Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 16 juni:
Wat voor zes op. Mijn ronde hardlopen langs een oude vertrouwde route gaat redelijk soepel. Het is nog wat koel, fijn. Lezen en koffie op het balkon. De Vrouw gaat de deur uit. Ik doe wat klusjes voor De verjaardag van Anja en gooi wat foto’s op de post. Meer koffie op het balkon. De Vrouw is terug en we lunchen eenvoudig. Afwasje. Ik wandel een rondje door de warmte en haal het groentepakket op. Meer lezen op het balkon. Dan maak ik avondeten. Ik leg shiitake en paprika in een braadslede en die gaat de oven in, samen met het restant groente-eierenquiche van gisteren. Vervolgens maak ik een fikse salade: bruine bonen, rode ui, tomaat en bladsla met een dressing van yoghurt, limoen en mayonaise en daaroverheen munt en parmesan. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Met uitzondering van de salade eten we alles op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Dream Box (Pat Metheny), The Lockdown Sessions (Roger Waters), het vierde concert uit de lijvige set Halloween ’77 (Frank Zappa)

–

Donderdag 15 juni:
Nog redelijk geslapen ook. Op tijd ben ik weer op de werkplek. Zonder al te hoge werkdruk kan ik veel doen. Tussen de middag neem ik geen gelegenheid om buiten te wandelen, wel ga ik zeer op tijd op weg en om drie uur ben ik in levenden lijve bij de sessie met de psycholoog. We hebben het over gedachteschema’s, zaken waar ik in het werk enthousiast van word en over waar ik de komende twee weken mee verder ga en over na ga denken. De terugweg zit vol oponthoud en vertraging. Iets voor zes uur thuis. De Vrouw serveert het restant pasta van gisteren met ernaast een groente-eierquiche en een salade van bosui, komkommer, tomaat en koolrabi. Smakelijk. Afwas. De Vrouw gaat de deur uit. Ik zie een muziekdocu. Webstek. Slapen.
Muziek vandaag: een documentaire van de bluray die mee kwam met Seasons End (Deluxe Edition) (Marillion), Dream Box (Pat Metheny)

–

Woensdag 14 juni:
Half zes wakker en op. Ik ga een ronde hardlopen. Dat gaat best aardig, ook al heb ik twee keer overgeslagen. Het is al zonnig, maar nog niet heel warm. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Nogmaals het centrum in, nu ook om wat foto’s na te bestellen. Lezen op het balkon. Meer koffie. Lunch met De Vrouw. Afwasje en huishoudelijks. Ik loop nogmaals naar de fotograaf om mijn nabestelde ofto’s op te halen (goh). Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: Kastanjechampignon met ui, snijbiet, kikkererwtenpasta en knoflookkruidenroomkaassaus; voor De Vrouw bak ik kipfilet. Toe is er een fruitsalade van watermeloen en blauwe bes. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon. Fijn weer eens zo’n dagje niks.
Muziek vandaag: Talking Timbuktu (Ali Farka Touré with Ry Cooder), Strange Days (The Doors), The Best Of (Tomita)

–

Dinsdag 13 juni:
Weer redelijk geslapen ondanks de warmte. Ook weer zeer op tijd op de werkplek en aldaar weet ik het lang koel te houden. Er is echter van alles aan projectoverleg en kennismaking met nieuwe manager. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Op de terugweg maar weer eens vertraging. Kwart voor zes thuis. De Zoon is er ook en De Vrouw serveert groenten uit de oven en een fikse salade. We eten alles op. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: From This Place (Pat Metheny), het tweede plaatje van de set Killer (Deluxe Edition) (Alice Cooper)

–

Maandag 12 juni:
Ondanks warme nacht kort maar redelijk geslapen. Vroeg op en ook vroeg op de werkplek. Daar zet ik van alles open om de boel koel te maken. Het lukt. Collega Fleur gaat vrijdag trouwen en tijdens het teammoment zingen we haar toe. Het is de reden dat ik vandaag op de werkplek ben. Daarna van alles nog te doen en tussen de middag wandel ik door veld, bos en zon. In de middag in alle rust verder werken. Op de terugweg wat vertraging en kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert een schotel van paprika en courgette en kikkererwt en tomaat met een salade van ui, bladsla, komkommer en zonnebloempit. Zeer smakelijk. Afwasje. Ik fiets naar het huis van De Zoon en help met gordijnen verwijderen en zijn woonkamer begaanbaar maken voor bouwfuckers, want morgen start de renovatie van zijn appartement. Na een uurtje ben ik ook weer thuis. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Lockdown Sessions (Roger Waters), het eerste plaatje van Killer (Deluxe Edition) (Alice Cooper)

–

Zondag 11 juni: van Köln naar Apeldoorn
Kwart voor acht op. Niet heel goed geslapen maar dat is niet erg. We nuttigen weer een uitgebreid ontbijt, pakken de koffer in en iets na elf uur lopen we door de lege winkelstraten in de richting van de Rijn. Aan de oever vinden we een mooi plekje in de schaduw op een terras en drinken we koffie en water. Half twee staan we op en gaan we naar het station. Daar kopen we iets te lunchen voor onderweg en om kwart voor drie zitten we in een koele Regionalbahn naar Duisburg. De overstap gaat snel. De stoptrein naar Arnhem doet er lang over en er is geen airco, dus heel erg warm. Als we om kwart over vijf in Arnhem aankomen, lijkt het buiten koel, maar het is nog dik dertig graden. Een uitgekozen restaurant blijkt gesloten op zondag, dus wordt het een bekend Indiase gelegenheid. We eten grill en auberginecurry en een aardappel-spinaziebijgerecht. Smakelijk. Om half acht gaat de bus en drie kwartier later zijn we thuis. Koffers uitpakken en uitrusten en slapen.

–

Zaterdag 10 juni: Köln + Peter Gabriel
Half acht wakker en op. Een uur later zitten we aan het ontbijt. Blijkt een heel groot hotel te zijn en een of andere hoempapafestival in de stad, dus nogal drukte en rumoer. Niet erg. We wandelen het centrum in om wat boodschappen te doen en dat lukt. Die boodschappen brengen we naar het hotel en Daan gaan we opnieuw op pad. Het is wederom zeer warm dus kalm aan. Via de Neumarkt richting de Rijn. Thee ergens. Uiteindelijk komen we bij het Schokoladenmuseum aan de Rijn. Daar is de wachtrij erg land, dus we besluiten in de schaduw op een terras aan de kade te gaan zitten. Wel een glas Holunderschorle erbij. Dan wandelen we nog wat door de Altstadt en uiteindelijk belanden we op een terras bij de Alte Markt. Eerst iets drinken, daarna kalfschnitzel en gevulde paprika met pasta. Tegen zes uur pakken we de U-Bahn naar de Messe, alwaar we de Arena snel vinden. We zoeken iets te drinken en dan op naar onze plaatsen. Niet slecht, lijkt het. Precies acht uur is het zover. Here Comes The Flood in het Duits. Het duurt weer even voor ik gewend ben aan het stadiongeluid, maar daarna klinkt het oké. Mooie balans tussen het oudere werk en de nieuwe (voor mij nog onbekende) stukken. Ha, de Duitsers gaan bij ieder ouder stuk staan om uit hun plaat te gaan. Er is veel ondersteunend beeld, alles bij elkaar een zeer mooie show. Afsluiter Biko is echt indrukwekkend. Ondanks de exorbitant hoge prijs van de concertkaarten en de woekerbedragen die de zaal vraagt voor drinken, toch blij dat ik het heb mogen meemaken. Het is na elven als we weer buiten staan. Wel aan de andere kant van de Arena dan waar we binnengekomen zijn, dus het duurt een tijdje voor ik mij weer heb kunnen oriënteren en we de goede kant op lopen. Met de U-Bahn gaat het snel naar het Friesenplatz en dan is het nog geen honderd meter naar het hotel. Daar is nog een groot feest buiten en binnen gaande (uitloper van het hoempapafestival), dus gaan we naar de kamer en slapen.

Lotgenoten,

‘Kan ik je helpen?’ vroeg hij.
Ik keek op. Dit klonk bijna als grensoverschrijdend gedrag. De jongeman had een baardje, een headset op en een vriendelijke blik in zijn ogen.
‘Mijn Teva’s zijn kapot.’ Ik wees op de groene sandaal in mijn hand. ‘Kijk, de zool is gescheurd. Nu kan ik er nog op lopen, maar het duurt niet lang meer. Zie je? Ik ben op zoek naar nieuwe en deze hier lijken me wel wat. Wat is het verschil met het andere model daar?’
‘O. Ja.’ Hij pakte de twee verschillende sandalen van de plank en bekeek ze. ‘Deze heeft duidelijk een sterker profiel.’
Dat had ik ook wel gezien.
‘Daarmee heb je wat meer grip.’
Ach zo.

Mijn vorige Teva’s gingen kapot in de zomer van 2016. We liepen door Oost-Berlijn. Nog heel even en dan waren we bij het Joods Museum. Maar wat was dat? Plots gebeurde er iets aan mijn rechtervoet en stond ik met mijn blote voet op de straatstenen. Het voorste bandje van mijn sandaal was finaal afgescheurd. Oei. En nu? Ik had geen reserveschoenen bij me. Maar wacht, even verderop was een Turkse supermarkt. Misschien konden ze me daar helpen? Met een blote voet liep ik er heen. Binnen vond ik in een van de smalle gangetjes tussen de hoge schappen, de kratten met blikken, potten en groenten een stapel dozen met daarop een taperolhouder. Met een boel bruin plakband wist ik de sandaal provisorisch te repareren. De rest van de dag liep ik het mooie museum rond op een sandaal die omwikkeld was met tape. Begin van de avond stapten we de metro uit bij het Sony Center. In de grote Mall was een sportzaak en daar kocht ik nieuwe (en groene) Teva’s.
Ja lotgenoten, al jaren trek ik vanaf 1 mei geen sokken en schoenen meer aan. Het liefst zou deze halve hippie de hele dag op blote voeten lopen, maar dat doe ik niet. Tenminste, niet als ik naar het werk moet of op het podium sta. Zo laat mogelijk in het jaar – zeker niet voor 1 oktober – gaan de Teva’s de kast weer in.

‘Welke maat zoek je?’
‘Even zien.’ Aan de binnenzijde van een van de bandjes van mijn oude schoen zat een badge. Daarop stond tekst, wist ik. ‘Oh, ik heb mijn bril niet op. Kun jij zien welke maat het is?’
Hij boog voorover en zei: ‘Veertig half. Ik zal eens kijken of we die op voorraad hebben.’ Het apparaatje in zijn hand hield hij in de richting van de streepjescode op de sticker bij de plank waarvan ik de zwarte sandaal had gepakt. ‘Als-ie het doet.’ Een rood lichtje verscheen en ik hoorde een piepje. ‘Aha. Nee, deze is helaas niet op voorraad. Alleen vanaf maat tweeënveertig hebben we achter staan.’
‘O, dat is jammer,’ zei ik. ‘Ik zal eens bij jullie online kijken.’
‘Dat kun je sowieso doen. Misschien zijn er nog wat meer modellen.’

‘En…’ Hij wierp een wat schichtige blik om zich heen, alsof hij niet wilde dat iemand hem zag of hoorde. Toen keek hij me vriendelijk, bijna ondeugend aan. Zachtjes zei hij: ‘Ben je bekend hier in de stad?’
‘Niet heel erg.’
‘Je zou het bij andere winkels kunnen proberen.’ Vervolgens noemde hij wat namen van verschillende buitensportzaken.
‘Dank je,’ grinnikte ik. ‘Ik ben op weg naar het station en kwam hier toevallig langs. Bij ons in Apeldoorn hebben we de zaken die je noemt ook. Heel erg bedankt voor je moeite, in ieder geval.’
‘Graag gedaan. Kan ik je verder nog met iets helpen?’
Ik moest weer denken aan grensoverschrijdend gedrag.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, juni 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

Zaterdag 3 juni: Museum Catharijneconvent

Zondag 4 juni: Museum Speelklok

–

Vrijdag 9 juni: van Apeldoorn naar Köln
Zes uur op. Koffie en ontbijt. Het koffertje krijgt verdere vulling. Meer koffie. Afwas en afval. Tien uur lopen we naar de bushalte. Koffie op het station in Arnhem. En dan blijkt dat onze geboekte internationale trein niet rijdt. Dat wordt dus een uur later. We wandelen het centrum van Arnhem in en drinken koffie op een terras. De tweede treinpoging lukt beter. En we hebben net op tijd een zitplaats, want de wagons stromen vol met reizigers. De overstap in Duisburg gaat soepel en rond drie uur zijn we in Köln. Het is inmiddels ook heel warm. We vinden vrij snel de weg naar het hotel. Daar checken we in en rusten we even uit. Dan het centrum in. We lopen door de winkelstraten en komen uit bij de Rijn. Op een terras drinken we rhabarberschorle en iets verderop stuiten we op een klein en bedrijvig Libanees restaurant. De Vrouw krijgt kip van de grill en ik een enorm bord vol kleine gerechten. Zeer goed. We lopen door de smalle straatjes van de Altstadt, over pleinen en langs ijswinkels. Iets voor tien terug in het hotel. Daar drinken we nog iets en dan gaan we slapen.
Muziek vandaag: The Sinking Of The Titanic (Gavin Bryars), Prelude To A Century (Rick Wakeman)

–

Donderdag 8 juni:
Mijn ronde hardlopen vanmorgen gaat redelijk soepel. En dat terwijl ik twee keer heb overgeslagen. Zeven uur ben ik aan het werk. Aardig wat te doen vanmorgen. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Verder. Meer koffie. Later lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een rondje door de zon langs het kanaal. Vier uur stop ik. We pakken een koffer in. Krant op het balkon. Ik maak avondeten. Een ovenschaal met het restant van de slastoemp van gisteren gaat de oven in, een restant salade van gisteren vul ik aan met paprika en komkommer en voor De Vrouw bak ik rundschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan voor een repetitie van onze toneelgroep. Het is de laatste voor een pauze van een maand, vanwege vakantie van leden. Op de laatste lange scène na zit het stuk er al aardig in. De komende weken proberen we die laatste scène erin te krijgen. Ben benieuwd of het me lukt. Tien uur thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno), Random Acts Of Happiness (Bill Bruford’s Earthworks), Butterfly Mind (Tim Bowness)

–

Woensdag 7 juni:
Kwart over zes wakker en op. Koffie. Lezen. Ik loop naar de super. Thuis koffie. De Vrouw gaat de deur uit. Ik lees het boek Ik mis mij ook (Mascha Kamphuis & Ronald Giphart) en ben uiteindelijk onder de indruk. Meer koffie. Dan lunch. Half een wandel ik naar Gigant. Daar is vanmiddag de eindpresentatie van een groot project waar Wirwar een onderdeel is. Eerst repeteert de theatergroep nog kort, daarna is er in de zaal een samenvatting van de opnames uit het documentairedeel van het project en ten slotte speelt de groep twee scènes uit Ik pas!. Mooi gedaan. Er zijn goede reacties. Ook is er nog een korte dansvoorstelling en om half vijf ben ik thuis. Krant op het balkon. Dan maak ik avondeten: ik kook aardappelen en stamp deze tot puree, samen met een gesneden krop rode sla die op moet. Ondertussen heb ik een salade gemaakt van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Ten slotte bak ik voor De Vrouw een runderschnitzel. We eten er goed van, maar er blijft voldoende slastoemp over voor morgen. Afwas. Rest krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Leviathan (Robert Fripp & The Grid), Jazz Sabbath (Jazz Sabbath), Rockpommel’s Land (Grobschnitt), The Doors (The Doors), End Of Innocence (Tony Kaye)

–

Dinsdag 6 juni:
Slapen gaat redelijk. Zeer op tijd weer op de werkplek. Vanmorgen veel overleg en projectgedoe. Tussen de middag wandel ik door veld en bos en zon. Dan nog wat geregel en gedoe en om kwart over vijf ben ik thuis. Krant op het balkon. De Zoon is er om kwart voor zes en De Vrouw serveert een schotel van rijst met ui en paprika en ei, met ernaast een salade van komkommer, paprika en koolrabi. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon. Goede dag, opgewekt en energiek.
Muziek vandaag: Cuong Vu Trio Meets Pat Metheny (Cuong Vu Trio & Pat Metheny), Anyway, Still (Exit North), Departure Tapes (Giancarlo Erra)

–

Maandag 5 juni:
Tja. Niet zo heel goed geslapen. Volle maan of zo? De laatste uren lukt het dan weer wel, dus als de wekker gaat nog voor vijf uur, dan kom ik van verre. De eerste minuten opstaan zijn dan ook moeilijk, maar daarna gaat het uitstekend. Opgeruimd en opgewekt, vol energie en ruimte. Zeer op tijd op de werkplek. Daar veel van alles, inclusief nogal wat overleg. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag nog een projectoverleg en dus is het laat en ben ik pas om kwart over zes thuis. De Vrouw serveert een restant wortelsoep van gisteren en een soort stoemp van slierten aardappel, courgette en wortel met doperwten in een knoflookkruidenroomkaassaus. Smakelijk. Toe is er een fruitsalade van sinaasappel en aardbei. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Scenes From The Flood (Bryan Beller), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zondag 4 juni:
Half acht wakker en op. Anderhalf uur later zitten we aan het ontbijt. Niet slecht. Nog weer anderhalf uur later pakken we een bus naar het Centraal Station en van daaruit lopen we een klein stukje naar het museum Speelklok. Daar krijgen we eerst een rondleiding langs de speelklokken, straat- en dansorgels. Vervolgens lopen we zelf een rondje verder door het museum. Zeer aardig, allemaal. Op de Oude Gracht vinden we een etablissement waar we lunchen. Iets na half vier zitten we in de trein en een uur later zijn we thuis. Tas uitpakken en krant op het balkon. Dan maak ik avondeten. Niet ingewikkeld: ui, knoflook en gember bakken, wortelen erbij en dan een halve liter bouillon. Na twintig minuten pureren, zout en peper en de wortelsoep is klaar. We eten er fiks van. Afwasje. Restje krant op het balkon, plus een eerste stukje in het lijvige boek Supersister – Looking Back, Naked (Fred Baggen). Webstek.
Muziek vandaag: Little Dots (Frank Zappa), At First Light (Ralph Towner)

–

Zaterdag 3 juni: Utrecht
Half zeven op. Redelijk goed geslapen. Koffie. Ik loop naar de super voor wat kleinigheden. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Nog een keer het centrum in voor super en markt. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ondertussen is de tas gepakt. Vandaag zou het voor de zoveelste keer uitgestelde concert van Yes plaatsvinden, maar het is voor de zoveelste keer uitgesteld. Het geboekte hotel bleek niet meer te annuleren, dus gaan we op pad. We hebben een trein van kwart over twaalf. In Utrecht lunchen we ergens op een terras. Het is zeer druk in het centrum van de stad; de pride blijkt gaande en de straten lopen vol met kleurrijk uitgedoste mensen. Wij lopen een stukje met ze mee tot we bij het Catherijne Convent Museum zijn. Daar zien we oude Vlaamse en Nederlandse meesters over het leven in Antwerpen en Amsterdam. Heel aardig. We pakken iets mee van de feestelijkheden rond de Oude Gracht, bezoeken de grote boekhandel en drinken (niet) iets op een terras. Een eettent is snel gevonden: tijd voor uienbeignets en kip- en kikkererwtenpaneercurry. Het is negen uur als we naar het hotel wandelen. Dat hotel blijkt best een eindje buiten het centrum te liggen. We checken in, zitten even en gaan dan slapen.
Muziek vandaag: The Turning Year (Brian Eno)

–

bazbo 920: Joop van der Linden – Joop van der Linden
Ergens begin jaren 00 raak ik verzeild op een forum voor fanatieke Zappa-verzamelaars. Voor ik het weet ben ik veel in het chatkanaal en daar ontmoet ik tussen de vele internationale bezoekers een Nederlander die zich verschuilt onder de naam joeydepoey. Al snel ontdek ik dat hij zelf ook muzikant is, hij speelt trombone en een beetje gitaar, maar het zal nog een tijdje duren dat ik hem durf te vragen hoe zijn bandje heet. Dat blijkt de Amsterdam Klezmer Band te zijn. Hé, daar heb ik wat muziek van in de kast staan. En o ja, hij speelt ook in een bandje dat De Jongens Driest heet en in een bandje dat Zappa speelt. Ik heb Uncle Meat een keer gezien tijdens een Zappa-avond in december in Harderwijk. Daar was hij toen niet bij. In de jaren die volgen zie en hoor ik de AKB meerdere keren en ik ontmoet de trombonist dan na afloop. In 2007 organiseer ik samen met een paar anderen een Zappafestival in Nederland en Uncle Meat is de afsluiter. Helaas kan joeydepoey er (weer) niet bij zijn. Tot aan de dag van vandaag heb ik af en toe contact met de trombonist. Zo vertelt hij over de studio die hij bouwt, over dat hij zich verdiept in mastering, over productionele dingen die hij doet (om financieel het hoofd boven water te houden) en begin 2023 krijg ik een mailtje van hem: ‘Ik heb dus een plaat gemaakt.’ Hij heeft er een hele financieringscampagne voor opgezet. Ik bestel het album, doneer het een en ander extra en wacht. Op 31 mei 2023 is hij er en leg ik hem op de draaitafel. Ik zie geen titel op de hoes, dus neem aan dat het album de naam draagt van de maker. Wat ik hoor is ronduit een verrassing. Geen klezmer, wereldmuziek, Zappa of rock. In plaats daarvan acht sfeervolle instrumentale klankschilderijen, gebaseerd op de gitaar en met spaarzaam gebruik van (elektronische) percussie. Ook zet hij af en toe de trombone in. Denk aan de filmmuziek van Ry Cooder, maar dan weer anders. Niet uit te leggen. De plaat geeft na meerdere draaibeurten meer en meer van zijn schoonheid prijs en ik moet nu, een paar maanden na aankoop, zeggen dat ik het een prachtig werk vind. De maker heeft grotendeels alles zelf gedaan aan de plaat. De enige andere muzikant is Gijs Levelt (van de AKB) die trompet komt spelen in een nummer, dat misschien wel het lekkerste wegluistert. Het album was nog niet te vinden op Discogs, dus heb ik ‘m ingevoerd en voor de grap kijk ik op de site wat Joop van der Linden allemaal nog meer heeft uitgevoerd en vooral bij zijn activiteiten als producer schiet ik nogal eens in de lach. U ook?

–

bazbo 0919: Yes – America
De laatste aankoop tijdens de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023 is dit singletje. Zes euro’s moet ik afrekenen en ik weet dat exemplaren op Discogs voor grote bedragen van de hand gaan. Als ik thuis kom, blijkt het een Duitsche persing te zijn en kan ik ‘m zo verkopen voor het vijfvoudige. Maar ik verkoop ‘m niet. Het is een alleraardigst hebbedingetje. De single kwam uit in 1972 en bevat een ingekorte versie van America, dat Paul Simon schreef. Het is wel helemaal verYest en de reguliere versie duurt dik tien minuten en bevat een complex instrumentaal intro en een debiel goede gitaarsolo aan het eind. Dat intro en de solo moeten we hier missen. Op de B-kant vinden we Total Mass Retain, het tweede deel van de monstercompositie Close To The Edge, dat op de gelijknamige elpee uit hetzelfde jaar staat. De dik drie minuten zijn helemaal uit z’n context gerukt, waardoor het eigenlijk nergens op slaat. Maar goed. Hebbedingetje.

–

bazbo 0918: The Spencer Davis Group – Gimme Some Lovin
We blijven nog heel even op die grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023. Ik vind ook nog dit singletje. Nu mag je weten dat ik lijd aan een kleine verzamelwoede als het gaat om The Spencer Davis Group. Niet dat mijn verzameling groot is, maar als ik iets leuks tegenkom, koop ik het. Dit is de Nederlandse versie van de single uit 1967, vlak voordat Stevie Winwood de groep zal verlaten en zijn eigen band Traffic opricht. Gimme Some Lovin is een kraker van jewelste en Winwood speelt het tot op de dag van vandaag tijdens concerten. (Wanneer komt die man nog eens naar Europa? Want dan moet en zal ik hem zien en horen.) De B-zijde is een stuk geschreven door Paul Bishop (Blues In F); niet gek, Spencer Davis en zijn Group speelden veel covers van anderen, net zo veel bandjes in de jaren zestig.

–

bazbo 0917: various artists – Zapped
Ik bevind mij nog steeds op die grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023 als ik deze elpee vind voor een luttel bedrag. Kijk, inpakken maar. Zapped verscheen in 1970 als een ‘promotional sampler’ waarop allerlei acts staan die Frank Zappa produceerde in 1968 en 1969 en/of die uitkwamen op zijn labels Bizarre of Straight, maar dit is een Amerikaanse herpersing uit 1975. Te horen zijn Alice Cooper (Frank Zappa ontdekte de band en produceerde de eerste twee elpees), Captain Beefheart & The Magic Band, Judy Henske & Jerry Yester, Tim Buckley, Wild Man Fischer, Tim Dawe, Lord Buckley, Jeff Simmons en de GTO’s (Girls Together Outrageously). Ja, Zappa zat niet stil in die jaren. In alle andere jaren ook niet, trouwens. Van zijn eigen band horen we Holiday In Berlin, Full Blown (van het album Burnt Weeny Sandwich van The Mothers Of Invention) en Willie The Pimp (gezongen door Beefheart en afkomstig van het legendarische Hot Rats album). Alles bij elkaar een uiterst vermakelijke verzameling.

–

bazbo 0916: Andy Summers & Robert Fripp – I Advance Masked
Het tweede album van dit duo (Bewitched) heb ik sinds halverwege de jaren tachtig in de kast staan. Zeer veel gedraaid. Hun eersteling heb ik echter nooit gehoord of gevonden. Tot 29 mei 2023, toen ik een vinylversie vond op de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn. Weet je wat? Ik kocht hem. Op I Advance Masked verkennen Andy Summers en Robert Fripp hun beider kunnen. De plaat komt uit 1982 en er staan dertien instrumentale avontuurtjes op. Beide muzikanten spelen gitaar, bas, synthesizer en percussie. Het merendeel van de stukken en stukjes heeft een ruimtelijk, bijna ambient karakter. Maar soms is het verrassend en zelfs swingend. De opener is het titelnummer en misschien wel het ruigste wat het album te bieden heeft. Her en der horen we die typische Fripploopjes en vreemde King Crimsonachtige akkoorden. Het gebodene zal niet iedereen bekoren, maar voor hem of haar of hen die er eens goed voor wil gaan zitten opent zich wereld na wereld en is het smullen geblazen.

–

bazbo 0915: Carla Bley – Heavy Heart
Carla Bley maakt in 1984 opnieuw een plaat met die typische en eigenzinnige jazzmuziek. En hoewel het allemaal weer lichtvoetig klinkt, is het qua arrangementen topzwaar en er gebeurt van alles. Bley maakt ook op dit album gebruik van een soort halve bigband. In het tienkoppige monster zitten vier blazers, twee percussionisten, een extra pianist (Kenny Kirkland), een gitarist (Hiram Bullock) en bassist Steve Swallow. De bandleidster zelf neemt het orgel en de synthesizer voor haar rekening. Misschien geen uitschieter in het imposante Bleyoeuvre, maar toch een mooie aanvulling. Eerlijk gezegd krijg ik er geen genoeg an. En ja, ook dit album kocht ik op 29 mei 2023.

–

bazbo 0914: The Carla Bley Band – Live!
Een jaar later (1982) komt Live!. Carla Bley kiest er kennelijk voor om studioalbums onder haar eigen naam uit te brengen en de liveplaten onder The Carla Bley Band. Op deze fijne liveregistratie staan weer een paar puike stukken met dat typische karakter van la Bley. Bij vlagen serieuze big band, bij andere vlagen bizar. Heel fijn. In The Carla Bley band zitten weer niet de minsten, de bezetting is zelfs wat uitgebreider met een zwaardere blazerssectie en een extra pianist, zodat Bley zich kan concentreren op het orgel of dirigeren. Ook deze kocht ik op 29 mei 2023 tijdens de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn. Leuke songtitels, schitterende uitvoeringen (let op de rare sprongen in Song Sung Long van haar album Dinner Music).

–

bazbo 0913: Carla Bley – Social Studies
Carla Bley gaat in de jaren zeventig en tachtig onverdroten door met het uitbrengen van haar opmerkelijke jazzmuziek. In 1981 komt ze met Social Studies, dat weer vol staat met haar eigenzinnige composities. Ook op deze plaat zet ze een groot ensemble in met een uitgebreide ritmesectie en meerdere blazers. Zelf bedient ze het orgel en de piano. Michael Mantler is er bijvoorbeeld op trompet en Steve Swallow bespeelt de bas. Wat mij opvalt, is dat het werk wat minder uitbundig en buitenissig klinkt dan de eerdere liveplaat. Niet dat het saai is, integendeel. Steeds weer openbaren zich prachtige melodieën en improvisaties. Ik mag dit graag beluisteren of als behang door de kamer heen jakkeren. Ook deze elpee koop ik op 29 mei 2023 tijdens de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn. Zalig album, weer.

–

bazbo 0912: The Carla Bley Band – European Tour 1977
Carla Bley maakt na Escalator Over The Hill gedurende de jaren zeventig een fikse rij platen. Vaak doet ze dat met haar eigen big band en de muziek ontwikkelt zich tot een geheel eigen stijl. In 1977 toert ze met een grootse band met daarin Elton Dean en Hugh Hopper en met Michael Mantler, haar partner op dat moment. Van die tournee verschijnt in 1978 deze elpee en die vind ik op die platenbeurs in ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023. Het is een originele Duitsche uitgave die bijzonder goed klinkt. Deze zeer ongewone, maar altijd inventieve en uiterst vermakelijke jazz blijft het goed doen in mijn woonkamer.

–

bazbo 0911: David Bedford – Instructions For Angels
Op tweede pinksterdag 2023 (29 mei) vindt hier in ons zo majestueuze Apeldoorn een grote platenbeurs plaats in de straten van het centrum van datzelfde zo majestueuze Apeldoorn. ’s Morgens loop ik een rondje en neus ik rond; daarna maak ik nog een ronde en doe ik mijn inkopen. Een van de eerste vondsten is dit obscure album uit 1977 en het is nog de quad-versie ook. Componist David Bedford heeft al eerder vreemde avant-gardeplaten gemaakt; bekend is hij van zijn werk voor Mike Oldfield. Die komt hier een gastgitaarpartij spelen. Bedford werd in 1976 gevraagd om een stuk te componeren voor het King’s Lynn Festival en hij baseert zijn muziek op de poëzie van ene Kenneth Patchen. Daarnaast maakt hij gebruik van melodieën uit Alleluya Psallat van een onbekende componist uit de middeleeuwen. Voor het festival mag Bedford rekenen op het Leicestershire Schools Symphony Orchestra. Uiteindelijk valt het werkstuk in zes delen uiteen die variëren van melodieus, sereen en bombastisch tot abstract, raar en atonaal. Behalve genoemde Oldfield komt ook Mike Ratledge (bekend van Soft Machine) een synthesizersolo spelen, maar verder horen we voornamelijk orkest en koor en Bedford zelf op piano, orgel, synthesizer en allerlei percussie. Intrigerend werk, wel.

–

Vrijdag 2 juni:
Toch op tijd op. Ik loop een ronde hard, langs park en kanaal. Zeven uur aan het werk. In alle rust werk ik heel veel weg. Er is nog wat overleg ook. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Dan wandel ik een rondje en haal het groentepakket op. En nog even verder. Tussendoor draai ik nog allerlei vinyl. Zou ik vaker moeten doen. Half vijf is het klaar. Ik maak avondeten. Wortel en asperge uit de oven, met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en gele paprika met noten. Voor De Vrouw bak ik kalfschnitzel. We eten alles op. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Unity Sessions (Pat Metheny), Play At 45 RPM (Joop van der Linden), Heavy Heart (Carla Bley), Instructions For Angels (David Bedford), I Advance Masked (Andy Summers & Robert Fripp), Love Death & In Between (DeWolff), Escalator Over The Hill (Carla Bley & Paul Haines), een concert van de bluray die mee kwam met de set Seasons End (Deluxe Edition) (Marillion)

https://twitter.com/balangereis/status/1664612029431160833?s=20

–

Donderdag 1 juni:
Vroeg op de werkplek. Daar veel en van alles, waaronder een prettig gesprek met de psycholoog. Ik ervaar energie en ruimte in het hoofd en dat is een mooie ontwikkeling. Ook bemerk ik nog gedachtepatronen die niet helpend zijn en waardoor ik minder plezier in het werk heb. We gaan nu kijken naar wat ik wil en nodig heb, naar voors en tegens van de huidige situatie. Over twee weken spreken we elkaar weer. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Ook in de middag verricht ik veel werk en ik ben op tijd thuis. De Vrouw heeft de diepvries opgeruimd en kwam wat resten maaltijd tegen. Dat eten we op. Ernaast een salade van wortel, komkommer en paprika. Allemaal smakelijk. Afwas. Ik fiets naar Peter-Jan en met z’n vieren rijden we naar Caroline. Daar een mooie repetitie van de toneelgroep. Er is nog veel te doen, maar we maken ook grote vorderingen. Pas om elf uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 31 mei:
Half zes wakker en op. Ik loop een ronde hard. Een vertrouwde route dit keer en het gaat soepel. Even na achten loop ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Het is de laatste officiële van het seizoen, dus is er een soort open podium. Iedereen kan iets voorlezen, spelen of zingen. De meesten doen dat ook en het is een bonte ochtend. Even na twaalf thuis. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Later lunch. Afwasje. Ik pak een bus naar Epe. Daar heb ik een afsluitend gesprek met Joep en de begeleider van de dagbesteding; hij heeft zijn draai echt gevonden als vrijwilliger die schilderactiviteiten begeleidt en hij heeft mij niet meer nodig. Natuurlijk, als hij wil kan hij Ank of mij altijd inschakelen, maar voor nu is het klaar. Hij mag trots op zichzelf zijn. Half zes ben ik weer thuis. Ik maak avondeten: een salade van bosui, waspeen en komkommer. Daarnaast tagliatelle met kastanjechampignon, ui, courgette, andijvie en rode pesto. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. De Vrouw heeft het nagerecht: een fruitsalade van watermeloen, sinaasappel en aardbei. Allemaal zeer smakelijk en we eten het op. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Live At The Budokan Tokyo 1983 (Asia), Play At 45 RPM (Joop van der Linden), Live! (Carla Bley)

–

Dinsdag 30 mei:
Zeer op tijd op de werkplek. Eerst allerlei overleg en daarna uitwerken. Geen gelegenheid om tussen de middag buiten te wandelen. Kwart over vijf thuis. De Zoon is er drie kwartier later. De Vrouw serveert bietenstoemp met paddenstoelen. Smakelijk. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: KIN (<->) (Pat Metheny Unity Group), European Tour 1977 (Carla Bley), Social Studies (Carla Bley)

–

Maandag 29 mei: Tweede pinksterdag
Zes uur op. Ik ga een ronde hardlopen. De route gaat langs het kanaal en door de zon. Toch is het koud. Niet erg, want lopen gaat heel aardig. Thuis nog terug in bed. Om negen uur staan we op. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ik loop het centrum in, want aldaar is een grote platenbeurs in de straten. Zowaar, ik zie van alles aardig en neem al een paar vinylplaten mee. Een uur thuis. Wacht, heb ik drie uur lopen snuffelen? Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan lunch. Afwasje. We wandelen het centrum in en doen nog een ronde langs de kramen. Meer aankopen. Dit keer doen we er niet zo lang over. Even uitblazen op het balkon. Dan opnieuw het centrum in. De Vrouw meende online een reservering bij een restaurant te hebben gedaan, maar het restaurant is gesloten. Meer eetgelegenheden zijn niet open, maar uiteindelijk vinden we toch iets aardigs. We eten kaasblokken (een soort soufflés) met groenten en salade en een kipstoofpot. Thee toe. Kwart over acht thuis. Webstek.
Muziek vandaag: Rockpommel’s Land (Grobschnitt)

–

Zondag 28 mei: Eerste pinksterdag
Beter geslapen. Half acht op. Koffie. Restje krant. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Lezen. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. We stappen op de fiets en rijden naar het stadspark Berg en Bos. Daar wandelen we rond de vijver, door het bos en langs de herten- en zwijnenhokken. Dan weer terug. Even uitrusten op het balkon en vervolgens avondeten maken. Aardappel, paprika en ui uit de oven, met feta en andere kaas gevulde portabello uit de oven en het restant groentetoren van woensdag, ook uit de oven. Het restant salade van gisterenavond vul ik aan met koolrabi en geraspte waspeen. Voor De Vrouw bak ik kalfschnitzel. Het smaakt uitstekend. Afwas. Lezen op het balkon (PROG uit). Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Sinking Of The Titanic (Gavin Bryars), Symfonia – Live In Bulgaria (Asia with The Plovdiv Orchestra), A Life In Yes – The Chris Squire Tribute (allerlei)

–

Zaterdag 27 mei:
Ik slaap niet goed. Eerste twee uur wel, dan weer niet, dan weer wel, dan weer niet. Nog voor half zes ben ik uit bed. Ik ga een ronde hardlopen. Opnieuw een andere route, langs kanaal en door parken en door zon. Het is wel koud. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Het wordt al aangenamer. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan loop ik nogmaals het centrum in voor een andere super, de markt en de Syrische winkel. Meer koffie op de galerij in de zon. De Zoon is er voor lunch. Afwasje. De Zoon en ik fietsen naar een elektronicamegazaak om eens te neuzen bij de koelvriescombinaties en inductiefornuizen; De Zoon ondergaat binnenkort een fikse verbouwing en verduurzaming in zijn woning, vandaar. Na een uurtje heeft hij een aardig idee en ik fiets weer naar huis. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Dan bak ik kastanjechampignon, ui, knoflook, prei en spinazie en daar roer ik risottorijst en bouillon doorheen. Dit pruttelt vijfentwintig minuten. Voor De Vrouw bak ik kalfschnitzel. We eten alles op. De Vrouw heeft nog rabarberijs gemaakt, dus daar proeven we van. Allemaal zeer smakelijk. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen. Vandaag ook contact met Aar; vreemde dingen gaande op de webstek (geen tweets meer kunnen insluiten, geen onderschrift meer bij foto’s) en we kunnen niet vinden wat er aan de hand is. Nou ja, misschien gaat het vanzelf weer goed.
Muziek vandaag: Chicago ’78 (Frank Zappa)

Lotgenoten,

Als mensen aan mij vragen: ‘Hoe gaat het met je?’, dan zeg ik altijd: ‘Goed.’ Is de vraag: ‘Alles goed?’, dan is mijn antwoord: ‘Nou, niet alles. Maar waar ik invloed op heb, dat is goed.’
Gelukkig heb ik op heel veel dingen invloed. Echter, helemaal maakbaar is het leven niet, want er zijn ook dingen waar ik weinig tot geen invloed op heb. Neem nu dat hoofd van mij.

Om die huidige stand van zaken in mijn kop te snappen, moet ik een samenvatting van het voorafgaande geven. Tot tien jaar geleden leek er geen vuiltje aan de lucht. Toen begon mijn harses raar te doen. Of waarschijnlijk was het al eerder raar, maar was ik me dat nog niet bewust. Hoe dan ook: psychische klachten, zwaar overspannen, totale burn-out, depressief, stemmingswisselingen, paniekbuien en angstaanvallen. Sindsdien ook problemen met aandacht en concentratie, met geheugen en met prikkelverwerking, plus beperkte energie en belastbaarheid. Toe maar. Het leven was een paar jaren heel ingewikkeld, maar in de loop van die jaren leerde ik er aardig mee omgaan.
Dat goddelijke lijf van mij geeft me fantastische signalen als ik in de buurt van mijn grenzen geraak. Dan ben ik me opeens bewust van de hevige oorsuizingen die mij teisteren, dan schrik ik van plotse geluiden om mij heen, dan ben ik halverwege de dag al zeer vermoeid en dan volgen de zeer neerslachtige buien zich in rap tempo op.
Die signalen die mijn lijf mij geeft, dat is allemaal fijn en zo, maar dan moet ik ze niet alleen horen, maar er ook naar luisteren. En dat heb ik onlangs een tijdje niet gedaan.
Dat kwam zo.

Sinds anderhalf jaar heb ik een nieuwe werkplek. Iets met reorganisatie, u kent dat wel. De prettige werkomstandigheden van daarvoor – klein team, werkzaamheden onderling verdelen naar talent en interesse, eigen agenda indelen, in eigen tempo werken – werden in korte tijd helemaal anders. Niet alleen kwam ik terecht in een veel grotere afdeling met heel veel collega’s; de dynamiek en het tempo is enorm. Ik heb een half jaar geprobeerd alles te kunnen volgen en te doen wat men van mij vroeg, maar kwam er na dat halve jaar achter dat ik het niet bij kan houden en dus zaken moest loslaten. Dat leek even goed te gaan, tot er toch weer nieuwe projecten en klussen op het pad kwamen en o ja, ik heb nog een probleem: ik kan geen ‘nee’ zeggen. Daarnaast dacht ik steeds: ‘Ach, het is nu even druk. Volgende week is het vast wel weer rustiger.’ Maar het werd volgende week niet rustiger. Sterker nog: er kwam nog meer werk bij en in mijn schier eindeloze drang om dienstverlenend te zijn, ging ik overal op in. Ze vragen met niet voor niets, toch?
Het ging begin van dit jaar fout. Goed fout. Ik kon niet meer voldoen aan mijn hoge verwachtingen van mijzelf. Ik werd slordig en maakte fouten en ik begreep ook eigenlijk niet meer wat ik nou aan het doen was. En toen begonnen ook de lichamelijke klachten.
Daar waar ik voorheen aan het eind van de dag doodmoe was, daar was dat nu eind van de ochtend al of zelfs halverwege de ochtend. Thuis kwam er helemaal niets meer uit mijn vingers: de dagen dat ik niet werk moest ik gebruiken om wat op te laden en ik lag om negen uur al in bed, zo moe was ik. Om vijf uur weer op en voortrazen maar weer.
Volkomen uit balans. Ook letterlijk: als ik liep, raakte ik vaak uit evenwicht. Ik zakte door de knieën en moest me vasthouden aan muur of meubilair om niet om te vallen. De ene paniekbui volgde de andere angstaanval op: was ik weer helemaal terug bij af?
Toch maar eens met mijn leidinggevende in gesprek. En de huisarts.

Lang verhaal kort: ik zit weer in een traject bij een psycholoog om te onderzoeken hoe ik energie zo kan verdelen dat de balans tussen werk en privé meer op orde is, plus om helder te krijgen wat de werkgever van mij kan vragen en wat ik van mijzelf mag vragen. Daarnaast heb ik voor onbepaalde tijd mijn werkzaamheden beperkt tot enkele hoofdtaken.

‘Ik ben niet gek, alleen krankzinnig.’
(J.M.A. Biesheuvel)

‘Bas, je moet ook niet vergeten,’ zei de psychologe, ‘dat je te maken hebt met een andere levensfase.’
Levensfase?
‘Ja, het is op zich niet vreemd dat als je ouder wordt, je wat meer moeite hebt met concentratie, dat je wat meer tijd nodig hebt om je werkzaamheden uit te voeren.’
Ik ben net een week achtenvijftig.
‘Het zijn zaken die we vaker zien bij een oudere werknemer.’
Ja, mijn haar wordt dunner en grijzer, ik heb al jaren een leesbril, de groeven in mijn kop worden dieper en nadrukkelijker, ik verlies soms een paar druppeltjes als ik aandrang voel om te moeten gaan plassen, ik vergeet steeds vaker namen en jaartallen, er vallen geregelder generatiegenoten om mij heen weg, de nieuwe collega’s lijken steeds jonger, ik …
‘…?’
Ze keek me aan en ik keek wat stilletjes voor me uit.

Dus alles goed? Nee, niet alles. Ik zit in een andere levensfase en ben een oudere werknemer. Maar waar ik invloed op heb, dat is goed.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, mei 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

Datum: 21 mei 2023
Tijd: 14.30 – 16.45 uur
Locatie: zaal De Walvis in Gigant, Apeldoorn

Programma:

Set 1:
*Rondje van de zaak: (Aad van der Waal), (Willem Bierman), zkv’s (Nootjes, Lekker, Echt, Vragen en zkv) (Bas Langereis)
*Guus Essers speelt intro’s van bekende en klassieke werken (en het publiek moet raden wat het is)
*Harry Voss over zwijnen en de zwijnensociëteit (met enkele gedichten en een lied door Aad van der Waal)
*Willem (Reinier Groenendijk, met muzikale ondersteuning van Guus Essers)

Set 2:
*Introductie en voordracht (Olivier Boekhold)
*Guus Essers speelt intro’s van bekende en klassieke werken (en het publiek moet raden wat het is)
*Wachtkamer van Vrouwkje Tuinman (Aad van der Waal)
*Introductie op het eerbetoon aan Coen Seur (Reinier Groenendijk)
*Droomland (Gert de Graaf, Walter Hoogterp en Reinier Groenendijk)
*Vogelman (uit de bundel van Coen Seur) (Aad van der Waal)
*twee herinneringen aan Coen (Harry Voss) met een gedicht van Coen (Aad van der Waal)
*Duif (uit de bundel van Coen Seur) (Bas Langereis)
*twee liederen van het duo Puur Zang (Walter Hoogterp)

–

De foto’s van hoffotograaf Henk Schrier: (er volgen er nog meer)

–
Reclame

–

Vrijdag 26 mei:
Weer koud als ik even na zessen sta te wachten op de bus. Dat wachten duurt nogal, want de bus is laat. Gelukkig haalt hij alle tijd in en ben ik rond zeven uur op de werkplek. Van alles. Veel van alles. Zonder al te veel druk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en zon. In de middag nog wat overleg en laat ga ik naar thuis. Ik heb een bus om zes uur en door drukke weekendspits ben ik pas om kwart voor acht thuis. De Vrouw serveert het restant bamisoep van woensdag met een fruitsalade van watermeloen en sinaasappel na. Afwasje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: TAP – John Zorn’s Book Of Angels – Vol. 20 (Pat Metheny)

–

Donderdag 25 mei:
De wekker wekt om vijf uur. Ik loop een ronde hard. Het is koud buiten, maar lopen gaat soepel. Zeven uur ben ik aan het werk. Er is van alles en dat doe ik en ik werk nog achterstallig werk weg ook. Tussendoor koffie en om een uur lunch. Afwasje. Dan wandel ik een rondje rond het centrum. En nog een paar uur verder en om half vijf is het klaar. Ik maak avondeten. De beroemde groentetorens van aubergine, courgette en tomaat uit de oven met ernaast een salade van bosui, radijs, koolrabi en komkommer. Voor De Vrouw heb ik een kogelbiefstuk gebakken. We eten alles op. Toe is er een fruitsalade van watermeloen en aardbei. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Arvo Pärt – Complete Works For Violin And Piano And For Piano Solo (Ursula Schoch & Marcel Worms), Alina (Arvo Pärt), Conspiracy (Chris Squire & Billy Sherwood), The Unknown (Chris Squire & Billy Sherwood aka Conspiracy), Live (Chris Squire & Billy Sherwood aka Conspiracy), Mirror To The Sky (Yes), het eerste plaatje uit de set Seasons End (Deluxe Edition) (Marillion)

–

Woensdag 24 mei:
Kwart over zes op. Koffie. Webstek. Na achten wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. En het is opnieuw een zeer goede repetitie. De groep werkt hard en de scènes gaan steeds beter én er is veel plezier. Twaalf uur terug. Koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje en ander huishoudelijks. Dan wandel ik een rondje langs kanaal en door park. Krant op het balkon. Op tijd ga ik avondeten maken (bamisoep). We eten er fiks van en er blijft voldoende over voor morgen of vrijdag. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Footloose And Fancy Free (Bill Bruford’s Earthworks), Axis XXX Live – San Francisco (Asia), het tweede en derde plaatje uit de set Seasons End (Deluxe Edition) (Marillion)

–

Dinsdag 23 mei:
En maar weer vroeg naar de werkplek. Wederom een volle dag. Dit keer een projectbijeenkomst en allerlei overleg en wederom geen gelegenheid om buiten een rondje te wandelen. Sterker nog: ik ben een half uur later weer weg dan normaal. Kwart voor zes thuis. De Zoon is er even later ook. De Vrouw serveert de courgettesoep van gisteren en een bonenschotel. Smakelijk. We bespreken wat we voor De Zoon kunnen betekenen als over drie weken zijn halve huis in de verbouwing gaat. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Mirror To The Sky (Yes). Love, Death & In Between (DeWolff)

–

Maandag 22 mei:
Het is zacht als ik vanmorgen zeer vroeg naar de werkplek ga. Op die werkplek is er van alles. Urgent, rustig, uitwerkwerk, gesprek en helaas ook groot overleg. Geen gelegenheid om buiten een rondje te lopen. Ik ga op tijd ook weer weg en op de terugweg loop ik de plaatselijke platenwinkel in en koop ik mijn bestelde Mirror To The Sky (Yes). Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert courgettesoep, want de courgettes moesten op. Smakelijk. Afwasje en dan op de fiets naar Peter-Jan voor de toneelrepetitie. We zijn met z’n vieren en nemen enkele scènes flink onder handen. Kwart voor tien thuis. Even napraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Zondag 21 mei: De verjaardag van Anja
Wakker en op om zes uur. Ik ga een ronde hardlopen en kies weer een andere route, dit keer door park en langs spoor. Thuis weer terug in bed. We zijn na negenen op. Koffie. Restje krant. Meer koffie met De Vrouw. We lunchen op tijd. Net voor half een stap ik op de fiets en rijd ik naar Gigant. We hebben de zaal al heel vroeg op orde, dus alle tijd om het programma goed door te nemen, ook met de podiumgasten. Dat programma loopt dan misschien wat uit; het is weer afwisselend, mooi en indrukwekkend. Zo komt Harry vertellen over zwijnen, speelt Guus intro’s van klassiekers die het publiek moet raden, draagt Olivier een paar korte gedichten voor, speelt Aad een tekst van Vrouwkje Tuinman en brengen we gevieren met hulp van Gert, Walter en Harry een eerbetoon aan de onlangs overleden Coen Seur. Wederom heel veel mooie reacties na afloop. Alles is ook weer snel opgeruimd en we houden een afterparty in de foyer. Half zeven thuis. Ik maak eenvoudig avondeten voor mijzelf, want De Vrouw is de deur uit. Eerst tagliatelle koken en andijvie wassen en snijden. Dan bak ik bosui en daar roer ik de andijvie en pasta doorheen en ten slotte ook wat rode pesto. Parmesan eroverheen en klaar. Afwasje. De Vrouw is er rond half negen. Ze is in Hedon Zwolle geweest voor een workshop van Katinka Polderman en brengt het boek Beslisbos mee. Mooi! Webstek. Op tijd slapen.
Muziek vandaag: Gravitas (Asia), The Orchestrion Project (Pat Metheny), Eberhard (Lyle Mays)

–

Zaterdag 20 mei:
Zes uur wakker en op. Koffie. Voorbereidingen voor De verjaardag van Anja. Kwart over acht wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie. Dan weer het centrum in voor een bezoek aan een andere super, de markt en de Syrische winkel. Thuis is Martijn er op de koffie. Half een is De Zoon er voor lunch en een verlaat verjaardagscadeau: het album Love Death & In Between (DeWolff). Afwas. Dan fiets ik naar Onze Vader. Hij is opgewekt en zit weer vol verhalen. Na bijna twee uur rijd ik weer terug. Ik maak avondeten. Eerst bak ik oesterzwam, dan bak ik ui en knoflook mee, vervolgens risottorijst en bouillon erbij en dat laat ik vijfentwintig minuten pruttelen. Ondertussen maak ik andijviebladeren schoon en die snijd ik in smalle reepjes. Aan het eind roer ik die door de risotto, net als parmesan. Voor De Vrouw bak ik een steak bavette. We eten alles op! Er is een nagerecht. Het rabarberijs is niet gelukt, maar rabarberyoghurt smaakt uitstekend, zeker met het restant fruitsalade van gisteren. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: At First Light (Ralph Towner), Homage à Eberhard Weber (allerlei), het derde plaatje uit Meat Light – The Project/Object Audio Documentary (Frank Zappa), Love Death & In Between (DeWolff)