Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 29 juli:
Kwart voor zeven wakker en op. Koffie. Dan vanmorgen aan het werk. Er ligt allerlei en ik doe allerlei. Twaalf uur is dat allerlei klaar. De Vrouw is even de deur uit en als ze om een uur terug is, lunchen we. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket uit. Krant op het balkon. Half vijf begin ik al met avondeten maken. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en rode bes. Dan bak ik kastanjechampignon, ui, paprika, courgette en tandoorikruiden. Uiteindelijk roer ik daar de peulen die De Vrouw gisteren heeft gekookt en wat gehakte noten doorheen. Voor De Vrouw bak ik een kipfilet. We eten er goed van. De Vrouw gaat naar het werk. Ik was af. Webstek. Script lezen op het balkon.
Muziek vandaag: God Save The Queen / Under Heavy Manners (Robert Fripp), It Could Be Home (Plenty), Music From The Sphinx (Valentina Ciardelli & Alessandro Viale), If I Should Fall From Grace With God (The Pogues), Man It Feels Like Space Again (Pond), “Heroes” (David Bowie), Closure / Continuation met het bijbehorende bonusplaatje (Porcupine Tree), Deus Arrakis (Klaus Schulze)

–

Donderdag 28 juli:
Op tijd naar de werkplek. Daar van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Daarna verder met van alles. Half zes thuis. De Vrouw serveert de klieken van eergisteren en gisteren, aangevuld met nog meer voeding die we niet eens opeten. Natafelen. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Script lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje (het tweede concert) uit de doos Zappa/Erie (Frank Zappa)

–

Woensdag 27 juli:
De wekker van De Vrouw gaat om zeven uur en ik sta op. Koffie. De Vrouw is even de deur uit. Ik werk dit b-log nog wat bij en wandel dan naar de super. Koffie op het balkon. Ik lees de PROG uit. Meer koffie op het balkon. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Ander huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Lezen op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst monteer ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Ik kook gnocchi een minuutje. In een braadslede doe ik ui, aubergine, olijf en de gnocchi. In een kom meng ik tomatenstukjes en crème fraîche en dat giet ik over de groente in de braadslede. Die braadslede gaat vijfentwintig minuten in de oven op 200C. Ondertussen maak ik een fruitsalade van watermeloen, ananas en rode bes. We eten er fiks van. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek.
Muziek vandaag: The Best Of (Tomita), The Cartographer (Jo Quail), Playboy & Playgirl (Pizzicato Five), Raising Sand (Robert Plant & Alison Krauss), Live in Santiago, het dertiende plaatje uit de doos Complete (Bill Bruford’s Earthworks), Schnörgl Attahk (Camembert), Zëss – Le Jour Du Néant (Magma)

–

Dinsdag 26 juli:
Nog steeds aangenaam buiten als ik voor zes uur begin met mijn ronde hardlopen. Die ronde hardlopen gaat nog aardig ook. Zeven uur ben ik aan het werk. Niet lang, want ik ben om vijf voor half negen bij de huisarts om nog een (hopelijk laatste) keer naar mijn oor te laten kijken. Alles is oké, het ziet er prima uit. Als ik weer buiten kom, regent het stort. Ik kan heel lang wachten, maar dat doe ik niet. Plu mee, dus dat scheelt. Thuis koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat de deur uit. Meer werk en koffie. De Vrouw is terug van de deur uit zijn om half twee en we lunchen. Afwas. Ik wandel een rondje om het centrum. Vervolgens verder werken. Vijf uur is het klaar. Krant op het balkon. De Zoon is er om kwart over zes en De Vrouw serveert een schotel van ui, aubergine, paprika, courgette, gedroogd fruit en couscous. Zeer smakelijk. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: God Save The Queen / Under Heavy Manners (Robert Fripp), Let The Power Fall (Robert Fripp), Sunir (IANAI), Hey Hey Rise Up (cd single) (Pink Floyd featuring Andriy Khlyvnyuk), Low (David Bowie), het eerste en tweede plaatje (het eerste concert) uit de doos Zappa/Erie (Frank Zappa)

–

Maandag 25 juli:
En dus weer naar de werkplek. Daar is het rustig geweest en de hoeveelheid werk en mails is te overzien. Wel merk ik de drukte en hectiek bij de leidinggevende en daardoor kunnen mijn collega en ik (weer) niet verder, dus dat is lastig. Tussen de middag wandel ik door bos. Zes uur thuis. Ik warm het restant bonen, mais en nachos op in de oven, doe er kaas overheen en eet dat op. Afwas. Krant op het balkon. Webstek.
Muziek vandaag: The Cartographer (Jo Quail), Deus Arrakis (Klaus Schulze), Sunir (Ianai)

–

Zondag 24 juli:
Pas om kwart over zeven wakker. Ik loop een ronde hard. Die gaat moeizaam, want het is al warm. Toch lukt het. Thuis even terug in bed. Koffie met De Vrouw op het balkon. Het is goed warm. Foto’s verder op de webstek plaatsen. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om een uur voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door de warmte. Thuis plaats ik de laatste foto’s op de webstek. Dan is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Erna maak ik avondeten: de inmiddels roemruchte salade van bloemkool, paprika, rode ui, kerstomaat, rozijn, mango en linzen met tahingeelworteldressing uit de oven. Ernaast een kleine salade van bosui, koolrabi en komkommer. We eten er goed van en het restant neemt De Vrouw mee naar het werk. Afwas. Webstek. Lezen op het balkon. Einde vakantie.
Muziek vandaag: Negative Toe (Camembert), Moondawn (Klaus Schulze)

–

Zaterdag 23 juli:
Half zeven op. Koffie. Allerlei. Ook foto’s ordenen. Ik loop mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan nog een ronde langs andere super en Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Ook foto’s ordenen. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwas. Ook foto’s ordenen. Ik wandel een rondje om het centrum en bezoek nogmaals die super. Ook foto’s ordenen. Het is af. Eind van de middag wil ik avondeten maken, maar ontdek dat ik geen mais heb. Die haal ik dus maar bij een dichtbijgelegen super. Ik leg kastanjechampignon, rode ui, paprika en courgette in een braadslede en schuif die twintig minuten de oven (190C) in. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan leg ik een laagje nachos, zwarte bonen en mais boven op de groente in de braadslede en vervolgens daaroverheen ook weer een laagje nachos, zwarte bonen en mais. Ten slotte een boel kaas eroverheen en nog eens tien minuten de oven in. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten er fiks van. Toe is er roomijs (vanille, aardbeien-cheesecakedeeg, walnoot-ahorn). Afwas. Krant op het balkon. Webstek.
Muziek vandaag: het staartje van het bonusconcert dat mee kwam met Station To Station (David Bowie), The Best Of Jefferson Airplane (Jefferson Airplane), Hey Girl (Gruppo Sportivo), Son Of Cheap Thrills (Frank Zappa), Malina (Leprous), Inner Mediation / Alcudia (cd single) (Liberation Orchestra)

‘Dit lukt toch nooit?’ Peter Cornelis Müller wierp een blik op het vel papier. ‘Hoe kan een mens, een schrijver dan nog wel, een goed verhaal maken in zó weinig letters, woorden en zinnen?’ Toen zag hij de naam die hij eronder had gezet. ‘En ik heet niet eens A.L. Snijders.’ Hij trok het vel papier uit de typmachine en verfrommelde het. Met een boog gooide hij de prop naar de prullenbak. Mis.

–
Apeldoorn, juni 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

Vandaar dat ik mij begaf naar Café De Snotgoot, hier op de hoek van de straat. Of iets verderop, weet ik ook veel. Kan mij het schelen. Het is voor dit verhaal ook niet eens belangrijk, dus vergeet dat ik erover ben begonnen.
Ik was al een tijdje niet meer in dit café geweest. Dat lag niet aan dit café, want ik was al een tijdje in geen enkel café geweest. Dat komt zo. Sinds enige tijd of nee, ook dat is voor dit verhaal niet van belang. We gaan door.
‘Hé Bas!’ riep iemand toen ik binnen kwam.

Ik negeerde de persoon, want het was Jos. Een echte Jos, iemand die iedereen zou negeren. Op zich geen slecht figuur, maar ook weer niet iemand om trots op te zijn dat je hem kent. Ik ken hem dan ook niet. Niet goed. Dat komt omdat ik hem doorgaans negeer en zo de informatie misloop die nodig is om iemand beter te leren kennen. (Lieve help, waar haal ik het allemaal vandaan? Ik moet even gaan liggen.)
Terwijl ik niet keek in de richting van waar de stem kwam die ‘Hé Bas!’ had geroepen (ziet u hier een vorm van negeren), liep ik naar een tafeltje dat wat verderop stond. Dat tafeltje was leeg en dus zag ik een aanleiding om eraan te gaan zitten. Je kunt ook plaatsnemen aan een tafel waar al allerlei figuren zitten te zuipen, maar daar ben ik niet zo van gecharmeerd. De meesten ken ik niet eens, ook een resultaat van het feit dat ik de meeste lui hier in Café De Snotgoot negeer.
De stoel kraakte en de tafel wiebelde. Sinds mensenheugenis stond het meubilair hier al. Af en toe zakte er eens iemand doorheen en de kroegeigenaar deed geen moeite om de in stukken gebroken stoel of tafel te vervangen. Het gevolg was dat er steeds minder meubels in Café De Snotgoot stonden. Dat vonden de meeste bezoekers niet zo erg, want ze kwamen steeds weer terug.

De deur ging open. Er trad een vrouw binnen. Een jonge vrouw. Op het eerste gezicht een mooi exemplaar ook. Ik stak mijn hand op. Ze kwam naar me toe.
‘Ja?’ vroeg ze. ‘Riep je mij?’
‘Nee,’ zei ik. ‘Ik stak mijn hand op. Maar nu je hier toch bent: ga zitten. Ik heb plek en een stoel vrij. Kijk uit dat je er niet doorheen zakt. Niet dat je zo zwaar bent – verre van dat – maar het meubilair is hier gewoon van abominabele kwaliteit.’
‘Dank je,’ zei ze. Ze schoof een stoel iets naar achteren en ging zitten.
‘Sta me toe dat ik je even aanstaar,’ zei ik. ‘Ik heb geen kwaad in de zin en houd me verre van seksueel grensoverschrijdend gedrag, doch ik wil graag aanschouwen met wie ik hier van doen heb.’
Ze lachte een rij witte tanden bloot. Verder zag ik twee bruine ogen, veel donkere lange haren met een grove krulslag erin, twee slanke handen en twee tamelijk toffe tieten. Hoe oud zou ze zijn? Niet ouder dan vijfentwintig, volgens mij. Maar veel kaas had ik er niet meer van gegeten sinds ik zelf de vijftig al ruim gepasseerd ben. Dat nam niet weg dat mijn ogen ietwat lang bleven hangen op die twee tamelijk toffe tieten. ‘Jij bent die schrijver, hè?’
‘Misschien ben ik wel een andere,’ antwoordde ik. ‘Je weet het niet. Maar wie ben jij?’
‘Annika.’
‘Dag, Annika.’
‘Dag, Bas.’
‘Doen we aan handen schudden? Of heb je liever een boks of een elleboog? Als je het niet erg vindt, ga ik liever niet gelijk tongen.’
‘Doe dan maar een hand.’ Ze stak er eentje uit (het was haar rechter).
Ik pakte ‘m beet en schudde hem. ‘Je hebt een zachte hand,’ constateerde ik. ‘Mag ik vragen wat je in het dagelijks leven doet?’
‘Ik verkoop vis.’
‘Ach zo.’
‘Op de markt, vijf dagen in de week.’
‘Dat geeft niets.’
‘Hard werk, maar als ik dan vrij ben, doe ik er alles aan om de lucht van me af te krijgen en om mijn huid goed te verzorgen.’
‘Dat is je dan gelukt,’ zei ik. ‘Zoals ik al zei: je hebt een zachte hand.’
‘En die andere?’ Ze legde haar linkerhand nu ook op tafel.
Ik nam die hand in mijn linkerhand en nu zaten we met raar gekruiste armen op tafel. ‘Dit is een redelijk imbeciel gezicht,’ zei ik. ‘Of we twee emmertjes water gaan halen.’
‘Mijn moeder zong dat liedje altijd voor me. Ik heb het in geen tijden gehoord.’
Vooruit dan maar. Ik haalde adem en zong Twee emmertjes water halen.
‘Dank je,’ zei ze, toen ik uitgezongen was. ‘Dat bracht mooie herinneringen naar boven. Ik word er een beetje emotioneel van.’
‘Dat geeft niet,’ zei ik. ‘Jank maar lekker van je af.’
Het meisje legde haar hoofd op mijn schouder en sloeg een arm om mijn hals. Ze schokte zachtjes. ‘Mama ging dood toen ik zes was. Borstkanker. Papa heeft geprobeerd om me alleen op te voeden, maar dat lukte hem niet en nadat hij in een penitentiaire instelling was opgenomen moest ik naar de jeugdzorg en volgens mijn behandelaar maakte ik daar allemaal trau-‘

‘Hé Annika!’
Barst, het was Jos. Hij was aan onze tafel komen staan.
Annika haalde haar hoofd van mijn schouder, bracht haar haren in fatsoen en veegde een traan van haar wang. ‘Dag Jos. We waren hier net even bezig, dus als je het niet erg vindt …’
‘Mag ik je wat laten zien?’
Ze zuchtte. ‘Vooruit maar. Niet te lang.’
Jos draaide zich om, bukte en trok zijn broek naar beneden. ‘Heb ik aambeien?’ vroeg hij.
Annika boog zittend voorover en begroef haar neus zowat tussen de twee harige billen. ‘Nee, volgens mij niet.’
‘Dat dacht ik al,’ zei Jos. Hij draaide zich om. Zijn slappe slang zwiepte in het gezicht van Annika. ‘Hier jeukt het namelijk ook.’
‘AAAAAAAAH!’ gilde Annika. ‘Viezerik! Goorlap! Pervers! Mietoe! Devois!’ Ze schoof haar stoel naar achteren, die daardoor omviel, en stond op. De rugleuning brak af. Behendig gaf ze Jos een schop tegen zijn edele deel, dat er plots een heel stuk minder edel uitzag. Jos klapte dubbel en Annika hief haar knie, die Jos vol in het gezicht raakte. Ik zag bloed en hoorde gesmoorde kreten van die Jos. Jos viel op de grond en bleef met zijn handen in zijn kruis stil liggen.

Ik stond op.
‘Ga je al?’ hijgde Annika. ‘Waarom?’
‘Ik heb wat te doen.’ Ik keek op de klok, maar wist zo al hoe laat het was.

–
Apeldoorn, juni 2022

–

Vrijdag 22 juli:
Kwart voor acht wakker en uit bed. Ik loop een ronde hard. Het is aangenaam fris buiten en een wandelpauze heb ik niet nodig. Thuis nog weer terug in bed. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik ga verder met foto’s bewerken. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. We wandelen naar een terras en lunchen aldaar met pokebowls. Theetje toe. Thuis nog wat verder met foto’s bewerken en zowaar: dat komt af. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet ingewikkeld: een chili van kastanjechampignon, ui, knoflook, paprika, courgette, tomaat en bruine boon. Ik vul een klein restant salade van gisteren aan met bosui, koolrabi, komkommer en blauwe bes. We eten alles op. Afwas. Krant op het balkon. Webstek en verder foto’s ordenen.
Muziek vandaag: Schnörgl Attahk (Camembert), Desire (Bob Dylan), Station To Station plus een fiks deel van het bonusconcert Live Nassau Coliseum ’76 (David Bowie)

–

Donderdag 21 juli:
Half zeven op. Allerlei. Plus wat kranten. Koffie met De Vrouw op het balkon. Het is een stuk frisser dan gisteren en eergisteren en we laten het huis lekker doorwaaien. Ik stap op de fiets en rijd naar een elektronicagigant. Daar koop ik mijn hub en thuis kan ik hup alle foto’s supersnel overzetten van mijn sdhc-kaartje naar de pc. Ik maak een eerste selectie (nog 1334 exemplaren) en een beginnetje met bewerken. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De buren vallen even binnen om te vragen hoe de vakantie is geweest en bij te praten en koffie te leuten. Lunch. Afwas. Ik ga verder met foto’s bewerken. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: een risotto met ui, kastanjechampignons en broccoli. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en blauwe bes. Voor De Vrouw bak ik een steak d’Avignon. We eten alles op. Afwas. Webstek. Kranten op het balkon. Verder met foto’s bewerken.
Muziek vandaag: de rest van The Best Of (Tomita), Rams (Brian Eno), Music From The Sphinx (Valentina Ciardelli & Allesandro Viale), Hey Girl (Gruppo Sportivo), Desire (Bob Dylan), een restje van het zevende en het hele achtste plaatje (het zesde concert) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa)

–

Woensdag 20 juli:
Kwart over zes wakker. Het is warm. Toch ga ik een ronde hardlopen. Aanvankelijk is het nog lekker koel op straat; halverwege toch zeer broeierig en benauwd. Het maakt dat ik een wandelpauze moet nemen. Niet erg. Thuis nog terug in bed. Ik wandel naar de super en slager. Koffie met De Vrouw op het balkon, alwaar het redelijk aangenaam is. Vandaag slechts dertig graden in plaats van de bijna veertig gisteren. We lopen even het centrum in voor nog wat boodschappen. Thuis meer koffie. Ik maak een beginnetje met het overzetten van foto’s van telefoon naar pc; als ik hetzelfde wil doen met de foto’s vanaf de camera, ontdek ik dat de kaartlezer niet (meer) werkt. Hoe krijg ik mijn foto’s van de camera op de pc? Lunch. Afwasje. Huishoudelijks. Ik wandel een rondje om en door het centrum en langs het kanaal, op zoek naar een sd-kaartlezer, maar die vind ik niet. Morgen maar naar zo’n elektronicagigant. Begin van het stapeltje kranten van de afgelopen twee weken, lezend op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg een boel groente (aardappel, later ook paprika, courgette en kastanjechampignon) in een braadslede en schuif die in de hete oven. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en blauwe bes. Voor De Vrouw bak ik lamsfilet. We eten de boel op. Afwas. Webstek. Wat kranten lezen of doorbladeren.
Muziek vandaag: Schmörgl Attack (Camembert), Mappa Zappa (allerlei), een stukje van The Best Of (Tomita)

–

Dinsdag 19 juli: van Bad Doberan naar Apeldoorn
Wakker en op om half acht. Koffie. In alle rust pakken we koffers in. Ik loop nog naar een super om lege waterflessen in te leveren. Ook gooi ik Zappanalekleding (mijn lila en rode superstrakke broeken en het met Zappanalepolsbandjes beklede rode jasje) in de kledingcontainer. We ontbijten in de tuin en nemen afscheid van onze buren Ute en Olav. Kwart voor elf trekken we de deur van het Ferienhaus achter ons dicht en tegelijkertijd komt de verhuurder aanlopen. We leveren de sleutels bij hem in, bedanken hem voor de uitstekende faciliteiten en lopen naar het station. Vandaag is het warm in de streek: 30 graden. De Regionalbahn naar Rostock zit stampvol; gelukkig weten we een zitplaats te bemachtigen. In Rostock is ruime overstaptijd, dus kopen we broodjes voor onderweg. Kwart voor een zitten we op onze gereserveerde plekken in de ICE. De rit is tot Hamburg zeer rustig, al is er wat vertraging. In Hamburg stapt de rest van de gehele wereldbevolking in. We lopen veel vertraging op (ook te wijten aan technische problemen met het spoor) en het is de vraag of we onze aansluiting in Osnabrück halen. Nee, die halen we zeker niet. Op aanraden van de conducteur blijven we zitten tot Münster en daar hebben we een aansluitende trein naar Amsterdam. Die wacht ook nog eens op ons. De airco doet het helaas niet goed, maar we hebben onze oude ventilator in onze handbagage en de conducteur deelt water uit. Geweldig. Minder geweldig is dat we extra vertraging oplopen tussen Bad Bentheim en Hengelo omdat daar technische problemen zijn met dertien spoorwegovergangen en dat de trein niet verder rijdt dan Hengelo omdat de disfunctionerende airco het definitief heeft begeven. We moeten dus nog een keer overstappen. De Nederlandse trein heeft een prima werkende airco en uiteindelijk staan we om kwart voor negen op het Stationsplein in Apeldoorn. Het is hier vandaag bijna veertig graden geweest en nog is het broeierig warm. Op datzelfde stationsplein bezoeken we de grillzaak en na het nuttigen van het een en ander zijn we kwart voor tien thuis. De koffers zijn snel uitgepakt. Nog heel even zitten en dan ga ik in de warmte naar bed.

–

Maandag 18 juli: Bad Doberan en Warnemünde
Zeven uur wakker en op. Koffie en eerste ontbijt in de tuin. Dan ga ik een rondje hardlopen door dorp, bos en veld. Dat gaat nog soepel ook. Bij thuiskomst staat De Zoon op het punt van vertrekken. Hij gaat Aad ontmoeten bij de Stadtbäckerei en samen rijden ze dan terug naar Nederland. De Vrouw en ik maken ons klaar voor een dag die heel anders verloopt dan de aanvankelijk geplande rustdag. Half elf staan we bij het station van Bad Doberan. Nona, Sascha en Gerhard komen er ook. We stappen in bus 119 en een half uur later zijn we in Warnemünde. We moeten een stukje lopen naar een havenkade en daar vinden we het schip Baltica. Onze Duitsche vrienden waren een week geleden ook al hier in Warnemünde en bij de aankoop in een drankzaak kregen ze vijf vrijkaarten voor een rondvaart. Wij mogen gebruik maken van twee van die kaarten. De rondvaart duurt twee uur en voert ons door de haven en langs de kust. De industriehaven is niet zo interessant, maar de kust erg mooi. Na afloop drinken en eten we op een terras aan de haven. Vervolgens wandelen we kalm terug naar de bushalte. Half zes zijn we weer in Bad Doberan en samen met Sascha eten we ijs bij de Milcheisbar aan de markt. We sjouwen verder naar het Kamp-Theater en daar treffen we vele vrienden en bekenden. We eten en drinken er en nemen afscheid. Half elf gaan we terug naar het Ferienhaus.

–

Zondag 17 juli: Zappanale
Acht uur op. Koffie in de tuin. Het is bewolkt en fris vanochtend. We brunchen bij de Stadtbäckerei. Daar treffen we Aad, die even met ons terug gaat naar het Ferienhaus. Gevieren nemen we de stoomtrein van half een. We zijn op tijd op het festivalterrein voor de lezing door Co de Kloet, die zijn boek presenteert, geluidsfragmenten laat horen en verhalen vertelt over zijn contacten met en werkzaamheden voor Zappa. Gast is Robert Martin. Interessant en geestig. Op het grote podium speelt Colosseum. Elf jaar geleden waren ze er ook en toen was Chris Farlowe al heel oud; nu is hij echt bijna dood maar wát een stem nog! Hoogtepunt is echter een fenomenale Valentyne Suite. Ook afsluiter Los Angeles is gaaf. Op het kleine podium horen we het interview met Art Tripp. Aardig om de verhalen over Zappa en Beefheart van de man te horen. De grote afsluiter van het festival – en dé reden om er te zijn – is Mike Keneally met zijn Mike Keneally Report. Allemensen. Mooie setlijst vol oud en recenter materiaal. Noemenswaardig zijn Kavanagh, Day Of The Cow. Ook een paar Zappastukken: Time Is Money, The Jazz Discharge Party Hats en Yo Mama. Keneally speelt de sterren van de hemel en is fijn op dreef; Jaan Wessman en Schroeder vormen een puike begeleiding en ondanks dat dit een gelegenheidsband is en er af en toe wat dingen mis gaan, spettert de lol van het podium. Thomas Maos en Fried Dähn leiden dit keer de Goodbye Session en dat doen ze door de vele muzikanten op het podium korte aanwijzingen te geven hoe of wat ze moeten improviseren. Ik vind het een tijdje geinig, maar het duurt wat te lang en er ontstaat niet echt pakkende muziek. Aan het eind nemen Robert Martin en Mike Keneally het even over en een oké-versie van Whipping Post is een leuke afsluiter van het festival. We zeggen enkele mensen gedag en maken plannen voor morgen. Bij het verlaten van het festivalterrein pakken we een klein stukje van het Franse bandje DRH mee (King Crimsonachtige beukerij met drums-bas-gitaar-scheursax). Taxi’s staan al te wachten en om kwart over elf zijn we terug in de Ferienwohnung. Hoe was Zappanale dit jaar? Het belangrijkste is dat het mooi was om de vele bekenden terug te zien. Muzikale hoogtepunten? Aardig waren de Husos en Fido, mooi waren Yasi Hofer, Potenzial, Oiapok en Colosseum, de echte klappers Valentina Ciardelli en Keneally. Dagtickets kostten honderdvijftig pleuro en een festivalkaartje driehonderdtwintig en dat zijn belachelijke prijzen voor zo weinig muziek. De kaarten voor volgend jaar kosten in de voorverkoop tweehonderdtwintig ballen en die hebben we niet gekocht. Het is het gewoon niet (meer) waard. Daar komt bij: het lukt De Vrouw niet meer om zo lang te staan of te lopen en dus zit ze achteraan te luisteren terwijl ik graag rondloop of vooraan sta; dat is voor haar én mij niet fijn. Dit jaar dus echt onze laatste Zappanale; ik ben tweeëntwintig keer met veel plezier hierheen gereisd en ik heb twintig mooie festivals mee mogen maken en het is goed.

–

Zaterdag 16 juli: Zappanale
Acht uur op. Koffie in de zon in de tuin. Ik haal broodjes bij de bakker. We brunchen gedrieën in de zon in de tuin. We hebben de stoomtrein van half een en pakken op het festival de eerste helft van de lezing door Jim Cohen mee. Altijd aardig om zijn voordracht mee te maken, maar dit keer pakt het me wat minder. Om twee uur hebben we met een grote groep bekenden afgesproken; we verzamelen op de camping en herdenken onze muziekvriend Luuk, die een jaar geleden overleed. Uit de grote kist vol met zijn cd’s, dvd’s en t-shirts pik ik nog een klein hebbedingetje: Desire (Bob Dylan). Dan gaan we naar het grote podium alwaar Oiapok speelt. De band is een uitgebreidere bezetting van Camembert (die was aangekondigd voor het festival in 2020). Prachtig vloeiende jazzy melodielijnen. De zang vind ik na een tijdje niet meer zo boeiend, maar gelukkig wisselt de band af met instrumentale stukken. Op het kleine podium gaat dan Run Logan Run spelen. Drums met sax, al dan niet elektronisch. Het lijkt veelbelovend, maar de muziek mist avontuur. Na een stuk of vier gaan we op zoek naar eten (voor mij gebakken aardappel en Crepe). Op het grote podium is het Liberation Orchestra ook een heel grote bezetting. Het orkest speelt bijzondere composities van Ron Oppenheim die er niet bij kan zijn. De zangeres met halve operastem is bijzonder, maar de balans met de instrumentale stukken is niet in verhouding. Het orkest is echt grandioos, er gebeurt heel veel en dat is vaak niet te horen onder de zang. Na afloop gaan we snel naar het kleine podium. Valentina Ciardelli (contrabas) speelt met Alessandro Viale (piano) en Ignazio Alayza (viola). Gisterenmorgen hoorde ik een staartje van het trio bij de Ausstellung en ben benieuwd. Valentina laat heel schitterend horen hoe veel prachtige melodieën Zappa kon schrijven. Anderhalve minuut tranen bij Oh No. Ook is er een gastoptreden van Robert Martin. Indrukwekkend concertje. Als het is afgelopen ga ik snel naar de merchandisetafel voor wat aankopen: Valentina Cirardelli, Liberation Orchestra (cd single) & de Potenzial elpee, plus het dikke fotoboek over Zappanale 2009-2019. De hoofdact van vandaag op het grote podium is de band Raoul Petite en ik ga met De Zoon vooraan staan. De band is al hier op het festival en toen zagen we de groep van een afstand vanuit een tent. Opnieuw is de muziek energiek en zeer strak. Vooraan staan betekent risico op water, taart en ander spul dat rondvliegt. Voor de toegift gaan we, want het is opnieuw winderig en koud en we hoeven weer niet te wachten op een taxi en zijn om kwart voor twaalf terug in het Ferienhaus.

–

Vrijdag 15 juli: Zappanale
Half acht op. Ik loop een ronde hard door bos en veld, het gebruikelijke rondje. En het gaat nog goed en soepel ook. Met De Zoon doe ik een paar boodschappen. We brunchen in het Ferienhaus. Dan ga ik naar de Ausstellung. Het is daar heel vol en op de trap hoor ik het staartje van Valentina Ciardelli en haar trio (contrabas, viool, piano). Zeer mooi. Dan ontstaat er wat ruimte in de ruimte en ik weet een plekje te bemachtigen om Yasi Hofer Trio te bekijken en beluisteren. Jongedame speelt mooie melodieën met veel invloeden van Steve Vai. Haar song Freedom is echt mooi. Half een ben ik terug in het Ferienhaus. De Vrouw en De Zoon zijn even koffie wezen leuten bij Jessica en JP; zij hebben voor mij het drietal cd’s meegenomen uit de oude collectie van Luuk (die een jaar geleden overleed) en die ik op het wensenlijstje had gezet, plus eentje extra. Moohooi. We pakken de stoomtrein van half drie naar de Galopprennbahn. Zappanale kan beginnen. We wandelen binnen bij Jazzprojekt Hundehagen en het geluid is nogal lawaaierig. Het theaterstuk van Tante Tofu vind ik ronduit klungelig en langweilig, maar Christians bijdrage (derTeufel) maakt alles goed. Fido Plays Zappa op het grote podium ervaar ik als zeer gaaf en energiek; de band brengt Zappa met een geheel eigen saus eroverheen. Ondertussen waait het flink en wordt het kil. Klangfusion (gitaar+sax) is heel mooi, maar na een half uur zoeken we iets te eten. Ik vind Fladen en Crepe. Ook doe ik een aankoop: het debuutalbum van Camembert. Potenzial (project nr. 12.354 van Fried Dähn) op het grote podium is zeer avontuurlijk en mooi, zeker de stukken met de twee dansers. Aan het eind van de reguliere set gaan we naar de uitgang want moe en koud. We hoeven niet te wachten op een taxi en zijn om twaalf uur terug in het Ferienhaus.

–

Donderdag 14 juli: Bad Doberan + Zappanale Welcome party
Om negen uur zijn we uit bed. Koffie in de tuin. Ik haal broodjes bij een nabijgelegen bakkerij en we brunchen in de tuin. Dan doen we een klein rondje boodschappen. In de Mollistrasse komen we Peter en Inge tegen en niet veel later ook Jessica, JP en Luc. We drinken thee met Torte op het terras van een bakkerij. Ondertussen hebben we contact met De Zoon die onderweg is samen met Aad. Zij arriveren om half vijf bij het terras. Gedrieën lopen we naar het Ferienhaus en als De Zoon zijn spullen heeft weggezet vervolgens naar het Klosterhof voor de Zappanale Welcome party. Eerste optreden door band Bent hebben we gemist, maar die Miserablen Husos pakken we in z’n geheel mee. Zappa gezongen in het Hessisch met voor Duitsche begrippen hilarische teksten. Af en toe regent het en als het concertje voorbij is regent het plens. We gaan naar het dorp en eten bij de grillzaak Am Markt. Falafel. Christian komt er ook binnen. Na afloop gaan we terug naar het Ferienhaus. De Vrouw blijft daar; ik wandel kwart over negen met De Zoon weer naar het Klosterhof. Het bandje Who’s Pink? speelt muziek van Pink Floyd en dat doen ze heel aardig. Geen spektaculaire repertoirekeuze maar afsluiter Echoes verrast. Half twaalf terug. Uur later slapen.

–

Woensdag 13 juli: Bad Doberan en Heiligendamm
Even na zeven wakker en op. Koffie, eenvoudig ontbijt. Rondje hardlopen ook. Ik kies een andere route dan voorgaande jaren, langs de Kröpelinerstrasse, maar het leidt nergens interessants heen, dus weer terug en door het Klosterhof. Thuis nog terug in bed. Dan rustig op gang komen in de tuin. We gaan ontbijten c.q. brunchen bij de Stadtbäckerei en daarna lopen we een klein rondje. Na twee uur gaan we naar de Ausstellung en onderweg treffen we Sascha, Nona en Gerhard en bij de Ausstellung ook Michael. De expositie is weer zeer oké. Na afloop lopen we naar de stoomtrein. Wij stappen uit in Heiligendamm; de rest rijdt door naar Kühlungsborn. We wandelen over de boulevard en de Seebrücke. Op de terugweg is er traditioneel ijs. Half zeven zijn we weer terug en we bemachtigen een tafel in het nabijgelegen Griekse restaurant. Spinazie en feta in bladerdeeg, de aubergine met tomaat uit de oven. We zijn nogal snel klaar. Even bijkomen in het Ferienhaus. Om half negen gaan we naar het Kamp-Theater en daar treffen we iedereen weer. Axel en Roswitha zijn er ook en Bengt en vele anderen. Als we tien uur weer vertrekken, lopen we tegen Jessica, JP en Luc aan. Kort bijpraten en dan gaan we toch echt.

–

Dinsdag 12 juli: van Rostock naar Bad Doberan
Half acht wakker en op. We ontbijten uitgebreid en daarna pakken we de koffers in. Elf uur zeggen we het hotel vaarwel en we lopen met de bagage naar een terras op de Neuer Markt. Daar drinken we Rhabarberschorle en een uurtje later pakken we tram 5 naar het station. Er zijn wat problemen met het spoor op het traject dat we willen rijden, maar zonder vertraging staan we om half twee op het station van Bad Doberan. We lopen naar de Mollistrasse en bij zijn winkel wacht de eigenaar van ons Ferienhaus ons al op. In een zijstraat nog geen honderd meter verderop ligt het, verscholen achter een hek en wat andere huizen. We hebben een prachtige ruimte met een zeer rustige tuin. We pakken koffers uit en gaan even buiten zitten. Al snel ontdekken we dat onze buren niemand minder dan Olav en Ute zijn. We drinken koffie en na een uurtje gaan we boodschappen doen bij de drogist, supermarkt en biowinkel. Dan rusten we uit in de schaduw in de tuin. We lopen een piepklein rondje door het dorp en zijn om zeven uur bij het Kamp-Theater. Daar zitten Jochen en Conny al te wachten op het terras. Dieter en vrienden komen erbij en niet veel later zijn Nona, Sascha, Gerhard en Michael er ook. Verder nog veel bekende gezichten. We praten bij en eten Schweinelachssteak en Gemüserösti. Tegen half elf is het bijna donker en wandelen we terug naar het Ferienhaus. Daar nog even zitten en vervolgens slapen.

–

Maandag 11 juli: Rostock
Half acht op. We besluiten vandaag heel rustig aan te doen. Na uitgebreid ontbijt wandelen we naar de Marienkirche en die bezoeken we ook uitgebreid. We pakken uitleg over de astronomische klok mee. Na afloop Kaffee mit Kuchen bij het naastgelegen etablissement Marientreffe in de zon. Het wordt een redelijk warme dag. We lopen verder naar de Petrikirche en via de Alte Markt gaan we naar de Nikolaikirche. Daarnaast is een aardig terras en het is tijd voor Rhabarberschorle mit Kuchen. Vervolgens via de Steintor, de Rosengarten en de Wallanlage naar het Kloster. De Klosterladen blijkt (weer) gesloten en we besluiten terug naar het hotel te gaan. Daar rusten en drinken we wat. Tegen zeven uur lopen we de honderd meter naar de Rathauskeller. Daar eten we kipburger en voor mij gefrituurde zwammen met risotto en mosterdsaus. Toe is er geitenkaas met blauwebessensaus en wittechocolademousse. Zeer smakelijk. Nog voor het donker zijn we weer in het hotel. Nog even lezen en dan slapen.

–

Zondag 10 juli: Rostock
Kwart voor acht weer op. Redelijk geslapen ook weer. Dit is een hotel van een iets andere klasse dan dat in Hamburg en het ontbijt is rijkelijk. Na elven stappen we op een tram naar het Holbeinplatz en daar stappen we over op een S-Bahn. In Warnemünde is een week lang durend evenement aan de gang en daarom is het er nogal druk. We slenteren door de Alexandrinestrasse en over de boulevard. Ook nemen we een kijkje op het strand en aan de zee. Koffie met Kuchen in de haven. Dan lopen we de pier van de Westmole op. Het waait hard en strandzand schuurt alles. Vervolgens wandelen we door de haven en uiteindelijk gaan we zitten op het terras van een Italiaans restaurant. We eten pizza en tortellini gevuld met broccoli en geitenkaas in een tomatensaus met mozzarella. Toe is er panna cotta en Erbeerentiramisu. We pakken de S-Bahn en tram weer terug. Op de Neuer Markt drinken we nog iets in de Rathauskeller en dan keren we terug naar de hotelkamer.

Zaterdag 9 juli: van Hamburg naar Rostock
Half acht weer op. Niet zo heel goed geslapen, maar het is oké. We ontbijten en pakken daarna de koffer in. Elf uur lopen we rustig naar het station. Daar drinken we nog een kop koffie en kopen we water voor onderweg. Als we om twaalf uur Gleis Sieben op gaan, zien we dat er al heel veel mensen op het perron staan terwijl de trein pas over een half uur vertrekt. We weten een zitplek te bemachtigen en dat scheelt niet veel: twee minuten later staat de hele trein stampvol met reizigers die gebruik maken van de goedkope treinkaartjes. Pas na Schwerin wordt het wat rustiger in de trein. Met slechts twintig minuten vertraging komen we om kwart over drie aan in Rostock. Even zoeken naar de juiste tram naar de Neuer Markt. Het hotel ligt er nog geen honderd meter vandaan. We krijgen een grotere kamer dan geboekt want alles is vol. We installeren ons en dan lopen we via de Neuer Markt en de Kröpeliner Strasse naar het Universitätsplatz. Daar op het terras in de wind ijs eten. We lopen verder via het Historisches Museum en het Kloster naar de Kröpelintor. Langs de Stadthafen gaan we op zoek naar een restaurant en uiteindelijk komen we terecht in een steakhouse. Daar eten we rumpsteak en met spinazie gevulde tortellini in gorgonzolasaus met walnoten. Smakelijk. Thee toe. Dan is het negen uur en we gaan terug naar de hotelkamer om nog wat te lezen en te gaan slapen.

–

Vrijdag 8 juli: Hamburg
Kwart voor acht weer op. Ontbijt in het hotel, niet eens onaardig. Half elf lopen we weer naar het station en we pakken de U-Bahn naar de Jungfernstieg. We kopen kaarten en kunnen gelijk in een boot stappen. Helaas is het wat regenachtig op de Alster, maar na een kwartiertje valt het mee en gaan we op de achtersteven buiten zitten. De tocht gaat over de Binnen- en Buitenalster en door een paar Alsterkanalen. Er is veel te bekijken en na twee uur zijn we weer terug. We drinken wat op het terras. Vervolgens nemen we de U-Bahn naar de Speicherstadt. We lopen langs de pakhuizen en kanalen. In de oude pakhuizen zitten nu hippe attracties, maar gelukkig zijn die aan de Deichstrasse nog altijd ouderwets gevuld met café en restaurant. We drinken iets in een koffietent en nemen dan de U-Bahn terug naar het station. We rusten weer wat in de hotelkamer. Tegen zeven uur wandelen we de Lange Reihe in, op zoek naar een eetgelegenheid. We vinden een Italiaans restaurant, alwaar we zeer mooi eten. Gebakken geitenkaas met bietencarpaccio, parmesan en honing, bijvoorbeeld. Of spaghetti met truffel en tomaat en parmesan (uit de grote kaas). Tiramisu en groene thee. Heel fijn. Half elf zijn we terug in de hotelkamer.

–

Donderdag 7 juli: Hamburg
Half acht op. Het regent. Een uur later niet meer. We ontbijten in het hotel. Het is een klein hotel en er zijn niet heel veel gasten; het ontbijt is niet heel uitgebreid maar prima. Elf uur lopen we naar het station en we pakken de U-Bahn naar de Stephansplatz. Daar staan we gelijk voor de ingang van Planten un Blomen, een uitgebreid park met daarin ook de Alte Botanische Garten. Helaas zijn de grote kassen dicht, maar we kunnen flinke tijd wandelen en kijken in de rest van de tuinen. Ook drinken we ergens koffie en thee en eten we Kuchen. Aan de Noordwestzijde verlaten we het park en we lopen langs de Messe naar het Karolinenplatz. Daar drinken we Melonenschorle op een terras en schuilen we voor wat kleine buien. Vervolgens weer verder, nu de Marktstrasse in. Daar bekijken we de kleine winkeltjes en uiteindelijk komen we in Schallplattenladen Zardoz Records. Aankoop! (Een Russische uitgave van Emerson Lake & Powell, een dergelijke versie zag ik een jaar geleden ook in Warnemünde maar die heb ik toen niet meegenomen; toen €7, nu €5.) Bij de Dom van St.Pauli vinden we een tentje waarin we even kunnen zitten en Rhabarberschorle drinken. We nemen de U-Bahn een halte verder en komen bij St.Pauli. Eerst zien we er het Bismarckgedenkmal, maar het staat in de steigers, lijkt het. Wel lopen we een stukje van de Reeperbahn heen en weer. Geen spektakel. We besluiten om met de U-Bahn terug naar het Hauptbahnhof en hotel te gaan. Daar rusten we uit en tegen zeven uur gaan we naar het Indiaas restaurant op de hoek van de straat. We eten samosa en curry en zijn twee uur later weer buiten. We lopen de Lange Reihe in en tussen de vele tentjes vinden we een rustige gelegenheid voor een afsluitende kan thee. Half elf terug in het hotel.

–

Woensdag 6 juli: van Apeldoorn naar Hamburg
Slapen lukt goed. De wekker gaat iets na vijven. Koffie en ontbijt. Laatste dingen in de koffer pakken. Afval. Half acht lopen we naar het station. We hebben een internationale trein die na Rheine afbuigt naar het zuiden. De overstap is dit keer in Münster. Onze trein heeft vertraging, maar de daarop volgende nog veel meer. Niet erg; we zijn vroeg in Hamburg en om drie uur in het hotel vlakbij het station in de St.Georgstrasse. Even installeren en dan langs de Alster naar een terras aan de Jungfernstieg. IJs. Erna wandelen we naar het Rathaus en kijken er rond. Dan nemen we de U-Bahn naar de Elbe. We slenteren over de Fischsteig en Landungsbrücke en we eten er op een terras. Fish ’n chips en veggieburger. Met de U-Bahn terug naar de Jungfernstieg. Daar drinken we nog iets en om half tien zijn we terug in het hotel. Een uur later gaan we slapen.
Muziek vandaag: Soil Festivities (Vangelis), Rosetta (Vangelis)

–

Dinsdag 5 juli:
Even na vijf gaat de wekker. Niet goed geslapen. Ik ben in de veronderstelling dat De Vrouw om kwart over zes de deur uit moet, maar ik ben in de war; het is pas een uur later. We ontbijten. Zelf loop ik om half acht naar het Marktplein en stap daar op een bus. In Zwolle wandel ik dan naar de implantatoloog en daar ben ik zo ongeveer gelijk aan de beurt. We bespreken de mogelijkheid van implantaten in mijn onderkaak en jawel, ik krijg een offerte voor een behandeling eind van dit jaar en begin volgend jaar. Voor ik het weet sta ik weer buiten en ben ik ook weer terug bij het station. Nog voor elf uur ben ik weer thuis. Niet veel later is De Vrouw er ook weer. Koffie in de zon op de galerij. Binnen lunch. Afwasje. Dan begin ik met spullen bij elkaar zoeken en de koffer(s) in te pakken. Het is snel gedaan. Af en toe schiet me nog wat te binnen en dat pak ik dan. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg twee kippenbouten in een braadslede en schuif die de oven in. Ondertussen vul ik het restant fruitsalade van gisteren aan met een restant mango. Ook maak ik een salade van de laatste bosui, koolrabi, komkommmer en radijs. Dan bak ik de laatste oesterzwammen, prei, courgette, paprika en sla. Daar roer ik risottorijst en groentebouillon doorheen en dat pruttelt een half uur. De Zoon is er even na zes uur. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Country Airs (Rick Wakeman), de drie cd’s uit de set Caught In The Whirlwind Of Time (Mystery), Young Americans (David Bowie), de rest van het zesde en het eerste deel van het zevende plaatje (het vijfde concert) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa), There Is No Love (David Sylvian, Rhodri Davies & Mark Wastell)

–

Maandag 4 juli:
Pas wakker iets voor zeven uur. Ik ga een ronde hardlopen en kies een wat langere route langs rustiger straten. Het gaat redelijk. Thuis allerlei. De Vrouw is even de deur uit; ik breng post weg, haal geld en doe verschillende klussen. De schoonmaak is er ook. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Eind van de ochtend wandelen we het centrum in voor een paar boodschapjes. Thuis lunch. Afwas. Vakantiereis voorbereiden en lezen op het balkon. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Het wordt de debiel goede salade van bloemkool, rode ui, paprika, kerstomaat, mango, rozijnen en linzen met tahindressing uit de oven. Ernaast staat een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Voor De Vrouw is er lamsfilet. We eten alles op. Toe is er een fruitsalade van watermeloen en aardbei. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Leftoverture (Kansas), Rams (Brian Eno), … E L’Italiano Ride (Mirco Menna & Banda Di Avola), het vijfde en zesde plaatje (het derde concert) uit de box Zappa/Erie (Frank Zappa),

_

Zondag 3 juli:
Half zeven wakker en op. Koffie. Webstek. Krant. Koffie met De Vrouw op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. De Vrouw en De Zoon gaan kleren kopen in het centrum. Ik stofzuig en wandel vervolgens een rondje langs het kanaal. Er is ook nog een zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden, de laatste voordat we elkaar in levenden lijve zien. Erna maak ik avondeten. Ik kook verse tuinbonen en daarna kikkererwtenpasta. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan bak ik ui en courgette en roer daar uiteindelijk de bonen, gekookte paste en een restant rode pesto doorheen. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten alles op. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Pigs And Pyramids – An All Star Lineup Performing The Songs Of Pink Floyd (allerlei), Back Against The Wall (allerlei), het tweede plaatje van Roppongi (Stick Men featuring Mel Collins), Underground Orchestra (het twaalfde album uit de doos Complete) (Bill Bruford, Tim Garland & Earthworks)

–

Zaterdag 2 juli:
Ik ben om half zeven wakker en sta op om een ronde te gaan hardlopen. Het gaat vrij soepel. Thuis weer terug in bed. Dan maak ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Vervolgens naar de Syrische winkel voor fruit en brood. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Ik fiets naar Onze Vader. We praten bij; het gaat goed met hem ook al merkt hij dat alles hem veel meer tijd kost en hij aan veel dingen niet (meer) toe komt. Vijf uur ben ik weer thuis en maak ik avondeten. Ik leg aardappel en later bataat, bosui, paprika, courgette en oesterzwam in een braadslede en zet het geruime tijd in de oven (190C). Ondertussen vul ik het kleine restant salade van gisteren aan met bosui en komkommer en maak ik een nieuwe fruitsalade van watermeloen en aardbei. Voor De Vrouw bak ik lamsfilet. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Us And Them – Symphonic Pink Floyd (The London Philharmonic Orchestra), Mystery Disc (Frank Zappa), het eerste plaatje van Roppongi (Stick Men featuring Mel Collins)

–

Perfect Storm (NL)
Klone (F)
RPWL (G)
Mystery (C)
Antimatter (IR)
Leprous (N)

–

–

Vrijdag 1 juli:
Half zeven weer wakker en op. Koffie. Restje krant. De Vrouw gaat de deur uit. Ik doe wat klussen voor Wirwar. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Later meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Krant op het balkon. Later maak ik een rondje langs verschillende winkels in de straat en eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg prei in een braadslede en die gaat de oven in (190C). Na een kwartier leg ik er appel en oesterzwam bij en dan nog een kwartier in de oven. Dan leg ik er andijvie overheen en gaat de boel nog eens dik vijf minuten de oven in. Ondertussen heb ik een salade gemaakt van bosui, koolrabi, komkommer en tomaat, plus een fruitsalade van watermeloen en aardbei. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten alles op. Afwas. Begin van de avond bezoeken we de buren. We praten bij en wisselen verhalen uit. Elf uur zijn we weer thuis en dan ga ik gelijk slapen.
Muziek vandaag: Rams (Brian Eno), The Early Years 1967-1972 – Continu/ation (Pink Floyd), The Return Of The Sun – Live In Italy 1971 (Pink Floyd)

–

Donderdag 30 juni:
Mijn vroege ronde hardlopen gaat verrassend soepel. En dat na een paar keer overslaan. Om zeven uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw op het balkon. De Vrouw gaat een dagje uit. Ik werk allerlei klussen weg, heb overleg met mijn naaste collega en heb dan nog ruim de tijd en gelegenheid om allerlei zaken en teksten te plaatsen op onze interne informatiepagina’s. Tussendoor koffie en lunch. Een rondje buiten lopen zit er niet in, maar dat is geen ramp. Na een laatste korte overleg sluit ik om 16.30 uur alles af. Vakantie. Dan komt De Vrouw thuis. Even bijpraten. Ik leg pizza’s in de oven en als die gaar zijn eten we die op. Vervolgens snel de deur uit, want zes uur moet ik bij Gigant zijn. Met Aad maak ik het podium klaar, de spelers en zangers komen ook binnen en na een uurtje zijn we klaar voor de gezamenlijke voorstelling van Wirwar en koor Rubato. De zaal is redelijk gevuld en de voorstelling loopt bijzonder soepel. Liederen, verhalen, gedichten en scènes wisselen elkaar mooi af. Zangers, spelers én publiek beleven er veel plezier aan. Ik ondersteun in de coulissen en bedien de beelden op het grote scherm. Na afloop opruimen en om half elf ben ik weer thuis. Even zitten en elf uur slaap ik.
Muziek vandaag: The Early Years 1970 – Devi/ation (Pink Floyd), The Early Years 1971 – Reverber/ation (Pink Floyd), The Early Years 1972 – Obfusc/ation (Pink Floyd), David Live (David Bowie)

–

Woensdag 29 juni:
Nog voor half zeven wakker en op. Redelijk geslapen, dat dan weer wel. Koffie en allerlei. Begin van de ochtend rijd ik naar de audicien voor een onderhoudsbeurt. Op de terugweg rijd ik langs de super voor boodschappen. Thuis koffie. Later meer koffie met De Vrouw op het balkon. Het is inmiddels erg warm. Lunch. Afwasje. Verder huishoudelijks. Krant op het balkon. Halverwege de middag rijd ik nogmaals naar de audicien; alles weer op orde. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en noten-pittenmix. Dan bak ik ui, courgette en paprika; daar roer ik tomatenpuree en rode bonen doorheen. Ten slotte gaat er een kabeljauwpakketje de oven in. We eten alles op. Afwasje. Begin van de avond bel ik Onze Vader. Het gaat redelijk met hem en we spreken af dat ik zaterdagmiddag even bij hem aan kom. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Rams (Brian Eno), The Early Years 1968 – Germin/ation (Pink Floyd), The Early Years 1969 – Dramatis/ation (Pink Floyd), Closure/Continuation (Porcupine Tree), An Evening Of Magic (Richard Sinclair’s Caravan Of Dreams), Leftoverture (Kansas)

–

Dinsdag 28 juni:
Niet goed geslapen. Wel goed opgestaan. Op tijd op de werkplek en daar van alles. Heel van alles. Tussen de middag wandel ik door zon en bos. Kwart over vier is het klaar. Zes uur thuis. Krant. De Zoon is er even later ook. De Vrouw serveert spaghetti met spinazie en knoflookroomkaas. Afwas. Dan naar Gigant voor de laatste repetitie van Wirwar met koor Rubato. Er is een enorme hoeveelheid materiaal. Na afloop vraagt Aad of ik een rol wil gaan spelen tijdens vijf uitvoeringen van een bijzonder toneelstuk (dat hij heeft geschreven) op 27 en 28 augustus. Nou ja. Oké. Tien uur thuis en een half uur later lig ik in bed.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 27 juni:
Nog redelijk geslapen ook. Vroeg op de werkplek. Daar veel. Tussen de middag wandel ik door bos. Op de terugweg koop ik mijn bestelde deluxe editie van Closure/Continuation (Porcupine Tree). Half zes thuis. Ik maak eenvoudig avondeten: pastapesto. Krant. Webstek. Lezen. Slapen. Dag zo voorbij.
Muziek vandaag: Malina (Leprous), het tweede deel van Video Anthology Vol. 2 – 1990’s (de derde dvd uit de doos Complete) (BillBruford’s Earthworks), Closure/Continuation (Porcupine Tree)

–

Zondag 26 juni: van Valkenburg naar Apeldoorn
Iets voor acht uur wakker en op. Bij het ontbijt is het aanvankelijk erg druk en omdat het buiten niet al te aangenaam is (grijs en dreigend) nemen we binnen plaats. Gelukkig is na een half uurtje de drukte voorbij en kunnen we in alle rust eten en koffie leuten. We checken uit en wandelen naar het station. Daar hebben we een trein van iets over elf naar Maastricht. De overstap gaat supervloeiend. Van Sittard naar Roermond moeten we per bus, maar het oponthoud is niet lang. In Utrecht doen we het rustig aan (met koffie) en om kwart over drie arriveren we in Apeldoorn. De koffer is snel uitgepakt en een eerste krant is vlot uit. Dan wandel ik even naar een super voor wat kleinigheden. Meer krant op het balkon. Ik maak avondeten. Eerst aardappel in een braadslede een kwartier in de oven (190C). Dan maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en tomaat. Vervolgens leg ik ui, kastanjechampignon, courgette en paprika bij de aardappel in de braadslede en dit gaat nog eens een half uur de oven in. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas en afval. Laatste deel krant op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon. Op tijd slapen. [Foto’s volgen nog]
Muziek vandaag: Cucamonga – Frank’s Wild Years (Frank Zappa), het tweede plaatje uit de set The Early Years 1965-1967 – Cambridge St/ation (Pink Floyd)

–

Zaterdag 27 juni: Midsummer Prog Festival
Acht uur wakker en op. Ontbijt in de zon op het terras van het hotel. Aanvankelijk lijkt het erg druk bij het buffet, maar al snel zijn we zo ongeveer de enige, dus in alle rust drinken we koffie en leggen we een voedzame bodem voor vandaag. We blijven nog op het terras hangen tot het bijna half twaalf is. Dan lopen we de paar honderd meter naar het Openluchtmuseum. Er staat al een beetje een rij wachtenden en een half uur later loopt het vlot naar binnen. We vinden een uitstekende plek met goed uitzicht op het ‘podium’. Half een begint gelijk het programma met de Groningse band Perfect Storm. Het geluid is duidelijk nog niet helemaal op orde; vooral de stem van de leadzanger vervormt nogal, maar het drie kwartier durende optreden is gewoon erg goed. Daarna komt Klone. Die heb ik al eens gezien, begin november 2013 in het voorprogramma van Orphaned Land in Gigant. Ik verwacht eenzelfde gitaargeweldmuur, maar het is verrassend afwisselend, strak en krachtig, zonder dat het lawaaierig wordt. Het concert van RPWL valt me wat tegen. Het is zeker niet slecht, maar ik mis vuur en uitstraling; het klinkt allemaal een beetje belegen. Nee, dan Mystery. Daar spettert het enthousiasme en de passie vanaf. Ik was vooral erg benieuwd naar deze band en de weinige verwachtingen die ik heb blijken de Canadezen ruimschoots te overtreffen. Ondertussen ben ik op zoek gegaan naar iets te eten. Voor De Vrouw is er ruime keuze; voor een vegetariër slechts frieten. Nou ja, geen ramp. Vervelender zijn de harde houten banken en de weinige mogelijkheden om rond te lopen. Ook nou ja, geen ramp. Antimatter heb ik ook al eens gezien in Gigant, eind 2016. Toen was het een akoestisch duo; nu neemt Mick Moss zijn complete kwartet mee en is het een nogal luid concert. Gelukkig heeft hij de donkere stem om mee door de geluidsmuur te zingen. Mooi! En dan de hoofdact van vanavond: Leprous. Ik heb veel over de laatste platen van deze band gelezen en ben benieuwd, want ik heb er nog nooit iets van gehoord. De verrassing is bijzonder aangenaam! Einar Solveg zingt helder en soms met kopstem; hij speelt ook nog eens atmosferische toetsen en elektronica. Daar passen dan de strakke gitaarpartijen en de springerige stop-start-lawaaivlagen goed bij. Dit is gewoon een ijzersterke band en een bijzonder goed concert. Het publiek gaat dan ook goed uit de plaat. Alles bij elkaar: misschien een wat minder afwisselende editie van het festival in vergelijking met de vorige twee, maar toch absoluut weer de moeite waard. Kwart voor twaalf zijn we terug in de hotelkamer en gaan we naar bed.