Bas Langereis leest u voor!

Vrijdag 27 november:
De wekker gaat ook vandaag op de gewone tijd. Ik heb tijd nodig om goed wakker te worden, want ik sliep op dat moment diep. Beneden maak ik mijn lunch, drink ik koffie, doe ik wat aan de webstek, lees ik de krant, voer ik klusjes uit. Zo half acht stap ik op de fiets naar het station en daar neem ik de trein naar Utrecht. Het is maar goed dat ik een uur langer heb uitgetrokken voor de reis: ik heb ruim een half uur oponthoud (twintig minuten vertraging en vervolgens achter een stoptrein aan moeten blijven). In Utrecht wandel ik langs de Oudegracht en de Weerdsingel naar Hooghiemstra en even voor tien uur schud ik de hand van Donald Suidman. Ik vraag hem naar zijn zoektocht in zijn werk en we concluderen dat de wereld niet meer van zekerheden in elkaar steekt, maar dat het er steeds meer om gaat dat je jouw toegevoegde waarde helder hebt, vervolgens in gesprek gaat met mensen die je daarmee van dienst zou kunnen zijn en pas later bekijkt hoe je het organiseert: een contract, een project of iets anders. Donald geeft boeken uit en ik krijg een exemplaar. Hij vertelt ook over zijn grootste hobbel: zijn eigen onzekerheid en wat hij heeft gedaan om die te overwinnen (gewoon doen, in gesprek gaan met mensen voor wie je mogelijk iets zou kunnen betekenen, soms mislukt het ook, fouten maken en toch een netwerk opbouwen. Mooi gesprek. Het levert me nieuwe inzichten op, maar bevestigt me ook in wat ik al aan het ontdekken ben in mijn zoektocht. (Doen waar je hart ligt en waar je al veel van weet. In gesprek gaan met medewerkers van communicatieafdelingen en vertellen wat ik voorur ze zou kunnen doen, enzovoorts.) Ik dank Donald heel hartelijk voor het uur van zijn tijd en zijn enthousiasme en aandacht en neem afscheid. Aansluitend wandel ik door het centrum van Utrecht. Natuurlijk doe ik boodschappen bij Plato: The Fall (Se Delan), Tap – John Zorn’s Book Of Angels Vol. 20 (Pat Metheny) en Fragile (cd/bluray – 2015 remix door Steven Wilson) (Yes). Nog weer een uurtje later ben ik in een grote boekhandel. Oogst: de grote gids voor Berlijn en Wild Tales – A Rock And Roll Life (Graham Nash). Kwart voor vier ben ik weer thuis. Even bijpraten. Vijf uur stappen De Vrouw en ik op de fiets en samen rijden we naar het centrum. Om de toekomst te vieren eten we bij een restaurant in de Van Kinsbergenstraat: gegratineerde champignons met chorizo en tomaat, plus hertenbiefstukken in port- en sjalottensaus. Goed. Voor mij is er koffie na. Als afzakker nemen we nog een drankje in het oude stamcafé. Het is er niet heel druk, maar toch erg lawaaierig. Heel lang zijn we er niet, zodat we om negen uur thuis zijn. Ik lees en luister aan de keukentafel tot kwart voor elf. Dan ben ik echt heel moe.
Muziek vandaag: The Fall (Se Delan), Tap – John Zorn’s Book Of Angels Vol. 20 (Pat Metheny)

–

Donderdag 26 november:
Ik ben op de gewone tijd op. Vroeg, dus. Vannacht ben ik een paar keer wakker geweest, maar ik heb ook diep geslapen. De eerste twee uur kan ik beneden koffie leuten, de krant lezen, wat klusjes doen. Half acht wandel ik de deur uit naar de carpoolplek en een uur later ben ik op de werkplek. Daar is veel te doen. (Hoop mail wegwerken, overzichten maken, interview afnemen dat ik maandag mag uitwerken tot een informatiefolder voor gemeenten.) Tussen de middag loop ik door zon, bos en veld. Daarna weer volop werk. (Een groot uitwissel- en kennosdeeloverleg leiden en vastleggen.) Allemaal intensief en tamelijk vermoeiend, ook al is het naar tevredenheid en levert het me nogal een boel vervolgwerk op. Half zeven ben ik thuis. Daar heeft De Vrouw bijna het eten klaar: stamppot van aardappelen, gebakken uien en rode bieten, met haaskarbonade ernaast. Als om kwart voor acht alles ook weer opgeruimd is, kan ik ontspannen. Er is leuke post: de nieuwe bundel Plaatsbepaling op Vlieland (Willem Bierman). Prachtig vormgegeven en het staat ook nog eens vol met schitterende teksten, briljante regels en mooie woorden in de goede volgorde. De rest van de avond luister en lees ik aan de keukentafel. Kwart over tien ga ik toch echt naar bed.
Muziek vandaag: The Orchestrion Project (Pat Metheny), A Secret Life (D’Agostino/Foxx/Jansen)

–

Woensdag 25 november:
Het lukt al veel beter met slapen. Zal wel komen doordat ik vandaag een hele dag heb om allerlei dingen te doen en te regelen. Kwart voor acht sta ik op. De Zoon is nog even beneden, maar die gaat ook op tijd naar zijn werk. Ik doe allerlei huishoudelijks, lees de krant, drink koffie en knal dan om een uur of negen de laptop open voor verschillende klussen aan mijn traject en netwerkgesprekken. De Vrouw is ook beneden en zit tegenover mij aan de keukentafel te werken. Tussendeur leuten we koffie, eten we chocolade, is er tijd voor geklets en rond het middaguur lunchen we met soep, brood, kaas en sap. In de middag ga ik verder met mijn opdrachten, maar ook fiets ik een rondje langs twee supermarkten en de Turkse winkel. De Zoon is thuis. We eten perpernoten en amandelspeculaascake. Ik maak het laatste werk voor vandaag af en dan begin ik met het avondeten. De Vrouw gaat nog even werken en verlaat het pand. Ik maak een curry van chorizo, ui, paprika, prei en broccoli, met daarnaast couscous en een salade van komkommer, kaki, tomaat, bosui en rode kool. Half acht is De Vrouw weer terug en kunnen we aan tafel. Er is een nagerecht in de vorm vsn vruchtenyoghurts. Kwart over acht lopen De Zoon en ik buiten onze ronde (s) hard. Even lijkt het te gaan regenen, maar dat valt heel erg mee. Het voelt niet eens koud aan, ook al is het slechts vier graden. Halverwege vind ik het zwaar worden en al ben ik uiteindelijk doodmoe, ik heb het maar wel mooi weer gered. Het laatste uur lees en luister ik aan de keukentafel. Kwart over tien ga ik naar boven, onder de douche en in bed.
Muziek vandaag: Alina (Arvo Pärt), Arvo Pärt: Complete Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), Raising Sand (Robert Plant & Alison Krauss), Wakeman with Wakeman (Rick Wakeman & Adam Wakeman), het eerste plaatje van The First Twenty Years (Spock’s Beard), The Diary (Gentle) (The Gentle Storm), Progeny: Highlights From Seveny-Two (Yes), Counting The Widow (Nad Sylvan), We Live Here (Pat Metheny Group)

–

Dinsdag 24 november:
Slapen gaat vannacht niet zo goed. Ik ben nogal ’s wakker, maar als de wekker gaat, heb ik het idee dat ik net lekker diep slaap. Nou ja. Ik ben opgewekt, dat wel. Ik ben weer vroeg in Schaarsbergen. Daar valt veel natte sneeuw. Ik mag er een kwartiertje doorheen lopen en ben dan heel op tijd op de werkplek. Daar doe ik van allerlei. Waarom ook niet. Tussen de middag loop ik door veld en bos en natte sneeuw. Eind van de middag wil ik weggaan en ik kom een collega tegen die ook in Apeldoorn woont; ik mag met haar meerijden en zo kan ik om vijf uur thuis zijn. Dat geeft me mooi de gelegenheid even naar de supermarkt op de hoek te lopen voor wat boodschapjes. Ik maak avondeten: shoarma met gebakken aardappels en een joekel van een sla van blad- en veldsla, komkommer, bosui en tomaat. De Vrouw is er om half zeven en niet veel later kunnen we aan tafel. Alles is oké; we praten bij en er is veel te delen. Het laatste deel van de avond kan ik lezen en luisteren aan de keukentafel. Half elf ga ik proberen te slapen.
Muziek vandaag: Stupid Things That Mean The World (Tim Bowness), Weather System (Anathema), Words Are All We Have (Fjieri), Quartet (Pat Metheny Group)

–

Maandag 23 november:
Allemensen, het is koud vanmorgen. Er ligt zelfs ijs op de weg. Niet erg, wel opletten. Vanmorgen verloopt alles voorspoedig; ik ben vroeg op de werkplek. Daar doe ik veel. Er zijn allerlei overleggen en ik regel van alles en nog wat. Tussen de middag wandel ik door de zon en het bos. In de middag heb ik telefonisch contact met Erna. Ik leg wat vragen voor over pensioen (geen probleem), ziektekostenverzekering (ook geen probleem) en salarisschaal en doorgroeimogelijkheden (wat denkt gij zelf?). Vrijdag aan het eind van de middag ga ik nogmaals naar haar toe om de laatste details (aanvangsdatum, werktijden, precieze aantal uren) te bespreken en vast te leggen. Half zeven ben ik thuis. Daar heeft De Vrouw het meeste voorwerk aan de bamisoep al gedaan. Zelf is ze werken. Ik snijd een peper, kook mie en warm de bouillon op. De Zoon en ik kunnen aan tafel. Na de maaltijd gaan we hardlopen in de kou. Niet erg. Al snel vind ik het lekker om buiten te bewegen. En het gaat ook nog eens naar volle tevredenheid. Ik zal niet zeggen dat het volle halfuur me gemakkelijk af gaat, maar ik red het prima en het voelt goed. Thuis kan ik nog een dik uur lezen en luisteren aan de keukentafel. Tien uur ga ik naar boven. Eerst een korte douche, dan slapen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van The First Twenty Years (Spock’s Beard), Words Are All We Have (Fjieri)

–

Zondag 22 november:
Even na negen uur ben ik uit bed. Klusjes, koffie, webstek. Even later is De Vrouw ook beneden. We drinken (bio)koffie uit de cafétière (of hoe spel je dat ding) en fan maken we mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Onderweg blijkt mijn huidige fascinatie voor bomen en dan in het bijzonder de boombast. Zie foto’s. Kwart over twaalf zijn we weer binnen en nemen we nogmaals koffie. Even later zit het hele gezin aan de zondagbrunch: broodjes, kazen, eieren, notenbrood, sap, enzovoorts. Na afloop ga ik met de bezem door de benedenverdieping en vervolgens monteer ik in een wip een film (voor het werk). Het is nog prachtig stralend weer, dus wil ik nog naar buiten. Gelukkig zijn de eieren op en hebben we die morgen nodig, dus wandel ik langs het kanaal naar een supermarkt die open is. Erna is het tijd om aan het avondeten te beginnen, want dat is enigszins bewerkelijk. Het wordt een mooie moussaka met een salade van veldsla, komkommer, bosui, cactusvijg en avocado. Het nagerecht is het laatste restje taart van gisteren. De rest van de avond kan ik ontspannen door te lezen en te luisteren aan de keukentafel. Op tijd, en dat is om tien uur, ga ik slapen.
Muziek vandaag: het derde (extra) plaatje van Live in Paris 28.05.1975 (Fripp & Eno), (Beyond The) Missouri Sky (Pat Metheny & Charlie Haden), The Seven Wonders Of The World (Rick Wakeman), Alice (Tom Waits), Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson), Jabberwocky (Clive Nolan & Oliver Wakeman), Storytone (Neil Young), de cd’s uit de box A Passion Play (Jethro Tull), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp)

–

Zaterdag 21 november:
Acht uur sta ik op. Uitgebreid douchen en dergelijke, beneden eerst wat klusjes, dan koffie en de krant. Ik ben alleen en ervaar dat iedere keer weer als zeer prettig, zo in het weekend ’s morgens. Buiten regent het, maar tien uur stap ik wel op de fiets en rijd ik naar het centrum. Het valt erg mee met de regen. Op de markt koop ik mandarijnen en op de terugweg bezoek ik een supermarkt en de Turkse winkel. Thuis is er nog wat koffie en we lunchen met saucijzenbroodjes, notenbrood en kazen. De Vrouw gaat vanmiddag uit, dus ben ik alleen. Ik knal de werklaptop op de keukentafel en buig me over trajectopdrachten, het verslag van het netwerkgesprek van gisterenmorgen en bijwerken van mijn LinkedIn-profiel. Halverwege de middag loop ik nog even naar buiten om wat kaarten te kopen als bedankje voor mijn netwerkgesprekken. Als ik thuiskom, is De Vrouw er ook weer. Ik begin met het avondeten. Lamsbout snijden en aanbraden, dan ui, knoflook, peper en gember erbij, overgieten met bouillon tot het onderstaat en dan pruttelen maar. De laatste twintig minuten gaat er een halve in stukjes gesneden pompoen bij. Kaneel, piment en koriander maken het af. Salade erbij van komkommer, tomaat, kaki en bosui, plus mooie stukken Turks brood en: klaar! Half zeven zitten we aan tafel en alles is zo op. Gelukkig heb ik nog iets achter de hand: een halve vlaai met vers fruit en slagroom, om te vieren dat ik weer eens een nieuwe werkplek heb. Zeven uur is alles op en opgeruimd. Ik lees en luister aan de keukentafel. Ook zie ik een muziekdvd op de computer. (Tijdens het kijken denk ik plots: Wat heb ik mijn gezin aangedaan? Sta ik ze in de weg? Even is het spannend, maar ik haal adem en weet: Een gedachte is geen feit.) Elf uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), Quantum Guitar (Steve Howe), Supertramp (Supertramp), Deliverance (Opeth), The Oblivian Particle (Spock’s Beard), Peter Gabriel Plays Live (Peter Gabriel), Benja (Amsterdam Klezmer Band), The Aristocrats (The Aristocrats), de dvd die mee kwam met Second Flight: Live at the Z7 (Flying Colors)

De verte kwam vlot dichtbij.
Hij grijnsde en zei: ‘Hoi.’ Toen was ze voorbij en veranderde zijn gelaatsuitdrukking van een glimlach in een grimlach.

(more…)

Vrijdag 20 november:
Het is bijna half acht en ik ga uit bed. Beneden ben ik even alleen. Ik neem koffie, handel mail af, ontbijt lichtjes, lees de krant en bereid me verder voor op het gesprek van straks. Half tien ga ik de deur uit. Vanmorgen ben ik bij Jan. Hij is tekstschrijver, trainer, coach, fotograaf, vormgever en in het kader van mijn netwerkcampagne ben ik benieuwd welke adviezen hij mij kan en wil geven. Hij kan en wil veel. Uiteindelijk ben ik ruim anderhalf uur met hem in gesprek. Hij is gedreven en gepassioneerd, behulpzaam en meedenkend, toegankelijk en vriendelijk. Zijn belangrijkste advies bevestigt me weer: ga je bezighouden met teksten over zaken waarvan je al veel weet, blijf bij jezelf. En als ik nog eens wat wil weten, dan kan ik altijd bij hem terecht. Ik ben hem zeer erkentelijk voor zijn tijd, aandacht en tips. Op de terugweg rijd ik langs de biowinkel (brood, kaas, koffie), toko (kokosmelk, sambal brandal), technozaak (telefoonkabel). Pas om half een ben ik thuis. Ik neem nog een keer koffie en ontspan. Vervolgens lunch ik en bereid ik me voor op vanmiddag. Om drie uur ben ik bij de laatste bijeenkomst van de gerichte aandachttraining. Het gaat vandaag veelal over wat ik eraan heb gehad en hoe ik verder ga. Aan de ene kant vind ik het jammer dat de cursus klaar is, want het gaf me een stok achter de deur om er echt mee bezig te zijn; anderzijds ben ik niet zo van het delen in een groep en zou ik liever een individueel traject hebben om er het optimale uit te halen. Maar goed, ik ga kijken hoe ik het geleerde en bewuste nu in mijn dagelijks leven kan vasthouden. In ieder geval blijf ik de bewegings- en ademhalingsoefeningen doen en bewust en intens dagelijkse handelingen verrichten. Half zes ben ik thuis. Even ademhalen en dan ga ik eten maken. De hutspot van gisteren gaat, bedekt met kaas, in de oven. Ik maak een rookworst heet en prepareer een salade van diverse bladsla, komkommer, bosui en rode paprika. Als De Zoon en ik aan tafel gaan, komt De Vrouw thuis van een bezoek aan een wintermarkt. Zij heeft allerlei lekkers en moois meegenomen. We eten en kletsen gezamenlijk bij. Aansluitend gaan De Zoon en ik hardlopen. Het is koud maar droog. Niet voor lang. Halverwege begint het te regenen en al snel is het een beste bui. Ik snijd een stuk af en maak er een kortere ronde van. Thuis is er gedoe met de tv en na een blik online blijkt het een landelijk probleem. Er is mail van Erna. Ik stuur om half negen nog een whatsappje en vijf minuten later heb ik haar aan de lijn. We gaan met elkaar in zee! De medewerker en het bestuurslid hebben het vorige week een prettig gesprek gevonden en verwachten dat het me goed gaat lukken. Maandagmiddag maken Erna en ik telefonisch verdere afspraken. En ja: het is en blijft bijzonder! De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Tot half elf red ik het.
Muziek vandaag: Paper Maché Dream Balloon (King Gizzard & The Lizard Wizard), Alone In The Universe (Jeff Lynne’s Electric Light Orchestra), Bright Size Life (Pat Metheny), Macrocosm Microcosm (Pauw), Sattyg (Kaipa), Wassail (Big Big Train), A Sense Of Loss (Nosound)

–

Donderdag 19 november:
Ik slaap diep en heb moeite met wakker worden. Het lukt. Het eerst anderhalf uur van de dag ben ik alleen beneden. Ik kan wat mail afhandelen, rustig ontbijten en koffie drinken, de krant lezen en wat oefeningen doen. Iets voor half acht ga ik dan ook ontspannen de deur uit naar de carpoolplek. Op de werkplek is het redelijk rustig. Er is van alles, maar geen spoed- of stresszaken. Mooi. Tussen de middag loop ik een rondje door wind, bos en veld. Hoe vertrouwd de omgeving ook, ik blijf nieuwe dingen zien. Ik heb donderdag 3 december vrij kunnen regelen, zodat ik ’s morgens naar Velp voor een coach- en ’s middags naar een netwerkgesprek kan. Vandaag ben ik om half zeven weer thuis. Alle energie is voor een tijdje op. De Vrouw heeft hutspot met worst gemaakt en er is stoofperenijs met slagroom toe. Zeer smakelijk allemaal. Het lukt me weer om actief te zijn. Kwart voor acht is de vaat zo goed als gedaan en dan kan en mag ik ontspannen. Ik lees en luister aan de keukentafel. Halverwege gebeurt er iets. De Vrouw wil de muziek in de keuken graag iets zachter. ‘Het snijdt,’ zegt ze van de gitaartonen. Ik begrijp dat. Niet iedereen kan overweg met Fripp. Ik wel. Toch is er plots een gevoel van overbodigheid en ik word somber. Als dan ook nog eens een ouderwetse gedachte boven komt (Wat is er toch met me gebeurd?), krijg ik zowaar ook weer tranen in mijn ogen. Ik laat het toe dat het even zo is. Het mag. Alles mag. Dan kan ik verder. Ik lees en luister nog tot kwart over tien. Verder kom ik niet. Dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: Live in Paris 28.05.1975 (Fripp & Eno)

–

Woensdag 18 november:
Op de gewoonlijke tijd gaat de wekker en ik word nog wakker ook, hoe diep ik ook slaap. Nou ja. Ik heb ruim de tijd, voordat ik om iets voor acht uur de deur uitga naar Velp voor mijn tweewekelijkse coachgesprek. Ik ben er vlot en vroeg; het is stil op de straat en op de snelweg. Het gesprek gaat over hoe ik de veranderingen in mijn werkende leven ervaar en hoe ik in het proces kan vertrouwen op mijzelf, over LinkedIn en hoe ik mij daar beter en efficiënter kan profileren, over het netwerkgesprek bij De Kap van vorige week en hoe ik regie kan nemen en houden in het (sollicitatie-)gesprek. Ik krijg weer een paar flinke opdrachten mee. Het is veel en het is vol, maar het is ook goed. In het centrum van Arnhem koop ik Alone In The Universe (Jeff Lynne’s Electric Light Orchestra). Jeugdsentiment, maar dit is de nieuwe, jaja! Als ik bij het centraal station aankom, kan ik daar niet in. Het hele pand is ontruimd, overal lopen knalgele hesjes en waarom is me niet duidelijk. Ik wandel naar het Willemsplein; mijn bus is daar op de geplande tijd. Een uur ben ik thuis. De nieuwe ELO klinkt ouderwets en toch modern. Vreemd. Mooie melodieën, goede songs, met zevenendertig minuten veel te kort. En dan heb ik nog de luxe editie met de twee bonusliedjes ook. Ik ga lunchen. De Vrouw komt thuis. We kletsen wat en ik wandel dan langs het kanaal naar een supermarkt voor sla, komkommer en bananen en naar een andere supermarkt voor de laatste dingetjes. Thuis lees ik wat. De Vrouw gaat nog werken en De Zoon komt thuis. Ik bereid het avondeten voor: de prut van gisteren, de pompoen-boerenkooltaart van zondag en een salade van komkommer, tomaat, bosui en drakenfruit. Kwart voor zeven zitten we aan tafel. Een uur later lijkt het droog en wagen De Zoon en ik ons aan hardlopen. De eerste vijfhonderd meter gaat uitstekend en is het droog; dan begint het. Eerst wat druppelen, maar al snel een fikse bui. Ik houd het bij één rondje van een kwartier en vlucht dan naar binnen. Daar heb ik nog anderhalf uur om te lezen en te luisteren aan de keukentafel tot het tien uur is en tijd om te douchen en te slapen. Het was aan de ene kant een mooie dag vol leren en ontspannen: anderzijds merk ik dat mijn energie al halverwege de middag zo goed als op is. Het mag zo zijn, al heb ik ook nog wel mijn gedachten het idee dat ik nog van alles moet. (Zeker als er vanavond opnieuw problemen zijn met de internetverbinding.) En levert dat idee niet juist veel druk en spanning? Ik laat er een oefening op los.
Muziek vandaag: Alone In The Universe (Jeff Lynne’s Electric Light Orchestra), Paper Maché Dream Balloon (King Gizzard & The Lizard Wizard), Power Play (Stick Men), Endless (Fjieri), Offramp (Pat Metheny Group)

–

Dinsdag 17 november:
Als ik naar de bushalte loop, begint het wat te druppen. Ik doe mijn capuchon omhoog en kom in een andere wereld. Het getik van de druppels op mijn capuchon, het geluid van auto’s die voorbijrazen, de wind door de bomen: alles komt heel anders mijn hoofd binnen en ik beleef een ongekend avontuur. Het is een mooi begin van de dag. Ik ben dan al meer dan een uur op. De rest van de ochtend verloopt voorspoedig. Ik doe weer veel werkzaamheden en tussen de middag loop ik een rondje door veld en bos. Die middag verstrijkt en ik ben om zes uur thuis. De Vrouw heeft het eten op tafel: een curry van kip, pastinaak en spruiten. Ernaast staat salade, stoofperen, rijst en de pastasaus van gisteren. Toe maar. Vroeg is het opgeruimd. Ik lees en luister aan de keukentafel. Tien uur zak ik gewoontegetrouw in en ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Second Flight: Live at the Z7 (Flying Colors), Imaginary Day (Pat Metheny Group)

–

Maandag 16 november:
De eerste anderhalf uur heb ik vannacht heel goed geslapen. Daarna heb ik een tijdje wakker gelegen en ben uiteindelijk toch weer in slaap gevallen. Als de wekker gaat, is wakker worden nogal lastig. Eenmaal op, is er geen probleem. De ochtend loopt – met uitzondering van de busaansluiting op het Willemsplein – voorspoedig. Op de werkplek veel en van alles te doen en te regelen. Tussen de middag loop ik een rondje door het bos. Vandaag is het twee jaar geleden dat ik opstond en een wereld in stapte die de mijne niet was. De afgelopen twee jaren zijn belangrijk geweest. Ik zal niet zeggen dat het altijd leuk is geweest, maar ze hebben me wel veel opgeleverd. In de middag ben ik nog bezig met klussen; om half zeven ben ik thuis. De Vrouw is tot laat aan het werk. Ik maak een saus van ui, knoflook, postelein, veldsla en tomaten, kook pasta en bak tartaartjes. Die eten De Zoon en ik op en aansluitend gaan we hardlopen. Het is rustig en zacht op straat; ik geniet van de stilte en de beweging. Erna heb ik nog kort om iets te lezen en te luisteren aan de keukentafel. Helemaal aan het eind van de avond komt De Vrouw terug. We kletsen kort bij en ik ga even na tien uur naar boven en bed.
Muziek vandaag: Paper Maché Dream Balloon (King Gizzard & The Lizard Wizard), Doremi Fasol Latido (Hawkwind), The Road To Two (Kenny Wheeler & John Taylor)

–

Zondag 15 november:
Half tien pas op. Eerst even alleen beneden. Koffie, webstek, was. Het regent fiks, maar als De Vrouw ook een tijdje beneden is, is het droger en gaan we samen naar buiten, door wind en later ook een beetje regen, voor het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Als we weer binnen zijn, barst een volgende stortbui in allerlei hevigheid los. We lunchen met broodjes, vis, kazen en eieren. Dan rest ons een druilerige zondagmiddag. Ik lees en luister aan de keukentafel. Het mooie Volk is uit en ik begin in Lowside Of The Road – A Life Of Tom Waits (Barney Hoskyns). De Vrouw begint met het avondeten en ik assisteer bij enkele zaken. Uiteindelijk komt op tafel: een boerenkool-pompoentaart, kaassaus en een kleine salade van komkommer, tomaat en bosui. De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Ik voel me de hele dag al ietwat leeg; bij vlagen heb ik hoofdpijn en niet alle geluid is even fijn. Vanmorgen vroeg De Vrouw al of ik een stille dag heb en misschien is dat ook wel zo. Om tien uur word ik nog stiller. Ik ga naar boven en naar bed.
Muziek vandaag: de laatste twee plaatjes uit de Bass Communion doos (Bass Communion), King John And The Magna Charter (Rick Wakeman), Blood Money (Tom Waits), So (Peter Gabriel), The Deep End (Volume 2) en het bijbehorende bonusplaatje Hidden Treasures (Gov’t Mule), Studio Tan (Frank Zappa), het tweede plaatje van After The Flood – At the BBC 1968-1977 (Van Der Graaf Generator), Secrets Of The Beehive (David Sylvian)

–

Zaterdag 14 november:
Acht uur sta ik op. Was, koffie, krant (er zijn grote aanslagen in Parijs geweest, gisterenavond en vannacht!). Ik fiets naar de biowinkel, de markt en de supermarkt voor allerlei vers spul. Gelijk erna nog een keer naar een plein in Apeldoorn-Zuid voor de Turkse winkel en een supermarkt. Dan is alles in huis. Als ik thuis kom, vertrekt De Vrouw; die wil naar een beurs. O, dat was ik even vergeten. Nou ja. De Zoon en ik lunchen. Gelijk erachteraan gaan we hardlopen. De Zoon heeft last van spieren in zijn benen en maakt het kort: een half rondje. Ook voor mij een ietwat korte ronde. De rest van de middag, na een douche, ben ik afwisselend bezig met lezen aan de keukentafel en het voorbereiden van het avondeten. Het worden gebakken kabeljauwfilets en daarnaast bloemkool in kaassaus met een salade van komkommer, tomaten, bosui, avocado en drakenfruit. Alles is goed gelukt en smaakt mooi. Het is op voor we er erg in hebben. Als alles ook weer opgeruimd is, zien we het Vlaamse en Nederlandse journaal, dat natuurlijk grotendeels is gewijd aan de aanslaggebeurtenissen in Parijs van gisterenavond en vannacht. Ik had via een webstek en de krant van vanmorgen al veel meegekregen, maar nu dringt het pas door: dit is dichtbij en beangstigend. Ik begrijp de algehele verslagenheid. Wat ik nog verontrustender vind, is de hevige reacties die het teweeg brengt op de webstek FOK!. Ik kies er al een tijdje voor om reacties onder berichten over vluchtelingen niet meer te lezen; wat velen roepen naar aanleiding van de gebeurtenissen van gisterenavond maakt me ronduit bang: het is extremisme dat niet onder doet voor dat van de daders en de partij die aanslagen opeist. Ik zou er graag niet aan willen denken, maar merk dat ik dat nauwelijks kan. Een oefening brengt me wel tot enige rust. De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Elf uur ben ik moe en ga ik slapen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de Bass Communion box (Bass Communion), Greasy Truckers Party (Hawkwind), The Deep End (volume 1) (Gov’t Mule), de cd’s uit de War Child doos (Jethro Tull), het eerste plaatje van After The Flood – At the BBC 1968-1977 (Van Der Graaf Generator), As Falls Wichita, So Falls Wichita Falls (Pat Metheny & Lyle Mays)

Vrijdag 13 november:
Acht uur wakker. De Vrouw is al op. Zij gaat vanmorgen op bezoek bij haar Zus. Negen uur ben ik alleen in huis. Muziekje aan, de krant, wat schrijfwerk voor mijn traject, een LinkedIn-handleiding doornemen en gelijk mijn eigen profiel bijwerken. Kost tijd, maar is ook geinig om te doen. Tussendoor is er nog meer koffie en lunch ik. Half drie stap ik op de fiets en ga ik naar de voorlaatste bijeenkomst van de cursus gerichte aandachttraining. Vanmiddag is het thema: wat is nu het beste voor mij? Er komen weer oefeningen en tips. Volgende week is de laatste bijeenkomst en ik wil vooral bekijken hoe ik het geleerde in praktijk kan blijven brengen, dat het niet in de vergetelheid wegzakt. Mooie opdracht. Op de terugweg is het niet alleen heel donker, maar ook nog eens nat. Gelukkig heb ik de forse wind mee, dus is het allemaal helemaal zo erg niet. De Vrouw is ook thuis. We praten wat bij; dan ga ik avondeten maken. De Zoon heeft aardappelen van het werk meegenomen en die bak ik. Daarnaast maak ik een salade van de sla die De Zoon ook al had meegenomen, komkommer, bosui en tomaatjes, plus ik braad pepersteaks. De hele boel smaakt uiteindelijk naar tevredenheid. In de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Het boek van Pratchett vind ik mooi. Elf uur is het ook mooi geweest.
Muziek vandaag: het bonusplaatje van Lightdark (Nosound), Watercolors (Pat Metheny), Magma 2 – 1.001 Centigrades (Magma), Mëkanïk Dëstruktïw Kômmandôh (M.D.K.) (Magma), Köhntarkösz (Magma), Hawkwind (Hawkwind), Xin Search Of Space (Hawkwind), Armchair Theatre (Jeff Lynne), Crisis? What Crisis? (Supertramp), New World (Dave Kerzner), I Can See Your House From Here (Pat Metheny & John Scofield)

–

Donderdag 12 november:
De wekker staat vanmorgen pas om half zeven. Ik douche, prepareer lunch, neem koffie en ontbijt, lees de krant. Half negen stap ik op de fiets en rijd ik naar het centrum. Ik heb een ‘kennismakingsgesprek’ met een medewerker en een bestuurslid van De Kap over de klus die ik mogelijk ga doen voor die organisatie vanaf 1 december. Ik word wel mooi ontvangen: gelijk aan de koffietafel met het hele of halve team. Dan in gesprek. Op zich kan ik wel goed helder maken waar mijn ervaring, talenten en kwaliteiten liggen. Dat ik de directeur al (goed) ken en vier jaar met haar heb gewerkt, is zeker een pré. Wel merk ik dat ik me het gesprek af en toe laat ontwrichten, doordat ik onderbroken word in mijn verhaal door een nieuwe vraag; in plaats van dat ik even mijn verhaal afmaak, ga ik toch in op de nieuwe vraag, zonder dat ik terugkom op de oorspronkelijke vraag. Ook is me niet helemaal duidelijk hoe ik binnenkom; kennelijk is het team nog niet (goed) op de hoogte wat ik precies ga doen; ik krijg de tip om me goed te profileren en werkzaamheden te coördineren met de anderen en dit vooral te doen in overleg met de directeur. Na drie kwartier sta ik buiten. Niet ontevreden, maar achteraf nog wel met vragen. Thuis neem ik nog een kop koffie en om half elf wandel ik naar de bushalte. Het is zacht weer. Nog voor twaalf uur ben ik op de werkplek. Daar verzet ik veel werk en rond ik mijn werkweek af. Maandag ligt er vast weer wat. Wedden? Om vijf uur sta ik weer bij de bushalte en om half zeven ben ik thuis. De Vrouw gaat vanavond uit, dus De Zoon en ik zijn alleen. We eten de schotels van gisterenavond. De stoemp komt nu uit de oven, overdekt met kaas, en de de pruttelpot staat nog wat langer te pruttelen. Maar smaken doen ze. Erna gaan we hardlopen. Het is nog steeds zacht buiten en het lopen gaat lekker. Aan de keukentafel lees en luister ik tot het half elf is. De Vrouw is nog niet terug, maar ik ben erg moe, dus ga ik naar boven, neem een korte douche en leg ik mijzelve in bed.
Muziek vandaag: Solid Ether (Nils Petter Molvaer), Rattle That Lock (David Gilmour), Lightdark (Nosound)

–

Woensdag 11 november:
En of het lukt. Enkele keer wakker, maar toch vooral ook veel en diep geslapen. Kwart over acht ga ik uit bed. De Vrouw is beneden, maar gaat na een uurtje naar het werk. Ik heb de werklaptop al aan, doe iets aan trajectopdrachten, wat schrijfwerk, lees de krant, enzovoorts. De Vrouw is terug rond een uur of elf en even later fiets ik naar de supermarkt voor wat boodschappen. We lunchen samen en even na een uur gaat De Vrouw weer werken. Ik heb klussen gedaan, begin aan het avondeten (pruttelpot, vandaar), werk en schrijf nog wat verder. Het is grijs, maar eigenlijk heel lekker buiten. Ondertussen staat de pruttelpot (rundvlees, uien, prei, knoflook, pepertje, restje pizzasaus, restje bouillon) te wachtevenwatwashetjuistewoordookweer? te pruttelen, oké. Ik maak verder een stoemp van aardappelen, gebakken spekjes en andijvie, plus een salade van Batavia, rode ui, bosui, komkommer en drakenfruit. Half zes zijn De Vrouw en De Zoon thuis en kunnen we aan tafel. De boel blijkt zeer goed en om zes uur is bijna alles op. De overblijfselen zijn voor morgen. De Vrouw gaat werken, er komt wel één setje kleuters leuren om snoep op deze fijne Sint Maarten, ik begin te lezen in Volk (Terry Pratchett) en bereid mijn gesprek van morgenochtend voor. De Vrouw is om kwart voor negen weer terug, ik lees en luister aan de keukentafel tot half elf. Dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: Pat Metheny Group (Pat Metheny Group), Wassail (Big Big Train), Clearlight Symphony (Cyrille Verdeaux), Theme Of Secrets (Eddie Jobson), Deliverance (Opeth), Live at Hull 1970 (The Who), The Inconsolable Secret (Glass Hammer), Courting The Widow (Nad Sylvan), Alexandrine (Grice), On The Way To Two (Kenny Wheeler & John Taylor)

–

Dinsdag 10 november:
Veel wakker vannacht, maar ook veel en diep geslapen. Opstaan is dus even een klus, maar eenmaal onder de douche geen enkel probleem. De bus heeft vertraging, dus ben ik ook iets later op de werkplek. En voort gaan we met de werkzaamheden. Gedurende de ochtend heb ik contact met Jan, met wie ik via Reinier had afgesproken dat we elkaar gaan treffen. Een afspraak is nu gemaakt voor vrijdagmorgen 20 november. Kijk, het netwerken vordert gestaag. Tussen de middag wandel ik buiten door bos en veld en na nog een middag vol dingen doen en overleggen en een slome busrit met fikse file ben ik iets over zes uur thuis. De Vrouw heeft het eten bijna klaar: de boerenkoolschotel met gehakt en spek. De overgebleven pizza’s van zondagavond komen erbij en als nagerecht zet ik roomyoghurt met perzik en met pistache op tafel.De Zoon en ik willen hardlopen, maar het regent nogal. We wachten tot het om kwart voor acht droog is en dan gaan we echt. Welnu, helemaal droog is het niet en wordt het ook niet. Sterker nog: het is af en toe flink nat. Maar het maakt me niet uit; de temperatuur is gewoon hoog en ik vond het heerlijk om te lopen. En weet je wat helemaal mooi is? Ik loop vrij gemakkelijk mijn twee rondjes langs het kanaal en het half uur zonder onderbrekingen. Half negen ben ik weer binnen. Ik lees (The Light Fantastic uit) en luister aan de keukentafel. Iets voor half elf ga ik naar boven en neem een snelle douche. En dan? Dan ga ik slapen. Als het lukt. Vast wel.
Muziek vandaag: A Sort Of Homecoming (Anathema)

–

Maandag 9 november:
Opstaan is niet makkelijk, maar als ik er uit ben, is het prima. Ik kom lekker op gang en voel me opgewekt. Buiten is het zacht en aangenaam; het is fijn wandelen naar de bushalte en in Schaarsbergen van de bushalte naar de werkplek. Ik ben op tijd. In de ochtend heb ik veel gelegenheid om van alles te doen en af te handelen; in de middag heb ik van allerlei overleggen. Tussen de middag wandel ik ook nog een rondje buiten, Een collega belt plots: waarom ik toch niet voor mijzelf begin om die puike persberichten en folderteksten voor de organisatie te schrijven; de afdeling Communicatie vertikt het en in het kader van ‘ondernemerschap’ zou zoiets een mooie stimulans voor mij zijn. Ik leg een en ander maar even uit, dat ik al bezig ben. Op zich wel een goede tip en zeker iets om eens te overwegen of ik niet als een soort freelancer af en toe in eigen tijd dit soort opdrachten zou kunnen aannemen (moet ik nog wel uitzoeken hoe dat belastingtechnisch zit en wat redelijke tarieven zijn). Aan het eind van de dag – om half zeven om precies te zijn – ben ik weer thuis. Daar komt net De Zoon ook binnen en heeft De Vrouw het avondeten klaar. We hoeven alleen maar aan te schuiven voor de bamisoep. Die eten we. Aansluitend gaat De Vrouw nog werken en ben ik alleen beneden. Het regent stort, dus moeten De Zoon en ik onze ronde hardlopen wederom uitstellen. Ik werk de webstek bij. Ondertussen hoor ik een plaat van Kenny Wheeler en John Taylor en als ik het hoesje kijk en de bijkomende notities lees, merk ik op dat koperblazer Wheeler wel eens overleden zou kunnen zijn. Even wikipedia erbij en jawel: vorig jaar. Ach zo. Jammer. Ik blader nog wat door zijn discografie en kom bij pianist John Taylor en krijg nou wat, die os afgelopen juli overleden. Dubbele schok. Vreemde gewaarwording. Ik lees en luister nog tot het tien uur is en dan ga ik naar bed.
Muziek van vandaag: Deliverance (Opeth), Damnation (Opeth), On The Way To Two (Kenny Wheeler & John Taylor)

–

Zondag 8 november:
Half tien sta ik op. Beneden de vaatwasser uitruimen, de was vouwen en koffie drinken. Staartje krant. Koffie en bijpraten met De Vrouw. Dan lopen we samen naar buiten voor het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is zonnig, mooi, aangenaam. Mag het zo blijven? Terug nemen we nog meer koffie en ik bereid de brunch voor: tosti’s van het overgebleven Turkse brood van gisteren met eieren en sla. De Zoon en ik brengen lege flessen en bierkratten naar een supermarkt wat verderop. De rest van de middag zien De Vrouw en ik de film De 100-jarige die uit het raam klom en verdween. Ik las het e-boek anderhalf jaar geleden en deze rolprent is een aardige weergave ervan, goed voor negentig minuten uitstekend vermaak. Dan ga ik naar de keuken en tref voorbereidingen voor het eenvoudige avondeten. Ik maak een salade van komkommer, bosui, drakenfruit en pitahaya. Voorts warm ik wat resten van afgelopen donderdag en vrijdag op, zet ik een rosbief in de oven en maak ik pizza’s van het laatste Turkse brood, tomatensaus, rode ui, allerlei vleeswaren, bosui, paprika en kazen. De smaak van alles is prima en van de afdeling pizza blijft minder dan de helft over. Als alles opgeruimd is, ga ik aan keukentafel zitten lezen en luisteren. Om tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: The Deform Variations (Adam Holzman), Romance Of The Victorian Age (Rick Wakeman & Adam Wakeman), Mule Variations (Tom Waits), Transcience (Steven Wilson), Peter Gabriel (Melt) (Peter Gabriel), Peter Gabriel (Security) (Peter Gabriel), Offramp (Pat Metheny Group), Gone To Earth (David Sylvian)

–

Zaterdag 7 november: Verjaardag van De Zoon
Het is kwart over acht en ik ga uit bed. De Vrouw begint een fikse verkoudheid te ontwikkelen, waardoor zowel zij als ik niet goed kan (uit)slapen. Vervelend voor haar; ik vind het niet erg dat ik op tijd op ben. Douche, koffie, klussen, krant en een boodschappenronde langs de bio- en de Turkse winkel. Thuis meer koffie. Ik ga – op verzoek van De Zoon – tomatensoep maken. De Vrouw gaat met De Zoon en de auto de laatste boodschappen halen even verderop. De soep pruttelt en de houmous komt op smaak. Ook maak ik een Zoon-foto-feestmap op de computer. We lunchen. Drie uur komt het eerste bezoek voor De Zoon binnen. Oma is er, opa, Zus met Zwager en Neef, Mike, Patrick, Heidi, Daan, Freek, Marja, Robert, Richard en Auke; het wordt een mooie boel. Fijn gezelschap, ik ben wel bezig met dingen doen en regelen, maar het voelt allemaal goed. Het eten gaat ook zo goed als op en nog voor elf uur is iedereen vertrokken. Ik ruim nog wat op en dan is het tijd om toe te geven aan mijn vermoeidheid.
Muziek: Watercolors (Pat Metheny), het bonusplaatje bij Love Fear And The Time Machine (Riverside), The Endless River (Pink Floyd), Relayer (Yes), Live (Electric Light Orchestra), Live in Amsterdam (Candy Dulfer), Roxy – The Movie (soundtrack) (Frank Zappa), Wing Beat Fantastic (Mile Keneally), Bright Size Life (Pat Metheny)

De schrijver keek door het grote raam naar binnen. In de winkel zag hij bijna niemand. Zou ze vanochtend nog boodschappen komen doen? Het was woensdag, de dag dat hij haar hier eerder had ontmoet. Hij dacht terug aan enkele weken geleden. Toen botste hij in het winkelpad waar de aardnoten, de tofu en het zeewier lagen, bijna tegen haar op.
‘Het gaat goed met jou, ik zie het aan je!’ had ze gezegd.

(more…)

… including a surprise performance of Pauw in Plato Apeldoorn …

Vrijdag 6 november:
Geloof het of niet, maar slapen gaat bij vlagen zeer goed. Iets met verwachtingen en druk en dat die er niet of nauwelijks zijn of dat ik die los kan laten? Half negen ga ik uit bed. Beneden blijkt dat De Vrouw ook al weg is. Ik ben een dag alleen. Nou, tot half drie dan. Eerst maar eens koffie, muziek aan en de krant lezen. Dan wat aandacht voor mijn aandachttraining en vervolgens op zoek naar de (wachtwoord)gegevens om mijn modem te resetten. Niet te vinden. O. Er zit niets anders op dan het modem naar de fabrieksinstellingen terug te brengen, met al de risico’s van dien. Dus als er vanaf heden geen aantekeningen in deze blog staan, dan weet u waardoor het komt. […] Inmiddels is het 30 juni 2029 en is het probleem opgelost. Of wacht. Het gaat goed. Resetten is een peulenschil; alleen het opnieuw instellen van telefonie is minder gemakkelijk. Ik ga eerst een boodschappenronde doen. Kost me een uurtje. Aansluitend bel ik de helpdesk van de internetleverancier en een half uur later is alles voor elkaar. Er is nog wel wat ruis op de bekabeling, dus vervanging is de volgende stap mocht internet nog steeds verbindingsproblemen kennen. Ondertussen heb ik nog maar drie kwartier om te lunchen en dan stap ik op de fiets naar de aandachttraining. Een bijeenkomst met als thema: toelaten. Kijk. Laat het er maar zijn. Hier en nu. Daarnaast aandacht voor bewegen. Zwik oefeningen mee en tot volgende week. Als ik om half zes thuis kom, is De Vrouw ook net binnen. Ik kook een stevige chili met een salade van krulsla, komkommer, bosui, peer en avocado. Zo op. In de avond is een set van twee collega’s van De Zoon op bezoek om zijn verjaardag (alsnog) te vieren. Leuk. We zien mooie kanten van De Zoon die we doorgaans niet zo vaak zien. Nog leuker. Half twaalf zijn zij weer vertrokken, vind ik het welletjes en zeg ik goedenacht en tot morgen. Tot morgen.
Muziek vandaag: Offramp (Pat Metheny Group), Macrocosm Microcosm (Pauw), As Falls Wichita, So Falls Wichita Falls (Pat Metheny & Lyle Mays), Love Fear And The Time Machine (Riverside), Grace For Drowning (Steven Wilson), Wolflight (Steve Hackett), The More You Know (Jon Anderson)

–

Donderdag 5 november:
Tussen drie en vijf ben ik wakker, maar dan slaap ik nog een half uurtje diep. Opstaan is lastig, maar daarna gaat het wel. Half acht loop ik de deur uit naar de carpoolplek en een dik uur later kom ik aan op de werkplek. Geslaagd volle dag weer. Ik kan heel veel doen en alles wat ik moet doen, heb ik aan het eind van de dag gedaan. Daar hoef ik dan niet meer van wakker te liggen vannacht en de komende nachten. Tussen de middag loop ik een rondje door bos en veld. Op de terugweg staat de bus stil op de snelweg. Ver na half zeven ben ik weer thuis. De Vrouw serveert een groenteschotel van ui, groenlof, zoete aardappel, courgette en pruimen, met gebakken schnitzels (De Zoon mocht kiezen) en een salade van veldsla, rode kool, tomaat en komkommer. Goed. Even gaat het over de pc: al een tijdje kampen we met verbindingsproblemen (en dus ook geen telefoon en tv) en ik moet het modem resetten en daarvoor heb ik een wachtwoord nodig en waar had ik het mapje met informatie daaromtrent ook weer gelaten? Kortom: het gesprek gaat er nogal eens over en dan heb ik steeds het idee dat ik van alles moet. Dat levert dan weer druk op en die wil ik graag loslaten. Niet dat het altijd lukt, maar ik doe mijn best. Na het eten ga ik aan de keukentafel zitten, open The Light Fantastic (Terry Pratchett) en lees en luister tot een uur of half elf.
Muziek vandaag: Wassail (Big Big Train), Bright Size Life (Pat Metheny), Watercolors (Pat Metheny), The Ghosts Of Pripyat (Steve Rothery)

–

Woensdag 4 november:
Veel beter geslapen, vannacht. Mooi. Vanmorgen verloopt alles soepel en voorspoedig. Op de werkplek vindt de tussenevaluatie van mijn oriëntatietraject plaats. Henk heeft rapportage geschreven, ik ook. Leidinggevende, coach en ikzelf zijn tevreden over de voortgang en de ontwikkelingen. Ik krijg ook veel complimenten. Aansluitend een trajectgesprek. Deze keer valt het ietwat filosofisch uit. We hebben het over compassie, met vriendelijkheid naar jezelf kijken, over de kernkwadranten en over LinkedIn. Kortere, maar prettige bijeenkomst. Tussen de middag loop ik door veld en bos. Half zeven ben ik thuis. De Vrouw serveert eten: een curry van spek, paprika, knolselderij en Chinese kool, met ernaast hamburgers en een salade van tonijn, bosui, komkommer en rode kool. Om half acht lopen De Zoon en ik ons rondje hard. Het begint (flink) te regenen, dus halverwege vlucht ik naar binnen. Nu merk ik al wel dat het me niet lukt om een half uur aaneengesloten te lopen en ik moet al een korte wandelpauze inlassen. De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Wassail (Big Big Train), Pat Metheny Group (Pat Metheny Group), As Falls Wichita, So Falls Wichita Falls (Pat Metheny & Lyle Mays)

–

Dinsdag 3 november:
Slapen is niet zo goed gelukt. Veel wakker, onrustig. Toch sta ik goed op en ga ik goed de deur uit. Er is weer ruimte in mijn hoofd; zondag en gisteren hebben me goed gedaan. Ik ben mooi op tijd op de werkplek en doe daar wat ik moet doen. Tussen de middag loop ik een rondje door bos en zon. In de middag is er een overleg en rondleiding in een andere locatie ergens in andere bossen. Het maakt dat ik pas om zeven uur thuis ben. Niet erg, maar ik ben ook zeer vermoeid. De Vrouw heeft een schotel van rode en groene kool gemaakt en varkenshazen gebraden. Ook is er een nagerecht: taart van De Zoon die overgebleven is. Eveneens niet erg. De rest van de avond lees en luister ik tot kwart voor tien. De cirkel is uit. Dan ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Macrocosm Microcosm (Pauw), Jim Hall & Pat Metheny (Jim Hall & Pat Metheny)

–

Maandag 2 november:
Negen uur uit bed. Koffie, krant. Dan wandel ik langs het kanaal naar het huis van Auke om de fiets van De Vrouw op te halen. Het is mistig en mooi, maar wel koud. Op de markt koop ik kaas en fruit; aansluitend rijd ik langs de supermarkt voor wat boodschappen. Thuis nog meer koffie. De Vrouw is aan het opruimen en komt nogal wat nostalgia tegen. Leuk. We lunchen met veel kaas en een biobrood van de markt. Ik wandel nog een keer langs het kanaal naar de Turkse winkel voor pepers, paprika’s en bananen. Dan ga ik aan de keukentafel zitten voor wat huiswerkopdrachten. Echt veel komt er niet uit mijn vingers, maar ik had het meeste al gedaan. Uiteindelijk stuur ik alles naar Henk, met de opmerking dat ik sinds twee weken geleden niet heel veel ben opgeschoten. Eind van de middag maak ik de bamisoep (iemand moet het toch doen) en als De Zoon terug is van werken eten we die grotendeels op. Kwart over zeven lopen De Zoon en ik ons rondje hard door duisternis en opkomende mist. Het lukt me weer om onafgebroken mijn half uur te rennen en nog in niet onaardig tempo ook. Weer terug lees en luister ik aan de keukentafel tot het (vroeg) tijd is om naar boven te gaan voor wat oefeningen en om te gaan slapen.
Muziek vandaag: The Heritage Suite (Rick Wakeman), Beat The Border (Geoffrey Oryama), Way Down Below Buffalo Hell (Jam Nation), The Drummers Of Burundi (The Drummers Of Burundi), Peter Gabriel (Car) (Peter Gabriel), Peter Gabriel (Scratch) (Peter Gabriel), Brilliant Trees (David Sylvian), Alchemy – An Index Of Possibilities (David Sylvian), The Road To You (Pat Metheny Group)

–

Zondag 1 november:
Half tien ben ik wakker. Ik heb niet zo goed geslapen. Er is veel druk in mijn hoofd. Volte, bestaat dat woord? Of alles vol zit. Beneden is Luc al bijna klaar met ontbijt. We drinken koffie en hij vertrekt. Dan ruimen De Vrouw en ik wat op. Nog meer koffie. Ik maak brunch. Erna wandel ik naar het centrum. De Vrouw zal straks met mijn fiets volgen. Het is zonnig en schitterend herfstweer. Vanmorgen heb ik niet mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal kunnen lopen, maar nu kan ik langs het kanaal wel de gebruikelijke zondagmorgenfoto’s maken, ook al is het zondagmiddag. In het café ruimen we de Zappaloweenspullen op en drinken we nog iets. Dan wandelen we naar het huis van Auke om de fiets van De Vrouw op te halen. Helaas heeft ze de fietssleutel thuis laten liggen. Ik fiets op mijn eigen fiets naar huis; De Vrouw komt met Auke en Sven mee. We zien de Roxy Movie en Drive Home (Steven Wilson) en nog wat stukjes van wat dvd’s. Ook eten we iets en na tienen zijn we weer alleen. Even uitblazen van een mooi weekend. Ik lees en luister nog iets aan de keukentafel en ga om elf uur slapen.
Muziek vandaag: Macrocosm Microcosm (Pauw), Strictly Gravy (Lex Bronkowitz Orchestra), The Early Years (Tom Waits), The Early Years vol 2 (Tom Waits), Roxy – The Movie (dvd) (Frank Zappa), Drive Home (blueray) (Steven Wilson), Macrocosm Microcosm (Pauw)

–

Zaterdag 31 oktober: Zappaloween
Ik ben om tien uur echt wakker en ga uit bed. Koffie, krant. Dan wandel ik langs het kanaal naar de Turkse winkel. Het is zonnig en schitterend buiten. We lunchen. Ik zet de foto’s van gisterenavond op de webstek. Half vier fietsen we naar het centrum. We zetten de rijwielen bij het huis van Auke neer en lopen naar Art café Sam Sam. Daar zitten onze Zweedse, Duitse, Haarlemse en Apeldoornse vrienden al. Lex en Bruno fiedelen wat weg op gitaar en accordeon. Het is vier uur en nu blijkt dat de rest van het programma pas om negen uur start. Heeft het te maken dat Billy niet komt meezingen, wegens ziekte van zijn mama? Ik weet het niet. Het betekent in ieder geval dat we om vijf uur bij de nieuwe Plato een kort optreden van Pauw kunnen zien. En wat is dat mooi. Het geluid in de kelder is hard en schel, maar ik hoor er veel prachtigs doorheen. Jaren zestig psychedelica, bijvoorbeeld. Ik koop dan ook de nieuwe plaat Macrocosm Microcosm. Na een half uur is het alweer afgelopen. We eten iets bij de grill naast het café en dan gaan we het café zelf binnen. Er komt langzamerhand redelijk wat volk kijken, maar echt veel wordt het niet. Zappa Talks is een project van Wan en Marco en wat voor eentje: interviewfragmenten van Zappa begeleid door weirde muziek vol bekende loopjes en melodieën. Een half uur is veel te kort! Dan volgt een vet uur FoolZ: gedegen en ronduit goed. In deze set komt nieuw bandlid percussioniste Linda goed uit de verf. Pas om elf uur betreedt Lex Bronkowitz Orchestra het podium en geeft een show weg die z’n wiedewederga niet kent. Allemensen. Het is complex, retestrak, virtuoos, geweldig. Alexander speelt waanzinnige solo’s, de pianist is debiel, de drummer heeft zo z’n Brufordkantjes, de bassist is strak als wat en zangeres Katharina heeft een dijk van een stem. Na vijf kwartier is de koek op, maar wil het weinige volk dat dit wél heeft getrokken nog meer. We krijgen twee stukken voor de tweede keer en dat is helemaal niet erg. Echt niet. Uiteindelijk is het een uur geweest en ben ik doodmoe en wil ik slapen en ik kan gaan. De Vrouw komt later met Luc met een taxi; haar fiets halen we morgen weer op. En dus ben ik na kwart voor twee thuis en kan ik bewusteloos vallen. Niet dat het lukt, overigens.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Country Airs (1996 rerecorded version) (Rick Wakeman), Roxy – The Movie (Frank Zappa), The Raven That Refused To Sing And Other Stories (Steven Wilson), Live At The Orpheum (King Crimson)

Banned From Utopia
Ray White: vocals, guitar
Robert Martin: vocals, keyboards, saxophone, french horn
Tom Fowler: bass
Albert Wing: tenor sax, soprano sax
Joel Taylor: drums
Robbie ‘Seahag’ Mangano: guitar, vocals

Setlist

01 Zoot Allures, including band introduction
02 Zomby Woof
03 I’m The Slime
04 Village Of The Sun
05 Dupree’s Paradise
06 Society Pages
07 Trouble Every Day
08 I Ain’t Got No Heart
09 Marqueson’s Chicken
10 Big Swifty
11 City Of Tiny Lites, including drum solo
12 Montana
13 Bamboozled By Love, including audience participation
14 The Illinois Enema Bandit

Encore I
15 Andy
16 Whipping Post

Encore II
17 Peaches En Regalia