Bas Langereis leest u voor!

Vrijdag 8 mei: Gatley & Stockport
Ik ben vroeg op. In de keuken ben ik even alleen. Giles maakt breakfast met toast en cheese. Om een uur of negen is Ged er; hij komt de feesttent brengen. Met z’n vieren zetten we die op. Het is nogal een werkje, maar het is zeer zonnig en dus niet erg. Aan het van de morgen gaan we met Ob mee naar Stockport. Het is nog geen twintig minuten met de auto. We vliegen over de overdekte markt, bestellen daar kaas en gaan dan een lunch gebruiken in Arden Arms. Op de terugweg lopen we nogmaals langs de kaasboer en vervolgens een supermarkt. Net als we in de auto zitten, gaat het regenen. Dat is niet erg. In de middag bereiden we namelijk het feest voor. Emile en Cynthia zijn er weer om te helpen met eten klaarmaken. Daarnaast richten we de tent in. Avondeten? Fish ‘n’ chips zijn zo gehaald. Halverwege de avond, als het schemert, maak ik met Ob en Geoff nog een avondwandeling langs het park.

–

Donderdag 7 mei: naar Stockport
Mijn wekker gaat om de gebruikelijke tijd: iets voor half zes, dus. Dat is niet vroeg voor mijn doen, want op een normale werkdag sta ik ook om half zes op, maar vandaag is geen normale werkdag. We gaan op reis. Eerst wat klusjes en koffie. Dan de krant en nog meer koffie. Dan de laatste dingen bij elkaar zoeken en in de koffer pakken. Ten slotte iets eten, nog wat meer koffie en … om kwart over acht lopen we naar de bus. Aloha!
De overstap op het station is ruim; we hebben de trein van iets na negenen en zijn om half elf op Schiphol. Alles verloopt voorspoedig: we checken onze koffers in en komen zelfs door de douane en veiligheidscontrole heen. Daarna hebben we nog wat tijd om koffie te nemen en om 12.35 vliegen we. Kennelijk hebben we de wind mee of zo, want nog vóór 12.30 uur landen we op Stockport. Giles staat ons op te wachten als we naar buiten komen en om half twee betreden we zijn huis in Obshire. Er is allemachtig veel te bespreken en hij serveert ons een lunch. In de middag maken we een wandeling met de hond Geoff door Gatley (vandaag zijn er landelijke verkiezingen en Ob moet stemmen in een schoolgebouw) en een park aan de rand ervan. Als we terugkomen, ontmoeten we de Oblings: Janice, Millie & Jack. Ook hebben we sms-contact met Emile & Cynthia; zij zijn vanmorgen vroeg al geland en zitten in een hotel even buiten Gatley. Ob en ik halen ze bij hun hotel op. Dan is het tijd voor cadeaus. De Vrouw heeft glazen bierpullen bewerkt door er de kop van ene meneer Zappa op te zoutzuren, Ob krijgt zijn alohapak, er zijn sieraden voor Janice en Milly, voor Jack is er een shooting-and-terror-for-Jackage-game, de hond ontvangt een MsPinky en voor alles en iedereen delen we Nederlandse chocolade, snoep en koeken uit. Ik word enorm verrast met een ingelijste Britse persing van Chunga’s Revenge (Frank Zappa) en een heuse bowler hat! Dan maakt Ob eent curry. Hij gebruikt een soort elektrische kruiden/specerijen-hakker (die op een koffiemolen lijkt) (Tefal) en ik wil ook zo’n ding. Het is vol in de keuken. Niet alleen door alle personen, maar vooral ook doordat het gemarineerde vlees voor de barbecue van zaterdag op het aanrecht staat en de familie Ob er een ietwat ander opruimidee op nahoudt dan in huize bazbo. De curry is verdomd goed en ’s avonds schuiven we in de lokale pub The Horse & Farrier bij Jim en Paul aan tafel aan om hen te ondersteunen bij de pubquiz. We hebben een paar vragen nog goed ook. Na elven zijn we thuis en gaan we naar bed. We mogen slapen in de echtelijke bedroom en het echtelijke bed.
Muziek vandaag: Arvo Pärt – Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), het derde plaatje van Gathering The Threads – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble)

–

Woensdag 6 mei:
De wekker gaat. Ik word wakker. Of niet? Ik denk dat ik wakker word. Nee, ik word niet wakker. Toch wel. Snel uit bed. Dan ben ik wakker. Ik ben wakker. Op de werkplek doe ik heel veel en ik weet alles wat ik had gepland om af te krijgen, af te krijgen. Halverwege de middag loop ik ook nog een half uurtje buiten. Ik ben om half zeven thuis. Mijn bestelling Gathering The Threads – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble) is gearriveerd. Eerst de dis die De Vrouw heeft gemaakt opeten (schotel van rookworst, ui, prei, paksoy, chinese kool en peper) en dan hardlopen. Ha, het rondje langs de ringweg gaat ons goed af. Ik douche, pak koffers in, doe nog meer voorbereidingen en dan kan ik nog heel even zitten, lezen en luisteren. Vakantie!
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes van Gathering The Threads – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble)

–

Dinsdag 5 mei: Bevrijdingsdag
Zowaar, half acht stap ik uit bed. En ik hoef niet eens naar de werkplek. Ik heb het een en ander op het lijstje staan voor vandaag. Om half elf heb ik al twee supermarkten gedaan. De Vrouw is werken en de zon schijnt. Ik maak de rest van het terras en het pad in de achtertuin schoon met de hogedrukreiniger. Inmiddels is het minder zonnig. Sterker nog, af en toe valt er water uit de lucht. Tussendoor is De Vrouw thuis en lunchen we. In de middag pak ik koffers in, strijk ik, draai ik een was en geef ik planten water. Ook kook ik bamisoep die we om half zeven op hebben. Vlak na het eten voel ik plots een ‘knal’ in mijn kop. Een pijnscheut. En nog een. Is alles nog in orde daarboven? Na een paar minuten lijkt het erop. Ik heb het wel ’s vaker. Schrikken. ’s Avonds ontspan ik met lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Amazing Grace (Rick Wakeman), Trilogy (Emerson Lake & Palmer) (2015 Deluxe Edition), Wind And Wuthering (Genesis), Main Course (Bee Gees), Judgement (Anathema), Camembert Electrique (Gong) (2015 remaster), A Fine Day To Exit (Anathema), A Natural Disaster (Anathema), Live at The Marquee – August 10, 1971 (King Crimson), het plaatje dat met de PROG meekwam

–

Maandag 4 mei:
Het gaat goed, ondanks dat ik weinig tot niet geslapen heb. Buiten schijnt de zon en de temperatuur is aangenaam. De bus vanaf het Willemsplein is laat, maar dat maakt me niet zo veel uit. Op de werkplek is het redelijk rustig, dus kan ik zeer veel doen (lees: alles overdragen voor de vakantie). Tussen de middag loop ik een rondje buiten langs het landgoed Warnsborn. En om zes uur ben ik thuis. De Vrouw heeft het eten klaar. Een rijstschotel met paksoy en daarnaast een fruitsalade. Nog vóór de Dodenherdenking lopen De Zoon en ik onze vier keer vijf minuten hard door het zonnetje. De route is nu helemaal de ring van De Maten en dat kan precies. Als ik terugkom, heb ik het warm. Heel warm. Dat wordt luchtiger loopkleding zoeken. Ik handel nog mail af, lees Freak Out! – My Life With Frank Zappa (Pauline Butcher) (eindelijk) uit en luister tot het half twaalf is geweest.
Muziek vandaag: Minstrel In The Gallery (Jethro Tull) (2cd+2dvd box)

–

Zondag 3 mei:
Ik ben weer eens vroeg wakker. Slapen lukt nog altijd niet zo heel goed. Rond kwart voor negen heb ik koffie gezet, de vaatwasser uitgepakt en de was gevouwen. Ik handel weer wat mail af, poets de plee en halverwege de ochtend ga ik naar buiten voor mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Thuis nog wat koffie en brunch. Begin van de middag fietst Het Hele Gezin naar het centrum om verscheidene boodschappen te doen. Aan allerlei winkels brengen we een bezoek, waaronder een klerenwinkel alwaar ik een nieuwe broek koop; van de vorige had ik na één week al de rits gemold, vandaar. Daarnaast betreden we schoenenwinkels, gameshops, een warenhuis en bazarachtige uitspattingen. We schuilen zelfs even in een stadscafé en pikken daar wat liedjes van The Bottles mee. Vijf uur zijn we weer thuis. Een moment zitten en opruimen en dan ga ik eten maken. Kipvleugels in de oven, een half uur later de restanten van de afgelopen twee dagen erbij in en een salade van komkommer, bosui, tomaat en appel. Goehoed! De rest van de avond doe ik nog wat mailgedoe en lees en luister ik. Vandag lukt van alles, maar ik merk dat mijn hoofd zó vol zit, dat ik echt maar een ding tegelijk kan. Wil ik allerlei stress en spanning voorkomen, dan zal ik rust moeten bewaren en me volledig concentreren op datgene waar ik nu mee bezig ben en dán pas storten op het volgende.
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), Discretion (Travis & Fripp), A Scarcity Of Miracles (Jakszyk, Fripp & Collins), Who’s Afraid Of The Boogiemen? (Blue Grass Boogiemen), Selling England By The Pound (Genesis), A Trick Of The Tail (Genesis), Moving (Bugge Wesseltoft – New Conception Of Jazz), The 1999 Party (Hawkwind)

–

Zaterdag 2 mei:
Al voor zeven uur ben ik beneden. Ik heb geslapen, maar onrustig en bij vlagen ook weer veel wakker geweest. Eerst gebruikelijke weekendklussen en koffie. Dan zit wat achter de pc voor mail- en ander verkeer. Half negen op de fiets naar het politiebureau om aangifte te doen van misbruik van mijn persoonsgegevens. Erna bezoek ik de biowinkel, de markt, de toko en de supermarkt. Thuis snel koffie en dan weer naar een andere supermarkt en de Turkse winkel. Buiten is het inmiddels zeer aangenaam en de laatste bak koffie drinken we buiten in de zon. Vervolgens is er de zaterdagbrunch. In de middag zijn Marja en Robert er ook even en in de zonnige achtertuin verkneukelen we ons alvast op het komende weekend en de week erna. Eind van de middag maak ik het avondeten: moussaka en een salade van komkommer, bosui, augurk en wortel. Erbij drinken we bubbeltjeswijn. Zonder alcohol. In de avond kom ik tot rust aan de keukentafel. Precies: ik lees en luister. Niet eens heel laat, vlak voor ik naar bed ga, zit ik nog even aan de pc. Er is mail. Ik had iets naar de website van Judy Dyble gestuurd; er is geld van onze Paypal-account afgehaald, maar ik had nog geen bericht van het bedrijfje of mijn bestelling wel is doorgekomen en de boel is verstuurd. Nu krijg ik antwoord: van mevrouw Judy zelf. Bijzonder.
Muziek vandaag: Arvo Pärt – Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), The Deform Variations (Adam Holzman), Belighted (iamthemorning), Kong’s Revenge (Inventionis Mater), Let’s Have Some Tea (The Muffin Men), The Diary (The Gentle Storm), Space Ritual (Hawkwind), Hall Of The Mountain Grill (Hawkwind), The Making of The Grand Experiment (dvd) (Neal Morse Band)

Er waren twee jongemannen bij de bank komen staan.
‘Shit man, weet je,’ begon de ene.

(more…)

Vrijdag 1 mei:
Hieperdepiep, vanochtend gaat alles leuk en lekker. Het is zonnig, ik ben opgewekt en op de werkplek kan ik zeer veel doen en afhandelen. Niet dat alles af is, maar ik schiet aardig op. Nog maar twee dagen om van alles en nog wat voor de vakantie af te maken of over te dragen. Ik heb geen echte pauze, want om half drie pikken De Zoon en De Vrouw mij van de werkplek op. De tocht gaat naar het Leo Kannerhuis voor een voortgangsgesprek over het behandelingstraject van De Zoon. We hebben het niet alleen over hoe goed het gaat, maar benoemen ook aandachts- en knelpunten. Ook die voor ons, ouders. We zullen allen echt open moeten uitspreken wat we van elkaar verwachten; dat helpt ons allemaal, maar kan vooral voor De Zoon helpend zijn bij het zich ontwikkelen en leren. Bij uur zijn we thuis en ik prepareer een schotel van chorizo, ui, paprika, paksoy, sla en gekookte aardappel, met daarnaast een salade van komkommer, bosui, tomaat en avocado. Tussendoor proeven we witte en rosé wijn zonder alcohol. Even wennen, maar niet vies. Zeker niet. En het zuipt niet door, zoals gewone wijn of limonade. Na het eten gaan De Zoon en ik hardlopen. Vier keer vijf minuten met een minuutje pauze tussendoor. Ja, het gaat nog steeds lekker. Thuis is er nog een filmpje dat ik De Vrouw wilde laten zien. Ik vind het en laat het zien. Dan ga ik aan de keukentafel zitten lezen en luisteren, onder het genot van een glas rode wijn zonder alcohol. Ook lekker. En ik plak wat foto’s van vanavond in deze blog. Dan is het half twaalf en ga ik naar bed. Morgen op tijd op.
Muziek vandaag: Wolflight (Steve Hackett), Mr. Natural (Bee Gees), Utu (Värttinä), het tweede en derde plaatje van Dark Side Of The Mule (Gov’t Mule)

–

Donderdag 30 april:
Afgelopen maandag kwam ik op het idee om volgend jaar op 27 april met een oranje T-shirt rond te gaan lopen met daarop de tekst: ‘Ik mis koninginnedag’. Vanmorgen sta ik goed op. Zowaar, ik ben weer wat opgeruimd en opgewekt. Op de werkplek is verschrikkelijk veel te doen. Ik wil van alles afhandelen voor mijn vakantie (die vandaag over een week begint); dat lukt deels. Nou ja, de rest ga ik gewoon overdragen aan een collega. Het is een lange dag; ik werk van 08.00 tot 19.00 uur. Tussen de middag loop ik een ronde buiten. Op FOK! is om 13.00 uur een stukje van mij verschenen, het eerste sinds januari of zo. In de middag heb ik twee lange overleggen. Geen probleem. Een collega zet me om kwart voor acht vlakbij huis af. Daar is het nog wat bijkletsen en ten slotte nog iets lezen en luisteren.
Muziek vandaag: het eerste plaatje van Dark Side Of The Mule (Gov’t Mule)

–

Woensdag 29 april:
Veel geslapen heb ik niet. Wel op tijd uit bed, maar nu heeft de bus weer vertraging. Stik. Plots merk ik dat de paniek en neerslachtigheid toeslaat. Dit wil ik me niet laten gebeuren, zeker niet ’s morgens vroeg in de morgenvroegtekoude. En raad eens? Uiteindelijk ben ik toch op de normale tijd op de werkplek. Veel kan ik doen, veel kan ik mij aan mijn planning houden. Geen pauze, maar ik schiet enorm op en dat geeft me ook wel rust. Pas om half zeven ben ik thuis en ik kan bijna gelijk aan tafel aanschuiven. Hoewel, eerst mag ik de varkenshazen braden. De Zoon moet overwerken en eet niet mee. We hebben de dis van bloemkoolpuree uit de oven snel op, dus loop ik ook vroeg buiten. In mijn eentje. Ongelooflijk toch dat ik in nog geen vier maanden tijd in staat blijk om zo ver en lang hard te lopen. Als je me dat vier maanden geleden had verteld, dan had ik je recht in je gezicht gespuugd. Thuis ga ik even achter de pc zitten en bestel Gathering The Threads (Fifty Years Of Stuff), de 3cd-doos vol werk van Judy Dyble. Het is een doos in beperkte oplage, dus wil ik er snel bij zijn. Het laatste uur van de dag besteed ik aan lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Teide 2390 (Nosound)

–

Dinsdag 28 april:
Oei, weer eens wat te laat uit bed. Toch haal ik veel tijd in. Echter, de bus laat op zich wachten en uiteindelijk ben ik een dik uur te laat onderweg. De hoeveelheid klussen komt me dan ook fors tegemoet. Ik laat me niet gek maken, sluit me af met muziek in de oordopjes en ga aan de slag met plannen en overzicht maken en houden. In neem geen pauze, maar ga bellen. Met de firma Telefonie en de firma Politie bijvoorbeeld. ’s Middags een overleg en teruggetrokken in een hokje zitten werken. Lekker. Ik kan veel doen en orde op zaken stellen, maar heb nog niet het idee dat ik heel veel af krijg. Nou ja. Ik ga wat langer door en ga iets voor vijf uur richting de bus. Fijn, die mis ik dus. Snel even doorwandelen naar een stuk verder, zodat ik daar een stadsdienst kan halen … niet, dus. Ook net gemist. (Wat wél lekker is: ik trek een paar sprintjes en die gaan me gemakkelijk af; ik ben na honderd meter rennen niet eens uitgeput!) Zo rond zeven uur ben ik weer thuis. De Vrouw heeft de bamisoep klaar en die is zeer goed, maar ik eet niet veel. Ik ben vermoeid, prikkelpaar, paniekerig. Tijdens het opruimen gaat de telefoon en ik roep nog: ‘Als het voor mij is, dan ben ik er niet.’ De Zoon neemt op en komt naar me toe. Ik versta dat de Agis aan de lijn is. Die wil ik dus écht niet te woord staan. De Vrouw neemt de telefoon over en al snel snap ik dat het niet de Agis is, maar de politie die meer wil weten over de aangifte. Ach zo. De Vrouw krijgt een pakketje bezorgd: haar bestelde nieuwe telefoon is gearriveerd. Ze is blij. Dan ben ik ook blij. Ik blader door de vandaag binnengekomen PROG en luister nog iets. Vroeg naar bed toe.
Muziek vandaag: Greasy Truckers Party (Hawkwind), The Deform Variations (Adam Holzman)

–

Maandag 27 april: koningsdag met Sven Hammond in Arnhem
Vroeg wakker en op. Koffie en dergelijke. Zo om tien uur fiets ik naar een supermarkt en de Turkse winkel. Het is zonnig maar fiks koud. We lunchen op tijd zodat we om kwart voor een weg kunnen. De Vrouw en ik bezoeken dit jaar Arnhem. De bus zit zo vol dat we de laatsten zijn die erbij in kunnen. Bij park Sonsbeek stappen we uit. In het park is van alles te zien. Langzaam wandelen we via het Willemsplein naar het centrum en dan gaat de route via wat malle winkeltjes en een terrasje naar het Gelerijdersplein, alwaar Sven Hammond al bezig is met zijn spetterende set. Al snel staan we vooraan en het is een lekker feestje. Voor we het weten is het alweer voorbij en hoewel het nog niet zo heel laat is, gaan we op zoek naar een geschikte eettent. Die vinden we in de vorm van een Indiaas restaurant, alwaar we volop curries eten. Het is bijna acht uur als we weer thuis zijn. Ik bewerk mijn foto’s en dan ga ik nog een uurtje lezen en luisteren tot het tien uur en dus bedtijd is.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van The Soul Of Armenia (Djivan Gasparyan), plaatje 1 uit de Archive box (Neil Young), plaatje met demos dat meekwam met de deluxe versie van Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson), The Deform Variations (Adam Holzman)

–

Zondag 26 april:
Heb ik geslapen? Ja, dat heb ik. Toch ook wel weer veel wakker geweest. Om kwart voor negen ga ik uit bed. De zondagmorgendingetjes. Halverwege de ochtend loop ik naar buiten voor mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. De Zoon is om twee uur thuis; hij heeft vandaag overgewerkt, vandaar. Even is er een moment. Ik wil iets gaan doen, knipper met mijn ogen, ben heel eventjes afgeleid en weet niet meer wat ik wilde doen. Plots grijpt het me aan en ik sta voor een kort moment met tranen in mijn ogen. Het lukt me om me te herpakken. We doen een gebruikelijke zondagbrunch en aansluitend duiken we de tuin in. Onkruid tussen de tegels vandaan peuteren en het terras reinigen. Met de hogedrukspuit. Om zes uur is het leeuwendeel klaar – volgend weekend nog het tuinpad en de boel aan de voorkant – en ben ik volledig bemodderd. Eten maken. Ik braad een beenham,bak aardappelen en maak de ovenschotel van rode bieten, rode ui, witlof, peer, honing en blauwe kaas. Kwart voor acht zitten we aan tafel en niet veel later is alles op. En dan? Dan gaan De Zoon en ik hardlopen. Normaal lopen we door de week, maar voor morgen hebben we koningsdagplannen, dus gaan we vandaag hardlopen en we zijn toe aan de tweede stap. Einddoel van die stap is dat we een half uur onafgebroken kunnen lopen. We starten deze week met vier keer vijf minuten, afgewisseld met steeds een minuut pauze. En het gaat! Eigenlijk nogal gemakkelijk ook. Het laatste stuk van de avond lees en luister ik.
Muziek vandaag: Chemsi (Hijaz), 1996 (Ryuichi Sakamoto), Manassas (Stephen Stills), We Rock Sweet Balls And Can Do No Wrong (Tragedy), 1st Album (Bee Gees), Chunga’s Revenge (Frank Zappa), Fillmore East, June 1971 (Frank Zappa), New Conception Of Jazz – Live (Bugge Wesseltoft), The Grand Experiment (Neal Morse Band)

–

Zaterdag 25 april:
Ik word wakker. Of was ik al wakker? Wel wat geslapen. Enne … vannacht bleek een bijwerking van de medicatie niet langer actueel. Hoe gaan we dit netjes zeggen? Ga ik het überhaupt sowieso ins Blaue hinein es ist kaus bausen wel zeggen? Niet alleen de bloedtoevoer naar een zeker orgaan komt op gang; het blijft daar ook niet meer bij. Is dat een beetje duidelijk? Mij wel. Om kwart voor negen stap ik uit bed. Enkele gebruikelijke zaterdagmorgenactiviteiten volgen. Halverwege de ochtend fiets ik naar het centrum. Ik bezoek de biowinkel voor kaas en brood, de markt voor geld en vis, kleren- en andere winkels voor kleren en zonnebril, en uiteindelijk een supermarkt en Turkse winkel voor de laatste boodschappen. Inmiddels is het al twee uur geweest en nuttigen we een late lunch. Ik was in de stad ook op zoek gegaan naar nieuwe zwarte schoenen, maar niet geslaagd. De Vrouw noemt een schoenenwinkel in het centrum waar hippe modellen worden verkocht. Om vier uur zit ik nogmaals op de fiets. De winkel blijkt helemaal niet (meer) in het centrum te zijn, maar als ik weer terug wandel kom ik langs een andere schoenenwinkel waar ik vanmorgen niet in geweest ben. Nu ga ik er wel in en nu slaag ik wel. Inlopen hoeft niet volgens de verkoper, maar toch draag ik ze de eerste paar uren. Inderdaad, inlopen hoeft niet. Ik maak eten: pruttelpot van runderstoofvlees, ui, knoflook, peper, tomatenbouillon en tijm, met uiteindelijk ook aardappel en sperzieboon erin. Er komt salade bij: romasla, bosui, komkommer en gerasptewortel. De Vrouw haalt post uit de brievenbus. Er is een dwangbevel van een deurwaarder: nu zou ik een betalingsachterstand van 800 ballen hebben bij hetzelfde telefoonbedrijf da t in februari of zo ook al geld van mij vorderde en waarvan ik nog nooit klant ben geweest. Goed, dus wederom maakt iemand misbruik van mijn persoonsgegevens. De zeep zet zich voort. Acht uur zitten we aan tafel en het is zó op! De Vrouw heeft rabarber-frambozen-yoghurtijs gemaakt ten toetje. Ook zó op. Het laatste stukje van de avond zit ik achter de pc om wat mail te maken en af te handelen en aan de keukentafel nog iets te lezen en te luisteren.
Muziek vandaag: The Deform Variations (Adam Holzman), Erased Tapes – Collection VI (gratis verzamelplaatje van een of ander label, geloof ik) dat ik van de week kreeg in de platenwinkel in Arnhem), Cuovgga Airras (Mari Boine), Bole 2 Harlem volume 1 (Bole 2 Harlem ), Foxtrot (Genesis), Indigo Falls (Indigo Falls), Crime Of The Century (Supertramp), Second Nature (Flying Colours), publieksopname van Zappanale 2011 (Eddie Jobson Band met Marco Minnemann, Alex Macachek, Marc Bonilla en Ray White), Cheating The Polygraph (Gavin Harrison)

Setlijst
First Regret
3 Years Older
Hand Cannot Erase
Perfect Life
Routine

Index

Home Invasion
Regret #9

Lazarus
Harmony Korine

Ancestral
Happy Returns
Ascendant Here On…

Encore:
The Watchmaker
Sleep Together

Encore:
Sectarian
The Raven That Refused to Sing

(Foto: Diana Ulrich – 19 april 2015)

Zaterdag 18 april:

Setlijst zaterdag
1
Bas: Heel verhaal
Reinier: Armand viert Sinterklaas
Willem: Apeldoornse straatnamen vernoemd naar vrouwen in de literatuur + de Vlielandgedichten
2
Bas: Het grote geheim van meneer Van Veen
Reinier: De naam van mijn vader + Fuck The Government
Willem: de olijfgedichten

–

(Foto: Peter Vroon – 19 april 2015)

Zondag 19 april:

Setlijst zondag
1
Bas: Ik heb géén dwangstoornis!
Reinier: On the bus
Willem:
2
Bas: Slechte vis
Reinier: Carnaval des Animeaux
Willem: Knock-out in het Beekpark
3
Bas: Seks met mijn kind
Reinier: De godsdienstleraar
Willem: Stengels + De olijfgedichten
4 (toegift)
Bas: Ontzettend geile beer
Reinier: Overbodige zooi
Willem: Collecte I + Collecte 2

(Foto: Peter Vroon – 19 april 2015)

Vrijdag 24 april:
De wekker staat op half acht, maar ik ben er al eerder uit. Nauwelijks geslapen. Beneden krantje, koffie, enzovoorts. Niet veel later zijn De Vrouw en Chantal ook om me heen. Nog wat nakletsen en bijkletsen en veel meer. Om half tien is Chantal weer weg. Ik klap de laptob open en werk een uurte of twee. De Vrouw is ondertussen met andere zaken bezig. Poep. We gaan naar Steven Wilson in The Royal Albert Hall in Londen op maandag 27 en dinsdag 28 september. Het moet niet gekker worden. Na een lunch stap ik op de fiets en rijd naar het centrum. Daar koop ik eerst een paar overhemden en vervolgens twee boeken: Er kon niets verkeerd gaan (Bob den Uyl) en Einstein (Walter Isaacson). Nu zijn de boekenbonnen van mijn jubileumfeestje echt op. Hoewel, op eentje staat nog zestien cent. En dan is het nog maar twee minuutjes naar de jater. Het bezoek en advies is kort. Hij wil dat ik vier weken lang clean ben van medicatie. Na die vier weken kunnen we goed beoordelen hoe het gaat. Nu gaat het goed, hij vindt dat ik er goed bij zit; mogelijk gaat het na de nasleep van bijwerkingen nog beter. Mijn probleem met aandacht en concentratie kan ook te maken hebben met het herstel. Blijven hardlopen, want het positieve effect van hardlopen op tussen neerslachtigheid en paniekaanvallen is inmiddels wetenschappelijk aangetoond. Ik ben aan het genezen; reken voor herstel een half jaar tot een heel. Dus: ik ga de komende vier weken op dezelfde voet verder; mocht er iets gebeuren, dan neem ik contact met ‘m op. Na vier weken bekijken we hoe het gaat en wat er verder nodig is. Als dat medicatie is, dan is dat zo. Ach zo. Nou: knopje om en daar gaan we. Op de terugweg doe ik een supermarkt aan. Erna wandel ik naar de schoenmaker hier op de hoek van de straat. Mijn trouwe Ecco’s zijn versleten en ik wil graag dat er nieuwe hakken onder komen, maar de schoenmaker beslist anders. Of ik ze in zijn vuilnisbak wil achterlaten? Nee, want ik ga nog de tuin in vanmiddag. Het gras moet gemaaid, vandaar. Ik doe het ook nog. Dan is het tijd voor kookkunsten. Een raapstelenstamppot van knolselderij, aardappel, rode ui, paprika en (niet schrikken) raapstelen. Erbij verse worst en een salade van romasla, komkommer, bosui en kerstrostomaten. Na het opruimen is het tijd om het positieve effect van hardlopen op neerslachtigheid en paniekaanvallen aan te tonen. Een kwartier lang ononderbroken. Het gaat goed. Ben benieuwd hoe de volgende stappen gaan zijn: vanaf maandag gaan we op naar het half uur onafgebroken. De Vrouw en ik tafelen nog wat na en dan plaats ik mijzelve achter de pc om foto’s van gisterenavond te bewerken en op de webstek plakken. Als dat gedaan is, is het elf uur. Kan ik slapen?
Muziek vandaag: The Deform Variations (Adam Holzman), Arvo Pärt – Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), Mr. Natural (Bee Gees), Main Course (Bee Gees), Children Of The World (Bee Gees), Spirita (Having Flown) (Bee Gees), het bonusplaatje dat meekwam bij de box 1974-1979 (Bee Gees), Karelia Visa (Hedningarna), Super Taranta! (Gogol Bardello), Blackfield IV (Blackfield ), Pale Communion (Opeth), Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson)

–

Donderdag 23 april:
Juist. De wekker is gegaan, ik knipper nog een keer met mijn ogen en gelijk zijn we vijftien minuten verder. Oei. Gelukkig lukt het me om zonder al te veel stress op tijd het pand te verlaten en op de werkplek te arriveren. Gelijk in een kamertje apart. Heerlijk. Ik kan veel doen wat ik moet doen. Zo hoort het. Ik kan ook heel veel niet doen wat ik moet doen. Dat is dan weer minder. Gelukkig lukt het me wel om tussen de middag een half uurtje te gaan lopen.

Ik ben eerder thuis dan normaal. Vijf uur. De Vrouw komt op dat moment ook binnen. Een half uur later zitten we aan tafel en eten we spaghetti met een saus van spek, groenten en kruidenkaas. Nog weer een half uur later haalt Reinier mij op. De tocht gaat naar Hedon in Zwolle. Chantal staat al in de rij voor wat iets heel bijzonders en indrukwekkends wordt. Steven Wilson speelt zijn volledige album Hand. Cannot. Erase. en tussen de drie blokken daarvan door de stukken Index, Lazarus, en Harmony Korine. The Watchmaker, Let’s Sleep Together, Sectarian en The Raven That Refused To Sing zijn de toegiften. Allemensen. Het geluid is fenomenaal (quadrofonisch, waarom ook niet?) en de beelden en licht sluiten perfect aan bij alles wat er gebeurt. Schitterend toch weer hoe deze meneer muziek, tekst, concept, geluid en beeld zo perfect weet samen te kneden tot iets zeer indrukwekkends. Ik ben er stil van. Bijna tranen bij Routine, Lazarus en The Raven. Wat een concert. Vooraf heb ik al ‘boodschappen gedaan’, dus ik ga ook met een leuke tas vol spul naar huis: tourboek, stripboek door bassist Nick Beggs, shirtje en het album The Deform Variations door Adam Holzman. Na afloop drinken we met z’n drieën een boel water om de munten op te maken en dan brengt Reinier ons naar huis. De Vrouw is nog wakker. We kletsen bij en dan komt Chantal met het volgende. Zij heeft voor eind september voor twee personen kaarten gekocht voor twee avonden Steven Wilson in The Royal Albert Hall in Londen. Nu weet ze niet zeker of Tim mee kan. Of ik anders mee wil? Maar wacht, dan wil De Vrouw ook mee. Maken we er een lang weekend van? Lijkt wel een gaaf idee. Tijdens delen van de dvd’s van Steve Hackett en Eels in The Royal Albert Hall en van Alice Cooper op Wacken maken we onszelf lekker. Lekker. Het is pas kwart over twee als we naar bed gaan.
Muziek vandaag: een concertje.

–

Woensdag 22 april:
Gaat-ie weer. Ik ben weer zeer moe als ik opsta, maar dan gaat het verder goed. Vanmorgen ben ik ook zeer vroeg op de werkplek en daar kan ik weer veel (voorbijkomende) dingen doen. Halverwege de ochtend sluit ik me op in een kleinere kamer en dan gaat het lekker. Mussen de middag loop ik kort buiten. Het is zonnig, maar in de wind nog best koud. De rest van de middag ben ik in een locatie in Velp. Op de terugweg zet een collega me af in het centrum van Arnhem. Ik loop nog even langs de platenwinkel en koop 1974-1979, een doosje met vier studioalbums van The Bee Gees (Mr. Natural, Main Course, Children Of The World en Spirits (Having Flown)), plus een extra plaatje met spul van Saturday Night Fever en B-kantjes van singles. Ha, nostalgie! Je had de knullen achter de toonbank eens moeten zien kijken. Ik ben om half zes thuis en buig me over het eten. Gehaktballen worden het, met een saus van ui, prei, courgette, zoete aardappel en tomaat. Erbij natuurlijk salade: de beroemde bootjes van witlof, rode paprika en blauwe kaas. Tussendoor doe ik nog wat werkzaamheden op mijn laptob. De Zoon moet overwerken, dus die is laat. De Vrouw is er rond kwart over zeven en een half uur later is De Zoon er ook, hetgeen betekent dat we aan tafel kunnen. Verroest, de saus is ingekookt; ik heb de kookwekker niet gehoord. Toch is de dis best goed. Na die dis gaan De Zoon en ik weer hardlopen. De Zoon doet een kort rondje. Ik niet. Voor mij wordt dat kwartiertje onafgebroken een beetje een makkie. (Nee, hoor.) Later op de avond lees en luister ik. De Plaat nog maar eens.
Muziek vandaag: Greasy Truckers Party (Hawkwind), Cheating The Polygraph (Gavin Harrison), Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson)

–

Dinsdag 21 april:
Eigenlijk hetzelfde verhaal als gisterenmorgen, maar nu zonder gevoel dat ik neerslachtig ben. Eenmaal uit bed gaat het prima. Buiten is het koud maar zonnig. Op de werkplek lukt het me vanmorgen niet goed om geconcentreerd te werken en me niet af te laten leiden, maar dat komt omdat het op dinsdag altijd niet lukt om geconcentreerd te werken en me niet af te laten leiden. Er gebeurt weer van alles, er komt veel op me af en ik accepteer maar weer dat de dinsdag een dag is dat het me niet lukt om geconcentreerd te werken en me niet af te laten leiden. Door alle gedoe geen pauze tussen de middag. Dat is niet erg, want het gaat verder wel goed met mij. Om zes uur weer thuis. De Vrouw heeft bamisoep. Zeer fijn, maar ik ben zeer moe dus ik hoef niet zeer veel. Na afloop ga ik de foto’s van afgelopen weekend verder ordenen en plaatsen op de webstek. En ik hoor de plaat waarom het donderdagavond zal gaan. Twee keer, dus. Aansluitend is het tien uur.
Muziek vandaag: Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson), Hand. Cannot. Erase. (Steven Wilson)

–

Maandag 20 april:
Zo. De wekker gaat. Ik ben al wakker. Slecht geslapen. Bijna niet. Er is iets in mijn hoofd. Toch geen dip? Ik ga uit bed. In de badkamer gaat het wel weer. Het gaat wel weer goed. Het gaat weer goed. Opgewekt en al. Kijk aan. Buiten schijnt de zon. De bus heeft file; ik ben dus later. Niet erg. Op de werkplek gebeurt er van alles om me heen. Ik wil me concentreren, maar het lukt me niet goed. Dan maar ik een kamertje apart. Lekker. Tussen de middag loop ik een rondje in de zon. Ook lekker.

Van alles wat ik had gepland op het werk, heb ik nog slechts de helft gedaan. Toch ook weer veel ad hocgedoe. Niet erg, maar het helpt niet bij de zaken die ik graag wil doen en waar ik alle aandacht bij nodig heb. Half zeven thuis. Grill aan, kipvleugels eronder en aan de slaslag. Aan de slag met sla. Wortel, komkommer, tomaat, bosui, mosterddillekaas. Toe maar! Om kwart over acht os alles op en opgeruimd. Hardlopen! Deze week doen we nogmaals een kwartier onafgebroken, om te zien of De Zoon het ook lukt. Het lukt hem! En mij ook weer. Het laatste uur van vandaag lees ik de krant en luister ik Arvo Pärt.
Muziek vandaag: Hawkwind (Hawkwind), In Search Of Space (Hawkwind), Arvo Pärt – Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms)

–

Zondag 19 april: Cultuur bij je buur
Al dik twee dagen zonder medicatie, maar slapen lukt nog niet heel goed. Weer veel wakker, dus. Om half tien ben ik beneden. U kent de gebruikelijke zondagklusjes al wel. Halverwege de ochtend loop ik door de zon mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Als ik weer terug ben, gaat De Vrouw haar rondje lopen. Ha, dat krijg je met twee verschillende tempi. Ondertussen bereid ik de brunch voor. Die brunch stoppen we in onze monden. En dan is het weer twee uur. Dit keer gaan De Zoon en ik op de fiets naar het centrum. In het appartement van René Mathon aan de Hofstraat vindt onze zondagmiddag van Cultuur bij je Buur plaats. Tijdens de eerste set is er redelijk veel volk; later is er wat minder, maar aan het eind – tijdens de toegift – is weer wel publiek. In het rustige uur lees ik Slechte vis, mijn eerbetoon aan Simon Jeffes, met de toepasselijke muziek op de achtergrond. Mensen zeggen dat ze ervan onder de indruk zijn. Dat is mooi, want dat is de bedoeling ook. Het evenement Cultuur bij je Buur is wat mij betreft weer een succes. Het brengt ons op het idee om meer huiskamerconcerten te gaan doen, dus dat belooft wat. (Wat, dat weet ik ook niet.) Pas om half zeven gaan De Zoon en ik nog even naar het Bluescafé, alwaar Otis Blues bezig is met de laatste stukken van de laatste set. Die pakken we toch maar mooi mee. We ontmoeten De Vrouw bij de grillzaak op het winkelcentrum bij ons op de hoek van de straat. Daar doen we ons tegoed aan döner en shoarma. Het is half negen als we thuis zijn. Ik bewerk mijn foto’s van vandaag en kan nog iets horen. Om tien uur zak ik definitief in. Het was een geweldig weekend en eigenlijk ben ik wel verbaasd dat ik het zo goed gered heb.
Muziek vandaag: eerste plaatje van The Soul Of Armenia (Djivan Gasparyan), de eerste twee plaatjes van A History (Penguin Cafe Orchestra)

–

Zaterdag 18 april 2015: Cultuur bij je buur
Kwart voor negen uit bed. Veel wakker geweest, maar toch ook wel bij vlagen veel geslapen. Koffie, klusjes, boodschappen. Ik fiets naar een supermarkt en de Turkse winkel, dus ben ook eind van de morgen weer terug. We brunchen en dan stappen De Vrouw en ik op de fiets. Op naar Reinier en Gea. Die rijden ons met de auto naar Wenum Wiesel. In voormalige koeienstal De Vijf Uilen vinden vanmiddag drie optredens plaats in het kader van het evenement Cultuur bij je Buur. Een daarvan is Bas, Willem en ik. De locatie is echt prachtig, het weer werkt zonnig mee en het vijftien man tellende publiek is aandachtig en enthousiast. We doen twee korte setjes en het is ouderwets leuk en vertrouwd om te doen. Aan het eind van de middag rijden Reinier en Gea ons weer terug naar het centrum van Apeldoorn. We fietsen naar huis en daar zijn we iets na zes uur. Heb ik nog zin om te koken? Ik heb nog zin om te koken. Een pastaschotel wordt het: verse ravioli met tomatensaus vol rundergehakt, paprika, uien en Chinese kool. Ernaast parmesan en salade van komkommer, bosui, aardbeien en Turkse schapenkaas. Na het eten lees en luister ik en tussendoor bewerk ik de foto’s van vanmiddag. Half twaalf heb ik het echt gehad voor vandaag.
Muziek vandaag: Le Voyage De Sahar (Anouar Brahem), Mothermania (Frank Zappa), Not The Weapon But The Hand (Steve Hogarth & Richard Barbieri), Arc Light (Steve Hogarth & Richard Barbieri), King Biscuit Flower Hour (Emerson Lake & Palmer)

Vrijdag 17 april:
Zo. Op gang komen is even een klus. Merk dat ik heel moe ben. Niet vreemd. Op de werkplek ben ik dan ook niet heel productief, maar met een boel goede planning en rust en concentratie lukt er veel, ondanks de vlagen van hoofdpijn. Ik wil niet al te laat naar huis, maar dat lukt me niet. Uiteindelijk is het gewoon zes uur als ik thuis ben. Even zitten. Dan ga ik een eenvoudige hap maken. Salade van komkommer, bosui, tomaat en bladsla en romasla. Currykruiden fruiten, uitje erbij, knoflook, pepertje, de rijst van een paar dagen geleden, wat diepvriestuinbonen en een blikje kikkererwten. Daarnaast bak ik tartaartjes. Hap hap hap. Op. Geen pil meer. En vervolgens hardlopen. Het volle kwartier onafgebroken lijkt steeds makkelijker te gaan. Thuis zit ik aan de keukentafel en lees en luister.
Muziek vandaag: Cheating The Polygraph (Gavin Harrison), Royal Albert Hall (Eels), Storm Corrosion (Storm Corrosion)

–

Donderdag 16 april:
En de gewone tijd weer op. Niet heel goed geslapen, maar het gaat. Buiten is het nog fris, maar dat is niet erg. Op de werkplek doe ik nog van alles en veel. Er ligt ook van alles en veel. Het lijkt of ik niet opschiet, maar ik doe de klussen stap voor stap. Aandacht erbij, dus. Dat wat ik heb gepland krijg ik af ook. Na een pauze met collega’s buiten reist de collegaploeg naar een locatie in Arnhem-Zuid. Het is vandaag secretaressedag en om dat te vieren gaan we een middagje klussen te midden van cliënten met een verstandelijke beperking. In een centrum voor dagbesteding ga ik met drie collega’s en wat cliënten taarten bakken. Mijn aandeel is de Turkse griesmeelcake. (Ha, er is een Turkse schoonmaakmevrouw die verlekkerd naar het eindresultaat kijkt…) Het is een bijzonder leuke, ontspannen en gezellige middag. Ik weet weer dat het directe werk op de werkvloer zeker geen straf voor me is, ook al is VG niet mijn hoekje. Bovendien werp ik ook een blik in enkele woonvoorzieningen voor kinderen en mensen met een ernstige meervoudige beperking: altijd interessant. Voor de dagafsluiting gaan we naar een locatie van de organisatie waar ook participatie en horeca plaatsvindt. We worden er ontvangen door bijna het voltallige management. De hele avond zijn de rollen omgedraaid: zij zorgen voor ons en doen de bediening aan tafel. Als de zes gangen zijn geweest en we toe zijn aan het rondje koffie, merk ik dat mijn energie op is en ik inzak. Ik kan met de leidinggevende mee terugrijden naar Apeldoorn en om kwart voor tien ben ik thuis. Even mijn laatste sertralinepilletje en dan opruimen, bijkletsen en vast foto’s bewerken en sorteren. Pas om kwart voor elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Geen. Of toch: Bassie en Adriaan, K3, Jan Smit.

–

Woensdag 15 april:
De wekker gaat niet. Ik ben om tien over half zes wakker. Oeps. Toch ben ik op tijd bij de bushalte. En opgewekt ook! Lalalala. Op de werkplek lukt het me ook aardig, ook al zit ik niet in een kamertje apart. Slechts een paar momenten heb ik last van drukte om me heen en kan ik me lastig concentreren. Vanaf halverwege de ochtend is het rustiger in de werkruimte. Tussen de middag loop ik buiten in de zon. Lente!

Oeps. Plots ook wat extra klussen, waardoor ik wat langer blijf en morgenvroeg ook naar de werkplek moet (in plaats van dat ik halverwege de dag zou starten op een medewerkersuitje). Nou ja. Om half zeven ben ik thuis. De Zoon eet niet mee; die is nog aan het werk. Mooi, dan hoef ik alleen maar de vispot van zondag op te warmen en er salade bij te maken. Dat doe ik dan ook. Om acht uur is alles weer klaar en kunnen we de bestelling die vandaag is binnengekomen bekijken. Het gaat nu om de Zondag kleding voor 10 mei. Meer zeg ik niet. Vervolgens ga ik hardlopen. Ook in mijn eentje lukt het vijftien minuten onafgebroken. Thuis nog wat lezen en luisteren en dan is het tien uur en dus einde.
Muziek vandaag: Wolflight (Steve Hackett), Trä (Hedningarna), Man This Feels Like Space Again (Pond)

–

Dinsdag 14 april:
Zo moeilijk als het is om op te staan, zo makkelijk gaat het als ik eenmaal uit bed ben. Zowaar, ik is weer vrolijk. De zon schijnt. Op de werkplek is het ’s morgens wat onrustig, maar halverwege kan ik me terugtrekken in een kleine kamer. Het lukt om zaken stap voor stap op en aan te pakken. Ik ben voornamelijk bezig om mijn eigen puin te ruimen. Er zijn nogal wat mails die beginnen met het woord ‘Excuus’. Tussen de middag ben ik lekker een half uurtje buiten in de zon.

De rest van de middag zit ik rustig in een kamer apart. Ik kan veel doen en het lukt om geordender te werken. Ik ben rond half zes in Apeldoorn en stap bij een Turkse winkel uit. Even wat spullen halen. Dan door het park lopen naar huis. Daar heeft De Vrouw het eten bijna klaar. Het is nasi-achtige boel van varkenslappen en Chinese kool, met rijst ernaast. Aan tafel gaat het gesprek over autisme en aanverwante zaken. Als het eten op is, zit ik aan de keukentafel. Ik zak in, vermoeidheid grijpt me en alle energie is op. Wat wil je ook? Het kostte me karrenvrachten om mijn aandacht te houden bij de weinige dingen die ik tegelijk kon doen. Mijn hoofd voelt zwaar en de piep en de piep en de piep. Nog geen tien uur is het als ik besluit dat de dag voorbij is.
Muziek vandaag: New World (Dave Kerzner)

–

Maandag 13 april:
Nee, ik slaap nog niet goed. Ben veel wakker. Opstaan lukt en ik voel me goed en opgewekt. Op de werkplek moet ik veel moeite doen om me te concentreren. Ik doe maar een ding tegelijk en probeer me niet af te laten leiden. Het gaat. Tussen de middag loop ik een rondje buiten.

Het kost me veel energie de dag door te komen, maar zo lang ik rustig en planmatig te werk ga, gaat het goed. Ik ben om zes uur thuis. Nog beter. Eten maken, wat kiezen we vandaag? Iets met zoete aardappelen en peper en ui en ander lekkers, venkel bijvoorbeeld en spekjes. Met daarnaast rundersaucijzen en sla. Veldsla, komkommer, bosui, tomaat, Turkse schapenkaas. De feestkleding voor 9 mei blijkt gearriveerd. Daar gaan we de blits mee maken. De Vrouw is redelijk op tijd thuis en on acht uur kunnen we van tafel. Dan is het zover: ik loop een kwartier lang onafgebroken hard! Het valt me nog mee ook. ’s Zien of het me de rest van de week ook zo gemakkelijk afgaat. Ben benieuwd. Als we weer terug zijn, heb ik nog heel eventjes om te lezen en te luisteren.
Muziek vandaag: The Diary (cd1: Gentle) (The Gentle Storm), Fall In Love With The World (United Progressive Fraternity), I’m In Your Mind Fuzz (King Gizzard & The Wizard Lizard)

–

Zondag 12 april:
Pas om negen uur uit bed. Buiten is het zonnig. Dat belooft wat? Eerst maar eens koffie en klusjes. Dan ga ik naar buiten voor mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Langs het kanaal kom ik De Vrouw tegen. Samen lopen we het laatste stukje. Thuis is er koffie en plannenmakerij. Aansluitend de zondagbrunch. Ik maak een YouTube-filmpje/diavoorstelling en een mailuitnodiging voor 9 en 10 mei. De Vrouw en ik fietsen naar het centrum en bekijken enkele ruimten vol werk van plaatselijke kunstenaars, waaronder die van Inez en Peter en die van Auke. We zijn ook niet al te laat weer thuis, alwaar ik begin aan het bereiden van de avondmaaltijd. Ui, peper, paksoy en vis uit de tajine in een ras-el-hanout, met salade van komkommer, tomaat, bosui, augurk en zwarte olijf. Best goed gelukt, al zeg ik het zelf. En ik moet het zelf zeggen, want De Vrouw en De Zoon zeggen het niet omdat zij het niet zo best gelukt vinden. Nou ja. Na het eten even wat computerellende oplossen en dan kan ik ontspannen: lezen en luisteren, dus. Is het al kwart voor tien?
Muziek vandaag: Chansons Pour Le Fin Du Jour (Dehuppeldepup), El Gaucho (Müller & Makadoff), Idjagiedas (Mari Boine), Elements (Yoso), Birdy (Peter Gabriel), Protein For Everyone (Schnauser), KIN (Pat Metheny Unity Group)

–

Zaterdag 11 april:
Ik ben weliswaar veel en vaak wakker vannacht, maar slaap toch ook het een en ander. Om half negen ga ik uit bed. Wat zaterdagmorgenklusjes, koffie, krant en dan op de fiets voor een rondje weekendboodschappen. De Vrouw rijdt mee naar het centrum en gaat daar haar knutselspullen zoeken. Ik rijd verder naar de viswinkel. Het regent een klein beetje. Ik koop brood en kaas en chocolade en wortelsap en als ik weer buiten bij de fiets sta, spreekt deze alleraardigste dame me aan. Ze moet nog zes kilometer fietsen en het begint weer te regenen en ze weet dat ik volgend weekend iets doe met Willem en die ander (hoe heet hij ook weer maar ik ben toch Bas?) en gisterenavond was ze bij de verjaardag van die bekende die negentig was geworden en na twee wijntjes was hij niet meer stevig en viel h ook van de trap dus vanmorgen was ze maar even gaan kijken hoe het met hem ging en ze hadden samen zo’n lol net als altijd. Ik kan alleen maar wat knikken en weet dat ik ook lol heb en als ik eindelijk weer op de fiets zit voel ik me voor een moment vrolijk. Op de markt regent het fors. Ik koop cranberry’s en vis. Via de supermarkt ga ik naar huis. Vervolgens bezoek ik nog een supermarkt en de Turkse winkel. Als ik weer op de fiets spring, schiet mijn voet van de trapper en dat doet even gemeen zeer. Inmiddels zitten we al halverwege de middag. De Zoon heeft een vriend over de vloer en die bruncht mee. Door de regen wandel ik naar de supermarkt op de hoek, want de vriend eet vanavond ook mee en ik moet mijn menu wat aanpassen. Thuis bevoel ik mijn scheenbeen en daar blijkt een forse zwelling op te zitten. Au. Ik begin aan de avonddis. Tweeënhalf uur later is de moussaka en salade klaar. Een kwartier later is de moussaka en salade op. Ik neem geen toetje. Rond acht uur zit ik aan de keukentafel. Ik lees in Freak out! – My life with Frank Zappa (Pauline Butcher). Elf uur red ik. In mijn hoofd vlagen van stekende pijn, druk, verwardheid, de genadeloze pieptoon, angst.
Muziek vandaag: Venice (Fennesz), Mambo Sinuendo ( & Ry Cooder), Kaksi! (Hedningarna), Wolflight (Steve Hackett), Hand.Cannot.Erase. (Steven Wilson), Burnt Weeny Sandwich (Frank Zappa), Weasels Ripped My Flesh (Frank Zappa), Unity Band (Pat Metheny)