Bas Langereis leest u voor!

In celebration of 50 years of bazbo and Ob’s singing and dancing,
Ob and bazbo would be truly honoured if you would attend the following:

HAWAII – 50

Birthday Party: Saturday, May 9, 2015
Garden Party and BBQ in Obshire
Hawaiian shirts, delightful merriment, song and dance
2.00 pm onwards
Dress code: Hawaii 50
Bring a bottle of Champagne, fizz, bubble wine or sortalike

Birthday Leftover BBQ/Breakfast: Sunday May 10, 2015
See the day before

Birthday Special: Sunday, May 10, 2015
The Live Pub
7.00 pm The Muffin Men will play an enjoyable evening of songs
by Mr F. Zappa, some of which bazbo and Ob will be dancing to.
(You’ll get free entrance to this tremendous event
if you pay a £5.00 donation p.p. at the door to our Bank Managers.)

And now for something completely different:

Om te vieren dat Ob en bazbo al 50 jaar zingend over deez’ aard dansen,
zouden zij vereerd zijn als jullie aanwezig zijn bij:

HAWAII – 50

Verjaardagsfuif: zaterdag 9 mei 2015
Tuinfeest en barbecue in Obshire
Hawaiian overhemden, feestgedruis, zingen en dansen
Vanaf 14.00 uur en tot in de kleine uurtjes
Kledingvoorschrift: Hawaii 50
Breng een fles champagne, sekt, bubbeltjeswijn of dergelijke mee

Restantenontbijt: zondag 10 mei 2015
Zelfde als gisteren

Verjaardagsverrassing: zondag 10 mei 2015
The Live Pub, Stockport
Vanaf 19.00 uur zullen The Muffin Men een prettig avondje
vol versjes van dhr. F. Zappa verzorgen, waarop Giles en Bas zullen dansen.
(U krijgt gratis toegang tot deze grandioze gebeurtenis
als u aan de deur een bijdrage doet van £5.00 p.p. om onkosten te dekken.)

Adress/adres:
The Live Pub
14 Market Place
Stockport, UK

Pictures: Steffan Schindler – Corby, UK – March 21, 2015
Photo editing: E

Vrijdag 10 april:
Hoe ik toch weer iedere dag op weet te staan en mezelf op gang te brengen, het blijft een vreemd fenomeen. Maar ondertussen ben ik wel om half acht al op de werkplek. Een uur eerder ging ik de deur uit zonder winterjas aan (wel met het favoriete rode jasje, een enorm dik vest eronder en een sjaal om de nek) en ik ben zonder rillingen overgekomen. Fijn. Ik kan weer veel oppakken en uitvoeren vandaag. Tussen de middag is het fantastisch in de zon.

Halverwege de middag belt de jater. We spreken af dat ik de komende week 25mg sertraline slik (da’s een kwart van de dosering van afgelopen maanden) en de week erna helemaal niets. Mocht het niet goed gaan, dan mag ik mijn voorraad oxazepam aanspreken, maar ik moet ervoor zorgen dat ik niet verslaafd raak (dus niet langdurig gebruiken; een weekje om de dag is geen probleem). Over twee weken spreken we elkaar in levenden lijve, bekijken we hoe het is gegaan en welk vervangende antidepressiva ik kan opstarten. Oei, dat wordt twee weken afzien, ben ik bang. Vandaag heb ik extra veel moeite om me te concentreren en ik bega ook een paar fikse fauten. Tuurlijk. Ik kan ook een half uur eerder weg en ben dus om half zes thuis. De Vrouw heeft rijst met zelfgefabriceerde ragout. Best goed. Nog voor zeven uur lopen De Zoon en ik door het zonnetje ons rondje hard. De Zoon heeft nog last van zijn spieren, dus die maakt een half rondje; ik loop de volle tien plus vijf minuten uit. Gelukt! Vanaf komende week … een kwartier onafgebroken lopen! Dan heb ik mijn eerste én mijn tweede doel behaald. Eerste doel was drie keer per week hardlopen en het tweede doel was het eerste opbouwschema voltooien. Als ik thuiskom, is De Vrouw weg voor een avondje uit. Ik doe het rustig aan met de krant, wat muziek en dan eindelijk een keer de docu én de surroundversie van het album Hand.Cannot.Erase. (Steven Wilson) vanaf de bluray (wauw!).
Muziek vandaag: The Return Of The Manticore (Emerson Lake & Palmer), Hand.Cannot.Erase. (Steven Wilson)

–

Donderdag 9 april:
Op gang komen lukt, maar het lijkt erop dat het steeds moeilijker wordt. Morgen de jater maar eens voorleggen. Eenmaal op gang gaat het best goed. Vanmorgen op de werkplek weer in een aparte kamer, alwaar het me lukt om meer geconcentreerd met een klus aan het werk te gaan. Tussendoor weer even een rondje buiten door het bos en de zon.

De rest van de middag red ik het ook. Gewoon flink bezig blijven. En dan door het zonnetje naar huis, alwaar ik om zes uur ben. De Schoonzus is er met De Nieuwe Neef. Als ze vertrokken zijn, maakt De Vrouw het eten af: een stamppot van pastinaak, boerenkool, courgette en chorizo, met salade ernaast. Ook zijn er hamburgers, maar die sla ik over. Ik ben wat lusteloos en bovenal zeer moe. Na het eten lees ik The show that never ends … encore uit en ik luister iets. Half tien is mijn dag voorbij.
Muziek vandaag: What’s It All About (Pat Metheny)

–

Woensdag 8 april:
Opnieuw niet zo’n goede nacht. Het lukt om uit bed te gaan en op te starten. Als ik naar de bushalte loop, voel ik druk op mijn hoofd, heb ik een angstig gevoel en giert de genadeloze pieptoon door de kop. Op de werkplek ga ik in een rustige kamer zitten in m’n eentje. Ik kan wel veel doen, maar merk dat ik me niet goed kan concentreren en me toch veel laat afleiden door van alles. Warrig ben ik, in handelen én in denken. We gaan door. Begin van de middag loop ik een rondje buiten.

Als ik terugga, schijnt de zon volop. Het is zelfs warm. Zes uur weer thuis. Heel even zitten en dan eten maken: een pruttelpot van kip, ui, knoflook, peper, prei en een witlofschotel met ham en kaas uit de oven. Ernaast natuurlijk sla, deze keer van rucola, komkommer, bosui en aardbeien. Plots is De Vrouw wel vroeg thuis, dus gaan we eerder aan tafel. De kost is goed gelukt en op voordat we het weten. Het is acht uur als De Zoon en ik buiten de eerste stappen van onze ronde hardlopen zetten. De Zoon heeft wat moeite met de eerste tien minuten, omdat hij op het werk al lichamelijk belastend bezig is geweest; mij lijkt het erg makkelijk af te gaan. En die grietjes van een jaar of zeventien maar spottend kijken vanaf de bank langs de kant van de weg. Thuis ligt de krant en nog meer te lezen en te luisteren. Ik haal kwart voor tien net.
Muziek vandaag: The Diary (cd2 The Storm) (The Gentle Storm), Hot Rats (Frank Zappa), Orchestrion (Pat Metheny)

–

Dinsdag 7 april:

En we gaan weer, ook al heb ik nauwelijks geslapen. Ik ben vroeg op de werkplek. Aanvankelijk gaat het heel goed, maar halverwege de ochtend raak ik toch warrig doordat meerdere mensen om me heen allerlei praktische vragen stellen, luid zitten te overleggen of te bellen, enzovoorts. Gelukkig heb ik een overleg in de naastgelegen locatie. Dit gaat goed. Pas voor in de middag heb ik tijd en gelegenheid om een rondje te lopen. Ik moet er echt even uit, merk ik.

In de middag is het wat rustiger, zo lijkt het. Fijn. Ik kan weer veel doen en afhandelen. Bijkomende mazzel: zowel de centrale telefoon doet het niet als mijn mobiel (ik heb drie keer de faute pincode ingevoerd en de noodcode ligt thuis). Over thuis gesproken: zes uur ben ik daar. De Vrouw is afwezig; die heeft kennelijk geschoven met werktijden. Dan is het mijn beurt dus om te koken. Niet erg. Ben ik weer even bezig. Het wordt een fikse chili met erbij een salade van rucola, komkommer, bosui en radijs. De Vrouw is pas tegen acht uur thuis, dus eten we wat later. Ik ben moe. Niet erg, want ik red het goed, maar ik merk dat ik warrig ben, met moeite twee dingen tegelijk kan en bovenal geen drukte wil en alleen wil zijn. Het komt goed. Ik lees en luister weer wat en ga op tijd naar bed.
Muziek vandaag: The Diary (cd1 The Gentle) (The Gentle Storm), Wolflight (Steve Hackett), Upojenie (Pat Metheny & Anna Maria Jopek)

–

Maandag 6 april: Tweede Paasdag
Om negen uur ga ik uit bed. De Zoon is al weg; die werkt op Tweede Paasdag gewoon! Zo halverwege de ochtend wandel ik naar buiten voor mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. En dat terwijl het maandag is.

De Zoon is op tijd thuis voor de tweede paasbrunch. Ik maak bacon ’n eggs en erbij komt paasbrood en allerlei andere lekkere meuk. In de middag lopen De Vrouw en ik een rondje door het park naar een supermarkt on postzegels te kopen. Het is wat druilerig, maar prettig om een uurtje buiten te zijn. Thuis gooi ik de uitnodigingen voor 9 en 10 mei op de post. Over een dag of drie de digitale versie. Eind van de middag braad ik een fricandeaurollade en maak ik salade van komkommer, bosui, radijs en tomaten. De Vrouw snijdt fruit voor bij het toetje en ik zet crème brûlée in de grill. Na de dis gaan De Zoon en ik hardlopen: tien minuten en dan nog eens vijf. Goh. Het lukt me nog ook! Een ijstoetje hoef ik niet meer en na wat lezen en luisteren lig ik opvallend vroeg in bed. Het gaat, maar ik moet/wil niet te veel aan de kop. Vanmorgen onder het wandelen schoot me heel even de gedachte te binnen: Wat heeft het allemaal voor zin; is dit alles?Maar daar wil ik me niet meer aan overgeven. Het gaat en daarmee uit.
Muziek vandaag: Beacons Of Ancestorship (Tortoise), Classical Variations (Rick Wakeman), Refugees Of The Heart (Steve Winwood), Cover Version (Steven Wilson), Sacrament (White Willow), Nursery Cryme (Genesis), A Life Within A Day (Squackett), The Long Road (Martin Orford), Metheny/Mehldau (Pat Metheny & Brad Mehldau)

–

Zondag 5 april: Eerste Paasdag
Half tien gewassen en gestreken beneden. De was, de vaatwas, de plee, noem maar op. Buiten is het mooi weer, maar ik besluit het gebruikelijke zondagmorgenrondje morgen te maken. Als De Vrouw beneden is, maken we de kaarten af. We brunchen met paasstol, warme broodjes, kaas en eieren. Vanaf twee uur komen mijn Vader, Broer en Zus (de laatste met aanhang) binnen voor een paashapje en -drankje. Het is rustig en aangenaam. Om zes uur is het nog aangenamer: dan is iedereen ook weer weg. Veel eten hoeven we niet meer; we vullen de hapjes af en toe bij. In de keuken luister ik en lees ik in The show that never ends… encore (Forrester, Hanson & Askew).
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), The New Gospels (Rick Wakeman), The Ghosts Of Prypiat (Steve Rothery), New World (Dave Kerzner), The Way Up (Pat Metheny Group)

–

Zaterdag 4 april:
Na veel niet maar soms ook wel slapen, ga ik om kwart voor negen uit bed. Koffie, de was, een krant, enzovoorts. Dan op de fiets voor twee rondjes boodschappen. We lunchen laat. Daarna gaan De Zoon en ik nog wat meer boodschappen doen en aansluitend begin ik aan het eten. Tussendoor maken we de officiële uitnodigingskaart voor 9 en 10 mei. Het wordt mooi. De bamisoep is als vanouds. Het is laat als alles opgeruimd is en ik kan lezen en luisteren.
Muziek vandaag: A Lazarus Taxon (Tortoise), Live in Stollwerck – Let’s Move To Cologne The City Of Tiny Lights (Pierre-Jean Gaucher), Symphonic (Yes), Tresspass (Genesis), The Best Of The Worst (The Magnificent Seven), Wolflight (Steve Hackett)

Vrijdag 3 april:
Ik heb de wekker twee uur later dan anders gezet. Om kwart voor tien kom ik op de werkplek aan. Het is er heerlijk stil en ik kan er veel doen. Eind van de middag heb ik een telefonische afspraak met de jater. Op zich gaat het goed tijdens het afbouwen; ik voel me bij vlagen wel lusteloos en ik hen niet zo veel zin in van alles, maar ik wil geen terugval en doe mijn best op de ingezette weg verder te gaan. Bijwerkingen zijn nog steeds aan de orde; dunne poep is al anderhalve week wel minder. Jater adviseert volgende stap in het afbouwen van sertraline te doen. Gaan we doen en tot volgende week. Na een zestal uren werken ga ik weer naar huis. Onderweg koop ik Wolflight (Steve Hackett). Marja is even op bezoek. Een uurtje later eten we pizza’s. Ik ben verschrikkelijk moe, maar nog weer een uurtje later lopen De Zoon en ik toch onze twee keer zeven minuten. Het gaat lekker! Weer thuis lees en luister ik. Hang on to a dream lees ik uit en dan is het elf uur.
Muziek vandaag: Wolflight (Steve Hackett), Live in Rome (Steve Rothery Band)

–

Donderdag 2 april:
Vanmorgen op tijd bij de bushalte, maar is de bus meer dan twintig minuten te laat. Dat betekent dat ik ook later op de werkplek ben. Vervelend, maar het is niet anders. Ik compenseer het door weer veel te doen en af te handelen. Tussen de middag is er voor een moment even geen regen, hagel of sneeuw, maar ik heb (lees: neem) niet de gelegenheid om een rondje te wandelen. Om zes uur weer thuis. De Vrouw zet shoarma op tafel met broodjes, de groenteprak van gisteren, en een salade van wortel, tomaat en Turkse schapenkaas. Ik lees nog wat. Om half negen stappen we op de fiets. Lex was gisteren jarig en viert dit vanavond in het aloude café door een concertje te geven met Otis Blues. Altijd leuk. Zowaar, het geluid valt mee. Toch ben ik na een uurtje al erg moe. Ik houd het vol. Pas om kwart voor een zijn we thuis. Ik ga gelijk naar bed.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 1 april:
In tegenstelling tot wat ik overal heb lopen verkondigen – dat ik, omdat ik afgelopen weekend een uur minder weekend heb gehad omdat de klok een uur vooruit ging, vandaag een uur later zou beginnen -, gaat de wekker gewoon om de vaste tijd. Alles voorspoedig en ik ben zelfs zeer vroeg op de werkplek. Vandaag ook weer van alles, inclusief een klus in een andere locatie. Er komt nog veel meer aan. Leuk, zeer divers en gevarieerd, interessant, mooi. Toch ben ik bang dat ik het overzicht kwijt raak. Af en toe maar eens rust nemen en me goed concentreren door me af te zonderen in een kleine werkkamer. Geen pauze vandaag. Om zes uur thuis. Eten maken: een groentepruttelpot van ui, broccoli, wortel en aardpeer met de kerriesaus van gisteren. Ernaast braad ik varkenshazen en serveer ik de beroemde bootjes van witlof, rode paprika en blauwe kaas. Om acht uur is het op en opgeruimd. Buiten is het net even droog, dus kunnen De Zoon en ik twee keer zeven minuten hardlopen. Wederom gaat dat zonder problemen. Thuis kan ik nog heel even iets lezen zonder te luisteren.
Muziek vandaag: The Diary (The Gentle Storm)

–

Dinsdag 31 maart:
Nou, van slapen komt niet zo heel veel. Ik ben vaak en lang wakker. Toch sta ik goed op. Het stormt. Er ligt een boom dwars over de weg, vandaar dat ik later op de werkplek ben. Daar is veel te doen, maar geen spektakel. Eind van de middag geef ik een instructie in een locatie elders en dat is altijd mooi om te doen. Om zes uur ben ik thuis. De Vrouw serveert gehaktballen met broccoli, kerriesaus en wortelsalade. Dan heb ik nog ruim de tijd om te lezen en te luisteren.
Muziek vandaag: Time Machine – Live in Cleveland 2011 (Rush)

–

Maandag 30 maart:
Niet heel goed geslapen. Hopelijk gaat dat beter als ik andere medicijnen heb. Vroeg op, maar de bus is laat. Op de werkplek valt het me mee met de drukte, dus kan ik veel doen. Tussen de middag even een rondje buiten.

Aan het begin van de middag heb ik telefonisch contact met de huisarts. Ik leg de situatie voor en we spreken af dat ik de brief van de MDL-arts onderschep en het onderzoek tot nader order uitstel. En om zes uur ben ik thuis. Eten maken: een lasagne van gehakt, tomaten en ui met courgette als lasagnebladen. Ernaast salade van veldsla, komkommer, paprika en bosui. Plus verse ravioli gevuld met kaas. Om kwart voor acht zitten we aan tafel en eten we alles op. Het is al bijna helemaal donker als De Zoon en ik gaan hardlopen: twee keer zeven minuten met twee minuten pauze tussendoor. En het gaat me wonderwel gemakkelijk af. Tuurlijk ben ik moe, maar dat is snel voorbij. Nog iets lezen en luisteren en op tijd proberen te slapen. Het was een boven verwachting goede dag. In mijn hoofd is het rustig en ik kan en wil op dezelfde voet als hiervoor verder.
Muziek vandaag: With Us Until You’re Dead (Archive), Rei Momo (David Byrne), It’s All Around You (Tortoise)

–

Zondag 29 maart:
Ik ben om negen uur wakker en uit bed. Gisterenavond de wekker al een uur naar voren gezet, vandaar. Koffie, was vouwen, lezen. Dan mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Nog meer koffie en ik lees Kaylans uiterst vermakelijke boek uit. Dan de zondagbrunch. Ik voel weer druk op mijn hoofd, soms steken die pijnlijk zijn. Ik wil me niet laten meeslepen door een tegenvaller, maar juist doorgaan op de ingeslagen weg naar herstel. Wil me niet moedeloos opstellen, maar het vooruitzicht op medicatie afbouwen en andere weer opstarten, met alle mogelijke bijwerkingen van dien, is niet echt bemoedigend. Nou ja. Het regent nogal heftig, dus niet hardlopen, maar na de huishoudelijke klusjes de foto’s van vorig weekend op de webstek zetten, lezen in Hang on to a dream – The story of The Nice (Martyn Hanson) en de pruttelpot van vanavond maken: een tajine van klapstuk, ras-el-hanout, ui, peper, knoflook, courgette en bouillon. Bijgerecht is schorseneren in kaassaus en bietensalade met ei en dille. Na het eten ben ik weer moe. Lezen en luisteren dus. Tot het bijna tien uur is.
Muziek vandaag: When Loud Wheather Buffeted Naoshima (David Sylvian), Hommage à Piazolla (Gidon Kremer), Gávcci Jahkejuogu (Mari Boine), Point Of Order (Bill Laswell), Radioaxiom – A Dub Transmisssion (Jah Wobble & Bill Laswell), Dress To Dig (Hell’s Kitchen), 2646+COMFORTZONE (Beardfish), One Quiet Night ( Pat Metheny)

–

Zaterdag 28 maart:
Kwart over acht ben ik echt wakker en moet ik eruit. Douche, was, vaatwas, krant, koffie. Dan een rondje boodschappen. De bioshop, markt, twee supermarkten en de Turkse winkel. Thuis koffie en lunch. Er is druk op mijn hoofd en ik voel me wat opgejaagd. Ik lees. Eind van de middag is het even droog en fietsen De Vrouw en ik naar Zwager en Schoonzus om afscheid te nemen van zijn Schoonmoeder. Neef groeit goed en laat van zich horen. Half zeven liggen thuis de kipvleugels in de grill. Ik maak er een fikse salade bij. Na het eten is het weer flink nat buiten, dus stellen we het hardlopen uit. Ik zie journaal en lees aansluitend.
Muziek vandaag: Discretion (Fripp & Travis), Voyagers (Steve Howe & Paul Sutin), Kong’s Revenge (Inventionis Mater), Let’s Drink Some Tea (The Muffin Men), Hidden (Jungle By Night), New World (Dave Kerzner)

Vrijdag 27 maart:
Nu gaat de wekker om zeven uur. Vreemde week. Twee uur later zitten De Vrouw en ik bij de loog en de jater. Het gaat redelijk goed met mij; er is steeds meer ruimte om zaken op te pakken en mijn stemming blijft onder controle. Medicatie doet z’n werk, maar ik doe zelf ook veel. Probleem alleen zijn de bijwerkingen (slecht slapen, ’s nachts zwaar transpireren, diarree, seksueel). Advies van de jater: stoppen en een ander middel beginnen. Welnu, dat gaan we doen. Ik ga de sertraline stapsgewijs afbouwen. Wekelijks zal ik telefonisch contact hebben met de jater om te bekijken hoe de afbouw en de opbouw zal gaan verlopen. De behandeling bij de loog sluiten we af. Dag, Bram. Mijn dank is groot. Om kwart voor twaalf ben ik op de werkplek en om half zeven ben ik weer thuis. Moe. Zeer moe. Even denk ik dat het niet goed gaat, maar het gaat goed. De Vrouw heeft rabarbersap gemaakt, uiensoep gekookt, kaasbroodjes opgewarmd en lamsbiefstuk gebakken. Veel eet ik niet, maar het smaakt zeer goed. Ik lees nog wat en zo rond acht uur is er bezoek. Esther en Nico komen een avond bijkletsen en het is prettig en gezellig. Ik kan om half twaalf naar bed.
Muziek vandaag: geen.

–

Donderdag 26 maart:
Barst. Ik had de wekker gezet op half zes. Die ging nog af ook en ik deed nog heel even mijn ogen dicht. Nu ik ze weer open, is het kwart over zes. Te laat, dus. Gelukkig ben ik flexibel en kan ik wat schuiven met werktijd. Ik ben een half uurtje later op de werkplek en ga aan de slag. Er is weer veel te doen en weinig te beleven. Tussendoor loop ik een rondje buiten.

Half zeven thuis. De Vrouw heeft het eten klaar: zalmvissticks, sla en een schotel van chorizo, ui, peper, paprika en linzen. De Zoon vertelt over zijn ochtend in het Leo Kannerhuis; het is hem meegevallen en de behandeling/training gaat van start. Na de afwas lees en luister ik. Ik ben moe, merk ik. Zeer moe.
Muziek vandaag: Standards (Tortoise), Speaking Of Now (Pat Metheny Group)

–

Woensdag 25 maart:
Au, het is half zes. Opstaan, dus. En alweer niet erg. Op het werk haal ik de schade van de afgelopen dagen in. Veel weet ik te regelen en veel andere lijnen zet ik uit. Fijn. Echte pauze tussendoor komt er niet van, maar dat is niet erg. Zes uur weer thuis. Eten maken: de ovenhap van rode biet, rode ui, peer en witloof, met een salade van romasla, bosui, tomaat en komkommer, plus hamburger. Na opruimen is het tijd voor een kwartiertje 5-5-3 en ten slotte nog iets lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Fall In Love With The World (United Progressive Fraternity), Syndistruction (The Syn), A map Of The World (Pat Metheny)

–

Dinsdag 24 maart:
Pas half zeven gaat de wekker. Vanmorgen stappen we bij De Zoon in de auto. We hebben een tweede gesprek bij het Leo Kannerhuis. De training die De Zoon graag wil volgen, gaat niet door vanwege te weinig aanmeldingen, maar er is nu mogelijkheid om in een kleiner groepje en met meer individuele aanpak iets soortgelijks te doen. We zijn benieuwd. Het gesprek is goed en De Zoon gaat donderdagmorgen starten. Om elf uur zijn we weer thuis. Even wat koffie en dan ga ik aan de slag. Vandaag werk ik thuis. Ik handel allerlei mail af en werk een verslag of twee uit. Tussendoor belt de huisarts met de uitslag van de bloedtest: alles is goed, alleen is er een allergie voor honden (goh). Het betekent dat ik word doorverwezen naar maag-darm-leverarts en er dus een endoscopie aan zit te komen. Au. Om half vier ben ik in DokZuid, voor het afscheid van een gedragskundige met wie ik veel heb samengewerkt. Als ik om half zes thuis kom, bewerk ik eerst de foto’s en vervolgens ga ik eten koken: een tajine van kip met currykruiden, knoflook, ui, peper, paprika, courgette en postelein, met daarnaast een salade van romasla, bosui, komkommer, tomaat en Turkse schapenkaas. Om half acht aan tafel en dan happen we alles weg. Na het eten doe ik het rustig aan. Precies: lezen en luisteren.
Muziek vandaag: In The Orbit Of Ra (Sun Ra and his Arkestra), TNT (Tortoise), Jim Hall & Pat Metheny (Jim Hall & Pat Metheny)

–

Maandag 23 maart:
Zo. Dit slaapt stukken beter. Na negen uur ben ik uit bed. Eerst maar eens koffie en de huishoudelijke dingen. Eind van de ochtend zoek ik alle paperassen voor de belastingaangifte bijeen en dat kost me nog geen uurtje en dan heb ik al het papierwerk van afgelopen jaar nog gesorteerd en gearchiveerd ook! We lunchen samen; De Vrouw is vandaag ook thuis. Ik begin met het sorteren en bewerken van de foto’s. Om half drie zitten we op de fiets. Mannetje Frits helpt ons in nog geen half uurtje de belastingaangifte te doen. Op de terugweg doen we een supermarkt en de Turkse winkel aan. Thuis lees ik de PROG uit en begin ik in Shell shocked – My life with the Turtles, Flo & Eddie, Frank Zappa, etc … (Howard Kaylan). Ik maak eten: stoemp van bataat met spek en andijvie, met daarnaast verse worst en een salade van romasla, komkommer, kiemen, paprika, bosui en rode rettich. Zeer goed. Na de dis gaan De Zoon en ik hardlopen. Deze week doen we nog een keer het 5-5-3 schema. Het kost moeite maar het lukt. Erna zie ik journaal en aansluitend bewerk ik alle foto’s. Morgen nog een laatste schifting en naamgeving. Vanaf tien uur lees en luister ik nog een uurtje.
Muziek vandaag: Kong’s Revenge (Inventionis Mater), Black Water (Bonnen), The Endless River (Pink Floyd), The Hobbit: An Unexpected Journey (original sound track), Storytone (Neil Young), … And I’ll Scratch Yours (various artists – play songs by Peter Gabriel), Visions (Gandalf), Hand.Cannot.Erase. (Steven Wilson) (op de hoofdtelefoon – wauw!), Imaginary Day (Pat Metheny Group)

–

Zondag 22 maart: van Corby (UK) naar huis
De wekker gaat rond half negen. Bij de ontbijttafel is het wat rustiger dan gisteren. We spreken Paul, James en Steve. Als we de koffers hebben gepakt, wachten we beneden in de lobby met Petter en Dagmar. De taxi is er en we nemen afscheid van alles en iedereen. Op het station treffen we Ian en Andrew. We bedanken hen voor de organisatie van een superweekend en dan stappen we de trein naar London in. Een uurtje later zijn we op luchthaven Luton en zonder problemen komen de veiligheidscontrole door. We kopen broodjes en wat te drinken. Het vliegtuig gaat om half vier en om iets over zes zitten we in de trein naar Amersfoort. Daar moeten we lang wachten op een overstap en het is al kwart voor acht als De Zoon verschijnt in het grillrestaurant op het Stationsplein in Apeldoorn. Er is shoarma en köfte en water. Nog weer een uurtje later zijn we thuis. De koffer pak ik uit, de was gaat aan en de rust is weer terug. Elf uur slaat de vermoeidheid zeer toe.
Muziek vandaag: Let’s Have Some Tea (The Muffin Men)

–

Zaterdag 21 maart: Moo-ah festival (2)
Geen wekker gezet. Om kwart voor tien zitten we aan het ontbijt. Het is zoeken naar een plekje en het voer is niet zo spectaculair was we hadden verwacht, maar we doen ons desondanks tegoed aan bacon and eggs en aan minimuffinz gevuld met blauwe bessen of de chocovariant. En dan? Gewoon weer terug naar bed. Om een uur zijn we beneden in de lobby. Steve en Suzan nemen ons mee naar een zaaltje en daar vindt een korte ceremonie plaats. Zij beloven trouw aan elkaar en wij heffen het glas daarop. Voorts trakteren ze bij de buren op een lunch. Ik hap een lichte pannini weg, maar niet voordat Giles en ik door Steffan enkele foto’s hebben laten maken die we gaan gebruiken voor de formele uitnodiging van ons verjaardagsfeest op 9 en 10 mei aanstaande. Eind van de middag wandelen we langs de Rockingham Road naar The Raven. Het programma loopt wat uit omdat er wat problemen zijn met de soundcheck. Niet erg. We vermaken ons. En dan zijn ze daar: The Muffin Men. Allemensen, als we dezelfde set en kwaliteit in mei ook krijgen, dan hoor je mij niet meer. Het is strak, speels, stevig en gewoon geweldig. Beetje dom dat de organisatie de beste band aan het begin van de avond neerzet. In de pauze ontmoeten we Tony en Kay en het is fijn om wat bij te praten. Bij de stand van G&S koop ik Kong’s Revenge (Inventionis Mater), Let’s Have Some Tea (The Muffin Men) en het boek Freak Out! My life with Frank Zappa (Pauline Beltcher). Het String Trash Project is een rustpuntje en klinkt al heel veel beter dan we tijdens Zappanale van ze hebben gehoord. Evil Dick & The Band Members mogen veel te kort spelen; hun Zappa- en Crimsonesque muziek ligt duidelijk niet zo heel goed bij de meeste bezoekers, maar ik vind het zeer vermakelijk. Dat kan ik niet zeggen van Zappatika, ook al spelen Jeff Hollie en Ike Willis mee. Het geluidsniveau is zo hard dat het ondraaglijk word. Al snel vluchten we de zaal uit. In de hal is het niet veel beter, dus gaan we. Een taxi brengt ons terug naar het hotel. Inmiddels is het half een geweest. Morgen op tijd op, dus bedtijd.
Muziek vandaag: The Muffin Men, String Trash Ensemble, Evil Dick & The Band Members, Zappatika (with Ike Willis & Jeff Hollie)

Vrijdag 20 maart: Moo-ah! festival
Vroeg op, dus. De wekker gaat nog voor half vijf. Vandaag gaan we de zonsverduistering van dichterbij bekijken, vandaar. De Zoon zet ons rond half zeven af bij het station. We nemen de trein en zijn volgens dienstregeling om acht uur op Schiphol. Nog even een koffie, we komen zelfs de veiligheidskeuring door en dan is het grote wachten op het vliegtuig begonnen. We hebben vertraging en staan na half elf plaatselijke tijd pas op het station van London Southend. Stik, we kunnen onze aansluiting op stations St. Pancras wel vergeten. De treinrit naar London duurt bijna een uur, de Underground doet er tien minuten over en inderdaad, pas om kwart over twaalf staan we op St. Pancras. Een aardige meneer van de North Eastern Railways zorgt ervoor dat we in de trein van een uur later mogen zonder dat we nieuwe tickets hoeven te kopen. We halen broodjes en gaan naar het perron. Daar ontmoeten we flambay/Christian en we reizen gedrieën door het zonnige Britse landschap naar Corby. Daar op het station ontdekken we dat Heiko, Martin en Fish/Ulli in dezelfde trein hebben gezeten. We nemen een taxi naar hotel Hampton. In de lobby treffen we een hele meute bekenden: Dave, Nicola, au3, Eelco, Eric, Jan, Sven, Leo, Steve, Susan, Petter, Dagmar en Paul. Onze kamer blijkt prima. Niet veel later gaat het per taxi naar The George, een pub enkele mijlen ver. Daar zijn Bengt, Clint, Sean, Danny, Steffen en Giles. En helemaal uit de USA: Pete! Allemensen, wat een pret om iedereen weer te zien. We bestellen avondeten en ik heb een rumpsteak die goed smaakt. Het is al donker als we taxi’s nemen naar The Raven, de plek waar het allemaal gaat gebeuren. Daar is er weerzien met Eric, met organisatoren Ian en Andrew en met allerlei bekend-van-gezichten. Voorts is er een ontmoeting met James en muziek in The Raven Hall. Het begint met Acton Zappa, een uitstekend beginbandje. Niet perfect, maar zeer vermakelijk. Goede bassist, wel. Na de pauze krijgen we Inventionis Mater. Zeer indrukwekkende vertolkingen van het Zappawerk door twee jonge Italiaanse muzikanten op klarinet en klassieke gitaar. Bij vlagen verstild, bij andere vlagen virtuoos. Kippenvel! In de volgende pauze koop ik bij de stand van G&S toch maar het boek Shell Shocked – My life with The Turtles, Frank Zappa, Flo & Eddie, etc … (Howard Kaylan). En dan: The Zappatistas. John Etheridge en Annie Whitehead zijn in prima vorm en hun suites van instrumentale Zappa gaan er zeer goed in. En dan te bedenken dat ze maar eens in de twee jaar samen spelen. Als het afgelopen is, is het afgelopen. We nemen een cab naar het hotel. Daar nog even iets drinken en dan is het écht afgelopen. Het is bijna twee uur, dat ook nog ‘s.
Muziek vandaag: Acton Zappa, Inventionis Mater, The Zappatistas

–

Donderdag 19 maart:
En weer vroeg op. alles oké. Alles voorspoedig. Zelfs op het werk. Ik heb een gesprek met mijn coach. Mooi. De komende tijd ga ik kijken naar wat er zoal gevraagd en geboden wordt bij vacatures (online) die mij interessant lijken, zodat ik weet wat ik nog zou moeten ondernemen om helemaal vaardig te zijn. Ook ga ik nog dieper puzzelen op hoe ik collega’s ga vertellen wanneer het voor mij te veel is en ik druk ga ervaren. Daarnaast: dat ik een perfectionist ben, zaken liever zelf regel zodat ik zeker weet dat het goed komt, soms klussen niet doe en daarover een schuldgevoel heb – ik moet mijzelf ervan bewust zijn dat dit komt door opvoeding en verleden, door het idee dat ik ooit heb meegekregen: Ik kan niets, ik weet niets, ik ben niets. Als ik het idee/gevoel krijg, hoef ik er maar aan te denken waar het vandaan komt en dan: grinniken. (Na een hele zwik complimenten onlangs, dacht ik plots: Zou het echt zo zijn? Zou ik echt goed zijn?) Tussen de middag loop ik een rondje door het bos.

De Vrouw mailt tussendoor: Bas, Willem en ik hebben tijdens het evenement Cultuur bij je Buur op zaterdag 18 april drie optredens op twee verschillende locaties en op zondag 19 drie optredens op een locatie. Het gaat goed! Vandaag gaat het ook goed. Ik doe veel en krijg veel af en wat ik niet afkrijg, ga ik dinsdag thuis zitten doen. Over thuis gesproken: om zes uur ben ik daar. Er staat al snel eten op tafel: de risotto van gisteren, fricandeau en een schotel van garnalen, spitskool en roomkaassaus. Na de maaltijd pak ik een koffer in en leg ik nog van alles klaar voor de komende dagen. Het journaal, nog iets lezen en luisteren en dan op tijd naar bed. Morgen vroeg op.
Muziek vandaag: Beyond The Missoury Sky (Charlie Haden & Pat Metheny)

–

Woensdag 18 maart:
Een uur later dan normaal gaat de wekker. Om acht uur steekt een mevrouw een naald in mijn linkerarm en vijf minuten later sta ik bij de bushalte te wachten. Het bloedprikken is weer gebeurd. Een uurtje later loop ik de werkplek op. Een lekker bijzondere dag. Veel overleg, ook wat zeer plotseling. Er blijft dus ook nog wat liggen. Dat is niet erg; veel kan morgen ook nog. Ik ben op de gebruikelijke zes uur thuis. Eerst maar eens stemmen. Dan eten maken: dikke saus van gehakt, ui, peper, postelein en tomaten; risotto koken en een salade monteren van komkommer, schapenkaas, rozijnen en paprika. De Vrouw komt thuis en we eten het op. Hapslikweg. En ja hoor, we gaan ook weer ons rondje hardlopen. Gelukkig is het donker, dus niemand ziet dat we aan het hardlopen zijn. Dat zal nog wel anders worden. Weer thuis kan ik nog ietsjes lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Fall In Love With The World (United Progressive Fraternity), Live in Leeds (Zappatistas), Quartet (Pat Metheny Group)
En … de krant weer gehaald:

–

Dinsdag 17 maart:
Welnu. Zal ik ’s zeggen dat ik niet zo goed heb geslapen? Ik heb niet zo goed geslapen. Toch ben ik vroeg en opgewekt wakker, plus op het werk voldoende scherp en alert. Ik lig mooi op schema. Om half twee zit ik al in de bus naar Apeldoorn. Ik mag jurylid zijn en meehelpen schilderijen te selecteren voor de Special Arts Award. De werken zijn gemaakt door mensen met NAH en de klus vindt plaats in DokZuid. Er zitten mooie stukken tussen. Om kwart over vijf zit op de fiets om een nieuwe voorraad medicijnen bij de apotheek op te halen. De Vrouw heeft eten gemaakt: een stoemp van aardappel en doperwten, net shoarma en salade ernaast. Na de dis is er tijd en gelegenheid om de foto’s van vanmiddag te bewerken en her en der te plaatsen. Dan kan ik zo rond acht uur nog even zitten en lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Conflict And Dreams (Cairo), Millions Now Living Will Never Die (Tortoise)

–

Maandag 16 maart:
Niet zo heel goed geslapen. Veel wakker geweest. Overdag gaat het goed. Op het werk is veel te doen en ik kan alles in goede orde afkrijgen. Geen pauze, omdat ik wat overleg heb. Ik heb telefonisch contact met de huisarts. In mijn poep is niets vreemds gevonden aan bacteriën en parasieten. Daarom nu bloed gaan prikken en als daar dan weer niets uitkomt, dan mag ik opnieuw een inwendig darmonderzoek ondergaan. (Getver.) Ook de psych maar eens gebeld, waar of het herhaalrecept van mijn medicatie blijft. Het was nog niet naar de apotheek doorgestuurd, maar dat gaat vandaag of morgen wel gebeuren. Ik hoop het, want uiterlijk donderdag moet ik die zooi hebben. Om zes uur ben ik thuis. De Vrouw heeft het eten klaar. Het laatste beetje pompoensoep gaat op en er is een roerbakschotel van chorizo, ui, paprika, kastanjechampignons en spitskool. Ernaast komkommer en mango. Als het op en opgeruimd is, gaan De Zoon en ik hardlopen. Twee keer vijf minuten en een keer drie minuten, afgewisseld met twee keer een minuut pauze. En het gaat me weer goed af! De eerste vijf minuten zijn weer lastig, maar daarna vlotjes en redelijk soepel en gemakkelijk. Na de douche zien we journaal en vervolgens lees en luister ik in alle rust tot het half tien is geweest.
Muziek vandaag: We Live Here (Pat Metheny Group)

–

Zondag 15 maart:
Half tien ben ik beneden. Tja, eerst maar eens de gebruikelijke zondagmorgendingen. Nee, gebruikelijk is het niet. De was is al klaar; hooguit zit er veel spul in de vaatwasser. Eind van de ochtend maak ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal.

Weer thuis weer koffie. De Vrouw maakt bacon ’n eggs en ik zet de rest van de brunch klaar. Nog wat huishoudelijke dingetjes en ik kan Special Deluxe (Neil Young) uitlezen en beginnen in de PROG. Ondertussen pruttelt de pruttelpot: rundvlees, ui, knoflook, peper, ras_el-hanout en bouillon. Later gaat er nog wortelpeterselie en gedroogde abrikoos bij in. Erbij een salade van komkommer, tomaat, olijven en kiemen. De pruttelpot smaakt goed. De rest ook. De verdere avond kan ik luisteren en lezen.
Muziek vandaag: Uncommon Deities (David Sylvian, Jan Bang, Erik Honore, Sidsel Endresen, Arve Henriksen), 1492 (Vangelis), Live Blood (Peter Gabriel), The Ghosts Of Prypiat (Steve Rothery), Hand.Cannot.Erase. (Steven Wilson), Cairo (Cairo), Whitewater (California Guitar Trio), het plaatje dat met de PROG meekwam, I Can See Your House From Here (Pat Metheny & John Scofield)

–

Zaterdag 14 maart:
Tja, eerst maar eens de gebruikelijke zaterdagmorgendingen. Zo ben ik redelijk op tijd bij de biowinkel, supermarkt en Turkse winkel. Na de lunch is het rustig. Ik bewerk de foto’s van vorig weekend en plaats ze op de webstek. Ook zijn er wat schoonmaakwerkzaamheden en kan ik iets lezen. Ik maak het avondeten: de soep van gisteren en erbij bak ik tartaartjes en heb ik een sla gemonteerd van komkommer, tomaat, rode ui en Turkse schapenkaas. Om half acht struinen Emile en Cynthia binnen, gevolgd door Plonia, hidihi, Auke, Marja en Robert. De Vrouw doet haar verjaardag nog eens dun over met de mensen die voor haar belangrijk zijn. Het wordt een genoeglijke avond met veel plezier en uitwisseling. Vanaf een uur of elf merk ik dat ik moe word, maar ik houd het vol. Als het bezoek is vertrokken, ruimen we het meeste op en uiteindelijk is het kwart voor twee als ik in bed lig.
Muziek vandaag: Concerts – Bregenz en Dark Intervals (Keith Jarrett), Remixed (Mari Boine), Benja (Amsterdam Klezmer Band), Pale Communion (Opeth), Milonga Tango (Melingo)

Zaterdag 7 maart 2015:

Zondag 8 maart:

Hieronder de fotootjes van ’s morgens 6 maart (gemaakt door E).
Fotootjes van ’s middags zijn er helaas niet. Ook niet van zaterdagavond 14 maart.