Bas Langereis leest u voor!

De man die naast hem was komen staan, graaide in zijn jaszak en haalde er een pakje sigaretten uit. Hij zou toch niet?

(more…)

Na het grote succes van Hawaii 50 in Gatley, Stockport, Manchester, UK op zaterdag 9 en zondag 10 mei, deden we het in onze eigen achtertuin nog eens heel dunnetjes over voor iedereen die er het weekend daarvoor niet bij kon zijn.

Uitgebreid videoverslag volgt nog!

Vrijdag 19 juni:
Het is rustig als ik opsta. Zowel in mijn hoofd als om me heen. Ik ben alleen. Gisterenavond voor het slapen gaan voelde ik me beklemd, angstig. Nu gaat het goed. Ik ben heel op tijd op de werkplek. Daar is het ook stil en rustig. Ik kan er heel veel doen en dat doe ik ook. Tussen de middag loop ik een rondje buiten tussen de buitjes door. Zes uur thuis. Deze keer wel. Moe ben ik opnieuw. We zitten vroeg aan tafel. De Vrouw heeft tonijnsteaks gebakken en erbij komt salade en meloen. Ik ruim de keuken op en ga aan de keukentafel zitten lezen. Mijn hoofd voelt vol en er is druk en pijn. Echt goed is het niet, maar ik sleep me een paar uren door tot het kwart over tien is en ik toch echt naar bed moet en vooral ook wil. Als ik in bed lig, voel ik me leeg en angstig.
Muziek vandaag: geen.

–

Donderdag 18 juni:
Half zes op. Niet zo veel geslapen, maar het is niet erg. Vanmorgen heb ik eerst wat tijd en ruimte voor wat kleine dingen in alle rust. Dan loop ik naar de carpoolplek. Beetje bijzondere dag vandaag. Ik kan van alles doen, maar er is ook veel ad hocgedoe. Waarom ook niet. Tussen de middag wandelt het hele team naar een restaurant iets verderop en daar hebben we een lunch. We wandelen ook weer terug. De rest van de middag verloopt net als morgen, dus van alles en nog wat en niets. Ik heb ook nog contact met een tweede loopbaantrajectbureau en maak een afspraak voor over twee weken. Mooi. Er komt schot in de zaak. Om vijf uur zit ik in de bus naar het station in Arnhem. Het is druk in het verkeer en ik mis de aansluiting. Op het busstation blijkt dat er al bijna anderhalf uur geen bus naar Apeldoorn is vertrokken. Ik wacht zowat een uur en stap dan op de eerste de beste bus die er komt. Die rijdt niet de gebruikelijke route en als ik uitstap, moet ik nog een klein half uur lopen. Pas rond kwart voor acht ben ik thuis. Het dak schijnt al klaar te zijn; ik kan er niets van zien, maar De Vrouw heeft foto’s. We eten schnitzels en een prut van spek, gele paprika, spitskool en roomkaas, met daarnaast een goede salade. Als alles is opgeruimd, ben ik heel moe. Ik luister niet, maar lees wel wat. Tien uur vandaag.
Muziek vandaag: het vierde plaatje in de box Bass Communion (Bass Communion)

–

Woensdag 17 juni:
Nou. Moeilijk opstaan, maar eenmaal uit bed gaat het goed. In de bus lees ik eindelijk Moby-Dick (Hermann Melville) uit; de nieuwe uitdaging is Alice in Wonderland (Lewis Caroll). Als ik net op de werkplek ben, krijg ik een app van De Vrouw: in verband met weer staan de dakmannen al op de stoep. Ach zo. Vanavond ging het toch regenen? Op de werkplek zelf kan ik weer veel doen. Tussen de middag loop ik een half uurtje buiten. Zo om zes uur ben ik weer thuisen maak ik avond eten. Het wordt een groentetajine van ui, knoflook, gember, courgette en wortel. Ik prepareer een salade van rode bladsla, bosui, komkommer, tomaat en oranje paprika. Als De Vrouw thuis is, bak ik lamsbiefstukken en kunnen we aan tafel. En verhip, het allemaal nog prima voedsel ook. Iets na achten lopen De Zoon en ik buiten. Het regent heel lichtjes, maar daar merk ik weinig tot niets van. Mij lukt het rondje uitstekend (natuurlijk kost het me moeite en is het zwaar); De Zoon heeft het er duidelijk lastig mee (hij heeft vorige keer overgeslagen en hij is verre van fit) en hij moet halverwege lossen. Het laatste uur van de dag lees en luister ik in de keuken.
Muziek vandaag: Down And Out In Paris And London (The Tangent), Wolflight (Steve Hackett), Teide 2390 (Nosound)

En hier zijn plaatjes van de boommishandeling tegenover ons huis.

–

Dinsdag 16 juni:
En ja hoor, het lukt me om uit bed te komen. Alles verloopt voorspoedig. Ik ben zeer op tijd op de werkplek. Ben voornamelijk benieuwd naar hoe iedereen reageert dat de manager voor wie ik veel werk doe gaat vertrekken. Iets met een bom. Merk dat het mijzelf weinig tot geen spanning oplevert; ik vind het eerder amusant. Een collega heeft me een foto gestuurd van Anton Corbijn in het Gemeentemuseum in Den Haag. Even googlen en ik vind er nog eentje. Vanmorgen een gesprek met de leidinggevende. Ik ga de komende weken gesprekken aan met bureaus om eens te onderzoeken wat zij mij kunnen bieden. Offertes gaan naar de leidinggevende; er is een budget van ongeveer tweeduizend neuro. Na mijn vakantie zijn er dan offertes en kan ik kiezen plús een definitiever plan maken. En ook nog maar eens info opvragen over de mindfoolishtraining. Ik word er wel vrolijk van. Tussen de middag wil ik een half uurtje buiten zijn, maar collega’s vragen of ik meega de kantine in. Op het eerste gezicht lijkt het er rustig; na een kwartier blijkt het toch voller en tamelijk een kakafonie en chaos. Dan maar weer weg. De rest van de middag kan ik niet doen wat ik had gepland, maar dat lukt me morgen en overmorgen en vrijdag vast wel weer. Ik stuur mails naar twee bureaus die mij zouden kunnen helpen in mijn proces van oriëntatie; eentje neemt binnen drie minuten al contact op. De eerste week van juli gaan we een afspraak plannen. Het tweede bureau verwacht ik donderdag te reageren. Verder gaat het oké. Zo tegen zes uur ben ik weer thuis. Ik ben er als eerste en dat betekent: koken. Ach, zo. Spekjes bakken, chorizo erbij, ui, peper, paprika en uiteindelijk reepjes spitskool. Erbij komt salade van rode sla, komkommer, bosui, tomaat en ei. Zeven uur zitten we aan tafel. Half acht is het ook allemaal op en opgeruimd. Ik handel wat mail af (de PROG is er alsnog) en lees en luister de rest van de avond aan de keukentafel.
Muziek vandaag: The Deepest End – Live (Gov’t Mule), het plaatje dat met de PROG mee kwam

–

Maandag 15 juni:
Ik sta op. Heb geslapen, maar niet zo heel diep en heel veel. Het kost me moeite om op gang te komen. Later gaat het wel. Alles voelt wat dof en onwerkelijk. Op de werkplek ga ik gelijk aan de slag; er is natuurlijk veel te doen. Er staat wel weer wat op stapel: een van de mensen voor wie ik veel werk verricht gaat vertrekken, zie ik, weet ik. Wat dat dan voor consequenties heeft voor mijn klussen: geen idee. Morgen een gesprek met de leidinggevende over mijn plan. Door alle activiteit vandaag is er even geen ruimte voor pauze. In de middag kan ik wel in alle rust apart zitten en veel werk verrichten. Ik ben om half zeven thuis. Ik maak een salade van komkommer, radijs, bosui, tomaat en gele paprika. Ik snijd en was een krop andijvie. Ik schil zoete aardappels en kook ze. Ondertussen ligt er een hele kip in de oven. En dan gaat de deurbel. De politie. Beter gezegd: de wijkagent. Hij is bezig met een buurtonderzoek. Enige tijd geleden waren vijf bomen in de straat in het plaatselijke nieuws. Iemand heeft ze vergiftigd en nu worden ze kaal en gaan ze dood. Schade: vijtigduizend neuro. Of ik iets gezien heb. Maar over welke bomen hebt u het eigenlijk, oom agent? We gaan samen naar de straat. Hij wijst. Ik kijk. O die. Nu pas zie ik dat twee bomen schuin tegenover ons huis half kaal zijn. Geen gezicht. Nee, ik weet van niets en heb niets gezien, maar als mij of De Vrouw iets te binnen schiet, dan laten we het je weten je schiet toch niet terug? Dag meneer agent. Hoe staat het in de keuken? Nog niet in de fik gevlogen, zo blijkt. De Vrouw komt thuis. Ik giet de zoete aardappels af, stamp ze tot puree en roer er de rauwe andijvie doorheen. Cayennepeper maakt de stoemp wat te scherp, maar dat is niet zo erg. Pas om half negen sta ik buiten. De Zoon gaat niet mee hardlopen, en ook dat is niet zo erg. Het schema voor deze week is 12-9-6 met respectievelijk twee en een minuut pauze ertussen. Ik loop langs het kanaal en achter de volkstuintjes om en het gaat me makkelijker af dan ik had verwacht. Kwart over negen ben ik weer terug en dan heb ik nog een uurtje om iets te lezen.
Muziek vandaag: Down And Out In Paris And London (The Tangent), het eerste plaatje van Hotel Europa – Live Recordings 1990-2014 (Nits)

–

Zondag 14 juni:
Het is half acht als ik wakker ben; half negen ben ik beneden. Koffie, klussen, de webstek. Halverwege de ochtend loop ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Thuis nog wat koffie. Drs. P is dood. Dat gaat me een beetje aan mijn hart. We lunchen. Ik doe nog wat klussen (vegen, wassen, strijken). Dan fietsen De Vrouw en ik naar het huis van Auke, waar hij en Heidi ons ontvangen. We drinken thee en kletsen in de tuin; later verhuizen we maar binnen. Het is leuk en gezellig, we eten een goede hap. Toch kost het me ook veel energie. Kwart over negen zijn we weer thuis. Nog heel even iets lezen. Tien uur ga ik naar bed. Hoe gaat het? Gaat het? Het gaat. De hele middag en avond voel ik druk op mijn hoofd, beetje koppijn. En die genadeloze pieptoon, die is verrekte genadeloos.
Muziek vandaag: het tweede en derde plaatje uit de box Bass Communion (Bass Communion), A Week Or Two In The Real World (various artists), Closing Time (Tom Waits), 100 Years Overtime (Adam Wakeman), Gorilla (Bonzo Dog Doo Dah Band)

–

Zaterdag 13 juni:
Ik ben om half acht al goed wakker, maar pas een half uur later uit bed. Beneden is het nog warm in huis. Veel kleren draag ik dan ook niet. Koffie, de was, de vaatwasser; u kent de zaterdagmorgendingen ondertussen. In de tuin lees ik de eerste weekendkrant. Toch wordt het fris en ik ga naar binnen. Halverwege de ochtend fiets ik naar de markt voor vis. Ook koop ik de boeken De cirkel () en Dandy uit het noorden (Jan Guillou). Op de terugweg doe ik twee supermarkten en de Turkse winkel. Het regent. Als ik thuiskom, is De Vrouw weg. Ik neem koffie, lees wat en maak een lunch. Vervolgens lees ik nog wat in de tuin, want inmiddels is het aardig weer. Halverwege de middag lopen De Zoon en ik ons rondje. Het is zwaar, maar het lukt me goed. De Vrouw is weer thuis. We zitten in de tuin. Rond zessen ga ik naar binnen en maak het avondeten: een salade van ijsbergsla, komkommer, radijs en bosui, gebakken aardappels, gebakken scholfilet en een fruitsalade van meloen, aardbei en framboos. Nog heel even kan ik iets lezen in de tuin, maar het is waait en het wordt koud. Binnen kijk een dvd’tje tot het kwart voor twaalf is.
Muziek vandaag: Arvo Pärt – The complete works for piano and violin and for piano solo (), het tweede en derde plaatje van Saved By The Bell – The Collected Works of Robin Gibb: 1969-70 – cd2 Sing Slowly Sisters sessions + cd3 Robin’s Rarities (Robin Gibb), Like It Is – Live at the Hippodrome (Yes), The Kids Are Alright (bonusdisk) (The Who), tweede helft van The Summer Of Love – The Isle Of Wight Festival (dvd)

Benodigdheden:
2 el olie
1 grote ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
6 grote en rijpe tomaten, in stukken (ik had bijna overrijpe kerstomaatjes)
1 tl paprikapoeder
1 tl hot pepper sauce
3 el bruine suiker
1 el (Dijon-)mosterd
2 el witte wijnazijn
1 flesje (donker) bier

Werkwijze
Verhit de olie in een sauspan en fruit de ui en het knoflook.
Roer de tomaten en het paprikapoeder erdoorheen en laat het een poosje pruttelen.
Voeg de hot pepper sauce, bruine suiker, mosterd en wijnazijn toe en laat het nog een minuut of vijf pruttelen.
Giet het bier erbij, breng het aan de kook en laat het zeker een half uur zachtjes (in)koken.
Pureer de saus en laat het nog verder inkoken tot de gewenste dikte.
Laat de saus afkoelen.

Tip:
De saus is bedoeld om koud te eten, maar wij vonden hem warm ook zeer lekker (en heet).
Een mooie manier om van je (bijna overrijpe) tomaten af te komen.

Vrijdag 12 juni:
Ik hoef niet naar het werk, maar ben wel om zeven uur uit bed. Beneden is het lekker stil. Ik ruim wat op, doe wat aan de webstek en lees de krant. Dan samen met De Zoon naar de tandarts. De Zoon mankeert niets; er zitten alleen wat ‘groefjes’ in een achterste kies en die kunnen snel gaatjes worden, dus moeten binnenkort ‘dichtgeverfd’. Ikzelf mis inmiddels twee melkkiezen. Op zich geen probleem, maar de voortanden staan nuniet meer stabiel en hebben de neiging naar achteren te gaan staan. Ik mag ’s nadenken over een frame, een brug of implantaten. Tot volgend jaar. Ik fiets naar de biowinkel, loop door het centrum, koop neusspray, halogeenlampjes en voor geen geld de boeken Beffen-IJs – De avonturen van Sliske en haar vriendjes (Windig en De Jong) en Magnetic Storm (Roger Dean & Martyn Dean), en fiets via de supermarkt terug naar huis. Inmiddels is het warm tot heet. In de tuin lees ik en als De Vrouw terug is van haar dingetjes lunchen we samen. Ik vul de middag met lezen in de tuin en een loopje naar de Turkse winkel. Het avondeten moest simpel zijn, maar is toch bewerkelijk: ik schuif kipvleugels onder de grill, maak een salade van krulsla, komkommer, wortel, bosui en radijs, een fruitsalade van nectarine, aardbei en meloen, plus een guacamole van avocado, sjalotten, tomaat, peper en knoflook. Voor De Zoon is er ook nog pasta met de spek-peulen-wortelhap van gisteren. Het is allemaal op voor we het weten. Als het ook weer is opgeruimd, lees ik nog anderhalf uur in de tuin tot het lichtjes begint te regenen. De beloofde stortbui blijft uit, maar ik moet toch naar binnen vluchten. Daar zie ik een muziek-dvd en dan is het ruim elf uur geweest.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de doos Bass Communion (Bass Communion), Deseo (Jon Anderson), het derde plaatje van Gathering The Thread – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble), het eerste plaatje van Saved By The Bell – The Robin Gibb solo recordings: 1969-70 – Robin’s Reign + extra (Robin Gibb), de eerste dvd van de heruitgave The Kids Are Allright (The Who)

–

Donderdag 11 juni:
Ik hoef pas om half acht de deur uit, maar sta gewone tijd op. Half zes, dus. Buiten is het zonnig. Dat belooft wat. Na een carpool ben ik om half negen op de werkplek. Er kan weer van alles. Ik stel mijn plan bij, doe iets in een andere locatie, heb geen pauze, maar weet toch veel werk te verzetten. Zes uur thuis. De Vrouw heeft het eten bijna klaar: courgettes gevuld met de saus van gisteren avond. Erbij een disje van spej, wortel en peulen. Plus sla met oranje paprika. Best goed. Ik kan tot een uur of negen lezen in de tuin; vervolgens lees ik verder aan de keuken tafel. Dan is het half elf en wil ik slapen. Christopher Lee en Ornette Coleman zijn dood. Vlak voor het slapengaan ben ik angstig. Ik weet niet waarom.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Not As Good As The Book (The Tangent)

–

Woensdag 10 juni:
Dus. We gaan weer. Het is zonnig. Op de werkplek kan ik weer veel doen. Tussen de middag loop ik een rondje buiten. Ik ben om half zeven weer thuis. De Vrouw is er niet, dus maak ik eten voor De Zoon en mijzelf. Het wordt een pastapot. Erna ga ik hardlopen. De Zoon voelt zich niet fit en loopt niet mee. Het gaat me ook alleen goed af. Als ik terugkom, is De Vrouw ook net thuis van een werkfeestje. We kletsen bij, ik lees nog wat en dan is het alweer half elf en tijd om het bed op te zoeken. James Last is dood.
Muziek vandaag: Not As Good As The Book (The Tangent), Le Sacre Du Travail (The Tangent)

–

Dinsdag 9 juni:
Moe, maar het lukt. Niet zo goede aansluiting in Arnhem, waardoor ik ‘pas’ om tien over acht op de werkplek ben. Daar kan ik wel heel veel doen. Info over loopbaantrajectbureaus doorspitten, info inwinnen over WW als ik boventallige uren kwijtraak, mijn concept plan voor het komende half jaar afmaken en naar de coach sturen. En ’s middags ben ik voor een workshop evenementen organiseren in Papendal. Wat doe ik daar? Opfrissen, want evenementen heb ik ruimschoots georganiseerd in mijn jeugd, in mijn werk en in mijn vrijwilligerstijd. Pas om half zeven ben ik weer thuis. De Vrouw heeft het meeste gedoe van de bamisoep al gedaan; ik hoef het alleen nog maar af te maken. Na het eten stuur ik mails naar dakbedekkers dat we met hen niet in zee gaan; met de andere heb ik telefonisch contact en spreek ik af dat hij donderdagmorgen 18 juni start. Twee dagen gaat het duren. Dan is het klaar en zijn we tweeëntwintighonderd ballen lichter. De rest van de avond lees ik aan de keukentafel en iets na tienen heb ik de dinsdag wel weer gezien.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van The Deep End volume 1 (Gov’t Mule), A Spark In The Aether (The Tangent)

–

Maandag 8 juni:
Ik heb geslapen, maar niet heel goed. Met moeite kom ik uit bed. Maar dan gaat het goed. Op tijd op de werkplek en daar kan ik zeer veel doen. Tussen de middag loop ik een rondje buiten, half door het bos. Begin van de middag heb ik een preventief consult bij de bedrijfsarts. Welke tips en adviezen heeft hij voor iemand met psychische klachten om de momenten van druk en hectiek te weerstaan? Precies. Hij zegt dat ik aan de ene kant wel bezig kan zijn met de klachten (daar zijn tips en trucs zat voor en verwijst hij mij ook naar), maar de laatste jaren maakt de gezondheidszorg steeds meer de overstap/verschuiving naar hoe je beter kunt omgaan met die klachten, meer acceptatie zoekt, meer rust vinden in het hier en nu, meer … nou ja, het lijkt wel mindfoolish. Kortom, is zijn advies, ga stappen zetten. Het bevestigt me wel in mijn beeld dat ik op zoek moet naar een (werk)omgeving waar heus wel dynamiek is, maar waarin die dynamiek me niet zo onder druk zet, dat ik klachten krijg. Fijn. Op de goede weg dus. De rest van de middag is ook zo voorbij en om half zeven ben ik thuis. Ik roerbak een paksoy, doe die samen met kikkererwten bij de pruttelpot van gisteren in, maak een salade van krulsla, olijven, komkommer en bosui, en braad varkenshazen. Saus van zaterdag erbij en klaar is de maaltijd. Om acht uur is die op. De Zoon en ik gaan hardlopen. Nieuwe week: nieuwe stap. Eerst tien minuten aaneengesloten, dan twee minuten pauze en dan twaalf minuten aaneengesloten hardlopen. Toe maar. Het gaat me verbazingwekkend goed af. Licht is het niet, maar het lukt gewoon goed. Ook fijn. Het laatste uurtje van de dag lees ik nog wat en De Vrouw en ik beslissen nog met welke dakdekker we in zee gaan. Morgen stappen zetten. Morgen stappen zetten. Kwart over tien lig ik in bed.
Muziek vandaag: het eerste en derde plaatje van The Deep End volume 1 (Gov’t Mule)

–

Zondag 7 juni:
Als ik iets na achten wakker ben, lukt het me niet meer verder te slapen. Ik ben nog steeds snotterig en mijn keel is droog. Beneden doe ik het laatste restje was, maak ik koffie en doe ik wat aan de webstek. En ik lees. Halverwege de ochtend wandel ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. In de tuin is het heerlijk, al is een vest voor mij wel nodig. De Vrouw en ik drinken koffie en aansluitend maak ik brunch. Vervolgens nog meer huiselijkheid (klussen) en dan wandelen De Vrouw en ik wat langs het kanaal. Om half vier gaat in de keuken het vuur aan onder de pruttelpot: rundvlees met knoflook, gember, ui, rode puntpaprika, Turkse salca en bouillon. Ook kook ik aardappels en broccoli. Tussendoor lees ik in de tuin. Ik maak sla van groene krulsla, bosui, komkommer en oranje paprika en bak de aardappels. Vervolgens gaan we aan tafel en eten we het meeste op. Nog heel even kan ik in de tuin zitten, maar dan is het toch echt te fris. Aan de keuken tafel lees en luister ik tot het tien uur is geweest en het weekeinde als voorbij beschouwd.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Dream (U. Srinivas & Michael Brook), Lost (The Unthanks), het tweede plaatje van Gathering The Thread – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble), Beat The Border (Geoffrey Oryama), New World (Dave Kerzner)

–

Zaterdag 6 juni:
Negen uur beneden. Is het nog warm? Het is nog warm. Koffie. De was. Enzovoorts. Eind van de ochtend een boodschappenrondje. De markt. Een klerenwinkel. Een Turkse winkel. Een supermarkt. Nog een supermarkt. Nog een Turkse winkel. Een lunch. Lezen in de tuin. Dan hardlopen. Lezen in de tuin. Vervolgens eten maken. Salade van rode krulsla, komkommer, bosui en zwarte olijven. Shoarma bakken. Een barbecuesaus van ui, knoflook, tomaten, paprikapoeder, hot pepper sauce, bruine suiker, bier. De Vrouw heeft aardbeien-frambozenijs gemaakt. We eten alles op. Ik ga naar de tuin, maar daar wordt het koud. Binnen kijk ik een dvd op de pc. Dan vouw ik was. Lees ik nog een hoofdstuk. En om half twaalf in bed.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), About Time (Steve Winwood), het eerste plaatje van Gathering The Threads – Fifty Years of Stuff (Judy Dyble), Live in NYC (Blackfield), Arriving Somewhere … (Porcupine Tree) (dvd)

Vrijdag 5 juni:
Half negen ben ik toch echt uit bed. Mijn keel is nog schuurpapier en de hoest zit gruwelijk vast. Buiten is het zonnig en al bijna heet. Ik zet de laatste vakantiefoto’s op de webstek en lees de krant in de tuin. Na wat koffie ga ik een boodschappenrondje doen en vervolgens lunchen we. De Zoon rijdt weer eens naar het Leo Kannerhuis. Daar overleggen we over de verhoudingen in het gezin, hoe we omgaan met conflicten en hoe de ideale situatie zou zijn. Dat laatste is niet moeilijk: het zou voor iedereen zo fijn zijn als De Zoon een leven voor zichzelf heeft, op zichzelf woont en ons echt als ouders ziet en heeft in plaats van dat we hem aan het begeleiden zijn. In de komende tijd gaan we dan ook kijken of er mogelijkheden zijn voor een ambulant begeleider die het traject naar zelfstandig wonen inzet. Weer thuis blijkt het nu écht heet. De kleren gaan uit. Ik lees in de tuin. De Vrouw maakt een salade niçoise; ik bak varkensfiletlapjes. Ik lees nog meer in de tuin, tot het begint te regenen en stormen. Binnen lees ik nog meer, onder andere Bruggenbouwers (Jan Guillou) uit en maak een begin met Dear Boy: The story of Keith Moon (Tony Fletcher). Ik lig voor elf uur in bed.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), The Breaking Of The World (Glass Hammer), Man & Myth (Roy Harper)

–

Donderdag 4 juni: Relatieavond in schouwburg Orpheus met voorstelling Witte Nar (Karin Bloemen)
Op tijd op. Mijn keel doet zeer zeer. Of het nu komt van gisteren in een aircokamer zitten of dat ik gewoon minder weerstand heb en dus een kou te pakken, zeg het maar. Ik kan een uurtje kalm aan doen, nog wat met foto’s van de vakantie en de krant lezen. Dan naar de carpoolplek. Op het werk van alles te doen. Ik doe ook van alles. En meer. Geen pauze. Wat ga ik met mijn boventallige uren doen? Ik ben het helemaal zat, het vreet energie, de werkplek is wel oké maar ik wil er niet te lang meer zitten/zijn. Zal ik vragen of ze me voor die twaalf uur ontslaan en een jaar salaris meegeven? Lijkt me wel wat. Het geeft me een jaar de tijd. Aan de andere kant mis ik dan de kans om door de organisatie ondersteund bij allerlei bureaus en bedrijfsarts te rade te gaan. Weet het nog niet. Geen pauze vandaag. Om half vier ga ik naar huis en daar kom ik om vijf uur aan ook. Ik eet de pastaprut van gisteren samen met De Zoon en om zes uur ben ik de deur weer uit. Op naar de schouwburg. Een relatieavond (vanuit het werk), wat moet ik me daarbij voorstellen? Niet zo veel. Ontvangst met drankje, korte uitleg, dan een snelle rondleiding door het grote gebouw, de vele vergaderkamers, de drie zalen (ik had die orkestbak in de Rabozaal nog nooit gezien) en het gangenstelsel achter de schermen. Mevrouw Bloemen tegengekomen en begroet. Toen de foyer weer in en een koffietje gekregen. Aansluitend de voorstelling Witte nar van mevrouw Bloemen. Zeer aardig. Weer zoiets waar ik zelf niet zo snel naartoe zou gaan, maar zeker bijzonder om een keer mee te maken. Mooie stem, goede liedjes, veelzijdig, noem maar op. Tien uur sta ik weer buiten en een half uur later ben ik thuis. Nog weer een half uur later lig ik – snipverkouden en doodop – in bed.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Man & Myth (Roy Harper)

–

Woensdag 3 juni:
Beter geslapen. Toch nog zeer moe als ik opsta. Ik ben vroeg op de werkplek en kan me snel opsluiten in een kleine kamer. Zo kan ik me ook goed concentreren en veel geplande dingen doen. Grote klus, plan maken, achterstallige verslagen uitwerken. Toe maar. Tussen de middag een half uurtje buiten. In de middag gaan we verder, maar merk ik dat de energie op raakt. Ik kom dan ook doodmoe thuis aan. Veel eten kan ik niet; ik heb farfalle gekookt met een saus van rund, ui, knoflook, peper, paprika, aubergine en spinazie. Vooral als De Vrouw vraagt naar de stappen die ik wil/moet zetten, zak ik helemaal in. Daar is een oude vertrouwde angstaanval met op het punt staan van huilbui. Slikken. Doorgaan. De Zoon en ik gaan nog hardlopen. Deze keer moet ik Hem een eind voor laten. Maar ik red het wel. Als we weer thuis zijn, lees ik de krant en ga ik naar bed (21.30 uur).
Muziek vandaag: The Breaking Of The World (Glass Hammer)

–

Dinsdag 2 juni:
Niet zo goed geslapen, dus het duurt even voordat ik fit en wakker ben. Ik ben ook nog eens wat later op de werkplek dan gepland. Veel te doen en dat doe ik dan ook. Geen pauze, maar wel een prima gesprek met mijn coach. Dat plan voor het komende half jaar, dat krijgt al volop vorm in mijn hoofd. Om zes uur thuis. De pijp is volledig leeg; ik ben doodmoe. De Vrouw heeft bamisoep en ik kan slechts een enkel bord eten. Als het op en opgeruimd is, lees en luister ik aan de keukentafel. Het laatste half uur besteed ik aan het bewerken van wat vakantiefoto’s. Dan is het kwart over tien.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit de box Minstrel In The Gallery (Jethro Tull), I’m In Your Mind Fuzz (King Gizzard & The Wizard Lizard)

–

Maandag 1 juni:
De regen lijkt voorbij. Koud is het nog wel. Ik ben op tijd op de werkplek. Daar doe ik van alles. Tussen de middag loop ik een rondje. Ik kan met een collega mee terug rijden en nog voor vijf uurben ik thuis. Daar kan ik nog iets doen aan de webstek (er zijn mooie foto’s van René Mathon) en ik ga eten maken. Een stamppot van zoete aardappel, raapsteel, spinazie, ui en peper, met een salade ernaast van komkommer, wortel, tomaat, avocado. Lekker. Vervolgens lopen De Zoon en ik hard. Nieuwe stap in ons schema: 7-8-7 met 2×2 minuten pauze ertussendoor. Het gaat fijn. De rest van de avond moet ik wel kalm aan doen, maar dat heeft niets met het hardlopen te maken. Ik lees en luister. En gaan we eind oktober naar drie dagen Wakemanfest in Boston, Lincolnshire (UK)?
Muziek vandaag: Cheating The Polygraph (Gavin Harrison), Camembert Electrique (Gong), A Natural Disaster (Anathema), het eerste plaatje uit de box Minstrel In The Gallery (Jethro Tull)

–

Zondag 31 mei: Bas, Willem en ik maken vrienden
Kwart over acht ben ik wakker. En wakker ook. Dan maar uit bed. Beneden wat klusjes en ik kan wat aan de webstek doen. Halverwege de ochtend loop ik door het druilregentje mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Op de hoek van de straat is het alweer droog. Als ik thuis ben, is er verse koffie, een paar stukken om te strijken en de voorbereidingen voor de lunch. Dan is er nog een uurtje om spullen voor vanmiddag bij elkaar te zoeken. Kwart over drie wandelen we Art café Sam Sam binnen en precies om vier uur begint de voorstelling Bas, Willem en ik maken vrienden. Deze keer zijn er gastbijdragen van RobF, BasF, HanzM (huidige stadsdichter), JeroenT en HenkvtV. Vooral de laatste weet mij aangenaam te verrassen. Na anderhalf uur is de show gedaan en krijgen we louter positieve reacties. Zelf ben ik ook tevreden. René maakt foto’s die we in de toekomst voor allerlei doeleinden kunnen en mogen gebruiken, dus daar ben ik zeer benieuwd naar. Diana maakt ook foto’s. Na afloop kletsen we na met allerlei mensen, maar veel animo om verder te ‘feesten’ of samen een hapje te eten is er niet. Dat vind ik zelf niet zo erg. Integendeel, ik heb alle energie alweer bijna op voor vandaag, dus we gaan naar huis. Na een natte fietstocht zet ik een voorgegaarde kip in de oven en daarnaast zet ik restantjes van de afgelopen dagen erbij. De laatste paar uurtjes lees en luister ik tot ik echt zowat omval van vermoeidheid.
Muziek vandaag: There’s A Light That Enters Houses With No Other House In Sight (David Sylvian), Arvo Pärt – Complete Music For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), het derde en vierde plaatje van A History (Penguin Cafe Orchestra), Breakfast In America (Supertramp), de drie plaatjes van Box (Bugge Wesseltoft – New Conceptions Of Jazz)

–

Zaterdag 30 mei: ‘Bas, Willem en ik’ bij RTV Apeldoorn
De wekker van De Vrouw gaat om kwart over zeven, maar ik ben als eerste uit bed. Even koffie en het rondje klusjes. Dan staat er een dakdekker voor de deur. Even later staat hij op het dak en als hij eraf komt, heeft hij wéér een ander verhaal dan de vorige drie die de afgelopen drie dagen op het dak hebben gestaan. Fijn. Nu dan maar even de vier offertes afwachten en dan maken we een keuze. Of niet. Net iets na tien uur zitten De Zoon en ik op de fiets. In het centrum van Apeldoorn bezoeken we een hardloopwinkel. De Zoon heeft wat last van knieën tijdens het hardlopen en wil een loopanalyse laten doen en wat advies krijgen omtrent schoeisel. Na een half uur is de analyse gedaan en hebben we gekozen voor een tijdelijke oplossing met nieuwe inlegzolen die wat meer steun geven. Voor de lange termijn zal De Zoon iets moeten met een podoloog. Vervolgens maken we een rondje door het centrum, kopen cranberry’s en sliptong op de markt, en doen een fikse hoeveelheid weekendboodschappen in de nieuwe grote Turkse winkel. De Zoon gaat naar huis; ik doe de biowinkel en nog een andere supermarkt. Op de terugweg rijd ik langs de studio van RTV-Apeldoorn. Wat krijgen we nu? Hebben ze de ballonnen opgehangen voor mij? Nee, het blijkt open dag. O. Zo. Reinier en Willem zijn er ook en we worden geïnterviewd in het programma Zaterdagmiddagmix om nog eens goed uit te leggen wat we morgen gaan doen tijdens onze voorstelling Bas, Willem en ik maken vrienden. We kunnen het (nog altijd) niet goed uitleggen, maar geven met ons gezever wel een aardige indruk van wat men mag verwachten. Het is bijna half drie als ik weer thuis ben; ik heb dan nog een grote supermarkt gedaan ook. De Zoon en ik nemen een lunch, ik doe nog wat boodschapjes bij de Turkse winkel en een zoveelste supermarkt, en vervolgens gaan we ons rondje hardlopen. Andere route dit keer: langs het kanaal naar de Landdrostlaan en dan via wat parkpaadjes weer terug. Mij lukt het prima, al is het colletje aan het eind enigszins verraderlijk. De Vrouw is weer thuis (was middagje weg), ik neem een korte douche en ga het avondeten maken. Sliptong met asperges in botersaus en een enorme salade. Het lukt allemaal zeer goed en het smaakt ook nog eens. Dan heb ik even een half uurtje niks. Ik lees en luister. Half negen wandel ik weer naar het centrum. In Art café Sam Sam speelt The Poor, het bandje van Reinier en EmileJ. Best aardig, muzikanten zijn goed op elkaar ingespeeld, bij vlagen is het heel strak en af en toe klinkt de zang nog goed ook. Mooi! De Zoon is er ook bij, ik spreek wat mensen en loop na half twaalf weer naar huis. Daar ben ik zo rond half een. De Vrouw is nog wakker, maar ik ben heel moe en ga zo ongeveer gelijk door naar bed.
Muziek vandaag: Discretion (Theo Travis & Robert Fripp), het tweede en derde plaatje van The Real Harry Nilsson (Harry Nilsson), Technicians Of The Sacred (Ozric Tentacles), Live at the Orpheum (King Crimson)

‘Hé, hoooi!’ hoorde hij een zachte vrouwenstem, toen hij de prijssticker op een banaan plakte. Gelijk daarna volgde zijn naam.
Hij keek op. Ach, zij was het. Hij kende haar wel.

(more…)

Voorbereiding en promotie:

Aankondiging op ApeldoornDirect

Zaterdag 30 mei in Zaterdagmiddagmix van RTV-Apeldoorn:

Zondag 31 mei in Art café Sam Sam:

Foto’s door Diana Ulrich:

Foto’s door René Mathon Koele:

–

Setlijst:

Blok 1
Willem Bierman – Tautologieën
Reinier Groenendijk – (nieuw verhaal over Vierdaagse Nijmegen)
Bas Langereis – Drie korte fragmenten uit mijn drie volgende boeken

Blok 2
Rob Feber – Schijthond
Bas Fontein – verscheidene stukken uit verscheidene publicaties
Henk van ’t Veen – verschillende delen uit Achter de dijken
Jeroen Taalman – Mourir un peu
Hanz Mirck – meerdere gedichten

Blok 3:
Reinier Groenendijk – Overbodige zooi + Overpeinzing + sinterklaasgedicht
Willem Bierman – De olijfgedichten + Bij het overlijden van Jack Bruce
Bas Langereis – Ontzettend geile beer

Vrijdag 29 mei:
Niet zo veel en goed geslapen, maar als ik op ben, is het oké. Heel op tijd ben ik op de werkplek. Daar is het zeer stil en rustig, dus kan ik mooi volgens schema werken en nog wat meer doen ook. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. En om zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw heeft spaghetti met tonijn en peper en wilde spinazie in room, met salade van krulsla, komkommer en kertomaatjes. Zeer goed en zeer snel weg. Ik lees iets. Eigenlijk willen we hardlopen, maar het regent nogal hard. Morgen dan maar? Als het er maar van komt. Aan de pc voorzie ik weer wat foto’s van een naam en ik zet ze op de webstek. (Ik ben al tot en met de dinsdag. Nog slechts drie fotodagen te gaan…)
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Merlin Atmos (Van Der Graaf Generator), The Hidden Tower (Barren Earth), Electro Shock Therapy (Barracuda Triangle)

–

Donderdag 28 mei:
Vroeg de deur uit hoef ik nietb vanmorgen, maar toch sta ik op de gebruikelijke tijd op. Ik neem koffie en bewerk. Hog wat vakantiefoto’s. Half acht wanfel ik naar de carpoolplaats en om half negen ben ik ter werkplaatse. Een vrij hectisch dagje wordt het. Toch kan ik veel doen. Een van de dingen is een mail naar de bedrijfsarts, met wie ik over anderhalve week een grsprek heb. Een preventief consult, noemen we het maar. Geen pauze vandaag en om zes uur thuis. De Vrouw heeft het voorwerk voor het eten al gedaan. Ik bak gehakt rul, voeg gesnipperde knoflook toe, in blokjes gehakte courgette, paprika en peper, dan gewassen en gesneden paksoy, gekookte zoete aardappel, chilipoeder, paprikapoeder, een blik tomatenblokjes en ten slotte wat gesnipperde bosui. Nog geen half uur later zitten we aan tafel. Net als het goed weggegeten en opgeruimd is, komt een meneer van een dakdekkersbedrijf. Hij neust rond, beantwoordt vragen en zal ons spoedig een offerte sturen. Fijn. De rest van de avond lees en luister ik, plus ik doe nog wat aan de vakantiefoto’s. En iets na tien uur lig ik weer in bed.
Muziek vandaag: het derde plaatje in de verzameling The Real Henry Mancini (Henry Mancini), Cover Version (Steven Wilson), het eerste plaatje in de verzameling The Real Harry Nilsson (Harry Nillson), het eerste plaatje van Merlin Atmos (Van Der Graaf Generator)

–

Woensdag 27 mei:
Wederom bij vlagen diep geslapen, maar ook wakker geweest. Nou ja. Eenmaal uit bed is het prima. Vanmorgen op de werkplek schiet ik goed op. Ook heb ik een evaluatie van mijn eerste jaar in het team. Uitkomst: bijzonder jaar, ik wil het niet de hele tijd hebben over ziekte maar mijn jaar stond natuurlijk wel in het teken ervan, ik leer nog altijd veel van werken in een team, al vraag ik me wel af of het echt iets voor mij is, soms kom ik nonchalanter over dan ik ben, wil onderzoeken hoe ik mijn eigen stijl kan blijven houden te midden van de teamafspraken en hoe perfect willen we het allemaal hebben? Tussen de middag loop ik een rondje buiten. In de middag werk ik alleen in een kamertje en dan schiet ik nog meer op. Om half zeven sta ik in de keuken en begin ik het avondeten te maken. De ovenschotel van rode ui, rode biet, peer, walnoot en honing, met daarnaast varkenshaas en een salade van wortel, komkommer, krulsla, bosui en tomaat. De Vrouw vertelt onder het eten over de voortgang van de dakdekkers: ze heeft contact gehad met enkelen en in deze paar dagen komen er een stuk of wat om te kijken, zodat ze spoedig offertes aan kunnen leveren. Om acht uur is de avondmaaltijd op en opgeruimd en zijn De Zoon en ik klaar voor ons rondje hardlopen. Het gaat uitstekend, maar als we terug zijn, ben ik enorm moe. Ik wil en kan niet veel meer dan nog iets lezen en luisteren. Het is niet ver na tien uur als ik naar bed ga.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de verzameling The Real Henry Mancini (Henry Mancini), Electro Shock Therapy (Barracuda Triangle)

–

Dinsdag 26 mei:
Bam. Wakker. De wekker gaat. Ik zet ‘m uit. Wil verder slapen. Vannacht veel wakker geweest. Toch ook diep geslapen. Eruit dan maar. Op zich gaat alles wel voorspoedig vanmorgen. Op de werkplek kan ik veel doen en bijwerken. Er ligt nog weinig achterstalligs. In de middag heb ik werkoverleg met de leidinggevende. We spreken af dat mijn boventallige uren tot 1 november blijven bestaan. Ik dien uiterlijk 15 juni een plan in waarin ik vertel welke stappen ik ga zetten, welke acties ik onderneem en wat ik van de organisatie nodig heb. Bijvoorbeeld: oriëntatiebureau inzetten. Dat plan stellen we schriftelijk vast. Ook ga ik in gesprek met de bedrijfsarts. Mogelijk heeft hij nog wat tips hoe om te gaan met onrust en de spanning. Kijk, dit lucht wel op. Om zes uur ben ik thuis. De Vrouw heeft eten klaar: een kipfiletschotel met chorizo en paprika, een pan vol bloemkool en wortel, de blauwe kaassaus, plus salade van rucola en kerstomaatjes. Het is allemaal snel op en opgeruimd. Vervolgens bekijken we de reacties op de klus die De Vrouw op internet heeft gezet: we hebben lekkage en een nieuw dak nodig. Morgen gaat ze een paar bedrijven bellen om een afspraak te maken, want het zou mooi zijn als we het BTW-voordeel vóór 1 juli nog even meepakken. Ik lees en luister aan de keukentafel. Ook bewerk ik nog wat vakantiefoto’s en dan is het wel weer bedtijd.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Anesthetize (Porcupine Tree), een deel van het plaatje dat met de PROG mee kwam, The Unquiet Sky (Arena)

–

Maandag 25 mei: Tweede pinksterdag
Op zich wel goed geslapen. Vroeg wakker, dat wel. Echter, pas om negen uur uit bed. Koffie, was vouwen, enzovoorts. Buiten is het zonnig. Ik zit aan de keukentafel en lees. Ook bewerk, hernoem en verklein ik foto’s van de eerste dag van onze afgelopen vakantie. De Zoon is vanmorgen werken en komt begin van de middag terug. Tijd voor lunch. Erna wandel ik naar het centrum van het majestueuze Apeldoorn. Er is Harleydag. De Zoon komt ook even aangefietst en we lopen een rondje langs de motoren, kramen en lawaai. Kwart over vier ben ik weer terug. Nog even iets met foto’s en dan ga ik eten maken: rollade braden, aardappels bakken, kaassaus verbeteren, salade inelkander prakken. En het lukt allemaal. Het lijkt erop dat de rust weer wat is weergekeerd. Soms schrik ik van plotse geluiden, maar dat is het dan. Na het eten gaan De Zoon en ik hardlopen. Een nieuw schema: 6-7-6, met daartussen steeds een minuut pauze. Hm, weer even wennen. Maar het gaat goed. Weer thuis heeft De Vrouw het toetje af: zelfgemaakt meloenijs met daarbij een brownie. Het laatste anderhalf uur lees en luister ik. Dan blijk ik toch weer zeer moe, dus ook weer vroeg naar bed.
Muziek vandaag: Dark Intervals (Keith Jarrett), The Köln Concert (Keith Jarrett), The Grand Wazoo (Frank Zappa), het tweede plaatje uit de grote doos Archive 1965-1972 (Neil Young), The Unquiet Sky (Arena), The Endless River (Pink Floyd), Heaven And Earth (Yes), het eerste plaatje van Anesthetize (Porcupine Tree)

–

Zondag 24 mei: Eerste pinksterdag
Ik slaap redelijk, diep en lang. Acht uur ben ik uit bed. Ik geniet van de rust beneden. Even wat kleine huishoudelijke klusjes en wat lezen in het boekenweekessay Waanzin in de wereldliteratuur (Peter Steinz). Halverwege de ochtend wandel ik buiten mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is prachtig zonnig buiten. In het kanaal zit een fuut met drie kuikens. Als ik terugkom, ga ik dan ook in de tuin zitten met koffie en boekje. De Vrouw doet ook een wandelrondje en als ze terug is nemen we nog meer koffie en niet veel later maak ik de lunch: bacon and eggs, plus broodjes met Britse kaas. Een groot deel van de middag zit ik in de tuin. Inmiddels ben ik begonnen in Bruggenbouwers (Jan Guillou). Zeer vermakelijk. Ondertussen proeven we de salgam suyu, het frisdrankje dat we gisteren in de grote Turkse winkel kochten en gemaakt is van zwarte wortel. Het is heel zout! Dat is zeer ongebruikelijk en in eerste instantie ook zeer vies. Gelukkig is er ook nog Turkse citroenlimonade en die verfrist wat ‘gewoner’. Ik maak het avondeten. Eerst een saus van blauwe kaas. Vervolgens schil en kook ik asperges. De asperges gaan met de saus in de oven en ondertussen braad ik varkensfiletlapjes. De Vrouw heeft dan al salade gemaakt van meloen, pruim en ananas. Alles is zeer smakelijk en spoedig is de tafel weer afgeruimd en kan ik verder met lezen. En met het instellen van mijn nieuwe telefoon. ‘Mijn nieuwe telefoon’, dat is de oude telefoon van De Vrouw. En zo oud is deze telefoon helemaal niet. Iets ouder dan een jaar of zo. Het is elf uur als ik echt nogal instort.
Muziek vandaag: Sibelius – Complete Symphonies (Berliner Philharmoniker, Herbert van Karajan, Okko Kamu), Two Seasons – Live In Japan – Volume One (GPS), Merlin Atmos (Special Edition) (Van Der Graaf Generator), A Spark In The Aether (The Tangent)

–

Zaterdag 23 mei:
Half negen beneden. Ik heb veel en diep geslapen, maar ben ook veel wakker geweest. Er is nog druk op mijn hoofd, maar voor de rest voelt het redelijk rustig. Ik zucht en ga maar eens aan de slag met de gebruikelijke weekenddingen: de was, de vaatwasser en koffie. Halverwege de ochtend is De Vrouw ook beneden en ik wil mijn boodschappenrondje gaan doen. De verwachte motregen blijkt echter nogal een hoosbui. Even wachten, dus. Ik lees Wijsneus in de keuken (Julian Barnes) uit. Eind van de morgen is het beter. Ik bezoek een supermarkt en de Turkse winkel. Inmiddels is het zelfs droog. Thuis lunchen we en erna fietsen De Vrouw en ik naar het centrum om de grote nieuwe Turkse winkel nog eens te bekijken. Aansluitend rijden we samen met De Zoon naar het huis van Zwager, Schoonzus, Nicht en Neef. Ze vieren verjaardagen én het feit dat ze in januari getrouwd blijken te zijn. Gefeliciteerd! Het is er op zich aardig, leuk en vol. Na een uurtje merk ik dat het niet zo goed gaat. De druk op mijn hoofd is inmiddels fikse koppijn, geluiden doen me zeer en ik wil weg. Dat doe ik dan ook. Rustig fiets ik naar huis en alleen dat al maakt mijn hoofd leger. Thuis doe ik wat huishoudelijks en maak ik iets te eten voor mijzelf. Erna wil ik graag gaan hardlopen en De Vrouw en De Zoon komen ook thuis. Het hardlopen gaat mij goed af; het maakt mijn hoofd nog iets leger en rustiger. De Zoon heeft wat last van zijn knieën en kan me niet bijhouden. Ik ben dan ook eerder terug dan hij. Aan de keukentafel lees ik in stilte het boekenweekgeschenk 2015De zomer houd je ook niet tegen (Dimitri Verhulst) uit en om half elf moet ik naar bed.
Muziek vandaag: Discretion (Theo Travis & Robert Fripp), Swans And Turtles (Mark Springer & Sarah Sarhandi), Skyline (Steve Howe & Paul Sutin), The Unquiet Sky (Arena), Protein For Everyone (Schnouser)