Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 22 maart:
Kwart over zes pas wakker en op. Ik loop een ronde hard door park en langs kanaal. Beetje moeizaam, maar niet erg. Koffie met De Vrouw. Half tien fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad rijden we naar het DRU Industriepark en daar bezoeken we het theater; Wirwar speelt er de voorstelling op 5 mei en we verkennen de zaal en de ruimten achter de schermen. Ook dit is een heel groot podium en een fikse zaal, dus dat wordt weer mooi. Na enen zijn we terug in Apeldoorn. Ik fiets terug en haal het groentepakket op. Thuis koffie en lunch. Erna naar Gigant. Daar spreken Aad en ik Fulco, die zondagmiddag te gast gaat zijn op De verjaardag van Anja. We vertellen over de voorstelling en hij doet ideeën op voor zijn bijdrage. Dat belooft wat. Half vijf thuis. Ik maak avondeten. Een stoemp van aardappel, knolselderij, pastinaak, veldsla en postelein. Ernaast een salade van bosui, bleekselderij, komkommer, kerstomaat en blauwe bes. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik kippendijfilet. De Zoon is er half zes. We eten alles op. Afwas en afval. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Homebrew 4 (Steve Howe), Lightwork (Devin Townsend), Departure Tapes (Giancarlo Erra)

–

Donderdag 21 maart:
Zeer volle dag vandaag op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Ook in de middag zeer vol. Half vijf gaan we met een tiental collega’s wat wanden van onze vijf kantoorkamers schilderen. Tussendoor is er pizza. Mooi om het samen te doen en het resultaat is nog goed ook. Acht uur is het echt klaar. Ik kan met een collega mee rijden naar het station. Iets na negen uur thuis. Heel even bijpraten en dan slapen, want zeer vermoeid.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 21 maart:
Half zes op. Ik loop een ronde hard langs de oude vertrouwde route. Het lukt redelijk. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Er is nog wel wat te doen, maar in de komende twee repetities komt dat allemaal goed. Thuis koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Erna lunch. Afwasje en huishoudelijks. We gaan naar het souterrain en hozen nog wat water. In de middag is Ineke er voor een klusje voor de VvE. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik warm het restant soep op, vul paprika’s met het restant van de bloemkoolcurry van maandag en monteer een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Pull Up Some Dust And Sit Down (Ry Cooder), What Heat (Bokanté + Metropole Orkest), Order Of Magnitude – Empath Live Volume 1 (Devin Townsend)

–

Dinsdag 19 maart:
Redelijk volle dag op de werkplek. Toch weet ik de rust te bewaren. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag ook redelijk vol. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een bietensoep die uitstekend is. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. We nemen de tekst opnieuw helemaal door en spelen dan het eerste deel van de laatste (en meest complexe) scène een paar keer. Dit vereist nog wel wat oefening, maar het gaat lukken. Tien uur thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 18 maart:
Op de werkplek allerlei in redelijke rust. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag ook nog wat werkzaamheden. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert rijst met gebakken kastanjechampignon en een Indiase stoof met bloemkool. Zeer smakelijk. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Motif – Volume 1 (Steve Howe), Strange Circles (Bokanté), het bonusplaatje dat mee kwam met Empath (Devin Townsend)

–

Zondag 17 maart:
Kwart voor zes wakker en even op. Koffie, webstek, allerlei. Dan terug in bed. Negen uur staan we op. Koffie met De Vrouw. We buigen ons over de vakantieplannen en reserveren treinen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. We gaan naar het souterrain en hozen weinig water weg. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal. Dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Discipline). Erna maak ik avondeten. Een goede bietenrisotto met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Er is nog een klein restant van de tofushoarma van gisteren en voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Het regent en dus besluiten we het tweede deel van het lichtjesfestival over te slaan. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: At First Light (Ralph Towner), Motif 2 (Steve Howe), Concert Program (Penguin Cafe Orchestra), I, Flathead – The Sings Of Kash Buk And The Klowns (Ry Cooder), Empath (Devin Townsend)

–

Zaterdag 16 maart:
Kwart voor zes op. Ik loop een ronde hard door park en langs het kanaal. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Ik loop nogmaals het centrum in en bezoek de boekhandel (voor een boekenweekoogst) en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er even na twaalven; we lopen opnieuw het centrum in en vinden een eetgelegenheid. De Zoon trakteert op lunch, nog ter gelegenheid van de verjaardag van De Vrouw. Erna wandel ik een klein rondje langs kanaal en door park. In de middag buigen we ons kort over vakantieplannen. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappel, paprika en rode ui in een braadslede in de oven. Op een bakplaat gaat geschaafde tofu met shoarmakruiden. Ernaast maak ik een knoflookyoghurtmayosaus en een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. We eten alles op. Afwas en huishoudelijks. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Chunga’s Revenge (Frank Zappa), The Catastrophist (Tortoise), het eerste plaatje uit de doos Live At The London Palladium 2023 (Rick Wakeman)

Lotgenoten,

Luid zingend betreed ik het herentoilet. Normaal gesproken fluit of zing ik pas als ik ga plassen, zodat je mijn geklater niet hoort, maar nu heb ik gewoon een ongelofelijk gave deun in de kop die er niet uit gaat. Get Rhythm van Johnny Cash en dan in de uitvoering van Ry Cooder uit 1987, die met de gierende slidegitaar, maar die hoor je niet in mijn zangpartij.
Ik werp de deur open en stuit op iemand die bij een van de wastafels bezig is.
‘Hoi,’ zeg ik, mijn ‘when you get the blues’ onderbrekend. ‘U hier?’
De persoon in kwestie draait zich naar mij om. Het is Agnes, een collega van het secretariaat en ze staat met haar mond vol schuim. ‘Ja,’ mummelt ze, ‘ik moet zo naar de mondhygiëniste en poets even mijn tanden.’
‘Moet ook gebeuren,’ zeg ik. Ik open een deur van een van de wc’s. Er zijn er drie. Twee met een pot en eentje met een urinoir. Die twee met de pot zijn bezet, dus ik pak het urinoir, ga naar binnen en sluit diezelfde deur achter mij.

Wacht.
Nee, ik ben niet verbaasd dat er een vrouw in de herentoiletruimte staat. Die staan er wel vaker, voornamelijk als ze de betreffende ruimte schoonmaken. Maar dat zijn andere vrouwen. Op de werkplek zijn nogal wat dames in de schoonmaak werkzaam die de Nederlandse taal niet goed machtig zijn. ‘Clean your desk?’ vraagt eentje altijd op maandagmorgen als ze mijn kantoor binnen komt. Ik antwoord altijd in het Nederlands, in de hoop dat ze er iets van oppikken. ‘Goedemorgen!’ kunnen ze al aardig zeggen.
Mijn werkplek bevindt zich overigens in een middelgroot kantoorgebouw. Daar zijn noodgedwongen gescheiden dames- en herentoiletten. Voor wie het per se weten wil: het betreft een organisatie die zich bezighoudt met zorg- en dienstverlening aan mensen met een beperking. In het kantoorgebouw zijn de ondersteunende diensten en is de directie gevestigd. Ik mag er van alles doen en heb er in de loop van de jaren een boel leuke collega’s leren kennen.
Agnes bijvoorbeeld. Dat is een hardwerkende en vrolijke vrouw. Ze moppert graag op het vele werk waarmee iedereen haar opzadelt, maar ze is niet te beroerd om wat dan ook voor je te doen, zo lang je het vriendelijk vraagt. En als je het vriendelijk vraagt, maakt ze altijd tijd voor een praatje. En er valt een heleboel met haar te lachen.
Dat ze nu hier in de ruimte van de herentoiletten staat, daar schrik ik niet van. In de zorgsector werken nu eenmaal heel veel vrouwen en ik ben wel wat gewend. Zo kom ik nog wel eens op een congres en daar is dan de rij bij de damestoiletten enorm, terwijl ik zo kan doorlopen; ik zeg dan dat de dames gerust gebruik kunnen maken van het herentoilet. Ik begrijp alle ophef over genderneutrale wc’s of over hoe iemand aangesproken zou willen worden niet zo. Ja, het is nieuw en anders en het is gewoon even wennen om het te hebben over zij of hij of hen of het of wat dan ook? Onderling zijn we allemaal verschillend maar als mens zijn we allemaal gelijk. Voor mij is het een kleine moeite om me aan te passen aan de nieuwe ontwikkelingen op gendergebied en ik begrijp het goed dat iemand graag gewaardeerd wilt zijn om wie je bent. We moeten er dan ook niet zo boos en verontwaardigd over doen en gewoon met elkaar in gesprek gaan, nieuwsgierig blijven naar elkaar. Onlangs kwam ik iemand op de werkvloer tegen die ik een tijdje niet had gezien en nu – voor mij plots – een jurk en naaldhakken droeg in plaats van een hanenkam en kaalgeschoren kop; ik vroeg wat ze prettig vond in ons gesprek met elkaar en ik merkte dat hoe meer ik uit belangstelling doorvroeg, hoe opener ze werd in haar antwoorden. Toen ik later aan een collega vertelde dat ik haar had ontmoet, vergiste ik me meerdere malen door het te hebben over hem en hoe anders hij er tegenwoordig uitziet. Je wilt trouwens niet weten hoe vaak mensen mij aanspreken met ‘mevrouw’ omdat ik lang grijs haar heb en ze mijn baard nog niet hebben gezien. Overigens: zelf vind ik het altijd prettig als mijn vrouw mij aanspreekt met: ‘God.’ Minder fijn is dat ze daarachteraan altijd zegt: ‘Hou toch op met je eeuwige gezeur.’
Al denkende hieraan ben ik ondertussen uitgeplast. Ik bedek de kwetsbare lichaamsdelen weer, spoel mijn afvalwater (zeik) weg en verlaat de kleine ruimte.

‘Ik vind het zo vreselijk, die mondhygiënist,’ vertelt Agnes, terwijl ze nog altijd volop bezig is met tandenpoetsen.
‘Ja?’ zeg ik. Ik hoop dat ik haar goed heb verstaan. Met haar mond vol. Ondertussen heb ik de kraan van de andere wastafel opengedraaid en reinig ik mijn handen zorgvuldig.
‘Och, dat ruwe gekrab en gekerf van dat mens.’
‘Hm, die van mij gebruikt een nogal ingenieus apparaat met een waterstraaltje. Daar voel je helemaal niets van.’ Ik werp een blik achter mij. De andere twee toiletdeuren zijn nog altijd gesloten en op slot.
‘De mijne is nog van het ouderwetse handwerk.’ Ze buigt voorover en laat een straal schuim in de wasbak vallen. ‘Die gaat tekeer!’
‘Ik benijd je niet,’ zeg ik, mijn handen drogend aan een papieren doekje. Zal ik haar vertellen dat ze zich niet bepaald in een genderneutrale ruimte bevindt?

Als ze net als ik altijd moet plassen na het tanden poetsen, dan ben ik wel benieuwd hoe ze dat straks dan doet boven het urinoir. Of zou ze een plastuit paraat hebben?
Ik heb echter geen tijd om dat af te wachten. Het werk wacht en ik ga snel naar mijn kamer om daar de sterren van de hemel te arbeiden.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, maart 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 15 maart:
Kwart voor zes op. Koffie. Webstek. Krant. Allerlei. Meer koffie. We ruimen administratie op en zoeken spullen bij elkaar. Dan naar het souterrain om water te hozen. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. We gaan naar het station en nemen een trein naar Deventer. Daar wandelen we een rondje en eind van de middag hebben we een afspraak bij de financieel adviseur om de belastingaangifte door te lopen. Alles in orde, al worden we weer niet rijk. Aansluitend lopen we opnieuw het centrum in en na een klein rondje zitten we aan een tafel in een Thais restaurant. Gebakken groente, curry en kokosijs. Kwart over acht zijn we terug in Apeldoorn en niet veel later thuis. Even ontspannen en dan slapen.
Muziek vandaag: Touch Of Time (Arve Henriksen | Harmen Fraanje), Off The Grid (Onipa), Beacons Of Ancestorship (Tortoise), A Map Of The World (Pat Metheny), Retsis Repus (Supersister Project), Ends (Giancarlo Erra)

–

Donderdag 14 maart:
Vroeg op de werkplek. Zon schijnt. Veel. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag nog veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van de bloemkoolsalade van gisteren en dit keer eten we alles op. Afwasje. Als het donker is, wandelen we het centrum in en bekijken we wat lichtinstallaties die her en der prijken ter gelegenheid van een jaarlijks lichtfestival in de stad. Er zitten een paar mooie dingen bij. Half tien zijn we terug. Even zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 13 maart:
Zes uur op. Koffie. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Thuis koffie en lunch met De Vrouw. Afwas en huishoudelijks. We gaan naar het souterrain en hozen weinig water. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Thuis maak ik avondeten: de inmiddels zeer gewaardeerde salade van bloemkool, paprika, kerstomaat, linzen, mango en sultana’s met knoflooktahindressing uit de oven. We eten er goed van en er is voldoende over voor morgen. Afwas en afval. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede en derde plaatje uit de doos A Lazarus Taxon (Tortoise), My Name Is Buddy (Ry Cooder), Homebrew 3 (Steve Howe)

–

Dinsdag 12 maart:
Alles wel. Opnieuw op tijd op de werkplek aan het werk. Van alles, maar niet zo veel als gisteren. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Verder van alles. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant van de spinaziestoemp van gisteren met salade ernaast. Afwasje. Dan naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. Een heel goede toneelrepetitie mag ik wel zeggen, ook al zijn we niet helemaal compleet. We rammen de tekst er nog eens goed in en ondertussen kunnen we vijfzesde van het stuk uit ons hoofd in hoge snelheid opdreunen. Ook spelen we nog een complexe scène uit. Tien uur thuis. Even bijpraten. Dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 11 maart:
Regen. Op tijd op de werkplek aan het werk. Veel. Tussen de middag wandel ik door bos en lichte regen. In de middag veel. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel, knolselderij, pastinaak en wilde spinazie. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Smakelijk. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Spectrum (Steve Howe), Archeology (Montparnasse Musique), het eerste plaatje uit de doos A Lazarus Taxon (Tortoise)

–

Zondag 10 maart:
Kwart over zes op. Bij vlagen geslapen. Ik loop een ronde hard door park en langs kanaal. Uitstekend. Thuis nog terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie. Meer koffie met De Vrouw. We bespreken onze korte stedentrip in juni en besluiten niet naar Nantes te gaan (treinreis heel duur), maar wel naar Rouen. Waarom naar Rouen? Geen idee. Lijkt leuk, plus de hogesnelheidstrein naar Parijs uitproberen. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Dan gaan we naar het souterrain en hozen weinig water. Ik wandel een klein rondje langs kanaal. Thuis is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met Duitsche vrienden (Polyrhythmists). Erna maak ik avondeten: een risotto met shiitake, paprika en zoete aanrdappel. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op, hetgeen de bedoeling was. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Gloaming 3 (The Gloaming), Chávez Ravine (Ry Cooder), It’s All Around You (Tortoise), Dead Magic (Anna von Hausswolff)

–

Zaterdag 9 maart: feestje
Zes uur wakker en op. Koffie en allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan nogmaals het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. Ik maak hummus en een rodelinzen-pompoensoep voor vanmiddag. We lunchen eenvoudig. Tegen drie uur druppelt het eerste bezoek binnen voor De Vrouw. Wat volgt is een genoeglijke middag met bijpraten, fijn voer en goede mensen. Na zevenen is iedereen ook weer vertrokken en in korte tijd hebben we alles opgeruimd. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: TNT (Tortoise), Standards (Tortoise), Can We Leave The Light On Longer? (Damian Wilson & Adam Wakeman), het derde en vierde plaatje (het tweede concert) uit de set Live At The London Palladium 2023 (Rick Wakeman)

–

Zakir Hussain

( 9 maart 1951 – 15 december 2024)

Meestertablaspeler.

–

Eugenie

27 maart 1959 – 20 november 2024

je blik, die lach, je klare taal
je spel, je betoog en je levensverhaal
je Madrileense weet hoe het hoort
tu sentido de la justicia
tu gran resiliencia
en nu dan voorgoed het laatste woord

tu siempre te quedas
casa? morada!

Bas
Apeldoorn, november 2024

–

Peter Sinfield

(27 december 1943 – 14 november 2024)

Droeg zijn unieke teksten bij aan albums van King Crimson, Emerson Lake & Palmer en PFM begin jaren zeventig en maakte in die tijd ook een schitterende soloplaat Still. Later schreef hij songs voor anderen.

–

Toumani Diabaté

(10 augustus 1965 – 19 juli 2024)

Malinese meester op de kora. Verbond de traditionele muziek uit Mali met andere culturen: jazz, blues, flamenco. Zijn album met het London Symphony Orchestra (Kôrôlén) is wonderschoon.

–

Tom Fowler

(10 juni 1951 – juni 2024)

Monsterbassist bij Frank Zappa (1973/1975) en heel veel anderen.

–

Ed Mann

(14 januari 1954 – 1 juni 2024)

Percussionist. Vooral bekend van zijn werk in de band van Frank Zappa (1977-1988).

–

Richard Tandy

(26 maart 1948 – 1 mei 2024)

Pianist, arrangeur. Vooral bekend vanwege zijn enorme bijdragen aan het Electric Light Orchestra.

–

–

Dave Owen

(? – 28 februari 2024)

Zappavriend.

–

Vrijdag 8 maart:
Vandaag vroeg op de werkplek. Eind van de ochtend overleg waar ik bij moet zijn, vandaar. Begin van de middag ga ik weer naar huis. Kwart over drie ben ik daar. We hozen water uit het souterrain. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet heel ingewikkeld: ui, paprika, rest bindsla, veldsla bakken, daar tomatenpuree en chilipoeder doorheen en ten slotte rode bonen en kikkererwten erbij en doorwarmen. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik blokjes kippendijfilet. Die Zoon is er overigens om half zes. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes (het eerste concert) uit het doosje Live At The London Palladium 2023 (Rick Wakeman), Chunga’s Revenge (Frank Zappa)

–
Donderdag 7 maart:
Redelijk geslapen weer. Op de werkplek van allerlei. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag ook van allerlei. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een mooie schotel van sugar snaps, edame, paprika, rode ui en gele rijst. Ernaast een salade. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas en afval. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Live At WOMAD (various artists), IANAI (IANAI)

–

Woensdag 6 maart: verjaardag van De Vrouw:
Pas om zeven uur wakker en op. Na ontbijtje loop ik een ronde hard door de dikke mist, moeizaam maar oké. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. We hebben nog enkele repetities te gaan voor de eerste van twee voorstellingen van Ik pas!; veel zit er nog aardig in en we perfectioneren enkele scènes. Thuis cadeaus. Dan wandelen we het centrum in en nuttigen een hap in een lunchroom. Na afloop gaan we in het souterrain nog wat water hozen. Krant. Eind van de middag maak ik een eenvoudig avondmaal. Ik warm het restant van de koolschotel van maandag op, bak omelet en voor De Vrouw een steak bavette. We eten alles op. Afwas en ander huishoudelijks. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Tresspass (Original Motion Picture Score) (Ry Cooder), Millions Now Living Will Never Die (Tortoise), The Likes Of Us (Big Big Train)

–

Dinsdag 5 maart:
Beter geslapen. Veel op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en regen. In de middag wat minder productief, want moe. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van bloemkool, knoflookroomkaas en spaghetti. We eten alles op. Afwasje. Dan door lichte regen op de fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. We zijn niet helemaal compleet, maar spelen het stuk tot op 80% door, voegen wat beweging toe en uiteindelijk is het een zeer goede avond. Half elf thuis. Even napraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 4 maart:
Niet zo heel goed geslapen. Op tijd op de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en zon. ’s Middags ook van alles. Goede dag, wel vermoeid. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel, witte kool, spitskool en kikkererwt met ernaast een salade van bosui, komkommer, koolrabi en paprika. We eten er fiks van. Afwasje. Krant. De Vrouw gaat op stap. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Likes Of Us (Big Big Train)

–

Zondag 3 maart:
Zes uur even op. Koffie en allerlei. Dan weer terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Dan gaan we naar het souterrain en hozen daar (niet veel) water weg. Ik wandel een klein rondje door de zon en langs het kanaal. Vier uur is er de luistersessie met de Duitsche vrienden; ik kies voor het concert Cloud About Mercury (David Torn, Mark Isham, Mick Karn, Bill Bruford). Na afloop maak ik avondeten: een risotto met kastanjechampignon, ui, wortel en aardpeer. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Er is nog een klein restant van de salade van gisteren. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Portraits – So Far Away, So Clear (Vangelis), Live At The NCH (The Gloaming), Can We Leave The Light On Longer? (Damian Wilson & Adam Wakeman), Johnny Handsome (Original Motion Picture Soundtrack), Elements (Steve Howe’s Remedy), Rio (Trevor Rabin)

–

Zaterdag 2 maart:
Zes uur. Ik loop een ronde hard door park en langs kanaal en het gaat zeer soepel en goed. Begin van de ochtend maak ik het gebruikelijke zaterdagochtendrondje langs slager en super. Thuis koffie. Minder gebruikelijk is dat ik dan op de fiets stap en naar Teuge rijd. Met drie vrijwilligers en Ank halen we de laatste spullen van Kunst-Zinnig-Brein uit de kelder. Het meeste kan de container in, want waterschade. Met anderhalf uur zijn we klaar. We drinken nog een kop koffie en dat was het laatste gezamenlijke voor het project. Ik stap weer op de fiets en rijd door de zon weer terug naar huis. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Even ontspannen. Eind van de middag maak ik avondeten. Er zijn nog restanten van woensdag en donderdag, dus die warm ik op. Ernaast maak ik een salade van bosui, koolrabi, rode kool en komkommer. Voor De Vrouw bak ik steak bavette en voor mijzelf vul ik een portabello met bosui en haloumi. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Mothermania (Frank Zappa), The Circus And The Nightwhale (Steve Hackett), Bridge To Fiction (Mangrove)

Het is de negentwintigste februari. De schrikkeldag. Uniek. Uniek? Is dit een unieke dag? Waarom? Hij begint met dat de zon opkomt en eindigt met dat hij onder gaat. Net als alle andere dagen. Wat is er uniek aan een dag die eens in de vier jaar voorkomt? Wat is er uniek aan een tijdsindeling die wij mensen zelf maar zo’n beetje hebben bedacht? Stel dat we niet de zonnewende hadden genomen als basis voor onze tijd, maar het interval tussen de waarneming van de eerste krokus in het Oranjepark en het eerstvolgende moment dat de burgemeester naar de wc moet om te poepen, dan hadden onze horloges er toch heel anders uitgezien.
U begrijpt: ik zit in de stinkende streekbus onderweg naar de nieuwe werkplek, kijk uit het raam en laat me meevoeren door alles wat er mijn hoofd binnen komt. Dat is nogal wat. De chauffeur heeft de radio heel hard staan en hoe ver ik ook achterin de bus ben gaan zitten, de hollandstalige schlagerhoempapa doet me pijn in mijn kop. Buiten is het nog donker. Het is vroeg en druk op de snelweg. Binnen is storm. Wat als –

–

Bam. Angst. Ik zit er midden in. Van het ene op het andere. Een wervelwind van worsteling. Ik wil dit niet, maar het is er. Warm, koud. Links, rechts. Onder, boven. Het draait. Buiten is het donker maar het wordt nog duisterder en binnen is het licht en dat licht doet pijn aan mijn ogen en ik knijp ze dicht en het doet nog meer pijn en ik wil dat het voorbij is en ik wil dat alles voorbij is. Ken je het gevoel dat iemand met een stoeptegel schuin op je kop drukt, perst, plet, vermorzelt? Nee? Ik wel. Soms heb ik het en ik heb het nu en ik wil hier weg en ik moet hier weg maar waar moet ik naartoe. Niet in paniek raken nu maar het is al te laat want ik ben al in paniek maar ik blijf rustig want wie moet ik lastigvallen met mijn onbetekenende weetikveelwatvooronbetekenends. Niemand kan me helpen want ik kan mezelf niet eens helpen en ik moet geen hulp en ik red het wel want ik heb het alle andere keren ook gered al twijfel ik nu wel of ik het nu ga redden maar ook dat heb ik me alle andere keren ook afgevraagd. De vraag drukt, perst, plet, vermorzelt. De vraag maakt alles kapot. Alles kan kapot. Waar ken ik dat van? De kwetsbaarheid van het al. Ik wil koesteren. Tegelijkertijd hoe meer ik het zie als uniek, als enig, als goed en mooi en van onschatbare waarde, hoe kwetsbaarder het al en hoe banger ik ben het kwijt te raken. Mijn lijf, mijn oude lijf, hoe moet dat toch, de souplesse is eruit, mijn ronde hardlopen gaat moeizamer en moeizamer en ik houd het niet meer vol en ik pak steeds vaker de lift in plaats van dat ik de trap neem naar de tweede verdieping; mijn handen, mijn mooie soepele en zachte handen, ze zijn oud en gerimpeld en versleten en pijnlijker – overbelast – al meer dan dertig jaar tuur ik naar een beeldscherm en druk ik op knopjes. Mijn oude ooit zo sierlijke pianovingers, ze zijn ruw en dik en gieren van de artrose. Wat zeg je? Mijn gehoor wordt minder en minder en mijn liefde voor muziek groter en groter. Daar is-ie, de snijdende pieptoon, ik kon erop wachten. Zie het als – ik zie niets zonder leesbril of zonder vergroot beeld op de monitor. Wat kan mij die telefoon schelen? Televisie al helemaal niet meer; ik zie het niet, kan het niet volgen, het gaat me te snel, ik mis zo veel maar vaak weet ik niet dat -. De wereld is verrot we maken haar kapot zie je dat dan niet? Waar is iedereen, waar zijn de goede mensen van weleer? Mijn herinneringen, van toen en nu en straks en morgen, ik raak er steeds meer kwijt en soms duiken er nieuwe herinneringen op. Van vroeger, heel vroeger, van een paar jaar geleden, onlangs, van vorige maand, gisteren. Van donkere wolken en altijd op de vlucht zijn voor regen en onweer en van wat nog meer van alles. Van samen en alleen en eenzaam en verlaten. Van geluk en leegte, van liefde en geen liefde en van haar en haar en haar. Ze is er nog. Goddank op mijn knieën, ze is er nog. Als ik haar zie word ik blij. Allerlei ziektes en aandoeningen en gruwelijks doorstaan, daar zit ze. Zo veel anders, zo veel ouder, zo veel wijzer, zo veel mooier. Ik wil haar niet kwijt, wat moet ik dan? Zonder haar heeft niets zin, ben ik niets, nul, nada noppes en dus moet ik eerder dan zij – ik wil niets ik – ga ik, mag ik, hunker ik – roep, gil, schreeuw, kreet – druk, pers, plet, vermorzel kapot – zwart, rood – geen lucht mijn keel knijpt dicht, ik stik mijn kop ontploft – van vorst, kou, ijs, smeul, vlam, brand, scherp, snij, kerf, hak, klief – bam – bloed, dood – dood,

–

– als weet ik veel. Woesj. Weg.
Even zo plots als het is gekomen, is het verdwenen. Mazzel. Dit keer was het kort. Andere keren duurt het een dag of twee dagen of een week of met een beetje pech langer. De ene keer is het heviger en de andere keer minder. Nu was het kort en krachtig. Mijn voorhoofd is nat en ik heb het koud. Ik ril en tril nog na. Plots is daar die zin. Maarten Biesheuvel schreef: ‘Ik ben niet gek; ik ben alleen maar krankzinnig.’ Hoe meer de tijd verstrijkt, hoe meer ik hem begrijp. Het prikt achter mijn ogen. Ik laat het gaan. Huil. Dat mag.

Dan. Diep zucht ik. De bus stopt en ik stap uit. Alles draait. Ik wankel, maar blijf staan. Grote teugen ijskille lucht zuig ik naar binnen.
Het is wéér vroeger licht. Ook niet uniek.

–
Apeldoorn, februari 2024

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Setlijst:

Welcome To London
Temporary Shelter From The Storm
In Re Harold Budd
2nd Variety
Galahad
Might Be Something…
No One Really Leaves
Find Your Feet
Lamborghini 754
Goldfinch Yodel
Paul’s Dance
Air A Danser
Perpetuum Mobile
Steady State
In The Back Of A Taxi
Beanfields
Rescue

Toegiften:
Harry Piers
Swing The Cat
Music For A Found Harmonium

Corry van Binsbergen Playstation – Transmission Festival 27 maart 2021, Tivoli Vredenburg Utrecht
The Budos Band – The Beat Club, Dordrecht – 21 april 2008
Goat – Levitation Sessions, 2013
Heilung – Hippodrome Theatre, Baltimore – October, 2023
Lada Obradovic & David Tixier – Jazz à Porquerolles – 9 juli 2024 – ARTE Concert
Pat Metheny & Metropole Orkest – North Sea Jazz Festival, 2003
Joe Satriani – Hellfest 2016
Ringo Starr All Starr Band (w Howard Jones, Mick Ronson, Roger Hodgson, Greg Lake) – Chicago 2001
David Torn (w Bill Bruford, Mark Isham & Mick Karn) – Cloud About Mercury live
Traffic – Santa Monica, 1972
Steve Vai – Sound Theories (2007)
Joe Zawinul Syndicate – Live at North Sea Festival 1997

–

Vrijdag 1 maart:
Zeven uur aan het werk. Er is nog wat achterstallig regelwerk en verder een boel concentratieaangelegenheden. Koffie met De Vrouw. Aad is er om kwart over elf en we spreken online met een theater over een boeking van Wirwar eind oktober. Meer koffie. Daarna lunch. Afwasje. Vervolgens naar het souterrain en daar hozen we nog een boel water weg. Verder werken. Half vijf is het klaar. Krant. De Zoon is er om half zes. Ik heb dan avondeten gemaakt: een fikse Italiaanse bonenschotel met ui, paprika, bataat, courgette, tomaat en boterbonen. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, rode kool en komkommer. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. Afwas. Webstek. Dan zie ik de muziekfilm. Lezen.
Muziek vandaag: Juno (Vangelis), Earth (Vangelis), Charge Of The Tornadoes (The Tornadoes), Can We Leave The Light On Longer? (Damian Wilson & Adam Wakeman), The Songs & Tales Of Airoea – Book III: Magical Chronicle (Ascension) (The Chronicles Of Father Robin), Nayda! (Bab L’Bluz), de bluray David Byrne’s American Utopia (David Byrne)

–

Donderdag 29 januari:
Nog goed geslapen ook. Op tijd op de werkplek. Daar volop werk. Ik wandel een rondje door bos tussen de middag. In de middag volop werk. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een eierovenschotel met veel groente en ernaast een salade. Zeer smakelijk. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Can We Leave The Light On Longer? (Damian Wilson & Adam Wakeman), het vijfde plaatje uit de box Housekeeping – The OLI Years 1990-1994 (no-man)

–

Woensdag 28 februari:
Iets voor zeven wakker en op. Krant van gisteren. Ik wandel naar de super. Koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. De groep speelt de eerste helft van de voorstelling Ik pas! door en we weten de twee nieuwe spelers al aardig aan het werk te zetten als figurant. Thuis koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje en huishoudelijks. We gaan nog even naar het souterrain om wat water te hozen. Erna wandel ik een klein rondje langs het kanaal. Even ontspannen. O en dan komt het bericht dat onze vriend Dave uit Manchester is overleden na een ziekbed. Barst. We hebben goede herinneringen aan alle ontmoetingen met hem tijdens festivals en aan ons weekend dat we bij hem en zijn vrouw Nicola doorbrachten in november 2012. Ik maak avondeten. Ik serveer witlof en gevulde portabello uit de oven, met ernaast het restant salade van gisteren, aangevuld met wat peulvruchtkiemen. Voor De Vrouw bak ik kogelbiefstuk. We eten alles op. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Heritage Suite (Rick Wakeman), Now And Then (The Tornadoes), Blue City (Motion Picture Soudtrack) (Ry Cooder), Ege Bamyasi (Can), het vierde plaatje (het album Flowermouth) uit de box Housekeeping – The OLI Years 1990-1994 (no-man), The Songs & Tales Of Airoea – Book III: Magical Chronicle (Ascension) (The Chronicles Of Father Robin)

–

Dinsdag 27 februari:
Op de werkplek ben ik op tijd. Er is veel nieuws en veel ouds en ik doe het allemaal. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag nog veel nieuw en oud overleg en om kwart over vijf weer thuis. De Vrouw serveert een schotel van ui, aardappel, doperwt en tomaat. Smakelijk. Afwasje. Half zeven stap ik op de fiets. Bij Peter-Jan stappen we in de auto van Bertus en de tocht gaat naar Twello. Bij Carolien voeren we een uitstekende repetitie uit, waarin we de eerste helft van ons stuk nog scherper neerzetten. Half elf thuis. Heel even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 26 januari:
Wat onregelmatig geslapen, maar het is goed. Op tijd op de werkplek. Daar komt er weer veel. Tussen de middag geen gelegenheid om een rondje te wandelen door de regen. Ook in de middag veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een ovenschotel van ui, paprika, bataat, aardappel en het restant van de de tomatensaus van vrijdag. Ernaast het restant salade van vrijdag. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Live At WOMAD 1985 (Nusrat Fateh Ali Khan and Party), Son Of Goldfinger (David Torn, Tim Berne & Ches Smith), The Songs & Tales Of Airoea – Book III: Magical Chronicle (Ascension) (The Chronicles Of Father Robin)

–

Zondag 25 februari: feest ter gelegenheid van de negentigste verjaardag van Onze Vader
Kwart over zes op. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en door nogal wat tegenwind gaat dat niet heel soepel, maar het lukt. Thuis nog terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie. Meer koffie. Kleine lunch. Afwasje en stofzuigen. Om kwart over een pikt De Zoon ons op en we rijden naar een kleine gelegenheid in Lieren. Met een man of vijftig vieren we de negentigste verjaardag van Onze Vader met een high tea. Er zijn oude vrienden en naaste familieleden te gast en we hebben de indruk dat de gasten en Onze Vader het leuk vinden. De ruimte is wat krap en er is niet heel veel mogelijkheid om veel te wisselen van plek, maar na een tijdje komt de loop wel wat op gang. Als na half vijf het bezoek is vertrokken, rijden we met kinderen en kleinkinderen naar een andere gelegenheid voor een afsluitend drankje en hapje. Inmiddels ben ik wel vermoeid en we merken dat het ook voor Onze Vader wat veel is. Om acht uur zijn we weer thuis. Even napraten. Webstek. Slapen.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), Rain Before Seven… (Penguin Cafe), Skyline (Steve Howe)

–

Zaterdag 24 februari:
Half zeven wakker en op. Koffie. Dan stap ik op de fiets, haal het groentepakket op en vervolg met de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie. Dan nog een keer het centrum in voor een bezoek aan een andere super. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. We wandelen naar het station en omdat treinen niet rijden naar Deventer pakken we een vervangende snelbus. We slenteren door straatjes in het oude centrum van Deventer, drinken ergens iets en vinden een klein Italiaans tentje waar we pizza eten. Iets voor half zeven staan we voor de Lebuïnuskerk en we kunnen als eersten naar binnen. Het is kil in de kerk, maar we zitten op de eerste rij en hebben fantastisch zicht en geluid. In het kader van Kelderfest speelt het Penguin Cafe. Allemensen, wat een mooi concert. Het begint met drie muzikanten die al spelende en met de beroemde pinguinmaskers op van achter uit de kerk door het middenpad naar voren komen. Daarna sluiten de contrabassist, celliste en violiste zich op het podium bij hen aan. Arthur Jeffes en zijn vijf medemuzikanten spelen de gehele recente plaat van voor naar achter en daarna krijgen we enkele stukken van zijn vaders Penguin Cafe Orchestra. Onvoorstelbaar hoe het sextet met de spaarzame instrumentatie zo’n orkestraal geluid weet neer te zetten: piano, percussie, contrabas, cello, viool en balafon/gitaar/altviool/harmonium. Het nieuwe werk krijgt een mooie uitvoering; daarna is het tijd voor vijf of zes stukken van Simon Jeffes’ Penguin Cafe Orchestra. Ik had nooit verwacht deze muziek nog eens in levenden lijve te mogen horen en dan ook nog eens in deze ambiance. Drie toegiftjes maar liefst: een solopianostukje, een opzwepende kattenmiauwdans en de klassieker Music For A Found Harmonium met Arthur Jeffes op het harmonium. Om negen uur is het klaar. Fantastisch concert. We lopen naar het station en hebben daar gelijk de trein naar Apeldoorn. Om tien uur zijn we thuis. Nog heel even napraten en dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: Nocturne – The Piano Album (Vangelis), Music From The Penguin Cafe (Penguin Cafe Orchestra), Union Cafe (Penguin Cafe Orchestra)

–

Vrijdag 23 februari:
Vijf uur wakker. Ik doe mijn ogen nog heel even dicht en dan is het kwart over zes. De ronde hardlopen door park en langs kanaal gaat moeizaam vanwege de vele tegenwind, maar het lukt toch allemaal maar mooi. Koffie. Halverwege de ochtend gaan we naar het souterrain en hozen daar nogal wat water. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje. De Vrouw gaat even de deur uit. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op, maar er is geen groentepakket. Heb ik me in de week/vrijdag vergist? Geen idee. Thuis even erachteraan mailen. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten: rodelinzenspaghetti met een tomatenpaprikasaus. Het restant salade van gisteren vul ik aan met kiemen, komkommer en rode kool. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik blokjes kipfilet. De Zoon is er om half zes. We eten er fiks van. Afwas. Ik controleer mijn telefoon en blijk vorige week twee voicemails over het groentepakket te hebben gemist. De levering was een keer een week eerder. In alle drukte de mail van de boerderij daarover ook niet gezien. Vandaar. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Blade Runner (Vangelis), Rain Before Seven … (Penguin Cafe), The Songs & Tales Of Airoea – Book III: Magical Chronicle (Ascension) (The Chronicles Of Father Robin), Weasels Ripped My Flesh (Frank Zappa), Crossroads (Ry Cooder), Cloud About Mercury (David Torn), Polytown (David Torn, Mick Karn, Terry Bozzio), The Circus And The Nightwhale (Steve Hackett)

–

Donderdag 22 februari:
Ik slaap toch goed. Op tijd op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag veel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert de restanten van de schotels van gisteren en eergisteren, met ernaast een salade van bosui, komkommer, paprika en mango. Zeer smakelijk. We eten dan ook alles op. Afwasje. Dan naar Gigant voor de preventieve vergadering ter voorbereiding op De verjaardag van Anja.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 21 februari:
Zes uur op. Ik loop een ronde hard. Dat gaat nog goed ook. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Twee nieuwe spelers, dus is er kennismaking en wat uitleg en wat spel om erin te komen. Vanaf volgende week repeteert de spelersgroep voor twee voorstellingen in april en in mei. Half een thuis. Koffie met De Vrouw. En lunch. Afwas en huishoudelijks. We gaan naar het souterrain en hozen (niet veel) water weg. Even ontspannen. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak ui, spitskool, zoete aardappel met tomaat en rode boon. Voor De Vrouw bak ik kipfilet. Ernaast zet ik het restant van de salade die De Vrouw gisteren heeft gemaakt. Afwasje en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Alamo Bay (Ry Cooder), The Road To Damascus (Syriana), Door X (David Torn), The Songs & Tales Of Airoea – Book II: Ocean Traveller (Metamorphosis) (The Chronicles Of Father Robin)

–

Dinsdag 20 februari:
Slapen lukt nog redelijk ook. Ik ben op tijd de deur uit, maar onderweg is er veel vertraging doordat een bus niet rijdt. Daardoor ben ik later op de werkplek. Niet erg. Ik werk in dusdanig tempo dat ik al snel helemaal op orde ben. Er is wat overleg, er is allerlei geregel en tussen de middag wandel ik door bos. In de middag is de rust er weer en om kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw serveert het restanten van de soep en de schotel van zaterdagavond. We eten alles op. Afwasje. Kwart voor zeven fiets ik naar Peter-Jan en die rijdt ons vieren naar het kleine theater in Twello alwaar Carolien ons ontvangt. Het is fijn om weer even op het podium te repeteren. De eerste acht scènes gaan inmiddels steeds vloeiender. Half elf thuis. Even napraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 19 februari:
Bam. Onderweg in de bus een angstaanval van jewelste. Op de werkplek is van alles te doen, dus afleiding voldoende. In de loop van de ochtend zakt het redelijk. Sinds vanmorgen wel pijn in mijn handen en armen. Overbelast? Je maakt wat mede. Tussen de middag wandel ik door bos. Wankel. In de middag weet ik nog wat werk te verrichten, zowaar. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert snel haar nasiachtige gerecht met het restant salade van gisteren ernaast. We eten alles op. De Vrouw is niet fit en gaat slapen. Afwas. Krant. Luisteren. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Circus And The Nightwhale (Steve Hackett), A Town Called Addis (Dub Colossus), Pasado En Claro (Andes Jormin)

–

Zondag 18 februari:
Kwart over zes wakker en op. Koffie. Webstek. Terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Dan gaan we weer naar beneden en hozen wat water uit het souterrain. Lezen. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Asaf Avidan). Ik maak avondeten. Een risotto van shiitake en prei. Ik vul het restant salade van gisteren aan. Voor De Vrouw bak ik kogelbiefstuk. We eten alles op. Afwasje. De Vrouw serveert nog een keer haar cheesecake met gebakken appel. Zeer smakelijk. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Deus Arrakis (Klaus Schulze), Chariots Of Fire (Vangelis), The Gloaming 2 (The Gloaming), Permanent Dream (Tomorrow), Paris, Texas (Ry Cooder), 10,000 Days (Tool), Touch Of Time (Arve Henriksen | Harmen Fraanje)

–

Zaterdag 17 februari:
Pas om kwart voor zeven wakker en op. Ik loop een ronde hard door park en langs kanaal. Begin van de ochtend wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Thuis koffie met De Vrouw. Opnieuw het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. Dan beginnen de voorbereidingen voor het avondeten. Ook is er lunch. Afwasje en huishoudelijks. Verder met de voorbereidingen voor het avondeten. Half vijf zijn Heidi en Auke er. We praten bij en dat is fijn. Er is eten en dat is goed. Wortelsoep, de beruchte ovensalade van bloemkool, rode ui, paprika, kerstomaat, mango, sultana en lins. Salade van bosui, radijs, koolrabi, komkommer en blauwe bes. Cheesecake. We eten er goed van en de avond is mooi. Tien uur is het bezoek vertrokken. Opruimen, even zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: Geen.