Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 22 december:
Niet zo goed geslapen. Beetje af en aan. Vroeg loop ik mijn ronde hard langs kanaal en buiten het centrum. Moeizaam, want veel harde wind tegen. Toch lukt het aardig. Op tijd aan het werk. Van alles. Ik werk allerlei urgents af en weet wat vooruit te werken. Half twaalf is het klaar. Ik wandel door regen een rondje en haal het groentepakket op. Koffie en lunch met De Vrouw. Afwasje. Even na half drie lopen we naar een nabijgelegen café en niet veel later komen daar enkele naaste (oud-)collega’s van De Vrouw ook. Wat volgt is een ontspannen middag waarin zij afscheid neemt van de mensen met wie ze graag heeft gewerkt. Half zes brengen we wat spullen naar huis en aansluitend lopen we naar een eetgelegenheid in het centrum voor een pizza en tiramisu. Acht uur thuis. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het vierde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Charcoal Gypsies (The Musicians Of The Nile), Le Sacre Du Travail (The Tangent), Rio (Trevor Rabin), I/O (Dark Side Mix) (Peter Gabriel)

–

Donderdag 21 december:
Nog redelijk geslapen ook. Opstaan is een ander ding, maar als het dan zover is, lukt alles goed. Zeer op tijd op de werkplek. Daar ligt veel in korte tijd: overleg, plannen, voorbereiden, afhandelen. Geen gelegenheid tot wandelen door de regen, want om een uur heb ik een bus naar het station en om twee uur heb ik het laatste gesprek met de behandelaar. We kijken terug op hoe het is gegaan en hoe ver ik ben en hoe ik verder kan. De behandelsessies hebben me veel opgeleverd, zo kan ik snel ik actie komen als het even niet goed gaat. Kortom: het gaat nu goed en ik heb er echt iets aan gehad. Klaar. Of nee, nu gaat het pas verder. Kwart voor vier thuis. De Vrouw is de deur uit. Ik werk nog korte tijd en dan ga ik avondeten maken. Ik vul de bamisoepen aan en warm die op. De Vrouw is er om kwart voor zes en we kunnen aan tafel. Dit keer eten we alles op. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Down And Out In London And Paris (The Tangent), The Steve Howe Album (Steve Howe), Kãrtëhl (Magma)

–

Woensdag 20 december:
Ik loop een ronde hard vanaf kwart voor zeven. Ik kies een oude vertrouwde route en het lopen lukt prima. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. We doen een doorloop van de hele voorstelling (die de theatergroep gaat spelen op 15 januari) en het gaat redelijk vloeiend en de vaart zit er al aardig in. Kwart over twaalf thuis. Koffie met De Vrouw en lunch. Afwasje en huishoudelijks. Krant van gisteren. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten: bamisoep. We eten er goed van en er blijft voldoende over voor morgenavond. Afwasje. Krant van vandaag. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Not As Good As The Book (The Tangent), Live At Rockpalast In Leverkusen (Adrian Belew), het vierde en vijfde plaatje uit de set The Broadsword And The Beast (40th Anniversary Monster Edition)

–

Dinsdag 19 december:
We zetten de wekker op de gebruikelijke tijd, waardoor ik om zes uur aan het werk kan zijn. Slapen lukte redelijk, wat af en aan. Wakker worden was lastiger. In rap tempo werk ik van alles af en om half elf is het klaar. Dan loop ik naar Gigant voor een overleg met Aad en een projectleider over de praktische zaken van Wirwar de komende tijd. Thuis koffie met De Vrouw en daarna lunch. Afwasje. Begin van de middag fietsen we door de regen naar een woonlocatie van het werk van De Vrouw. Daar neemt zij afscheid van haar teamleden en enkele cliënten. Er zijn cadeaus, een paar mooie woorden en hapjes en drankjes. Fijne afsluiting. We zijn om kwart voor zes weer thuis. Ik warm de pompoenrisotto van zondagavond en de boerenkoolschotel van gisteren op. Er is ook nog een klein restant salade van gisteren. We eten alles op. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan voor een repetitie van de toneelvrienden. Eerst maken we een planning voor het komende half jaar. Mogelijk dat we ons stuk een paar keer kunnen uitvoeren in het laatste weekend van juni. Vervolgens repeteren we een paar scènes en die gaat alweer vloeiender. Half elf thuis. Wat napraten en dan slapen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp), het derde plaatje uit de box Once In A Lifetime (Talking Heads), The Seven Steps To Mercy (Iarla Ó Lionáird), Currents (Tame Impala)

–

Maandag 18 december:
Slapen gaat niet heel optimaal, maar het lukt. Zeer op tijd op de werkplek. Vandaag een volle dag met nauwelijks tijd om wat liggende werkzaamheden te doen. Wel een aardige kerstbijeenkomst met team/afdeling en verder een heleboel overleg. Geen gelegenheid om buiten te wandelen. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van knolselderij, aardappel, pompoen en boerenkool, met ernaast een salade van rode ui, peer, paprika, rode kool en komkommer. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Dark Side Of The Moon Redux (Roger Waters), het derde plaatje uit de box The Broadsword And The Beast (40th Anniversary Monster Edition) (Jethro Tull),

–

Zondag 17 december:
Slapen lukt niet zo heel goed en om zes uur ben ik wakker en even op. Allerlei. Dan weer terug in bed. Pas om half tien zijn we op. Koffie. Uitnodigingen voor de negentigste verjaardag van Onze Vader regelen. Meer koffie. Nog meer klusjes, zoals De Vrouw helpen met het schrijven van de kerstkaarten. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs brievenbus en kanaal. Dan help ik De Vrouw verder met de kerstkaarten. Vier uur is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Echolyn). Erna maak ik pompoenrisotto met een salade van witlof, paprika en blauwe kaas. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten er fiks van; van de risotto blijft nogal wat over. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), het eerste en tweede plaatje uit de box Once In A Lifetime (Talking Heads), e (Adrian Belew), The Turning Year (Roger Eno)

–

Zaterdag 16 december:
Nog voor zeven uur start ik mijn ronde hardlopen door park en langs kanaal en die gaat verrassend goed. Begin van de ochtend maak ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie. Nogmaals het centrum in voor allerlei. Meer koffie. De Vrouw gaat de deur uit. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje en beland uiteindelijk in ACEC, alwaar Orkest De Ereprijs vier eigentijdse stukken speelt. Mooi werk wel. Peter-Jan leest ter afwisseling enkele teksten. Afwisselend. Nee, leuke aanvulling. Vier uur is het klaar en ga ik naar huis. Bijpraten met De Vrouw. Dan maak ik avondeten. Aardappel, kastanjechampignon, tomaat en rode ui uit de oven. Ernaast een salade van bosui, radijs, rode kool, komkommer en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Stop Making Sense (Talking Heads), Naked (Talking Heads), Absolutely Free (Frank Zappa), het tweede plaatje uit de set The Broadsword And The Beast (The 40th Anniversary Monster Edition) (Jethro Tull), the skies, they shift like chords (Roger Eno)

–

Setlijst:
Judy Goes On Holiday
Memories Are New
Corporation Combo Boys
She Was Naked
A Girl Named You
Out Of The Darkness
The Medley (from Looking Back, Naked cd)
Hope to See You There Again
I Am You Are Me / Transmitter
No Tree Will Grow (On Too High a Mountain)
Wow (The Intelligent Song)
Encore:
Radio

–

Datum: 26 november 2023
Tijd: 14.30 – 17.10 uur (we liepen nogal uit)
Locatie: zaal De Walvis in Gigant, Apeldoorn

Programma:

Set 1:
Opening: Lang zal ze leven + verklaring van Aad
Introductie (Bas Langereis)
Willem Bierman: enkele korte gedichten/teksten
Bas Langereis: enkele zkv’s (zeer korte verhalen): Mee, Door, Wat
Boekpresentatie Harry Voss en de nozems van het bos (met teksten uit het boek door Olivier Boekhold en Willem Bierman)
Mark Beumers (muziek)
Peter-Jan de Wilde en Aad presenteren dichterlijke toelichting (onzijn) bij schilderijen uit het Groeningemuseum

Set 2:
Willem Bierman: enkele korte gedichten/teksten
Boekpresentatie Harry Voss en de nozems van het bos (met teksten uit het boek door Reinier Groenendijk en Bas Langereis)
Bas Langereis: Miereneuken (lied van Hans Dorrestijn), Mandarijnen zijn gezond
Mark Beumers (muziek), met een onverwacht gastoptreden van Daniëlle Boon
Peter-Jan de Wilde en Aad presenteren dichterlijke toelichting (onzijn) bij schilderijen uit het Groeningemuseum

–
Foto’s van Ernst van Rossum:

–

Reclame:

–

Vrijdag 24 november:

–

Zaterdag 25 november:

–

Zondag 26 november:

–

Vrijdag 15 december:
Half zes op. Drie kwartier later ben ik aan het werk. Eigenlijk geen werkdag, maar er liggen wat urgente zaken (die ik zo af heb) en het geeft me volgende week wat adempauze. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Tegen elf uur is het werk klaar. We lunchen. Afwasje. Ik stap op de fiets en rijd naar een drukkerij, alwaar ik alles voor een uitnodiging afgeef. Vervolgens haal ik het groentepakket op. Daarna terug naar de drukkerij; de uitnodiging voor de negentigste verjaardag van Onze Vader is klaar. Mooi. Morgen in enveloppen proppen en in gleuven schuiven. We wandelen naar het kleine café waar De Vrouw over een week het afscheid van haar werk viert. We drinken er thee en maken de laatste afspraken. Thuis maak ik avondeten. Er valt niet heel veel te maken. Ik leg wat groente (rode ui, paprika en courgette) in een ovenschaal en zet die in de oven. Een schaal met het restant pasta gaat er naast. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet. Er is ook nog een restant salade van gisteren. Dit keer eten we alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen. De trouwe lezer weet: het komt allemaal goed.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Laughing Stock (Talk Talk), The Name Of This Band Is Talking Heads (Talking Heads), het eerste plaatje uit de set The Broadsword And The Beast (The 40th Anniversary Monster Edition) (Jethro Tull), Dominion (Zopp), Zartir (Gurdjieff Ensemble | Levon Eskenian)

–

Donderdag 14 december:
Slapen lukt niet heel goed, maar het is niet erg. Vijf uur op en een uurtje later ben ik aan het werk. Half acht pak ik een bus en om negen uur ben ik in een bekend dierenpark in Arnhem. Ik help mee om de binnenkomende collega’s de weg te wijzen en om elf uur is er een gezamenlijk programma met voorstelling in een grote zaal ter gelegenheid van het zoveelste jubileum van de organisatie. Best leuk. Na afloop eten en drinken. Leuk met de meeste collega’s uit de afdeling, maar het is massaal en rumoerig en om kwart over een vlucht ik naar buiten. Ik wandel nog een rondje door het dierenpark, maar het is een wat troosteloze boel. Kwart over drie thuis. Even bijpraten en dan uitrusten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, rode kool en kaki. Dan kook ik spliterwtenpasta en vervolgens bak ik kastanjechampignon, prei en paprika en daar roer ik de pasta en knoflookkruidenroomkaas doorheen. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het vijfde en zesde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Quartet Live (Gary Burton, Pat Metheny, Steve Swallow & Antonio Sanchez), 12 (Ryuichi Sakamoto)

–

Woensdag 13 december:
Zes uur wakker en op. Koffie, ontbijtje. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Dan koffie. Ik demonteer de eettafel en zet hem samen met de stoelen buiten. Vervolgens naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Mooi werk weer. Na afloop pikt Peter-Jan Aad en mij op en we rijden naar het Theater Kennemerland in Beverwijk. In januari speelt Wirwar daar een voorstelling en we gaan terrein verkennen. De tijdsinvestering is nogal, maar het levert veel informatie op om op voor te bereiden. Iets voor vijf uur ben ik thuis. De nieuwe eethoek is gearriveerd. Het aanzicht is even wennen, maar de stoelen zitten grandioos. Bijpraten. Dan avondeten maken. Ik zet het restant stoemp van gisterenavond in de oven, aangevuld met wat kastanjechampignons. Dan maak ik een salade van bosui, komkommer, rode kool en kaki. Voor De Vrouw bak ik kippendijfilet. We eten alles op. Afwasje en huishoudelijks. Webstek. Krant. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), side three (Adrian Belew), Zartir (The Gurdjieff Ensemble | Levon Eskenian), het vierde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno)

–

Dinsdag 12 december:
Ik slaap goed en als ik om vijf uur opsta, is alle zwaarmoedigheid uit mijn hoofd verdwenen. Kijk. Ik ben op tijd op de werkplek en daar ligt veel en ik werk ontzettend veel weg. Geen pauze, maar om kwart over drie ben ik bij de bedrijfsmaatschappelijk werkende in kantoor en rond ik met haar het traject van het afgelopen jaar af. Mooi. Kwart over vijf thuis. De Zoon is er een kwartiertje later. De Vrouw serveert stoemp van aardappel, knolselderij en boon, met een salade van bosui, rode kool, koolrabi, komkommer en kerstomaat ernaast. Zeer smakelijk, allemaal. Afwas. De repetitie van de toneelgroep gaat niet door wegens ziekte. Dat geeft even wat ruimte, al mis ik het. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Zartir (Gurdjieff Ensemble & Levon Eskenian), Spirit Of Eden (Talk Talk), Off The Grid (Onipa)

–

Maandag 11 december:
Dus. Redelijk goed geslapen. Verder nog altijd niet fit. Op tijd op de werkplek, ook al stoot ik mijn ov-kaart kapot (zucht). Op het werk van alles en dat doe ik. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag nog overleg en dan is het mooi geweest. Barst, er rijden geen bussen naar het station en dus loop ik. Kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert boerenkoolstoemp. Goed. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen. Slapen. Zeer vermoeid vandaag, druk op het hoofd en vol en onrustig en angstig en ik krijg het niet kalm in de kop, maar het is niet erg.
Muziek vandaag: The Way To Two (Kenny Wheeler & John Taylor), Volume 1 Sound Magic (Afro Celt Sound System)

–

Zondag 10 december:
Toch om kwart over zes wakker. Ik loop een ronde door park en langs kanaal. Het lukt. Thuis terug in bed. Negen uur op. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (ik kies Adrian Belew Power Trio). Erna maak ik avondeten. Ik vul het kleine restant salade van gisteren aan met bosui, komkommer, rode kool en blauwe bes. Dan bak ik kastanjechampignon en prei, daaroverheen risottorijst en bouillon en na vijfentwintig minuten is de preirisotto klaar. Ondertussen bak ik voor De Vrouw steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), The Harmony Codex (Steven Wilson), Tender Extinction (Steve Jansen), side two (Adrian Belew), The Colour Of Spring (Talk Talk), Eberhardt (Lyle Mays)

–

Zaterdag 9 december:
Pas om half zeven wakker en op. Koffie. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan weer het centrum in voor een super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door park en regen. Op de terugweg koop ik een kaartje voor het filmhuis vanavond. Thuis lees ik de PROG uit die een week geleden binnen kwam. Dan maak ik avondeten. Ik kook venkel en leg aardappels in een braadslede in de oven. Na een half uur gaan daar kastanjechampignons en gekookte venkel bij in. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, koolrabi, kerstomaat en kaki. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwas en afval. Webstek. Half negen ga ik naar het filmhuis in Gigant voor de documentaire Squaring The Circle van Anton Corbijn over het kunstenaarscollectief Hipgnosis. Het is er niet druk; man of vijf/zes in de zaal. De film is niet onaardig, geen spektakel. Kwart over elf thuis en zo goed als gelijk slapen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), I/O (Bright Side Mix) (Peter Gabriel), Freak Out! (Frank Zappa), Anyway, Still (Exit North), Here Come The Warm Jets (Brian Eno)

Ik loop door. Ik heb ze heus wel gezien. Ze staan er vaker. Iedere zaterdag. Tactisch verdeeld over de breedte van de Hoofdstraat spreken ze het nietsvermoedende winkelende volk aan,
een folder opzichtig voor de borst houdend. Aan de zijkant, met zijn rug tegen de gevel van een schoenenmodezaak, staat een meneer met een dik boek in zijn hand. Hij kijkt er niet in, maar declameert uit zijn hoofd, zijn blik over zijn bril ten hemel gericht.
Ik loop door en ben nu zo dichtbij genaderd dat ik flarden kan verstaan van hetgeen de man met het boek zegt. Tegelijkertijd steekt een mevrouw uit de groep haar hand uit en biedt me een folder aan. Ik hoor de man zeggen: ‘Zij die geloven in het evolutiesprookje, zij kennen niet de waarheid. De waarheid die is opgetekend in dit boek. Dit boek, dat…’
Ik loop door. De mevrouw doet een stap opzij om me door te laten. Geen idee wat de man nog meer zegt, want ik hoor dat allemaal niet meer, want ik loop door. En ik loop door. De omgekeerde wereld. En door.

–

Zin

Met goede zin zal ik u vertellen over mijn nieuwe uitgave waarvoor ik de inspiratie opdeed bij de bevriende schrijver W. te A., u allen welbekend, en vandaar dat mijn boek zulke goede recensies krijgt waarin men het betreffende werk roemt vanwege de leesbaarheid, de prettige korte zinsopbouw die de schrijver hanteert en de lezer als het ware (het ware zo) het verhaal in sleept en dat is maar goed ook want dat verhaal stelt an sich niet zo heel veel voor, ware het niet dat er in de diepere laag zich allerlei bizarre plotwendingen voordoen, die de lezer niet alleen voortdurend op het verkeerde been zetten alswel de ene pagina na de andere doen omslaan in opperste nieuwsgierigheid naar het vervolg van de vertelling, die zich ontrolt in de maar liefst meer dan negenhonderd pagina’s van deze parel (en dat voor slechts €22,90 bij uw boekhandel of internetwarenhuis) aan het einde waarvan de lezer nog moet raden naar de exacte afloop, aangezien er sprake is van een open einde van hier tot Tokyo, terwijl de gebeurtenissen zich afspelen in eigen land, hetgeen Nederland is, maar pint u mij daar niet op vast, ik kan er ook wel eens overheen hebben gelezen of naast zitten, zoals me onlangs gebeurde toen ik mij bij het plaatsnemen op een kruk niet erop maar precies ernaast stortte, waardoor ik genoodzaakt was te blijven staan want blauwe en pijnlijke stuit en staande lezen, dat houd ik niet heel lang vol, zeker niet bij zo’n zwaar boek als het nieuwe van de auteur die tevens deze recensie schrijft; een en ander – de val naast de kruk, in dit geval – had kunnen gebeuren doordat ik achterover was geslagen bij het zien van de portretfoto op de achterflap, want allemensen wat een griezel van een vent betreft het hier; echter, ondanks dit alles geniet ik van de vele positieve uitingen die mij ter ore komen en het is fijn dat de lezers zo zeer genieten van de puntige stijl van de auteur dezes. Wel jammer van deze lange zin.

–

Wat

‘Zal ik jou ’s wat vertellen?’
‘Dat mag, maar ik houd niet van lange verhalen.’
‘Dan laat ik het hierbij.’

–
Apeldoorn, november 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Zaterdag 2 december:

–

Zondag 3 december:

–

Maandag 4 december:

–

Vrijdag 8 december:
Na zes uur wakker. Ik ga een ronde hardlopen. Het lukt aardig, ondanks alle verkeer en verlichting op straat. Dan aan het werk. Er ligt nog van alles, maar ik kan in alle rust de klussen doen. Tussendoor krant en koffie. Meer koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum. Dan doe ik nog wat werkzaamheden en zo rond drie uur is het wel klaar. Krant. De Vrouw gaat de deur uit. Ik maak avondeten voor mijzelf: spaghetti koken, dan kastanjechampignons bakken, bosui, paprika en romanasla erbij en ten slotte de pasta en kruidenroomkaas erdoorheen roeren. Eenvoudig, doch smaakvol. Afwasje. Ik zie een muziekfilm, werk de webstek bij en lees. Op tijd slapen.
Muziek vandaag: Salighet (Jordsjø), Autobahn (Kraftwerk), Looking Back, Naked (Supersister), Live In Santiago (Bill Bruford’s Earthworks), de tweede documentaire van de bluray die mee kwam met de set Seasons End (Marillion), Rio (Trevor Rabin), Tascam Tapes (DeWolff)

–

Donderdag 7 december:
Half zes op. Koffie. Zeven uur ben ik aan het werk. Overleg, uitwerken, bijwerken. Tussendoor koffie. En verder. Meer koffie met De Vrouw. Later lunch. afwasje. En verder. Half vier is het klaar. Een uur later stappen we op een bus naar Arnhem. We wandelen er naar een alleraardigst restaurant waar we ons tegoed doen aan allerlei (wat dacht u van spaghetti van koolrabi met venkel en gnocchi en spinaziesaus, met tiramisu als afsluiter) en daarna gaan we naar Luxor Live. Het is niet bomvol in de zaal en we vinden een mooi plekje vlak voor de mengtafel met mooi zich op het podium. Bijna twee uur lang trakteert Supersister ons op een redelijk verrasende setlijst waarop niet de geijkte paden maar een mooie mix van oud én nieuw werk. Zo is er een medley van liedjes uit de oertijd van de band (nog vóór de eerste elpee) en een lang nieuw stuk Out Of The Darkness And Into The Light. Stips is verkouden en zijn stem is niet heel goed; bij vlagen is hij rommelig met zijn presets en gaat hij de mist in, maar bij andere vlagen is hij weer briljant. De pianosolo in voornoemd lange stuk levert me kippenvel op. En I Am You Are Me / Transmitter van het laatste studioalbum mag ondertussen een Supersisterklassieker heten. Na afloop ontdek ik het cd’tje Looking Back, Naked dat oorspronkelijk bij de bandbiografie van Fred Baggen zat maar bij mijn heruitgave ontbreekt. Ja, dan koop ik het, hè? Tien uur is het concert afgelopen en we lopen naar het station. Heel even wachten op de bus en om kwart over elf zijn we thuis. Gelijk slapen.
Muziek vandaag: Corridor (Steve Jansen), The Extinction Suite (Steve Jansen), I/O (Dark Side Mix) (Peter Gabriel), Unending Ascending (Gong), Sophomore (D’Virgilio, Morse & Jennings), Rio (Trevor Rabin), Stories From The Shed (The Wrong Object)

–

Woensdag 6 december:
Zes uur wakker. Aardig geslapen. Ik loop een ronde hard langs het kanaal, door de duisternis en lichte regen. Begin van de ochtend naar de super. Thuis koffie en vervolgens naar de repetitie van Wirwar. De groep werkt hard en de resultaten zijn er. Kwart over twaalf thuis. Koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Kranten. Er is bericht dat Yes in 2024 eindelijk gaat komen. We hebben nog kaarten uit 2020 en zoals het ernaar uitziet gaan we de band meemaken in Musis in Arnhem op mijn verjaardag. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik warm de bonenschotel van gisterenavond op, samen met een restant kippenbout. Ernaast kook ik rijst en ik monteer een salade van bosui, komkommer, rode kool, mandarijn en rozijn. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Side One (Adrian Belew), Coexistence (Patrick Moraz & Cyrinx), I/O (Bride Side Mix) (Peter Gabriel), Unending Ascending (Gong), Passada En Claro (Anders Jormin)

–

Dinsdag 5 december:
Ik slaap nog redelijk goed ook. Kwart over zes op en rond zeven uur ben ik aan het werk. Er is van alles te doen. Tussendoor koffie. Meer koffie met De Vrouw. We ontdekken dat een van onze infraroodpanelen in de woonkamer niet functioneert en nemen contact op met de leverancier. Wie weet kan er in de komende dagen iets geregeld. Het is namelijk nogal koud. Lunch en afwasje. De firma belt. Er komt iemand rond 14.00 uur. Die constateert een paneel dat defect is. Gelukkig hebben we tien jaar garantie; ongelukkig heeft hij niet het juiste paneel bij zich. Een klein uurtje later is er een collega en die heeft wel een goeie en binnen een half uurtje wordt het weer redelijk warm in de woonkamer. Ondertussen werk ik verder en om half vijf is het klaar. Krant. De Zoon is er om kwart voor zes en De Vrouw serveert een schotel van bonen en tomaat met salade ernaast. We eten er fiks van. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Dit keer zijn we niet compleet en we besluiten te improviseren op basis van onze rol in het stuk, om zo verder te ontdekken wie de karakters zijn die we spelen. Kwart over tien ben ik weer thuis en na even bijpraten ga ik slapen.
Muziek vandaag: Film Music 1976-2020 (Brian Eno), Syndestructible (The Syn), Flowerman – Rare Blooms From The Syn 1965-69 (The Syn), The Songs & Tales Of Airoea – Book 1: The Tale Of Father Robin (State Of Nature) (The Chronicles Of Father Robin), Real World Presents (allerlei),

–

Maandag 4 december: van Brussel naar Apeldoorn
Pas om kwart over acht wakker. Koffer inpakken en ontbijten. Dit keer is het redelijk rustig in de zaal. We gaan nog maar eens een nieuwe sleutel halen bij de receptie, pakken onze spullen en melden ons af. Het sneeuwt licht. We lopen via de Grote Markt naar de leuke biolunchroom. Daar drinken we koffie en kopen we lunch voor onderweg. Vervolgens naar het station en we hebben de trein naar Amsterdam van tien voor elf. Met dat de trein vertrekt en ik mijn jas uittrek, weet ik: mijn colbert met daarin het mapje met mijn zorgpas en identiteitskaart hangt nog in de hotelkamer in de kast. We stappen uit op station Nord en lopen terug naar het hotel. Ondertussen heeft de schoonmaak mijn jasje bij de receptie afgegeven en al snel zijn we opnieuw op weg naar het station. We hebben dezelfde trein, maar dan een uur later. Er blijkt van alles aan de hand op het spoor en dus stappen we in Breda toch over en rijden we dezelfde weg terug. Nog vertraging ook, dus moeten we in Zutphen langer wachten en even na half zes zijn we thuis. De koffer is snel uitgepakt en ik maak avondeten. Er is nog een restant palmkoolschotel van vrijdagavond. Die warm ik op. We eten onze lunch op en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Afwasje. Foto’s selecteren. Bijna klaar. Webstek. Lezen. Vroeg slapen.
Muziek vandaag: Patrick Moraz (Patrick Moraz), Dominion (Zopp)

–

Zondag 3 december: festival Zappa.Yes.Yes.Yes. in Brussel
Half acht zijn we wakker en op. Eerst ontbijt. Het is heel vol en lawaaierig in de ontbijtzaal, maar het lukt. We hebben weer iemand nodig die de deur van onze kamer voor ons openmaakt. Nog voor tienen lopen we buiten. Via wat winkeltjes komen we ruim op tijd aan in Bozar. Daar treffen we Peter en Inge en Marco en Helen. In de grote concertzaal (waar orkesten kunnen spelen) beleven we een mooi uurtje. Het Rhyelandt Trio speelt een werk van een Vlaams componist en vervolgens slechts Zappa. Het is mooi, heel mooi, misschien wel té mooi. De uitvoeringen van Sofa, Penis Dimension, Uncle Meat en vooral Strictly Genteel maken op mij de meeste indruk. Na afloop lopen we de tegenovergelegen Galerie Ravenstein in. We negeren de enorme platenbeurs en lunchen in een kleine eetgelegenheid. Daar zijn later Peter en Inge ook. Het middagprogramma van het festival is eveneens alleraardigst. Eerst zien we de film The Present-Day Composer Refuses To Die van Frank Scheffer. Het optreden van Ensemble Styx & Friends bevat wel heel weinig Zappa, maar de aanwezigheid van gast Pierre Vervloesem maakt alles goed en de lange compositie die het uitgebreide ensemble speelt is zeer fraai, plus we krijgen een mooie The Black Page van het kwintet. Dan naar de filmzaal. Ik had The World’s Greatest Sinner uit 1962 nooit gezien en het is niet echt een heel goede film, maar het is leuk om de soundtrack te horen en verschillende muzikale thema’s te herkennen die Zappa later in zijn werk verder zou uitwerken. Het afsluitende concert is door jazzrockband Sinister Sister en zij krijgen ondersteuning van Robert Martin. Het geluid is niet goed gemixt, maar het spel is sterk en er zitten enkele zeer goede vertolkingen bij. Vooral Filthy Habits en Dupree’s Paradise maken indruk. En dan is het acht uur en het festival voorbij. We nemen afscheid van iedereen en wandelen de benedenstad in. In het Indiaas Restaurant (waar we tijdens eerdere bezoeken aan Brussel ook al wel zaten) kunnen we nog een hap eten. De palak paneer en peshawari naan zijn goed. De eigenaar is nog altijd dezelfde ietwat ergerlijke maar uiteindelijk mooie vent. Hij trakteert op (heel zoete) thee en tevreden gaan we naar het hotel.

–

Zaterdag 2 december: van Apeldoorn naar Brussel + festival Zappa.Yes.Yes.Yes. in Brussel
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Redelijk, maar niet heel goed geslapen. Koffie, koffer verder inpakken. Even na half negen lopen we naar het station en daar stappen we op een trein naar Zutphen. De reis via Breda verloopt voorspoedig en nog voor een uur staan we op het station in Brussel. We lopen de Benedenstad in en vinden de alleraardigste en biologische lunchroom. Daar drinken we koffie en lunchen we. Via de Grote Markt komen we op de Zuidstraat en dan zijn we snel in ons hotel. We zijn te vroeg en kunnen nog niet in de kamer. We laten de koffer achter en lopen een rondje over de kerstmarkt en het Beursplein en drinken thee in de Falstaff. Als we weer in het hotel zijn, moeten we een kredietkaart overleggen en die hebben we niet. Of we dan honderdvijftig euro borg kunnen inleveren en die hebben we niet. Op zoek naar een geldautomaat, maar die zijn bijna allemaal leeg. Uiteindelijk vinden we er eentje in een metrostation. Nu lijkt alles voor elkaar in het hotel, maar als we de kamer binnen willen, werkt de sleutel niet. Ik krijg een nieuwe sleutel, maar ook die geeft ons geen toegang. Uiteindelijk moet er iemand mee komen om de deur open te doen. Het maakt dat we laat de deur uit kunnen. We hebben weinig tijd om ergens iets te eten en uiteindelijk kiezen we voor een fastfoodtent in het station. Iets voor zeven zijn we in Bozar, het prachtige culturele centrum. Het festival Zappa.Yes.Yes.Yes. start met de vertoning van Zappa!, de film van Alex Winter. Winter doet online de introductie en vertelt mooie dingen. De film zelf zien we voor de tweede keer en ik zie nieuwe dingen en het blijft een mooie film. Na afloop (als de zaal bijna leeg is), is er een nabespreking met Robert Martin, Pamela des Barres, Ben Watson en Co de Kloet. Leuk. Na tien uur is het afgelopen en we wandelen terug naar de Benedenstad en na elf uur liggen we in bed.
Muziek vandaag: the skies, they shift like chords (Roger Eno), Dream Box (Pat Metheny)

–

Vrijdag 1 december:
Om zeven over zeven loop ik het gebouw van de werkplek binnen en alle alarmen gaan af. En luid. Niet veel later is er een beveiligingsmedewerker die de rust weer herstelt. Fijn. Later blijkt dat er pas om half acht een collega zou binnenkomen om het alarm eraf te halen. Ach zo. Ik doe vanmorgen van alles en nog wat. Eind van de morgen is er overleg en daarna werk ik wat uit en dan is het mooi geweest van vandaag. Nog steeds zeer snotterig en hoesterig en vermoeid. Kwart over vier thuis. Bijpraten met De Vrouw. Krant. Koffer deels al inpakken. De Vrouw serveert een schotel van wortelpeterselie met palmkool en peper, plus een restant salade van gisteren ernaast. Afwasje. Webstek. Iets lezen, maar rond acht uur ga ik slapen in de hoop dat ik morgen wat uitgerust ben.
Muziek vandaag: i/o (Dark-Size Mix) (Peter Gabriel)

–

Donderdag 30 november:
Niet heel goed geslapen weer. Toch op tijd op de werkplek. Daar van alles. Begin van de middag blijkt een afspraak – de reden dat ik naar kantoor ben gegaan – uit te vallen. Nou ja. Op tijd naar huis. Daar ben ik om kwart over vier. Nogal vermoeid. Krant. De Vrouw serveert witlof met kaas en aardappel uit de oven, met ernaast een salade. Afwas en afval. Webstek. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: i/o (Bright-Size Mix) (Peter Gabriel), Dominion (Zopp)

–

Woensdag 29 november:
Ik slaap niet heel goed en ben om vijf uur wakker. Dan maar op en een ronde hardlopen door de sneeuwprut. Het gaat niet heel soepel, maar het lukt niet eens onaardig. Foto’s van Ernst van afgelopen zondagmiddag zijn er: gaaf. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Erna naar de repetitie van Wirwar. Velen zijn niet heel fit en het ontbreekt aan energie, maar we werken toch een heel groot deel van de voorstelling goed door. Twaalf uur thuis. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan op de fiets naar Onze Vader. Hij viert in februari zijn negentigste verjaardag en we stellen een lijst met genodigden op (sorry dat je geen uitnodiging krijgt). Kwart over vier ben ik weer thuis. Ik ben zeer vermoeid. Krant. Dan maak ik (geen) avondeten. Ik warm de pompoensoep op van gisteren en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Afwasje. Webstek. Lezen. Vroeg slapen.
Muziek vandaag: Coming Attractions (Adrian Belew), Live In Theatre 1988 (David Sylvian), Rain Before Seven… (Penguin Cafe)

–

Dinsdag 28 november:
Slapen gaat redelijk. In alle vroegte weer op en om zeven uur ben ik op de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag ook van alles. Kwart over vijf thuis. De Zoon is er niet veel later. De Vrouw serveert een pittige pompoensoep, zeer smakelijk. Afwasje. Kwart voor zeven fiets ik naar Peter-Jan voor de repetitie van onze toneelgroep. De complexe eindscène gaat ons steeds beter af; de lol is ook steeds groter. Als ik om half tien terug ga fietsen, begint er een sneeuwstorm. Thuis nog even napraten, dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 27 november:
Het lukt. Rond zeven uur ben ik wakker en op. Ik loop een korte ronde hard langs kanaal en door regen. Iets na half negen is de laptob aan en ga ik een paar uurtjes aan het werk. Er liggen geen echt urgente zaken en ik kan het wat kalm aan doen. Tussendoor koffie met De Vrouw en lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en door de regen. Dan werk ik nog heel even en rond half vier is het klaar. Even zitten en vervolgens avondeten maken: bamisoep. Die lukt. Afwasje. Ik selecteer en bewerk de foto’s van de afgelopen dagen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: There Is No Love (Rhodri Davies, David Sylvian & Mark Wastell), Sylvian/Czukay (Holger Czukay), Autobahn (Kraftwerk), Sophomore (D’Virgilio, Morse & Jennings), Rio (Trevor Rabin), Songs From The Shed (The Wrong Object), The World Is Everything – A Samadhisound Sampler (allerlei), the skies, they shift like chords (Roger Eno)

–

Zondag 26 november: van Heerlen naar Apeldoorn + De verjaardag van Anja
De wekker gaat om half zeven. Kort geslapen, dus. We zijn de eersten (en enigen) bij het ontbijt en halen de trein van tien voor half tien. De reis verloopt zeer voorspoedig en om half een zijn we thuis. De koffers zijn snel leeg en ik sta even na een uur in Gigant. De zaal is snel op orde en wat dan volgt is een uitstekende versie van De verjaardag van Anja, ondanks dat nogal wat mensen op het podium niet helemaal fit zijn. Harry Voss is er om nogmaals zijn boek te presenteren (Aad, Olivier, Willem, Reinier en ik lezen er stukken uit), Peter-Jan en Aad dragen weer gedichten voor bij schilderijen en Mark maakt prachtige gitaarmuziek (en zorgt voor een verrassing in de vorm van zangeres Danielle). Ik lees een paar zeer korte verhalen, een verhaal uit de oude doos en zing dat ene liedje van Hans Dorrestijn. We lopen gruwelijk uit, maar de reacties zijn ongekend goed. Mooie, heel mooie middag. Na afloop is er een korte afterparty in de foyer en daarna eten De Vrouw en ik curry’s in een Indiaas restaurant. Het is bijna half tien als we thuis zijn. Even zitten en dan ga ik slapen. Als het lukt.

–

Zaterdag 25 november: Mosae Zappa festival in Heerlen
Niet zo heel goed geslapen. Pas om kwart over acht op. Ontbijt is oké. We wandelen een rondje door het centrum van Heerlen en om twaalf uur zijn we in Outpoet. Fred Händl speelt Zappa op piano, zeer onderhoudend. Remko Serban doet iets soortgelijks op gitaar. Tussendoor is er ontmoeting, koffie en pompoencake. Vervolgens lopen we naar café Tess en daar drinken we thee. Ook daar komen veel mensen binnen en Remko speelt er wederom iets. We lopen een rondje en zoeken een restaurant en belanden uiteindelijk in grillroom voor shoarma en pizza. Dan naar het station, alwaar we een taxi nemen naar de Oefenbunker in Landgraaf. We zijn mooi op tijd en maken het hele programma mee. De loeiharde rock van Wolfbox (gitaar en drums), de fraaie soloset van Gary Lucas, de meesterlijke jazzZappa van The Wrong Object en de overvolle 88tetterdetetZappa van Cheap Thrills. Ik ben mijn stem volledig kwijt en veel van het geluid komt als een muur mijn hoofd binnen, maar ik weet plekjes in de zaal te vinden waar het goed gaat. Mooie avond. Peter en Inge zetten ons af in het centrum van Heerlen en we zijn pas om half twee in de hotelkamer.

Lotgenoten,

U zult het wel weer allemaal gezeik vinden, maar ik moet u toch vertellen over wat ik een tijdje terug heb beleefd rondom het functioneren van mijn urogenitale buis.
Begin september was ik op vakantie en ik liep door de Altstadt van Dresden. Het was er zeer warm – zo’n dertig graden – en we hadden ons op het heetst van de dag op een terras tegoed gedaan aan koffie, Obstschmanktorte en een boel water. Dat kon niet goed gaan.
Niet veel later liepen we over de Zwinger en ja hoor. ‘Vrouw,’ zei ik tegen De Vrouw, ‘ik moet pissen.’
De Vrouw zuchtte.

Want ja, ik moet vaak plassen. Dat krijg je als je een oude vent wordt. Om de dag ga ik ’s morgens in alle vroegte een ronde hardlopen. Weer of geen weer. Als ik dan na drie kwartier of een uur weer thuis kom, dan vul ik alle afgescheiden vocht weer aan met veel water. Minstens drie grote glazen verdwijnen er dan in mij. De eerste twee à drie uur daarna moet ik vaak naar het toilet. Heel vaak. Op warme dagen drink ik meer dan anders, dus dan leeg ik mijn blaas ook vaker dan anders.
Ouderdom komt met gebreken. Mijn plas ophouden, dat lukt me steeds minder goed. Als ik mijn tanden sta te poetsen, komt de aandrang op gang en niet zelden verlies ik staande bij de waskom al enige druppels urine. U wilt het allemaal niet weten, dus houd ik erover op.

We daalden de trappen van de Zwinger af. ‘Blijf jij maar hier in de buurt!’ riep ik naar De Vrouw achter mij. Ik spoedde me over het Theaterplatz. Waar? Waar?
Je zult het altijd zien: juist als je op z’n hoogst nodigst moet, dan is er nergens een geschikte plek te vinden om de aardappels af te gieten. Maar wacht. Daar! Daar aan de overkant, daar was een terras van een hotel-restaurant. Het was druk op dat terras, dus niemand die zou doorhebben dat ik geen klant was en geen consumptie had genuttigd, maar wel gebruik maakte van het toilet. Ik slalomde tussen de tafeltjes door, negeerde de serveerster die bij de deuropening stond en rende bijna naar binnen. Dit moest niet te lang meer duren. Een enkel druppeltje ontsnapte me al.
Bliksemsnel scande ik het interieur en de wanden op bordjes die zouden kunnen duiden waar het toilet zich bevond. Zowaar. Een pijl wees me een trap af en daar beneden was het nogal een doolhof. En geen verder bordje of pijl meer te vinden, natuurlijk. Althans niet op het eerste snelle gezicht. Ik liep verschillende conferentie- en eetzalen in en uit en net op tijd ontwaarde ik het vervolg van de pijlenbordjesspeurtocht.
Op het moment dat ik mijn hoop opgaf – of wacht, het ging niet om de grote hoop, het ging om het afscheiden van urine – op het moment dat ik het bijna echt niet meer kon ophouden, zag ik het vervolg van mijn route aangegeven staan. Nog een hoek om hier, een gang door daar en krijg nou wat: daar de deuren van de wc. Met dat ik voor het urinoir stond en mijn broek had geopend, gingen de sluizen open en stroomde het afvoerwater naar buiten. Net op tijd.

Het duurde even, maar toen was ik dan ook zeer opgelucht. De weg weer naar buiten vinden was andere koek. Ik verliet de toiletruimte. Waar kwam ik nou vandaan? Van rechts, volgens mij. Aan het einde van de gang kwam ik in een zoveelste dinerzaal. Was ik hier doorheen gekomen op de heenweg? Volgens mij niet. Terug maar weer, de gang door langs de toiletten en daar kwam ik bij twee gesloten deuren. Donker hier. Was ik een gesloten deur door gekomen? Nee. Och jee. Terug naar die dinerzaal. Ik zal in mijn hoge nood niet goed hebben opgelet en wel degelijk die zaal hebben doorkruist. Dus weer terug naar de grote zaal met alle tafels en stoelen, maar waar kwam ik toen vandaan?

Welnu, hoe dan ook: na zeer veel gezoek vond ik de trap naar boven, liep ik op de begane grond het labyrint verder door, passeerde ik opnieuw die ene serveerster en stond ik dan eindelijk buiten. Moest ik ondertussen weer plassen.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, oktober 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.