Iedereen trouwt maar. Een paar weken geleden trad een van de grootste liefdes van mijn leven in het huwelijk met een vent die ik niet ken. (Allahmachtig, wat zag ze er schitterend uit!) Ze woont al een paar jaar met die klootzak samen. Acht dagen terug trouwde mijn goede vriend Bril. Voor de tweede keer. Voor de tweede keer met iemand anders. Voor zijn nieuwe vrouw is het ook al haar tweede huwelijk. Toe maar. Iedereen trouwt maar. Iedereen scheidt trouwens ook maar.
The Cat’s Fiddle played the ‘Sam’ once more!
The Cat’s Fiddle is:
Martin van Delden: bass
Naomi van Tol: vocals, sax & percussion
Bert Smits: violin, mandolin, guitar & vocals
Lex Kemper ‘Lexolo’: guitar, dobro, bouzouki & vocals
Youtube:
01 I wanna be loved by you – http://www.youtube.com/watch?v=AGUiUZXJYQM
02 Please Come Home – http://www.youtube.com/watch?v=c2NbEtiaLVk
03 Greek song about a cat (including a malfunctioning mandolin and a substitute violin that forgets the ending of the tune, but what the heck…) – http://www.youtube.com/watch?v=vRGiw0CFTIs
Goede vriendin Marja opende de Galerie ‘TAM’ (Tonkinson Art Masters) in Radio Kootwijk. Zij is de trotse galeriehoudster.
Verschillende leden van het kunstenaarscollectief presenteerden wat eigen werk. bazbo las een speciaal voor de gelegenheid bewerkt stuk voor, alsmede enkele andere eigen stukken. Zie onderin dit bericht.
Galerie TAM
Tonkinson Art Masters
Radioweg 1P
7348 BG Radio Kootwijk
Contact:
06-12394824
marjapetrus@gmail.com
bazbo’s voordrachten:
01 ‘Waar haal ik het toch vandaan?’
02 ‘De stoomtrein mag niet fluiten’
03 ‘Geen naam’
Voor de tekst van ‘Waar haal ik het toch vandaan?’, zie hieronder of klik op (‘meer lezen’)
Van Bas Langereis had ik nog nooit iets gelezen. Totdat ik zijn boek in handen kreeg en een paar stukjes las. Ik was vrijwel meteen verkocht.Bas heeft het vermogen om iets te beschrijven alsof ik er direct naast sta. Alsof ik door zijn ogen, neus en huid leef. Soms beschrijft hij een scène in zulke details dat ik vergeet dat het zich in een paar seconden voltrekt. En vaak trekt hij realistische situaties naar het absurde, waardoor ik hardop moet lachen of me soms pijnlijk bewust wordt van hoe belachelijk raar wij mensen met elkaar omgaan. Een geweldige spiegel die me steunt in de zoektocht van wakker worden en bewust worden.
Onlangs bezocht ik zijn boekpresentatie van Zelfmoord is een optie. Tot mijn grote vreugde blijkt Bas Langereis naast schrijven ook nog te kunnen voordragen. Het was me een groot genoegen zijn lezing uit eigen werk bij te wonen.
Ik verheug me op zijn volgende boek!
Mireille Mettes
8 september 2010
Ik ga verder met het voorlezen op het podium. Als ik klaar ben, ga ik nog wat te drinken halen bij de bar. Ze zit op een kruk met het ene been over het andere geslagen. Haar flesje cola staat op de toog. Ze drinkt eruit met een rietje. Ze moet haar rug buigen. Lurkend kijkt ze voor zich uit. Ik vind haar mooi en aandoenlijk en ik blijf even naar haar kijken en ik glimlach. Dan ziet ze mij. Ze lacht.
8-9-10!
Arie en Jolande trouwden in Gouda. Ik heb maar een paar plaatjes geschoten van de middag vóór de officiële plechtigheid:
En bazbo mocht spreken:
Anne en Cora vierden hun 25-jarig huwelijk op 5 september 2010. Allereerst een dagje Burger’s Zoo en daarna een etentje in een restaurant!
Watch my videos on Youtube! You’ll find links to them at the bottom of this post.
Youtube:
01 The Steel Breeze – Time (Pink Floyd) – http://www.youtube.com/watch?v=jAKfgT42hYg
02 The Steel Breeze – Shine On You Crazy Diamond – part one (Pink Floyd) – http://www.youtube.com/watch?v=8lCZI_KBgHo
03 Slagerij Van Kampen 1 – http://www.youtube.com/watch?v=PjOqm5w0-2Q
04 Slagerij van Kampen 2 – http://www.youtube.com/watch?v=t383y-gf5OU
“Kunt u het vinden?” vroeg een griet nog vóór ik ook maar één blik in het rond hadden kunnen smijten.
Ik bestelde het benodigde en voor ik het wist stond ik bij de kassa een fortuin van mijn bankrekening af te pinnen. Ondertussen had ik leuk zicht op de griet en haar gulle decolleté. Kijk, en daar waren ze: pukkels op haar tieten.
De bus zat stampvol. Ik wurmde me door de mensenmeute heen naar achteren. Vlakbij de achteruitgang was iets meer ruimte. Daar greep ik een stang. Ik keek eens om mij heen.
Naast mij stond een jongeman van een jaar of twintig. Hij had twee grote weekendtassen voor zich op de grond staan. Hij keek door de ramen van de deuren naar buiten. Plots klonk er gepiep uit zijn jaszak. Hij haalde een telefoon tevoorschijn en bracht die naar zijn oor. Met zeer luide stem nam hij op.