Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 23 mei:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het is koud en lopen gaat moeizaam (pijntje), maar het lukt toch goed. Zeven uur aan het werk. Ik handel en werk van alles af. Kwart voor tien is Aad er. We hebben een online overleg met iemand die in oktober Wirwar mogelijk wil gaan boeken. Goed gesprek, gaat lukken. Als Aad is vertrokken, werk ik nog wat door. Eind van de morgen wandel ik een rondje en haal ik het groentepakket op. Als ik thuis kom is er een ander pakket in huis. Het heeft even geduurd (dik drie maanden), maar dan is hij er: de Deluxe Edition van The Overview (Steven Wilson). Blij en veel zorg weg. Koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. Ik werk nog verder, handel enorm veel af voor de vakantie en ben om half vijf klaar voor deze week. Krant. De Zoon is er om half zes. De Vrouw serveert couscous met een saus van prei, paprika en witte boon, met ernaast een salade van eikenbladsla, komkommer enzovoorts. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), het eerste plaatje van The Overview (Deluxe Edition) (Steven Wilson), The Lost Episodes (Frank Zappa)

–

Donderdag 22 mei:
Redelijk geslapen. Op tijd op de werkplek. Veel. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel. Kwart over vijf thuis. Zeer vermoeid. Krant. De Vrouw serveert het restant soep van gisteren met wederom naan ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Gamle Mester (Lars Fredrik Frøislie), Love (The Flower Kings), Mobula (Gleb Kolyadin)

–

Woensdag 21 mei:
Half zes. Ik loop een ronde hard buiten het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant, niet voor een repetitie van Wirwar, wel voor de voorvertoning van de documentaire die er in het afgelopen jaar over Wirwar is gemaakt. De maker laat de drie kwartier durende film zien en na afloop is iedereen bijzonder geraakt. Op vrijdagmiddag 20 juni vindt de première plaats in Gigant en draait de film nog enkele keren in het filmhuis. Kwart over twaalf thuis. Koffie. Bijpraten. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan lopen we naar een postpakketafgiftepunt in de buurt. De bestelde deluxe cd-box is er nog altijd niet. Thuis nemen we contact op met de webwinkel in Engeland; zij kunnen achterhalen waar het pakket is. Er is ook snel antwoord: men gaat op onderzoek uit. Ik fiets naar Onze Vader en breng hem schone was. Inmiddels verzamelt hij zelf de was in een wasmand; op zoek naar schone theedoeken vinden we nog keuken- en badhanddoeken die in de was kunnen. Verder is hij redelijk opgewekt. Half vier ben ik weer thuis. Dan nog naar een ander postpakkettenafgiftepunt aan de andere zijde van het centrum: nieuwe hardloopschoenen zijn gearriveerd. Krant op het balkon. Dan maak ik avondeten: een soep van ui, prei, pastinaak en kikkererwt. Ernaast naan uit de oven. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzelreepjes. We eten fiks van de soep; er blijft nog wat moois over voor morgen. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Strange Cargo (William Orbit), Gamle Mester (Lars Fredrik Frøislie), Fictionary (Lyle Mays)

–

Dinsdag 20 mei:
Wat onrustig geslapen. Toch op tijd op de werkplek. Daar weer van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag van alles. Kwart over vijf thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 19 mei:
Zeven uur wakker en op. Koffie. Vandaag een dag zonder werk; even op adem komen. Ik ruim alles van gisteren op. Ook fiets ik naar Gigant om de laatste spullen (de stoel) op te halen. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan wandelen we het centrum in. Ik bezoek een super voor wat kleinigheden. Thuis lunch. Afwasje en stofzuigen. Dan tijd om wat vinyl te draaien: de singles die ik van Chris uit Wales kreeg en de Radiola-plaat. Krant op het balkon. Ik ontdek mail van Giles en nu heb ik zijn postadres terug. Bij een super koop ik internationale postzegels en de kaart voor zijn zestigste verjaardag (9 dagen geleden!) gaat op de post. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook spliterwtenpasta en vervolgens een saus van prei, een slarestje, tomaat en Kolummer erwten. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet. Ernaast serveer ik het restant wittekoolsalade van zaterdag. We eten alles op. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Heritage Suite (Rick Wakeman), The Piano Album (Rick Wakeman), European Son (single) (Japan), Quiet Life (single) (Japan), Visions Of China (single) (Japan), Forbidden Colours (single) (David Sylvian & Ryuichi Sakamoto), Red Guitar (single) (David Syvian), Radiola (various), Street Dreams (Lyle Mays), Lost And Found (Buena Vista Social Club), An Electric Storm (White Noise)

–

Zondag 18 mei: De verjaardag van Anja
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum en het gaat fijn. Thuis nog terug in bed. Negen uur staan we op. Koffies. Ik doe de laatste voorbereidingen voor De verjaardag van Anja. Brunch. Afwasje. Iets na twaalf pakken we alle spullen in en gaan we naar Gigant. Met Aad richten we de zaal in. De podiumgasten zijn er op tijd en we spreken de voorstelling door. Ik trek me voor tweeën terug in de coulissen. Naast de ‘gewone’ bezoekers van de voorstelling zijn er vrienden, bekenden en familie die ik heb uitgenodigd (ter gelegenheid van mijn verjaardag). Om half drie begint een bijzondere voorstelling van De verjaardag van Anja. Ik heb het programma mogen samenstellen, maar kan niet voorkomen dat Aad er nog allerlei plezante verrassingen in heeft gestopt. Ingrid en Bertus dragen poëzie naar hun eigen keuze voor, Mark speelt stemmige gitaarmuziek, Peter-Jan vertolkt een paar puike soloscènes, Caroline en Aad spelen eveneens een zeer mooi stukje, Caroline en Mark brengen enkele werkjes op respectievelijk cello en gitaar en dan is daar Tim die een indringend verhaal vertelt over vriendschap. Mooie voorstelling, we kunnen er weer trots op zijn. (Het is de laatste aflevering van De verjaardag van Anja; na de zomer gaan Aad, Peter-Jan en ik door onder een andere naam en met een ander soort theaterprogramma.) Na afloop zie en spreek ik ‘mijn’ gasten in de foyer en krijgen we bijzonder veel zeer positieve reacties. Om zeven uur zijn we met Tim, Peter en Inge in een Indiaas restaurant alwaar we ons tegoed doen aan allerlei goede gerechten. Na tien uur thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

Hieronder wat foto’s van Ernst:

–
Zaterdag 17 mei:
Half acht worden we wakker en staan we op. We besluiten in het hotel te ontbijten. Dat doen we dus. Na tien uur checken we uit en lopen we het centrum weer in om onze wandeling door Haarlem te vervolgen. Veel van de route loopt langs het Spaarne en uiteindelijk wijken we van die route af en komen we bij het station. Half drie zijn we in Apeldoorn en niet veel later thuis. We droppen de tas en gaan naar een zaak om onze bestelde taart voor morgen op te halen. Thuis ruimen we alles op en heb ik kort om even uit te rusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappel, zoete aardappel en courgette in een braadslede in de oven. Vervolgens maak ik een ferme salade van witte kool, mandarijn, rozijn en walnoot. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik steak bavette. De Zoon is er na half zes. We eten de groenteschaal helemaal leeg. De Zoon heeft een verjaardagscadeau: een begeerd shirt met een goed jaartal erop. Afwasje. Toe is er ijs. Lezen op het balkon. Webstek. Teksten voor morgen doornemen. Dan slapen.
Muziek vandaag: Bobby Brown (cd single) (Frank Zappa), White (White), She (Rick Wakeman, Justin Hayward & Motörhead)

–

Vrijdag 16 mei: Rick Wakeman in PHIL Haarlem
De wekker getest. Hij doet het. Een half uurtje later sta ik op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het lukt weer bijzonder goed. Thuis allerlei. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super, ondanks dat het geen zaterdag is. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Om één uur zitten we in de trein en anderhalf uur later staan we op het stationsplein van Haarlem. We wandelen een stukje en zien de Grote Markt. Daar bemachtigen we een stadskaart. Vervolgens begeven we ons naar het hotel. Even spullen droppen en terug naar het oude stadscentrum. We maken een deel van een stadswandeling, zie aardige zaken en zoeken dan een Indiaas restaurant. Dat vinden we. Soep en samosa, curry’s en thee. Half acht zijn we in de PHIL en een half uur later gaat het zaallicht uit en onder een knetterluid introductie muziekje komt Rick Wakeman het podium op. Ik schrik me rot. Hij kan bijna niet meer lopen en heeft moeite met gaan zitten en opstaan. Maar als hij achter de toetsen zit, blijkt dat zijn vingers het nog ouderwets doen. Sommige werken brengt hij op elektronische wijze; ander op de piano. Hij trapt af met drie van de Six Wives. Vervolgens krijgen we prachtig eerbetoon aan Bowie en een sterk uittreksel van King Arthur. Van het Yesmedley zijn vooral The Meeting en Awaken indrukwekkend en het officiële deel van het programma eindigt met twee Beatlesbewerkingen. Vooral dat laatste komt in mijn oren niet zo heel goed over; hij speelt het op synthesizers en ik vind zijn pianoversie van Eleonor Rigby op piano doorgaans veel beter werken. Gelukkig kruipt hij voor de toegift weer achter die piano: een schitterende uitvoering van de originele Journey. Zeer indrukwekkend concert; de man weet me nog altijd enorm te beroeren. Na afloop treffen we Tim en Chantal. Kort praten we bij. Tim zie ik zondag weer. De Vrouw en ik drinken iets in de foyer van PHIL. Dan wandelen we naar het hotel. Daar even rust en rond middernacht gaan we slapen.
Muziek vandaag: Night Airs (Rick Wakeman), Yessonata (Rick Wakeman)

–

Donderdag 15 mei:
Ik word iets voor half zes wakker. De wekker stond op de gebruikelijke tijd gezet, maar is niet afgegaan. Vreemd. Wel op tijd op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag veel. Eind van de middag rijd ik met een collega mee naar een locatie in Milligen aan de Rijn, waar we met de gehele afdeling een wandeling maken, vervolgens eten en afscheid vieren van weer een andere collega. Pas om half negen rijd ik met nog weer een andere collega naar Apeldoorn die me vlak bij huis afzet. Thuis even bijpraten en dan slapen, want zeer, zeer vermoeid.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 14 mei:
Kwart over vijf. Ik loop een ronde hard om het centrum en ook deze gaat bijzonder goed. Vanmorgen geen repetitie van Wirwar, dus doe ik het rustig aan. Ik wandel naar de super. Thuis koffie. Wat huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ik loop nogmaals het centrum in, regel nog een en ander bij Gigant voor zondagmiddag en zoek in kledingwinkels. Thuis lunch. Afwasje en huishoudelijks. Tegen twee uur fiets ik naar Onze Vader om was te brengen en te halen. Het gaat redelijk goed met hem, z’n gangetje lijkt het. Op de terugweg nog langs een super. Thuis lezen op het balkon. Webstek. Eind van de middag maak ik avondeten. Een curryachtige schotel van paksoi en spinazie. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Ernaast een salade van witte kool, mandarijn en rozijn. We eten alles op. Afwasje. Half zeven fiets ik naar Peter-Jan. Daar zijn Ingrid en Bertus ook en gevieren rijden we naar Caroline voor een toneelrepetitie. De tekst zit er goed in, de logistiek behoeft nog wat oefening; over twee weken de volgende repetitie. Pas iets voor elven thuis. Even bijpraten en slapen.
Muziek vandaag: Through Shaded Woods (Lunatic Soul)

–

Dinsdag 13 mei:
Beter geslapen. Op tijd op de werkplek. Van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag van alles. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert bamisoep. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Toneeltekst lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Of Time & Stars: The Singles (Hawkwind), Ramshackled (Alan White), Sea Airs (Rick Wakeman)

–

Maandag 12 mei:
Niet zo goed geslapen. Volle maan. Ach zo. Op tijd op de werkplek. Daar veel en ik krijg veel af. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag veel en ik krijg veel af. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. Er is goed bericht: het pakket met daarin de deluxe edition van het nieuwe Steven Wilson album dat een Brits bedrijf drie maanden geleden naar ons stuurde, is boven water en komt binnen niet al te lange tijd alsnog bij ons in huis. De Vrouw serveert een ovenschaal van ui, witte kool, paprika, kastanjechampignon en aardappelpuree, met ernaast een salade van koolrabi, tomaat, komkommer en blauwe bes. We eten alles op. Afwasje. Toe is er nog wat baklava en moederdagbonbon. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Buena Vista Social Club (Buena Vista Social Club), The Road To Two (Kenny Wheeler & John Taylor), Country Airs (Rick Wakeman)

–

Zondag 11 mei:
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en door de zon en het gaat weer uitstekend. Wat is dat toch? Vorige week vroeg ik me af waarom het de laatste weken en maanden niet meer zo goed lukt en of ik niet beter een andere vorm van bewegen en hoofd leeg maken kan zoeken en nu dit. Thuis nog terug in bed. Negen uur staan we op. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. We plannen onze zomervakantiereis in een app. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor de moederdaglunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs kanaal en door zon. Lezen op de galerij, later op het balkon. Tegen vier uur is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Old Man’s Will). Erna maak ik avondeten: een risotto met ui, kastanjechampignon en spinazie. Voorts een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Er is ook een nagerecht: verschillende soorten ijs en baklava. Afwas en afval. Krant op het balkon. Webstek. Restant krant op het balkon.
Muziek vandaag: Under The Fragmented Sky (Lunatic Soul), Where Do We Go From Here? (Kenny Wheeler & John Taylor)

–

Zaterdag 10 mei:
Kwart voor zes. Koffie. Allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan opnieuw het centrum in voor een bezoek aan de markt en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Later lunch. Afwasje en huishoudelijks. We bestellen taart voor zondag 18 mei. Dan wandelen we een rondje langs Gigant, plantenwinkel en ijszaak. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en artisjokhart. Dan een rode curry van ui, paksoi en bruine boon. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Lezen in de zon op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de doos Music For Installations (Brian Eno), The 1999 Party (Hawkwind), Love (The Flower Kings)

–

Setlist
Mexico
Never in a 100.000.000 Dreams
Memories Are New
Out Of The Darkness And Into The Moving Light
Anywhere The Wind
A Girl Named You
Hope To See You There Again
Bass Solo
She Was Naked
Something In Return
60s Medley (Seven Ways to Die, French Key to Britain, Sweet Dakota)
I Am You Are Me / Transmitter

Encore
No Tree Will Grow (On Too High a Mountain)
Radio

Lotgenoten,

‘Mag ik u wat vragen?’
Nee hè, denk ik, als ik de zachte stem achter mij hoor. Het zal weer eens niet. Ik kan geen stap zetten buiten de deur of ik word aangesproken door allerlei zwerfvolk of thuisloos of zonder dak boven het hoofd, kan mij het schelen. Met heel veel plezier woon ik in het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn, echt waar. Maar de bedelende daklozen, de opdringerige relifanaten en het draaiorgel kan ik missen als kiespijn. Wíl ik missen.
‘Pardon, meneer?’ De stem achter mij klinkt gehaaster, ietwat dringender. ‘Mag ik u wat vragen?’

‘Mag ik u wat vragen?’ Ik herken de zin onmiddellijk. Heel netjes en beleefd, klinkt hij altijd. Hij is ook altijd op de fiets, komt naast je rijden en stelt dan zijn vraag. Zo gauw hij je aandacht heeft, begint hij zijn verhaal. ‘Ik heb een enorm probleem.’ Dan komt de uitleg dat hij dakloos is en voor een overnachting in het slaaphuis een bepaald bedrag aan geld nodig heeft en dat bedrag aan geld heeft hij nu niet in zijn bezit.
Ik vertel vervolgens dat ik nooit geld geef. Niet omdat ik het hem niet gun of zijn probleem niet erken, maar ik wil niet dat het geld op de verkeerde plek terecht komt. Als ik in de gelegenheid zou zijn, zou ik met hem meegaan naar het slaaphuis om daar zijn onderdak voor die nacht te betalen. Dat wil hij dan vaak weer niet.
Het allerbelangrijkste vind ik dat ik laat merken dat ik hem als mens niet afkeur. Hij mag er zijn; ik zie hem en daarom blijf ik ook altijd zo vriendelijk mogelijk. Ook al spreekt hij me bijna dagelijks aan. En hij niet alleen; er zijn er ik-weet-niet-hoeveel vandaag de dag. Echt áltijd vriendelijk blijven probeer ik, maar het lukt me niet altijd. Soms maakt hij het bont: dan klampt hij me meerdere keren per dag aan en steevast met die ene vraag: ‘Mag ik u wat vragen?’

Ik kijk geërgerd om. Krijg nou wat. Dit is hem niet. Dit is een vrouwspersoon. Maar ze spreekt op dezelfde zachte manier en met een stem die op de zijne lijkt. Zo op het eerste gezicht ziet ze er niet echt uit als iemand die op straat leeft. Hoewel, nu ik haar wat beter bekijk – altijd voorzichtig zijn, voor je het weet ben je een perverseling en heb je een proces aan je broek – zie ik een vale jeans, afgetrapte sportschoenen en sprieterige halflange haren die door de war zitten. Het kan er toch eentje zijn. En deze is óók op de fiets.
‘Mag ik wat vragen?’ herhaalt ze.

Wat had ik nou laatst? Nog eentje die vroeg: ‘Mag ik u wat vragen?’
Ik zei niet: ‘Dat heb je al gedaan.’ Nee, dat leek me ongepast. De meneer zag er trouwens helemaal niet uit als iemand die geen dak boven zijn hoofd had. Hij was helemaal in het zwart gekleed, inclusief een zwarte baseballpet op zijn hoofd. Zijn kroeshaar en zelfs zijn huidskleur waren zo donker dat het zwart leek. Alleen zijn bril glom goudkleurig. Hij begon een heel verhaal over dat hij het moeilijk had en een nacht daklozenopvang zelf moest betalen en of ik iets kon missen.
Ik zei dat ik geen kleingeld bij me had.
Hij wees achter me.
Ik draaide me om.
‘Dat hoeft geen probleem te zijn,’ zei hij. ‘Daar is de pinautomaat.’
Ik keek hem aan met open mond. ‘Haha, nee,’ kon ik uitbrengen. ‘Ik wil met je mee gaan naar de daklozenopvang en daar het bedrag voor een nacht voor je betalen. Of ik koop iets te eten voor je. Maar ik geef je geen geld, want ik ben bang dat je het aan andere dingen uitgeeft.’
‘Dan hoeft het niet,’ zei hij en hij liep door.

Wat moet deze tante van mij? Ik heb geen kleingeld op zak. Ja, een muntje voor een boodschappenkarretje, een paar dubbeltjes en een Duitse cent, maar daar houdt het wel mee op.
‘Bent u hier bekend?’ vraagt ze.
Ze herkent de schrijver niet. ‘Redelijk,’ zeg ik. Bijna zestig jaar woon ik in ons zo majestueuze Apeldoorn.
‘Ik ben op zoek naar paperclips. Weet u waar ik die hier ergens in de buurt kan kopen?’
Lachend wijs ik haar de route langs de HEMA en de Action. Vlakbij.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, april 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

0932: various artists – Radiola
Willem de Ridder heeft eind jaren zeventig en begin jaren tachtig op woensdagmiddag een radioprogramma bij de VPRO dat De Radio Improvisatie Salon heet. Iedereen die zelf thuis muziek maakt of iets muzikaals in elkaar zet – zichzelf selftaper noemt – kan iets insturen op cassette en De Ridder draait het gegarandeerd. Ik vind het een geweldig programma, blijf er op woensdagmiddag voor thuis. Rond die tijd ben ik met vriendjes zelf ook een en ander aan het pielen met geluiden, muziek en bandjes. Ergens in 1982 (meen ik) nemen mijn vriend Marc en ik iets op dat we insturen naar de VPRO. Het is Fanfare For The Common Man (van Bernstein), uitgevoerd door mijn helden Emerson Lake & Palmer en daardoorheen mixen we onweergeluiden die we hebben gevonden op een elpee met geluidseffecten. We rotzooien net zo lang tot de onweersklappen op de goede plekken in de muziek zitten. Dat gaat heel analoog: de muziek komt van een elpee, de onweersgeluiden van een cassettebandje en we nemen het op een tweede cassetterecorder op terwijl de twee tegelijk afspelen… met een microfoon. Analoge knulligheid van twee tieners. We hebben enorm veel lol samen. Marc stuurt onze cassette naar Willem de Ridder en sindsdien zitten we wekenlang iedere woensdagmiddag aan de radio gekluisterd om de uitzending van ons stuk niet te missen. Dat doen we dan ook niet. Ik neem iedere uitzending van de radio op en uiteindelijk heb ik ‘m. Later sturen we nog eens iets van ons beiden in: terwijl er onheilspellende bos- en regengeluiden te horen zijn, lees ik een spannende passage voor uit een boek van Wipneus en Pim. Helaas verlies ik Marc halverwege de jaren tachtig uit het oog. In april 2025 zie ik een bericht op Bluesky van iemand die de nalatenschap van Willem de Ridder aan het catalogiseren is. Hij is op zoek naar selftapers die ooit eens iets hebben ingestuurd. We raken in contact en ik vertel mijn verhaal (zie boven). Hij vraagt of ik de cassette met de radio-opname van het programma waarin onze inzending zit nog heb. Waarschijnlijk wel, maar waar die na de laatste verhuizing is gebleven, weet ik niet. (Help me herinneren dat ik het nog ga zoeken.) En dan stuurt hij me een link naar een elpee die gaat verschijnen. Ik bestel hem meteen, de luxe versie op rood vinyl! Die heb ik sinds dinsdag 6 mei 2025 in huis. Maar liefst achttien producties van selftapers zijn te horen; ik vermoed dat van veel inzendingen alleen een deel op de plaat is terecht gekomen. Soms is het bagger, soms retegaaf, maar altijd interessant. Van elektronische composities tot bizarre geluidscollages en alles ertussenin. De Radiola Improvisatie Salon was een grandioos radioprogramma en ik ben blij dat ik een stukje voor de eeuwigheid vastgelegd in huis heb.

–

Vrijdag 9 mei:
Zes uur wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door zon. Het is fris, maar lopen lukt zeer goed. Half acht ben ik aan het werk. Twee uur later koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. En weer verder. Eind van de ochtend wandel ik een rondje en haal ik het groentepakket op. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Wat later lunch. Afwasje. Ik wandel nogmaals een klein rondje, dit keer langs het kanaal. En verder werken. Vier uur is het klaar. Krant van gisteren op het balkon. Ik maak avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Dan een stoemp van aardappel, bataat, ui en andijvie. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik hamburger. De Zoon is er na half zes en we eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant van vandaag op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: London Symphony Orchestra Vol. I & II (Frank Zappa), Live Magic At Trading Boundaries (Steve Hackett), Love (The Flower Kings), We Care (Whale), I’ll Do Ya (cd single) (Whale)

–

Donderdag 8 mei:
Kwart over vijf. Koffie. Zes uur ben ik aan het (thuis)werken. Tussendoor koffie met De Vrouw. Die gaat dan de deur uit. Ik werk verder en handel veel af. Meer koffie met De Vrouw op de galerij, deels in de zon. Dan lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. Voorts met werken. Half vier is het klaar. Niet veel later pakken we een bus en rijden naar Arnhem. We eten dal, paneer en curry’s in een Indiaas-Nepalees restaurant. Zeven uur staan we voor de deur bij Luxor Live en drie kwartier later start daar een superconcert van Supersister. Veel werk van het nieuwe album, maar ook een mooie selectie van stukken van de eerste drie albums uit de jaren zeventig. Wat een energie kent dit trio nog. Vooral drummer Leon Klaasse moet zichtbaar keihard werken, maar heeft er heel veel plezier in. En Robert Jan Stips doet waar hij heel goed in is: onnavolgbare loopjes en af en toe een werkelijk grandioze pianosolo spelen. Schitterend concert. Het is nog licht als we buiten komen! We hebben een bus van even over half tien en dik een half uur later zijn we thuis. Nog even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: Rams (Brian Eno), Reflection (Brian Eno), What’s It All About (Pat Metheny), One Quiet Night (Pat Metheny), On An Island (David Gilmour), Fractured (Lunatic Soul)

–

Woensdag 7 mei:
Half zes. Iets beter geslapen. Iets. Ik loop een ronde hard om het centrum en het lukt weer zeer goed; geen wandelpauzes nodig. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Het is de laatste bijeenkomst voor de zomer, dus traditioneel is er de ‘bonte ochtend’, waarin iedereen iets kan laten zien en/of horen. Het is een bonte ochtend. Erna nog wat overleg over komende zaken. Pas rond een uur thuis. Koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik fiets naar Onze Vader, breng en haal was. Thuis uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik prepareer de groentetorens van aubergine, courgette en tomaat, die de oven in gaan. Later zet ik er met feta gevulde kastanjechampignons bij. Er is nog een restant salade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Heat Of The Rising Sun (John Wetton & Geoffrey Downes), Hobo Humping Slobo Babe (cd single) (Whale), Pay For Me (mini album) (Whale), Nancy Never Knew (Supersister)

–

Dinsdag 6 mei:
Niet goed geslapen. Toch sta ik goed op. Op tijd op de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag van alles. Kwart over vijf thuis. Er is een pakket aangekomen. Een week of wat geleden had ik (online) contact met een man die op zoek was naar mensen die ooit (begin jaren tachtig) een tape hebben ingestuurd naar Willem de Ridders radioprogramma Radiola Improvisatie Salon. Ik kon hem niet heel veel verder helpen (ik heb samen met vriend van toen Marc wat ingestuurd; we staan vier keer in de aantekeningen van De Ridder), maar vorige week berichtte hij over een elpee die verschijnt. Die elpee is nu binnen. De Vrouw serveert een schotel met mijn dis van gisteren als basis, aangevuld met aardappel en spinazie. Ernaast mijn salade, aangevuld met paprika en rode biet. We eten alles op, want smakelijk. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Luisteren.
Muziek vandaag: Love (The Flower Kings), Playing The Fool – The Complete Live Experience (Gentle Giant)

–

Maandag 5 mei:
Zes uur. Koffie. Ik lees Vleugelman (Gé Vaartjes), de biografie van Bomans, uit. Wat een complexe man was het; er is veel wat ik nog niet wist en dat is veel wat me ook niet verbaast en er is ook veel wat me raakt en waarin ik mijzelf herken. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Later meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. We lopen het centrum in. Op het Marktplein is een Bevrijdingsfestival en we zien en horen een optreden van Yellow Pearl. Aardig. Dan winkelen we nog iets en via een ijszaak lopen we terug naar huis. Eind van de middag maak ik avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Vervolgens kook ik spliterwtenpasta. Dan bak ik kastanjechampignon, rode ui en knoflook, doe ik wilde spinazie erbij en kruidenroomkaas en plantaardige spekjes. Voor De Vrouw bak ik een stroganoffhamburger. We eten er fiks van. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Skrifum (Jon Balke), After The Last Sky (Anouar Brahem), Rubicon – Icon II (John Wetton & Geoffrey Downes), Hall Of The Mountain Grill (Hawkwind), Raised In Captivity (John Wetton), Hinterland (Held By Trees)

–

Zondag 4 mei:
Zes uur. Ik loop een ronde hard (in zomertenue en het is fris en het regent licht) langs kanaal en buiten het centrum. Het lukt nog uitstekend ook. Thuis weer terug in bed. Half tien staan we op. Koffie. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Halverwege de middag is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Electric Light Orchestra 1973/1974). Daarna maak ik avondeten: eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en blauwe bes. Vervolgens een risotto met shiitake en paarse asperge. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Never In A Million Years – Icon Live (John Wetton & Geoffrey Downes), Walking On A Flashlight Beam (Lunatic Soul)

–

Zaterdag 3 mei:
Pas om half zeven wakker en op. Koffie. Lezen. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ik loop opnieuw het centrum in en bezoek een andere super, de Syrische winkel en de markt, die vandaag in de straat staat. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Lunch. Afwas en huishoudelijks. We wandelen het centrum in en zoeken een plek langs de route waar vanmiddag een defilé plaatsvindt met historische automobielen, doedelzakfanfares en Canadese oorlogsveteranen. Aardig om te zien. Op de terugweg komen we een ijswinkel tegen. Thuis maak ik avondeten: aardappel en bataat en met feta gevulde kastanjechampignon uit de oven, met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en een klein restant salade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), Space Ritual (Hawkwind), Acoustic TV Broadcast (John Wetton & Geoffrey Downes)

–

Vrijdag 2 mei:
Half zes wakker en op. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal. Het is warm en wat benauwd. Lopen gaat niet eens onaardig. Kwart voor acht heb ik de werklaptob even aan om de laatste zaken van de maand af te sluiten en dan sluit ik zelf ook af. Kwart voor negen. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. We regelen een paar zaken. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: ik kook rodelinzenpasta en creëer een saus van ui, prei, bindsla, courgette en tomaat. Ernaast komt een salade van bindsla, koolrabi, paprika en artisjokhart. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er om half zes en we eten alles op. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: 12 (Ryuichi Sakamoto), Heat Of The Moment – 05 (John Wetton & Geoffrey Downes), Clean American Version (promo) (Frank Zappa)

–

Donderdag 1 mei:
Redelijk geslapen. Op tijd op de werkplek. Mooie en warme dag vandaag. Op de werkplek van alles aan werk. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag van alles aan werk. Kwart over vijf thuis. Lang weekend. Krant op het balkon. De Vrouw serveert het restant koolraapgerecht van dinsdag, aangevuld met een volle omelet en een salade van bosui, koolrabi, komkommer en paprika. Natafelen. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Alkohol (Šljivovica & Champagne) (Goran Bregovi? And His Wedding And Funeral Band), Icon (John Wetton & Geoffrey Downes), Reflections (Lunatic Soul)

–

Woensdag 30 april:
Kwart voor zes. Ik loop een ronde hard om het centrum. Het lukt aardig. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Het is al warm. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Het is de voorlaatste voor de vakantieperiode, dus oefent de groep nog één keer de scènes die zij mogelijk in juni nog een keer gaan spelen tijdens een of meerdere voorstellingen. Kwart over twaalf thuis. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Na tweeën fiets ik naar Onze Vader om was te brengen en te halen. Het gaat redelijk goed met hem. Ik blijf niet heel lang. Thuis uitrusten op het balkon. Dan maak ik avondeten. Ik leg pastinaak, wortel, courgette en kerstomaat in een braadslede te roosteren in de oven; later gaan daar linzen bij in. Ondertussen maak ik een salade van bosui, radijs, komkommer en paprika. Voor De Vrouw een pakketje kabeljauwhaas uit de oven. We eten alles op. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Doremi Fasol Latido (Hawkwind), Amata (John Wetton), Hinterland (Held By Trees)

–

Dinsdag 29 april:
Beter geslapen. Op tijd weer op de werkplek. Daar werk. Begin van de middag reis ik terug. Kwart over drie thuis. Opnieuw inloggen voor een online training. Vijf uur is het klaar. De Vrouw serveert een schotel van ui, aardappel, koolraap, wortel en tomaat met ernaast een salade van bosui, zilverui, komkommer en paprika. Zeer smakelijk. Afwasje. Krant op het balkon. Kwart over zeven loop ik naar Gigant. Daar bereid ik met Willem en Aad een bijzondere aflevering van De verjaardag van Anja voor. Het is de laatste preventieve vergadering. Half tien thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 28 april:
Niet goed geslapen. De bus rijdt niet. Niet op tijd op de werkplek. Geen probleem. Op de werkplek is werk. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag meer werk. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een nasiachtige schotel van rijst, ui, paprika, wortel en doperwt. Ernaast een salade van komkommer, radijs, zilverui en kerstomaat. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: John Wetton/Geoffrey Downes (John Wetton & Geoffrey Downes), Hinterland (Held By Trees), Solace (Held By Trees)

–

Zondag 27 april:
Zes uur wakker en op. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het lukt. Thuis nog terug in bed. Pas om kwart voor tien staan we op. Koffie op de galerij in de zon. Wat voorbereidingen voor de verjaardagspartij op 18 mei. Meer koffie op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje in de zon langs het kanaal. Even bijpraten. Dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Hedvig Mollestad Trio). Erna maak ik avondeten. Een risotto van shiitake, ui, pastinaak, courgette en monniksbaard. Een restje salade van gisteren vul ik aan met bosui en radijs. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Toe is er ijs en zijn er aardbeien. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Sinister (John Wetton), Sheltering Skies (King Crimson)

–

Zaterdag 26 april: Koningsdag
Zes uur. Koffie. Ontbijt. Allerlei. Ik loop het centrum in en haal brood bij de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. We besluiten vandaag in Apeldoorn te blijven. Eerst lunch. Dan afwasje en huishoudelijks. Daarna wandelen we het centrum in. We passeren de vrijmarkt in parken en eten ijs op de markt. Na een uur of wat zijn we weer thuis. Boel lawaai aan het hoofd gehad. Even uitrusten. Dan maak ik avondeten. Aardappel en zoete bataat gaat de oven in. Ondertussen maak ik een salade van bosui, radijs, komkommer, kerstomaat en monniksbaard. Er gaat courgette bij de oven in, later ook met feta gevulde champignons. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Sylvian/Czukay (David Sylvian & Holger Czukay), Film Music 1976-2020 (Brian Eno), Greasy Truckers Party (Hawkwind), Lunatic Soul II (Lunatic Soul)

Nee, hè. Daar had je die hoe heet hij ook weer. Barst, hij kwam nog gelijk naar mij toe ook. Bij nader inzien kwam het me wel goed uit dat ik niet meer wist hoe hij heet, want als ik hem dat liet weten, liet ik hem ook gelijk merken dat hij me geen reet interesseerde. Wat zo was.
‘Hé Bas,’ begon hij. ‘Mag ik je wat vragen?’
‘Voordat we met een interview beginnen: hoe heet je ook weer?’
‘Fulco Afsnee,’ zei Fulco Afsnee. Nu hij het zei, ging er geen enkele bel bij me rinkelen. Dat deed de bel boven de deur van dit café Tureluurs overigens wel. Rinkelen. Althans, hij rinkelde toen dit abjecte figuur binnen kwam en ook toen ikzelf het etablissement betrad, zo’n half uur daarvóór. Rinkelen is misschien niet het goede woord: klingelen is passender. Verder was het stil in deze horecagelegenheid.

‘Hoe gaat het, Afsnee?’ vroeg ik. ‘Niet al te uitgebreid, want ik heb geen zin in ellenlange verhalen zonder kop of staart of plot of pointe.’
‘Dat moet jij zeggen,’ zei Fulco.
‘Ik begrijp niet wat je bedoelt.’
‘Nee? Jij bent hier de schrijver.’
‘Wis en waarachtig. Dat kunnen we van jou niet zeggen. Gelukkig niet, zeg.’
‘Maar wat vroeg je precies?’
‘Hoe of het gaat en niet al te uitgebreid, graag.’
‘O ja.’
‘Ik ben een en al oor. Niet letterlijk, overigens.’
‘Dat zie ik.’
‘Het duurt al wel heel erg lang voordat je begint met je verhaal. Begin, zou ik zo zeggen.’
‘Ik zit in een scheiding,’ begon Fulco.
‘Je haar ook,’ onderbrak ik hem. ‘Maar dat doet niet ter zake. In hoeverre is die scheiding van belang voor het verhaal dat je aan het vertellen bent?’
‘Eh nou, nogal.’
‘Vooruit met de geit, dan. Het lijkt potdorie wel of dit een aflevering is van de serie Hoog tijd voor een kroegverhaal.’
‘Wáárvan?’

De bel boven de deur klingelde. Er kwam iemand binnen óf er ging iemand weg. In dit geval was het iemand die binnen kwam. Dat er mensen graag uit dit café weg gaan begreep ik maar al te goed, want het was een afschuwelijke kroeg. Ik vroeg me hevig af waarom ik in vredesnaam hier was gaan zitten en niet in een veel leuker café als De moederkoek, Het vergane gloryhole of De opgewarmde prak. De man die binnenkwam, liep gelijk op mijn tafel af. Hij zag er nogal laag geschoold uit. Laag voorhoofd, ook. Kende ik hem? Neen.
‘Goedendag,’ begroette ik hem. ‘Bent u op zoek naar iemand?’
‘Nee.’ Hij klonk bars en gedecideerd. ‘Ik zoek niemand.’
‘O,’ zei ik. ‘Dat is fijn.’
‘Ik heb hem al gevonden.’
‘Ben ik het? Waarmee mag ik u van dienst zijn?’
‘Hem.’
‘Hem?’
‘Moet ik hebben.’
Die Fulco Afsnee trok wit weg. Dat kwam zo. De man die zojuist binnen was gekomen, had uit de binnenzak van zijn lederen jas een mes getrokken van tamelijk groot formaat en wees ermee naar die Afsnee. Vervolgens haalde hij uit.

Wacht. Eerst moest ik kijken of de oven klaar was. Ik haalde mijn vingers van het toetsenbord, stond op en liep naar de keuken. De oven was klaar, dat is eigenlijk een vreemde zegswijze. Het is niet de oven die klaar is, maar het gerecht dat in de oven staat, dat klaar is. Ik had geen gerecht in de oven, althans geen ovenschaal met lasagne of iets dergelijks. Nee, er lagen rode bieten in aluminiumfolie te roosteren in een braadslede. Roosteren in de oven geeft een heel andere smaak aan je groenten dan als je ze zou bakken, koken of stomen. Of rauw eet. Bieten rauw eten is niet aan te raden, tenzij héél fijn geraspt en in zeer kleine hoeveelheid. In de keuken zag ik dat de tijdklok op de oven nog niet bij het uur was dat ik hem had ingesteld. Bijna, dat wel. Ik bleef er even bij staan. Als de bieten straks gaar waren, dan zou ik ze vervolgens gebruiken in een heerlijke dis. De shiitake stonden al klaar. Je bakt die paddenstoelen enige tijd in een goede olijfolie, voegt dan gesnipperde ui toe en vervolgens risottorijst. Ik heb een mooie biologische arborio en daar mag volgens de gebruiksaanwijzing op het pak de benodigde hoeveelheid bouillon in een keer bij. Niks geen scheutje voor scheutje en bij ieder scheutje wachten tot de rijst het heeft opgenomen. Nee, hoppa plons erbij, afdekken en af en toe roeren en vijfentwintig minuten later is het klaar. Op het laatst zou ik dan de geroosterde bieten toevoegen en wat parmesan en dan nom nom nom. Maar zover was het nu nog niet. Hoor, daar ging het piepje van de kookwekker op ons grote fornuis. Ik haalde de braadslede met de in folie gewikkelde kroten uit de oven. Een niet al te grote kookpan zette ik op de inductieplaat en liet ik verhitten. Hopsa de shiitake erbij. Wat piepen ze dan leuk, als je ze droog in de hete pan doet. Dan de olie erbij en de uisnippers en vervolgens de arborio. Ik deed nog een scheut olie erbij en schepte alles goed om, zodat de rijstkorrels goed omgeven waren door een laagje olie. Behoedzaam goot ik vervolgens de bouillon erbij. Ik bracht het geheel aan de kook en deed de deksel op de pan. Of is het het deksel? Dat kon me op dat moment niet zo veel schelen. Afdekken, die handel. Vijfentwintig minuutjes zachtjes laten pruttelen. Er bekroop me het gevoel dat ik dit allemaal al eens had verteld. Lang wilde ik daar niet bij stil staan, want er was nog meer werk aan de winkel. Terwijl de rijst gaarde, sneed ik ondertussen de bieten in kleine blokjes en raspte ik de parmesan. Tegen de tijd dat het allemaal klaar was, kon die hele Fulco Afsnee en z’n verhaal me geen bal meer schelen en gaf ik me over aan een gruwelijk goddelijke schrans- en slurppartij.

–
Apeldoorn, maart 2025

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 25 april:
De wekker gaat weer op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het lukt. Zeven uur ben ik aan het werk. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Morgen zijn ze gesloten, vandaar en ’t is me allemaal wat. Koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje door park. En nog verder werken. Tegen half vijf is het klaar. Ik maak avondeten: eerst een salade van bosui, komkommer, radijs en rozijn. Vervolgens bak ik paksoy, bindsla en knoflook en daar gaat jackfruit en het restant bonenschotel van gisterenavond bij in. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Tree (John Metcalfe), Nomansland (John Wetton), Strictly Commercial (Frank Zappa), A Flare On The Lens – Live In London (Big Big Train)

–

Donderdag 24 april:
Kwart over vijf op. Een uurtje later ben ik aan het werk. Tussendoor koffie. Later meer koffie met De Vrouw. Nog later lunch. Afwasje. En verder en verder. Half vier is het werk klaar voor vandaag. Ik wandel door regen naar de mondhygiëniepraktijk. (De reden dat ik vandaag thuis werk.) In korte tijd is alles schoon. Dik tevreden. Thuis krant. De Vrouw serveert een schotel van bonen en tomaat. Ernaast salade van bosui, koolrabi, komkommer en paprika. We eten er fiks van. Afwasje. Pianooefeningen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: God Save The Queen / Under Heavy Manners (Robert Fripp), Road To The Sun (Pat Metheny), Live In Tokyo 1997 (John Wetton), Karmen (Goran Bregovic), Terms Of Em-bar-ass-ment (Flat Earth Society), Boggamasta (Flat Earth Society)

–

Woensdag 23 april:
Zes uur. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Bijzondere repetitie; dingen uitproberen, ontdekken dat sommige dingen niet lukken of werken, dat geeft spanning, dan weer verder. Uiteindelijk toch iets veelbelovends. Even na twaalf uur thuis. Koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader om was te brengen en te halen. Hij is monter en alles lijkt z’n gangetje te gaan. Thuis krant en uitrusten. De Vrouw serveert het restant soep van gisteren. We eten alles op. Afwasje. Pianoles. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: In Search Of Space (Hawkwind), Lunatic Soul (Lunatic Soul), Monkey Business 1972-1997 (John Wetton & Richard Palmer-James)

–

Dinsdag 22 april:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie. Kwart voor elf sluit ik tijdelijk af. We pakken een bus. In een kliniek ondergaat De Vrouw een maag-slokdarmonderzoek (onder lichte narcose) en na een uur is er een voorlopige uitslag. Het ziet er allemaal goed uit, maar er kan iets zijn met maagzuur en dat zou met medicatie mogelijk op te lossen zijn; de onderzoeksarts heeft alles in een rapport gezet en naar kliniek en huisarts gestuurd. De Vrouw slikt al allerlei medicatie, dus of dit het juiste spoor is, is de vraag. Wat na twee uur zijn we weer thuis. Lunch. Afwasje. Verder met werk. Vijf uur is dat klaar. De Vrouw serveert een soep van pompoen, pastinaak en broccoli. Smakelijk. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan en daar tref ik ook Aad en er is weer veel moois in de maak. Kwart voor tien thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag Akustika – Live In Amerika (John Wetton), Chasing The Deer (John Wetton), Arkangel (John Wetton), A Handful Of Memories (Adam Wakeman), Bloom (Bill Laurance)

–

Maandag 21 april: Tweede paasdag – middag in Zutphen
Half zeven pas op. Regen. Koffie. Ontbijt. Allerlei. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. De regen is gestopt. We wagen het erop. Kwart over twaalf zitten we in de trein naar Zutphen. Daar slenteren we door het oude centrum. Ergens lunch van notenbrood met brie en van kroketten. We wandelen nog wat verder. Ergens ijs. Iets na half vier hebben we de trein weer terug. Na vier thuis. Mooie middag, grijs en af en toe zon, ontspannen. Even uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten: een risotto met shiitake, ui en paarse asperge. Ernaast salade en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Pianolesje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Zartir (The Gurdjieff Ensemble), Cristina Branco Canta Slauerhoff (Christina Branco), Chasing The Dragon (John Wetton), Live In Europe 2023 (The Flower Kings)

–

Zondag 20 april: Eerste paasdag
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het lukt. Thuis terug in bed. Na negenen staan we op. Koffie. Meer koffie op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor paaslunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Uitrusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook aardappel en wortel en stoom asperges. Voorts bouw ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Daarnaast monteer ik een kaassaus. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Toe is er ijs. Afwas en afval. Pianoles. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Hawkwind (Hawkwind), Sketches Of Brunswick East (King Gizzard & The Lizard Wizard with Mild High Club)

–

Zaterdag 19 april:
Kwart over zes. Koffie, allerlei. Begin van de morgen loop ik de gebruikelijke zaterdagochtendronde langs slager en super. Meer koffie. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de markt. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Later lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en park. Uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappel en bataat in de oven; later gaat daar nog gele paprika en oesterzwam bij. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, zilverui, kerstomaat en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van, want smakelijk. Afwasje. Ik volg weer wat online pianolessen. Webstek. Lezen en wat aanslagoefeningen. (Nee, het is niet wat u denkt. Ik ben niet geradicaliseerd.)
Muziek vandaag: the skies, they shift like chords (Roger Eno), Dream Box (Pat Metheny), Live – Perpetual Change (Jon Anderson & The Band Geeks)

–

Datum: zondagmiddag 18 mei 2025
Tijd: 14.30 – 16.30 uur; afterparty 16.30-18.30
Locatie: zaal De Walvis, Gigant, Apeldoorn – afterparty in de foyer van Gigant

–

Programma:

Set 1
Rondje van de zaak: Willem Bierman (drie heel korte verhalen (hkv’s)), Bas Langereis (Vragen), Aad en Caroline (scène)
Ingrid Dijkstra en Bertus De Vries (poëzievoordracht)
Mark Beumers (gitaar)
Peter-Jan de Wilde (scènes en poëzie)

Set 2
Bas Langereis – Miereneuken (lied van Hans Dorrestijn)
Aad van der Waal – Tachtig jaar vrijheid
Tim Op het Broek – Over vriendschap
Caroline Buitenhuis (cello) en Mark Beumers (gitaar)
Rondje van de zaak: Aad van der Waal (De postbode), Willem Bierman (Eilandgedichten en Martha), Bas Langereis (Er zit iemand in)
Uitsmijter: Caroline Buitenhuis en Aad van der Waal (muziek: Mooi weer)

–

Foto’s:
De fijne foto’s zijn gemaakt door Ernst van Rossum.

–

Reclame: