Bas Langereis leest u voor!

Morgen, donderdag 28 januari, is het Nationale Gedichtendag.
Doet u ook mee?
bazbo in ieder geval wel.
Zet je eigen dichtsels in de reacties!

(more…)

Zaterdag 23 januari:

–

Zondag 24 januari:

–

Steven Wilson setlijst:

Set 1:
Hand. Cannot. Erase.

Set 2:
Drag Ropes
Open Car
Index
My Book Of Regrets
Lazarus
Don’t Hate Me
Vermillion
Let’s Sleep Together

Encore:
The Sound Of Muzak
The Raven That Refused To Sing

Vrijdag 29 januari: etentje
Ik heb de wekker niet gezet en word om kwart voor zeven wakker. Redelijk geslapen, maar ik ben nog altijd niet fit. Ben benieuwd. Half negen op de nieuwe werkplek en daar kan ik weer van alles doen. Erna en ik spreken elkaar tussen de bedrijven door en na afloop: het is zeker helpend wat ik doe, maar we moeten beiden de weg nog beter vinden en dat kost gewoon tijd. Kwart voor vijf ben ik weer thuis. Niet veel later De Vrouw ook. Wat bijpraten. De andere dag van het evenement ‘Cultuur bij je buur’ zijn we ook volgeboekt! Geen zorgen meer. Half zeven gaat de telefoon. Het is Reinier. Hij komt ons ophalen in plaats van dat we door de regen hoeven te fietsen naar het huiskamerrestaurant voor een etentje met GAteL en Reinier. Wat volgt is een uitzonderlijk genoeglijke avond aan de andere kant van Apeldoorn. Best eten, fijne atmosfeer en bovenal goede mensen in het gezelschap. Dank, dank! Elf uur zijn we weer thuis. En daar slaat de vermoeidheid echt goed toe. De hele avond was mooi en heb ik nergens last van gehad, nu mag ik instorten. Ik ga naar bed.
Muziek vandaag: 4 1/2 (Steven Wilson)

–

Donderdag 28 januari:
Het gaat niet zo goed met slapen. Veel wakker vannacht en aan het eind juist heel diepe slaap. Ik ben dan ook heel moe als ik opsta. Als ik naar de carpoolplek loop, is het zeer mooi buiten en ik ben verder goed en opgewekt, ook al ben ik niet fit. Op de werkplek ligt een enorme stapel werk en overleggen en ik rond heel veel af. Dat geeft weer rust en ruimte. Tussen de middag wandel ik een kort rondje door bos en veld. Half zeven ben ik thuis. Doodmoe en met hoofdpijn, duizeligheid en de genadeloze pieptoon. Ah, het lichaam geeft een signaal. Goed luisteren. De Vrouw heeft eten gemaakt: een broccolisoep, een schotel van kip, paprika en aardappel, met doperwten ernaast en verse ananas. Zeer lekker, maar ik kan niet veel eten. Geluid en veel prikkels doen me zeer. Wel wil ik mijn ronde hardlopen, dus dat gaan De Zoon en ik doen. Buiten is het net boven nul. Lopen gaat redelijk; ik moet op tweederde weer een korte wandelpauze houden, maar dan loop ik de rest in een ruk uit. Als ik weer binnen ben, ben ik echt op. Ik kan nog heel even lezen aan de keukentafel en ga dan om half tien naar bed.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 27 januari:
Ik wórd wakker. Aan mijn keel en neus te voelen word ik ook verkouden. Toch sta ik goed op. Vanmorgen naar de nieuwe werkplek. Aanvankelijk is het droog heb ik de wind mee, maar halverwege slaat het om: regen en tegenstorm. Op de werkplek is zeer veel te doen. Wat me nog niet lukt, is de baas vóór te zijn en hectiek echt weg te nemen, maar dat wat ik doe is wel degelijk ondersteunend en we staan ook nog maar aan het begin. Ik heb ook niet het idee dat ik klaar ben voor vandaag, als ik om kwart over vier vertrek. Op de terugweg rijd ik langs de supermarkt en de Turkse winkel. Kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw is nog een paar uur aan het werk. Ik kook bieten, doe wat aan de webstek en ga dan eten maken. Het wordt de ovenschotel van bieten (goh), witlof, peer, rode ui, walnoten en honing, met ernaast een stoemp van koolraap en zoete aardappel, plus een verse worst. En ook nog eens een salade van komkommer, bosui, bleekselderij en tomaat. De Vrouw komt thuis en om half acht gaan we aan tafel. De Zoon is in goede bui. We eten alles op. Na het eten is het veel te nat buiten om te gaan hardlopen. Ik lees en luister aan de keukentafel, ga dan foto’s van afgelopen weekend bewerken en lees mail. Ha, er zijn twéé verzoeken voor optredens van Bas, Willem en ik binnen. Mooi! Half elf ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Houses Of The Holy (Led Zeppelin), In Through The Out Door (Led Zeppelin), 4 1/2 (Steven Wilson), Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods), Shrine Of New Generation Slaves (Riverside)

–

Dinsdag 26 januari:
Opstaan is lastiger vanmorgen, maar het lukt. Ik ben mooi vroeg op de werkplek. Daar is veel werk, maar ik kan ook een aantal klussen overdragen aan een collega. Tussen de middag loop ik door het bos. In de middag opnieuw allerlei overleg. Als ik van de werkplek wegloop, zakt de vermoeidheid over me heen. Toch red ik het. In Apeldoorn wandel ik via de supermarkt en om zes uur ben ik thuis. De Vrouw is afwezig en eet niet mee. Ik maak – lekker gemakkelijk – een saus van gehakt, ui, paprika, tomaten en zoete aardappel, kook daar spaghetti bij rn monteer een salade van komkommer, bosui, bleekselderij en cranberry. Dat eten De Zoon en ik op. De Zoon heeft vanmiddag zijn ambulant begeleider over de vloer gehad en ze zijn gelijk volop in actie gegaan. De eerste reacties op een huurhuis zijn gedaan. Ha, straks is hij nog sneller de deur uit dan wie dan ook ooit zou hebben verwacht. De Vrouw komt ook thuis en we praten bij. De rest van de avond doe ik het rustig aan; ik was zeer vermoeid, weet u nog wel? Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: 4 1/2 (Steven Wilson), Perfect Beings II (Perfect Beings), Love Fear And The Time Machine (Riverside)

–

Maandag 25 januari:
De wekker maakt me écht wakker. Het gaat goed. Ik voel me prima. Mooi om te merken dat ik weer dingen wil en kan in het weekend. Op de werkplek is het weer als vanouds: veel te doen en te regelen, maar ik weet het te redden en krijg veel gedaan. Tussen de middag loop ik een ronde door zon, veld en bos. In de middag een lang overleg met Ank over een boek met cliëntkunstwerken dat we gaan uitbrengen. Op de terugweg nog even de muziekwinkel in om te kijken of de nieuwe Steven Wilson er nu wél is. Half zeven ben ik thuis. De Vrouw is werken, dus ik maak eten voor twee personen. Het wordt een curry van kip, ui, peper, paprika en zwarte bonen, met rijst ernaast en een salade van komkommer, bleekselderij, tomaat en zilveruitjes. Ondertussen knal ik de nieuwe4 1/2 door het huis. Lekker, wel. Kwart over acht zijn De Zoon en ik klaar voor een ronde hardlopen. Het is nog zeer zacht buiten. Op tweederde merk ik een lastige kramp in mijn benen, dus las ik een korte wandelpauze in. Volgens mij heb ik het stuk met de wind mee gewoon te hard gelopen en dus geforceerd. Uiteindelijk loop ik nog een paar stukken goed uit. Thuis gun ik mijzelf een uur om de krant te lezen en iets te luisteren. Half tien is De Vrouw thuis. We praten wat bij en ik ga om tien uur naar bed.
Muziek vandaag: 4 1/2 (Steven Wilson), Perfect Beings II (Perfect Beings), Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods)

–

Zondag 24 januari: van Brussel naar huis
Hoe laat is het eigenlijk? Het blijkt al bijna elf uur te zijn als we uit bed gaan. Ach zo. We douchen, pakken de tas in en melden ons af bij de balie. Gedurende in ons verblijf hebben we geen enkele andere gast in het hotel gezien. In het naastgelegen broodjeszaakje ontbijten we met goede koffie, broodjes en soep. Dan hebben we nog een dik uur voor een mooie wandeling. We sjouwen langs de kathedraal naar het park van het koninklijk paleis, gaan via het Koningsplein naar de Kunstberg en komen dan uit bij het Centraal Station. Daar nemen we nog een koffie, kopen we chocolade en wachten we op de trein. We verlaten Brussel volgens het tijdsplan. Na Antwerpen is er enig oponthoud en het ziet ernaar uit dat we de aansluiting in Roosendaal gaan missen, dus we kiezen ervoor om door te reizen naar Rotterdam. De Vrouw ontdekt dat er spoorwerkzaamheden zijn tussen Utrecht en Amersfoort, dus besluiten we om in de trein te blijven zitten tot Amsterdam. Helaas komen we daar wat later aan dan gepland. In plaats van om zes uur zijn we nu om zeven uur thuis. Niet zo erg. Ik zet een was aan en vervolgens lopen we met De Zoon naar de grilltent op de hoek. We eten döner en shoarma van een schotel en om kwart over acht zijn we thuis. Ik zet foto’s in de pc en dan heb ik een uur om te lezen en luisteren aan de keukentafel. Tien uur hang ik de was op en ga ik naar bed. Wat een mooi weekend!
Muziek vandaag: Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods)

–

Zaterdag 23 januari: Steven Wilson in Ancienne Belgique in Brussel
De wekker gaat om half zeven. Ik lijk wel gek. Of niet. Nee, niet. Twee uur later fietsen De Vrouw en ik naar het station. Onze treinreis verloopt zeer voorspoedig en om half twee lopen we onder de Magdalenakerk in Brussel te struinen tussen allerlei kramen. Niet veel later hebben we ons (Scandinavische) hotel in de Rue d’Assaut gevonden. De Vrouw heeft een kamer geboekt op de vijfde verdieping, zodat we mooi over de stad kunnen kijken. Op twee meter van ons raam bevindt zich een blinde muur. Volgens mij zijn we de enigen in het hele hotel. Een kwartier later gaan we op zoek naar een lunchgelegenheid. Mijn gids raadt de brasserie van het stripboekenmuseum, slechts een paar honderd meter verderop, van harte aan. Als we er aankomen, zien we dat die brasserie volop in verbouwing zit. En dus gaan we richting het centrum en vinden brasserie Vossen. Daar nemen we een omelet en een koffie. Vervolgens sjouwen we over de Grote Markt en langs de Beurs. We kijken even waar Ancienne Belgique zich bevindt en gaan dan op zoek naar een eettent. Dat is een leuke speurtocht. We zien Manneken Pis, allerlei straatjes en komen uiteindelijk via de Grote Zavel bij een Indiaas restaurant in de Rue Duquesnoy. We eten lam tikka massala en gemengde tandoor. Dan is het tijd om Ancienne Belgique weer op te zoeken. In de tientallen meterslange rij treffen we Jan, de Belg van Yesfocus. Als ik binnenkom, mag ik gelijk mijn fotocamera inleveren. Niet erg; ik was toch niet van plan ‘m de zaal mee in te nemen. Ik ga eerst boodschappen doen: een nieuw tourshirt, een nieuw tourboek en Do Nothing Till You Hear From Me, de plaat van Nick Begg’s band The Mute Gods. Het nieuwe minialbum is echter niet verkrijgbaar. We raken onze jassen kwijt en kopen munten en dan kijken we of we een zitplek voor De Vrouw kunnen vinden. Dat blijkt moeilijk. Helemaal bovenin zijn stoelen, maar die zijn allemaal al bezet. De Vrouw blijft wel boven op het balkon staan; ik ga beneden in de zaal. Stipt op tijd begint het concert. Wat we voorgeschoteld krijgen, is deels vertrouwd en deels een verrassing. Voor de pauze het volledige album Hand. Cannot. Erase. met alle visuele spektakel erbij. Het geluid is werkelijk schitterend. Luid, maar alle details zijn heel goed te horen. In de pauze haal ik De Vrouw naar beneden. De tweede set is een mengelmoes van wat we in de Royal Albert Hall hebben gehoord. Wat nummers van Porcupine Tree en twee stukken van de nieuwe plaat 4 1/2. Vooral Vermicellion knalt er wat mij betreft uit: een nieuw stuk met nieuwe beelden op het gordijn voor het podium. Helaas krijgen we ‘maar’ een toegift; er is een avondklok. Na afloop laat ik mijn cd door de heer Beggs signeren. We kletsen na in het beroemde café Falstaff bij de beurs en zijn zo rond een uur of een terug in het hotel.
Muziek vandaag: Approaching Silence (David Sylvian & Robert Fripp)

Vrijdag 22 januari:
Het voelt buiten héél koud aan. Op de nieuwe werkplek doe ik heel veel, vooral ook allerlei dingen die ik gisteren al had willen doen. Eind van de werkdag ben ik bijna helemaal op orde. Op de terugweg naar huis fiets ik langs de platenwinkel in de hoop dat de nieuwe Steven Wilson er is. Die is er niet. Iets met levering of zo. Barst. Dan morgen maar bij het concert. Vier uur ben ik thuis. Even uitblazen. De Vrouw is er om kwart over vijf. Bijkletsen en dan eten maken. Iets met spek, de shoarma van gisteren, rode ui, boerenkool, peper, knoflook, zoete aardappel en een salade van komkommer, blad- en krulsla, bosui en bleekselderij. Alles is op. De Zoon heeft vandaag een ambulant begeleider op bezoek gehad; ze hebben kennis gemaakt en volgende week is er een nieuwe afspraak om afspraken te maken. Vanaf kwart voor acht kan ik ontspannen: het regent stort buiten, dus stel ik de ronde hardlopen voor vanavond af. In plaats daarvan lees en luister ik aan de keukentafel. Ondertussen laden de batterijen van de fotocamera op. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit Songs From The North I, II & III (Swallow The Sun), Wassail (Big Big Train), Blackfield IV (Blackfield), Gongoma Times (Fatala), Paper Mâché Dream Balloon (King Gizzard And The Lizard Wizard), Fourth (Soft Machine), The Aristocrats (The Aristocrats), Bright Size Life (Pat Metheny)

–

Donderdag 21 januari:
Uur later dan gebruikelijk. Vandaag werk ik in Apeldoorn. Op de fiets is het fiks koud. Drukke dag op de nieuwe werkplek. Veel overleggen, kortsluiten, externe contacten, regeldingen. Tussen de middag nauwelijks pauze en aan het eind ook nog een half uur langer door. Ik heb niet eens tijd en gelegenheid om de werkplek van vandaag te fotograferen. Op de terugweg rijd ik langs de supermarkt en Turkse winkel en pas om half zes ben ik thuis. De Vrouw is een eind op weg met het avondeten; ik bak uiteindelijk de shoarma. Ernaast aardappelen en verschillende kleuren wortel uit de oven. Het is veel en ik eindig met pijn in mijn buik. In de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Half elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Viena (Värttinä), Cover Version (Steven Wilson), The Power And The Glory (Gentle Giant), Music For Wastelands (Ossicles), Arc Light (Steve Hogarth & Richard Barbieri)

–

Woensdag 20 januari:
Opnieuw diepe slaap en buiten is het koud. Vroeg op de werkplek. Daar kan ik veel gepland werk verrichten. Eind van de morgen spreek ik een collega van de afdeling communicatie over de vacature. Eigenlijk raar dat er een vacature is, want de afgelopen maanden zijn er meerdere adviseurs van de afdeling ontslagen; ik begrijp inmiddels dat de vacature echt uitvoerend schrijfwerk behelst, dus dat klinkt interessant. Tussen de middag loop ik door de kou en het bos. Ik heb niet lang hoeven nadenken en halverwege de middag stuur ik mijn sollicitatie op. Ben benieuwd! Op de terugweg naar huis heb ik een moment in het centrum van Arnhem. Ik schiet de boekwinkel in en koop Engelen vallen langzaam (Karl Ove Knausgard) en de LP Liefde en blijven of weggaan (Herman Brusselmans). Thuis kan ik gelijk aanschuiven aan tafel: er is een groenteschotel van boerenkool en kikkererwten met daarnaast hamburgers en salade. De Vrouw gaat nog even werken en De Zoon en ik lopen onze ronde hard. Het is minder koud dan maandag. Op tweederde maak ik een korte wandelpauze en dan loop ik verder zonder problemen uit. Thuis lees en luister ik aan de keukentafel, eerst de krant en later in Route 66 – The Big Yin on the Ultimate American Road Trip (Billy Connolly). De Vrouw komt thuis. We kletsen bij en ik ga even voor half elf naar bed.
Muziek vandaag: de eerste twee platen uit Songs From The North I, II & III (Swallow The Sun), Molok (Gazpacho)

–

Dinsdag 19 januari:
Op zich slaap ik wel goed. Ergens eind van de nacht ben ik een keer wakker, maar daarna slaap ik weer in en uiteindelijk sta ik niet zo gemakkelijk op. Buiten is het heel koud, dus ben ik vanzelf wel goed wakker. Ik ben zeer vroeg op de werkplek. Daar een hectische dag met veel van alles tussendoor. (Nou is Glenn Frey weer dood. Daar moeten ze mee ophouden. Hoog tijd dat ik het album Desperado weer eens opzoek.) Ik ga om half twaalf al even een half uur naar buiten voor een rondje door zon, kou, bos en veld. In de middag vervalt plots alle hectiek en dus heb ik alle tijd. Om te solliciteren, bijvoorbeeld. Ja, echt. Er is een interessante vacature intern bij de afdeling communicatie. Ik maak een mail waarin ik laat weten dat ik een boel vragen heb en eerst eens in een gesprek wat meer uitleg over de functie wil en stuur mijn CV mee. Het gaat om een voltijds baan voor een jaar. Ik wil natuurlijk wel de garantie dat ik na dat jaar weer terug kan. Ha! Ben benieuwd. Gekke dag. Morgen verder. Zes uur ben ik thuis. De Vrouw heeft het avondeten al bijna klaar. Kip uit de oven, bloemkool met de kaassaus van zondag en een salade van komkommer, paprika, tomaat en bleekselderij. Kwart voor zeven is alles op en opgeruimd. Ik lees en luister aan de keukentafel tot het tien uur en Poppy en Eddie en Manon en Roy Harper uit is. Mooi boek weer! Ik heb het met plezier gelezen; soms een luide lach en soms een brok.
Muziek vandaag: Houses Of The Holy (Led Zeppelin), In Through The Outdoor (Led Zeppelin), Café Arkastran (Anouar Brahem Trio)

–

Maandag 18 januari:
Diepe slaap. Het is goed koud, vanmorgen. De bus is heel op tijd. Ik ben vroeg op de werkplek. Wat is de wereld toch mooi. Of kut. Kiest u maar wat u het leukste lijkt. Op de werkplek werk ik veel achterstallige klussen weg. Tussen de middag loop ik een rondje door zon en bos. In de middag vrolijk verder met ook nog een overleg. Half zeven ben ik thuis. Ik maak een mooie pasta en die eten De Zoon en ik op. De Vrouw is vandaag laat. Na het eten doen De Zoon en ik ook nog eens een poging om te gaan hardlopen. En dat in die koude. Wat een helden. Of wacht, De Zoon gaat niet mee. (Ik zeg niks.) Het is -3 buiten. Even lijkt het echt koud en na een kwartier voelen mijn vingers stijf en doods aan, maar als ik op tweederde een korte wandelpauze houd, komt de warmte in mijn lijf en handen terug. Als ik thuis kom, ben ik zelfs lekker op temperatuur. De laatste vijf kwartier lees en luister ik aan de keukentafel. De Vrouw is nog aan het werk, maar tien uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: Houses Of The Holy (Led Zeppelin), In Through The Out Door (Led Zeppelin), Astrakan Café (Anouar Brahem Trio)

–

Zondag 17 januari:
Pas om negen uur ben ik wakker. Ik heb mijn slaap kennelijk nodig gehad. Wat fijn is, is dat ik weer dingen kan ondernemen in het weekend. Eerder wilde ik helemaal niets en ontbrak het me aan alle energie; nu plannen we een bijzonder iets per dag of weekend. Afgelopen vrijdag naar het theater en gisteren naar verschillende locaties in Apeldoorn en een etentje. Het lijkt ook weer of de tijd sneller gaat. Dat vind ik jammer, want ik genoot van de intensiteit van dingen. Die intensiteit wil ik behouden. Beneden ruim ik de was weg, boen ik de plee en doe ik wat aan deze webstek. Eind van de ochtend eandel ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is flink koud en de wereld is een weinig wit. Als ik thuis ben, komt De Vrouw ook beneden. Er is koffie, chocolade en een brunch. Erna wandelen De Vrouw en ik langs het kanaal naar een supermarkt voor wat vergeten zaken. Thuis lees ik wat in het amusante boek van Brusselmans en dan ga ik eten maken. Een salade van komkommer, bosui, tomaat en bleekselderij, gebakken kabeljauwfilet met kaassaus en een curry van uien, knoflook, pepers, paprika en zoete aardappel. We eten alles op. Ik maak nog het lunchgerecht voor De Vrouw voor morgen: een heldere soep van ui, spekjes, zelfgekweekte paddenstoelen, paprika, wortel en selderijblad. Dan kan ik lezen en luisteren aan de keukentafel tot het kwart over tien is.
Muziek vandaag: The Astounding Eyes Of Rita (Anouar Brahem), Otrabanda (Sam Vloemans), Behind The Garden – Behind The Wall – Under The Tree (Andreas Vollenweider), Dead Men Don’t Smoke Marijuana (S.E. Rogie), Welcome To My DNA (Blackfield), Long Wave (Jeff Lynne), Hand.Cannot.Erase (Steven Wilson), Secret World (Peter Gabriel), Other World (Peyer Hammill & Gary Lucas), Dreams & Absutities (Dave Sturt), Not The Weapon But The Hand (Steve Hogarth & Richard Barbieri)

–

Zaterdag 16 januari:
Half negen ben ik weer op. Koffie, klussen, krant en een snel boodschappenrondje langs biowinkel, markt, supermarkt en Turkse winkel. Nou ja, snel lukt niet zo goed, want het is niet alleen koud en regenachtig, maar het waait ook nog eens stevig en ook nog eens uit een andere richting dan doorgaans. Storm tegen dus. Twaalf uur zitten we aan de koffie en even later lunchen we. Vanmiddag is er van alles leuks te doen. Het evenement Toerist in eigen stad, bijvoorbeeld. De Vrouw en ik fietsen naar CODA, waar onder andere een tentoonstelling is van IJslandse en Groenlandse kunstenaars. Best heel aardig en we kunnen er een dik uur doorbrengen. Dan naar het oude CB-gebouw waar een zwik Apeldoornse kunstenaars hun atelier hebben ingericht, zoals Angela en Inez. Fijn ze even te zien en te spreken. We kijken ook bij de andere acht kunstenaars. De Zoon is inmiddels ook aangesloten en gezamenlijk rijden we naar de hotelopleiding aan de Kerklaan. We komen voor de workshop barista en koffieschenken, maar die is al afgelopen en opgeruimd. Wel krijgen we een korte uitleg en rondleiding. Verder gaat de tocht. Nu naar een eetgelegenheid bij Het Loo. Het is bijna half zes en we lopen ruim voor op schema. Toch mogen we plaatsnemen en we krijgen een verrassingsmenu. Vooraf zalmtartaar met venkelsalade, saffraanschuim en een zalmbitterbal. Dan kalfswang met knolselderijcrème, romano en aardappel. Toe is er bastognekoekijs, tarte tartin en kaneelcrème. We nemen nog een koffie na en ook daarbij van alles: butterscotch, boterkoek en een lolly van chocolade en kokos. Het is maar goed dat we op de terugweg de wind mee hebben. Het is net tegen het vriespunt, maar nog niet glad op straat. We zijn zo thuis: net na acht uur. Aan de keukentafel lees en luister ik tot elf uur en dan ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Le Pas Du Chat Noir (Anouar Brahem), Hunky Dory (David Bowie), Viena (Värttinä), Everything & Nothing (David Sylvian)

De schrijver keek op. Krijg nou wat, dacht hij. Daar heb je d’r.
Het meisje kwam nog zijn kant op ook.

(more…)

Verhalen uit 2015 lees je als je hier klikt.

Vrijdag 15 januari:
En voort gaan we weer. Half zeven op en om acht uur op de fiets naar de nieuwe werkplek. Er liggen een paar mooie klussen. De tijd gaat weer snel voorbij. Volgens mij valt mijn werk her en der in de smaak, ook bij de directeur. Volgende week maar eens navragen. Half vijf ben ik thuis. We eten op tijd: een schotel van worst, ui, paprika, rijst en okra’s, met daarnaast gebakken spek en zelfgekweekte paddenstoelen. Zeven uur fietsen we met z’n drieën naar het stadstheater. Voor weinig geld zien we een voorstelling van improvisatiegroep Op Sterk Water. Best aardig en onderhoudend, al gaat het me soms te snel en te rommelig en te door elkaar. Maar het is altijd leuk om weer eens in de klassieke rode theaterzaal te zijn. Op de terugweg is er al volop gestrooid. Gelukkig vriest het (nog) niet. Half elf zijn we thuis. Ik lees het tijdschrift Onze Taal van deze maand uit en dan ga ik even na elven naar bed.
Muziek vandaag: geen.

–

Donderdag 14 januari:
Kwart over zes ben ik op en ik ga om half acht de deur uit naar de carpoolplek. Stipt acht uur sta ik daar en ik ontvang een sms van de carpoolcollega dat ze in de file staat. Iets voor half negen is ze er en als we de snelweg op schieten, staan we in de file. Pas kwart over negen ben ik op de werkplek. Daar heb ik net genoeg tijd om de stukken af te drukken voor mijn overleg: de eindevaluatie van mijn loopbaantraject met coach Henk en de leidinggevende. Conclusie: het is een zeer geslaagd traject geweest met een verrassende uitkomst. We hebben het nog over borging (wie heb ik daar voor nodig) en over de vraag of mijn huidige klus nu nog wel voldoende bevrediging geeft. Het zijn de thema’s waar ik de komende weken mee aan de gang ga. De rest van de ochtend haal ik achterstallige mail en klussen in. Tussen de middag even geen pauze buiten, maar binnen rustig aan doen en ondertussen kleine dingen afhandelen; het regent buiten toch stevig. In de middag nog wat bespreken, uitwerken en een afscheidsreceptie. Vijf uur wil ik weggaan en tref ik een collega met wie ik kan meerijden, waardoor ik om half zes thuis ben. De Vrouw serveert het avondeten: kip tandoori met rijst, bonen, kerriesaus en een salade van komkommer, tomaat, bosui, mandarijn en honing. Dat eten we allemaal op. Nog wat natafelen en dan kan ik lezen en luisteren aan de keukentafel. Tien uur heb ik Onderweg (Oliver Sacks) uit, ben ik echt moe en is de dag voorbij.
Muziek vandaag: Cabo Verde (Cesária Évora), Alexandrine (Grice), The Ghosts Of Pripyat (Steve Rothery)

–

Woensdag 13 januari:
Ik slaap diep en word moeilijk wakker. Onder de douche bemerk ik dat het allemaal wat traag gaat. Niet veel later gaat het goed. Vanmorgen naar de nieuwe werkplek. Daar volop aan de slag met mail afhandelen, overleg voorbereiden, concept teksten maken, enzovoorts. De dag vliegt hier voorbij; dat viel me de andere dagen ook al op. Voor ik het weet is het middagpauze; ik loop even naar de markt voor fruit, doe het rustig aan en voort gaat het weer. Lekker veel te doen en ik krijg steeds meer zicht op hoe het er precies aan toegaat. Vier uur fiets ik naar huis. Als ik daar aankom, blijk ik alleen. De Vrouw heeft nieuwe ringen besteld en die zijn vandaag aangekomen. Mooi! Ik begin met het avondeten. Het wordt de gehaktschotel, deze keer met postelein, met daarnaast de kaasroomsaus en een salade van komkommer, bosui, peer en cranberry’s. De Vrouw en De Zoon zijn ook snel thuis; ze zijn naar het ziekenhuis geweest. De Vrouw heeft haar oog laten controleren en het is goed. Mooi. Half zeven zitten we aan tafel en eten we alles op. Even na zeven lopen De Zoon en ik onze ronde. Na vier dagen niet lopen valt het me mee: zonder onderbrekingen loop ik mijn half uur en volgens mij nog in redelijk tempo ook. De laatste twee uren van vandaag lees en luister ik aan de keukentafel.
Muziek vandaag:Long Wave (Jeff Lynne), Viena (Värttinä), Kaksi (Hedningarna), Yhe Astounding Eyes Of Rita (Anouar Brahem), Dreams & Absurdities (Dave Sturt)

–

Dinsdag 12 januari:
Beetje beter geslapen, maar nog wel veel wakker geweest. Vanmorgen vroeg heb ik wat langer voor ik de deur uit moet. Ik moet naar een andere locatie voor een bijeenkomst met veel andere collega’s. Tien voor half negen roept de automatische stem de bushalte waar ik eruit moet en ik druk op het knopje. Tegelijk zie ik buiten dat we de halte voorbij rijden. Even overleggen met de buschauffeur. Ik besluit dat ik de volgende halte eruit ga, maar die blijkt nogal wat verderop te zijn. Niet erg; ik ben zeer op tijd en loop nu terug naar een andere wijk door weiland, open veld, langs een wetering en ik vind het prachtig. Kwartiertje later ben ik op de plek van bestemming. Tussen de middag gaan we weer naar het centraal bureau. Daar doe ik het broodnodige. Zes uur ben ik thuis. De Vrouw heeft het eten bijna klaar. Een schotel van pompoen, Chinese kool en kastanjes, een tweede schotel van rauwe zalm en groene asperges, plus een derde schotel van tomaat, spek en zelfgekweekte paddenstoelen. Fikse hap en fan is er ook nog een nagerecht: een smoothie van kaki, appelstroop en Turkse yoghurt. Wat natafelen en dan blijkt het wederom veel te nat om een ronde te gaan hardlopen, dus dan maar wat lezen en luisteren aan de keukentafel tot kwart over tien.
Muziek vandaag: Viena (Värttinä), Le Pas Du Chat Noir (Anouar Brahem)

–

Maandag 11 januari:
Eerste bericht op de nieuwe werkplek: David Bowie is dood. Wat? WAT? Gisteren bespraken De Vrouw en ik nog mogelijke plannen om naar de Bowie-expo in Groningen te gaan. Allemensen. Een icoon. Vannacht heb ik niet goed geslapen, maar ik sta goed op. De vloer in de keuken is erg nat. Ai. Om kwart voor acht ben ik op de werkplek. De hele ochtend ben ik volop bezig met mail op orde brengen en overleggen. Tussen de middag loop ik een rondje buiten door regen, veld en bos. In de middag stevig verder met allerlei dringende zaken verwerken en met overleg. De nieuwjaarsreceptie laat ik aan mij voorbijgaan. Onderweg bij het overstappen glip ik de platenwinkel binnen en koop ik Viene (Värttinä). Om half zeven ben ik thuis. Daar is de lekkage verholpen. Een installatiebedrijf heeft de kapotte teruglekklep ofzoiets vervangen en daarmee is het euvel opgelost. Mooi. En niet duur ook. De Vrouw heeft het avondeten klaar. Een groenteschotel van groenlof met spek en kipreepjes in kaasroomsaus, met daarnaast hamburgers en een salade van komkommer, kerstomaatjes en bosui. Als het op is,ruim ik op en breng ik de keuken in de oude staat terug. Buiten is het te nat voor een ronde hardlopen, dus de laatste twee uur van de dag breng ik aan de keukentafel door met lezen en luisteren. Tien uur is het voldoende voor vandaag. Wie weet kan ik slapen.
Muziek vandaag: Dreams & Absurdities (Dave Sturt), Miss Perfumado (Cesária Évora)

–

Zondag 10 januari:
Tien uur ben ik beneden. Koffie, klussen, webstek. Ook even inlezen hoe ik het modem moet installeren en instellen. Twaalf uur lopen De Vrouw en ik het gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is koud, maar zo zonnig dat het pijn doet aan de ogen. Thuis prepareer ik lunch. Dan wil ik starten met het modem, maar eerst moet nog een ander euvel overwonnen: lekkage. Nou dat weer. Mijn sokken worden steeds nat als ik in de keuken sta. Onder de spoelbak van het aanrecht blijkt een lading water te lopen. Degene die de kraan heeft gemonteerd, heeft dit net niet helemaal waterdicht gedaan. Iets met de koppeling. Het zal. Vroeg of laat doen we er iets aan of laten we er iets aan doen. Nu niet. Het modem heb ik met een uurtje geïnstalleerd en ingesteld. Telefonie en wifi zijn ook zo weer terug. Televisie doet het weer als vanouds (met scherper beeld). Boven is De Zoon bezig met het installeren van zijn nieuwe laptob en die moet nog de beveiliger van de provider hebben. Inmiddels heb ik beneden de laptob van het werk aangezet en kan ik iets doen aan de eindevaluatie van mijn traject. Morgen moet het klaar en ingeleverd zijn, vandaar. Het avondeten is eenvoudig: ik zet de tajine van gisterenavond nog een keer aan, bak spekjes, zelfgekweekte paddenstoelen, kerstomaatjes en groene asperges en maak een salade van komkommer, bosui, paprika en surimi. Maar natuurlijk. Als vanzelf. De boel is op voor we het weten. Tijdens het opruimen blijkt de lekkage in de keuken geen klein euvel. Nogal wat voegen in de tegelvloer blijken blank te staan. Ik maak alles schoon en droog. Komende dagen goed aanzien. Inmiddels blijkt het buiten te regenen. Gelukkig niet binnen. Dat maakt het vervelend om te gaan hardlopen en dit stel ik dus uit naar morgen. Na het eten zit ik nog even achter de laptob en maak mijn eindevaluatie van het traject zo goed als af. Verder kan ik nog wat lezen en luisteren aan de keukentafel. Tien uur ga ik naar bed. Einde vakantie.
Muziek vandaag: The Deform Variations (Adam Holzman), Last Dance (Keith Jarrett & Charlie Haden), The Hobbit An Unexpected Journey (Howard Shore), Juice (Medeski, Scofield, Martin & Wood), Cheating The Polygraph (Gavin Harrison), +4626-COMFORTZONE (Beardfish), het eerste plaatje van de doos Too Old To Rock And Roll: To Young To Die! (TV Special Edition) (Jethro Tull), het bonusplaatje bij +4626-COMFORTZONE (Beardfish), A Map Of The World (Pat Metheny)

–

Zaterdag 9 januari:
Half negen op. Koffie, klussen, webstek, krant. Halverwege de morgen een boodschappenrondje langs markt, supermarkt en Turkse winkel. Thuis is er koffie en niet veel later de lunch. De post bezorgt een nieuw modem: we hebben de laatste tijd wat uitval van internetverbinding en de provider geeft ons nu een nieuw modem in bruikleen. Morgen bij daglicht aansluiten en installeren. Vanmiddag fietsen De Vrouw en ik naar het centrum. We lopen een rondje door de zaterdagdrukte, kopen een nieuw jasje voor mijzelf, bekijken de Prinsensteeg en bezoeken de markt, Turkse supermarkt en toko. Vier uur zijn we weer thuis en ik ga gelijk beginnen aan de voorbereidingen voor het avondeten. Vanavond een tajine van lamsbout, pompoen, sjalotten, rozijnen en kaneel, met een salade van komkommer, bosui, tomaat en kaki. Dan zien we journaal. De rest van de avond lees en luister ik aan de keukentafel. Even na elf uur zit mijn dag erop.
Muziek vandaag: Fourth World vol. 1: Possible Musics (Jon Hassell & Brian Eno), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Blackfield II (Blackfield), Balkan Beat Box (Balkan Beat Box), Tinsel Town Rebellion, The Raven That Refused To Sing And Other Stories (Steven Wilson), Turn Of The Friendly Card (Alan Parsons Project), Night Of The Demon (Gazpacho), Mantelpiece (Ossicles)

Carrie Fisher
(21 oktober 1956 – 27 december 2016)

Actrice

–

Alphonse Mouzon
(1 november 1948 – 25 december 2016)

Jazz drummer

–

Rick Parfitt
(12 oktober 1948 – 24 december 2016)

–

Richard Adams
(19 mei 1920 – 24 december 2016)

Auteur van o.a. Watership Down, The Plague Dogs, Shardik

–

Peter van Straaten
(25 maart 1935 – 8 december 2016)

Tekenaar.

–

Greg Lake
(10 november 1947 – 7 december 2016)

–

Marcel Gotlib
(14 juli 1934 – 4 december 2016)

Groot Frans cartoonist, vooral bekend door Koos Voos, Hamster Joviaal en Lobbes. Ook Rhaaa Lovely! en Waanzin waanzuit vond ik vermakelijk.

–

Andrew Sachs
(7 april 1930 – 23 november 2016)

–

Alan Zavod
(16 oktober 1945 – 29 november 2016)

Toetsenist en componist, speelde in de band van Frank Zappa tijdens de tournee van 1984.

–

Lennart Gustafsson
(6 maart 1943 – 16 november 2016)

Goede bekende uit de wereld van de Zappaliefhebbers. Vaak ontmoet tijdens Zappafestivals en in Stockholm.

–

Mose Allison
(11 november 1927 – 15 november 2016)

–

Leon Russell
(2 april 1942 – 13 november 2016)

–

Victor Bailey
(27 maart 1960 – 11 november 2016)

Amerikaanse bassist, vooral bekend om zijn werk voor jazzrockband Weather Report in de jaren tachtig.

–

Leonard Cohen
(21 september 1934 – 7 november 2016)

–

Eddy Christiani
(21 april 1918 – 24 oktober 2016)

Zanger en gitarist.

–

Gene Wilder
(11 juni 1933 – 29 augustus 2016)

Acteur en regisseur.

–

Gilli Smyth
(1 juni 1933 – 22 augustus 2016)

Mother Gong.

–

Jean ‘Toots’ Thielemans
(29 april 1922 – 22 augustus 2016)

–

Bud Spencer (Carlo Pedersoli)
(31 oktober 1929 – 27 juni 2016)

Acteur

–

Bernie Worell
(19 april 1944 – 24 juni 2016)

Funky toetsenist voor Parliament-Funkadelic en later ook Talking Heads. Maakte tevens een waanzinnige jamplaat met Les Claypool, Brain en Buckethead.

–

Trent Gardner
(? 1961 – 11 juni 2016)

Componist, muzikant en bandleider, vooral bekend van de band Magellan. Zeer plots overleden.

–

Muhammad Ali
(17 januari 1942 – 3 juni 2016)

Bokser.

–

Isao Tomita
(22 april 1932 – 5 mei 2016)

Pionier in de elektronische en synthesizermuziek. Vooral beroemd om zijn interpretaties van klassieke werken.

–

Papa Wemba
(14 juni 1949 – 24 april 2016)

Een van de mooiste Afrikaanse stemmen …

–

Prince
(7 juni 1958 – 21 april 2016)

–

Johan Cruijff
(25 april 1947 – 24 maart 2016)

Voetballer

–

Keith Emerson
(2 november 1944 – 10 maart 2016)

Mijn eerste echte jeugdheld. Op 15-jarige leeftijd ontdekte ik de muziek van Emerson Lake & Palmer. Aangestoken door Keiths virtuoze spel en spraakmakende podiumpresentatie begon ik mijn geweldige ontdekkingsreis in de muziek. Tot op de dag van vandaag beluister ik zijn werk. Een groot muzikant is heen. Ik ben geschokt.

–

Nana Vasconcelos
(2 augustus 1944 – 9 maart 2016)

Braziliaans percussionist, beroemd om zijn grensverleggende werk op het ECM-label.

–

George Martin
(3 januari 1926 – 8 maart 2016)

Vijfde Beatle.

–

Piotr Grudzinski
(1975 – 21 februari 2016)

Gitarist van de Poolse en prachtige band Riverside. Plotseling overleden op veertigjarige leeftijd.

–

Umberto Eco
(5 januari 1932 – 19 februari 2016)

Auteur van onder andere De naam van de roos en De slinger van Foucault.

–

Maurice White
(19 december 1941 – 3 februari 2016)

Voorman van Earth Wind & Fire.

–

Paul Kantner
(17 maart 1941 – 28 januari 2016)

Muzikant, vooral bekend van Jefferson Airplane.

–

Glenn Frey
(6 november 1948 – 18 januari 2016)

Medeoprichter van The Eagles en mede verantwoordelijk voor de mooiste stukken van die band …

–

David Bowie
(8 januari 1947 – 10 januari 2016)

–

Pierre Boulez
(26 maart 1925 – 5 januari 2016)

Componist en dirigent

–

Robert Stigwood
(16 april 1934 – 4 januari 2016)

Manager en platenbaas

–

Paul Bley
(10 november 1932 – 3 januari 2016)