Bas Langereis leest u voor!

Lotgenoten,

Daar loop ik met mijn twee grote boodschappentassen. Iemand moet het doen. De boodschappen, bedoel ik. De Vrouw lag nog wat uit te slapen toen ik even na achten de deur achter me dicht trok. Het was nog wat donker op straat.
Ik ben naar de supermarkt gewandeld, heb daar ingekocht wat ik dacht nodig te hebben en ben nu weer op weg naar huis. (Later op de dag zal ik ontdekken dat ik de helft van het boodschappenlijstje in mijn hoofd was vergeten, maar dat is een geheel ander verhaal.)
Al van verre hoor ik hem.

Hoe oud zou hij zijn? Ik vermoed een jaar of veertig. Hij ziet er niet uit als een dakloze, maar toch zie ik hem ’s morgens vroeg, overdag of ’s avonds laat over straat lopen. En ik hoor hem. In veel gevallen loopt hij luid te schreeuwen. Nu ook weer. De hond die trouw naast hem draaft lijkt het niet bijzonder te vinden. Ik kijk toch altijd even op.
Hij brult op een volume dat ik denk dat hij heel boos is op iemand in de buurt, maar vaak kan ik niemand om hem heen zien tegen wie hij het heeft. Hoort hij stemmen? Realiseert hij zich dat hij zo luid schreeuwt? Is hij stokkedoof en hoort hij zichzelf niet? Of voert hij een soort straattheater op? Je weet het niet.

Hij is trouwens de enige niet. Er lopen, zitten of liggen meerdere mensen in het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn van wie ik vermoed dat ze geen vaste woon- of verblijfplaats hebben. En velen vertonen daarbij bijzonder gedrag. Ik kan een hele opsomming maken.
Zo is er die man op de fiets die bij je stopt en begint te praten. ‘Mag ik u iets vragen? Ik heb een enorm probleem. Ik wil graag gebruik maken van de daklozenopvang, maar dan moet ik €1,60 per nacht betalen en dat heb ik niet. Kunt u mij helpen?’ Hij klinkt beleefd en het is altijd exact hetzelfde verhaal dat hij afsteekt.
Of de grote en brede vent die op de parkeerplaats rondloopt met een heel vieze doek en vraagt of hij de ramen van je auto kan poetsen voor een kleinigheid. Deze man doet tenminste iets voor het geld dat hij ontvangt. Al zie ik vaak dat mensen hem iets geven en dan wuiven dat hij de ruiten niet hoeft schoon te maken.
Dan is daar nog de meneer die onopvallend door de straten loopt, in zichzelf mompelend en voortdurend door zijn stugge en kortgeknipte haren loopt te krabben.
Of wat dachten we van die magere man die wijdbeens door de Hoofdstraat strompelt en mensen aanspreekt om wat geld, maar zo zacht en onverstaanbaar brabbelt dat iedereen gewoon doorloopt? Laatst zag ik hem ’s avonds buiten de Hoofdstraat lopen en toen had hij zowaar flink de pas erin. Pas toen er andere mensen hem naderden, schakelde hij over op zijn strompelloopje.
Ook zwerft er een man rond die een slaapzak om zich heen geslagen heeft. Wild zwaaiend loopt of staat hij allerlei geluiden te maken, bijna zangerig, met heel veel boventonen. Het lijkt wel Tuvaanse keelzang.
Dat zijn er maar een paar. Ik zie er nog veel meer.

Het lijkt wel of er steeds meer mensen op straat lopen, zitten of liggen te bedelen om geld. Niet zelden met een kartonnen bekertje op de straat of een bord met knullig beschreven tekst ‘God bless you’. (Dat wist ik al.) Het lijkt wel of er steeds meer mensen met een psychiatrisch beeld de juiste zorg of opvang niet krijgen.
Ik zie het met mededogen aan. Toch geef ik de mensen nooit iets, want ik ben bang dat ze het geld uitgeven aan spul wat niet goed voor ze is en dat ik hun situatie daarmee in stand houd. Maar wegkijken doe ik nooit. Als mijn blik de hunne kruist, dan knik ik ze vriendelijk toe en begroet ik ze. Dat ze weten dat ik ze zie. Want ik zie ze.

De man met de hond is nu vlakbij mij. Ik zie zijn lange haren wapperen in de wind, zijn rossige baard, de afgetrapte bruine schoenen, de gaten in zijn spijkerbroek en de wazige blik in zijn ogen. De hond houdt zijn aandacht bij zijn baas.
Ziet hij mij? Ik kijk hem aan en knik. ‘Goedemorgen,’ zeg ik.
Hij kijkt langs mij heen en passeert mij.
Niet veel later, als ik bijna op de hoek van de straat ben, hoor ik hem achter mij. Ik versta er weinig van, maar kan wel opmaken dat hij het niet tegen mij heeft. Ik schrik er niet meer van.

Eén keer kwam ik vlak langs hem lopen. Hij zat stil op een muurtje met de hond naast hem. Hij leek in gedachten verzonken, maar toen ik hem passeerde, schreeuwde hij plots weer. Toen schrok ik wél.
‘Joh,’ zei ik. ‘Je laat me schrikken. Ben je boos?’
Hij werd stil en keek me aan met open mond. Toen haalde hij adem en brulde: ‘Ik ben niet boos!’
‘Och zo,’ zei ik. ‘Zou je wat minder hard willen praten? Ik schrik ervan. De mensen gaan je uit de weg.’
Het leek wel of hij dwars door me heen keek. Toch antwoordde hij. Zachtjes. Hij knikte. ‘Oké.’

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, januari 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 19 januari:
Om kwart voor zes loop ik een ronde hard door park en langs kanaal. Aanvankelijk sneeuwt het nogal, maar halverwege stopt het. De wegen en paden zijn goed begaanbaar, ondanks de sneeuw. Zeven uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Om tien uur is Auke er even. We leuten koffie en kletsen bij. En verder. Lunch. Afwasje. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal en op de terugweg haal ik her en der kaarten voor evenementjes de komende week. Verder werken. Half vijf is het klaar. Even uitrusten. De Zoon is er kwart over zes en De Vrouw serveert wraps met een vulling van ui, tomaten, erwten en mais. Erbij een knoflooksaus en sla. We eten alles op. Afwas. Krant. Webstek. Acht uur loop ik naar Gigant. Daar speelt Mangrove. Tijdje niet gezien. Voor de pauze oud werk. Het geluid is nog niet goed, de band moet er duidelijk in komen, zanger niet goed bij stem, slappe openingsnummers, bij vlagen briljant en bij andere vlagen nogal rommelig. Oei. Na de pauze de gehele nieuwe plaat. Het geluid is nog steeds niet goed, maar het spel is soepel en gedreven, ik hoor nieuwe elementen, het is op sommige momenten complexer, jazzy, folky, experimenteler en freaky en dat vind ik lekker. Bij binnenkomst heb ik al het nieuwe album gekocht en daar krijg ik een dvd bij cadeau. Na dik tweeënhalf uur spelen ben ik om kwart voor twaalf thuis en rond middernacht lig ik in bed.
Muziek vandaag: The Equatorial Stars (Fripp & Eno), The Gates Of Paradise (Robert Fripp), Voices Of The Real World (allerlei), Live @ CityLounge (Threesome Jazz), You Make Me Young, etc. (Thumpermonkey), I/O (Dark Side Mix) (Peter Gabriel)

–

Donderdag 18 januari:
Even na zes wakker en op. Koffie. Om zeven uur ben ik aan het werk. Tien uur in Gigant voor een kort overleg over financiën en nieuwe aanmeldingen Wirwar. Koffie met De Vrouw. En weer verder. Late lunch. Afwasje. En voort. Half vijf is het klaar. Voor vandaag. Ik maak avondeten. Een curry van ui, kikkererwten, knoflook, amandel en tomaat uit de oven. Ernaast is nog een restant van de salade van gisteren en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Is de curry te heet? Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: At The End Of Time – Churchscapes – Live In England & Estonia, 2006 (Robert Fripp), Love Cannot Bear – Soundscapes – Live In The USA (Robert Fripp), Beyond Even (1992-2006) (Fripp & Eno), Voyagers (Steve Howe & Paul Sutin), Fragments (Trifecta), Third Impression (3.2)

–

Woensdag 17 januari:
Kwart voor zes op. Ik loop een ronde hard langs de oude vertrouwde route. Het is zeer koud, maar de weg is goed begaanbaar en lopen gaat uitstekend. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Geen actie, maar een terugblik op een mooie dag en voorstelling eergisteren. Meer koffie met De Vrouw. En lunch en huishoudelijks. We gaan naar het souterrain en hozen weer water. Even uitrusten. Dan maak ik avondeten. Ik zet het restant van de dis van gisteren in de oven om op te warmen. Vervolgens maak ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en rozijn. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet. We eten alles op. Afwasje. Op de fiets door de koude naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. We vorderen goed; ik merk dat mijn (weinige) tekst langzaam begint in te slijpen, maar ik heb nog veel tijd nodig. Het komt goed. Half elf thuis. Even napraten en rond elf uur slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Dinsdag 16 januari:
Op tijd weer op de werkplek. Daar zeer veel zinvol en zinloos werk. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en sneeuw. Kwart over vijf thuis. De Vrouw heeft het restant van de groenteschotel van gisteren verwerkt in groenekoolpakketjes. Er blijft weer van over. Het restant salade van gisteren eten we wel op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Wild River (David Longdon), Bop Till You Drop (Ry Cooder)

–

Maandag 15 januari: Theater Wirwar speelt Ik pas! in het Kennemerland Theater in Beverwijk
Half zes ben ik wakker. Koffie en ontbijt. Dan bereid ik me voor op de dag die komen gaat. Kwart voor acht glibber ik door de sneeuw naar Gigant. Met Aad alle benodigde spullen naar buiten brengen. Peter-Jan is er met een taxibus. We halen een van de spelers op en gaan dan op weg. Onderweg vertraging door sneeuw, hagel, stortregenbui en file. Rond kwart voor elf zijn we in het Kennemer Theater in Beverwijk. We installeren ons en rond twaalf uur zijn de andere spelers er. Na een lunch doen we een heel korte soundcheck en om half twee is het publiek in de zaal. Het publiek bestaat uit leden van het hersenletselnetwerk in de regio. Bestuurders en zorgprofessionals dus. Eerst is er een korte inleiding door de voorzitter, daarna neemt Theater Wirwar het over. Mooi spel, bijna alles gaat vloeiend. We doen het gebruikelijke eindgesprek. Geen vragen, alleen complimenten. De zaal is bijzonder onder de indruk. We mengen ons nog kort in de foyer onder het pauzerende publiek en dan zoeken we alle spullen weer bijeen. Vier zijn we weer onderweg. We brengen twee spelers naar huis en half zeven hebben we alle spullen in Gigant weer op z’n plek. De Vrouw heeft koolpakketjes gemaakt, gevuld met het restant van haar schotel van gisteren, met het restant salade van gisteren ernaast. De salade gaat op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Slapen.
Muziek vandaag: Thread (Travis & Fripp), Not Necessarily Acoustic (Steve Howe), The Diary Of Robert Reverie (Needlepoint)

–

Zondag 14 januari:
Zes uur op. Wat mail, wat voorbereidingen voor morgen. Dan nog terug in bed. Koffie. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Dan weer even naar het souterrain om de gangen droog te maken. Het gaat dit keer snel; het grondwater lijkt te zakken. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met Duitsche vrienden (Captain Beyond) en daarna maak ik avondeten. Risotto met daarin pompoen en boterboon. Ernaast monteer ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool en komkommer. Voor De Vrouw bak ik Duitsche biefstuk. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Follow (Travis & Fripp), Live At Coventry Cathedral (Travis & Fripp), The Invitation (Thirteen Senses), Where You Wish You Were (Bill Laurance & Michael League), Captain Beyond (Captain Beyond), Jazz (Ry Cooder), The Rules Have Changed (3.2), The Wine Of Silence (Robert Fripp, Andrew Keeling, Metropole Orkest)

–

Zaterdag 13 januari:
Zes uur op. Geen internet. Geen paniek. Ik loop een ronde hard door park en langs kanaal. Die gaat soepel. Weer internet. Vandaar geen paniek. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Nogmaals het centrum in voor wat boodschappen. Meer koffie met De Vrouw. Even later lunch en afwas en huishoudelijks. Dan gaan we de kelder weer in en hozen water weg. Niet veel, vandaag valt het mee. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Aardappel, paprika, kastanjechampignon en rode ui uit de oven, met ernaast het restant salade van gisteren. Voor De Vrouw bak ik lamsfilet. We eten alles op. Afwas en afval. Lezen. Webstek. Mailwerk. Lezen.
Muziek vandaag: Why Believe In You (cd single) (Texas), In My Heart (cd single) (Texas), Cruising With Ruben And The Jets (Frank Zappa), de twee cd’s uit Ziggy Stardust And The Spiders From Mars – The Motion Picture – 50th Anniversary Edition (David Bowie), the skies, they shift like chords (Roger Eno)

–

Vrijdag 12 januari:
Kwart voor zes. Ontbijtje, dan aan het werk. Er is veel. Kwart voor negen wandel ik naar de tandarts. Alles oké, behalve een oude vulling die instort en opnieuw geplaatst moet. Niet nu. Thuis koffie met De Vrouw. Dan verder aan het werk. Meer koffie met De Vrouw. Er komt bericht dat we vanmiddag geen water uit het souterrain hoeven te hozen. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Nog anderhalf uur werken en dan is het om half vijf niet klaar, maar het is genoeg voor vandaag. Dinsdag verder. Krant. Ik maak avondeten: spaghetti met een goede saus van kastanjechampignon, ui, paprika, postelein en tomaat. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, radijs, rode kool, komkommer en blauwe bes. Voor De Vrouw warm ik het restant van gisteren op. De Zoon is er om kwart over zes. We eten alles – met uitzondering van de salade – op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de set Between The Silence (Travis & Fripp), Discretion (Travis & Fripp), Mothers Heaven (Texas), Motif – Volume 2 (Steve Howe), From Conception To Birth (Bill Bruford’s Earthworks), 11 Out Of 10 (allerlei), Live In Paris 28.05.1975 (Fripp & Eno)

–

Donderdag 11 januari:
Gebruikelijke tijd op de werkplek. Opnieuw een volle dag. Leuk vol, toch af en toe spanning of ik het allemaal ga redden. Goede planning is noodzakelijk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Nog wat verder werken en om kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw serveert een schotel van mie, ui, erwt en boon, met het restant salade van gisteren ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Kranten. Ik doe een belrondje naar wat mensen die voicemail hebben ingesproken naar aanleiding van de uitnodiging voor het feest ter gelegenheid van de negentigste verjaardag van Onze Vader. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Motif Volume 2 (Steve Howe), Afreaka! (Demon Fuzz)

–

Woensdag 10 januari:
Rond zes uur op. Koffie. Allerlei. Begin van de morgen loop ik naar de super. Koffie. Dan naar Gigant voor de generale repetitie van Theater Wirwar. Ha, er gaat nog wel wat mis, maar het ziet ernaar uit dat het maandag zeker gaat lukken. Na afloop spreken we de organisatie die Wirwar maandag heeft geboekt nog eens en we maken de laatste afspraken. Een uur thuis. Koffie. Lunch. Dan gaan we nog een keer het souterrain in en zuigen er zo’n duizend liter water weg. Wat na vieren zijn we terug. Even uitrusten en dan maak ik avondeten: een lasagne met ernaast een salade van bosui, koolrabi, radijs, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten de lasagne op; van de salade blijft over voor morgen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit Between The Silence (Travis & Fripp), Everyday Now (cd single) (Texas), Prayer For You (cd single) (Texas), Show Time (Ry Cooder), Terry Riley: Sun Rings (Kronos Quartet)

–

Dinsdag 9 januari:
Zeer koud als ik om zes uur buiten ben. Niet erg. Op de werkplek ligt weer erg veel en ik doe erg veel. Tussen de middag wandel ik door bos. Half zes thuis. De Vrouw serveert pompoensoep en een goed gevulde omelet met ernaast een salade. Afwasje. Dan door de barre koude op de fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Zoals het ernaar uit gaat zien, voeren we het stuk een paar keer op in het weekend van 27, 28 en 29 september. Kwart over tien thuis. Even napraten.
Muziek vandaag: geen.

–

Maandag 8 januari:
Ik slaap nog redelijk ook. Zeer koud vanochtend. En lichte sneeuw. Ik ben ook vroeg op de werkplek. Volle dag. Veel overleg en geregel en gedoe en geen gelegenheid om tussen de middag naar buiten te gaan en niet erg. Ik mis de bus. Dan loop ik maar een stuk van de route. Kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert een curryschotel van aardappel, pompoen en abrikoos met het restant salade van gisteren. Smakelijk. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Mothballs! (Steve Howe), Volume 2: Release (Afro Celt Sound System)

–

Zondag 7 januari:
Ik slaap tot kwart over zes. Dan op en een ronde hardlopen. Het is vrieskoud en ik heb eerst fiks wind tegen langs het kanaal, maar later is het aangenamer. Thuis nog terug in bed. We zijn pas om half tien op. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Om twaalf uur snel nog naar een super voor enkele vergeten zaken. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. We gaan naar het souterrain om daar nog eens dik negenhonderd liter water op te zuigen en af te voeren. Na twee uren zijn we rond vier uur weer terug, net op tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Anthony Phillips’ The Geese And The Ghost). Ik maak avondeten: een pompoenrisotto met ernaast een volle salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer, rode kool en kaki. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten – met uitzondering van de salade – alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Restant krant.
Muziek vandaag: Organism (promo cd single) (Jimi Tenor), Southside (Texas), Chicken Skin Music (Ry Cooder), Ex Tenebris (White Willow), I Don’t Want A Lover (cd single) (Texas), Thrill Has Gone (cd single) (Texas)

–

Zaterdag 6 januari:
Pas na kwart voor zeven op, maar goed geslapen. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan nogmaals het centrum in voor een andere super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan wandel ik een rondje door park. Eind van de middag maak ik avondeten. Aardappel en later paprika, courgette, oesterzwam en rode ui in een braadslede in de oven. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet en naast dit alles zet ik het restant van de salade van gisteren. We eten alles op. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Dream Box (Pat Metheny), Deceptive Bends (10cc), We’re Only In It For The Money (Frank Zappa), Bloody Tourists (10cc), Ten Seconds (Ten Seconds)

–

Datum: 21 januari 2024
Tijd: 14.30 – 16.30 uur
Locatie: zaal De Walvis in Gigant, Apeldoorn

Programma: (in het kader van De week van de Poëzie)

Set 1:
Opening (zonder Reinier)
Rondje van de zaak: korte gedichten van Aad van der Waal, Willem Bierman en Bas Langereis
Hanz Mirck (gedichten en korte verhalen)
Lex en Wan (spelen muziek van Frank Zappa: Heavy Duty Judy/Inca Roads, Blessed Relief, Big Leg Emma)
Kevin de Haan (gedichten)

Set 2:
1 van de 4: Bas Langereis (Kankerkop)
Hanz Mirck (gedichten en korte verhalen)
2 van de 4: Aad van der Waal en Willem Bierman (gedichten en korte verhalen)
Lex en Wan (spelen muziek van Frank Zappa: Little Umbrellas, Sofa, Let’s Make The Water Turn Black, Elvis Has Just Left The Building)
Kevin de Haan (gedichten)

Toegift:
Lex en Wan en Aad (spelen muziek van Frank Zappa: Sleep Dirt), met cameo van Rob Voss en Bas Langereis

–

De foto’s (door Ernst van Rossum):

_

Reclame:

Karen Swan – Het wilde eiland (e)
Tom Lanoye – Het goddelijke monster (trilogie) (h)
De Chabotten – Gezinsverpakking (boekenweekgeschenk)
Bart Chabot – Ooievaarsblues (boekenweekuitgave)
Özcan Akyol – Afslag 23
Maggie Shipstead – De grote cirkel (e)
Ronald Giphart & Mascha Kamphuis – Ik mis mij ook (h)
J.M.A. Biesheuvel – Austerlitz-Parijs-Alaska
Frank Zappa & Peter Occhiogrosso – The real Frank Zappa book
Tom Lanoye – Sprakeloos (h)
Jonas Jonasson – De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween (e) (h)
Haruki Murakami – De stad en zijn onvaste muren
Sacha Bronwasser – Luister (e)
Johannes Westendorp – De maat van alle dingen
Freek de Jonge – Reikhalzend verlangen – Memoires 2
Freek de Jonge – De Zeeuwse jaren – Memoires 3
Bob den Uyl – Morgen als de zon schijnt
Nicolas Sparks – Droomland (e)
Frank Zappa & Peter Occhiogrosso – Het echte Frank Zappa boek (h)
Dimitri Frenkel Frank – Memoires van een lafaard (h)
allerlei – Sonora (muzikaal tijdschrift; Zappa-special) (h)
Jens Henrik Jensen – Pelgrim (Oxen 6) (e)
Ben Watson – The Negative Dialectics Of Poodle Play (h)
Janke Reitsma – Alles wordt lichter (e)
Stephen Fry – Odyssey
Moon Unit Zappa – Earth To Moon
Michael Palin – There And Back
Evie Woods – De verborgen boekhandel (e)
A.L. Snijders – Zeer kort
Barry Miles – Zappa de biografie (h)
allerlei – Gaudi – The complete work
allerlei – Joan Miró – His life’s work

Lotgenoten (0057)

Lotgenoten,

Het kan best druk zijn aan het eind van de vrijdagmiddag in de Hoofdstraat. Veel mensen zijn op weg naar huis, hebben hun inkopen gedaan of gaan voor een vrijmibo naar een van de aardige horecagelegenheden die ons zo majestueuze Apeldoorn rijk is.
Dwars door het wandelende winkelvolk kwam een fiets aangescheurd. Het was zo’n vette fiets en hij kwam recht op ons af.
Tja. Fietsen in een drukke winkelstraat, waar het een voetgangersgebied was. Niet handig. Niet verstandig. Niet toegestaan ook.
Ik deed geen stap opzij. Sterker nog, ik keek de bestuurder recht in de ogen, liep gewoon door en trok De Vrouw naast me aan de arm met me mee. De fietser moest uitwijken, maar dat lukte niet, want daar waar hij heen wilde liepen ook weer mensen met brede boodschappentassen. Hij slingerde wat, remde plots en moest een voet op de grond zetten.
‘Ben je dan dom of zo?’ snauwde de knul. ‘Met je kankerkop.’
Tjonge.

In het voorbijgaan bekeek ik de bestuurder van deze rappe vette fiets snel. Het was een jonge gast van een jaar of achttien. Hij droeg sniekers, een zwarte sportbroek en daarboven een witte gewatteerde jas. Boven zijn bleke gezicht zag ik een hippe zwarte krullenbol. Er zat een meisje achterop, dicht tegen de jongen aangedrukt, haar benen aan weerszijden van het gezamenlijke zadel en ze was gehuld in zo’n lange zwarte jas die meer leek op een slaapzak. Door het plotse slingeren moest ze moeite doen om haar evenwicht te blijven bewaren. Haar lange donkere haren vielen voor haar gezicht, dus dat kon ik niet zien.

Tegen wie was zijn korte tirade eigenlijk gericht?
Tegen De Vrouw? Wat had zij misdaan? Ik was het die de stap voorwaarts in zijn richting had gezet waardoor hij moest stoppen.
Tegen de andere mensen om ons heen die aan het winkelen waren? Die liepen gewoon rechtdoor en daar slingerde de jongen tussendoor.
Tegen mij? Ik voelde me de onschuldige voetganger met het recht op een veilig voetpad. Hij had mij ook niet aangekeken tijdens zijn woede-uitbarsting. Maar als het wel tegen mij was: overal staan borden ‘fietsen niet toegestaan tijdens winkeluren’. Hij moet weten dat hij iets doet wat niet mag. Misschien denkt hij dat de beste tactiek is om de ander de schuld te geven. Wat er ook gebeurt, het is altijd de ander die fout zit.

Maar misschien ging zijn boosheid wel helemaal niet om dat hij moest stoppen en afstappen. Was hij een verhaal aan het vertellen aan het meisje dat achterop zat? Over wat een leraar op school tegen hem had gezegd? Over een collega op het werk? Een familielid?
Of was hij juist boos op háár? Als dat zo was, had ik met haar te doen. Als je vriendje zo tegen je spreekt, hoe ga je dan met elkaar om? Hoe ziet die relatie tussen jullie er dan uit? En wat gebeurt er nog meer tussen jullie? Wie weet durf je er niets van te zeggen, uit angst om hem te verliezen. Het is bekend dat slachtoffers van huiselijk geweld de dader blijven verdedigen. De daders hebben hun slachtoffer vaak geheel in hun macht.
Wat is het toch dat de mensen tegenwoordig om het minste exploderen? Ik zie nogal eens mensen hun afval op straat werpen en dan zeg ik in het voorbijgaan altijd: ‘Voorzichtig, u laat iets vallen.’ Waarop ik dan in sommige gevallen de dumperd zie bukken om het weer op te rapen, maar in de meeste gevallen een opmerking krijg over waar ik me mee bemoei. Het lijkt wel of we niet meer gevoelig zijn voor regels en voor gezag. Niemand gaat mij vertellen wat ik moet doen. Ik wantrouw alles en iedereen. Wetenschap is onzin, want ik vind lekker iets anders. Ik doe mijn eigen onderzoek. Dat maakt jou en wie je bent tot niets, in ieder geval niet iemand met wie ik rekening houd en voor wie ik respect opbreng.
Wat is het waardoor zo veel mensen zich toch zo ontzettend hufterig gedragen?
Je weet het niet.

We waren ondertussen verder gelopen en hadden het tafereeltje achter ons gelaten. Ik keek De Vrouw aan en vroeg: ‘Kankerkop? Hoe weet hij dat?’
Inmiddels was het veertien jaar geleden dat de tumor uit haar lijf was gesneden, maar toch.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, december 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

Meer verhalen lezen? Hier vind je de publicaties voor FOK! van 2023.

–

Vrijdag 5 januari:
Ik sta weer op tijd op. Eerst een ronde hardlopen langs park en kanaal. Zeven uur weer aan het werk. Opnieuw veel afhandelen, voorbereiden en uitvoeren. Tussendoor koffie met De Vrouw. Begin van de middag lunch. Afwasje. En verder. Half vier is het klaar. Ik ga met de buurman water uit het souterrain verwijderen met behulp van een waterstofzuiger. Na een uurtje zijn we tevreden. Het blijft dweilen met de kraan open. Krant van gisteren. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak shiitake en die doe ik bij het restant stoemp van gisteren in een ovenschaal en die gaat de oven in. Vervolgens monteer ik een megasalade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer, kerstomaat, mango en kaki. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. Alleen van de salade blijft over. Afwasje. Krant van vandaag. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Hybrid (Michael Brook), Live At The Aquarium (Michael Brook), Sheet Music (10cc), The Original Soundtrack (10cc), How Dare You! (10cc), Sampradaya (Pandit Shiv Kumar Sharma), In C (Terry Riley), A Rainbow In Curved Air (Terry Riley)

–

Donderdag 4 januari:
Slapen lukt weer redelijk. Zeer vroeg op en op de werkplek. Daar verricht ik stapels met werk, alles volgens planning en méér. Tussen de middag wandel ik door bos en om kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw serveert een hutspotachtige schotel met aardappel, wortel, ui en bruine boon. Zeer smakelijk. Ernaast het restant salade van gisteren. Afwasje. Ik loop naar Gigant en tref daar Willem en Reinier voor de preventieve vergadering ter voorbereiding op De verjaardag van Anja van zondag 21 januari. Het programma was al grotendeels klaar en we buigen ons ook alvast over de verjaardagen in maart, mei en september. Daarnaast praten we volop bij, is het een bijzonder aangename avond en om half tien ben ik weer thuis. Even napraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 3 januari:
Redelijk geslapen. Zes uur op. Ik loop een ronde hard langs een deel van de oude vertrouwde route. Het andere deel is versperd. Dan door regen naar super. Thuis koffie en door naar de repetitie van Wirwar. Het is de voorlaatste voor de voorstelling op 15 januari in Beverwijk en het lukt zeer goed, ondanks dat er een paar (nieuwe) spelers niet zijn. Thuis koffie en lunch met De Vrouw. Afwasje en huishoudelijks. Dan haal ik de dozen voor de kerstspullen naar boven en help ik De Vrouw en Ineke met het leegzuigen van een ondergelopen deel van het souterrain. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik warm restanten van zondag, maandag en dinsdag op en monteer er een enorme salade van bosui, radijs, rode kool, komkommer, kerstomaat en mango naast. We eten alles op. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Balance (Tempest), Paradise And Lunch (Ry Cooder), 10cc (10cc), The Grand Scheme Of Things (Steve Howe)

–

Dinsdag 2 januari:
Zowaar wat geslapen. Op tijd op de werkplek. Daar is het rustig om mij heen en kan ik veel werk verzetten. Tussen de middag wandel ik door regen, bos en veld. In de middag nog meer werkzaamheden. Kwart over vijf thuis. Vermoeid. Krant. De Vrouw serveert een nasiachtige schotel met ernaast het restant salade van gisteren. Smakelijk. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: One And One Is One (JOI), Ignis Fatuus (White Willow)

–

Maandag 1 januari:
Zeven uur wakker en op. De angst en pijn zijn weer voorbij. Ik loop een ronde hard langs kanaal, buiten het centrum en door lichte regen en zware tegenwind. Thuis terug in bed. Pas om elf uur zijn we op. Koffie en oliebol. Krant. Meer koffie. Lichte lunch, ook weer met oliebollen. Afwasje. Wat lezen. Eind van de middag wandelen we een stukje langs het kanaal naar het Libanese restaurant dat onlangs is geopend en vanmiddag een buurtborrel houdt. We drinken thee en eten wat hapjes. Dan weer terug. Ik maak avondeten: bietenrisotto met ernaast een goed gevulde salade van bosui, radijs, rode kool, komkommer, kerstomaat en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: the skies, they shift like chords (Roger Eno), Rain Before Seven… (Penguin Cafe), The Girl Is Crying In Her Latte (Sparks), Turbulence (Steve Howe), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zondag 31 december:
Pas om half zeven wakker en op. Koffie. Lezen. Koffie met De Vrouw. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. We maken plannen voor de zomervakantie. Dan lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Lezen. Dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. We doen een oudejaarsavondversie waarin ieder vijftien minuten favoriete muziek mag laten horen. De Zoon is er om vijf uur. De Vrouw serveert een puike curry van pompoen en bimi. Er is nog een restant salade van gisteren. Nagerecht is er ook: ijs met fruit. Afwas. De Zoon en De Vrouw gaan tv kijken. Webstek. Ik zie de muziekdvd die ik een week geleden kreeg. Ondertussen heb ik het heel koud, ervaar ik spierpijn in mijn rug en benen, zijn er pijnlijke steken in de kop en voel ik me zeer angstig. Ik houd het vol tot twaalf uur. Gelukkig en gezond nieuwjaar. Een kwartier later lig ik rillend in bed.
Muziek vandaag: het vijfde plaatje uit de set The Virgin Years 1977-1983 (Tangerine Dream), The Sinking Of The Titanic (Gavin Bryars), At First Light (Ralph Towner), The Turn Of The Wheel (Tempest), The 10th Anniversary Collection (Tempest), Boomer’s Story (Ry Cooder), de bluray Closure/Continuation – Live In Amsterdam (Porcupine Tree), 12 (Ryuichi Sakamoto)

–

Zaterdag 30 september:
Niet zo heel goed geslapen. Toch om zes uur op. Mijn ronde hardlopen gaat beter. Langs Grift en kanaal. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan lopen we opnieuw het centrum in en bezoeken nog een super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er half een voor lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door parken. Halverwege de middag is Zwager er met de twee Neven even. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik vul paprika’s met het restant van de curry van donderdagavond en portabello’s met bosui en kaas. Die gaan de oven in. Ernaast maak ik een almachtige salade van bosui, koolrabi, radijs, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Nagerecht is er ook: een fruitsalade van ananas en mango. We eten alles op, met uitzondering van beide salades. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het vierde plaatje uit de set The Virgin Years 1977-1983 (Tangerine Dream), We’re Only In It For The Money (Frank Zappa), 16 (Einar Solberg)

–

Vrijdag 29 december:
Zes uur wakker en op. Koffie. Om half acht ben ik aan het werk. Er is weinig urgents en ik handel wat af en half elf die ik de werklaptob voor de laatste keer dit jaar uit. Meer koffie met De Vrouw. Lezen. Lunchen. Afwas. Even geen energie om naar buiten te gaan. Ontspannen. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten voor mijzelve: een puike pasta pesto. Afwasje. Lezen. Webstek. Krant. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje in de set The Virgin Years 1974-1978 (Tangerine Dream), het eerste, tweede en derde plaatje uit de set The Virgin Years 1977-1983 (Tangerine Dream), Mirror To The Sky (Yes), het vierde plaatje (het tweede concert) uit de doos Over-Nite Sensation (50th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), Fire Fortellinger (Lars Fredrik Frøisli), Black Rock (Djivan Gasparyan & Michael Brook), Lotus Unfolding (Ozric Tentacles), Let The Power Fall (Robert Fripp)

–

Donderdag 28 december:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs de oude vertrouwde route. Half acht ben ik aan het werk. Er is ergens nog een klein overlegje en ik werk nogal wat uit en om half twaalf is het klaar. Tussendoor koffie met De Vrouw. Krant van gisteren. Later Lunch. Afwasje. We stappen op de fiets en rijden naar Paleis Het Loo. Daar wandelen we wat rond en zien een expositie of twee en drinken thee. Half zes weer thuis. Ik maak avondeten. Ui bakken, knoflook, courgette, aardappel en wortel erbij, dan wat vocht, laten pruttelen en uiteindelijk linzen erbij. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Ik vul een portabello met bosui en grillkaas en die gaat de oven in. Met het restant van de salade van gisteren erbij eten we alles op. IJs toe. Afwas. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Auto Reconnaissance (The Tangent), het eerste en tweede plaatje uit de set The Virgin Years 1974-1978 (Tangerine Dream), Live & Outta Sight 3 (DeWolff)

–

Woensdag 27 december:
Wakker en op om kwart over zes. Drie kwartier later ben ik aan het werk. Rond negen uur wandel ik door regen naar de super. Koffie met De Vrouw. Wat een avonturen toch allemaal. Half elf zet ik de werklaptob uit. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwas en huishoudelijks. We wandelen het centrum in en schaffen een en ander aan. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst monteer ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer, miniromatomaat en kaki. Dan bak ik kippendijfilet voor De Vrouw en ondertussen warm ik het restant gnocchi-spruitenschotel van gisterenavond op. Die schotel gaat geheel op. Afwas. Lezen. Webstek. Toneeltekst repeteren.
Muziek vandaag: het zevende en achtste plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp), The Slow Rust Of Forgotten Machinery (Or ‘Where Do We Draw The Line Now?’) (The Tangent), Into The Purple Valley (Ry Cooder), ID.Entity (Riverside), het derde plaatje (het eerste concert) uit de doos Over-Nite Sensation (50th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), Proxy (The Tangent)

–

Dinsdag 26 december: Tweede Kerstdag
Zes uur wakker en op. Mijn ronde hard gaat langs het kanaal en goed. Thuis nog terug in bed. Pas om kwart over negen zijn we op. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. We bestellen online een en ander. Dan lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum. Kleine voorbereiding voor het avondeten. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. De spruitjes had ik al gekookt. Ik bak sjalot en knoflook, voeg daar room, groene pesto en de spruiten aan toe. Ondertussen kook ik ook gnocchi en die gaat eveneens door de saus. Voor De Vrouw heb ik steak bavette gebakken en voor ons beiden bak ik feta. Het restant salade van gisteren zet ik erbij op tafel. We eten er fiks van. Toe is er nog ijs. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Christmas Portraits (Rick Wakeman), I/O (Dark Side Mix) (Peter Gabriel), The Journey (Maryam Mursal), de eerste twee plaatjes (het studiomateriaal) uit de doos Over-Nite Sensation (50th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), The Dark Side Of The Moon Redux (Roger Waters), Zartir (The Gurdjieff Ensemble | Levon Eskenian)

–

Maandag 25 december: Eerste Kerstdag
Zeven uur wakker en op. Koffie. Allerlei. Lezen. Koffie met De Vrouw. Ik lees Ex-Roker (Herman Brusselmans) uit. Meer koffie met De Vrouw. Restje krant. Later uitgebreide kerstlunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door het park. Lezen. Eind van de middag maken we kerstdiner. De Zoon is er om vijf uur. Er zijn weer kanelbölle, vervolgens serveren we preirisotto met ernaast een carpaccio/salade van sinaasappel, biet, wortel en groene olijf en er is eendenborstfilet. Het nagerecht bestaat uit allerlei soorten ijs. Welja. We eten alles op. Ook welja. Of nee, een weinig salade blijft over. Tussendoor is er een gezamenlijke afwas. De Zoon is om half negen weer naar huis. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Seraphim (Paul Sutin & Steve Howe), The Christmas Album (Keith Emerson), Chris Squire’s Swiss Choir (Chris Squire), Basta Music presents: A Catchy Christmas (allerlei), The Jethro Tull Christmas Album (Jethro Tull), 3 Ships (Jon Anderson), Merry Christmas (cd single) (Big Big Train), All You Ask Yourself (cd single) (Kaprekar’s Constant), I Believe In Father Christmas EP (Emerson Lake & Palmer), Christmas Cover Up (allerlei), Christmas Around The World (allerlei), Live & Outta Sight 3 (DeWolff)

–

Zondag 24 december:
Redelijk goed geslapen. Dertien jaar vandaag. Om kwart voor zes op. Ik loop mijn ronde hard langs park en kanaal en door flinterdunne regen. Op de terugweg heb ik tegenwind en dan is het heel nat. Thuis nog terug in bed. Tegen negenen op. Koffie met De Vrouw. De eerste kerstplaat. Meer koffie met De Vrouw. We prepareren een kerstlunch voor ons beiden waar je u tegen zegt. Afwasje en stofzuigen. Dan wandel ik een klein rondje langs het kanaal en door de regen. Nog een super. Om vier uur een speciale zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden: we hebben allemaal een paar kerstsongs uitgekozen. Even na vijf is De Zoon er en bereiden we avondeten voor. De Vrouw heeft kanelbölle gemaakt, die als voorgerecht fungeren. Daarna is er aardappel uit de oven, witlof met kaas uit de oven, met bosui en grillkaas gevulde portabello uit de oven, uienchutney en voor De Vrouw en De Zoon bak ik hertenbiefstuk. Ernaast staat een salade van bosui, koolrabi, rode kool, komkommer en kaki. We eten alles op. Ten slotte is er ijs in allerlei varianten. Tussendoor wassen we af en zijn er kerstgeschenken. Om kwart over acht vertrekt De Zoon weer. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Christmas Variations (Rick Wakeman), A Christmas Album (California Guitar Trio), Ry Cooder (Ry Cooder), October Is Marigold (David Cross & Andrew Keeling)

–

Zaterdag 23 december:
Slapen lukt redelijk. Iets na zes uur op. Webstek. Lezen. Begin van de ochtend maak ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Door regen en wind. Koffie met De Vrouw. Dan nog een keer het centrum in naar de Syrische winkel voor brood. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om twaalf uur voor lunch. Afwas en ander huishoudelijks. Omdat het de hele ochtend regende, gaan we met de bus naar Onze Vader. Het is droog. Het gaat goed met Onze Vader; hij zit weer vol verhalen en we halen ook allerlei herinneringen op. Als we met de bus terug gaan naar huis, is het droog. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, rode kool en kaki. Dan een risotto met kastanjechampignon en groenten die op moeten: boerenkool en pompoen. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het vijfde plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp), We’re Only In It For The Money / Lumpy Gravy (Frank Zappa), A Spark In The Aether (The Tangent), het zesde plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

Met bakken kwam de regen uit de hemel. De plassen in de winkelstraten werden groter en groter. Er stond een strakke wind die het allemaal nog minder aangenaam maakte. Maar het leek de mensen op straat niet te deren. Normaal was het op dit moment niet druk, maar nu puilde het uit van de mensen die van winkel naar winkel slenterden. Sommigen droegen grote tassen; anderen hadden pakketten in de armen. Het was al aardig donker geworden.
Meneer Vuistsnede bekeek het winkelende volk. Het leek wel of iedereen op het laatste moment nog veel kerstinkopen moest doen. Meneer Vuistsnede deed geen kerstinkopen. Toch liep hij buiten. Beitel trok aan de riem.

Ook in huis was het koud geweest. De thermostaat stond niet hoger dan zeventien graden. Meneer Vuistsnede liet het licht veelal uit. Als hij kon bezuinigen op uitgaven, dan deed hij dat. Geen kerstverlichting voor hem. Breed had hij het nooit gehad, maar de laatste paar jaren was zijn budget krapper en krapper geworden. Toch klaagde hij niet en zocht hij naar mogelijkheden. Eigenlijk was hij toe aan een nieuwe winterjas, maar daar moest hij nog een tijdje voor sparen en deze oude ging nog wel even mee. Op het voer voor Beitel moest hij ook beknibbelen, hoe zeer dat hem aan zijn hart ging, want hij had veel over voor zijn geliefde huisdier. Hij kocht een goedkoop huismerk en sloeg extra in als het in de aanbieding was. Zo zong hij het wel een tijdje uit.

In het stadsparkje leek de regen minder. Er stonden wat bomen. Beitel hief zijn achterpootje bij een struik en snuffelde verder. Ginds was een bankje en meneer Vuistsnede zag dat er iemand zat. Nieuwsgierig dribbelde Beitel dichterbij tot hij vlakbij het oude vrouwtje was.
‘Gaat u gerust naast mij zitten,’ zei ze, terwijl ze plaats maakte.
‘Dank u.’ Zag hij dat goed? Glimlachte ze zelfs? ‘Maar nu moet u op een natte plek gaan zitten.’
‘Dat geeft niet,’ zei ze.
‘Maar u hebt het koud, zie ik.’
‘Dat valt wel mee, dank u.’
‘Nee nee, het valt niet mee, dat zie ik zo.’
Het schijnsel van de lantaarnpaal verderop viel op haar gerimpelde gezicht. De vrouw streek een natte lok lange haren voor haar ogen weg en keek voor zich uit. Zat er een donkere veeg op haar wang? Wie was zij? Had hij haar eerder gezien? Er liep de laatste tijd steeds meer vreemd volk door het centrum en door het stadspark. Lieden die samen kwamen om met elkaar te praten of iets te delen. De meesten droegen oude kleding met gaten of doffe vlekken erin en sleepten vale plastic boodschappentassen met zich mee. Was deze mevrouw een van hen? Naast haar stond een wandelstok tegen de bank geleund. Het was een ouderwetse stok met een verchroomd handvat en een rubber dop aan het eind.
‘Wacht,’ zei hij. Meneer Vuistsnede greep in zijn broekzak, viste er twee munten van twee euro uit en drukte die in de handen van de vrouw. ‘Kijkt u eens. Koopt u een kop koffie, dan wordt u vast weer warmer.’
De vrouw opende haar hand en keek. Toen bracht ze de hand naar haar borst. Het was donker, maar hij zag iets blijs in haar ogen glinsteren. Plots voelde hij haar hand op de zijne. Hij schrok. De hand was warm. Ze streek met haar duim over de rug van zijn hand.
‘Het is goed hoor, mevrouw.’ Een reactie wachtte hij niet meer af. ‘Kom Beitel, we moeten verder. Ik wens u het allerbeste.’ Hij stond op, trok zijn hondje met zich mee en liep in de richting van de uitgang van het stadspark. Even nog draaide hij om. Het bankje was leeg.

Langs het kanaal was geen licht. Verderop stonden de hoge en dure appartementen. Er hingen overal kerstlampjes aan de balkons. Hier op het paadje langs de kade was overal duisternis. Beitel liep te snuffelen en meneer Vuistsnede stond aan het water en keek in de donkere kringen van de regen in het kanaal.
Daar waren ze. Joelende jongens op van die fietsen met dikke banden. Rap kwamen ze naderbij. Het geschreeuw werd luider en luider. Er kwam er eentje vlak achter hem langs voorbij gescheurd. ‘Opzij, ouwe!’ Meneer Vuistsnede probeerde een stap opzij te doen, maar daar kreeg hij snel spijt van. Een andere jongen racete langs hem. ‘Haha! Wat moet je hier, makker?’ Hij wist hem maar net te ontwijken en wankelde even. Zo kwam hij vervaarlijk dicht langs de rand van de kade. Hij hoorde een zoevend geluid dichterbij komen. ‘Kijk uit, fossiel!’
Nog weer een andere jongen kwam dicht achter hem langs rijden en hief zijn been. Meneer Vuistsnede voelde hoe hij in zijn rug werd geschopt. ‘Afkoelen, opa!’ Hij verloor het evenwicht en wilde zichzelf opvangen, maar er was geen kade meer, alleen nog maar zwart water.

– Hij slaat met zijn armen, trapt met zijn benen. Toch zinkt hij. Dieper en dieper. De duisternis beneemt hem de adem. Kleren aan zijn lijf belemmeren zijn bewegingen. Met alle kracht die hij heeft spartelt hij. De druk op zijn hoofd en lichaam wordt groter en groter. Alles is zwaar. Dit houdt hij niet lang vol. Die adem, die adem. Zijn mond loopt vol. Over. Zwart. Overal zwart. Dit is het. Dit was het. Afgelopen. Alleen. Alleen. Maar wacht. Daar. Waar? Er is iets. Er doemt iets. Hij ziet niets. Toch is er licht. Ver weg. Maar het lijkt wel of het nadert. Langzaam. Zijn krachten begeven het. Te laat. Toch is het goed. Geen pijn. –

Hij kon zich niet herinneren hoe hij op de kant was gekomen. Koud was het. Hij was alleen. Geen idee waar hij naartoe moest. Alles nat. En het regende. Die kant dan maar op. Daar stonden huizen. De hoge en dure appartementen. Met zenuwachtig knipperende kerstlampjes op de balkons. Daar strompelde hij voorbij. Een smalle straat. Verkleumd tot op het bot. Winkels. Etalages. Donker. Kerstversiering boven de weg. Nog weer iets verder. Hier herkende hij het. Zie, daar was de voordeur van het appartementencomplex. Meneer Vuistsnede voelde in zijn broekzak. Gelukkig, de sleutel zat er nog in. Met veel moeite wist hij de sleutel tevoorschijn te krijgen. Niet veel later liep hij druipend over de galerij naar zijn voordeur. Maar wat was dat? Naast de deur stond een wandelstok met een verchroomd handvat. Binnen brandde licht.

–
Apeldoorn, december 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.