A Victim Of Stars 1982-2012 (David Sylvian), H.O.W. (Omar Ka), het tweede plaatje van A Victim Of Stars 1982-2012 (David Sylvian), Op Zop Too Wah (Adrian Belew), het vierde plaatje (het tweede concert) uit de doos Over-Nite Sensation (50th Anniversary Super Deluxe Edition) (Frank Zappa)

–

Zaterdag 18 november:
Pas om kwart over zes op. Koffie. Dan loop ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Krant. Dan wandel ik nogmaals het centrum in en koop brood bij de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Halverwege de middag lopen we door de regen naar een kleine gelegenheid waar De Vrouw haar afscheidsbijeenkomst met de naaste collega’s van het werk wil vieren. We maken afspraken en drinken thee. Thuis maak ik avondeten: een risotto met ui, shiitake, paprika en palmkool, met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. Van de salade blijft over voor morgen; verder eten we alles op. Afwas en afval. Webstek. Ik krijg een foto van Rob toegestuurd. Lezen.
Muziek vandaag: Country Airs (Rick Wakeman), Died In The Wool – Manafon Variations (David Sylvian), het tweede en derde plaatje uit de doos Over-Nite Sensation (50th Anniversary Super Deluxe Edition) (Frank Zappa), Departure Tapes (Giancarlo Erra)