Bas Langereis leest u voor!

Vrijdag 22 mei:
… waardoor vroeg opstaan lastig is. Zeker ook omdat ik niet zo heel goed geslapen heb. Maar buiten is het zonnig en lekker. Ik ben vroeg op de werkplek en weet daar veel werk te verrichten. Aan het eind van de dag ben ik weer helemaal bij en heb ik ook nog een boel extra gedaan. Tussendoor loop ik een rondje buiten. Om zes uur ben ik thuis. Ik heb me helemaal voorbereid op een zeer rustig weekend, waarin (bijna) niets hoeft en waarin ik weer wat kan bijtanken; ik ben namelijk heel erg moe. Als ik binnenkom vertelt De Vrouw dat we die avond weggaan. Reinier heeft ons kaartjes voor de schouwburg gegeven. Het kost me heel veel moeite om de omschakeling te maken. Aanvankelijk lijkt het me niet te lukken, maar ik wil me niet laten leiden door spanning en angst. Ik heb hoofdpijn, druk op de kop, het gevoel dat ik ieder moment weer kan huilen; het gaat ook gewoon niet goed. Het hele idee moet ook gewoon even bezinken. Daarnaast staat er een telefoon of tablet op tafel die luid een film afspeelt. Het geluid doet me weer zeer aan mijn hoofd.
De Vrouw heeft een viscurry gemaakt met zalm. Die is heel lekker, maar ik kan niet veel eten. Als we om kwart over zeven op de fiets zitten, is het al wel rustiger. We halen de kaartjes op bij Reinier; hij wil vanavond graag uitrusten na een drukke week (hij wel). In de grote zaal van ons lokale theater zien we de voorstelling Teerling door Claudia de Breij. Voor mij geen dijenkletser of onderkaak-op-de-grond-laten-valler, maar alleszins best mooi, kwalitatief prachtig en het toont de artiestes grote veelzijdigheid. En: het ontspant me. Om elf uur zijn we weer thuis. Ik lees de krant en ga naar bed.
Muziek vandaag: geen.

–

Donderdag 21 mei:
Zowaar. Ik ben om kwart voor zes beneden. Niet dat ik zo vroeg op moet, niet dat ik zo fijn opsta. Integendeel, de ’taxi’ gaat pas om acht uur, ik heb niet veel geslapen en de wekker wekt me ruw uit de laatste diepe ruk. Vroeg in de ochtend bereid ik me rustig voor op de dag van vandaag en werk zowaar iets aan deze webstek bij. Ik wandel naar de snelweg, rijd met een collega mee naar Arnhem en ben om half negen op de werkplek. Op zich gaat het goed vandaag. Ik heb me voorgenomen dat alle spanning en onzekerheid in het werk me niet gaat raken; ik red het dan ook goed. Wel is het af en toe schrikbarend hectisch en loopt mijn hoofd om van verschillende klussen en ad-hoc-zaken die spelen. Tussen de middag loop ik een rondje buiten. In de middag spreek ik een van de kwaliteitsmensen voor wie ik veel werk doe. We hebben het over de ontwikkelingen in de organisatie, over de onzekere tijden voor iedereen en onze bevindingen. Mocht hij een overstap maken, dan denkt hij aan mij. Fijn. Vandaag werk ik tot zes uur en aansluitend gaan we met het team en de kwaliteitsmensen voor wie we werken een hapje eten in een sjieke tent in Oosterbeek. Het eten valt wat tegen, maar het gezelschap is goed. Tien uur loop ik in Apeldoorn over straat naar huis en pas om half twaalf lig ik in bed…
Muziek vandaag: Arvo Pärt – Complete Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schock & Marcel Worms)

–

Woensdag 20 mei:
Slapen gaat redelijk, maar ik ben ook veel wakker. Vanmorgen weer op tijd op de werkplek. Al snel kruip ik in een klein kamertje en kan ik zeer veel doen en bijwerken. Tussen de middag loop ik een rondje door het bos. Uiteindelijk ben ik om half zeven thuis. De Vrouw heeft al voorwerk voor het eten gedaan. Ik hoef slechts aardappels te schillen, in bouillon aan de kook te brengen, prei te reinigen en toe te voegen, te pureren, rookworsten te snijden en mee te warmen, en dan is de aardappelpreisoep klaar. De Vrouw is inmiddels thuis en we spreken over de spanning die ik momenteel voel. Ik heb een concept mail naar de jater geschreven; die gaat vanavond laat de deur uit. De soep is goed, het hardlopen gaat lekker en het toetje erna is ook weer fijn. Ik lees en luister nog iets en ga toch vroeg naar bed.
Muziek vandaag : A Spark In The Aether (The Tangent), On Lonely Towers (Barren Earth)

–

Dinsdag 19 mei:
Wilde ik gisteren nog ergens vermelden dat het tegenwoordig goed gaat met slapen; dat ging vannacht wel anders. Toch is het oké als ik eenmaal op ben. Op de werkplek kan ik verschrikkelijk veel doen. Alle achterstallige klussen zijn aan het eind van de dag bijna weggewerkt. Het lucht op. Toch is er ook weer wat spanning. Aan mijn coach mail ik het volgende. ‘Ik merk dat ik behoefte krijg aan een gesprek, waarin je me het vuur weer na aan de schenen legt. Er zijn wat ontwikkelingen op het gebied van mijn klus/contracturen en ik merk dat er weer druk/spanning op mij komt. Niet goed. […] Vanaf 13 mei lopen er drie (3!) vacatures […]. Ik ben niet voorgedragen. Volgens P&O “omdat er een vakgerichte HBO-opleiding wordt gevraagd. Deze heb je niet.” In de vacature zelf staat: “Om wederzijdse teleurstellingen te voorkomen, vragen wij alleen te reageren indien je aan alle functie-eisen voldoet.” Nu heb ik een HBO-opleiding, maar geen vakgerichte; aan de andere kant heb ik wel veel ervaring in de (secretariële) ondersteuning van een regiomanager. En weet je wat ik merk? Dat ik er helemaal geen zin in heb. Ik wil er niet van wakker liggen. Ik wil graag hard werken en veel doen en betekenen, maar ik wil ook de rust en de zekerheid. Ik wil ook graag ontwikkelen en beter worden, maar niet met de gekte/drukte/jachtigheid van vandaag de dag. Ik wil steeds meer genieten van de dingen die ik doe en die wil ik dan ook voor de volle 100% doen en ondergaan, … verhip, het lijkt wel mindfoolishness.’ Over twee weken spreken we elkaar. In de tussentijd kan ik mooi onderzoeken wat er zoal gevraagd wordt in vacatures. Om half zeven ben ik weer thuis. De Vrouw heeft de bamisoep klaar. (De woordvoorspeller op mijn mobiel voorspelt nu al hele zinnen.) Die smaakt. Na het eten blijf ik aan de keukentafel zitten om te lezen en te luisteren. Tussendoor serveer ik het nagerecht: de extra taart die ik gisteren heb meegenomen. Aan het eind van de avond lees ik (eindelijk) de PROG uit, begin ik (eindelijk) in Wijsneus in de keuken (Julian Barnes) en beantwoord ik nog wat mail.
Muziek vandaag: Teide 2390 (Nosound), Of Time & Stars (Hawkwind)

–

Maandag 18 mei:
… want vanmorgen gaat de wekker weer iets voor half zes. Ik voel me rustig en opgewekt als ik iets na achten de werkplek betreed. Ook hier volop felicitaties; de verjaardag is nog niet afgelopen. Ik trakteer op taart(en) en mag alle aandacht in ontvangst nemen. Tussendoor is er ook veel drukte om bij te lezen en te werken. Het lukt me om gedurende de dag het overzicht terug te krijgen. Aan het begin van de middag loop ik een rondje. Uiteindelijk heb ik aan het eind van de dag veel voor elkaar gekregen. Om half zeven ben ik thuis. Ik maak een lasagne van courgetteplakken, rundergehakt, ui, knoflook, gezeefde en snoeptomaten, met voor De Zoon wat pasta erbij en voor ons allen parmesan. En natuurlijk sla van komkommer, bosui, wortel, appel en dergelijke. Pas tegen acht uur zitten we aan tafel en om iets voor negen lopen De Zoon en ik onze vier keer vijf minuten hard. Daarna nog even iets lezen en luisteren en is het weer welletjes geweest.
Muziek vandaag: Just Another Band From LA (Frank Zappa), A Fine Day To Exit (Anathema), het derde plaatje van Gathering The Threads – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble)

–

Zondag 17 mei: 50
Nog voor acht uur ben ik uit bed. Slapen gaat de laatste tijd redelijk; toch moet ik er vroeg uit. Eenmaal beneden doe ik wat gebruikelijke zondagmorgenklussen. Halverwege de ochtend wandel ik naar buiten voor mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Ik prepareer een lunch, we nemen nog een koffie, zetten spullen klaar en nuttigen die lunch. Tussendoor weet ik alle foto’s te bewerken en het gras te maaien. Om twee uur kan het kliekjesfeest beginnen. Het lijkt wel of ik al anderhalve week mijn verjaardag aan het vieren ben. Er is nog redelijk veel volk, de meeste tijd is iedereen in de tuin, Lex en Hans zingen hun Bottlesliederen en ik vind het vanmiddag helemaal geweldig. Kwart over zes ruimen we op en om acht uur zijn we klaar en hebben we ook al een hap gegeten (inderdaad: de kliekjes). We kletsen wat na en ik lees en luister aan de keukentafel. Vroeg naar bed…
Muziek vandaag: Arvo Pärt – Complete Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schock & Marcel Worms), The Deform Variations (Adam Holzman), Spirits (Having Flown) (Bee Gees), Benja (Amsterdam Klezmer Band), The Rough Guide To The Music Of Hawaï (div), het bonusplaatje dat meekwam met 1974-1979 (Bee Gees), Let’s Have Some Tea (The Muffin Men), Pale Communion (Opeth), The Ghosts Of Prypiat (Steve Rothery), het tweede plaatje van Gathering The Threads – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble)

–

Zaterdag 16 mei:
Wakker om zeven uur, een half uurtje later ben ik uit bed. Koffie, de was, de blogs. Dan nog meer koffie en de krant. Vervolgens een ronde boodschappen langs de markt, de biowinkel, de grote nieuwe Turkse winkel in het centrum en een andere supermarkt. Aansluitend met De Vrouw naar nog een Turkse winkel en nog een supermarkt. En maar weer koffie. Het is grijs en koud buiten en het regent af en toe lichtjes. Dan lunch. En nogmaals naar een supermarkt, voor wat doosjes bier en de laatste dingetjes. Het laatste stukje van de middag zit ik aan de keukentafel en lees ik de kranten van de afgelopen negen dagen. Ik maak een groentecurry en een salade en bak pepersteaks. Die eten we op (goh). Na het eten gaat De Vrouw foto’s in de woonkamer hangen. Foto’s van mij, welteverstaan. Ik hang een paar slingers op en begin met het bewerken van de foto’s van de vorige week. Het schiet (niet) op. Aan het eind van de avond ben ik (nog niet) op de helft. Aan het eind van de avond schiet me ook te binnen: ik heb helemaal vergeten om te gaan hardlopen. Oei. Maandag dan maar weer en hopen dat ik het ritme en de afstand weer kan oppakken. Helemaal aan het eind van de avond hoor ik dé plaat nog en dan ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Arvo Pärt – Complete Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schock & Marcel Worms), Time (Steve Howe), The Deform Variations (Adam Holzman), Children Of The World (Bee Gees), Judgement (Anathema), Camembert Electrique (Gong), het eerste plaatje van Gathering The Threads – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble), Day Trip (Pat Metheny with Christian MacBride & Antonio Sanchez), Waka/Jawaka (Frank Zappa), Prog Fusion With Balls (Chato!), Technicions Of The Sacred (Ozric Tentacles), Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson)

Vrijdag 15 mei: Stockport en terugreis
Ik ben vroeg op. De Zoon, Ob, Geoff en ik maken een korte wandeling door het park en langs een paar winkels. Ob neemt me dan met de auto mee naar een typisch Britse ’tip’; wat er typisch is aan deze vuilstortplaats is dat medewerkers paniekerig beginnen te schreeuwen als ik een foto maak van afval. We verorberen een breakfastachtige lunch met kazen, koffie, croissants en toast in de tuin. Kunnen we nog heel even naar Stockport? Ja, dat kan. We bezoeken een vintagewinkel, wandelen door wat oude straatjes, zien het Merseyway shopping centre, betreden een muziek- en een boekwinkel, slenteren door de overdekte markt en kopen kaas. Verdere buit: Dear Boy – The life of Keith Moon (Tony Fletcher), Technicians Of The Sacred (Ozric Tentacles) en Day Trip (Pat Metheny, Christian McBride & Antonio Sanchez). Als we terug zijn in Gatley nemen we bliksemsnel afscheid van Janice (helaas zien we de kinderen niet meer) en brengt Ob ons naar vliegveld Stockport. Thank you, dear peopz, for your hospitality and your lovely everything. We hebben de vlucht om 15.30 en landen om 17.15 uur plaatselijke tijden. Zowaar, we halen een trein van 18.30 naar Utrecht en zijn om 19.45 uur in Apeldoorn. Bij de lokale grill eten we gezonde Hollandse kost (lamsshoarma met kaas) en met de bus zijn we om 21.00 uur thuis. Ik pak koffers uit, zet een eerste was aan en verzamel de eerste lichting foto’s in een map op de pc. En dan? Dan is het twaalf uur geweest en ga ik naar bed. Allemensen, wat een vakantie!
Muziek vandaag: Technicians Of The Sacred (Ozric Tentacles)

–

Donderdag 14 mei: Lyme House and Park
Gisterenavond hadden we dan toch stiekem een plan gemaakt voor vandaag. Vandaar dat iedereen op tijd op is. Half elf zitten we in twee auto’s. Ob heeft zijn hele gezin bij zich (Jack spijbelt van school). Het tochtje gaat naar Peak district: we bezoeken Lyme House en Park. We wandelen eerst naar boven. Het House zelf kunnen we niet in, maar dat geeft niet echt. De tuin van het mansion en de oranjerie zijn echt zeer mooi. Inmiddels zijn Marja, Robert en Richard er ook gearriveerd. Met z’n allen picknicken we bij de parkeerplaats. Omdat de wind nogal koud is, gaan de dames terug naar huis; de rest maakt nog wandeling door het park (bomvol herten) en over een nabijgelegen heuvel. Het uitzicht over het dal en de omgeving is adembenemend. Zo rond vier uur gaan ook wij terug naar Gatley. Daar doen we eerst met z’n allen nog een paar spelletjes (blufdobbelen en golf); vervolgens gaat het naar Mousam; ik eet een pannenkoekje gevuld met kikkererwtencurry en een lamscurry rezalla). Dan is het tijd om afscheid te nemen van de Nederlanders; wij gaan – het is immers donderdagavond – nog eens de pub in om Jim en Paul te ondersteunen bij de pubquiz.

–

Woensdag 13 mei: Manchester
Als we allemaal wakker zijn en hebben ontbeten, komt de vraag: Wat gaan we doen? We hebben inmiddels het bedachte dagje Liverpool van ons lijstje (‘We hebben geen plan. We hebben alleen een lijstje met daarop dingen die we graag zouden willen doen.’) geschrapt. Uiteindelijk valt de beslissing. Ob blijft thuis wegens ziekte; wij gaan gedrieën opnieuw Manchester in. Een uur later wandelen we langs de hippe winkels vol games en stripboeken. We pakken een eenvoudige paninilunch bij een of andere koffietent en bezoeken het grote winkelcentrum (Arndale). In een grote WHSmith koop ik A Slip Of The Kkeyboard (Terry Pratchett) en 1000 Years Of Annoying The French (Stephen Clarke). We gaan terug naar het station via het centrum en de pub The Ape and Apple. Pas om zeven uur zijn we weer in Gatley. Daar nemen we de Oblings mee uit eten in Italiaans restaurant Piccolo. De ambiance is zeer mooi, de muziek zeer luid en het eten zeer lekker. We zijn laat weer thuis, dus gaan we bijna gelijk door naar bed.

–

Dinsdag 12 mei: Manchester
Opnieuw ben ik niet laat uit bed. We doen het wel kalm aan. Halverwege de ochtend hebben we het programma voor elkaar duidelijk. We gaan met Ob naar het station en nemen de trein naar Manchester Piccadilly. Ob zal ons wat bezienswaardigheden, musea, bibliotheken en winkelbuurtjes laten zien. We beginnen gelijk in de homobuurt (gotcha, Ob!). Aansluitend zien we Chinatown, bezoeken we de Manchester Art Gallery, lopen we door de Town Hall en dan betreden we iets dat aanvankelijk lijkt op een moderne kunst galerie. Het blijkt de John Ryland library en plots waan ik mij verdwaald in een film van Harry Potter. Het is fantastisch en zeer indrukwekkend! Anderhalve straat verderop is Mr. Thomas Chop House. Daar zijn we voor een lunch en Janice is er ook. De wandeling gaat verder via St. Mary’s Church en we komen door de wijk met de hippe winkeltjes. In een vinylzaak koop ik een cd (goh): de promo van The Lost Episodes (Frank Zappa) voor een heel mooi prijsje. Echt veel tijd om in deze leuke wijk rond te neuzen hebben we niet, want we hebben goedkope treinkaartjes en moeten voor vier uur met de trein terug. Dat doen we dan ook. Als we weer in Obshire zijn, maak ik met Geoff nog een wandeling door het park en Gatley. Ob heeft soep gemaakt van prei en aardappelen en ’s avonds is er nog tijd voor kaartspellen: golf.

–

Maandag 11 mei: Gatley
Vandaag een rustdag. Ik ben wel op tijd op en begin vast met opruimen. In de loop van de ochtend breken we met een paar mensen de feesttent af en ontbijten/lunchen we in de zon in de tuin. Erna brengt Ob Hoops&Laura naar het vliegtuig. Aansluitend gaat Ob stevig uitrusten; hij voelt zich niet zo goed. Ik maak met Geoff een lange wandeling door het park en Gatley. Eind van de middag ben ik weer terug. Ob is inmiddels bezig met het maken van een risotto met (restjes) kip. Toetje: chocolatecake. In de avond wijden de Oblings ons in in een paar goede kaartspellen: golf en scum. En: op tijd naar bed.

–

Zondag 10 mei: The Muffin Men in Stockport
En het feest is niet eens afgelopen. Ik ben ook niet laat op. We ontbijten met familie en vrienden in fases. Op tafel staat toast, cheese en chocolatecake. En iedereen maakt dan een start met opruimen. Familie Ob vertrekt, maar daar staat tegenover dat er in de middag opnieuw bezoek arriveert. We gaan naar Indian restaurant Mousam voor een middagcurry. Goed voer! Eind van de middag zijn we weer klaar voor het avondprogramma. We reizen met auto’s en taxi naar de Live pub in Stockport. Het is een zeer mooie zaal. The Muffin Men zijn al gearriveerd en bouwen hun set op. Steeds meer volk komt er binnen. Zo om acht uur begint het concert. Er kan nog volk bij, maar de opkomst is zeker goed. Wat de heren op het podium brengen is fenomenaal als vanouds, maar de akoestiek van de zaal is niet zo goed. Ik maak wat videofilmpjes en tijdens de toegift dansen Ob en ik, gekleed in onze alohapakken, eindelijk. Na meer dan twee uur tellen Ob en ik het geld van de entree. Er is zo veel betalend volk geweest, dat de kosten voor de band voor ons meevallen. We gaan met taxi’s terug naar Gatley en rond een uur ga ik naar bed.

–

Zaterdag 9 mei: Ob & bazbo – Hawaii 50 party!
En wederom ben ik redelijk vroeg uit bed. In huis is het stil. Na een uurtje en wat koffie, besluit ik om een lange wandeling maken met Geoff. Maar hoe werkt die hondenriem? Ik rijg het voor elkaar. We wandelen naar en door het park en gaan weer terug via het ‘centrum’ van Gatley. Als we terugkomen heeft Giles Rob en Laura van het vliegveld opgehaald. We ontbijten met een heleboel personen: toast met bacon en gebakken eggs. Ook doen we de laatste voorbereidingen voor wat ons feest wordt. Vanaf twee uur zijn we helemaal klaar voor Hawaii 50. We ontvangen de gasten, iedereen is in Hawaii-stijl gekleed, de vuurkorf staat aan, de vader van Ob heeft een reuzenjengaspel gegeven dat volop in gebruik gaat, gasten hebben zelf ook veel te eten en te drinken meegenomen, we worden oveladen met kaarten en cadeaus en gelukwensen, kortom: helemaal geweldig. Het is koud in de tuin maar wel droog. Er is ook een mooie opkomst; mijn hele familie uit Nederland is er zo’n beetje, plus Marja&Robert&kids en Emile&Cynthia; daarnaast allerlei goed bekende figuren: Daggie&Petter, TPS, NotPedro, Dave&Nicola, Steve, BigTony&Kay, (andere) Ged, Jim & Paul (uit de pub), (gewone) Ged en iedereen heeft het zo te zien naar de zin. Had ik al gezegd dat het helemaal geweldig is? Aan het begin van de avond doen Ob en ik onze geïmproviseerde speech in ons alohapak met bowlerhat; we worden goed ontvangen. Het buffet is open, de chocolatecake is geweldig, het kampvuur gaat aan. Mijn familie vertrekt, niet veel later Robert&Marja ook. Als het echt koud wordt, gaan De Vrouw en ik binnen verder bij de familie van Janice. En niet eens heel gek laat lig ik in bed. Wat een feest.