Bas Langereis leest u voor!

Omdat ik foto’s maakte, sta ik er zelf niet op. Leuk is dat.

Voorgelezen teksten:
Reinier Groenendijk: Willem (uit: Bas, Willem en ik) + nieuw verhaal uit de waslijnserie
Willem Bierman: alle gedichten uit Plaatsbepaling op Vlieland
Bas Langereis: Het grote geheim van meneer Van Veen (uit: Bas, Willem en ik)

Lees hier het bericht op ApeldoornDirect.

‘Bas, Willem en ik’ lezen voor tijdens Schrijverscafé in @CafeetjevMarja, za 4 juni 16.00 in Apeldoorn @CultuurBuur pic.twitter.com/kAPpstLjBr

— Bas Langereis (@balangereis) 31 mei 2016

Vrijdag 10 juni:
Wel ben ik voor zes uur wakker. Goed wakker. Slapen ging niet zo heel goed. Ik ga uit bed, doe de gebruikelijke doordeweekse dingen en bewerk foto’s van gisterenmiddag. Half negen ben ik op de nieuwe werkplek voor nieuwe klussen. Die zijn er. Halverwege de ochtend overvalt me de vermoeidheid plots en even zijn er momenten van beklemming. Ik weet de dag door te komen, maar optimaal gaat het niet. Vier uur fiets ik er weer weg. Ik rijd langs de biowinkel en de Turkse winkel voor weekendboodschappen. Thuis is het gedaan. Ik heb hoofdpijn, voel de druk op mijn hoofd, hoor alles (vooral de genadeloze pieptoon) zeer indringend binnenkomen en heb vlagen van angst. De Vrouw heeft een eenvoudig maal gemaakt: kipkarbonades met een salade. De Zoon eet met collega’s buitenshuis. Tijdens het eten merk ik weer eens dat als ik bezig ben, ik niet zo last heb van alles wat me aangrijpt en kan ik een gesprek voeren. De vermoeidheid blijft. Wel ga ik na het eten mijn ronde hardlopen. Het kost me veel, maar het lukt me goed. Erna wil ik het liefst buiten in de tuin blijven zitten, maar een buurman wil langdurig het starten van zijn motor testen en het lawaai maakt me prikkelbaar. Dan maar naar binnen, de stilte in. Hoewel: daar is tv en een telefoonspelletje van De Vrouw. Ik kan nog een uurtje lezen aan de keukentafel en dan moet ik om half tien naar bed.
Muziek vandaag: geen

–

Donderdag 9 juni:
Vroeg op. Wekker vergeten een uur later te zetten. O. Niet erg. Veel tijd om de webstek bij te werken. Dan naar de nieuwe werkplek. Daar heeft de baas een hectische dag; ik kan in alle rust de werkzaamheden doen die er liggen en meer. In de namiddag gaan we met het hele team van medewerkers op stap. We wandelen een ‘kunstroute’ langs de parken en door het centrum van het zo majestueuze Apeldoorn en belanden op het terras van een eet- en drinkgelegenheid waar we worden voorzien van eten en drinken. Veel zon, leuke mensen en aardige gesprekken. Rond acht uur merk ik dat alle energie op is en ik volledig inzak. Kwart voor negen ben ik thuis. Eerst een moment bijpraten: het saus- en schilderwerk in het nieuwe huis van De Zoon is bijna klaar; De Vrouw is naar de tandarts geweest voor een grote verbouwing na haar valpartij van enige weken geleden. Ik kan nog een uurtje aan de keukentafel lezen en luisteren, maar dan is de koek voor vandaag toch echt op. Even na tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Warp (Jon Balke)

–

Woensdag 8 juni:
Het is koel vanmorgen. Alle ramen en deuren staan open en ik wacht met kleren aantrekken. In alle vroegte kan ik rustig op gang komen. Op tijd ben ik ook weer op de werkplek, vandaag in Arnhem. Daar doe ik veel. Tussen de middag wandel ik door zon en bos. De Vrouw belt halverwege de middag. Ze is bij de bedrijfsarts geweest; die heeft haar geadviseerd om nog drie weken rust te nemen om duurzaam te herstellen van de wondroos. Nu nog even haar leidinggevende ervan overtuigd zien. Ikzelf zie ook graag dat ze zorgvuldig herstelt, zodat ze energie heeft om het leven volledig te herpakken, zich beter in haar lijf voelt en optimaal levenslustig wordt. Om zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw heeft het avondeten klaar: een schotel van kip, paprika, courgette, wortel en roomkaassaus, plus een salade van tomaat, komkommer, ui en wortel. Een half uur later zitten De Zoon en ik op de fiets. In het nieuwe huis is het sausen bijna klaar; morgen houtwerk schilderen en wie weet kunnen we dan schoonmaken en spullen gaan overhuizen. Het schiet op! Thuis ga ik mijn ronde hardlopen. Het is er geweldig weer voor: niet te warm. Ik loop rustig en het gaat lekker. Op viervijfde houd ik mijn wandelpauze en de rest loop ik ontspannen uit. En dat terwijl ik van de week een keer heb overgeslagen. Mooi. Het is net te fris voor in de tuin, dus lees en luister ik aan de keukentafel tot tien uur.
Muziek vandaag: Looking On (2016 remastered 2cd) (The Move)

–

Dinsdag 7 juni:
We hebben geslapen met het raam wagenwijd open. Ik word wakker met een fris windje langs mijn lijf. Het is nog geen half zes en ik sta op. In alle rust kom ik op gang. Als ik naar de bushalte loop, is het buiten heerlijk. Ik ben weer zeer op tijd op de werkplek. Daar is het ook niet echt heel druk en ik kan allerlei werkzaamheden doen en achterstallig spul afhandelen. Tussen de middag wandel ik langs bos en door veld en zon en warmte. In de middag werk ik in alle kalmte verder. Om zes uur ben ik thuis. Daar maak ik avondeten: een stoemp van bio- en zoete aardappel met spekjes en andijvie, plus biosaucijzen en een salade van bleekselderij, komkommer, bladsla, tomaat en walnoten. Het smaakt goed. Zo rond half acht fietsen De Zoon en ik nog een keer naar de bouwmarkt voor een emmer saus. Die brengen we naar het nieuwe huis. De schilder schiet goed op; nog slechts de badkamer, de hal en een stukje plafond in de woonkamer gesausd en dan het houtwerk geschilderd. We maken nogmaals een rondje om te zien wat er echt nog aan boodschappen op de lijst voor zaterdag moet en dan weer terug naar huis. Daar een half uurtje in de tuin; vervolgens het laatste uur van vandaag lezen en luisteren aan de keukentafel. Dan is het tien uur.
Muziek vandaag: Folklore (Big Big Train), Warp (Jon Balke)

–

Maandag 6 juni:
Lukt het met slapen? Een beetje. Ik ben weer vroeg op. Beneden gooi ik de deur naar de tuin open en een vlaag van koude komt het huis binnen. Dat is voor het huis wel lekker, want het is de afgelopen paar dagen goed warm geworden binnen. Heel op tijd weer op de werkplek. Er ligt een leuke stapel zaken die ik wil afhandelen en dat lukt me ook nog. Tussen de middag wandel ik door zon, veld en bos. In de middag ga ik met Ger (voor wie ik allerlei werkzaamheden verricht) mee naar een overleg met afdeling P&O over de inzet van ervaringsdeskundigheid. Ha, hij heeft me gevraagd aan te schuiven; lepe zet, want ik zit er vooral vanuit eigenbelang. Ik kan in ieder geval vertellen dat ik ook ervaringsdeskundige ben en doende om te onderzoeken hoe ik mijn ervaringskennis kan omzetten in ervaringsdeskundigheid. Veel levert het (nog) niet op. Om zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw heeft veel snijdwerk al gedaan; ik vul pakketjes met poonfilets, wortel, ui, paprika, ingelegde citroen en kruiden, zet die in de oven, bak aardappelschijfjes en maak een fikse salade van komkommer, bosui, bleekselderij en tomaten. Mooi eten en het is op voor we het weten. Dan gaan De Zoon en ik op de fiets naar de bouwmarkt. Daar kopen we voorstrijkmiddel voor de plafonds (die nog altijd vol vochtrestplekken zitten; de woningcorporatie lijkt er toch niets aan te gaan doen). In het nieuwe huis monteren we een lamp in de badkamer en zoeken we in de meterkast uit welke groep waar zit. De schilder is vandaag mooi opgeschoten. Nog maar een enkele wand, de plafonds en de kozijnen. Half negen zijn we weer terug en zak ik in. Alle energie is op. Ik kan nog iets lezen in de tuin en later wat luisteren aan de keukentafel. Tien uur haal ik net.
Muziek vandaag: One Live Badger (Badger)

–

Zondag 5 juni:
Half negen uit bed. Koffie, klussen, webstek. Eind van de ochtend als De Vrouw ook beneden is, wandelen we ons gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is zeer zonnig en al aardig warm. Thuis nog een kop koffie en vervolgens maak ik lunch. In de middag zit ik een moment in de tuin te lezen. Even na drieën fiets ik naar het centrum. In en bij een café presenteert een plaatselijk collectief haar boekje vol soap. Reinier is een van de vijf auteurs en Willem doet het inleidende woord. Hoop bekenden verder. Het is heel aardig, maar na anderhalf uur heb ik het gezien. Thuis nog een kwartier in de tuin en dan prepareer ik avondeten. Vanavond wél de varkenshazen, met daarbij een groentecurry van ui, peper, knoflook en zoete aardappel, plus een salade van bosui, bleekselderij, komkommer en tomaten. Extra is het restje pastasaus van afgelopen week. De boel gaat er goed in en al alles is opgeruimd, lees ik langdurig in de tuin. Verhip, ik merk dat ik heel moe en snotterig word. Negen uur ga ik naar binnen en aan de keukentafel lees en luister ik nog een klein uur.
Muziek vandaag: Siwan (Jon Balke), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Ma Ya (Habib Koité & Bamada), Mraya (Abdel Ali Slimani), Narcotango 2 (Carlos Libedinsky), The Unquiet Sky (Arena)

–

Zaterdag 4 juni: ‘Bas, Willem en ik’ lezen voor tijdens het Schrijverscafé in het Cafeetje van Marja
Acht uur ben ik beneden. Koffie, klussen en krant. Die krant lees ik in de tuin. Verwachting was dat het wat regenachtig zou zijn, maar vooralsnog is het zonnig en warm. Halverwege de morgen fiets ik een boodschappenronde langs de biowinkel, markt en Turkse winkel. Aansluitend lunchen we en dan fietsen De Zoon en ik nog eens naar het nieuwe huis. We nemen een trap mee daar wat maten op. Halverwege de middag rijd ik naar het centrum. Op het buitenterras van een kroeg vindt een Schrijverscafé plaats. Bas, Willem en ik doen ook mee, zij het verdeeld tussen andere dichters, vertellers en voorlezers. Ik vind het niveau wel zeer verschillend, maar doordat ieder tien minuten heeft is de middag afwisselend. Volgens mij maak ik met mijn bijdrage Het grote geheim van meneer Van Veen een zeer goede indruk op het veertigkoppige publiek. Dat is altijd mooi. Leuke bijeenkomst en wie weet komt er een herhaling. Pas tegen half acht ben ik thuis en we vinden het te laat om nog varkenshazen te braden, dus wandelen we gedrieën naar de grillzaak op de hoek. Daar hebben ze geen varkenshazen op de kaart; desondanks eten we er onze buiken vol. Even na half negen loop ik mijn ronde hard. Het is nog steeds warm en benauwd en ik heb enkele korte pauzes nodig. Toch is het lekker om te lopen. Ik koel wat af in de tuin. De laatste drie kwartier lees en luister ik aan de keukentafel en om kwart voor elf ga ik proberen te slapen.
Muziek vandaag: Souvenance (Anouar Brahem), The Guide (Wommat) (Youssou N’Dour), Nu-Med (Balkan Beat Box), Night Song (Nusrat Fateh Ali Khan & Michael Brook)

De schrijver schrok. Van alles schoot door hem heen. Wat zag en las hij nou de laatste tijd veel in het nieuws? Bestuurders van voertuigen zitten tegenwoordig veel te bellen of te appen achter het stuur. Ze hebben zo minder aandacht voor het verkeer. Een groot risico op ongevallen, dus. Ook fietsers maken er een rommeltje van, vindt de minister. En dus zou bellen en appen op de fiets verboden moeten worden.

(more…)

Op vrijdagmiddag 27 mei 2016 ondertekening huurcontract en overdracht sleutel van een eigen huurhuis!
En nu plannen maken voor klussen en aankopen…

–

Zondag 29 mei brengen we nog wat spullen en voeren we de eerste kleine werkzaamheden uit.

In de dagen erna begint het klussen:

Het sausen schiet op … Woensdag 8 juni:

Zaterdag 11 juni het onvermijdelijke: naar de Zwödse Mökwinkel!

En dan komt het schoonmaken en opbouwen …

14 t/m 18 juni: monteren van de Zwödse Mök

En daarna komt het afwerken, verhuizen en inruimen.

Donderdagavond 30 juni voor het eerst slapen in het nieuwe huis.

En vrijdagmorgen 1 juli ziet mijn oude slaapkamer er wel heel triest uit:

Zondag 3 juli dan nog maar eens naar de Zwödse Mökwinkel:

De laatste klussen voor de vakantie…

Vrijdag 3 juni:
Opnieuw onrustig geslapen. Toch sta ik goed op. Ik kom rustig op gang. Door lichte miezermotregen fiets ik naar de nieuwe werkplek. Daar ligt weer van alles en dat alles voer ik uit. Om vier uur vertrek ik er weer. In de plaatselijke boekhandel leg ik tien exemplaren van het boek Kunst-Zinnig-Brein: door kunst weer perspectief ter consignatie. Dan via de supermarkt terug naar huis. Ik maak avondeten: een curry van bioworst, bosui, peper,courgette en zoete aardappel, met ernaast een salade van rode biet en ei met een dressing van walnoot, knoflook en honing. Om zeven uur zitten De Zoon en ik op de fiets voor een rondje winkels en bouwmarkt. We zien plafondlampen, banken en kasten, maar brengen uiteindelijk slechts een droogloopmat naar het nieuwe huis. Wel hebben we veel ideeën en indrukken opgedaan. Iets voor negenen zijn we weer terug. Ik lees eerst nog even buiten, later luister ik ook binnen aan de keukentafel. Kwart voor elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Femi Kuti (Femi Kuti), Music For Wastelands (Ossicles)

#GRATIS morgen 4/6 16.00 uur in @CafeetjevMarja in Apeldoorn: ‘Bas, Willem en ik’ lezen eigen werk. @CultuurBuur pic.twitter.com/e2mKJnPzWl

— Bas Langereis (@balangereis) 3 juni 2016

–

Donderdag 2 juni:
Ik slaap niet goed. Het bericht over een naaste en jonge collega, die drie weken terug na een jaar slopende ziekte weer wat perspectief in het leven leek te hebben maar nu te horen heeft gekregen dat haar kanker zeer agressief is teruggekeerd én onbehandelbaar is, houdt me bezig. Nogal. De wandeling naar de carpoolplek is fijn en rustgevend. Op de werkplek is de verslagenheid groot; her en der moeten emoties en gedachten gedeeld en dat maakt dat ik niet echt opschiet met alle werkzaamheden die ik voor vandaag had gepland. Dat is niet erg. De werkelijkheid is weer eens voorbijgekomen en de relativerende inzichten over waar het in het leven wezenlijk om gaat, gaan vandaag voor. Tussen de middag wandel ik door zon en bos. Half zeven ben ik thuis. Ik ben benieuwd naar hoe het De Zoon vandaag is vergaan. De schilder is begonnen in de keuken. Mooi. De Vrouw heeft een kipcurryachtige schotel gemaakt met een boel salade en die is snel op. Zeven uur al zitten we in de auto. Op de meubelboulevard bezoeken we een beddenzaak. We zeggen nog zo tegen de mevrouw die ons het een en ander uitlegt en laat zien: ‘We komen alleen om te neuzen.’ Iets meer dan een uur later heeft De Zoon een prachtbed gekocht. Het kost hem veel moeite om overzicht te krijgen over wat allemaal kan en hij vindt het lastig om bepaalde zaken die in zijn hoofd genesteld zitten los te laten, maar uiteindelijk is hij duidelijk tevreden. De gedachte dat het bed geregeld is, maakt alweer ruimte. We kunnen zelfs bij buurwinkels naar binnenlopen en gewoon rondkijken om ideeën op te doen voor bank, salontafel en eetkamerset. Negen uur zijn we thuis en ik ga nog een rondje hardlopen. Ik heb de vaart erin en het gaat me goed af, ook al is het zwaar. Het is gelukkig minder benauwd dan eerder deze week. Toch moet ik iets voor viervijfde mijn pauze houden. Ik ben heel moe. Niet erg. Thuis kan ik nog een half uurtje iets lezen en luisteren en dan lig ik om half elf in bed.
Muziek vandaag: Wassail (Big Big Train)

–

Woensdag 1 juni:
Rustige start van de dag. Op de nieuwe werkplek is het eveneens rustig, maar niet als het om werkzaamheden gaat. Er is best veel, maar ik hoef niet te haasten en kan het ruimschoots afhandelen. Vier uur ben ik klaar en ga ik naar de boekhandel om afspraken over consignatie te maken. Dat lukt half; de zaak wil er natuurlijk wat aan verdienen en dus moet de verkoopprijs omhoog. Da’s fijn, maar hoe veel? Zo maar 35% erbovenop? Thuis maak ik een stevige pastasaus, kook ik spaghetti en maak ik een salade can komkommer, bosui, peer en avocado. Uitzonderlijk fijn te vreten, al zeg ik het zelf. De Zoon moet in de avond ‘huiswerk’ voor het UWV maken, dus gaan we niet naar het nieuwe huis. Wel zoek ik allerlei spullen bij elkander die hij morgen mee kan nemen als de schilder begint. Het laatste uur lees en luister ik aan de keukentafel. Tien uur maak ik het.
Muziek vandaag:The Source (Afro Celt Sound System), Live In Concert (Emersonl Lake & Powell)

–

Dinsdag 31 mei:
Slapen gaat redelijk, opstaan gaat goed. Buiten is het zacht en zonnig. Zeer op tijd op de werkplek. Daar val ik in allerlei overleg in voor vakantiehoudende collega. Ook ligt er weer werk voor de boekverkoop en ik overleg tussendoor over de mogelijkheden mijn ervaringskennis om te gaan zetten in ervaringsdeskundigheid en daarvoor eventueel scholing te krijgen. Tussen de middag wandel ik door veld en bos en om zes uur ben ik thuis. De Vrouw serveert het restant van de spinazietaart, deze keer samen met kalkoenshoarma en een salade van komkommer, nectarine en tomaat. Nog een uur later rijden we met De Zoon naar een grote bouwmarkt aan de andere kant van Apeldoorn. Daar halen we veel verfbenodigdheden en die brengen we dan weer naar het nieuwe huis. Half negen zijn we terug in ons eigen oude huis. Ik ga nog een ronde hardlopen. Opnieuw is het buiten zeer drukkend en benauwd en is het zwaar, maar het lukt me om door te lopen. Alleen op viervijfde houd ik een korte wandelpauze. Thuis heb ik nog een klein uurtje om de krant te lezen en wat te luisteren aan de keukentafel. Dan is het kwart over tien en ben ik zeer moe.
Muziek vandaag: Signal To Noise (Andy Jackson)

‘Bas, Willem en ik’ lezen voor tijdens Schrijverscafé in @CafeetjevMarja, za 4 juni 16.00 in Apeldoorn @CultuurBuur pic.twitter.com/kAPpstLjBr

— Bas Langereis (@balangereis) 31 mei 2016

–

Maandag 30 mei:
Ik slaap niet heel goed, maar het is oké. Alles verloopt voorspoedig en ik ben ruim op tijd op de werkplek. Daar doe ik van alles. Tussen de middag loop ik door bos en veld. Om half zeven ben ik thuis. De Vrouw heeft een spinazietaart gemaakt met worst erin en het is een stevige hap. Ernaast een salade van komkommer, aardbeien en nectarine. Drie kwartier later fietsen De Zoon en ik naar het nieuwe huis. Frans komt even kijken of hij saus- en schilderwerk kan doen. Dat kan hij. Wij halen alle materialen en hij doet het moeilijke werk. Donderdag gaat hij beginnen. We moeten even wachten met terugfietsen, want er een fikse onweersbui losgebarsten. Half negen zijn we thuis en kan ik uitblazen. Paar minuten over tien lig ik in bed.
Muziek vandaag: Once More ‘Round The Sun (Mastodon), Signal To Noise (Andy Jackson)

–

Zondag 29 mei:
We zijn op tijd op. Negen uur beneden en aan de koffie en de klussen. Halverwege de ochtend loop ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Terug bereid ik brunch voor. Die nuttigen we. Begin van de middag fietsen De Zoon en ik naar zijn nieuwe huis. We hebben weer wat spullen bij ons. In de slaapkamer peuteren we een muur glad en we meten de meeste kamers op. Dan rijden we langs een bouwmarkt en kopen er wat droogloopmatten en schuurpapier. Lang ben ik niet thuis. De Vrouw en ik rijden naar het huis van Reinier en GAteL in het centrum. In de tuin drinken we wat en begin van de avond trakteren ze ons op een voortreffelijke maaltijd. Het wordt een zeer genoeglijke avond met goede drankjes en hapjes en met mooie mensen. Tien uur zijn we weer thuis en ik ga gelijk door naar bed.
Muziek vandaag: Prelude To A Century (Rick Wakeman), Citizen (Billy Sherwood)

–

Zaterdag 28 mei:
Half acht ben ik op. Koffie, klussen, krant, webstek. Dan op de fiets voor een rondje biowinkel, markt en supermarkt. De Vrouw en De Zoon gaan vandaag naar de bioscoop voor een Britse detectivedag, georganiseerd door een televisieomroep. Bij de gerenommeerde boekhandel vraag ik of het boek Kunst-Zinnig-Brein: door kunst weer perspectief er mag gaan liggen; woensdag ga ik het boek laten zien en vul ik een formulier in met voorwaarden. Met boekenbonnen van mijn verjaardag koop ik 1q84 (Haruki Murakami) en Zeik en het lijk op de dijk (Herman Brusselmans). Na deze boodschappenronde fiets ik nog een boodschappenronde. Een korte, dit keer, slechts langs een supermarkt en de Turkse winkel. Thuis doe ik was, drink ik koffie en geniet ik van het (nog) zonnige weer. Ook lunch ik met Turks brood, biograskaas met paardenbloemen erin en veel verse sla. Als het bijna vier uur is, fiets ik naar het centrum. In het ACEC opent de expositie ‘Abstract Wall Painings II’ en die wil ik graag zien. Tot mijn grote verbazing is er bijna niemd. Ik loop er een klein uurtje rond en dan zijn De Vrouw en De Zoon er ook. Ze laten me nog even bij de bios naar binnen kijken: daar staat inspector Lewis en zij zijn met hem op de foto geweest. We doen nog een snel rondje muurschilderingen en dan fietsen we naar huis. Het is nog droog, dus maai ik het gras even; dat is nogal nodig. Dan een moment uitblazen voordat ik het avondeten ga maken: een groentecurry van ui, peper, paprika, snijbiet en kokos, met gebraden biovinken, fruitsalade van watermeloen en brood met houmous. Zo. Tijd om te gaan hardlopen. Als ik bezig ben, merk ik dat het me zwaar valt: het is zeer drukkend en benauwd buiten, dus moet ik het rustig aan doen en een paar korte wandelpauzes nemen. Het duurt dus wat langer voordat ik weer thuis ben. Na de kort snelle douche zit ik nog een tijdje buiten in de tuin te lezen tot het donkerder wordt. Dat is om kwart voor tien en het laatste uurtje lees en luister ik aan de keukentafel.
Muziek vandaag: Astrakan Café (Anouar Brahem Trio), The Deform Variations (Adam Holzman), Deliverance (Opeth), het eerste en derde plaatje van Songs From The North I, II & III (Swallow The Sun), Camping Shaâbi (Think Of One), het tweede plaatje vanSongs From The North I, II & III (Swallow The Sun)

Altijd iets te doen in ons zo majestueuze #Apeldoorn. Ga deze expo zien! Ik vind ‘m #TOP! https://t.co/pslpqDzIph

— Bas Langereis (@balangereis) 28 mei 2016

Vrijdag 27 mei:
In alle rust kan ik vanmorgen opstarten. Tijdens het fietstochtje naar de nieuwe werkplek is het zonnig, maar nog fris. Op die nieuwe werkplek allerlei regeldingen en anderszins en om vier uur fiets ik er weer weg. Die terugweg gaat via de supermarkt naar huis. De Zoon en De Vrouw zijn naar de nieuwe woning van De Zoon geweest om het huurcontract te tekenen en de sleutel overgedragen te krijgen. Het is zover! De Vrouw serveert de klieken van de afgelopen dagen, aangevuld met kebabballen en een salade van bladsla, paprika en nectarine en noemt dat avondeten. Dat het goed smaakt is fijn, maar voor het verhaal en de feiten niet van belang. Als alles opgeruimd is, gaan De Zoon en ik naar Zijn nieuwe huis. We nemen wat klapstoelen mee, plus een bezem en een kratje met handige dingen voor de eerste dagen aldaar. In het huis bekijken we wat er precies moet gebeuren en wat er nog echt nodig is aan meubels en assecoires. Het wordt best een aardige lijst, maar het blijft ook overzichtelijk. De deur tussen de keuken en de woonkamer halen we er (weer) uit, zodat er in de keuken meer ruimte ontstaat voor een kast. Thuis nemen we de lijst door en maken dan een overzicht van prioriteiten aan klussen en boodschappen. Dan zijn we moe. Ik lees en luister nog wat en ga tegen elf uur naar bed.
Muziek vandaag: The Unity Sessions (Pat Metheny)

–

Donderdag 26 mei:
‘Zo’n mist als vandaag, die moet je gezien hebben.’ Als ik naar de carpoolplek loop, is het wel prachtig. Door oponthoud op de snelweg zijn we later dan gepland. Ik val in een dag vol overleg. Tussen de middag wandel ik een half uur door het bos en om half zeven ben ik thuis. De Vrouw heeft een schotel gemaakt van chorizo, ui, zuurkool en witte bonen, met een salade erbij van komkommer, bosui en tomaat. Half acht loop ik mijn ronde hard. Het is nog zeer aangenaam buiten. Toch gaat het lopen niet heel geweldig. Net iets eerder dan normaal ben ik kapot en moet ik mijn wandelpauze houden. De rest loop ik wel lekker uit. Korte douche en dan lees en luister ik aan de keukentafel tot het tien uur is en ik echt helemaal inzak van vermoeidheid.
Muziek vandaag: Bananamoon Obscura 1 & 2 (Daevid Allen)

–

Woensdag 25 mei:
Ik kom lastig op gang, maar eenmaal beneden is alles oké. Niet oké is de kou op de fiets; bij binnenkomst op de nieuwe werkplek heb ik ouderwets bloedloze vingers. Op die nieuwe werkplek ligt een mooie stapel werk; veel daarvan is schrijfwerk en kan ik zorgvuldig en snel afhandelen. Eind van de ochtend stuurt De Zoon een berichtje: ‘Kut. We hebben een huis.’ Dat wordt binnenkort klussen, dus. Op de terugweg rijd ik langs de supermarkt voor enkele boodschappen. Tegen vijf uur ben ik thuis. Ter avondeten maak ik een stoemp van aardappel, spek, eikenbladsla en paprika, met daarnaast gebraden biosaucijzen en een salade van komkommer, bosui, tomaten en avocado. De boel gaat er om kwart voor zeven goed in. Na wat genatafel of nagetafel of natagefel gaan De Zoon en De Vrouw nog even kijken in het toekomstige huis van De Zoon en met de huidige bewoner afspraken maken over overname van vloer, koelkast, fornuis en overige zaken. Ik lees en luister aan de keukentafel. Tien uur.
Muziek vandaag: The Clockwork Fable (Gandalf’s Fist), Elevenses (Daevid Allen Weird Quartet), Ride The Tiger (Greg Lake & Geoff Downes)

–

Dinsdag 24 mei:
Wederom van alles voorspoedig vanochtend en vandaag. Op de werkplek ook van alles. Niet erg. Tussen de middag wandel ik door bos. Daarna een bijeenkomst met daarin een presentatie van Ank met haar kunstproject voor cliënten met hersenletsel die schilderen. Na afloop brengt ze me bijna thuis. De Vrouw heeft een Indonesische schotel gemaakt met kip, boontjes, rijst en komkommersalade. Nog wat natafelen en bijpraten en om zeven uur loop ik buiten mijn ronde hard. Het gaat prima tot op drievierde à viervijfde. Daar gaat mijn schoenveter los en moet ik even stoppen. Korte pauze en dan het laatste stuk goed uitlopen. De laatste twee uur lees en luister ik. Tien uur.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Shazam (Deluxe Edition) (The Move), Cuong Vu Trio Meets Pat Metheny (Cuong Vu Trio & Pat Metheny)

–

Maandag 23 mei:
Gewoon vroeg op. Van alles gaat voorspoedig, ook de reis naar de werkplek en de dingen om te doen op die werkplek. Tussen de middag wandel ik door lichte motregen, veld en bos. Half zeven weer thuis en daar maak ik in korte tijd een fikse chili met een salade van komkommer, bosui, peer, cranberry en pittige slamix. De chili is ook fiks heet. In de avond doe ik rustig: ik lees – in De opwindvogelkronieken (Haruki Murakami) – en luister en ga zeer op tijd slapen. Tussendoor handelt De Zoon allerlei papierwerk voor de woningcorporatie af; de kans dat hij vandaag of morgen een huis heeft wordt steeds groter. Zeer op tijd is overigens tien uur.
Muziek vandaag: The Unity Sessions (Pat Metheny Unity Group), Cuong Vu Trio Meets Pat Metheny (Cuong Vu Trio & Pat Metheny)

–

Zondag 22 mei:
Negen uur beneden. Koffie, klussen, krant, webstek. Eind van de morgen wandel ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Ik merk dat ik het echt nodig heb om bij te tanken. Geen plannen dus voor vandaag. Thuis organiseer ik koffie en lunch. Erna nog wat huishoudelijke klussen. In de middag wandelen De Vrouw en ik naar de heemtuin in het Matenpark. Het is grijs en soms (mot)regent het, maar verder is het zacht. Een uurtje later zijn we weer terug. Ik lees de PROG uit en begin in het gekregen De verwarde cavia (Paulien Cornelisse). Tussendoor doe ik voorbereidingen aan het avondeten. Uiteindelijk komt er kip van onder de grill, maak ik een roerbakschotel van ui, knoflook, kerrie, paprika en andijvie, plus een salade van komkommer, bosui, tomaten en zwarte olijven. Zeer goed gelukt. Acht uur loop ik mijn ronde hard door wat af en toe iets meer is dan motregen. Maar het is heerlijk om te lopen; het doet me echt goed. Op viervijfde moet ik even wandelpauzeren en dat na bijna een week helemaal niet hardlopen. Weer terug douche ik kort en dan heb ik nog vijf kwartier om te lezen en te luisteren aan de keukentafel. Tien uur is het weekend afgelopen.
Muziek vandaag: The Astounding Eyes Of Rita (Anouar Brahem), Last Dance (Keith Jarrett & Charlie Haden), Clearlight Symphony (Cyrille Verdeaux), Ramshackled (Alan White), The Colllection (Geoffrey Downes), Emerson Lake & Powell (Emerson Lake & Powell), Upon The Wings Of Music (Jean-Luc Ponty), Aurora (Jean-Luc Ponty), Imaginary Voyage (Jean-Luc Ponty), Mantelpiece (Ossicles)

–

Zaterdag 21 mei: Neven-nichtendag in Amsterdam
Half acht flink wakker. Koffie, klussen, krant. Om negen uur fiets ik naar de Turkse winkel en een uur later staat Zus voor de deur. Samen rijden we naar Amstelveen. Bij de Bosbaan in het Amsterdamse bos treffen we onze neven en nichten. We zijn met zijn twaalven. Eerst koffie, dan op de fiets de Amstelveenseweg op. In café 1870 een lunch en ertegenover een blik werpen op het bejaardenhuis waar opa en oma Langereis hun laatste dagen hebben doorgebracht (het bejaardenhuis is afgebroken). We rijden de Amstelveenseweg de andere kant op, passeren het Stadionplein (waar opa ooit een kapperszaak had) en bij de Agneskerk stappen we af. Ik was in de veronderstelling dat de kerk en de kosterswoning waren afgebroken, maar niets is minder waar. We nemen een kijkje in de kerk en bij de naastgelegen kroeg De Blauwe Regen. Het is niet ver naar de Sluisstraat. Opa, oma en onze vader of moeder hebben op nummer 40 gewoond. Ons tochtje gaat verder door het Vondelpark en bij het theehuis drinken we iets. Tegen zessen zijn we weer terug bij de Bosbaan en neemt de helft afscheid. De andere helft eet een hap en het is half tien als Zus me weer thuis afzet. Geweldig mooie dag; zeer leuk om alle nichten en neven te zien en te spreken en onze gezamenlijke geschiedenis opnieuw te beleven. Dank jullie wel! Ik zet wat foto’s online en lig om elf uur doodmoe in bed.
Muziek vandaag: Le Pas Du Chat Noir (Anouar Brahem)

–

Setlist

1
Machine Messiah
Man In A White Car
Does It Really Happen?
Into The Lens
Run Through The Light
Tempus Fugit
Time And A Word
Siberian Khatru

2
Don’t Kill The Whale
Owner Of A Lonely Heart
Roundabout
Cans And Brahms
We Have Heaven
South Side Of The Sky
Five Percent For Nothing
Long Distance Runaround
The Fish (Schindleria Praematurus)
Mood For A Day
Heart Of The Sunrise

Encore
Starship Trooper

–

Aantekeningen over dit concert:
Acht uur gaat het zaallicht uit. De witte basgitaar in het spotlicht en ondertussen klinkt Onward. Een emotioneel moment en een waardig eerbetoon aan Chris Squire die vorig jaar overleed. Dan komt de band op het podium en beginnen we aan het complete album Drama. Al bij de eerste tonen weet ik dat er iets fout gaat. De gitaar van Howe doet het slecht en hij is duidelijk geërgerd. Een paar keer tussen de stukken legt hij de boel stil omdat er weer iets niet goed gaat. De eerste veertig minuten vind ik dan ook niet best. Nieuwkomer Billy Sherwood moet tijdens Into The Lens stampend met zijn voet aangeven wanneer Geoff Downes, die het stuk nota bene grotendeels heeft geschreven, bepaalde loopjes moet inzetten. Zelfs zanger Jon Davison moet erin komen. Na het gehele Drama hoef ik mijn hart niet meer vast te houden. Time And A Word is ronduit schitterend en Siberian Khatru maakt indruk. In de pauze zien we Howe op het podium staan soundchecken met een zoveelste nieuwe versterker en boos roept hij naar het publiek vooral niet te fotograferen: hij wil zich concentreren en kan zo niet werken. Na de pauze klinkt alles als een trein. Don’t Kill The Whale en Owner Of A Lonely Heart knallen erin en als Roundabout begint, zorgt het publiek ervoor dat het dak van de zaal gaat. De hele Fragile-plaat krijgen we. Ik vind niet alle stukjes overtuigend, maar Long Distance Runaround en The Fish mogen er zeker zijn. Billy Sherwood blijkt een geweldige bassist en in zijn algemeenheid zorgen de jonkies voor nieuw vuur bij de oudjes. Howe’s akoestische solo Mood For A Day levert me kippenvel op, ondanks dat hij fouten maakt (die hij geniaal herstelt). Sherwood gaat heerlijk de mist in in het intro van Heart Of The Sunrise, maar de rest van het stuk is een van de hoogtepunten van de avond. De echte knaller is toegift Starship Trooper. Alles bij elkaar: jammer dat de techniek de band in de steek liet, want zo kwam Drama niet goed uit de verf, maar de rest was alleszins te pruimen, zo niet uiterst onderhoudend en bij vlagen prachtig. Na afloop wachten we voor het podium. Ik spreek Andre, assistent-techneut van Howe en bandleider van Project/Object. Het duurt niet eens heel lang voor de YesFocusclub de band mag ontmoeten. De heren zijn duidelijk zeer vermoeid, maar Jon Davison en Alan White hebben alle aandacht voor de liefhebbers. Ik laat het tourboek signeren en mij met White fotograferen. Avondje de moeite waard.

Ik begeef mij naar het café De Lekkage. Dat doe ik niet eens om inspiratie op te doen. Kijk om je heen: aan inspiratie geen gebrek. De ellende ligt op straat. Nee, de reden dat ik mij aan kroegbezoek waag, is dat ik verlang naar variatie. Het moeten niet altijd verhalen zijn over schrijvers in neerslachtige buien. Het mag ook wel eens wat opgewekter allemaal. Bovendien heb ik iets te vieren. Of nee, ik heb bijna iets te vieren. Pas morgen ben ik jarig. Laat ik het er maar op houden dat ik mijzelf eens ga trakteren op een gezellig bezoek aan mijn oude stamkroeg. Ik ben er al in geen tijden geweest.

(more…)

Vrijdag 20 mei:
Slapen gaat niet zo goed. Vanaf een uur of een ben ik veel wakker en ik sta dan ook niet zo fit op. Toch lukt het. Ik ben op tijd op de werkplek en daar zijn veel uitwerk- en regelzaken. Iets voor vijf uur ga ik weer weg. Ik fiets langs de supermarkt voor wat broodnodigdheden. Thuis is Schoonmoeder op bezoek. Ik maak eten voor vier: de Turkse gehaktschotel met wilde spinazie en een salade van komkommer, bosui, cranberry, Turkse geitenkaas, walnoot en zwarte olijf. Toe is er ijs. Pas om acht uur is alles op en opgeruimd. Niet heel veel later is Schoonmoeder weer naar huis vertrokken. Aan de keukentafel lees en luister ik. Elf uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de 3cd-doos Move (Super Deluxe Edition) (The Move), het eerste plaatje van Shazam (Deluxe Edition) (The Move)

@apeldoorndirect Opening expo en presentatie boek Kunst-Zinnig-Brein op 19 mei enorm succes @sizatweethttps://t.co/hHg0dATqi8

— Bas Langereis (@balangereis) 20 mei 2016

–

Donderdag 19 mei:
Vandaag naar de nieuwe werkplek. Wederom staat er een stuk in de krant over het boek Kunst-Zinnig-Brein: door kunst weer perspectief, dit keer het verhaal van een van de cliëntkunstenaars. We spelen ons lekker in de kijker. Mooi. Op de werkplek van alles te doen en vanmiddag een groot overleg. Drie uur zit ik op de fiets en rijd ik naar het gebouw van het Waterschap Veluwe. Kunst-Zinnig-Brein opent een expositie en tevens vindt de boekpresentatie plaats. Welnu, vorige week waren er nog 80 aanmeldingen van aanwezigen, gisteren 130 en uiteindelijk gaan we vandaag over de 140 gasten heen. Nu heeft het Waterschap er ook een heus feest van gemaakt: een complete receptie met hapjes en gebak speciaal voor de gelegenheid laten maken. De dijkgraaf spreekt, Annet Wielemaker (hoofd patiëntenzorg van de Hersenstichting) krijgt het eerste exemplaar van het boek aangeboden en wethouder zorg Blokhuis opent de expositie. Mooi succes! En ook mooi dat ik daar iets aan heb kunnen bijdragen. Peter en Roelof zijn er om foto’s te maken. Om zeven uur is het feest voorbij en kijk ik samen met Ank terug op een fantastisch anderhalf jaar samenwerken. De eerste oplage van het boek is al zo goed als uitverkocht, dus een volgende klus komt eraan. Kwart voor acht ben ik thuis en zitten we aan tafel. De Vrouw heeft aardappelschijfjes en rosbieffiletlapjes gebakken en serveert die met een salade van bladsla, tomaat, kaas en zalm. De Zoon vertelt dat hij contact heeft gehad met de woningcorporatie en kreeg te horen dat er nog geen aanmeldingen zijn voor de woning waar we gisteren gingen kijken. Dus dikke kans. De Vrouw is bij de huisarts geweest en mag nog een kuur antibiotica van tien dagen doen met veel rust om goed te herstellen. Na het eten handel ik nog wat mail af en dan lees en luister ik nog een uurtje voordat ik doodmoe ineenzak. Kwart over tien.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit de 3cd-doos Move (Super Deluxe Edition) (The Move)

Opening expo Kunst-Zinnig-Brein van start @sizatweet massale opkomst #NAH pic.twitter.com/RbaGhuVLEb

— Bas Langereis (@balangereis) 19 mei 2016

Stentor over cliëntkunstenaar Joep. Vanmiddag boekpresentatie ‘Kunst-Zinnig-Brein’ over kunstenaars & NAH @sizatweet pic.twitter.com/U7Po8HSDvu

— Bas Langereis (@balangereis) 19 mei 2016

–

Woensdag 18 mei:
En weer vroeg op. Alles voorspoedig vanmorgen. Het is heerlijk zacht buiten en eigenlijk heb ik mijn dikke vest onder mijn jasje niet nodig. Op de werkplek in Arnhem is het rustig aan collega’s en dus valt er niet zo heel veel te trakteren. Qua werkzaamheden ligt er nogal wat en het eerste wat ik doe is een planning maken: wat moet per se vandaag en wat mag volgende week? Dan volop aan de slag met de urgente zaken. Begin van de middag loop ik door bos en veld. Half zeven ben ik thuis. Van eten en ontspannen komt het nog niet, want eerst ga ik met De Zoon mee naar een kandidaat-huurhuis kijken. Wederom een mooie qua ruimte en indeling. Er is nog slechts één andere belangstellende en als die de woning niet neemt, dan heeft De Zoon hem, plus voor een paar honderd euro een laminaatvloer, koelkast en fornuis. Weer thuis heeft De Vrouw bietenstoemp met rundersaucijzen klaar. Die gaan op. Het is na acht uur en ik ben te vermoeid om nog te gaan hardlopen. Aan de keukentafel lees en luister ik. Even na half negen barst er een stortbui los. Om kwart over tien ga ik slapen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de 3cd-doos Move (The Move), Elevenses (Daevid Allen’s Weird Quartet)

Kijk. Regiokrant Apeldoorn heeft mijn artikel over Kunst-Zinnig-Brein boek #NAH geplaatst. @sizatweet 19/5 pic.twitter.com/WzwMXGrMLr

— Bas Langereis (@balangereis) 17 mei 2016

–

Dinsdag 17 mei: 51 jaar
Goedemorgen. Kwart over acht ben ik uit bed. Vandaag hoef ik (nog) niet naar het werk. Begin van de ochtend ben ik alleen beneden. De Zoon is naar zijn werk; De Vrouw rust nog even uit. Koffie, krant, klussen, webstek. Halverwege de ochtend waag ik me naar buiten voor een boodschappenronde. Op sommige momenten schijnt de zon en waait het niet en is het heel prachtig; even later is het gewoon zeer koud. Gelukkig hoef ik verder niet meer de deur uit. De Vrouw en ik lunchen, daarna gaat zij naar de fysiotherapeute voor een uitgebreide behandeling aan haar oedeemarm. Vader komt op bezoek en later zijn Jaap, Marja, Heidi, Auke, Plonia en Freek er ook. Zo wordt het toch nog een feest en dat terwijl ik er dit jaar geen spektakel van wilde maken. Ik serveer paprikasoep, brood met humus en kruidenboter en als iedereen om acht uur weer is vertrokken, ontdek ik dat ik helemaal vergeten ben foto’s te maken. Veel felicitaties via Twitter en LinkedIn en papieren post. Ik mag weer terugkijken op een verjaardag met fijne mensen om me heen. Negen uur is alles opgeruimd, schoon en echt voorbij. Het is het moment dat ik flink inzak. Gelukkig hoef ik niets meer. Ik lees en luister wat en ga op tijd slapen.
Muziek vandaag: The Wine Of Silence (Robert Fripp, Andrew Keeling & Metropole Orchestra), Balancé (Sara Tavares), Por El Tango (Sexteto Canyenge), Finally Together volume 1 (Astor Piazzolla & Osvaldo Pugliese), When We Are Death (Hexvessel), Ramshackled (Alan White), Words Are All We Have (Fjieri), het plaatje dat mee kwam met de PROG

–

Maandag 16 mei: Tweede pinksterdag
Echt goed slapen lukt niet. Kwart voor negen ga ik uit bed. Douche en om tien uur zitten we aan het ontbijt. Een uur later wandelen we terug naar het station. We hadden best nog het een en ander willen doen, maar gezien de gezondheid van De Vrouw moeten we het niet doen. Half twee zijn we thuis. Tas leegruimen, foto’s bewerken, ordenen en op de webstek plaatsen en ik ga eten maken. Ik schil asperges, stoom die onder bouillon van de schillen en snijd bosknoflook, bosui, peper en courgette. Het is zes uur als ik biefstukreepjes roerbak, de groenten erbij doe en even later op tafel zet, samen met de spitskoolsla van eergisteren. Zo. De boel eten we op. Ik ga hardlopen en heb aardig de vaart erin. Korte pauze weer op viervijfde en ik kom moe maar voldaan thuis. Daar lees en luister ik tot een uur of half elf.
Muziek vandaag: Ramshackled (Alan White), Collected (Geoff Downes), Damnation (Opeth), Marbles (Marillion), Still Life (Talking) (Pat Metheny Group), On The Way To Two (Kenny Wheeler & John Taylor)

@yesofficial Fine show last night in Utrecht. Thankz, gentlemen! There’s a time and a word, and the word is YES! pic.twitter.com/XlgIwEDS1C

— Bas Langereis (@balangereis) 16 mei 2016

–

Zondag 15 mei: Eerste pinksterdag – Yes in Tivoli Vredenburg, Utrecht
Acht uur toch echt wakker en uit bed. Douche, koffie, klussen, webstek. Halverwege de ochtend is De Vrouw ook wakker. Ze gaat vanmiddag en vanavond en vannacht mee. Mooi. Ik loop ik het zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Dan ga ik brunch organiseren en spullen voor de reis verzamelen. Kwart over een brengt De Zoon ons met zijn auto naar het station en om kwart voor drie zitten we in onze hotelkamer in hartje Utrecht op nog geen vijftig meter lopen van de concertzaal. We wandelen een rondje langs de Oudegracht en eten een rijsttafel met rundvlees en hete vos bij een Indonees tentje. Nog even terug naar de hotelkamer en om stipt zes uur staan we bij de ingang van de grote zaal van Tivoli. We ontmoeten Jan en Paula van YesFocus en krijgen onze pas om na afloop de band te ontmoeten. Dat wachten we een half uur in een rij die steeds langer wordt. Precies om kwart voor zeven gaat de zaal open en we vinden goede zitplaatsen met fraai uitzicht op het podium. Ik haal drinken en verdere boodschappen en dan is het wachten tot het concert begint. Acht uur begint het. De witte basgitaar in het spotlicht en ondertussen klinkt Onward. Een emotioneel moment en een waardig eerbetoon aan Chris Squire die vorig jaar overleed. Dan komt de band op het podium en beginnen we aan het complete album Drama. Al bij de eerste tonen weet ik dat er iets fout gaat. De gitaar van Howe doet het slecht en hij is duidelijk geërgerd. Een paar keer tussen de stukken legt hij de boel stil omdat er weer iets niet goed gaat. De eerste veertig minuten vind ik dan ook niet best. Nieuwkomer Billy Sherwood moet tijdens Into The Lens stampend met zijn voet aangeven wanneer Geoff Downes, die het stuk nota bene grotendeels heeft geschreven, bepaalde loopjes moet inzetten. Zelfs zanger Jon Davison moet erin komen. Na het gehele Drama hoef ik mijn hart niet meer vast te houden. Time And A Word is ronduit schitterend en Siberian Khatru maakt indruk. In de pauze zien we Howe op het podium staan soundchecken met een zoveelste nieuwe versterker en boos roept hij naar het publiek vooral niet te fotograferen: hij wil zich concentreren en kan zo niet werken. Na de pauze klinkt alles als een trein. Don’t Kill The Whale en Owner Of A Lonely Heart knallen erin en als Roundabout begint, zorgt het publiek ervoor dat het dak van de zaal gaat. De hele Fragile-plaat krijgen we. Ik vind niet alle stukjes overtuigend, maar Long Distance Runaround en The Fish mogen er zeker zijn. Billy Sherwood blijkt een geweldige bassist en in zijn algemeenheid zorgen de jonkies voor nieuw vuur bij de oudjes. Howe’s akoestische solo Mood For A Day levert me kippenvel op, ondanks dat hij fouten maakt (die hij geniaal herstelt). Sherwood gaat heerlijk de mist in in het intro van Heart Of The Sunrise, maar de rest van het stuk is een van de hoogtepunten van de avond. De echte knaller is toegift Starship Trooper. Alles bij elkaar: jammer dat de techniek de band in de steek liet, want zo kwam Drama niet goed uit de verf, maar de rest was alleszins te pruimen, zo niet uiterst onderhoudend en bij vlagen prachtig. Na afloop wachten we voor het podium. Ik spreek Andre, assistent-techneut van Howe en bandleider van Project/Object. Het duurt niet eens heel lang voor de YesFocusclub de band mag ontmoeten. De heren zijn duidelijk zeer vermoeid, maar Jon Davison en Alan White hebben alle aandacht voor de liefhebbers. Ik laat het tourboek signeren en laat mij met White fotograferen. Twaalf uur lopen we de vijftig meter terug naar het hotel.
Muziek vandaag: Discretion (Travis & Fripp), SIX Pieces For Orchestra (Tony Banks), The Sad Machinery Of Spring (Tin Can), The Tango Saloon (The Tango Saloon), Life Ob Mars (Rick Wakeman)

With YES drummer Alan White #yes @TimOphetBroek pic.twitter.com/Bttp5Cr5Ar

— Bas Langereis (@balangereis) 15 mei 2016

–

Zaterdag 14 mei:
Om half acht echt wakker en niet lang erna uit bed. Blijven broeien op die ervaringskennis; in combinatie met het principe van positieve gezondheid en de vier fasen van herstel (googlen!), krijgt het idee steeds meer vorm, al blijft het vaag. Koffie, klussen, krant. Halverwege de ochtend stap ik op de fiets voor een boodschappenronde. Biowinkel, markt en Turkse winkel. Thuis nog koffie en een lunch met vis, brood, kaas, enzovoorts. Dan fiets ik nog een keer naar een supermarkt voor echt de laatste dingen. De Vrouw wil graag een rondje wandelen en we lopen even langs het kanaal. Aan de keukentafel lees en luister ik. Knausgård 5 is uit en ik start in de PROG die gisteren twee keer (?) binnenkwam. Begin van de avond maak ik eten: de salade van spitskool, rozijnen, mandarijnen en een dressing van olie, azijn, thijm en mayonaise. Voorts bak ik aardappelschijfjes en scholfilets. Alles goed gelukt, al zeg ik het zelf. Acht uur is alles weer opgeruimd en lees en luister ik verder. Elf uur.
Muziek vandaag: Follow (Travis & Fripp), Visions (Gandalf), Emotion (Papa Wemba), Real World Presents (van alles), New Blood (special edition) (Peter Gabriel), het bonusplaatje dat meekwam met de set van vier albums van Andrew Gold, Benefit (Jethro Tull), Live in Toronto (King Crimson), Lumen (Steve Jansen & Richard Barbieri)