Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 27 mei:
Op om zes uur. Koffie en een uur later ben ik aan het werk. Er ligt een boel achterstallig uitwerkwerk. Daar maak ik een fiks begin mee. Koffie met De Vrouw. Ik wandel snel door de zon naar een super voor een boodschapje. En verder. Meer koffie met De Vrouw. Nog overleg. Dan lunch. Afwas. Ik wandel een rondje buiten het centrum. De Vrouw is naar het werk. Ik maak mijn werk af en om vijf uur sluit ik af. Nog even wat klusjes voor Wirwar en dan maak ik avondeten: pafta pefto (geen uitleg). Afwaf. Webstek. Ik zie een muziekdvd uit een doos en lees de krant.
Muziek vandaag: het vierde plaatje uit de set A History (Penguin Cafe Orchestra), Perfect Beings II (Perfect Beings), Vier (Perfect Beings), The Murder Wall (Kaprekar’s Constant), David Bowie (David Bowie), Footloose in NYC (de eerste dvd uit de doos Complete) (Bill Bruford’s Earthworks), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Donderdag 26 mei: Hemelvaartsdag
Op om kwart over zes. Ruimte in het hoofd. Ik ga een ronde hardlopen en die lukt heel redelijk. Thuis terug in bed. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. De Vrouw gaat de deur uit. Koffie en lunch. Meer huishoudelijks. Dan wandel ik een rondje en ga ik op het Stationsplein kijken bij het Maaiveldfestival. Orkest De Ereprijs speelt er. Ha, de eerste twee stukken zijn niet de gemakkelijkste: van die modern-klassieke met rare wendingen en atonale delen. Ik vind het zeer fijn, maar het in redelijke getale op komen draven publiek staat er ongemakkelijk bij. Ellen ten Damme mag vier of vijf liedjes met het orkest zingen en dat doet ze zeer sterk; op het repertoire Frans en Duits (een lied van Nina Hagen, ha) en nog wat. Daarna speelt het orkest nog een afsluitend stuk. Geweldig, tijdens Country Band March (van Charles Ives!) verlaat het publiek massaal het festivalterrein. Ik wandel weer naar huis. Lezen op het balkon. De Vrouw komt weer terug en ik ga avondeten maken. Ik kook broccoli en rodelinzenpasta. Ondertussen maak ik een salade van bosui, radijs en komkommer en vul die aan met een klein restant van gisteren. Dan bak ik kastanjechampignon, ui, courgette en wilde spinazie. Daar roer ik een blik (gestaafmixte) tomaten doorheen en als het wat ingekookt is, roer ik er ook het restant pasta van dinsdagavond en de gekookte broccoli en rodelinzenpasta doorheen. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten alles op. Nou, niet alles; het restant pasta neemt De Vrouw morgen mee naar het werk. Afwas. Ik bel Onze Vader en we spreken af dat ik zaterdagmiddag even bij hem op bezoek ga. Dan zie ik het bericht dat Allan White, de drummer van Yes, is overleden. Oei. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste drie plaatjes uit de set A History (Penguin Cafe Orchestra), The Best Of Carlos Gardel (Carlos Gardel), Ramshackled (Alan White), Random Acts Of Happiness (het achtste plaatje uit de doos Complete) (Bill Bruford’s Earthworks)

–

Woensdag 25 mei:
Redelijk geslapen en om kwart over zes op. Koffie en allerlei. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar de repetitie van Wirwar. Veel te bespreken, maar ook twee nieuwe scènes verder uitgewerkt en ingeoefend. Thuis koffie met De Vrouw. Dan wandelen we naar het complex Nettenfabriek. We kijken er even rond en lunchen. Thuis krant. Eind van de middag maak ik avondeten: pompoen met paprika en kastanjechampignons uit de oven. Ook is er salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer en aardbei. Voor De Vrouw bak ik biefstuk. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: In C (Terry Riley), A Rainbow In Curved Air (Terry Riley), Concert Program (Penguin Cafe Orchestra), Footloose And Fancy Free (het zevende album uit de box Complete) (Bill Bruford’s Earthworks)

–

Dinsdag 24 mei:
Zowaar, mijn ronde hardlopen gaat niet eens heel slecht. En dat na een nacht niet zo heel goed slapen en met gierende pieptonen en prikkende pijn in mijn linkeroor. Zeven uur ben ik aan het werk en een uur later bel ik de huisarts in de hoop vandaag voor een consult te kunnen. Het kan. Om even na half tien zit ik in de spreekkamer. Ze kijkt twee tellen in mijn oor en zegt: ‘Zwaar ontstoken trommelvlies.’ Aha. Weekje druppelen met antibiotica en over een week wil ze me weer zien. Ik loop naar de audicien en zeg mijn afspraak voor vrijdag af. Thuis koffie met De Vrouw. Dan werk ik. De Vrouw gaat de deur uit. Ik werk. En neem koffie. En lunch. Afwasje. Gelegenheid voor een rondje buiten heb ik niet. Er ligt te veel. Kwart voor vijf is het allemaal klaar en sluit ik af. De Zoon is er al om vijf uur en we eten vroeg. De Vrouw heeft een schotel van kikkererwtenpasta, doperwten en broccoli in rode pesto gemaakt. Ernaast een salade van ui, komkommer en romakerstomaat. Afwasje. Even voor half zeven stappen we op de fiets. Het is niet ver naar het uitvaartcentrum. Daar condoleren we Willem en spreken we Riet, Barbara, Guus en Wieny. Toch vreemd dat we het vierentachtigjarig leven van iemand af weten te sluiten in drie kwartier. Maar Truus vergeten we nooit. Thuis even napraten. Webstek. Krant. Zeer vermoeid.
Muziek vandaag: The Köln Concert (Keith Jarrett), Music From The Penguin Cafe (Penguin Cafe Orchestra), Union Cafe (Penguin Cafe Orchestra), Bad As Me (Tom Waits), Troika (D’Virgilio, Morse & Jennings)

–

Maandag 23 mei:
Redelijk geslapen en toch ben ik nog vermoeid als de wekker gaat. Eenmaal op gaat het wel. Hoewel, volgens mij is de ontsteking in mijn linkeroor terug. Ik ben op tijd op de werkplek. Er is allerlei overleg. Tussendoor bel ik de huisarts en de assistente raadt me aan om morgenochtend vroeg nogmaals te bellen in de hoop dat ik die dag een mogelijkheid tot consult heb. Ik lunch snel en dan ga ik alweer terug. Twee uur thuis. Nog even de werklaptob open en iets voor drieën loop ik naar Gigant voor een overleg van de werkgroep Wirwar. We bespreken de mooie ontwikkelingen van de afgelopen tijd en die nog moeten komen. Vijf uur thuis. Kranten. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel, pompoen, shiitake en andijvie met een salade van komkommer en aardbei ernaast. We eten het allemaal op en tafelen wat na. Afwas. Webstek. Lezen. Heel moe.
Muziek vandaag: (Celia Cruz), The Sound Of Surprise (het zesde plaatje uit de box Complete) (Bill Bruford’s Earthworks), Eberhard (Lyle Mays)

–

Zondag 22 mei: De verjaardag van Anja
De Vrouw gaat om half acht de deur uit naar het werk. Ik zwaai haar uit. Vanmorgen ben ik vooral bezig met voorbereidingen van De verjaardag van Anja. Tussendoor koffie en de was. Ik kom niet toe aan krant lezen of verder huishoudelijks. Na een snelle lunch fiets ik met alle spullen naar Gigant. Al snel zijn Aad en Peter-Jan er ook. We bouwen alles op. Ernst en Margit komen nu ook binnen. Plus het eerste publiek. De muzikanten zijn wat aan de late kant, maar nog op tijd. De zaal is opnieuw redelijk gevuld. We hebben het programma iets aangepast; de gaten van Willem en Reinier vullen Aad en ik deels op. Het andere deel komt te vervallen, want we lopen uit! Alles bij elkaar weer een zeer geslaagde middag; het publiek is enthousiast. We hebben alles ook weer snel opgeruimd en we drinken nog iets in de foyer (Aad, Annemarie, Ernst). Even voor zes ben ik thuis. Daar is De Vrouw. Kort bijpraten, dan maak ik avondeten. Ik leg twee pizza’s in de oven en die eten we op. Uitgebreider bijpraten. Afwasje en afval. Uitblazen op het balkon. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Northlands (Tony Patterson & Brendan Eyre), Macrocosm Microcosm (Pauw), Washington Square Church (Robert Fripp), Caravan (Caravan), A Part, And Yet Apart (het vijfde plaatje uit de doos Complete) (Bill Bruford’s Earthworks), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp)

–

Zaterdag 21 mei:
Redelijk geslapen en toch om kwart over zes wakker en op. Ik ga een ronde hardlopen. Die lukt bijzonder soepel. Thuis nog terug in bed. Dan loop ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Er is wederom naar bericht: Reinier is vanmorgen vroeg opgenomen in het ziekenhuis met een darmprobleem. Eind van de ochtend volgt een operatie. Het betekent dat ook hij er morgen niet bij is bij De verjaardag van Anja. Ik haal brood bij de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er pas om een uur voor lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door park en doe op de terugweg een laatste boodschap. Even rusten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappel, bataat, paprika, courgette en shiitake in een braadslede en zet die in de oven (190C). Ondertussen maak ik een salade van rode ui, koolrabi, komkommer, blauwe bes en aardbei. Ten slotte bak ik een steak d’Avignon voor De Vrouw. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Gevleugelde Donna (La Pat), Northlands (Tony Patterson & Brendan Eyre), Stomping Ground Live (het vierde album uit de doos Complete) (Bill Bruford’s Earthworks), I Don’t Wanna Get Drafted (cd single) (Frank Zappa), Terry Riley – Sun Rings (Kronos Quartet)

–

Vrijdag 20 mei:
Wakker en op om zes uur. Koffie, dan wat mail en Wirwardingetjes. Half negen wandel ik langs het kanaal naar de tandarts. De goede man is dik een half uur bezig om de twee gaatjes die zijn ontstaan vlak naast bestaande vullingen te repareren. Het is niet pijnlijk, maar wel zeer ongemakkelijk en de rest van de dag heb ik een beurs gevoel in de bek. Op de terugweg loop ik langs een super. Thuis koffie met De Vrouw op het balkon. Ik ga een paar uurtjes aan het werk. Twaalf uur is het klaar. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Dan lunch. De Vrouw heeft miniquiches gemaakt met pompoen, courgette en paprika. Afwasje. Ik loop een rondje en haal het groentepakket op. Dan even pauze. Even voor twee ga ik de deur uit. Het regent. Ik stap op een bus en als ik in Epe uitstap, regent het stort. Ik bezoek Robert en haal zijn tekening op die hij heeft gemaakt voor het tijdschrift van de Kap. Kwart voor zes ben ik weer thuis. Er is verdrietig nieuws: Truus, de partner van Willem, is overleden. Het gaat al tijden niet goed met haar en we wisten dat het de afgelopen dagen echt zorgelijk was, maar toch zijn we verslagen. Ik maak avondeten: een risotto met kastanjechampignons en zoete aardappel. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, radijs en komkommer. Voor De Vrouw maak ik een pakketje met kabeljauwhaas uit de oven. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Washington Square Church (Robert Fripp), Vol. 2 (Jazz Sabbath), La Gabbia D’Oro (La Pat), All Heaven Broke Loose (tweede plaatje uit de doos Complete) (Bill Bruford’s Earthworks), In C (Terry Riley), Solace (Held By Trees)

–

Donderdag 19 mei:
Zeer benauwd als ik mijn ronde ga hardlopen. Toch lukt het, zij het met moeite. Om zeven uur ben ik al volop aan het werk. Koffie met De Vrouw op het balkon. Half tien stappen we op de bus en rijden we naar het ziekenhuis. Twee uur later zijn we weer terug. De Vrouw is (op poliklinische wijze) twee bulten in haar nek armer en mag het de komende weken rustig aan doen. Meer koffie op het balkon. Ik werk nog even. Dan lunch en afwas. Geen pauze, maar verder werken. Half vijf is het klaar. Krant op het balkon. Vervolgens maak ik avondeten. Eerst leg ik een gegrilde kippenbout in de oven voor De Vrouw. Vervolgens kook ik kikkererwten pasta. Ondertussen maak ik een salade van bosui en komkommer en vul die aan met het kleine restje van de salade van gisteren. Dan bak ik kastanjechampignon, prei en paksoy. Daar roer ik tomatenblokjes doorheen en laat het inkoken tot een mooie saus. Ten slotte meng ik het met de pasta. We eten alles op! Afwas. En dan is er verdrietig nieuws dat me raakt: Vangelis is dood. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Vol. 2 (Jazz Sabbath), Concerts (Keith Jarrett), Jaco Pastorius (Jaco Pastorius), Eine Frau Für Die Liebe (La Pat), Dig? (tweede plaatje uit de doos Complete) (Bill Bruford’s Earthworks), Soil Festivities (Vangelis), October Is Marigold (David Cross & Andrew Keeling)

_

Woensdag 18 mei:
Kwart over zes. Redelijk geslapen. Koffie. Lezen op het balkon. Kwart over acht loop ik naar de super. Thuis koffie en om half tien wandel ik naar Gigant. Met Theater Wirwar kijken we uitgebreid terug op de voorstelling van vorige week (succes!) en dan brainstormen we over een bijzondere voorstelling die op 30 juni gaat plaatsvinden. Na afloop is er overleg met de documentairemaker over het project dat hij met de spelers gaat doen. Half twee thuis. We lunchen snel. Ik fiets naar de huisarts en die kijkt in mijn linkeroor. Er is niet veel te zien waar mijn gehoorverlies vandaan zou kunnen komen. Er kan vocht achter het trommelvlies zitten, maar dat moet toch al wel weg zijn. Het advies is om op korte termijn een gehoortest te doen bij de audicien om te constateren of er daadwerkelijk ernstige gehoorachteruitgang is en zo ja, dan krijg ik een doorverwijzing naar de KNO-arts. Gelukkig is de audicien dichtbij en ik maak de afspraak voor vrijdag over een week. Thuis heel even zitten op het balkon en dan maak ik avondeten. Ik leg kastanjechampignon, rode ui, courgette, paprika en kerstomaat in een braadslede en schuif die de oven in (190C). Dan maak ik een salade van bosui, koolrabi, radijs en komkommer. Na tien minuten zet ik een ovenschaal met het restant broccolirijst/pompoen ook in de oven, plus een gegrilde kippenbout voor De Vrouw. Na nog weer twintig minuten leg ik groene asperges bij de groenten in de braadslede en dan gaat alles nog eens tien minuten de oven in. We eten alles op. Er is nog baklava. Afwas. De Vrouw gaat de deur uit. Ik ruim verder op. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Leviathan (Robert Fripp & The Grid), A Farewell To Kings (40th Anniversary) (Rush)

–

Dinsdag 17 mei: o ja, ook nog jarig
Niet goed geslapen, maar ik sta op tijd en goed op. Nog voor ik de deur uitga, heb ik zowaar ook nog allerlei mail gedaan. Ik ben vroeg op de werkplek en zoek mijn heil gelijk in een kleine concentratiekamer. Daar vanmorgen eerst overleg en gelijk erachteraan een drie uur durend webinar. Ik red het ook nog. Vervolgens ren ik naar buiten. Gisteren geen gelegenheid om een rondje door het bos te banjeren; dat gebeurt me niet nog eens want heel erg nodig. Het lukt. En weer verder met overleg. Pas om vier uur kan ik even bijpraten met de naaste collega. Ik krijg nog een cadeautje ook (kreeg ik vanmorgen vroeg al, maar pak het nu pas uit): het boek Waarover ik praat als ik over hardlopen praat (Haruki Murakami). Zes uur thuis. Krant op het balkon. De Zoon is er om half zeven en De Vrouw serveert een macaronischotel uit de oven plus een schotel van broccolirijst met pompoen. We eten er fiks van. Toe is er baklava. Ik krijg cadeaus: een boek dat ik al heb (maar daarvoor vind ik nog een liefhebber) en de cd-dvd-doos Complete (Bill Bruford’s Earthworks). Afwas. Webstek.
Muziek vandaag: Earthworks (eerste plaatje uit de doos Complete) (Bill Bruford’s Earthworks), A Rainbow In Curved Air (Terry Riley)

–

Maandag 16 mei:
Het linkeroor zit echt volledig verstopt. Ik hoor er niets mee en ben weer begonnen met druppelen. Op tijd op de werkplek. Daar een belachelijk volle en hectische dag. Veel overleg. Het eerste gaat nog uitstekend, een resultaat- en ontwikkelgesprek met de leidinggevende, maar in de twee overleggen daarna merk ik dat ik het niet meer kan volgen en nauwelijks kan bijdragen. Het kost me geweldig veel energie. Ook geen tijd en gelegenheid voor een rondje wandelen buiten. Doodmoe sluit ik af en ga ik naar huis, alwaar ik om half zes aankom. De Vrouw serveert een schotel van spaghetti met groenten en roomsaus plus een salade. Er is naar bericht van Willem: het gaat niet goed met Truus en hij is de komende tijd bij haar en dat betekent dat hij zondagmiddag niet aanwezig kan zijn bij De verjaardag van Anja. Hoe verdrietig allemaal. Afwas. Webstek. Iets lezen. Zeer op tijd slapen.
Muziek vandaag: Washington Square Church (Robert Fripp), A Rainbow In Curved Air (Terry Riley)

–

Zondag 15 mei:
Half zeven wakker en op. Ik ga een ronde hardlopen. Die lukt heel aardig. Het is zonnig, maar nog wat fris. Thuis terug in bed. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Het is al aardig warm. Vandaag tikken we de zesentwintig graden aan. De Zoon is er rond een uur voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park en doe nog een paar boodschappen. Net op tijd voor de zondagmiddagluistersessie. Daarna maak ik avondeten. Ik leg repen pastinaak, bataat, courgette en paprika in een braadslede en zet die in de oven (190C). Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, radijs en komkommer. Na tien minuten leg ik kastanjechampignons bij de groenten in en nog weer tien minuten later schep ik de groente in de braadslede om. Ik maak een vispakketje voor De Vrouw: ik leg een kabeljauwhaas op aluminiumfolie, bestrooi het met dille, peper en zout en vouw het pakketje dicht. Na nog weer tien minuten oventijd zet ik een schaal met het vispakketje ook in de oven en dan nog weer tien minuten later haal ik alles eruit. We eten alles ook op, hetgeen het vooropgezette oogmerk was. Afwas en afval. Even zitten op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Turn Of A Friendly Card (The Alan Parsons Project), Eye In The Sky (The Alan Parsons Project), October Is Marigold (David Cross & Andrew Keeling), Shimmer Into Nature (Ed Wynne)

–

Zaterdag 14 mei:
Kwart voor zeven wakker en op. Koffie. Kwart over acht uur loop ik door de zon naar de slager en super. Koffie met De Vrouw op de galerij. Tegen tien uur ontmoeten we in de centrale hal van ons appartementencomplex enkele andere bewoners. Gezamenlijk maken we een aantal gezamenlijke ruimtes schoon: het souterrain, de bezoekersfietsenstalling en de binnenplaats. Op de binnenplaats ligt zeer veel blad en dat vegen we op een grote hoop in een windvrije hoek. Na een uur is alles gedaan. Nog even napraten en dan gaan we naar boven. Om een uur staan we op het Raadhuisplein en daar ontmoeten we Jean-Paul en Joke. JP is jarenlang onderdeel geweest van de ploeg FOK!columnisten en hij is dit weekend in Apeldoorn voor een bezoek aan de stad. We wandelen door de Prinsengang naar het terras van een stadscafé daar drinken we iets en lunchen we (voor mij de bowl met tempeh, edamame, wakame, mango, avocado, radijs en wasabimayonaise. Er is veel om aan elkaar te vertellen en we hebben tijd te kort. Half vier nemen we afscheid. Krant op het balkon. Dan maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, radijs en komkommer. Vervolgens bak ik prei, paksoy en tomaten. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Afwasje. Even zitten op het balkon. Dan webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Last Dance (Keith Jarrett & Charlie Haden), Frank Zappa Plays The Music Of Frank Zappa (Frank Zappa), Live At The Royal Albert Hall (Camel)

mee. We hadden last van lekkage. Of nee, wij hadden geen last van lekkage, maar onze onderbuurvrouw wel. Ze was al eens aan de deur geweest en vertelde dat er een vochtplek op het plafond in haar keuken zat. Dat kwam vast door ons. Wij hadden toch een nieuwe keuken?

Die nieuwe keuken was zo nieuw niet meer. Mei 2017 hadden we hem laten plaatsen. Ik keek eens onder de keukenkastjes, de koel-vriescombinatie en ons mooie knalrooie Bellingfornuis met vijf pitten, een oven, een grill en een warmhoudkast. Niets te zien. Alles kurkdroog.
‘Kan natuurlijk ook ónze bovenbuurman zijn,’ opperde ik. ‘Die is zijn keuken aan het verplaatsen naar de andere kant van zijn woning Wij houden ons hart vast. De standleidingen lopen van boven naar beneden door een koof door het hele complex.’
‘O, dan zal dat het wel zijn.’ De onderbuurvrouw zou het in de gaten blijven houden.

‘Ik heb nu stromend water,’ zei de onderbuurvrouw een week of twee later.
‘Fijn dat u nu ook bent aangesloten op de wateraanvoer,’ wilde ik zeggen.
‘Langs de muren van de keuken,’ ging ze verder.
‘Oei, dat is niet zo mooi.’ Soms kan ik net doen of ik meelevend ben. ‘Ik ga onderzoeken of het bij ons vandaan komt.’

‘Van Bergen, loodgieter.’
‘Ja, goedemorgen. U spreekt met Langereis. Ik heb last van lekkage. Of wacht, ik heb geen last van lekkage, maar mijn onderbuurvrouw wel. Zij heeft druppend water in haar keuken, maar in de ruimte precies boven haar, onze keuken welteverstaan, daar is het helemaal droog. Kunt u voor mij het eventuele lek komen opsporen?’
‘Dat kan ik in principe wel, ja.’
‘Ik weet dat er bedrijven zijn die als het ware door de muur heen kunnen kijken om de lekkage te lokaliseren.’
‘Haha, als dat zou kunnen, meneer.’
‘Iets met warmte meten of vochtwaardes. En die met een camera door de muur gaan of de afvoerleidingen in.’
‘Meneer, ik kan natuurlijk bij u komen en dan bekijken waar de lekkage zich bevindt.’
‘Zo iemand zoek ik. Wanneer kunt u dat komen doen?’
‘Vandaag lukt dat niet meer, maar morgenvroeg tussen half acht en acht kan er een mannetje bij u komen.’
Morgenvroeg is het zaterdagmorgen en dan wil ik op tijd op de markt zijn, was mijn overpeinzing. Ik zei: ‘Fijn.’
We wisselden adres- en contactgegevens uit.

‘Goedemorgen.’ Het was vijf voor acht. ‘U heeft lekkage?’ De man had dezelfde stem als die ik gisteren aan de telefoon had.
‘Kijkt u eens, hier is de keuken. Het huis hieronder ziet er net zo uit als dit. Hier waar bij ons de koelkast staat, daar komt bij de onderbuurvrouw het water door het plafond.’
‘Ik ga eerst eronder eens kijken.’
‘Prima, meneer Van Bergen.’
‘Kurkdroog.’
‘Dat was wat ik u gisterenmiddag door de telefoon ook zei.’
‘Kan het uit de badkamer komen?’
‘Loopt u even mee. Kijk, hier is de badkamer.’
‘Als ik zo hier onder dit badmeubel kijk en in de douchecabine, dan is daar alles droog.’
‘Ach zo, meneer. En nu?’
‘Waar zit bij u de watermeter?’
‘U bedoelt bij ons in huis? De watermeter bevindt zich in het souterrain.’

In het souterrain bekeken we de watermeter.
‘De druk blijft constant. Dat betekent dat er geen water uit de waterleiding loopt. Daar zit de lekkage dus niet.’
We gingen weer naar boven.

‘De ketel? Waar is de verwarmingsketel?’
‘Achter u.’
‘Druk lijkt me voldoende, dus daar loopt ook niets uit.’
‘We hebben dus van alles uitgesloten.’
‘Ja. Het kan hieronder ergens vandaan komen.’ Hij wees op de koelkast. ‘Maar het kan ook ergens anders vandaan.’
Tot nu toe had ik nog niets nieuws gehoord. Of misschien toch: hij wist het ook niet.
‘Wat ik zou doen als ik u was,’ ging hij verder, ‘is een gespecialiseerd detectiebedrijf laten komen.’
Ik dacht dat hij dat was. ‘Fijn, dank u wel. Tot ziens.’
‘Fijne dag!’
Toen ik de deur achter hem dicht sloeg, dacht ik nog: Hij heeft niets gezegd over kosten of een rekening.

De volgende morgen stond er

–
Apeldoorn, maart 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 13 mei:
De wekker maakt me wakker; opstaan is makkelijk, maar wakker worden niet. Ouderwets pijn aan mijn ogen. Na een kwartier of wat gaat het goed. Ik loop een ronde hard. In zomertenue. Het is fris, maar door het lopen heb ik nergens last van. Het lopen gaat redelijk. Zeven uur ben ik aan het werk. Drie kwartier later kap ik ermee. Ik loop langs het kanaal naar de tandarts voor een controle. Redelijk oké allemaal, met uitzondering van een oude vulling die nu echt vervangen moet. Probleem is dat hij op een lastig te bereiken plek zit; volgende week lig ik veertig minuten op zijn stoel. Thuis weer verder aan het werk. Koffie met De Vrouw. Aan werkzaamheden ligt er van alles, voorstel beleid schrijven, regelen, plannen, opruimen, enzovoorts. Meer koffie met De Vrouw, nu in de zon op de galerij. Later lunch. Afwas. Ik wandel een rondje buiten het centrum. De Vrouw is naar het werk. Ik werk ook, weet veel weg te werken en rond vijf uur is het klaar. Krant. Dan maak ik avondeten. Geen zin in gedoe, dus een pasta pesto. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Last Dance (Keith Jarrett & Charlie Haden), I Robot (The Alan Parsons Project), Pyramid (The Alan Parsons Project), Glitter And Doom Live (Tom Waits), Permanent Waves (40th Anniversary) (Rush), het zevende en achtste plaatje (Pieces 1950-1960) uit de doos John Cage – Complete Piano Music (Steffen Schleiermacher)

–

Donderdag 12 mei:
Kwart over zes wakker en op. Drie kwartier later ben ik aan het werk. De Vrouw gaat naar het werk. Ik heb een berg werkzaamheden liggen. Die werk ik weg. Tussendoor koffie. Pas even voor half twee lunch. Afwasje. De Vrouw komt weer thuis, maar ik wandel een rondje langs het kanaal. En weer verder. Half vijf is het weer klaar voor vandaag. Krant. De Vrouw gaat weer naar het werk. Ik maak avondeten: ik leg eriigly, courgette, paprika en bosui in een ovenschaal en zet die dik een half uur in de oven. Eenvoudig en echt zeer smakelijk. Afwas. Webstek.
Muziek vandaag: Vol. 2 (Jazz Sabbath), Pride (Robert Palmer), het derde plaatje uit de set Orphans – Brawlers, Bawlers & Bastards (Tom Waits), Koralrevens Klagesang (Panzerpappa), het eerste plaatje van Permanent Waves (40th Anniversary Edition) (Rush), Astromalist (Panzerpappa), Accordeon Tribe (Accordeon Tribe), het tweede plaatje van Permanent Waves (40th Anniversary Edition) (Rush), October Is Marigold (David Cross & Andrew Keeling), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Woensdag 11 mei: voorstelling Theater Wirwar
Om een of andere reden heb ik de wekker gezet terwijl dat helemaal niet nodig is. Kwart voor zes sta ik dan maar wel op. Eerst ga ik een ronde hardlopen. Het is warm en lopen gaat wat moeizaam. Thuis snel het wintertenue in de was. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ik breng het winterdekbed naar de stomerij. Klinkt als een klus, maar is gewoon aan de overkant van de straat. De Vrouw gaat even de deur uit. Ik wandel naar de super. Thuis koffie met De Vrouw op de galerij. Krant. Meer koffie met De Vrouw op de galerij. Dan lunch. Ik bak groenten (bosui, courgette, restje prei) en kastanjechampignons en giet daar geklutste eieren overheen. Het wordt een fiks gevulde omelet. Ook is er nog een restant salade. Afwas. Dan – omdat ik vanochtend wat snotterig ben – voer ik een zelftest uit. Het resultaat is gunstig. Ik kan om kwart over twee de deur uit en fiets naar Gigant. Daar tref ik Aad en we brengen allerlei decorstukken naar de achterkant van het gebouw, alwaar Marcel en Harry arriveren met een dikke bus. Als alles is ingeladen, fietsen Aad en ik naar het ziekenhuis. In het atrium stellen we alles op. Half zes staat alles klaar en zijn de spelers van Wirwar gearriveerd. Er is te weinig tijd voor een complete doorloop, maar we kunnen nog wel wat belangrijke delen doornemen. Vanaf zeven uur komen de eerste bezoekers de zaal binnen en om half acht zit deze voor tweederde vol. Theater Wirwar speelt het stuk De hoofdzaak nog een keer voor mensen met hersenletsel, hun partner/verwanten en voor professionals. En het gaat soepel en geweldig. Ik mag het gesprek na afloop leiden en de vragen zijn talrijk, belangstellend en relevant. Na afloop is er even gelegenheid voor napraten, maar we willen ook snel opruimen en inladen. Aad en ik fietsen naar Gigant, daar vangen we de bus en de lading op en brengen alles weer naar boven. Ik ben om half elf thuis en een half uur later lig ik doodmoe maar blij in bed.
Muziek vandaag: klein restje van het tweede plaatje van Orphans (Tom Waits)

–

Dinsdag 10 mei:
Opnieuw een volle dag op de werkplek, maar dit keer met wat meer rust. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Het is warm maar niet zonnig. In de middag nog wat verder werken. Ik ben om vijf uur thuis. Een half uur later is De Zoon er en niet veel later zijn ambulant begeleider ook. We bespreken hoe het de afgelopen twee jaar is gegaan en dat er een paar aandachtspunten zijn om De Zoon weer in zijn structuur te krijgen. Mooie opdracht voor de komende tijd en het gaat helemaal goed komen. Om half acht maakt De Vrouw het avondeten af en we laten de bamisoep goed smaken. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Volume Two (Jazz Sabbath), October Is Marigold (David Cross & Andrew Keeling)

–

Maandag 9 mei:
Bizar volle dag vandaag op het werk. Overleg, geregel, gedoe. Gelukkig kan ik tussen de middag wandelen door bos en zon. Overleg duurt tot half zes en ik ben om zeven uur thuis. De Vrouw heeft een ovenschotel van pasta en tomaten en kaas. Afwas. Krant. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de set Orphans – Brawlers, Bawlers & Bastards (Tom Waits)

–

Zondag 8 mei:
Het is moederdag, maar moeder is de deur uit (naar het werk) als ik wakker word. Koffie. Huishoudelijks. Koffie en koffie en allerlei en meer huishoudelijks en krant. De Zoon is er om half een voor lunch. Hij is vrolijk en vertelt veel over zijn werk; we spreken ook over de ondersteuning die hij de komende tijd nodig heeft en hoe we die aan zijn begeleiders uitleggen. Afwas en stofzuig. Dan wandel ik een rondje door de zon en langs het kanaal. De Vrouw is tegen vijven terug. Ik maak avondeten: aardappel en pastinaak en courgette en paprika en oesterzwam in een braadslede en in de oven. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, tomaat en blauwe bes. Voor De Vrouw braad ik een entrecote. We eten het op. Afwas en afval. Webstek. Ik lees De draaischijf (Tom Lanoye) uit, een vertelling die me aanvankelijk zwaar viel maar gaandeweg bij mijn strot grijpt. Het is ‘m weer gelukt.
Muziek vandaag: In C (Terry Riley), The Murder Wall (Kaprekar’s Constant), Working Live – Volume 2 (Carl Palmer), Live (Carl Palmer’s ELP Legacy), The Snow Goose (Camel), Iho (Maria Kalaniemi & Aldargaz), Juno To Jupiter (Vangelis)

–

Zaterdag 7 mei:
Ik loop een ronde hard. Buiten is het al redelijk aangenaam en lopen gaat vrij aardig. Thuis nog even terug in bed. Dan wandel ik door de zon naar de slager en super. Het is warm. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan loop ik naar de Syrische winkel (voor brood) en de markt (voor fruit en bloemen). Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor lunch en moederdagcadeaus. Afwas. Ik loop een rondje langs het kanaal. Lezen. Iets voor zes lopen we naar een restaurant in het centrum. Daar treffen we het merendeel van de schoonfamilie. Leuk om elkaar weer te zien en te spreken. Na tien uur gaan we terug naar huis en even na elven ga ik slapen.
Muziek vandaag: geen

–

0900: Pete Townshend’s Deep End – Face The Face
Wat kocht je dan op Record Store Day 2022, op 23 april, welteverstaan? Nou, ik kocht Face The Face, de concertregistratie die Pete Townshend met zijn Deep End gaf op 29 januari 1986 in Cannes. Dit concert werd rond die tijd vertoond op Duitsche televisie in het programma Rockpalast en verscheen in 2009 op dvd met een deel ervan op cd. Deze speciale Record Store Day Edition is een dubbelelpee (op geel vinyl, gatver) en bevat slechts een uittreksel van veertien songs. Pete Townshend’s Deep End was een grote band, met een fikse blazerssectie, vier achtergrondzangeressen en Simon Philips op drums. Voor de gelegenheid is er een gastgitarist: ene meneer David Gilmour. Die mag een van zijn eigen stukken spelen (Blue Light, afkomstig van zijn soloplaat About Face). De rest van de setlijst bestaat uit solostukken van Townshend, vooral te vinden op het dan net verschenen album White City, én natuurlijk wat Whosongs, al dan niet in vrij uitgeklede versie. Zo start de plaat met een weinig bevredigende Won’t Get Fooled Again, maar maakt een (bijna) akoestische Pinball Wizard veel goed. Hoogtepunten zijn wat mij betreft Face The Face, A Little Is Enough en Rough Boys, waarin Townshend laat horen dat hij ook buiten The Who een van de groten en meest relevante muzikanten van zijn tijdperk is.

–

0899: Floor Jansen – Fire
En toen was het Record Store Day 2022. Op 23 april, welteverstaan. Ik deed een aankoop in de plaatselijke platenwinkel en kreeg daar deze single bij cadeau. Floor Jansen kennen we van After Forever en meer recentelijk van Nightwish, alwaar zij haar operastem en gebrul inzet. Op Fire laat ze horen dat ze ook wat anders kan dan dat. Het is een alleraardigste song, die ze mooi zingt. De B-kant bevat een versie van de titelsong van The Phantom Of The Opera, dat ze ten gehore bracht samen met Henk Poort op 3 september 2021 in de AFAS in Amsterdam. Ook aardig, doch niet meer dan dat. Ook leuk van deze single: hij is geperst op goudkleurig vinyl.

–

0898: Frank Zappa – Fillmore East, June 1971
Deze elpee heb ik al een keer of drie, geloof ik. Plus nog twee keer op cd. Waarom koop ik hem dan nog een keer? Welnu, dat zit zo. Vorige maand verscheen de dikke doos The Mothers 1971 met daarin acht cd’s waarop de vier concerten die Zappa gaf op 5 en 6 juni 1971, plus veel extra (live) spul uit dat jaar, waaronder het complete concert van 10 december 1971 in The Rainbow Theatre in Londen, tijdens welke Zappa door een iets te teleurgestelde ‘fan’ van het podium werd geduwd, in de orkestbak viel, been en nekwervel brak en voor een jaar gekluisterd werd aan een rolstoel. Bij deze 50th Anniversary Edition van de elpee zitten nog eens twee vinylplaten met weer extra spul, waaronder een dik half uur durende versie van Billy The Mountain (in een andere mix en met extra overdubs) die niet op die dikke doos staat. En ja, dan moet ik hem wel kopen. Dat deed ik op 11 april 2022. Nu pas heb ik de gelegenheid om de drie (180g) dikke vinylplaten te beluisteren en allemensen, dat valt niet tegen. De plaat zelf blijft een van de vele hoogtepunten in het oeuvre van Zappa. Met ex-Turtles Mark Volman en Howard Kaylan (Flo & Eddie) in de band ligt meligheid op de loer en de nadruk ligt nogal dik op de vele groupieverhalen (van The Mud Shark tot en met de verleidingsscène die uiteindelijk uitmondt in het spelen van de Turtles-hit Happy Together); de dikke doos brengt de boel helemaal in balans. De ‘Vaudeville Band’ moet je liggen; veel Zappafans vinden het niet zo, maar mijn goedkeuring heeft het. Instrumentaal staat het als een huis. Met Aynsley Dunbar, Ian Underwood en ook Don Preston in de band kan er weinig mis gaan. En natuurlijk: er zitten een paar bijzonder gave gitaarsolo’s van meneer Zappa tussen. De toegiften van de originele elpee blijken in werkelijkheid juist de beginstukken van de concerten te zijn: de synthsolo van Don Preston was het intro tijdens welke het geluid en de balans goed afgesteld werd, zodat het tijdens Peaches En Regalia en meebruller Tears Began To Fall helemaal snor zat. Mooie en terechte heruitgave van dit legendarische album.

–

Vrijdag 6 mei:
Kwart voor zeven op. Niet heel goed geslapen. Spierpijn in mijn linkerschouder en gierende tinnitus. Plots stekende hoofdpijn en het idee dat mijn rechtermondhoek wegzakt. Dat zakt gelukkig snel weer weg. Maar fijn of goed voelt het allemaal niet. Voorzichtig. Koffie. Allerlei, waaronder even inloggen op het werk of er belangrijke zaken zijn. Nog niet. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ik wandel naar een super voor wat kleinigheden. Het is bijna warm weer. Meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwas. De tuinmeublenboer staat voor de deur en levert onze twee bestelde stoelen voor op de galerij. Als ik de tweede uitpak, zie ik dat het een ander model is. Snel bellen. Er komt omruilservice. De Vrouw gaat naar het werk. Ik wandel door de zon en haal het groentepakket op. Thuis nog even kijken of er urgente zaken voor het werk zijn. Die zijn er niet. Eind van de middag maak ik avondeten voor mijzelve. Het niet moeilijke en toch uiterst smakelijke recept: oesterzwam, bosui, paprika, courgette, tagliatelle en groene pesto met parmesan. Er is ook nog een klein restant salade van gisteren. Afwasje. Dan bel ik Onze Vader. Hij heeft zeer uitgebreide verhalen over van alles en nog wat; het komt erop neer dat het goed met hem gaat. Mooi. Webstek. De Vrouw is er iets voor tien uur. Heel even bijpraten en dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: Do Ya Wanna Play, Carl? (Carl Palmer), Läther (Frank Zappa), Working Live – Volume 1 (Carl Palmer), Mark Hollis (Mark Hollis)

–

Donderdag 5 mei: Bevrijdingsdag
Half zeven op. Ik ga een ronde hardlopen. Die gaat niet heel gemakkelijk, maar het lukt aardig. Thuis weer even terug in bed. Koffie met De Vrouw. Ik doe wat administratieve dingen voor Wirwar. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje. Ik fiets naar De Zoon om hem te helpen met het monteren van een nieuwe doucheslang. Dat gaat sneller dan gedacht: ik ben met drie minuten klaar. Thuis krant. De Vrouw gaat met De Zoon naar de bioscoop. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum. Dan bereid ik avondeten voor. Ik boen aardperen schoon, snijd ze in repen en leg ze in een braadslede. Rode ui erbij, knoflooktenen, courgette en kastanjechampignons en dan rozemarijn en olijfolie eroverheen. Dat gaat een half uur de oven (200C) in. Ondertussen maak ik een salade van bosui, radijs, koolrabi, komkommer en tomaat. De Vrouw komt thuis. Na een half uur schep ik de groenten in de braadslede om en zet ik een klein schaaltje met daarin een pakketje met kabeljauw voor De Vrouw ernaast. Nog weer een kwartier later gaan we aan tafel en eten we alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Eddy Loves Frank (The Ed Palermo Big Band), The Adventures Of Zodd Zundgren (The Ed Palermo Big Band), 1:PM (Carl Palmer’s PM), What Heat (Bokanté & Metropole Orkest), Real Gone (Tom Waits), Pulsing Signals (Gong)

–

Woensdag 4 mei:
Kwart over zes wakker en op. Koffie. Allerlei. Ik wandel naar de super. Op de terugweg schijnt de zon al volop. Thuis koffie. Een half uur later loop ik naar Gigant voor de generale repetitie van Theater Wirwar. Over een week speelt de groep een voorstelling en vanmorgen spelen de spelers die voorstelling in drie kwartier door. Dat gaat goedkomen! Thuis koffie met De Vrouw op de galerij. Daarna lunch. Afwasje. We stappen op de fiets en rijden naar een paar keukenwinkels. Huh? Ja, we gaan onderzoeken of we ons gasfornuis kunnen vervangen door een elektrisch of inductie-apparaat. Het kan. Iets voor vijf zijn we weer thuis. Ik maak avondeten. Ik leg wortel, venkel, kastanjechampignon en paprika in een braadslede en zet deze in de oven (190C). Dan maak ik een salade van bosui, radijs, koolrabi en komkommer. Ik zet ook een schaal met het restant spinazie van gisteren in de oven. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op! Afwas. Webstek.
Muziek vandaag: Motion Poet (Peter Erskine), A Nod And A Wink (Camel), het eerste plaatje (de eerste show) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Dinsdag 3 mei:
Opnieuw op tijd op de werkplek. Daar opnieuw een propvolle dag. Opnieuw geregel, overleg en nog meer geregel. Zowaar, tussen de middag wandel ik door bos. Dan opnieuw meer overleg en geregel. Half zes thuis. De Zoon is er een half uur later ook. De Vrouw serveert spinazie met tomaat, een restant dhal van gisteren, frieten uit de oven en een uitgebreide salade. We eten er goed van. Afwas. Half acht ben ik op het gesloten terras van Gigant, alwaar ik Willem en Aad ontmoet. We spreken het geplande programma van De verjaardag van Anja door, benoemen nog wat aandachtspunten en besluiten dat het zo prima is. Tijd voor wat onderhoudend gekeuvel. Even na negen uur ben ik weer thuis. Webstek.
Muziek vandaag: een stukje van The Montreux Years (John McLaughlin)

–

Maandag 2 mei:
Op tijd op de werkplek. Daar een propvolle dag. Geregel, overleg, nog meer geregel. Tussen de middag wandel ik met collega’s. Dan meer overleg en geregel. Half zes thuis. De Vrouw serveert het restant uiensoep van vanmiddag, gevolgd door een dhal met sperziebonen. Smakelijk! Afwas. Webstek.
Muziek vandaag: Strange Circles (Bokanté), Blood Money (Tom Waits), Motion Poet (Peter Erskine)

–

Zondag 1 mei:
Zeven uur wakker. Ik ga een ronde hardlopen. Die lukt ook nog. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Vandaag doen we het kalm aan. Krant. Meer koffie met De Vrouw. Ondertussen doen we was. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal en op de terugweg een supermarkt voor een kleinigheid. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak uienringen, giet daar bouillon overheen en laat het trekken tot een goede uiensoep. Erbij serveer ik een zoute kruidenboter, rode pesto, brood en voor De Vrouw biefstukreepjes. We eten er goed van. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Rajaz (Camel), No Quarter – Unledded (Jimmy Page & Robert Plant), Solace (Held By Trees)

–

Zaterdag 30 april: Rock ‘n’ Popmuseum Gronau
Op om half zeven. Koffie. Ik loop even de markt op en haal fruit. Meer koffie met De Vrouw. Dan gaan we naar het station. We hebben de trein van kwart over negen. In Almelo moeten we eruit. Vanwege werkzaamheden pakken we een bus en die is om kwart voor elf in Enschede. Daar hebben we ruim overstaptijd en precies volgens plan staan we om kwart over elf in Gronau. Terwijl we zoeken naar waar we precies heen moeten, komt Jochen al aangelopen. We wandelen het centrum in. De Vrouw bezoekt de lokale drogist en als we naar buiten komen, zien we niet alleen een carnavaleske fanfare, maar ook Sacha, Nona en Michael. Mooi om iedereen weer te zien. Niet veel verderop is een Italiaans restaurant waar we een tafel hebben gereserveerd. We eten pizza en praten bij. Dan is het een klein stukje naar het Rock ‘n’ Pop Museum, de geplande activiteit van vandaag. Alleraardigst museum, dat een redelijk overzicht geeft van de ontwikkeling van de rock en de pop en veel bijbehorende facetten. Het is natuurlijk ondoenlijk om alle genres en stromingen en belangrijke gebeurtenissen en personen op te nemen en ik mis veel, maar ik klaag niet. We lopen er een paar aangename uurtjes rond. Na afloop drinken we iets en dan vertrekt Michael. Met z’n vijven vinden we een volkshuisachtig etablissement en daar drinken we nog wat. We nemen afscheid van Sacha en Nona en met Jochen eten we een maal. Om kwart voor negen hebben we een trein terug naar Enschede. Daar is het even wachten op een bus, vervolgens in Almelo een sprinter en om kwart over elf zijn we in Apeldoorn. Drie kwartier later lig ik in bed.
Muziek vandaag: Piano Portraits (Rick Wakeman)

Het kan weer. Moest ik dan ook weer? Vooruit, ik waagde het erop. Ik haalde diep adem en liep toen Café Snaar binnen. Nou, nadat ik een halve meter binnen was, moest ik stoppen met lopen. Ik kon niet verder, zo vol was het er.
‘Jij ook weer eens hier?’ hijgde gelijk iemand in mijn nek.
Ik durfde me niet goed om te draaien, hief mijn linkerschouder en wierp met mijn linkeroog een voorzichtige blik naar achteren.
‘Hoe is het jou al die tijd vergaan?’ vroeg Bart, want hij was het. ‘Beetje doorgekomen? Jullie schrijvers kunnen altijd en overal aan het werk, dus jij hebt vast niet te klagen gehad. Schrijf je nog altijd?’
‘Wat is dat voor vieze lucht die mij tegemoet komt?’ vroeg ik. ‘Is dat het zweet van onder je oksels of komt het uit die put waar je ook je voer in propt?’
‘Wat zeg je?’
‘Wat was je vraag?’
‘Schrijf je nog altijd?’
‘Vreemde vraag aan een schrijver,’ zei ik. Ik gebaarde dat ik naar achteren moest en probeerde me door de meute te wurmen. Schrijven? Waarover dan? Ik had nog geen flauw idee.

Allemensen, wat een mensen. En ook zo dicht op elkaar. Had ik dit gemist? Ging dit ooit wennen? Ik kreeg een knie tegen mijn knie, een elleboog in mijn zijde en een heup tegen mijn billen. Maar goed dat er allemaal stof tussen zat, anders had ik een boel meldingen grensoverschrijdend gedrag kunnen doen. Waar was het toilet? Die kant op. Helemaal achter in dit Café Snaar, natuurlijk.

‘Bas!’ zwaaide Werner.
‘Hoe heet jij ook weer?’ brulde ik.
‘Even klaar met het werk?’ vroeg Werner. Welk werk, vroeg ik me af. Tijd om dit te zeggen kreeg ik niet, want Werner was me voor. ‘Altijd goed om je af en toe onder de mensen te begeven.’
‘Het is dat ik mij hier inderdaad staande weet te houden,’ zei ik. ‘Anders zou ik inderdaad onder de mensen liggen.’
‘Jij hebt altijd werk.’ Werner maakte een wegwerpgebaar. ‘Schrijvers hebben altijd iets om over te vertellen.’
‘Geen flauw idee wat je precies bedoelt,’ zei ik.
‘Wat zeg je?’
‘Dat bedoel ik.’
‘Dat moet ik zeggen.’
‘Sinds wanneer bepaal jij wie wat moet zeggen?’ zei ik. ‘Ben jij soms de regisseur van dit onzalige plan in dit café?’
‘Ik geloof niet dat ik je begrijp.’ Werner keek verward. ‘Maar dat is jullie schrijvers eigen. Eenmaal aan het werk leef je in een eigen wereld.’
‘Was het maar waar!’ Dan was ik hier nu niet in deze drukte. ‘Maar ik moet verder.’
‘Tot gauw.’
‘Liever niet.’
‘Wat zeg je?’
Ik gebaarde dat ik haast had en verder naar achteren moest. Daar was het nóg drukker.

Iemand gaf me van achteren een duw. Het voelde niet aan als moedwillig, maar het kwam wel onverwacht genoeg om een stap voorwaarts te moeten zetten. Bam. Daar botste ik tegen iemand op. Of meer tegen de riante boezem van iemand.
‘Hé Bas,’ zag ik de mond van de vrouw bewegen. ‘Heb je me gemist?’
Nog voordat ik nee kon schudden, had ze haar armen al om mijn nek geslagen en haar lippen op die van mij gedrukt. Haar tong drong naar binnen en ze likte mijn huig schoon. Ik probeerde haar zacht doch duidelijk van me af te duwen, maar dat ging lastig, want het kroegvolk stond dicht om ons heen en gaf weinig ruimte. De vrouw trok haar hoofd naar achteren en haar tong gleed uit mijn mond.
‘Hoe heet je ook weer?’ vroeg ik.
‘Ik vergeef het je,’ zei ze. Ze wierp haar lange blonde haren naar achteren en glimlachte. Op het eerste gezicht was ze niet onaardig om te zien. Blauwe ogen, een redelijk gaaf gebit en een smal gezicht. Van de rest van haar lijf zag ik niet veel, behalve het decolleté dat haar zwarte top niet aan de verbeelding overliet. Kende ik haar? ‘Tanja,’ zei ze.
‘Och ja, Tanja. Excuus. Hoe kon ik het vergeten?’ Ik wist het wel; het was totaal niet moeilijk.
‘Ik vergeef het je, zei ik toch?’
‘Och ja, sorry. Ik ben wat slechthorend. Bovendien praat iedereen hier zo luid door elkaar en de muziek staat erg hard.’
‘Daar heb je last van, hè? Ik weet het, want je hebt er wel eens over geschreven. Ik heb dat toen toevallig gelezen. Jij stelt je zo mooi kwetsbaar op. Dat vind ik aantrekkelijk. Schrijf je vaker over je onzekerheden? Waarover ben je nu aan het schrijven?’ Ze keek wat wazig uit haar ogen. Volgens mij was ze zo zat als een zebra.
‘Pardon, wat zeg je?’ Ik gebaarde dat ik haar niet verstond.
Tanja of hoe heette ze ook weer wilde iets zeggen, maar kreeg niet de gelegenheid. Werner was achter haar opgedoken, sloeg een arm om haar heen, greep een borst en trok haar achterover. Vervolgens duwde hij zijn mond op die van haar.
Ik draaide me om en zocht mijn weg verder.

Ging dat eerder ook altijd zo in een café, als ik naar het toilet moest? Dat ik daar alle tijd voor moest uittrekken, wilde ik die wc überhaupt bereiken? En wat vroeg die Tanja of hoe heette ze? Waarover ik nu aan het schrijven ben? Ik zou het niet weten. Ben ik aan het schrijven dan? Of is de serie ten einde? Nee, dat niet. Dit is een eindeloze serie. Ik ben niet aan het schrijven, want ik weet niets om over te vertellen. Ik ben aan het proberen om het toilet te vinden.
Wacht. Ik keek over hoofden en langs lijven. Daar, een meter of vier of vijf verderop was het toilet. Ik wilde me langs de lijven wurmen.
‘Ho ho!’ riep iemand. ‘Op je beurt wachten!’
Ik keek de iemand aan. Die wierp me een boze blik toe. ‘Ik wil niet voordringen,’ zei ik.
‘Wacht dan gewoon op je beurt!’
‘Staat deze ganse menigte in de rij of wat daar voor doorgaat om naar de wc te kunnen?’
‘Ja, als je veel drinkt, moet je ook veel zeiken, hè?’
Ik draaide me om. Ik had nog helemaal niets gedronken. Ook geen water, liefst uit de kraan.

Hoe kwam ik zo snel mogelijk weer terug naar buiten? Café Snaar stond barstensvol. Volgens mij kon er geen mens meer bij. Dat ging eindeloos duren. Was dit als vanouds? Was dit ook al zo toen ik het ooit nog leuk vond in een café? Of was het nu drukker omdat mensen dachten dat ze massaal naar het café moesten gaan omdat het weer kon? Of was het gewoon koningsdag? Ik riep en schreeuwde en gilde en brulde en duwde mensen opzij. Andere lui gingen uit zichzelf aan de kant. Niet heel lang daarna kwam de deur weer in zicht. Gelukkig. Maar wie stond daar pontificaal in de weg?
‘Jij gaat zeker naar huis, hè?’ Het was Bart weer, zo te ruiken. ‘Je hebt vast inspiratie opgedaan,’ schreeuwde hij. ‘Ik weet al waar je verhaal over gaat!’
Ik duwde ook hem opzij, gooide de deur open en ging naar buiten. Daar haalde ik diep adem. Op straat was het ook al zo belachelijk druk en ik had nog altijd geen idee.

–
Apeldoorn, april 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Meer foto’s volgen.

–
Set 1
Bas Langereis – Welp
Willem Bierman – gedichten uit Vlieland
Bas Langereis – Scouts waren we
–
Set 2
Willem Bierman – diverse gedichten
Bas Langereis – Papa, we krijgen toch wel een rood bootje, hè? + Vol met vaders
Willem Bierman – gedichten uit Parijs
–
Toegiften
Willem Bierman – Hoe een tompouce te eten
Bas Langereis – Daar
–
(ook op het programma: Sietse Terpstra)

–

Setlijst:

Seek for Adventure
The Last American Hero
People Come and Go
Laugh in Time
Home – Adam Solo
Soldier
Bring Him Home
The Evil That Men Do
Limehouse to Lechlade
I Won’t Blame Life

–

The winter palace – Adam solo
When I Leave This Land
Let Me Down Slowly
Iron Man – Adam Solo
Written in Anger
Thrill Me
Life on Mars?

–

Encore
Can you hear me? / Cornerstone
Thank You

–

Vrijdag 29 april:
Ik word wakker als De Vrouw om half zeven naar het werk gaat. Een half uur later ben ik zelf aan het werk. De werkdruk is niet zo hoog vandaag en dus kan ik in alle rust uitwerken, opruimen, voorbereiden enzovoorts. Tussendoor koffie en lunch. Afwasje ook. Ik wandel naar de slager; morgen lukt dat niet goed. Half vijf ben ik klaar met het werk. Ik bereid vast avondeten voor. Eerst maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en rozijn. Dan bak ik ui, prei en raapsteel en laat dat zacht stoven. Vervolgens roer ik daar tomatenpuree en witte bonen doorheen. Dan zet ik het vuur uit. De Vrouw is er om half zeven. Dan zet ik het vuur weer aan. Ik warm de preischotel op, zet het kleine restant plaattaart van gisterenavond in de oven en bak voor De Vrouw biefstukreepjes. Dit eten we allemaal op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Technicians Of The Sacred (Ozric Tentacles), Space For The Earth (Ozric Tentacles), Solace (Held By Trees), Live Herald (Steve Hillage), Open (Steve Hillage), The Murder Wall (Kaprekar’s Constant), Jacob’s Ladder (Brad Mehldau), Alice (Tom Waits), Silhouettes (Klaus Schulze)

–

Donderdag 28 april:
Verrassend soepel gaat mijn ronde hardlopen. Ik heb nog wel een korte wandelpauze nodig, maar lopen gaat lekker. Nog voor zeven uur ben ik aan het werk. Vanmorgen ligt er niet veel, dus ik kan in alle rust van alles afhandelen en achterstallig gedoe wegwerken. Ik wandel ook nog even naar de super voor wat boodschappen. Koffie met De Vrouw. En verder. De Vrouw gaat even de deur uit. Koffie. Lunch. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal en door zon. Dan weer verder. Eind van de middag nog een intensief overleg en dan is het om vijf uur klaar. Krant. Ondertussen maakt De Vrouw avondeten. Er komt de plaattaart met rode ui en brie. Of ik – terwijl die plaattaart in de oven staat – de salade wil maken. Dat wil ik. Bosui, koolrabi, komkommer en het restant van de salade van dinsdag. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Sunrise Festival (Ozric Tentacles), The YumYum Tree (Ozric Tentacles), Paper Monkeys (Ozric Tentacles), Motion Poet (Peter Erskine), In C (Terry Riley), Live In Brighton 1975 (Can), Neither Use Nor Ornament (Regal Worm)

–

Woensdag 27 april: koningsdag
Half zeven wakker. Nog redelijk geslapen ook. Koffie. Ik kan mijn gebruikelijke woensdagmorgenrondje niet maken, want de super is gesloten. Dan maar naar een andere super en slechts een kleinigheid. Er is al aardig wat volk op straat en ik moet moeite doen om tussen de vrijmarktverkopers en bezoekers door te komen. Koffie met De Vrouw. Dan wandelen we een rondje langs de verkopers en activiteiten, door parken en om het centrum heen. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwas. De Vrouw gaat naar het werk. Ik doe wat schrijfwerkzaamheden en rustig aan. Geen zin meer om me in de feesthectiek te begeven. Begin van de avond maak ik eten. Ik bak prei, paprika en rucola en giet daar vervolgens geklutste eieren overheen. Dit leg ik – samen met plakken kaas – op een halve Turkse pide die er nog is. Ik eet het op. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Spirals In Hyperspace (Ozric Tentacles), The Floor’s Too Far Away (Ozric Tentacles), Face The Face (Pete Townshend’s Deep End), Fillmore East, June 1971 (50th Anniversary 3LP) (Frank Zappa), Fire (single) (Floor Jansen), Eternal Wheel – The Best Of (Ozric Tentacles), Coming Of Age (Camel)

–

Dinsdag 26 april:
Beter geslapen. Wel weer op tijd op de werkplek en daar weer een propvolle dag. Ik heb niet eens tijd en gelegenheid om tussen de middag door bos en veld te wandelen. Nou ja. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert wraps met een vulling van bonen, erwten en mais en met ernaast een salade van allerlei. Afwas. Webstek. Lezen. Weer zeer vermoeid.
Muziek vandaag: Solace (Held By Trees), The Murder Wall (Kaprekar’s Constant), Orange Synthetic (Cobalt Chapel)

–

Maandag 25 april:
Niet zo heel goed geslapen, vraag me niet waarom. Doe het dan ook niet! Op tijd op de werkplek. Daar is het volle bak. Zeer veel onverwachte zaken en nog urgent ook. Tussen de middag wandel ik door bos. En volop weer verder. Op de terugweg naar huis loop ik in het centrum van Arnhem de muziekwinkel binnen: mijn verjaardagscadeau is veel te vroeg binnen, maar liever veel te vroeg dan te laat. Half zes thuis. Krant. De Vrouw serveert een groenteschotel van ui, knolselderij, paprika, boerenkool en doperwt. Ernaast een salade van bosui, komkommer, appel en tomaat. Smakelijk. Afwas. De Vrouw gaat de deur uit. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Murder Wall (Kaprekar’s Constant), Solace (Held By Trees), In C (Terry Riley)

–

Zondag 24 april: Bas, Willem en ik niet – Cultuur bij je Buur
Op tijd wakker en op. Half zeven. Ik loop een ronde hard. Die gaat redelijk, niet gemakkelijk. Wat is dat toch? Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Dan de zon in op de galerij. Daar meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Ik stap op de fiets en rijd naar een zorgcentrum. Daar lezen ‘Bas, Willem en ik (niet)’ voor, ter gelegenheid van het evenement Cultuur bij je Buur. Er is ook een muzikant die optreedt. Veel bewoners van het zorgcentrum in de zaal. We krijgen twee volle sets de gelegenheid; dan is het publiek moe. Alleraardigste middag, mensen luisteren ademloos en zijn doodstil. Vijf uur fietsen we terug naar het centrum. Thuis maak ik avondeten. Ik leg aardappel, courgette en paprika in een braadslede en zet die in de oven. Ook maak ik een salade van bosui, radijs, komkommer en ananas. Ten slotte bak ik een steak d’Avignon voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: La Fenice (Keith Jarrett), Harbour Of Tears (Camel), Inviolate (Steve Vai)

–

Zaterdag 23 april:
Half zeven wakker en op. Koffie. Kwart over acht wandel ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Op de terugweg loop ik de plaatselijke platenwinkel binnen. Er staat een rij van een man of twaalf. Het is Record Store Day en de plaatselijke platenwinkel heeft voor de gelegenheid wel vier kratjes met platen. Ik had vooraf online gekeken of er dingen bij waren die ik écht zou willen hebben, maar nee. Op mijn bescheiden lijstje van ‘stel dat ze ‘m hebben, dan is het aardig’ staat Pete Townshend’s Deep End – Face The Face (Pete Townshend) en zowaar, die is er. Ik neem ‘m mee. Thuis koffie met De Vrouw. Ik loop naar de Syrische super voor brood. Er is mail van Willem. Morgen lezen we samen voor tijdens het evenement Cultuur bij je Buur. Echter, de gezondheid van Willems partner is precair, dus het kan maar zo dat we gaan afzeggen. Koffie op de galerij in de zon. De zoon is er om half een voor lunch. Die nuttigen we. Afwas. Ik wandel een rondje langs kanaal, door parken en om het centrum. Thuis krant. Dan maak ik avondeten. Eerst verwarm ik de oven voor op 190C en maak ik een salade van bosui, koolrabi, radijs, komkommer en ananas. Dan schil ik wortelen en snijd die in stukken. Een grote venkelknol snijd ik in plakken. Dit alles leg ik – samen met wat kastanjechampignons – in een braadslede. Ik besprenkel het met olijfolie en citroensap en strooi er kokosbloesemsuiker overheen. Dan gaat het dertig minuten in de oven. Voor De Vrouw bak ik een steak d’Avignon. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Swirly Termination (Ozric Tentacles), The Hidden Step (Ozric Tentacles), Pyramidion (Ozric Tentacles), The Lost Episodes (Frank Zappa), Live At The Pongmasters Ball (Ozric Tentacles), Motion Poet (Peter Erskine)