Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 23 juni:
Wakker en op om zes uur. Nog weer drie kwartier later ben ik aan het werk. Een klus waarvoor ik de gehele ochtend had ingepland, heb ik om half negen al klaar. Dan is het de rest van de morgen en dag rustig. Koffie met De Vrouw op het balkon. Tussen de middag lunch, afwas en een rondje wandelen buiten het centrum. In de middag nog wat kleinigheden en om vier uur is het klaar. Krant op het balkon. Dan avondeten maken. Venkel, kastanjechampignon, paprika en rode ui uit de oven. Ernaast het restant van de groenteschotel van gisteren (ook uit de oven) en salade. Voor De Vrouw heb ik kabeljauwhaas (eveneens uit de oven). We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Dream Box (Pat Metheny), Phantom Speaker (State Of Monc), A Parcel Of Steeleye Span – Their First Chrysalis Albums 1972-1975 (Steeleye Span), Side-Eye NYC V1.IV (Pat Metheny), Juno To Jupiter (Vangelis)

–

Donderdag 22 juni:
En weer zeer op tijd op de werkplek. Vandaag een volle dag. Zowel ’s morgens als ’s middags lang overleg en tussen de middag geen gelegenheid om buiten te wandelen. Als ik naar huis ga, regent het. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van aardappel, wortel en snijboon met een salade ernaast. Toe is er watermeloen. Smakelijk. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Girl Is Crying In Her Latte (Sparks), Fossora (Björk),

–

Woensdag 21 juni:
Zes uur op. Koffie. Webstek. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Dan fietsen we naar het ziekenhuis. In het consult bij de neuroloog onderga ik een ogenschijnlijk vluchtig onderzoek naar de mogelijke oorzaak van mijn onvaste tred. Het onderzoek levert geen nieuwe informatie op; ik reageer overal uitstekend op. Wel krijg ik binnenkort een oproep voor een MRI die gaat uitwijzen of / uitsluiten dat er iets loos is in de kleine hersenen. Enerzijds lucht het op; het zou betekenen dat een en ander een signaal is van spanning en stress. De laatste weken ging het heel veel beter en zakte ik af en toe door de knieën slechts aan het eind van de dag; anderzijds gebeurde het de afgelopen paar dagen weer eerder, bijvoorbeeld halverwege de ochtend. Op de terugweg rijd ik langs de super. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Vrouw gaat de deur uit. Ik lunch. Dan afwas en ander huishoudelijks. Ik wandel een rondje door de zon en warmte langs het kanaal. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. De Vrouw is weer terug. Eerst een kaassaus, vervolgens vul ik het kleine restant salade van gisteren aan met bosui, komkommer en tomaat, ten slotte bak ik kastanjechampignons, ui en paksoi. Voor De Vrouw heb ik kippenbout in de oven. We eten alles op, alleen kaassaus blijft wat van over. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Dream Box (Pat Metheny), Rosetta (Vangelis), Victims Of The Modern Age (Arjen Anthony Lucassen’s Star One), The Soft Parade (The Doors), Ingenious Devices (Big Big Train), The Lost Trident Sessions (Mahavishnu Orchestra)

–

Dinsdag 20 juni:
Op tijd weer op de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag nog meer. Goede werkdag. Kwart over vijf thuis. Krant op het balkon. De Zoon is er om half zes. De Vrouw serveert rijst met groenten en een salade. Toe is er fruit met ijs. Afwas. Ik wandel (door regen) naar het gesloten terras van Gigant (maar dat blijkt open, dus gaan we binnen zitten). Met Willem, Aad en Reinier bespreken we de afgelopen voorstelling en bereiden we de volgende verjaardag(en) van Anja voor. Het wordt weer interessant. Er zijn nog ideeën genoeg. Half elf thuis. Even bijpraten.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 19 juni:
Op tijd op de werkplek. Daar van alles, waaronder een groot overleg dat me volledig uitput. Ik ben volledig overprikkeld én ik loop weer onvast. Weten we dat ook weer. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en zon. Het is benauwd. In de middag nog wat klussen en om kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw is de deur uit. Krant op het balkon. Het avondeten is eenvoudig: het restant slastoemp van gisteren heb ik opgewarmd in een schaal in de oven. Parmesan en noten eroverheen en klaar. Er is ook nog een klein restant salade van gisteren. Ook dat gaat eraan. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Lost Trident Sessions (Mahavishnu Orchestra), Ingenious Devices (Big Big Train), Teddy Boys Don’t Knit (Vivian Stanshall), Road To The Sun (Pat Metheny)

–

Zondag 18 juni:
Opnieuw om kwart voor zes wakker en op. Nog geen uur later ben ik buiten om een ronde hard te lopen, via een andere route. Het gaat redelijk, want al zeer warm en benauwd. Thuis nog terug in bed. Dan koffie op het balkon. Later meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en ander huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door benauwd aanvoelende klammigheid en enkele druppels. Nog op tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Ik kies het concert van DeWolff van gisteren op Pinkpop (nogal goed, zeg maar). Erna maak ik avondeten. Er moet een krop sla op, dus die stoemp ik door een pan aardappelpuree. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel en naast het alles zet ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en tomaat. Afwas en afval. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Waiting For The Sun (The Doors), The Girl Is Crying In Her Latte (Sparks)

–

Zaterdag 17 juni:
Nog voor zes uur wakker en op. Koffie. Webstek. Krant van gisteren. Ik loop het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Meer koffie op het balkon. Dan wandelen we het centrum in en bezoeken een super en de markt, daarna nog de Syrische winkel voor brood en dan weer naar huis. Meer koffie op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en ander huishoudelijks. Ik loop een rondje door park. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Kliekendag met het restant salade van gisteren en voor De Vrouw het restant runderschnitzel van gisteren. Wel maak ik nieuwe fruitsalade van watermeloen, braam, framboos en blauwe bes. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon. O ja, ik lees die enorm dikke pil Supersister – Looking back, naked (Fred Baggen) uit.
Muziek vandaag: Dream Box (Pat Metheny), Nocturne – The Piano Album (Vangelis), het vijfde concert uit de set Halloween ’77 (Frank Zappa)

–

Vrijdag 16 juni:
Wat voor zes op. Mijn ronde hardlopen langs een oude vertrouwde route gaat redelijk soepel. Het is nog wat koel, fijn. Lezen en koffie op het balkon. De Vrouw gaat de deur uit. Ik doe wat klusjes voor De verjaardag van Anja en gooi wat foto’s op de post. Meer koffie op het balkon. De Vrouw is terug en we lunchen eenvoudig. Afwasje. Ik wandel een rondje door de warmte en haal het groentepakket op. Meer lezen op het balkon. Dan maak ik avondeten. Ik leg shiitake en paprika in een braadslede en die gaat de oven in, samen met het restant groente-eierenquiche van gisteren. Vervolgens maak ik een fikse salade: bruine bonen, rode ui, tomaat en bladsla met een dressing van yoghurt, limoen en mayonaise en daaroverheen munt en parmesan. Voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. Met uitzondering van de salade eten we alles op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Dream Box (Pat Metheny), The Lockdown Sessions (Roger Waters), het vierde concert uit de lijvige set Halloween ’77 (Frank Zappa)

–

Donderdag 15 juni:
Nog redelijk geslapen ook. Op tijd ben ik weer op de werkplek. Zonder al te hoge werkdruk kan ik veel doen. Tussen de middag neem ik geen gelegenheid om buiten te wandelen, wel ga ik zeer op tijd op weg en om drie uur ben ik in levenden lijve bij de sessie met de psycholoog. We hebben het over gedachteschema’s, zaken waar ik in het werk enthousiast van word en over waar ik de komende twee weken mee verder ga en over na ga denken. De terugweg zit vol oponthoud en vertraging. Iets voor zes uur thuis. De Vrouw serveert het restant pasta van gisteren met ernaast een groente-eierquiche en een salade van bosui, komkommer, tomaat en koolrabi. Smakelijk. Afwas. De Vrouw gaat de deur uit. Ik zie een muziekdocu. Webstek. Slapen.
Muziek vandaag: een documentaire van de bluray die mee kwam met Seasons End (Deluxe Edition) (Marillion), Dream Box (Pat Metheny)

–

Woensdag 14 juni:
Half zes wakker en op. Ik ga een ronde hardlopen. Dat gaat best aardig, ook al heb ik twee keer overgeslagen. Het is al zonnig, maar nog niet heel warm. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie. Nogmaals het centrum in, nu ook om wat foto’s na te bestellen. Lezen op het balkon. Meer koffie. Lunch met De Vrouw. Afwasje en huishoudelijks. Ik loop nogmaals naar de fotograaf om mijn nabestelde ofto’s op te halen (goh). Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: Kastanjechampignon met ui, snijbiet, kikkererwtenpasta en knoflookkruidenroomkaassaus; voor De Vrouw bak ik kipfilet. Toe is er een fruitsalade van watermeloen en blauwe bes. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon. Fijn weer eens zo’n dagje niks.
Muziek vandaag: Talking Timbuktu (Ali Farka Touré with Ry Cooder), Strange Days (The Doors), The Best Of (Tomita)

–

Dinsdag 13 juni:
Weer redelijk geslapen ondanks de warmte. Ook weer zeer op tijd op de werkplek en aldaar weet ik het lang koel te houden. Er is echter van alles aan projectoverleg en kennismaking met nieuwe manager. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Op de terugweg maar weer eens vertraging. Kwart voor zes thuis. De Zoon is er ook en De Vrouw serveert groenten uit de oven en een fikse salade. We eten alles op. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: From This Place (Pat Metheny), het tweede plaatje van de set Killer (Deluxe Edition) (Alice Cooper)

–

Maandag 12 juni:
Ondanks warme nacht kort maar redelijk geslapen. Vroeg op en ook vroeg op de werkplek. Daar zet ik van alles open om de boel koel te maken. Het lukt. Collega Fleur gaat vrijdag trouwen en tijdens het teammoment zingen we haar toe. Het is de reden dat ik vandaag op de werkplek ben. Daarna van alles nog te doen en tussen de middag wandel ik door veld, bos en zon. In de middag in alle rust verder werken. Op de terugweg wat vertraging en kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert een schotel van paprika en courgette en kikkererwt en tomaat met een salade van ui, bladsla, komkommer en zonnebloempit. Zeer smakelijk. Afwasje. Ik fiets naar het huis van De Zoon en help met gordijnen verwijderen en zijn woonkamer begaanbaar maken voor bouwfuckers, want morgen start de renovatie van zijn appartement. Na een uurtje ben ik ook weer thuis. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: The Lockdown Sessions (Roger Waters), het eerste plaatje van Killer (Deluxe Edition) (Alice Cooper)

–

Zondag 11 juni: van Köln naar Apeldoorn
Kwart voor acht op. Niet heel goed geslapen maar dat is niet erg. We nuttigen weer een uitgebreid ontbijt, pakken de koffer in en iets na elf uur lopen we door de lege winkelstraten in de richting van de Rijn. Aan de oever vinden we een mooi plekje in de schaduw op een terras en drinken we koffie en water. Half twee staan we op en gaan we naar het station. Daar kopen we iets te lunchen voor onderweg en om kwart voor drie zitten we in een koele Regionalbahn naar Duisburg. De overstap gaat snel. De stoptrein naar Arnhem doet er lang over en er is geen airco, dus heel erg warm. Als we om kwart over vijf in Arnhem aankomen, lijkt het buiten koel, maar het is nog dik dertig graden. Een uitgekozen restaurant blijkt gesloten op zondag, dus wordt het een bekend Indiase gelegenheid. We eten grill en auberginecurry en een aardappel-spinaziebijgerecht. Smakelijk. Om half acht gaat de bus en drie kwartier later zijn we thuis. Koffers uitpakken en uitrusten en slapen.

–

Zaterdag 10 juni: Köln + Peter Gabriel
Half acht wakker en op. Een uur later zitten we aan het ontbijt. Blijkt een heel groot hotel te zijn en een of andere hoempapafestival in de stad, dus nogal drukte en rumoer. Niet erg. We wandelen het centrum in om wat boodschappen te doen en dat lukt. Die boodschappen brengen we naar het hotel en Daan gaan we opnieuw op pad. Het is wederom zeer warm dus kalm aan. Via de Neumarkt richting de Rijn. Thee ergens. Uiteindelijk komen we bij het Schokoladenmuseum aan de Rijn. Daar is de wachtrij erg land, dus we besluiten in de schaduw op een terras aan de kade te gaan zitten. Wel een glas Holunderschorle erbij. Dan wandelen we nog wat door de Altstadt en uiteindelijk belanden we op een terras bij de Alte Markt. Eerst iets drinken, daarna kalfschnitzel en gevulde paprika met pasta. Tegen zes uur pakken we de U-Bahn naar de Messe, alwaar we de Arena snel vinden. We zoeken iets te drinken en dan op naar onze plaatsen. Niet slecht, lijkt het. Precies acht uur is het zover. Here Comes The Flood in het Duits. Het duurt weer even voor ik gewend ben aan het stadiongeluid, maar daarna klinkt het oké. Mooie balans tussen het oudere werk en de nieuwe (voor mij nog onbekende) stukken. Ha, de Duitsers gaan bij ieder ouder stuk staan om uit hun plaat te gaan. Er is veel ondersteunend beeld, alles bij elkaar een zeer mooie show. Afsluiter Biko is echt indrukwekkend. Ondanks de exorbitant hoge prijs van de concertkaarten en de woekerbedragen die de zaal vraagt voor drinken, toch blij dat ik het heb mogen meemaken. Het is na elven als we weer buiten staan. Wel aan de andere kant van de Arena dan waar we binnengekomen zijn, dus het duurt een tijdje voor ik mij weer heb kunnen oriënteren en we de goede kant op lopen. Met de U-Bahn gaat het snel naar het Friesenplatz en dan is het nog geen honderd meter naar het hotel. Daar is nog een groot feest buiten en binnen gaande (uitloper van het hoempapafestival), dus gaan we naar de kamer en slapen.

Lotgenoten,

‘Kan ik je helpen?’ vroeg hij.
Ik keek op. Dit klonk bijna als grensoverschrijdend gedrag. De jongeman had een baardje, een headset op en een vriendelijke blik in zijn ogen.
‘Mijn Teva’s zijn kapot.’ Ik wees op de groene sandaal in mijn hand. ‘Kijk, de zool is gescheurd. Nu kan ik er nog op lopen, maar het duurt niet lang meer. Zie je? Ik ben op zoek naar nieuwe en deze hier lijken me wel wat. Wat is het verschil met het andere model daar?’
‘O. Ja.’ Hij pakte de twee verschillende sandalen van de plank en bekeek ze. ‘Deze heeft duidelijk een sterker profiel.’
Dat had ik ook wel gezien.
‘Daarmee heb je wat meer grip.’
Ach zo.

Mijn vorige Teva’s gingen kapot in de zomer van 2016. We liepen door Oost-Berlijn. Nog heel even en dan waren we bij het Joods Museum. Maar wat was dat? Plots gebeurde er iets aan mijn rechtervoet en stond ik met mijn blote voet op de straatstenen. Het voorste bandje van mijn sandaal was finaal afgescheurd. Oei. En nu? Ik had geen reserveschoenen bij me. Maar wacht, even verderop was een Turkse supermarkt. Misschien konden ze me daar helpen? Met een blote voet liep ik er heen. Binnen vond ik in een van de smalle gangetjes tussen de hoge schappen, de kratten met blikken, potten en groenten een stapel dozen met daarop een taperolhouder. Met een boel bruin plakband wist ik de sandaal provisorisch te repareren. De rest van de dag liep ik het mooie museum rond op een sandaal die omwikkeld was met tape. Begin van de avond stapten we de metro uit bij het Sony Center. In de grote Mall was een sportzaak en daar kocht ik nieuwe (en groene) Teva’s.
Ja lotgenoten, al jaren trek ik vanaf 1 mei geen sokken en schoenen meer aan. Het liefst zou deze halve hippie de hele dag op blote voeten lopen, maar dat doe ik niet. Tenminste, niet als ik naar het werk moet of op het podium sta. Zo laat mogelijk in het jaar – zeker niet voor 1 oktober – gaan de Teva’s de kast weer in.

‘Welke maat zoek je?’
‘Even zien.’ Aan de binnenzijde van een van de bandjes van mijn oude schoen zat een badge. Daarop stond tekst, wist ik. ‘Oh, ik heb mijn bril niet op. Kun jij zien welke maat het is?’
Hij boog voorover en zei: ‘Veertig half. Ik zal eens kijken of we die op voorraad hebben.’ Het apparaatje in zijn hand hield hij in de richting van de streepjescode op de sticker bij de plank waarvan ik de zwarte sandaal had gepakt. ‘Als-ie het doet.’ Een rood lichtje verscheen en ik hoorde een piepje. ‘Aha. Nee, deze is helaas niet op voorraad. Alleen vanaf maat tweeënveertig hebben we achter staan.’
‘O, dat is jammer,’ zei ik. ‘Ik zal eens bij jullie online kijken.’
‘Dat kun je sowieso doen. Misschien zijn er nog wat meer modellen.’

‘En…’ Hij wierp een wat schichtige blik om zich heen, alsof hij niet wilde dat iemand hem zag of hoorde. Toen keek hij me vriendelijk, bijna ondeugend aan. Zachtjes zei hij: ‘Ben je bekend hier in de stad?’
‘Niet heel erg.’
‘Je zou het bij andere winkels kunnen proberen.’ Vervolgens noemde hij wat namen van verschillende buitensportzaken.
‘Dank je,’ grinnikte ik. ‘Ik ben op weg naar het station en kwam hier toevallig langs. Bij ons in Apeldoorn hebben we de zaken die je noemt ook. Heel erg bedankt voor je moeite, in ieder geval.’
‘Graag gedaan. Kan ik je verder nog met iets helpen?’
Ik moest weer denken aan grensoverschrijdend gedrag.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, juni 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

Zaterdag 3 juni: Museum Catharijneconvent

Zondag 4 juni: Museum Speelklok

–

Vrijdag 9 juni: van Apeldoorn naar Köln
Zes uur op. Koffie en ontbijt. Het koffertje krijgt verdere vulling. Meer koffie. Afwas en afval. Tien uur lopen we naar de bushalte. Koffie op het station in Arnhem. En dan blijkt dat onze geboekte internationale trein niet rijdt. Dat wordt dus een uur later. We wandelen het centrum van Arnhem in en drinken koffie op een terras. De tweede treinpoging lukt beter. En we hebben net op tijd een zitplaats, want de wagons stromen vol met reizigers. De overstap in Duisburg gaat soepel en rond drie uur zijn we in Köln. Het is inmiddels ook heel warm. We vinden vrij snel de weg naar het hotel. Daar checken we in en rusten we even uit. Dan het centrum in. We lopen door de winkelstraten en komen uit bij de Rijn. Op een terras drinken we rhabarberschorle en iets verderop stuiten we op een klein en bedrijvig Libanees restaurant. De Vrouw krijgt kip van de grill en ik een enorm bord vol kleine gerechten. Zeer goed. We lopen door de smalle straatjes van de Altstadt, over pleinen en langs ijswinkels. Iets voor tien terug in het hotel. Daar drinken we nog iets en dan gaan we slapen.
Muziek vandaag: The Sinking Of The Titanic (Gavin Bryars), Prelude To A Century (Rick Wakeman)

–

Donderdag 8 juni:
Mijn ronde hardlopen vanmorgen gaat redelijk soepel. En dat terwijl ik twee keer heb overgeslagen. Zeven uur ben ik aan het werk. Aardig wat te doen vanmorgen. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Verder. Meer koffie. Later lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een rondje door de zon langs het kanaal. Vier uur stop ik. We pakken een koffer in. Krant op het balkon. Ik maak avondeten. Een ovenschaal met het restant van de slastoemp van gisteren gaat de oven in, een restant salade van gisteren vul ik aan met paprika en komkommer en voor De Vrouw bak ik rundschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Ik fiets naar Peter-Jan voor een repetitie van onze toneelgroep. Het is de laatste voor een pauze van een maand, vanwege vakantie van leden. Op de laatste lange scène na zit het stuk er al aardig in. De komende weken proberen we die laatste scène erin te krijgen. Ben benieuwd of het me lukt. Tien uur thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno), Random Acts Of Happiness (Bill Bruford’s Earthworks), Butterfly Mind (Tim Bowness)

–

Woensdag 7 juni:
Kwart over zes wakker en op. Koffie. Lezen. Ik loop naar de super. Thuis koffie. De Vrouw gaat de deur uit. Ik lees het boek Ik mis mij ook (Mascha Kamphuis & Ronald Giphart) en ben uiteindelijk onder de indruk. Meer koffie. Dan lunch. Half een wandel ik naar Gigant. Daar is vanmiddag de eindpresentatie van een groot project waar Wirwar een onderdeel is. Eerst repeteert de theatergroep nog kort, daarna is er in de zaal een samenvatting van de opnames uit het documentairedeel van het project en ten slotte speelt de groep twee scènes uit Ik pas!. Mooi gedaan. Er zijn goede reacties. Ook is er nog een korte dansvoorstelling en om half vijf ben ik thuis. Krant op het balkon. Dan maak ik avondeten: ik kook aardappelen en stamp deze tot puree, samen met een gesneden krop rode sla die op moet. Ondertussen heb ik een salade gemaakt van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Ten slotte bak ik voor De Vrouw een runderschnitzel. We eten er goed van, maar er blijft voldoende slastoemp over voor morgen. Afwas. Rest krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Leviathan (Robert Fripp & The Grid), Jazz Sabbath (Jazz Sabbath), Rockpommel’s Land (Grobschnitt), The Doors (The Doors), End Of Innocence (Tony Kaye)

–

Dinsdag 6 juni:
Slapen gaat redelijk. Zeer op tijd weer op de werkplek. Vanmorgen veel overleg en projectgedoe. Tussen de middag wandel ik door veld en bos en zon. Dan nog wat geregel en gedoe en om kwart over vijf ben ik thuis. Krant op het balkon. De Zoon is er om kwart voor zes en De Vrouw serveert een schotel van rijst met ui en paprika en ei, met ernaast een salade van komkommer, paprika en koolrabi. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon. Goede dag, opgewekt en energiek.
Muziek vandaag: Cuong Vu Trio Meets Pat Metheny (Cuong Vu Trio & Pat Metheny), Anyway, Still (Exit North), Departure Tapes (Giancarlo Erra)

–

Maandag 5 juni:
Tja. Niet zo heel goed geslapen. Volle maan of zo? De laatste uren lukt het dan weer wel, dus als de wekker gaat nog voor vijf uur, dan kom ik van verre. De eerste minuten opstaan zijn dan ook moeilijk, maar daarna gaat het uitstekend. Opgeruimd en opgewekt, vol energie en ruimte. Zeer op tijd op de werkplek. Daar veel van alles, inclusief nogal wat overleg. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag nog een projectoverleg en dus is het laat en ben ik pas om kwart over zes thuis. De Vrouw serveert een restant wortelsoep van gisteren en een soort stoemp van slierten aardappel, courgette en wortel met doperwten in een knoflookkruidenroomkaassaus. Smakelijk. Toe is er een fruitsalade van sinaasappel en aardbei. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Scenes From The Flood (Bryan Beller), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zondag 4 juni:
Half acht wakker en op. Anderhalf uur later zitten we aan het ontbijt. Niet slecht. Nog weer anderhalf uur later pakken we een bus naar het Centraal Station en van daaruit lopen we een klein stukje naar het museum Speelklok. Daar krijgen we eerst een rondleiding langs de speelklokken, straat- en dansorgels. Vervolgens lopen we zelf een rondje verder door het museum. Zeer aardig, allemaal. Op de Oude Gracht vinden we een etablissement waar we lunchen. Iets na half vier zitten we in de trein en een uur later zijn we thuis. Tas uitpakken en krant op het balkon. Dan maak ik avondeten. Niet ingewikkeld: ui, knoflook en gember bakken, wortelen erbij en dan een halve liter bouillon. Na twintig minuten pureren, zout en peper en de wortelsoep is klaar. We eten er fiks van. Afwasje. Restje krant op het balkon, plus een eerste stukje in het lijvige boek Supersister – Looking Back, Naked (Fred Baggen). Webstek.
Muziek vandaag: Little Dots (Frank Zappa), At First Light (Ralph Towner)

–

Zaterdag 3 juni: Utrecht
Half zeven op. Redelijk goed geslapen. Koffie. Ik loop naar de super voor wat kleinigheden. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Nog een keer het centrum in voor super en markt. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ondertussen is de tas gepakt. Vandaag zou het voor de zoveelste keer uitgestelde concert van Yes plaatsvinden, maar het is voor de zoveelste keer uitgesteld. Het geboekte hotel bleek niet meer te annuleren, dus gaan we op pad. We hebben een trein van kwart over twaalf. In Utrecht lunchen we ergens op een terras. Het is zeer druk in het centrum van de stad; de pride blijkt gaande en de straten lopen vol met kleurrijk uitgedoste mensen. Wij lopen een stukje met ze mee tot we bij het Catherijne Convent Museum zijn. Daar zien we oude Vlaamse en Nederlandse meesters over het leven in Antwerpen en Amsterdam. Heel aardig. We pakken iets mee van de feestelijkheden rond de Oude Gracht, bezoeken de grote boekhandel en drinken (niet) iets op een terras. Een eettent is snel gevonden: tijd voor uienbeignets en kip- en kikkererwtenpaneercurry. Het is negen uur als we naar het hotel wandelen. Dat hotel blijkt best een eindje buiten het centrum te liggen. We checken in, zitten even en gaan dan slapen.
Muziek vandaag: The Turning Year (Brian Eno)

–

bazbo 920: Joop van der Linden – Joop van der Linden
Ergens begin jaren 00 raak ik verzeild op een forum voor fanatieke Zappa-verzamelaars. Voor ik het weet ben ik veel in het chatkanaal en daar ontmoet ik tussen de vele internationale bezoekers een Nederlander die zich verschuilt onder de naam joeydepoey. Al snel ontdek ik dat hij zelf ook muzikant is, hij speelt trombone en een beetje gitaar, maar het zal nog een tijdje duren dat ik hem durf te vragen hoe zijn bandje heet. Dat blijkt de Amsterdam Klezmer Band te zijn. Hé, daar heb ik wat muziek van in de kast staan. En o ja, hij speelt ook in een bandje dat De Jongens Driest heet en in een bandje dat Zappa speelt. Ik heb Uncle Meat een keer gezien tijdens een Zappa-avond in december in Harderwijk. Daar was hij toen niet bij. In de jaren die volgen zie en hoor ik de AKB meerdere keren en ik ontmoet de trombonist dan na afloop. In 2007 organiseer ik samen met een paar anderen een Zappafestival in Nederland en Uncle Meat is de afsluiter. Helaas kan joeydepoey er (weer) niet bij zijn. Tot aan de dag van vandaag heb ik af en toe contact met de trombonist. Zo vertelt hij over de studio die hij bouwt, over dat hij zich verdiept in mastering, over productionele dingen die hij doet (om financieel het hoofd boven water te houden) en begin 2023 krijg ik een mailtje van hem: ‘Ik heb dus een plaat gemaakt.’ Hij heeft er een hele financieringscampagne voor opgezet. Ik bestel het album, doneer het een en ander extra en wacht. Op 31 mei 2023 is hij er en leg ik hem op de draaitafel. Ik zie geen titel op de hoes, dus neem aan dat het album de naam draagt van de maker. Wat ik hoor is ronduit een verrassing. Geen klezmer, wereldmuziek, Zappa of rock. In plaats daarvan acht sfeervolle instrumentale klankschilderijen, gebaseerd op de gitaar en met spaarzaam gebruik van (elektronische) percussie. Ook zet hij af en toe de trombone in. Denk aan de filmmuziek van Ry Cooder, maar dan weer anders. Niet uit te leggen. De plaat geeft na meerdere draaibeurten meer en meer van zijn schoonheid prijs en ik moet nu, een paar maanden na aankoop, zeggen dat ik het een prachtig werk vind. De maker heeft grotendeels alles zelf gedaan aan de plaat. De enige andere muzikant is Gijs Levelt (van de AKB) die trompet komt spelen in een nummer, dat misschien wel het lekkerste wegluistert. Het album was nog niet te vinden op Discogs, dus heb ik ‘m ingevoerd en voor de grap kijk ik op de site wat Joop van der Linden allemaal nog meer heeft uitgevoerd en vooral bij zijn activiteiten als producer schiet ik nogal eens in de lach. U ook?

–

bazbo 0919: Yes – America
De laatste aankoop tijdens de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023 is dit singletje. Zes euro’s moet ik afrekenen en ik weet dat exemplaren op Discogs voor grote bedragen van de hand gaan. Als ik thuis kom, blijkt het een Duitsche persing te zijn en kan ik ‘m zo verkopen voor het vijfvoudige. Maar ik verkoop ‘m niet. Het is een alleraardigst hebbedingetje. De single kwam uit in 1972 en bevat een ingekorte versie van America, dat Paul Simon schreef. Het is wel helemaal verYest en de reguliere versie duurt dik tien minuten en bevat een complex instrumentaal intro en een debiel goede gitaarsolo aan het eind. Dat intro en de solo moeten we hier missen. Op de B-kant vinden we Total Mass Retain, het tweede deel van de monstercompositie Close To The Edge, dat op de gelijknamige elpee uit hetzelfde jaar staat. De dik drie minuten zijn helemaal uit z’n context gerukt, waardoor het eigenlijk nergens op slaat. Maar goed. Hebbedingetje.

–

bazbo 0918: The Spencer Davis Group – Gimme Some Lovin
We blijven nog heel even op die grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023. Ik vind ook nog dit singletje. Nu mag je weten dat ik lijd aan een kleine verzamelwoede als het gaat om The Spencer Davis Group. Niet dat mijn verzameling groot is, maar als ik iets leuks tegenkom, koop ik het. Dit is de Nederlandse versie van de single uit 1967, vlak voordat Stevie Winwood de groep zal verlaten en zijn eigen band Traffic opricht. Gimme Some Lovin is een kraker van jewelste en Winwood speelt het tot op de dag van vandaag tijdens concerten. (Wanneer komt die man nog eens naar Europa? Want dan moet en zal ik hem zien en horen.) De B-zijde is een stuk geschreven door Paul Bishop (Blues In F); niet gek, Spencer Davis en zijn Group speelden veel covers van anderen, net zo veel bandjes in de jaren zestig.

–

bazbo 0917: various artists – Zapped
Ik bevind mij nog steeds op die grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023 als ik deze elpee vind voor een luttel bedrag. Kijk, inpakken maar. Zapped verscheen in 1970 als een ‘promotional sampler’ waarop allerlei acts staan die Frank Zappa produceerde in 1968 en 1969 en/of die uitkwamen op zijn labels Bizarre of Straight, maar dit is een Amerikaanse herpersing uit 1975. Te horen zijn Alice Cooper (Frank Zappa ontdekte de band en produceerde de eerste twee elpees), Captain Beefheart & The Magic Band, Judy Henske & Jerry Yester, Tim Buckley, Wild Man Fischer, Tim Dawe, Lord Buckley, Jeff Simmons en de GTO’s (Girls Together Outrageously). Ja, Zappa zat niet stil in die jaren. In alle andere jaren ook niet, trouwens. Van zijn eigen band horen we Holiday In Berlin, Full Blown (van het album Burnt Weeny Sandwich van The Mothers Of Invention) en Willie The Pimp (gezongen door Beefheart en afkomstig van het legendarische Hot Rats album). Alles bij elkaar een uiterst vermakelijke verzameling.

–

bazbo 0916: Andy Summers & Robert Fripp – I Advance Masked
Het tweede album van dit duo (Bewitched) heb ik sinds halverwege de jaren tachtig in de kast staan. Zeer veel gedraaid. Hun eersteling heb ik echter nooit gehoord of gevonden. Tot 29 mei 2023, toen ik een vinylversie vond op de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn. Weet je wat? Ik kocht hem. Op I Advance Masked verkennen Andy Summers en Robert Fripp hun beider kunnen. De plaat komt uit 1982 en er staan dertien instrumentale avontuurtjes op. Beide muzikanten spelen gitaar, bas, synthesizer en percussie. Het merendeel van de stukken en stukjes heeft een ruimtelijk, bijna ambient karakter. Maar soms is het verrassend en zelfs swingend. De opener is het titelnummer en misschien wel het ruigste wat het album te bieden heeft. Her en der horen we die typische Fripploopjes en vreemde King Crimsonachtige akkoorden. Het gebodene zal niet iedereen bekoren, maar voor hem of haar of hen die er eens goed voor wil gaan zitten opent zich wereld na wereld en is het smullen geblazen.

–

bazbo 0915: Carla Bley – Heavy Heart
Carla Bley maakt in 1984 opnieuw een plaat met die typische en eigenzinnige jazzmuziek. En hoewel het allemaal weer lichtvoetig klinkt, is het qua arrangementen topzwaar en er gebeurt van alles. Bley maakt ook op dit album gebruik van een soort halve bigband. In het tienkoppige monster zitten vier blazers, twee percussionisten, een extra pianist (Kenny Kirkland), een gitarist (Hiram Bullock) en bassist Steve Swallow. De bandleidster zelf neemt het orgel en de synthesizer voor haar rekening. Misschien geen uitschieter in het imposante Bleyoeuvre, maar toch een mooie aanvulling. Eerlijk gezegd krijg ik er geen genoeg an. En ja, ook dit album kocht ik op 29 mei 2023.

–

bazbo 0914: The Carla Bley Band – Live!
Een jaar later (1982) komt Live!. Carla Bley kiest er kennelijk voor om studioalbums onder haar eigen naam uit te brengen en de liveplaten onder The Carla Bley Band. Op deze fijne liveregistratie staan weer een paar puike stukken met dat typische karakter van la Bley. Bij vlagen serieuze big band, bij andere vlagen bizar. Heel fijn. In The Carla Bley band zitten weer niet de minsten, de bezetting is zelfs wat uitgebreider met een zwaardere blazerssectie en een extra pianist, zodat Bley zich kan concentreren op het orgel of dirigeren. Ook deze kocht ik op 29 mei 2023 tijdens de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn. Leuke songtitels, schitterende uitvoeringen (let op de rare sprongen in Song Sung Long van haar album Dinner Music).

–

bazbo 0913: Carla Bley – Social Studies
Carla Bley gaat in de jaren zeventig en tachtig onverdroten door met het uitbrengen van haar opmerkelijke jazzmuziek. In 1981 komt ze met Social Studies, dat weer vol staat met haar eigenzinnige composities. Ook op deze plaat zet ze een groot ensemble in met een uitgebreide ritmesectie en meerdere blazers. Zelf bedient ze het orgel en de piano. Michael Mantler is er bijvoorbeeld op trompet en Steve Swallow bespeelt de bas. Wat mij opvalt, is dat het werk wat minder uitbundig en buitenissig klinkt dan de eerdere liveplaat. Niet dat het saai is, integendeel. Steeds weer openbaren zich prachtige melodieën en improvisaties. Ik mag dit graag beluisteren of als behang door de kamer heen jakkeren. Ook deze elpee koop ik op 29 mei 2023 tijdens de grote platenbeurs in de straten van ons zo majestueuze Apeldoorn. Zalig album, weer.

–

bazbo 0912: The Carla Bley Band – European Tour 1977
Carla Bley maakt na Escalator Over The Hill gedurende de jaren zeventig een fikse rij platen. Vaak doet ze dat met haar eigen big band en de muziek ontwikkelt zich tot een geheel eigen stijl. In 1977 toert ze met een grootse band met daarin Elton Dean en Hugh Hopper en met Michael Mantler, haar partner op dat moment. Van die tournee verschijnt in 1978 deze elpee en die vind ik op die platenbeurs in ons zo majestueuze Apeldoorn op 29 mei 2023. Het is een originele Duitsche uitgave die bijzonder goed klinkt. Deze zeer ongewone, maar altijd inventieve en uiterst vermakelijke jazz blijft het goed doen in mijn woonkamer.

–

bazbo 0911: David Bedford – Instructions For Angels
Op tweede pinksterdag 2023 (29 mei) vindt hier in ons zo majestueuze Apeldoorn een grote platenbeurs plaats in de straten van het centrum van datzelfde zo majestueuze Apeldoorn. ’s Morgens loop ik een rondje en neus ik rond; daarna maak ik nog een ronde en doe ik mijn inkopen. Een van de eerste vondsten is dit obscure album uit 1977 en het is nog de quad-versie ook. Componist David Bedford heeft al eerder vreemde avant-gardeplaten gemaakt; bekend is hij van zijn werk voor Mike Oldfield. Die komt hier een gastgitaarpartij spelen. Bedford werd in 1976 gevraagd om een stuk te componeren voor het King’s Lynn Festival en hij baseert zijn muziek op de poëzie van ene Kenneth Patchen. Daarnaast maakt hij gebruik van melodieën uit Alleluya Psallat van een onbekende componist uit de middeleeuwen. Voor het festival mag Bedford rekenen op het Leicestershire Schools Symphony Orchestra. Uiteindelijk valt het werkstuk in zes delen uiteen die variëren van melodieus, sereen en bombastisch tot abstract, raar en atonaal. Behalve genoemde Oldfield komt ook Mike Ratledge (bekend van Soft Machine) een synthesizersolo spelen, maar verder horen we voornamelijk orkest en koor en Bedford zelf op piano, orgel, synthesizer en allerlei percussie. Intrigerend werk, wel.