Bas Langereis leest u voor!

–

Sven Eriksson (aka BowTieDad)

(1961-2022)

Zappavriend uit Stockholm. Gastvrij, gul, behulpzaam en vriendelijk.
Zappateersfriend from Stockholm. A great host, generous, helpful and friendly.

–

Manuel Göttsching
(9 september 1952 – 4 december 2022)

Ash Ra Tempel, Ashra, wat vergeten grootheid die verbazingwekkende muziek maakte.

–

Jerry Lee Lewis
(29 september 1935 – 28 oktober 2022)

Pionier van de rock ‘n’ roll.

–

Olivia Newton-John

(26 september 1958 – 8 augustus 2022)

Jeugdicoon. Zangeres en actrice.

–

Remco Campert

29 juli 1929 – 4 juli 2022

Een van ’s lands grootste schrijvers/dichters.

–

Alan White

(14 juni 1949 – 26 mei 2022)

Drummer (John Lennon, Yes) en aardige man.

–

Evángelos Odysséas Papathanassíou aka Vangelis

(28 maart 1943 – 17 mei 2022)

Componist. Muzikant. Baanbreker.

–

Jeroen Brouwers

(30 april 1940 – 11 mei 2022)

Schrijver.

–

Klaus Schulze

(4 augustus 1947 – 26 april 2022)

Componist, musicus. Tangerine Dream. Ash Ra Tempel. 12.354 soloalbums.

–

Henny Vrienten

(27 juli 1948 – 25 april 2022)

Muzikant, liedjesmaker. Doe Maar.

–

Jan Rot

(25 december 1957 – 22 april 2022)

Muzikant, liedschrijver en liedvertaler.

–

Gary Brooker

(29 mei 1945 – 19 februari 2022)

Gouden stem, ook mooie liedjes geschreven (onder andere voor Procol Harum).

–

Ian McDonald

(25 juni 1946 – 9 februari 2022)

Multi-instrumentalist, songwriter and arranger for the original King Crimson and Foreigner bands.

–

BowTieDad (Sven Eriksson)
(1961-2022)

Zappateer. Gastvrije, gulle, vriendelijke en behulpzame Zappavriend.

–

Vrijdag 11 februari:
Pas om zeven uur wakker en nog goed geslapen ook. Koffie. Bijpraten met De Vrouw. Meer koffie. Halverwege de ochtend loop ik even naar een klerenwinkel hier vlakbij en koop een zwik nieuwe sweatshirts. Vervolgens ga ik een uurtje aan het werk; even kijken of er urgente mail is nu mijn leidinggevende ziek thuis zit. Het valt allemaal mee en om twaalf uur sluit ik ook weer af. Meer koffie. Dan lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Dan loop ik naar de schoenwinkel om mijn gerepareerde schoenen op te halen, maar bedenk me dat ik mijn bonnetje niet bij me heb. Niet erg; ik was toch van plan om ook een supermarkt te bezoeken en dus doe ik dat. Thuis pak ik mijn bonnetje en vervolgens loop ik weer naar de schoenmaker. Mijn schoenen zijn van schitterende nieuwe zolen voorzien. Wat een avonturen toch weer. Thuis krant. Iets na vijven maak ik dan avondeten. Ik leg bloemkoolroosjes in een soort marinade van koriander, komijn, pepervlokken, suiker en olie en die leg ik in een braadslede. Daar gaan repen paprika, gehalveerde kerstomaten en partjes rode ui bij en een dik kwartier op 190C in de oven. Ondertussen maak ik een dressing van gember, geelwortel, kokosbloesemsiroop, tahin en limoensap. Een fikse hand sultanarozijnen gaat bij de dressing in. Na het kwartier schep ik de groente in de braadslede om en nu gaat hij nog eens tien minuten in de oven. Ik schil een mango en snijd het vruchtvlees in blokjes. Na de tien minuten gaat een blik (afgegoten) linzen bij de groene in de braadslede en dit gaat nog zeven minuten de oven in. In die zeven minuten bak ik een kogelbiefstuk voor De Vrouw. Ten slotte schep ik de mango door de groenten en besprenkel ik het geheel met de dressing. Het resultaat is een salade van bloemkool, rode ui, paprika, kerstomaat en linzen uit de oven met rozijnen en mango en een dressing van geelwortel, gember, tahin en limoensap. Zo. En het smaakt nog voortreffelijk ook. De fikse braadslede gaat leeg. Onthouden, deze! Afwas. Ik heb telefoon over de voortgang van Kunst-Zinnig-Brein; binnenkort een keer met de vrijwilligers om de tafel om plannen voor de toekomst te maken. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Shutov Assembly (Brian Eno), The Randy Newman Songbook Vol. 1 (Randy Newman), Bayou Moon (Tom Newman), The Thoughts Of Emerlist Davjack (The Nice), Ars Longa Vita Brevis (The Nice), Nice (The Nice), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 4 (Frank Zappa), Welcome To The Planet (Big Big Train)

–

Donderdag 10 februari:
Redelijk geslapen en zeer op tijd op. Mijn ronde hardlopen lukt zowaar en pas in de tweede helft merk ik dat het regent. Om zeven uur ben ik weer aan het werk. Het is een gekkenhuis met telefoontjes en mailtjes rondom urgente zaken (manager is deze en volgende week ziek, vandaar), maar tussendoor weet ik ook nog mijn geplande ‘gewone’ werkzaamheden te doen. Tussendoor koffie en tussen de middag lunch met De Vrouw. Afwas. Ik loop een heel klein rondje buiten het centrum. En weer verder. Overleg, uitwerken, nog meer telefoon, enzovoorts. Half vijf is het klaar. Krant. De Vrouw gaat om half zeven de deur uit. Ik maak avondeten voor mijzelf. Kastanjechampignons, bosui en courgette bakken, ei eroverheen, laten stollen en ten slotte bedekken met kaas en nog even garen. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Neroli (Brian Eno), de vier plaatjes uit de doos Guilty: 30 Years Of Randy Newman (Randy Newman), Wanita (Rokia Traoré), The Heart Of Saturday Night (Tom Waits), Cloud About Mercury (David Torn)

–

Woensdag 9 februari:
Bij vlagen geslapen. Kwart voor zeven op. Koffie. Ik wandel naar de super. En weer terug. Koffie. Dan naar Gigant voor de mooie repetitie van Theater Wirwar. Half een thuis. Koffie met De Vrouw. En lunch. Afwas. Ik ga zowaar aan het werk. Manager ziek, collega ook afwezig en er mag iets gedaan. Twee uurtjes. Dan krant. Ik maak avondeten. Ik schil bieten, snijd ze in plakken en leg ze in een braadslede. Shiitake erbij en ui, rozemarijn en olie eroverheen en in de oven. Na twintig minuten gaan er parten sweet dumpling pompoen bij, plus gehalveerde kerstomaten. Ook de oven in: een schaaltje met gehaktbal voor De Vrouw. Nog vijfentwintig minuten duurt het. Op tafel nog de salade van gisteren en dan eten we alles op. Natafelen. Afwas. Ik ben Onze Vader. Hij is zondag jarig en we willen graag op bezoek, maar hij weet niet precies hoe veel mensen er nog meer komen, dus we spreken af dat als het te vol dreigt te gaan worden, dan belt hij ons af. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Small Craft On A Milk Sea (Brian Eno with Jon Hopkins & Leo Abrahams), Karma (NDV), Nearly God (Nearly God), The Diary Of Robert Reverie (Needlepoint), Land Of Dreams (Randy Newman), The Blue Elephant (Matt Berry), Live In Brighton 1975 (Can), The Keith Emerson Trio (The Keith Emerson Trio)

–

Dinsdag 8 februari:
En wederom vroeg naar de werkplek. Onderweg heel even een moment van angst, maar die vlaag is snel weg. En dat terwijl ik juist zeer opgewekt ben opgestaan. Op de werkplek weer veel geregel en ander werk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Later in de middag nog veel overleg en na vertraging van de bus ben ik om zes uur thuis. De Zoon is er niet veel later. De Vrouw serveert een puree van bloemkool en knolselderij, met ernaast uien en paddestoelen in kerrie, plus een enorme salade. We eten er goed van. Natafelen met De Zoon. Dan afwas, webstek en lezen.
Muziek vandaag: Closing Time (Tom Waits), Tales From Yesterday (allerlei)

–

Maandag 7 februari:
Ik ben weer op tijd op de werkplek. Nogal wat urgente zaken plots, gezien allerlei ziekmeldingen. Vervelend, maar geen probleem. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Het werk gaat gewoon verder in de middag en om half zes ben ik thuis. Krant. Dan maak ik avondeten. Er is nog ergens gekookte kikkererwtenpasta. Eerst bak ik paddenstoelen, bosui, paprika en courgette, daar roer ik die gekookte pasta doorheen en ten slotte nog een fikse lepel rode pesto. Dat smaakt. Afwasje. Afval. Webstek.
Muziek vandaag: The Hideous Goblink (Regal Worm), Frank Zappa’s Hot Licks (And Funny Smells) (NDR Big Band & Colin Towns)

–

Zondag 6 februari:
Veel regen als ik om kwart over zes opsta. Drie kwartier later ga ik mijn ronde hardlopen en is het droog. Niet lang. Af en toe een klein buitje; het valt mee. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks, rest krant. Meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Halverwege de middag fietsen we (deels door stromende regen) naar de kleine verjaardag van De Neef. Het is er een lawaaiige boel, maar we redden het tot iets voor zes uur. Op de terugweg is het gelukkig droog. Ik maak avondeten. Eerst schuif ik een braadslede met aardappel en pompoen de oven in. Dan kook ik stronken witlof. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, koolrabi, kerstomaat en olijf. De gekookte witlof leg ik in een ovenschaal en bedek ik met kaas. Vervolgens schuif ik de schaal bij de braadslede in de oven. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er goed van en er blijft voldoende over dat De Vrouw morgen kan meenemen naar werk. Natafelen. Afwas. Webstek.
Muziek vandaag: The Drop (Brian Eno), Pinups (David Bowie), The Zealot Gene (Jethro Tull), Have A Bun (Nasal Retentitive Orchestra), Over The Years (Graham Nash), Mouneïssa (Rokia Traoré), Fish Out Of Water (Chris Squire)

–

Zaterdag 5 februari:
Op tijd wakker en op (zeven uur). Ik maak mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan nog snel naar de Syrische winkel om brood te kopen. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. We pakken een trein naar Deventer om kwart over twee, dan een bus naar Zutphen, maar zijn om exact drie uur bij Ank en Bob. Wat dan volgt, is een hoogst aangename middag en avond met bijpraten, thee, water, salade, quiche Lorraine en ijs. Even na negen uur lopen we terug naar de bushalte en om kwart over tien zijn we weer thuis. Nog geen half uur later ga ik slapen.
Muziek vandaag: Reflections (Brian Eno), Atheists And Believers (The Mute Gods), Folkesange (Myrkur), The Zealot Gene (Jethro Tull), Welcome To The Planet (Big Big Train)

Ik passeerde café De Beerput. Ik was er bijna aan gaan wennen dat het gesloten zou zijn. Er zaten wel drie personen op het terras. Ze hadden plaatsgenomen op de steigerhouten bank die aan de gevel van café De Beerput zat vastgeschroefd.
‘Hé Bas!’ riep een van hen. Gezien de baard in de keel meende ik dat het een man was. ‘Kom er gezellig bij zitten.’
Nu was dit weliswaar geen talentenjacht en was er tussen de baard en mij geen professionele relatie met een onderlinge machtsverhouding, maar toch meende ik hier een bepaalde vorm van grensoverschrijdend gedrag te bespeuren. Tenminste: als je in mijn bijzijn het woord ‘gezellig’ gebruikt en je bent een man, dan sta je op het punt mijn persoonlijke grens te overschrijden. Dit alles zei ik natuurlijk niet tegen de baard, want de baard had helemaal geen baard. Bovendien was hij Theo en Theo stond bekend om zijn pogingen dames te verleiden en om de vele blauwtjes die hij liep.
Ik ging niet bij hen op de bank zitten, maar hield wel mijn pas in en deed een stap dichter naar de gevel van café De Beerput toe.

Naast Theo zat Lena, de stokdove kunstenares, en daar weer naast zat Henk, de ietwat dikkige, dommige en goedzakkerige mopperkont. Bij nader inzien was er helemaal geen plaats op die bank, dus waarom Theo vroeg of ik erbij kwam zitten, was me een raadsel.
‘Dag Theo, dag Lena, dag Henk,’ zei ik.
‘Wat zei je?’ gilde Lena.
‘DAG THEO, DAG LENA, DAG HENK!’ brulde ik. ‘En zeg niet: Zeg dat dan.’
‘O, ik dacht: ik versta het niet. Wat bedoel je nou?’
‘Ik zei je gedag,’ articuleerde ik overdadig.
‘O, zég dat dan!’ riep ze uit. ‘Ik denk je zit me in de maling te nemen!’
‘Op een andere manier wil helemaal niemand haar meer nemen,’ zei Theo.
‘Wát zeg je?’ vroeg Lena.
‘Zal ik jou eens lekker nemen?’ zei Theo.
‘Nee dank je,’ zei Lena. ‘Ik rook niet meer.’
‘Zeg Henk,’ zei ik tegen Henk. ‘Waarom zitten jullie hier in de kou op het terras en niet fijn binnen?’ Ik kon me eigenlijk niet herinneren dat ik het ooit fijn had gevonden in café De Beerput, maar dat was een geheel andere kwestie.
‘Het café is gesloten,’ mopperde Henk.
‘Gesloten? Wat is dat nou? De horeca mag toch sinds een week weer open? En het is nog geen sluitingstijd.’
‘Bas,’ zei Theo, ‘het is heel erg. Café De Beerput is gesloten. Voorgoed. Uitbater Willem heeft het niet gered.’
‘De deksel van de beerput is dicht,’ zei ik voor me uit. ‘Niet gered. Ergens toch jammer.’

‘Toch jammer!?’ riep Theo uit. ‘Het is een schande!’
‘Schande? Willem kan er toch niet echt iets aan doen dat hij geen klandizie heeft gehad de afgelopen tijd? Voor veel ondernemers is het een zware tijd geweest.’
‘Al die maatregelen waren onnodig en onzin!’
‘Doe nou ’s kalm, Theo,’ zei Lena. ‘We zijn niet doof, hoor.’
‘Jullie hebben ook niet naar mij geluisterd!’
‘Wat krijg jij nou voor hysterisch, Theo?’ vroeg ik. ‘En hoe zit het met café De Beerput?’
‘IK BEN NIET HYSTERISCH!’ krijste Theo. ‘En café De Beerput is gesloten, dat zei ik toch? Door die stomme coronamaatregelen van dat compleet incompetente kabinet van ons zit Willem nu aan de grond!’
‘En jullie in de kou op een bank tegen de gevel,’ zei ik. ‘Waarom ga je niet naar een ander café dat wél open is?’
‘Eigenlijk is dat nog niet eens zo’n gek idee,’ bekende Henk.
‘De Beerput moet open!’ brieste Theo. ‘Het is ónze kroeg!’
‘Ik dacht dat Willem de eigenaar was,’ kwam ik tussenbeide.
‘Bemoei je d’r niet mee,’ zei Theo. ‘Henk, we moeten in verzet komen. Ons laten inenten is tot daar aan toe, maar ons een café ontzeggen gaat té ver.’
‘Maar het is niet zo heel ver naar een andere kroeg.’
‘Jij ook bek dicht, Henk.’
‘Dank je,’ zei Lena plots. ‘Maar ik heb geen dorst. Jij dan, Bas? Ik trakteer! Wil jij iets drinken?’
‘Water uit de kraan kun je hier niet krijgen,’ lachte Theo.
Ik had zin om Theo een ram tegen zijn kanis te geven, maar ik hield me in.
‘Doe maar iets fris, Lena,’ zei ik. ‘Ik wil niet grensoverschrijdend worden.’
‘Maar ik wel!’ riep Theo. ‘De barricades op! We moeten strijden voor onze vrijheid.’
‘Maar je bent toch vrij?’ vroeg ik. ‘Je kunt zo naar een ander café.’
‘Ik wil naar mijn oude vertrouwde Beerput!’ Volgens mij begon Theo een beetje door te slaan. ‘Wég met de coronaregels!’ bulderde hij. ‘De Beerput moet open! En anders tribunalen!’
‘Denk aan je hart, Theo,’ zei Henk. ‘Dat doe ik ook. Althans, aan het mijne. Bevalt prima. Dan breekt het lijntje niet.’
‘Jullie zijn schaapjes! Volgen maar zo zonder enige kritische blik de mensen die het voor het zeggen hebben. Doe je eigen onderzoek!’
‘Mijn eigen onderzoek zegt dat je een klap van de molenwiek hebt, Theo.’
‘We pikken het niet!’
‘Theo, gedraag je,’ zei Lena. ‘Anders bel ik de politie.’
‘De politie zit in het complot! Die staan aan de kant van deze fascistische overheid, die steunt de WEF, de sms!’
‘Sms?’ vroeg ik. ‘Gebruik je geen Whatsapp?’
‘Je weet drommels goed wat ik bedoel!’
‘Zelf ben ik erg afhankelijk van wifi. Ik heb een prepaid.’
‘Lul niet!’ Theo raakte buiten zinnen.
‘Ik lul niet,’ zei ik. ‘Het is de waarheid.’
‘Leugens tot en met! Jij spant samen met alles en iedereen. Het is een complot, dat je dat niet doorziet!’
‘Wat krijgt hij nou zo plotseling?’ vroeg Lena. ‘Heeft hij te veel gedronken?’
‘Dat is wel knap met een gesloten café,’ zei Henk.

Theo was opgestaan en duwde nu zowel Henk als Lena van de bank.
‘Wat krijgen we nou, Theo?’ vroeg Henk.
‘Mogen we niet zitten?’ vroeg Lena. ‘Of moet je even gaan liggen?’
‘Neeeee!’ Theo kreeg de smaak te pakken. ‘We moeten juist opstaan! Allemaal! In verzet! Vrijheid! Vrede! Liefde!’ Hij greep naar de bank en met een fikse inspanning rukte hij die van de gevel los. De keilbouten sprongen in het rond. Toen draaide hij zijn lichaam en met een zwabberende zwaai smeet hij de bank door de ruiten van café De Beerput. ‘De Beerput moet open!’
‘Dat hadden we al begrepen, Theo,’ zei ik.
‘Wat zegt hij?’ vroeg Lena.
‘Dat we het hebben begrepen,’ antwoordde Henk.
‘Wat dan?’ Lena haalde haar schouders op. ‘Ik begrijp het niet.’
Theo begon met zijn hoofd tegen de deur van het café te bonken.
‘Ernstiger hersenletsel lijkt me niet mogelijk,’ zei ik. ‘Maar we zullen iets moeten doen, willen we grotere schade aan de kroeg voorkomen.’
Henk en Lena probeerden Theo tegen te houden. In de verte klonk een tweetonige sirene die naderbij kwam.
‘Daar heb je ze!’ schreeuwde Theo. ‘Ze sturen de ME op ons af. Romano’s of hoe heten die undercover agenten in burger, die infiltranten! Waar zijn de veteranen? We pakken het waterkanon van de politie af en zullen ze belagen met hun eigen middelen! Het is kinderbloed dat van hun klauwen druipt! We komen in verzet tegen dit totalitaire regime! Ik laat een marmottenkapsel groeien. Wat jullie doen zijn strafbare feiten waarvoor jullie gestraft zullen worden. Er komen tribunalen! De Beerput moet open!’
Een politiebusje draaide de straat in. Er klonk een stem door een megafoon: ‘Er is een noodverordening van kracht. Wilt u het plein verlaten?’
‘NOOOIT!’ brulde Theo. ‘Verzet! Waar heb ik mijn stok, mijn mes? De Beerput moet open!’

‘Ik ga maar eens naar huis,’ zei ik. ‘Een boel schrijfwerk ligt er weer, heb ik het idee.’
‘Ojajoh?’ vroeg Henk. ‘Schrijfwerk? Waarover dan zoal?’
Ik gaf geen antwoord en liep heen.

–
Apeldoorn, januari 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 4 februari:
En weer aardig geslapen en goed op. Mijn ronde hardlopen gaat weer zeer vlot en om zeven uur ben ik aan het werk. Er ligt een fikse klus om teksten te plaatsen op het interne net (met allerlei links erin) en daar ben ik een groot deel van de dag mee bezig. Tussendoor koffie met De Vrouw, alsmede lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een klein rondje en bezoek een paar winkels. Om half vijf is het werk klaar. Krant. Vervolgens maak ik avondeten.
Muziek vandaag: het zesde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Smiles Like A Shark (Mulu), Tooth (Mumpbeak), Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods), Tardigrades Will Inherit The Earth (The Mute Gods), Yes Remixes (The Verge), Welcome To The Planet (Big Big Train), The Zealot Gene (Jethro Tull), Make A Jazz Noise Here (Frank Zappa), Eberhard (Lyle Mays)

–

Donderdag 3 februari:
Goed geslapen en vroeg op de werkplek. Daar van alles aan geregel en overleg en uitwerken, plus een boel gesprek en netwerk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag verder met regelen en uitwerken en ik ben thuis om half zes. Even zitten, dan maak ik avondeten. Ik warm het restant pastaschotel van gisteren op en eet daarbij het restant salade van gisteren. Afwasje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Pinups (David Bowie), Welcome To The Planet (Big Big Train), The Zealot Gene (Jethro Tull)

–

Woensdag 2 februari:
Op tijd wakker en op. Kwart over zes. Mijn ronde hardlopen gaat erg soepel en snel. Ook op tijd loop ik naar de super. Thuis koffie. Dan wandel ik naar Gigant voor de repetitie van Theater Wirwar. Vruchtbare ochtend; we spelen twee scènes goed in. Twaalf uur thuis. Koffie met De Vrouw. Lunch met De Vrouw. Afwas zonder De Vrouw. Huishoudelijks. Dan allerlei voor Wirwar op social media. Na drie uur wandel ik nog een rondje door de zon en langs het kanaal. Krant. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, peer en walnoot. Dan bak ik kastanjechampignon, ui, paprika en courgette. Ik roer er tomatenblokjes doorheen en maak er een fikse saus van. Ondertussen kook ik linzenpasta. Ook bak ik blokjes kippendijfilet voor De Vrouw. Aan het eind roer ik de pasta en een restant crème fraîche door de groentesaus. We eten er goed van en er blijft ook voldoende over voor morgen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Let’s Drink Some Tea (The Muffin Men), Powdered Water – European Tour April 2011 (The Muffin Men), Protegid (Carmen Souza), The Zealot Gene (Jethro Tull), Jazz Sabbath (Jazz Sabbath), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Dinsdag 1 februari:
Weer zeer op tijd naar de werkplek. Daar is veel werk aan overleg en geregel en geplan en georganiseer. Het lukt allemaal. Tussen de middag wandel ik door bos en regen. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er even na zes uur. De Vrouw serveert een linzensoep en een flammkuchen met ui en brie. Zeer smakelijk allemaal. Afwas. De Vrouw gaat even de deur uit. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Zealot Gene (Jethro Tull), The Royal Affair Tour – Live From Las Vegas (Yes), Tascam Tapes (DeWolff)

–

Maandag 31 januari:
Het regent. Als ik ga hardlopen lijkt het mee te vallen, maar met wind tegen is het meer dan een miezerbui. Lopen gaat erg soepel en ik ben terug voor ik het weet. Zeven uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie, al dan niet met De Vrouw. Die is af en toe even de deur uit. Ik werk fijn door en heb al vroeg alle dingen gedaan die ik per se moest doen. Dan kan ik me daarna buigen over wat achterstalliger werkzaamheden. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Buiten regent het me te hard voor een ommetje en dus ga ik in alle rust verder werken. De Vrouw gaat naar het werk. Ik ben om half vijf klaar. Krant. Dan maak ik avondeten. Dat is niet bepaald moeilijk. Ik zet de oven aan en verwarm de schaal waarin een restant van de schotel van vrijdag en van die van gisteren zit, overdekt met extra kaas. Afwasje. Ik zie een muziekdvd. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het vierde en vijfde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), When Worlds Collide – The Music Of Frank Zappa (The Muffin Men & Ensemble 10:10), Live In The Kitchen Of Love (The Muffin Men), Looks Like Noodles To Me (The Muffin Men), Just Another Band From L4 (The Muffin Men), Manga (Mayra Andrade), Flowerman – Rare Blooms From The Syn 1965-69 (The Syn), Sylva (Snarky Puppy & Metropole Orkest), de dvd die mee kwam met de set Alive Again (The Neal Morse Band)

–

Zondag 30 januari:
Pas om kwart voor acht wakker en op. Koffie. Restje krant. Meer koffie met De Vrouw. Huishoudelijks en allerlei. Nog meer koffie. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwasje. Stofzuig. Ik wandel een uitgebreide ronde langs het kanaal, door parken en om het centrum. Vier uur is er de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie. Erna maak ik avondeten. Eerst snijd ik pompoen en schil ik aardappelen en die kook ik. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, koolrabi en kerstomaat. Ook was en snijd ik andijvie. Ik bak oesterzwammen en maak er een jus bij. De pompoen en aardappelen giet ik af en stamp ik tot een grove puree. Ik roer er de rauwe andijvie doorheen en laat die wat slinken. Ten slotte bak ik steak d’Avignon voor De Vrouw. We eten er goed van en er blijft voldoende over voor morgen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Live @ The Cavern (The Muffin Men), Baker’s Dozen (The Muffin Men), The Unreasonable Silence (Cosmograf), The Universe Also Collapses (Gong), Terry Riley: Sun Rings (Kronos Quartet)

–

Zaterdag 29 januari:
Ik word pas om zeven uur wakker. De Vrouw is al op. Zij gaat een half uur later naar het werk. Ik loop een ronde hard en die gaat redelijk. Thuis nog koffie. Anderhalf uur later dan ‘normaal’ maak ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en super. Erna nog even naar de Syrische winkel voor brood. Meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Afval. Ik wandel langs het kanaal naar een super en haal daar de laatste kleinigheid. Thuis krant. De Vrouw is er om half vijf. Bijpraten. Een uur later lopen we naar een restaurant aan de andere kant van het centrum. Daar eet ik mooie vegetarische gerechten. Negen uur thuis. Webstek. Slapen.
Muziek vandaag: God Shaves The Queen (The Muffin Men), Kamikazi ! (The Muffin Men), More Songs From The Campfire (The Muffin Men), La Revancha Del Tango (Gotan Project), Orange Synthetic (Cobalt Chapel)

–

Vrijdag 28 januari:
Pas om half acht wakker en op. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Dan stap ik op de fiets en rijd ik langs een paar (kringloop)winkels, op zoek naar een decorstuk voor De verjaardag van Anja. Het lukt, maar ik koop nog niets. Thuis koffie met De Vrouw. Ik loop naar de super in het centrum voor een kleinigheid. Dan lunchen we. Afwasje. Ik fiets weer om het groentepakket op te halen en onderweg naar de beoogde kringloop kom ik die andere kringloop tegen en dáár vind ik een nog beter exemplaar van het decorstuk, goedkoper, steviger en hufterproof. Dat neem ik mee. Thuis lezen en allerlei. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik maak een pompoen schoon en snijd de helft van het vruchtvlees in stukken. Zo ook twee pastinaken. De oven verwarmt ondertussen voor op 190C. Ik doe de groente in een braadslede en rooster ze twintig minuten. Ik heb dan tijd om een salade te maken van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Ook maak ik een mengsel van slagroom, peper, zout en geraspte kaas. Ik maak ook een soort panko van pistache- en walnoten en een kaascracker, die ik fijnhak. Ik giet het mengsel over de groente en bestrooi het met mijn eigengemaakte panko. Dan gaat de slede nog tien minuten de oven in. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er heel goed van, want het smaakt uitstekend. Afwas. Lezen. Webstek. Meer lezen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Frankincense – The Muffin Men Play Zappa (The Muffin Men), MufFinZ (The Muffin Men), The Best Band You Never Heard In Your Life (Frank Zappa), Live At The Apollo (Yes featuring Anderson Rabin & Wakeman), Uma Elmo (Jakob Bro, Arve Henriksen & Jorge Rossy)

–

Donderdag 27 januari:
Mijn ronde hard loop ik soepel en snel. Aan het eind begint het wat te motregenen, maar ik heb er geen last van. Om zeven uur ben ik aan het werk. Er is allerlei geregel, gedoe, geschrijf, geplan, gevergader, gebel, gemail, geapp. De Vrouw gaat om negen uur naar het werk. Tussendoor koffie. Lunch, afwas en een heel kort rondje langs het kanaal. De Vrouw is er weer om vier uur. Een uurtje later ben ik klaar en sluit ik af. Bijpraten. Dan maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan bak ik kastanjechampignon, ui, paprika, courgette en een restje broccoliroos. Daar roer ik chilikruiden en tomatenpuree doorheen en dan een blik rode bonen. Dat laat ik garen en ondertussen bak ik voor De Vrouw reepjes kipfilet. Ik zet alles op tafel, samen met wraps en geraspte parmesan. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), The Muffin Men (The Muffin Men), Play The Music Of Frank Zappa – Say Cheese And Thank You (The Muffin Men), Playing The Music Of Frank Zappa – Mülm (The Muffin Men featuring Ike Willis), Feel The Food – Play Uncle Frank Live (The Muffin Men), het vijfde en zesde plaatje uit de doos 200 Motels (Deluxe Edition) (Frank Zappa)

–

Woensdag 26 januari:
Slapen gaat redelijk goed. Zeven uur wakker en op. Iets meer dan een uur later wandel ik naar de super. Wel koud. Koffie met De Vrouw. Dan naar Gigant voor de theaterles van Wirwar. Van spelen komt het niet; de groep vertelt hoe het de afgelopen zes weken is geweest en de verhalen over eenzaamheid en gemis maken indruk. Half een weer terug. Koffie met De Vrouw; later lunch. De Vrouw gaat naar het werk. Ik wandel een rondje om het centrum. Thuis allerlei. Eind van de middag schuif ik een schaal met een restant van de zuurkoolschotel van gisterenavond in de oven. Die schaal eet ik leeg. Nou nee, ik schuif de inhoud eerst op een bord en daarna eet ik het allemaal op. Afwasje. Dan heb ik belcontact met Ank. Zaterdag 5 februari gaan we naar haar en Bob toe. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Heritage Suite (Rick Wakeman), The Blue Elephant (Matt Berry), Orange Synthetic (Cobalt Chapel), 50 Live (Yes), Lovely Difficult (Mayra Andrade), Neither Use Nor Ornament (Regal Worm)

–

Dinsdag 25 januari:
En opnieuw zeer op tijd op de werkplek. Daar zijn naaste collega’s en dat is fijn om elkaar weer in levenden lijve te spreken en met ze samen te werken. Er is nogal wat werk aan regelen, herschrijven, organiseren. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Ook in de middag regelen, herschrijven en overleggen en uit eindelijk ga ik tevreden naar huis. Half zes ben ik daar. Deel krant. De Vrouw serveert een ovenschotel van zuurkool, banaan, aardappel en kaas. De Zoon is er om zes uur om mee te helpen opeten. Het lukt niet. Afwas. Dan zien we een deel van de persconferentie waarin onze minister-president met zijn nieuwe knecht aankondigt dat vanaf morgen zo goed als alles weer open kan tot tien uur ’s avonds, weliswaar met wat restricties, maar vooruit we kunnen weer naar restaurant of theater. Restdeel krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Blue Elephant (Matt Berry), Live In Brighton 1975 (Can)

–

Maandag 24 januari:
Op de werkplek ben ik weer zeer op tijd aanwezig. Vanmorgen een schrijfklusje en allerlei overleg. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag veel regel- en uitwerkwerk. Half zes ben ik thuis. De Vrouw serveert een schotel van ui, wortel, tomaat en kikkererwt die erg smakelijk is. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en paprika. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Blue Elephant (Matt Berry), Looking On (Deluxe Edition) (The Move), From Silence To Somewhere (Wobbler)

–

Zondag 23 januari:
Om een of andere reden ben ik om zeven uur al mijn ronde aan het hardlopen. Dat gaat nog fijn ook. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Restje krant. Meer koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Halverwege de middag is er de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Erna maak ik avondeten. Ik bak kastanjechampignons en rode ui, voeg risottorijst en bouillon toe en laat het een kwartier pruttelen. In de tussentijd maak ik een salade van bosui, komkommer en koolrabi en doe daar het kleine restje van de salade van gisterenmiddag bij. Na de vijftien minuten voeg ik broccoli(roosjes) bij de risotto en dat kookt nog bijna tien minuten door. Ik bak een runderschnitzel voor De Vrouw en rasp parmesan. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Shazam (Deluxe Edition) (The Move), Live At Rockpalast (Steve Hillage), het vierde plaatje uit de doos 200 Motels (Deluxe Edition) (Frank Zappa), Studio 105 (Mayra Andrade), Brothers And Sisters (The Allman Brothers Band)

–

Zaterdag 22 januari:
Het is zeven uur en ik sta op. Koffie. Ik maak mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Ik wandel naar nog een super en Syrische winkel in het centrum. Nog meer koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwas. Ik fiets naar Onze Vader en bezoek hem. Hij is opgewekt en zit ouderwets vol verhalen en dat is heel mooi. Vijf uur thuis. Ik maak avondeten. Ik leg aardappelparten in een braadslede en schuif die in de oven. Dan maak ik een grote salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat; voor ernaast rooster ik pijnboom- en pompoenpitten en pistachenoten. Ook maak ik een kleine fruitsalade van aardbeien. Voor De Vrouw bak ik een steak d’Avignon. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Move (Deluxe Edition) (The Move), Fly From Here – Return Trip (Yes), Something Else By The Move … Plus (The Move), het derde plaatje uit de doos 200 Motels (Deluxe Edition) (Frank Zappa)

‘Godverkut, dames en heren. Is die pipo hier nu nog steeds? Sinds 18 januari 2007 – eergisteren dus maar liefst vijftien jaar, hoe houden we het hier nog uit? – plaatst hij zijn misselijkmakende stukjes hier op de Voorpagina van FOK!. De eerste zeven jaar deed hij dat wekelijks of vaker; de afgelopen zeven jaren verschijnen zijn verhalen tweewekelijks en sinds een jaar of twee ook weer op de zo vertrouwde donderdagmorgen. Dames en heren, FOK! had zo mooi kunnen zijn zonder hem, maar hier is hij dan toch: bazbo!’

(Niemand klapt. Iedereen heeft zijn microfoon uit staan.)

‘Bas, van harte welkom, ga zitten. Wat wil je drinken? Ik heb wijn en water. Het zal wel weer water moeten zijn.’
‘Doe maar even niks, Adriaan. Anders moet ik steeds naar de wc.’
‘Lekker goedkoop. Hoe gaat het met je?’
‘Je wilt het niet weten.’
‘Jawel! Anders vroeg ik het toch niet?’
‘Jij bent toch ook maar gewoon van de redactie? Dan zoek je naar nieuwtjes en scoops om mee te scoren, zodat de kijkcijfers hoog zijn. Je bent niet écht geïnteresseerd in mij. Wat kennen wij elkaar nou helemaal?’
‘Nou, ik ken jou wel, hoor. Je hebt hier in de afgelopen vijftien jaar al zo veel geschreven over jezelf, dat we een redelijk gedetailleerd beeld hebben van hoe en wie jij …’
‘O kut. Krijgen we dat weer.’
‘Wat?’
‘Dat je me denkt te kennen op basis van een paar regels die ik schrijf.’
‘Dat is niet zo?’
‘Nee.’
‘Nee?’
‘Nee.’

(Er loggen nog wat laatkomers in. Iemand heeft zijn microfoon aan staan en laat een boer. Bij een ander zien we een kat over het toetsenbord lopen.)

‘Iets anders dan. Waar heb je het afgelopen jaar 2021 zoal over geschreven?’
‘Ik verwijs je naar de vijfentwintig stukjes. Daar staat alles in.’
‘Doe nou even niet zo flauw. Waar gingen die stukjes over?’
‘Die heb je dus kennelijk niet gelezen. Ze gaan al vijftien jaar over dagelijkse dingen en kleine avonturen, al dan niet in het echt gebeurd of compleet verzonnen.’
‘Fijn, daar worden we wijzer van.’
‘Wijzer worden is niet het doel dat ik bij de lezer wil bereiken met mijn stukjes. Voor mij is het belangrijkste dat de lezer zich een minuut of wat vermaakt, dat hij of zij een moment glimlacht of een traan laat of nadenkt, dat hij korte tijd uit zijn eigen werkelijkheid is en zich verplaatst in een andere werkelijkheid, dat dit verschrikkelijke leven even wat minder verschrikkelijk is. Maar als iemand er iets van leert, is dat ook mooi meegenomen. Net als de nieuwe fiets van de buurman.’
‘Huh? Wat is er met de nieuwe fiets van je buurman?’
‘Die had hij neergezet midden in de Hoofdstraat hier in ons zo majestueuze Apeldoorn, terwijl daar een parkeerverbod voor fietsen is. De gemeente is daar erg streng op en verwijdert foutief gestalde fietsen. De nieuwe fiets van de buurman stond goed op slot, maar was ook mooi meegenomen.’
‘Ach zo.’
‘Ja.’
‘Maar je hebt er niet over geschreven.’
‘Nee.’
‘Waarom niet?’
‘Zó’n enorm avontuur was het nou ook weer niet en daarbij: ik heb maar vijfentwintig stukjes in een jaar, dus ik moet zuinig zijn met de beschikbare ruimte.’
‘Maar er is bijna geen andere columnist meer. Jij bent zowat de enige nog. Je zou zo dagelijks kunnen publiceren op FOK!.’
‘Ik heb nog geen aanbieding gehad.’
‘Wat voor aanbieding?’
‘Dat ik dat kan of mag doen en tegen welk tarief. Als ik er een beetje van zou kunnen rondkomen, zou ik het zeker overwegen.’

(Aanmoedigend applaus van achter de laptops. We horen het niet, want alle microfoons staan nu uit, maar aan de bewegingen te zien is iedereen enthousiast.)

‘Bas, wat waren voor jou de hoogtepunten in 2021?’
‘Ik praat niet graag in het openbaar over mijn seksleven.’
‘Is het zo slecht, dan?’
‘Nee, verre daarvan. Maar ik wil niemand jaloers maken.’
‘En op het gebied van je schrijverij, wat waren de uitschieters in 2021?’
‘Het is me weer gelukt om vijfentwintig stukjes te schrijven.’
‘En op welke daarvan ben je het meest trots?’
‘Dat is net zo’n vraag als wie mijn favoriete kind zou zijn.’
‘Interessante wending. Wie is jouw favoriete kind?’
‘Mijn zoon. De oudste. Hij is ook de jongste. We hebben maar een zoon.’
‘En waarom ben je op hem trotser dan op je dochter of dochters?’
‘Ik heb geen dochter.’
‘Terug naar de verhalen in 2021, dan.’
‘Nou, vooruit.’
‘Zijn er nog bijzondere verhalen verschenen?’
‘Ik vind ze allemaal bijzonder. Ik heb al mijn kinderen even lief.’
‘Nou, zal ik dan maar een voorzetje geven, Bas? Voordat het een eindeloze en zinloze woordenwisseling wordt?’
‘Nou, vooruit.’

(De meeste kijkers en luisteraars hebben nu niet alleen hun microfoon, maar ook hun camera uit gezet.)

‘Zag ik nou goed dat die ene serie van je is afgelopen?’
‘Die ene, Adriaan? Welke bedoel je?’
‘Die ene over die man.’
‘Die ene over die man, Adriaan? Welke bedoel je?’
‘Ah, je weet wel. Welke serie van je is afgelopen jaar ten einde gekomen?’
‘De serie over Roland Haamschaar.’
‘Heette die man niet Ronald Haamschaar?’
‘Dat zou maar zo kunnen, Adriaan. Ik haalde het zelf nog wel eens door elkaar.’
‘Maar de serie is ten einde?’
‘Ja. Klaar. Af. Voltooid. Afgelopen. Finito.’
‘Waarom?’
‘Omdat er niets meer over hem te schrijven viel, Adriaan. De serie heeft een paar jaar geduurd en gelopen. Aanvankelijk leken het losse verhalen, maar langzaam ontwikkelde zich een verhaallijn, waarin bloed, moord en hoeren een rol gingen spelen. Met dank aan die goeie ouwe tuvokki. Aan het eind van de serie bleek de hoofdpersoon Roland Haamschaar of Ronald Haamschaar of hoe die pipo ook weer heette een psychopathische seriemoordenaar en werd hij gearresteerd. Wat wil je dat ik er nog meer over schrijf?’
‘En die andere serie van je?’
‘Welke andere serie?’
‘Die over jouzelf als schrijver, Bas. Die serie die heet ook Schrijver, geloof ik.’
‘Die serie gaat niet over mijzelf. Hoe vaak moet ik dat nog vertellen?’
‘Maar het gaat toch over een schrijver die allerlei psychische klachten heeft?’
‘Ja. En?’
‘Jij bent toch ook een schrijver?’
‘En ik heb toch ook psychische klachten? Luister eens, Adriaan. Ik heb je dit vorig jaar ook al verteld en volgens mij het jaar daarvoor ook. En het jaar daarvoor. Die serie gaat niet over mij. De hoofdpersoon lijkt misschien op mij, maar hij blijft stil staan en ik ben ondertussen al tig stappen verder. Ik heb je ook verteld dat ik een nieuw verhaal moet ‘herkennen’ als onderdeel van die serie en nou, toevallig heb ik afgelopen jaar weinig verhalen gemaakt of kunnen maken die ik ‘herkende’ als onderdeel van die serie Schrijver. Ik weet ook niet of die verhalen zich in de toekomst nog gaan openbaren. Dat moeten we afwachten.’

(De ene luisteraar die zijn microfoon aan heeft staan, brengt snurkgeluiden voort. Adriaan zet hem op ‘mute’. De overige kijkers en luisteraars zijn uit zichzelf stil.)

‘Bas, vorige keer vertelde je dat jij geen columns over de actualiteit schrijft. Iets met wat actueel is of tijdgebonden of weet ik veel. Je maakt het liefst verhalen, zei je.’
‘Dat klopt, Adriaan. Maar wat is je vraag?’
‘Toch plaatste je een maand of wat geleden een heel lang stuk over de klimaatproblematiek.’
‘Dat klopt, Adriaan. Maar wat is je vraag?’
‘Waarom dan, godverdomme!?’
‘Omdat er iets speelde dat me hoog zat. Een zeer verontrustend rapport van tientallen vooraanstaande wetenschappers, waarin zij allerlei onderzoeken van de afgelopen paar jaar naar de klimaatcatastrofe bundelen, verscheen en was kort in het nieuws. In diezelfde week werd bekend dat de Formule 1 op Zandvoort in september ging starten, een uiterst vervuilend evenement, dat natuur in de omgeving bedreigt. Daar werd ik boos van. We weten dat het niet goed gaat met de aarde, maar we moeten ons wel kunnen blijven vermaken met autoraces. Schiet mij maar lek. Dus daarover moest ik schrijven.’
‘Wat had je verwacht?’
‘Nou, dat ik als klimaatdrammer de wind van voren zou krijgen van alle FOK!kers. Tientallen, zo niet honderden posts van afkeuring en dat ik niets wist en een klimaatwappie was en maar beter dood zou moeten. Dat ik compleet neergesabeld en afgefikt en bedreigd via de achteruitgang het pand zou moeten verlaten.’
‘En wat was het resultaat? Hoe waren de reacties?’
‘Enkele tientallen keren was mijn stuk aangeklikt en er waren drie reacties, waarvan eentje inhoudelijk zinvol.’
‘En nu?’
‘Nu? Nou, niks. Ik zal heus nog wel eens een keer iets actueels maken, maar ik blijf liever bij de verhalen. Daar ga ik misschien wel gewoon mee door.’
‘Misschien?’
‘Ja, ik twijfel. Of ik hier mijn stukjes nog wel moet droppen. Waar bezoekers van FOK! massaal op klikken zijn de nieuwsberichten over COVID, over demonstraties, over rechts-extremisten, over een beter leven voor kippen en dan gaat het er vooral om stoer en boos en kwetsend te zijn en de schuld te geven aan linksen, anderstaligen, migranten, islamieten, complotdenkers, religieuzen en gevaccineerden. De groep vaste lezers lijkt steeds kleiner. Ik dank hen overigens hartelijk voor het trouwe lezen en voor de serieuze en bemoedigende reacties. Van de oude ploeg columnisten is niets meer over. Alleen Bornfree plaatst heel af en toe nog wat. Ik heb ook nog eens een nieuwe werkplek en …’
‘O, kut.’
‘…ja…’
‘Gaan we weer.’
‘… en ik weet niet of ik de tijd en de energie nog wel kan blijven vinden om met de regelmaat van eens in de twee weken een verhaal met een kop en een staart te maken. Ik zit de godganse dag al achter een beeldscherm en dan zal ik dat in mijn vrije tijd ook nog eens gaan doen? Hoe graag ik ook schrijf, ’s avonds en in de weekenden thuis zijn er andere leuke dingen. Maar ik praat niet graag in het openbaar over mijn seksleven.’
‘Nou, fraai is dat. Dan laten we het hierbij. Tot volgend jaar.’
‘Misschien.’

(Het publiek verlaat het online overleg.)

–
Apeldoorn, januari 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 21 januari:
Uitstekend geslapen en ik sta fris op. Mijn ronde hardlopen door koude gaat soepel en snel. Zeven uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie. De Vrouw is afwisselend de deur uit en elders in huis aan het werk. We lunchen samen. Afwasje. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal. En weer verder. Half vijf vind ik het klaar voor deze week. Krant. Dan maak ik avondeten. Ik bak kastanjechampignons, rode ui en gele regenboogpeen. Dan doe ik daar Thaise soeppasta bij en bouillon en dat laat ik twintig minuten pruttelen. Ondertussen kook ik zwarte noedels en snijd ik bosui, rode en oranje paprika en courgette. De courgette gaat de laatste minuten bij de soep in. Voor De Vrouw heb ik kabeljauwfiletstukken gepocheerd. De rauwe groente staat apart op tafel en doen we pas in de soep als die in het bord zit. We eten alles op. Afwasje en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Great Adventure (Neal Morse), Major Impacts (Steve Morse), Major Impacts 2 (Steve Morse), Storms Over Still Water (Mostly Autumn), The Death Defying Unicorn (Motorpsycho), Eat A Peach (The Almann Brothers Band), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 3 (Frank Zappa), Orange Synthetic (Cobalt Chapel)

–

Donderdag 20 januari:
Niet heel goed geslapen, maar eenmaal opgestaan ben ik uitstekend. Zeer op tijd weer op de werkplek alwaar het nodige aan werkzaamheden te doen is. Dat doe ik. Tussen de middag wandel ik door veld, bos, zon en sneeuwbui. Welja. Redelijk op tijd ook weer klaar met alle werkzaamheden en dus naar huis. De Vrouw is naar het werk. Even zitten. Dan avondeten maken. Bosui bakken, paprika en courgette erbij, eieren, laten bakken en ten slotte plakken kaas eroverheen. De bedoeling is dat ik het opeet en dat doe ik dan ook. Afwasje van niets. Onze Vader kort bellen; ik ga zaterdagmiddag bij hem langs. Webstek. Krant. Andere dingen lezen.
Muziek vandaag: Orange Synthetic (Cobalt Chapel), Storia, Storia (Mayra Andrade), Live In Brighton 1975 (Can), The Hideous Goblink (Regal Worm)

–

Woensdag 19 januari:
Veel slaap nodig, want ik ben pas om half acht echt wakker en op. Ik loop een ronde hard. Het is druk op straat met woonwerkschoolverkeer en dat maakt dat ik mijn hoofd bij het verkeer moet hebben en niet bij het lopen zelf. Toch gaat het redelijk. Thuis koffie. Dan wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Ik loop naar de Kap en haal daar wat tijdschriften met de strip van Robert erin en vervolgens deponeer ik die in de brievenbus van zijn vrouw. Lunch met De Vrouw. Afwasje en ander huishoudelijks. Ik wandel een rondje om het centrum. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan bak ik kastanjechampignons, ui, zoete aardappel, groene currypasta, paprika en boerenkool; daar doe ik een heel klein beetje vocht bij en vervolgens pruttelt het twintig minuten. Ondertussen bak ik kipdijfilet voor De Vrouw, ook in groene currypasta. We eten niet alles op; het restant neemt De Vrouw morgen mee naar het werk. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Similitude Of A Dream (Neal Morse), Topographic Drama (Yes), Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno)

–

Dinsdag 18 januari:
Het is stil, maar niet rustig op de werkplek. Veel te doen, namelijk. Ik doe het. Voorbereiden, uitdenken, overleggen, uitwerken, puzzelen. Tussen de middag wandel ik door bos en mist. Volle dag, veel voor elkaar. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw presenteert een plaattaart met witlof, rode ui, appel, geitenkaas en walnoot. Zeer goed. Ernaast een salade. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Live In Brighton 1975 (Can), Dwellers Of The Deep (Wobbler)

–

Maandag 17 januari:
Fit genoeg om weer zeer vroeg op te staan en een ronde hard te lopen. Dat lopen gaat supersoepel en om zeven uur ben ik aan het werk. Vanmorgen van alles en nog wat. Tussendoor koffie met De Vrouw. Later lunch en afwas en om een uur zit ik in een grote middag met de mensen van mijn nieuwe afdeling. Iets met koers uitzetten en nog veel meer. Interessant, veel uitwisselen en bijdragen, maar wel pas om kwart voor vijf klaar. De Vrouw is naar het werk gegaan, dus ik ben alleen. Ik loop snel naar buiten voor een klein rondje en een bezoek aan een super in het centrum. Dan maak ik avondeten. Omdat alle energie op is, is het eenvoudig. Pasta koken, kastanjechampignons bakken met bosui, courgette, minipaprika en postelein, rode pesto en pasta erdoor en parmesan eroverheen. Afwasje. Webstek en lezen.
Muziek vandaag: The Grand Experiment (Special Edition) (The Neal Morse Band), Alive Again (The Neal Morse Band), Navega (Mayra Andrade), The Allman Brothers Band At Fillmore East (The Allman Brothers)

–

Zondag 16 januari:
Op tijd wakker, maar ik blijf in bed tot half negen. Dan op en koffie. Allerlei, waaronder de was. Meer koffie. Krant. Nog meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Was. Stofzuigen. Ik wandel een rondje om het centrum en op de terugweg bezoek ik nog een super. Vier uur is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en dit keer trakteert Sacha op Krokafant met Ståle Storløkken & Ingebrigt Håker Flaten: een gaaf concert. Het is bijna half zes als ik het avondeten ga maken. Ik verwarm de oven voor op 190C, schil chioggiabieten en regenboogpeen, snijd die in plakken en leg die in een braadslede. Daar doe ik dan nog rode ui en kastanjechampignons bij. Dit gaat dik drie kwartier in de oven. Ondertussen vul ik een restant salade van vrijdag aan met bosui en komkommer en tomaat. Als de drie kwartier voorbij zijn, doe ik een afgegoten blik groene linzen bij de groenten in de braadslede en dat gaat nog zeven minuten in de oven. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er goed van en er blijft nog over voor De Vrouw op het werk morgenavond. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de set Testimony Two – Live In Los Angeles (Neal Morse), Momentum (Neal Morse), Live At The NCH (The Gloaming), de eerste twee plaatjes uit de box 200 Motels (50th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa)

–

Zaterdag 15 januari:
Fris als ik mijn ronde ga hardlopen, maar daar heb ik geen last van. Ik maak mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan naar de Syrische winkel voor brood. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. We staan op het punt om naar Auke en Heidi te gaan, als Heidi belt met het verhaal dat hun kleinkind op bezoek is geweest en een klasgenootje is besmet. Een kwartier later nieuw bericht: de zelftest is negatief, dus het is veilig genoeg om op bezoek te gaan. We beleven genoeglijke uren, waarin we flink bijpraten en veel plezier hebben. Ook is er een maaltijd. Tien uur zijn we thuis en drie kwartier later ga ik naar bed.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes van de set Testimony Two – Live In Los Angeles (Neal Morse)

David Bowie – TV Show Musikladen, Bremen 1978
George Duke (with Napoleon Murphy Brock) – Live in Paris 1979
Jon Hassell with Paolo Fresu – Sketches Of The Mediterranean (2013)
Arve Henriksen & Bill Frisell – Live at Moers 2010
Allan Holdsworth – 1992
Allan Holdsworth (Dave Carpenter, Gary Novak) – Frankfurt 1997
Allan Holdsworth (Ernest Tibbs, Chad Wackerman) – Leverkusen 2010
Jazz Sabbath – Rockpalast: Leverkusener Jazztage 2022
Krokofant with Ståle Storløkken &Ingebrigt Håker Flaten – Nasjonal Jazzscene, 6 December 2018
Monomyth – Elektra Sliedrecht 2013
Monomyth – Paradiso, Amsterdam – 28 maart 2016
The Nice – Croydon 1968
The Nice – Essener Pop & Blues Festival 1969
Nytt Land – Live Ritual 2021
Monika Roscher Bigband – Zappanale, 22 juli 2018
Sparks – Schwuz, Berlin, October 6, 2017

–

Vrijdag 14 januari:
Zeven uur wakker en op. De Vrouw is al naar het werk. Koffie. Allerlei muziek uitzoeken. Meer koffie. Meer muziek en lezen. Dan lunch en afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Lezen. De Vrouw is er weer om half vier. Bijpraten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, tomaat en ananas. Dan bak ik ui, dumplingpompoenblokjes en voeg daar boerenkool en bouillon aan toe. Terwijl het pruttelt, schuif ik een schaal met portabello’s gevuld met kaas de oven in. Ten slotte bak ik een kogelbiefstuk voor De Vrouw. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Ik zie nog een staartje van de persconferentie waarin de minister-president en zijn nieuwe knecht lichte versoepelingen aankondigen: vanaf morgen kunnen winkels weer open tot 17.00 uur. De horeca en cultuur blijven helaas nog dicht. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Lifeline (Special Edition) (Neal Morse), Testimony Two (Special Edition) (Neal Morse), Brother Where You Bound (Supertramp), We Like It Here (Snarky Puppy), Broadway The Hard Way (Frank Zappa), Progeny: Highlights From Seventy-Two (Yes), Uma Elmo (Jakob Bro, Arve Henriksen & Jorge Rossy)

–

Donderdag 13 januari:
Vroeg op. Dat komt doordat de wekker vroeg gaat. Ik sta op. Het is allemaal wat. Mijn ronde hardlopen door de kou gaat zeer soepel en ik ben terug voor ik het weet. Iets na zeven uur ben ik aan het werk. Ook vandaag allerlei geregel, geschrijf, gepuzzel, gezellig. Tussendoor koffie met De Vrouw en tegen een uur lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en ga dan weer verder. Om kwart voor vijf is het klaar voor deze week. Krant. Erna maak ik avondeten. Ik bak uien, doe daar blokjes pompoen bij en overgiet het met bouillon. Ik voeg kaneel en gember toe en laat het twintig minuten pruttelen. Ondertussen heb ik champignons en knoflook gebakken. Na de twintig minuten pureer ik de soep en dan voeg ik de champignons toe. Ik heb kaas geraspt en voor De Vrouw heb ik wat vleeswaren gesneden en gebakken. We eten goed van de pompoensoep en tafelen na. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Orangefield (cd single) (Van Morrison), Hymns To The Silence (Van Morrison), Testimony (Special Edition) (Neal Morse), One (Special Edition), Pacantó (Totó la Momposina), Allow Yourself (Nosound)

–

Woensdag 12 januari:
Half acht echt wakker en op. Koffie. Half tien wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Meer koffie. Later lunch. Afwasje. De Vrouw gaat naar het werk. Ik wandel een rondje buiten het centrum door de zon. Daarna doe ik weer allerlei, waaronder schrijfklusjes voor De Vrouw. Dan maak ik avondeten voor mijzelve. Voor mijzelf kook ik eerst spaghetti. Ondertussen snijd ik groente (en maak ik weer een pot cranberrycompote). Dan bak ik champignons, bosui en paprika. Daar roer ik de pasta doorheen en fiks groene pesto. Geraspte kaas eroverheen. Opeten. Afwasje. Webstek. Krant. Andere dingen lezen, want de PROG is uit.
Muziek vandaag: Astral Weeks (Van Morrison), Moondance (Van Morrison), Irish Heartbeat (Van Morrison & The Chieftains), Avalon Sunset (Van Morrison), Folklore (Big Big Train), Songs From Tsongas – 35th Anniversary Concert (Yes), Flowerman – Rare Blooms From The Syn 1965-69 (The Syn), het eerste plaatje van My People Were Fair And Had Sky In Their Hair… But Now They’re Content To Wear Stars On Their Brows (Deluxe Edition) (Tyrannosaurus Rex)

–

Dinsdag 11 januari:
Opnieuw vroeg naar de werkplek. Daar doe ik veel verschillende dingen, krijg ik ook heel veel af. Fijn. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. En in de middag is er nóg meer af. Heel fijn. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er om zes uur en De Vrouw serveert een schotel van nepspek, knolselderij en boerenkool met ernaast een salade. Smakelijk. Afwas. Webstek. Lezen. Goede dag, wel vermoeid.
Muziek vandaag: The Allman Brothers Band (The Allman Brothers Band), Idlewild South (The Allman Brothers Band), Vortex (Sonar with David Torn), Departure Tapes (Giancarlo Erra)

–

Maandag 10 januari:
Wat beter geslapen, ondanks paar keer wakker met pijn in maag en zo. Toch op tijd op en vanaf dan gaat het prima. Op tijd op de werkplek en daar volop aan de slag. Er is weer het een en ander. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Ook in de middag allerlei werk en om iets voor vier uur vind ik het mooi geweest. Ik mis de bus en loop een paar haltes verder. Half zes thuis. De Vrouw is (nog) naar het werk. Ik maak avondeten. De Vrouw komt thuis. Ik serveer het met komkommer en bosui aangevulde restant van de salade van gisteren, met ernaast portabellostukken gebakken, met rode ui, paprika en spinazie, waardoorheen kruidenroomkaas en gekookte spaghetti. Zo smakelijk dat we alles opeten. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Heel even lezen.
Muziek vandaag: English Electric Full Power (Big Big Train)

–

Zondag 9 januari:
Ook vannacht nog veel pijn in maag en buikstreek. Toch aardig geslapen en om kwart over zeven sta ik op. Mijn ronde hardlopen gaat moeizaam, maar het lukt. Koffie met De Vrouw. Allerlei huishoudelijks en resten krant en de PROG. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwas. Ik wandel een rondje buiten het centrum en langs het kanaal. Er is weer een zondagmiddagluistersessie (Hawkwind!) en eind van de middag ga ik avondeten maken. Er is nog een halve witte kool en die krijgt dezelfde bewerking als eerder de groene en Chinese: eerst in schijven/kwarten kort blancheren en dan insmeren met een mengsel van tomatenpuree, olijfolie en peper en zout en vervolgens in de oven met karwijzaad en parmesan. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, ananas en walnoot. Voor De Vrouw bak ik een steak d’Avignon. Het smaakt allemaal zeer prima. Afwas. Webstek (die van mij en van Kunst-Zinnig-Brein). Lezen.
Muziek vandaag: Flags (Patrick Moraz & Bill Bruford), In Tokyo (Patrick Moraz & Bill Bruford), Cure For Pain (Morphine), Yes (Morphine), Heaven And Earth (Yes), Carmelina (Totó la Momposina), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zaterdag 8 januari:
Negen uur is het als ik echt wakker ben en opsta. Welja. Vannacht veel buikkrampen gehad, dus af en toe wakker geweest. Maar bij het opstaan zijn alle klachten weg. Koffie. Nog geen uitslag van de test, dus moet ik in ieder geval nog binnen in quarantaine blijven. Meer koffie met De Vrouw. We zeggen De Zoon af voor lunch. Die is eenvoudig. Afwas. Krant. Kwart over twee is er uitslag van de test. Negatief. Dat is een positief bericht. De Vrouw gaat naar het werk en ik ga de weekendboodschappen doen. Door lichte regen wandel ik naar de slager en super. Erna nog naar een andere super. Dan ontspannen. Begin van de avond maak ik in de oven het restant pompoenrisotto met groene asperges van gisteren warm. Dat eet ik op. Afwasje. Afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het zevende plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Out In The Sun (Patrick Moraz), Patrick Moraz (Patrick Moraz), Coexistence (Patrick Moraz & Syrinx), Music For Piano And Drums (Patrick Moraz & Bill Bruford), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 3 (Frank Zappa), het achtste plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp)