Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 19 juli: Zappanale dag 1
Ik ben weer om zeven uur wakker, maar probeer nog even te slapen. Negen uur ben ik opnieuw wakker en op. Om kwart over tien loop ik naar de Ausstellung. Als ik binnen kom, loopt er al allerlei volk, maar ik weet een goede plaats te bemachtigen. Elf uur gaan Don Preston en Bunk Gardner spelen. Tijdens het grote festival vind ik ze vaak wat slordig, maar wat ze nu brengen is verrassend mooi! Veel eigen werk van Don, maar ook een stuk van Schönberg. Slechts één stuk van FZ. Veel indruk maakt Eye of Agamoto; onthouden, dus. Na een uurtje is de stampvolle en bloedhete ruimte bijna leeg. Charles geeft een lezing over muzikale citaten in het werk van FZ. Ik hoor niet heel veel nieuws, maar het is leuk om Charles aan het werk te horen. Zijn boeken zijn helaas nog niet gearriveerd; die liggen nog bij de douane op het vliegveld van Hamburg, iets met douanepapieren. Zoals afgesproken ontmoeten we elkaar voor een brunch in de Stadtbäckerei. Thuis tas pakken we de tas in en iets voor drieën stappen we op de fiets en rijden we door het bos en het veld naar het festival. We halen de polsbandjes en gaan het terrein op. Daar maken we nog een klein stukje van Jazzproject Hundehagen mee. Ik vind hun jazzgitaargepiel nogal jazzgitaargepiel, leuk om bij binnen te lopen, maar niet iets waar ik nu uren naar zou kunnen luisteren. Nee, dan Zement op het kleine podium. Een drummer en een gitarist maken een soort krautrockachtige improvrock. Bij vlagen zijn er hypnotiserende loops, bij andere vlagen is het wat weinig avontuurlijk. Toch heel gaaf. Treacherous Cretins op het grote podium valt me een beetje tegen. Instrumental is het heel goed (vooral de gitaar en de bas), maar de zang is slordig en saai. Halverwege het optreden ga ik maar even boodschappen doen (Magma!) en wat eten. Op de achtergrond hoor ik de band nog spelen. Ali N. Askin en zijn band daarentegen geven een heel mooi optreden op het kleine podium. Deze zeer goede band speelt fijne jazzfusionfunkrock. Na Don en Bunk vanmorgen het eerste echte hoigtepunt. Het is wat beginnen te schemeren en als het concert is afgelopen, is het al bijna donker. Percussion Under Construction mag op het grote podium bijna twee uur trommelen. Het programma is leuk afwisselend; de ene keer iets solo, dan iets met het kwartet of trio of met het voltallige achtkoppige ensembe. De videobeelden doen ook iets. We horen wat Zappa, wat eigen stukken, maar ook een interessante bewerking van Ionisations van Varese. Na afloop wil ik nog een paar liedjes van Long Distance Calling meepikken. Veel gehoord over deze progband. Het is luid, maar wel goed. Volledig instrumentaal en toch boeiend. Over het stikdonkere fietspad rijden we terug naar Bad Doberan en om kwart over één zijn we terug thuis.

–

Donderdag 18 juli: Zappanale welcome party
Kwart over zeven wakker, vanmorgen. Toch weer een rondje hardlopen, dit keer het echte rondje door het bos en veld. Heel aardig gaat het al, maar ik wil ook steeds stoppen om foto’s te maken. Echt opschieten doet het dus niet. Het is mooi zonnig vandaag, net als gisteren. We ontbijten in de Stadtbäckerei op de markt. Vervolgens bezoeken we de Ausstellung bij de Arf Society. Hij is weer mooi, dit keer over de vele tours die FZ heeft gedaan. Erna lopen we het dorp in. In de Mollistrasse nemen we koffie met Torte. Bij het standbeeld van FZ ontmoeten we Peter, Inge, Stephen, MaryJane en Dave (NZ), even later ook Dave en Nicola. We praten er uitgebreid bij en na bijna een uur wandelen we verder naar het Kloster, de Klostergarten en Münstergarten. In ons appartement blazen we kort uit en drinken we iets, dan gaan we naar het park Am Kamp. De Zappanale Welcome Party kan beginnen. Dat doet het. Met MagniFZnt, de twee akoestische gitaristen. We zien en spreken veel, heel veel bekenden. Rond vijf uur ga ik even terug naar het appartement; De Zoon is gearriveerd. Samen lopen we naar het park. Als NTS Trio begint (mooi, interessant), gaan we de Kino in. We zien de film Kosmische Brocken. De maker heeft vanaf 2002 het festival gefilmd en probeert de magie van Zappanale te vatten. Dat lukt hem goed, met veel leuke beelden, knappe montage en geinige interviews met bezoekers en muzikanten. Na afloop gaan we naar de markt en in de grilltent eten we de traditionele Dönerteller mit Pommes und Salat. Erna gaan we in het park nog even kijken en luisteren, maar de muziek is saai en de vele bekenden zijn vertrokken. Bovendien ben ik moe. Rond elf uur gaan we terug. 

–

Woensdag 17 juli: Bad Doberan
Ik ben om acht uur wakker en een uurtje later ga ik mijn eerste rondje hardlopen door bos en veld. Het gaat nog niet zo soepel, maar het lukt. Erna ontbijten we in huis. Eind van de morgen stappen we op de fiets. Het is mooi zonnig. Via Heiligendamm rijden we langs de kust de mooie weg naar Kühlungsborn. Daar bezoeken we de jachthaven en de pier en in de hoofdstraat gaan we op zoek naar geld. Dat vinden we. Ook eten we er ijs. Rond een uur of vier rijden we weer terug. Als we bij het huis terug komen, zien we Jessica en JP. Zij bivakkeren in een appartement in de straat. We laten hun ons huis zien en ontdekken dan dat Tim en Chantal ook zijn gearriveerd. We zien elkaar later weer en gaan een boodschapje doen bij de drogist. Bij het Kamp theater zit al veel volk: Jan, Erik en later ook Martin, Harry en Marieke. En veel anderen. Ook Tim, Chantal, Jessica en JP zijn er. Dan zie ik aan de overkant iemand aan komen lopen. Is het hem? Jazeker! Tim en ik hebben Charles ontmoet toen we hier in 2002 waren. Sindsdien is hij niet meer geweest. Hij is geen steek veranderd en herkent ons ook nog. Mooi om hem weer te zien en te spreken. Hij woont nog altijd in Canada en heeft sinds 2002 gewerkt aan zijn boek dat vorig jaar is verschenen. Later wordt het wat fris buiten; we halen onze jas en op de terugweg gaan we snel iets eten, traditioneel in restaurant Shanghai de geröstete Ente. Die is – ook traditioneel – heel goed. De jongedame die ons bedient herkent ons – ook traditioneel – en zegt: ‘Wie immer.’ Dat kunnen we van haar ook wel zeggen. We gaan nog even naar het Kamp Theater. Nóg meer bekenden, waaronder Ute en Olaf. Om kwart over tien lopen we terug naar het appartement. 

–

Dinsdag 16 juli: van Schwerin naar Bad Doberan
We zijn om half acht op. Tegen tien uur hebben we alles ingepakt en verlaten we het hotel. We lopen voor de laatste keer langs de Pfaffenteich naar het station. Daar bestellen we koffie en een broodje. We hebben de tijd, want onze trein vertrekt om kwart voor twaalf. Een uur later zijn we in Rostock, daar hebben we ruim overstaptijd. De kleine Regionalbahn komt om half twee in Bad Doberan aan. Herr Zühr haalt ons op en brengt ons naar het appartement. Hij gaat snel weer weg, want mevrouw heeft deze week allerlei onderzoeken in verband met een operatie die eraan zit te komen. We laten de koffers even staan en maken eerst een rondje door het dorp. We drinken koffie en eten Torte in de Mollistrasse, kopen abrikozen en Stachelbeere bij de groenteboer en doen boodschapjes in een supermarkt. Half vijf zijn we terug. We pakken de koffers uit en niet veel later levert een bedrijf de fietsen die we gaan huren af. Dan wandelen we naar het Kamp Theater. Sascha, Nona en Gerhard zitten daar en we schuiven aan. Ook eten we iets: voor mij Bandnudeln mit Oliven und Feta und Tomatensausse. Heel goed. Iets na tienen gaan we terug naar de Ferienwohnung.

–

Maandag 15 juli: Schwerin
Opnieuw zijn we vanmorgen om half elf buiten. We lopen via de Pfaffenteich naar het centrum en gaan daar op zoek naar ontbijt. In een Fleischerei is een mogelijkheid en nemen we koffie met broodjes. Vanmorgen hebben we geen plannen en op het Marienplatz lopen we een groot winkelcentrum in en kijken daar rond. Begin van de middag gaan we via de Schlossstrasse naar café Prag en daar bestellen we koffie met Torte. Dan is het niet ver naar de aanlegplaats. Half twee vertrekt onze boot. Het is grijs, bewolkt en het waait nogal, maar toch is het aangenaam genoeg om op het bovendek te zitten. We varen een uur of twee over de Schweriner See en de binnensee Heidensee. Ook komen we langs het eiland Kaninchenwerder en de aanlegplaats Zippendorf. Het is altijd bijzonder om een streek en stad vanaf het water te zien. Aan het eind van de toch krijgen we een mooi uitzicht op het Schloss. Als we weer voet aan wal hebben, wandelen we nog wat rond in de Burggarten van het Schloss Schwerin, vervolgens gaan we het centrum weer in. We drinken iets in een Gasthaus in de Enge Strasse, vervolgens lopen we verder naar het Brauhaus waar we vrijdag ook waren. Daar eten we. De notenburger graag weer, want die was heel prima. Aansluitend gaan we naar de ijszaak in de Mecklenburgstrasse voor een nagerecht. Vandaag vroeg, acht uur, terug naar hotel. Daar uitrusten, lezen en slapen. 

–

Zondag 14 juli: Schwerin
Net als gisteren zijn we redelijk op tijd op. Half elf lopen we op straat. In een konditorei op de Markt nuttigen we ontbijt. Buiten is het grijs en bewolkt, maar niet heel koud. We gaan vandaag naar het Staatliches Museum. Eerst zien we de modernen (waarom?), waaronder een paar werken van Marcel Duchamps. Ook is er op de verdieping een tijdelijke en mooie tentoonstelling over Carl Malchin en zijn werk over het landleven in Mecklenburg. We onderbreken ons bezoek met koffie met Kuchen. Op de benedenverdieping zien we een fikse verzameling Oude Meesters. Veel Nederlanders weer: Van Ruisdael, Potter, Steen en Dou, maar ook PP Rubens. Half vier hebben we het gezien. Op de steiger aan de Schweriner See drinken we iets. Dan lopen we het centrum weer in. Ergens op de hoek van de Schlosstrasse met de Puschkinstrasse gaan we weer zitten. Dan lopen we de Schlossstrasse verder in en op de hoek met de Mecklenburgstrasse gaan we bij de Griek eten. De pot schaft met feta gevulde paprika uit de oven, lamskoteletten en -steak. Goed. We gaan op tijd weer terug naar het hotel. Daar wat lezen en rond half elf slapen. 

–

Zaterdag 13 juli: Schwerin
We zijn op tijd op en lopen om tien uur buiten. We lopen de Apothekerstrasse een stuk naar het centrum en pakken dan de Puschkinstrasse. Daar zien we een bank. We halen geld halen en iets verderop vinden we een biowinkel. Ontbijt nemen we op het zonnige terras van een biozaak: Broodjes, kazen, smeersels, koffie en sap. Zeer goed. Op het marktplein is levendigheid: er zijn polsstokhoogspringwedstrijden gaande. We kijken even en lopen dan door naar Schloss Schwerin. Vandaag bezoeken we het museum erin. Slechts een deel is voor publiek toegankelijk, voor een ander deel zit er het provinciebestuur cq. de Landestag. Na een uurtje of twee door het museum gaan we buiten op zoek naar het restaurant voor een kop koffie. Het zit vol en verder is er nergens iets dicht in de buurt, dus kijken we rond in de oranjerie. Daarna terug het museum in voor de wapenkamer en de keramiekverzameling. Begin van de middag gaan we naar buiten en struinen we door de Schlossgarten. Iets verderop is een Proeverij, maar na een rondje erover slaan we die over: je kunt er alleen hele maaltijden bestellen. Dus gaan we terug naar het centrum. In de Schusterstrasse, vlakbij de markt drinken we iets. Vervolgens zien we op de markt nog iets van het staartje van de polsstokhoogspringwedstrijden. We lopen de Enge Strasse in (een steegje) en daar gaan we weer zitten om iets te drinken. Iets verderop aan de Buschstrasse zit een Duits Brauhaus en daar eten we rumpsteak met aardappel uit de oven. Aanvankelijk is het er wat rumoerig, maar wat later valt het allemaal mee. Nagerecht is een chocoladesoufflé met ijs en kersen. We lopen de Mecklenburgstrasse af en een hippe tent in. Daar wil De Vrouw nog wat drinken. Het is er ook heel druk en er loopt meer volk in de bediening dan dat er gasten zijn, lijkt het. Lang blijven we niet. Half tien zijn we terug in het hotel. Net voor de onweersbui. Nog wat lezen en dan slapen.

‘Ik wil het eens hebben over zaad.’
‘Je doelt op het feit dat de landbouw tegenwoordig alleen nog maar veredelde zaden gebruikt, door Europese wetgeving afgedwongen, waardoor de biodiversiteit ook op plantkundig terrein nog verder inkrimpt?’
‘Nee, Floris. Ik wil het hebben over zaad. Zaad! ZAAD!’
‘Weet je wat het is, Leo,’ zei Floris. ‘Die homo’s leggen het er altijd zo dik bovenop.’
‘Racisme!’ riep de homo.
‘Dat zou een vieze bende worden,’ mengde George zich erin.
‘Hoezo?’ zei Leo. ‘Het is niet altijd vies wat wij doen, hoor.’
‘Nou, als je je zaad er dik bovenop legt wel!’ George grijnsde breeduit.
‘Goedemiddag.’ Er waren twee mensen aan de tafel komen staan. ‘Mogen wij erbij komen zitten?’
‘Doe wat je niet laten kunt,’ zei Floris.
‘Ja ziet u, overal is geen plek meer en mijn vrouw moet echt even zitten, ze kan niet te lang staan. Maar ik zal me even voorstellen: mijn naam is Van der Goot en dit is mijn vrouw.’
‘Ik snap waarom ze niet te lang kan staan.’ Leo keek niet bepaald verlekkerd naar haar. ‘Vraag me wel of hoe lang het duurt voor het meubilair bezwijkt onder die dikke olifant.’
‘Excuseer,’ zei de heer Van der Goot. ‘Ik kan u slecht verstaan. Er is nogal veel rumoer hier.’

U begrijpt, het was een drukke boel geworden in café De Fakkel. Toen ik een half uur geleden was binnengekomen, was de hele stamtafel nog leeg. Nu zaten er al die figuren die er altijd zaten. Over meubilair gesproken. Leo zat naast me, Floris was er, George en Lina en nu schoven de heer en mevrouw Van der Goot dus ook aan. Kijk, daar had je het barmeisje Suus ook. Ze stond achter me. ‘Iemand nog wat drinken?’ gilde ze boven het tumult uit.
‘BIER!’ brulde George.
De anderen zeiden ook iets. Suus knikte bij iedere bestelling. Toen boog ze over mijn schouder en zei in mijn oor: ‘Bas, jij ook nog wat? Oh, je hebt nog water, zie ik.’
Ik glimlachte en gaf haar een knipoog.
‘Dat is dus twee bier, een whisky, een zoete witte wijn en twee droge sherry.’
‘Is het er al?’ riep Leo. ‘Ik heb dorst!’
‘En een grote waffel,’ zei de wat verlopen vrouw die ook aan tafel zat. Dat was Lina.
‘Komt eraan,’ zei Suus. Ze draaide zich om en liep naar de bar.
‘Jammer dat die bar zo dichtbij is,’ zei Floris.
‘Hoezo dat?’ vroeg Lina.
‘Nu kan ik maar zo kort naar haar kont kijken.’
‘Mannen!’
‘Ja?’ klonk het bijna eensgezind uit de monden van Floris en George. Leo zei niets.
‘Waarom zeg jij niets?’ vroeg Lina aan hem.
‘Hij is homo,’ zei George.
‘Toch houden we van hem,’ zei Floris.
‘Maar niet op die manier,’ zei George.
‘Niet zo denigrerend.’ Leo was duidelijk op zijn teentjes getrapt.
‘O, zijn we op onze teentjes getrapt?’
‘Nou, ik wel. Van jou weet ik het niet. Ben jij ook homo?’
‘Moet je een stomp in je smoel?’
‘Niet zo agressief gelijk,’ zei Leo. ‘Wat moeten de gasten wel niet van je denken?’
‘Gasten? Welke gasten?’
‘Die meneer en mevrouw Van de Poot.’
‘Excuseer,’ wilde de mannelijke helft van de gasten beginnen.
‘Geen moeilijke woorden voor die lui,’ onderbrak Lina hem. ‘Daar snappen ze niks van.’
‘Moeilijke woorden? Wat zei ik? Ik wilde alleen maar zeggen dat ik niet Van der Poo…’
‘Dat van die ekslukeers. Ga niet zeggen dat je het niet gezegd heb. Je moet hier op je woorden letten, hoor!’
‘Lina, val die mensen niet zo lastig,’ schreeuwde George. ‘Ze zijn te gast. Dan weet je toch wel hoe je je moet gedragen?’
‘Waar blijft dat zuipen!’ Floris kwam er met moeite overheen.

‘Niet zo ongeduldig, kinders.’ Suus liet zich niet opjagen. Ze stond weer bij de tafel met een goed gevuld dienblad.
‘Ik had bier!’
‘Netjes op je beurt wachten, George. Anders krijg je niets.’
‘Als je bier had,’ zei Leo, ‘dan heb je het gehad. Wij hebben nog niks. Geef mij eerst mijn pina coladaatje, meid.’
‘Een pina colada? Volgens mij heb je whisky besteld!’ riep George.
‘Niet alleen homo, maar ook nog eens je geheugen kaduuk!’
‘Ha ha, Floris,’ zei Leo met een zuur lachje. ‘Erg leuk.’
‘Een whisky voor Leo,’ zei Suus en ze zette een tumbler voor zijn neus.’
‘Zie je nou wel!’ galmde George.
‘Biertje voor Floris, zoete witte wijn voor Lina en hier: twee droge sherry. Alstublieft. Zal ik het op een bon zetten?’
‘Nou, niet op de mijne!’ krijste Lina. ‘Die whisky of pino caladi of hoe heet dat spul, dat is veuls te duur.’
‘En niet te zuipen ook,’ zei Floris. ‘Alleen al hoe het eruit ziet. Net of je …’
‘Zaad!’ riep George, terwijl hij Leo met heel grote ogen aankeek. ‘Zaad! ZAAD!’
‘Dames en heren, mag ik even de aandacht?’
‘Wat wou je zeggen, Floris?’
‘Ik moet pissen.’ Hij schoof zijn stoel naar achteren, stond op en liep naar de donkere hoek van het café.
‘Bij wie mag het op de rekening?’ maakte Suus gebruik van de stilte. ‘Jongens, graag even antwoord, dan kunnen jullie weer verder met je gesprek.’
‘Mevrouw,’ zei meneer Van der Goot, ‘in een noodgeval mag u …’
‘Dit ís een noodgeval!’ zei George snel. ‘Zet maar op de rekening van die Poten. En doe er snel nog een borreltje naast mijn biertje, schat.’
‘Nee George, zo doen we dat niet.’ Suus keek hem streng aan. Haar donkere ogen schoten vuur. Mooie donkere ogen wel, vond ik. Mij schoot plots het refrein van een liedje door mijn hoofd. Wat was dit ook weer voor liedje? O ja, nu herkende ik het. Het was een liedje van de band The Move en het heette Hello Susie. Mooi liedje. ‘Voor straf zet ik alles op jouw rekening.’
‘Ik word hier genaaid!’ brieste George.
‘Zaad! Zaad! ZAAD!’ gilde Leo, terwijl hij George met heel grote ogen aankeek. Hij barstte uit in een hinnikbui.
‘Goffer, vuile nicht.’ George stond op, reikte over de tafel en gaf Leo een slag in zijn gezicht.
Leo was even uit het veld geslagen, maar kwam snel weer bij zijn positieven. Ook hij stond op.
‘Heren!’ riep Suus. Het was te laat.
‘Homohater!’ krijste Leo en hij zette zijn lange nagels in het gezicht van George.

Suus gaf beide kerels een felle mep met haar dienblad.
‘Ja, maar hij …’ begon George.
‘Niet waar! Hij …’ zei Leo.
‘Stelletje kinderen,’ zei Suus streng. ‘Geen drinken voor jullie. Ga buiten maar even afkoelen en nadenken over wat je hebt gedaan. Pas als je je excuses kunt maken, mag je weer binnenkomen.’
‘Ja Suus.’ Beide mannen lieten hun hoofd hangen, draaiden zich om en liepen naar de deur. Even later viel die met een klap dicht.

‘Nou, dat heb je mooi opgelost!’ gilde Lina. ‘Nou ben je twee klanten kwijt!’
‘Die komen wel terug,’ zei Suus rustig. ‘Leer mij de stamgasten kennen.’
‘Doe mij nog een zoete witte wijn! Ik krijg weer dorst.’ Lina stak haar tong uit haar mondhoek.
‘Wat een stilte hier zo opeens.’ Daar had je Floris weer. ‘Een mens kan niet even gaan pissen of de wereld verandert.’
‘Jouw eigen gezeik is altijd hetzelfde!’ Lina moest erg lachen om haar eigen grapje.
‘Waar komen die gebroken glazen vandaan?’
‘Leo en Sjors hebben hun eigen glazen ingegooid!’ Lina kreeg nu de slappe lach.
Suus had de scherven opgeveegd. ‘Nu allemaal weer je een beetje netjes gedragen.’
‘Die twee nieuwelingen hier vooral!’ gierde Lina. ‘Jullie horen het, Van der Goten: doe normaal, anders moet je naar buiten.’
‘Excuseer,’ zei meneer Van der Goot, ‘maar wij …’
‘Rhaaaaahahahahaha! Heb je hem weer met z’n geëskaluïkeer! Dat zijn toch de leukste grappen, die steeds terugkomen. Kostelijk!’
De deur ging weer open. Leo en George kwamen voorzichtig binnen.
‘Heren!’ zei Suus vanachter de bar met een vragende blik.
‘Sorry, Suus,’ zei Leo. ‘We doen het niet meer.’
‘Het spijt ons,’ vulde George aan. ‘Mag ik een nieuw bier? Ik betaal het vorige rondje ook wel.’
‘En ik trakteer de volgende,’ zei Leo er snel achteraan.
‘Zo mag ik het horen,’ zei Suus. ‘Ik kom het zo brengen.’
‘Doe er voor mij een drambwie bij!’
‘Een wat, Lina?’ vroeg George.
‘Een drambwie.’
‘Een drambwie tussen je tieten.’ Hij boog en begroef ruw zijn hoofd in haar gerimpelde décolleté.
Lina gilde luid en veegde met haar beide armen alle glazen van tafel.
‘Goffer!’ Leo werd hysterisch.
‘Excuseer,’ zei meneer Van der Goot.
Suus noteerde de schade op de bon van George en kwam vervolgens naar onze tafel met haar stoffer en blik. Toen ze mij zag zitten, keek ze me wat wanhopig aan. Ik glimlachte haar weemoedig toe en knikte geruststellend, waarmee ik wilde zeggen dat het haar schuld allemaal niet was. ‘Ik weet het, Bas,’ zei ze. ‘Maar ik word er soms zo moe van. Gelukkig ben jij erbij. Dat maakt me dan weer vrolijker.’ Ze legde een hand op mijn schouder. Toen zuchtte ze diep en begon de kapotte glazen van de vloer te vegen.

‘Hé Bas!’ brulde Floris luid. Iedereen keek nu naar mij. ‘Wat vind jij hier nu allemaal van?’
Plotseling was het doodstil in het café De Fakkel.
‘Ik?’ zei ik eindelijk. ‘Ik kan het allemaal niet volgen. Maar nu ik je toch spreek: weet jij hoe laat of het is?’
‘Nee.’
‘Ik wel.’

–
Apeldoorn, juni 2019  

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

bazbo 0712: Erik Satie – Piano Works vol II
Nóg meer pianosatie. Deze dubbelaar verscheen eveneens in 1982, is eveneens van Nederlandsche origine, kent eveneens het gepingel van France Clidat, kocht ik eveneens op 27 november 1987 en bevat eveneens Gnossiènnes en Nocturnes. Daarnaast ook Sarabandes, Préludes en nog veel meer pianogepiel. Fijn blijft het. Stil ook.

–

bazbo 0711: Erik Satie – Piano Works vol I
Meer piano, alstublieft. De koning van het stemmige klavier is Erik Satie. Op deze dubbelaar van Neerlandsch fabrikaat uit 1982 staan Gymnopédies, Nocturnes, Gnossiennes, Pièces Froides en heul veul meer. En dan is dit nog maar deel 1. Ik kocht ‘m op 27 november 1987 en heb hem nog veel gedraaid. Later het volledige piano-oeuvre nog eens op cd gekocht, want ik blijf het mooi vinden. Ene France Clidat speelt piano en doet dat met verve. De betere NCRV-documentairemuziek. Word er stil van. Vandaar.

–

bazbo 0710: Vladimir Ashkenazy / Zubin Mehta – Mussorgsky: Pictures At An Exhibition
Mussorgsky componeerde zijn prachtwerk voor piano in 1874; Maurice Ravel orkestreerde het in 1922 (in totaal hebben zo’n dertig verschillende musici het stuk georkestreerd) en hij liet de vijfde Promenade eruit. Ik wist dat het deze orkestratie was die Emerson gebruikt had voor zijn bewerking van ELP. Dus die moest ik nog een keer hebben. Ik kocht deze plaat op 22 september 1983. Op kant 1 staat een pianoversie van Vladimir Ashkenay uit de jaren zestig; op kant twee de georkestreerde versie (door Ravel), door het Los Angeles Philharmonic en gedirigeerd door Zubin Mehta. De plaat verscheen oorspronkelijk in 1970 in Groot-Brittannië; ik heb een Nederlandsche heruitgave uit een onbekend jaar. Later zou Ashkenazy het werk zelf ook nog maar weer een keer orkestreren. Wat een gedoe, allemaal.

–

bazbo 0709: Sviatoslav Richter – Mussorgsky: Pictures At An Exhibition
Ook deze kocht ik op 13 september 1982 in Praag. Voor drieëndertig kronen, toen drie gulden en dertig cent, zeg nog geen anderhalve euro. Het is een Russische uitgave uit 1980, maar de opname stamt uit 1958 en is ‘gerestaureerd’ in 1974. Ik kende de suite De Schilderijententoonstelling wel, maar voornamelijk van de uitvoering door Emerson Lake & Palmer (uit 1971), die ik anderhalf jaar eerder (januari 1981) kocht. Ik vond het interessant om te weten waar Emerson zijn mosterd vandaan haalde. Nu ik de plaat (na meer dan dertig jaar) weer terug hoor, valt me op dat Richter de Promenade erg snel speelt, waardoor het statige er een beetje af gaat, wat mij betreft. De nog geen half uur durende suite is verdeeld over twee plaatkanten. Lekker kort, dus. Het blijft een machtig mooi werk.

–

bazbo 0708: Mozart – Piano Concerto no. 13 – Piano Sonata in F
Meer Mozart. Meer pianowerk. Ik was altijd vooral in voor pianowerk. Met dank aan Keith Emerson. In de hoes staat de datum van aanschaf/verkrijgen. Juni/juli 1984. Ik weet niet meer hoe ik er precies aan kom. Hij is duidelijk tweedehands. Ik vermoed dat ik hem van iemand kreeg, een oom of tante of buurman of buurvrouw. De plaat is van Duitsche makelij, terwijl de hoestekst in het Frans is. Vreemd. De pianeuse is ene Clara Haskil. Naast het pianoconcert en de pianosonate staat er ook de beroemde Variationen Über »Ah, Vous Dirai-je, Maman« KV 265 op. Precies: Altijd is Kortjakje ziek. Nog leuk ook.

–

bazbo 0707: Mozart – Eine Kleine Nachtmusik – Pianoconcert nr. 21
Ah, Mozart. Ik heb een beetje haat-liefdeverhouding met ‘m. Soms geniaal, vaak te gemakkelijk. Weet niet precies wat het is. De serenade Eine Kleine Nachtmusik was een van de eerste stukken die ik van hem hoorde, hij zit in de singlesverzameling van mijn ouders (waarover later meer). Deze elpee kocht ik op 12 januari 1984. Het is een Nederlandsch fabrikaat uit 1972 en ik herinner me dat hij nogal goedkoop was (bij V&D of zo). Op de eerste plaatkant een van de vele pianoconcerten, ook leuk. We horen ene Moura Lympany aan het klavier en het orkest Virtuosi Of England, gedirigeerd door Arthur Davison. Lang niet gehoord, dit.

–

bazbo 0706: Handel – Water Music
Deze kocht ik op 15 september 1982. In Praag! Ik was er met een schoolreis. Praag lag destijds nog achter het IJzeren Gordijn en het was lastig om er te komen. Gedurende ons zevendaagse verblijf in de hele stad ben ik er één platenwinkel tegengekomen. Er stonden slechts een stuk of honderd platen in de bakken. Ik pikte er twee uit en ging ermee naar de balie. Dat was niet de bedoeling, bleek. Je moest naar de balie gaan, de naam van de componist noemen en vervolgens haalde de meneer achter de balie de plaat uit een magazijn tevoorschijn. Op deze plaat de beroemde Water Music van Handel, de drie volledige suites, welteverstaan. Uitgevoerd door het Praags Kamerorkest en uitgebracht op het Tsjechische Supraphon label. De opname is van 1978 en de hoes vermeldt dat het een uitgave is uit 1979. Volgens Discogs is hij van 1981. Zeg het maar. Op het label staat ook de prijs: 44 toenmalige Tsjechische kronen. Dat was voor mij ongeveer vier gulden en veertig cent, nog geen twee euro vandaag de dag. Een echte Tsjechische productie, dus. Plaat klinkt nog steeds goed, al heb ik hem de afgelopen dertig jaar niet gedraaid. Leuk!

–

bazbo 0705: Beethoven – Wind Music
Deze kreeg ik van Dave & Nicola, ter gelegenheid mijn vijftigste verjaardag, die ik vierde op 10 mei 2015, samen met goede vriend Giles in zijn achtertuin in Gatley, bij Stockport, bij Manchester. Mooi feest. Dave & Nicola kwamen met een stapeltje platen en er zijn er al een paar gepasseerd. Deze plaat heb ik nog nooit gedraaid! Het is blaasmuziek van meneer Beethoven, uitgevoerd door het London Baroque Ensemble en meneer Karl Haas is de dirigent. Op kant 1 het Octet in E flat major en het korte Rondino in E flat major. Kant twee opent met drie lichtere werken: drie marsen. Het eindigt met het sextet in E flat major. Vooral klarinetten, hoorns, hobo’s en fagotten zijn te horen op deze plaat. Hoogst amusant, moet ik zeggen. De plaat is verschenen op het Britse Pye label. Het is echter niet te achterhalen van welk jaar dit album is, maar het label vermeldt wel jaartallen dat de opnames ‘first published’ zijn: 1954, 1958 en 1959. Ik vermoed dan ook dat dit een plaat uit de jaren zestig is. Geen opnames van deze plaat te vinden op YouTube, wel verschillende hedendaagsere uitvoeringen…

–

bazbo 0704: Beethoven – Alfred Brendel – Piano Sonatas & Concert
Aha. Dan komen we nu aan de laatste sectie in de langspeelplatenhoek: het klassieke werk. Dat werk is altijd wat lastig te archiveren, omdat er op platen vaak werken van meerdere/verschillende componisten en uitvoerenden staan. Maar we wagen een poging. In deze mooi vormgegeven doos zit een plaat met twee pianosonates van Beethoven, de Waldstein en Appassionata, plus een plaat met het vijfde pianoconcert met de bijnaam Emeror. Ik kocht de doos op 4 januari 1983. Het is een eenmalige uitgave op een Italiaans label. Niet heel bijzonder, geloof ik. Ik houd wel van Ludwigs grandiositeit, zijn vaak wat zwaar aangezette werken. Zeer onderhoudend, dit. En het is geeneens zondag.

–

bazbo 0703: Various – 20 Songs To Remember
De laatste verzamelplaat in de kast. We weten niet uit welk jaar deze komt. Discogs weet het niet, via googlen kwamen we er niet achter. Ook geen idee meer hoe we eraan komen. Maakt het uit? Nee. Twintig hits uit de jaren zestig. Sommige oubollig, sommige leuk, sommige saai, sommige verrassend. Verder niet.

–

bazbo 0702: Various – Golden Hits Of The 60’s
Deze kon ik niet vinden op Discogs. Beetje googlen en toen vond ik ergens informatie. Waar het me om ging was uit welk jaar dit verzamelaartje komt. 1990, zo blijkt. Dus nog helemaal niet zo heel oud. Hoe komen we hieraan? Want ik heb deze nooit gekocht, De Vrouw ook niet. Dan zal hij dus wel uit een erfenis komen van iemand die z’n platenverzameling bij het oud vuil zette. Weinig verrassingen op deze plaat, overigens. De soulhits die je mag verwachten op een titel als deze.

–

bazbo 0701: Various – 25 Jaar Popmuziek 1969-1970
Dit is er eentje van zo’n serie, waarop je je kon abonneren. Er hoorde ook een reeks boeken bij. We hadden volgens mij ook een paar van die boeken, maar die zijn bij de verhuizing dik twee jaar geleden op de kringloophoop beland. Gelukkig heeft De Vrouw (want van haar is deze Nederlandsche dubbelelpee uit 1988) zich nooit ingeschreven voor de hele serie. Want een heel erg goed beeld van 1969 en 1970 geeft dit album niet. Dat kan ook niet in vijf kwartiertjes. Er staat heel aardig spul op van Simon & Garfunkel, Blood Sweat & Tears, Fleetwood Mac, Santana en Johnny Cash, maar waarom dan ook The Shuffles of Engelbert Humperdinck? Het is allemaal zo braaf en saai. Ik mis het echte avontuur dat wel degelijk te beluisteren was in die jaren. Maar wellicht valt dat dan meer onder rock in plaats van popmuziek.

–

bazbo 0700: Various – Now – Smash Hits Of 80’s
Verroest, inderdaad! Deze had ik ook ooit eens (20 juli 1988 om precies te zijn) gekocht, al weet ik nu niet meer waarom. Ik denk omdat er een paar stukken op staan die ik graag wilde hebben zonder de gehele elpee ervan te hoeven kopen. Maar welke stukken het waren? Geen idee. The Jam, waarschijnlijk. En The Cure. Maar verder? Nu ik het meeste van deze verzameldubbelaar uit 1987 terug hoor, weet ik weer zeker dat ik het popgeluid van de jaren tachtig echt niet goed vind. Ik weet niet goed waar het hem in zit, het zal de combinatie van overproductie, elektronische drums en geforceerdere nichterigheid zijn (Culture Club, Wham, Adam & The Ants, Pet Shop Boys, Depeche Mode, Bronski Beat, Duran Duran, Spandau Ballet). Ik zei toch dat ik het niet goed weet? Toch een paar aardige hitjes.

–

bazbo 0699: Various – Warm Aanbevolen 1987
Aflevering zoveel in de reeks. Deze kreeg ik op 9 oktober 1987 tijdens de Platen10daagse in Free Record Shop. Geen idee meer wat ik er toen kocht. Op dit exemplaar allerlei namen als Allison Moyet, Engelbert Humperdinck, Julio Iglesias, BZN, Nana Mouskouri, James Last en dergelijke overbodige zooi. Grote verrassing is een stuk van Hans Visser, bekend van Flairck. Is dan ook het enige waarvan ik blij opkijk bij deze plaat. Wat een jaar.

–

bazbo 0698: Various – Hits Of The Sixties
Deze is leuk, een eenmalige uitgave uit 1986. Ik kocht ‘m op 9 september 1987. Allerlei grote namen staan erop met verschillende grote en bekende stukken. The Nice kende en had ik toen natuurlijk al, maar verder had ik niets. Met dit album had ik in een klap veel beroemde liedjes die ik graag eens wilde hebben, ook wat liedjes die ik nog niet kende. Voor mij zijn Waterloo Sunset, Flowers In The Rain, Itchycoo Park, If Paradise Is Half As Nice, Shakin’ All Over en Excerpt From A Teenage Opera de echte klassiekers hier. Nostalgie van hoog niveau uit een tijd die ik zelf niet bewust heb medegemaakt.

–

bazbo 0697: Various – It’s A Live-In World – The Anti-Heroin Project
Beetje vreemde verzamelaar, dit. Het is een Britse goededoeldubbelelpee uit 1986 en alle opbrengsten kwamen destijds ten goede aan een project dat het heroïneprobleem bevocht. Ik kocht ‘m op 5 juni 1987 en ik weet niet meer zo goed waarom. Ik denk dat ik af ging op alle namen die erop staan: Elvis Costello, Dave Stewart and Barbara Gaskin, Paul McCartney, John Cleese met Bill Oddie en Ringo Starr, Eurythmics, Saxon, Howard Jones en vele anderen. Wat ik nu terug hoor is een wat onsamenhangende mengelmoes, maar er staan wel een paar gave dingen op.

–

bazbo 0696: Various – Expressions – The Singers And Their Songs
Deze kocht ik op 27 augustus 1987 bij Free Record Shop. Op deze eenmalig uitgegeven dubbelaar uit 1985 staan allerlei songs die ik ooit nog eens wilde hebben, zonder het hele album ervan hoeven te kopen. Music van John Miles, bijvoorbeeld. Of Escape (The Pina Colada Song) van Rupert Holmes of Fool (If You Think It’s Over) door Chris Rea. Maar er staat spannender spul op. Baker Street (Gerry Rafferty), First Cut Is The Deepest (Cat Stevens) of Lonely Boy (Andrew Gold). Daarnaast nog een paar echte klassiekers: Peter Sarstedt, Paul Anka of Peter Skellern. Leuk om weer eens terug te horen.

–

bazbo 0695: Various – Pat Metheny – Absolutely Live
Dit is een rare. Op de hoes staat Pat Metheny Absolutely Live, maar het is een verzamelaar. Het album begint met een malle aankondiging; een of andere Fransman kondigt in het Engels (mét heerlijk lachwekkend accent) Metheny aan, die vervolgens één nummerke te gast speelt bij The Heath Brothers. Daarna horen we twee livestukken van The Dave Brubeck Quartet, waaronder Blue Rondo. Op plaatkant twee nóg een Brubeckstuk, gevolgd door drie nummers van B.B. King. Thrill Is Gone kent iedereen van hem; ik vind Paying The Cost To Be Boss ook fijn. Deze plaat verscheen oorspronkelijk in 1984 onder de titel Live In Concert onder de naam van de vier acts op de plaat. Er bestaan meerdere versies van (er is er ook eentje die Move To The Groove heet, naar het nummer dat Metheny/HeathBrothers spelen) en ik heb een goedkope Britse uitgave, printed in West-Germany. Volgens Discogs komt hij uit 1988, maar ik kocht ‘m toch echt op 8 augustus 1985.

–

bazbo 0694: Various – Warm Aanbevolen 1985
Nog eentje in de reeks. Dit keer 1985. Jazeker, toen ook een Platen10daagse. Deze keer staat hij vol met andere meuk. Van Toots tot Stenberg&VanZweden en van Dolly Parton tot Tears For Fears. Laat nou die laatste het enige leuke van de plaat brengen. Verder is het allemaal niet erg. Wat een jaar.

–

bazbo 0693: Various – Warm Aanbevolen 1984
Volgende in de reeks. Dit keer was er ook een Platen10daagse in 1984. Deze moet eveneens van De Vrouw zijn. Met dit keer medleys van The Star Sisters en The Deep River Quartet. Daarnaast meuk van Mezzoforte, Fausto Papetti, Lori Spee, Air Supply en weet ik veel wat nog meer allemaal. Het geeft allemaal helemaal niets en het kan me ook volledig geen bal schelen. Wat een jaar.

–

bazbo 0692: Various – Warm Aanbevolen 3
Onze eerste in de Warm Aanbevolen-reeks. Er volgen er nog wat. Was destijds een cadeautje ter gelegenheid van de Nederlandsche Platen10daagse. Dit is de aflevering uit 1983 en deze is van De Vrouw. Er staat verschrikkelijk spul op, met als hoogtepunt mevrouw Stenberg. Maar ook: Knopfler, Fay Lovsky en Paco de Lucia. Het geeft allemaal niets. Wat een jaar.

–

bazbo 0691: Various – The Original Honky Tonk Piano
Oja, deze had ik ook. Geweldige plaat. Opnames uit de periode 1920-1932. Hoe kwam ik er toch bij om dit te kopen op 30 september 1983? Dat zat zo. Ik was in die tijd helemaal verslaafd aan het werk van Keith Emerson. De Grote Toetsenist verwerkte allerlei honkytonkinvloeden in zijn spel en composities, dus moest ik op zoek naar de ‘originelen’. Meade Lux Lewis en Cow-Cow Davenport waren de groten in het genre en op deze elpee uit 1983 staat hun werk, plus dat van enkele andere gasten die honky tonk piano speelden. Er zijn twee versies van dit album op Classic Jazz Masters en ik heb degene die in Nederland is gefabriceerd. Het betreft hier historische opnames, niet altijd hifi, maar altijd amusant. Fijn werk.

–

bazbo 0690: Various – I Need You – 28 Romantic Popsongs
Hm, deze is absoluut niet van mij. Van De Vrouw? Durf het haar niet te vragen. Straks komt ze nog in een romantische bui. Op deze dubbelaar uit 1983 (van Nederlandsche makelijk, jaja) allerlei grote namen met hun grootste kwijlhits. Wat idealistisch anti-oorlogsliedje Surrender van Jon Anderson er dan op moet, of Africa van Toto, is mij een raadsel. Wel de leukste liedjes van de plaat, samen met Donna (10CC). Wacht, De Vrouw komt binnen. Ze zegt: ‘Deze is van mij. Want ik weet precies de volgorde van de liedjes.’ Geeft niet, schat.

–

Vrijdag 12 juli: van Apeldoorn naar Schwerin
05.15 op. Het lijkt wel een werkdag. Is het niet. We zijn heel snel ingepakt en om half acht gaan we naar het station. We hebben de trein van acht uur. Het is redelijk kalm in de coupé, maar ver weg zitten en staan jongeren en die praten heel luid en dat hoor ik tegenwoordig heel goed. Het vraagt een andere manier van luisteren en filteren. De overstap in Osnabrück duurt iets langer. De trein heeft vertraging; bovendien blijken de reserveringen niet te gelden. Komt waarschijnlijk doordat de trein hiervóór uitgevallen is. Het is dan ook heel druk. Ik weet een zitplaats voor De Vrouw te vinden; zelf blijf ik staan. Na een uurtje komt er een plekje vrij. De coupé is vol, maar het is er wel heel rustig, bijna stil. In Hamburg hebben we slechts drie minuten overstaptijd. Gelukkig staat onze aansluitende trein op hetzelfde perron. We halen het net. Dit is een heel volle trein met veel rumoer. Het valt me mee dat ik er niet doodmoe van word. Om twee uur zijn we in Schwerin. Buiten regent het plens. We drinken daarom koffie op station. Een half uurtje later is de ergste regen weg. Af en toe valt er nog een drupje motregen. We lopen van het stationsplein naar de plas, die Pfaffenteich blijkt te heten (en zowaar een rondvaartboot heeft). Daar lopen we een stuk omheen, tot we in de Apothekerstrasse komen. Het hotel hebben we snel gevonden. Wat blijkt? We hebben een soort appartement met twee kamers en een badkamer. Even uitblazen en inrichten. Dan gaan we naar buiten. We lopen langs de Pfaffenteich naar het oude centrum. Op de Markt is de toeristeninfo. We lopen een klein stukje en zien het Schloss Schwerin liggen. In café Prag drinken we iets en daarna wandelen we verder een rondje door het centrum. Al snel hebben we door dat het centrum van Schwerin niet groot is en we vragen ons af wat we hier drie hele dagen moeten. Langzaam ontstaan plannen. Vlakbij het Marienplatz vinden we een Duitsch Brauhaus. Daar eten we, voor mij een notenburger die erg goed is. In de Mecklenburgstrasse zagen we een grote ijszaak en daar nemen we ons nagerecht. Tien uur zijn we terug in het hotel. Even alle indrukken verwerken en dan gaan we slapen. 
Muziek vandaag: Nocturne – The Piano Album (Vangelis)

–

Donderdag 11 juli:
Nog voor half zeven ben ik op. Redelijk geslapen. Koffie. Webstek. Van alles. Koffie met De Vrouw. Ook vinyl. Halverwege de ochtend wandel ik naar de biowinkel voor echt de laatste dingen. Thuis vinyl. Koffie en lunch met De Vrouw. En vinyl. Na een afwasje stappen we op de fiets en we rijden naar de hoorwinkel. Ik vertel mijn ervaringen: er is veel dat helpend is, maar ook veel dat eerder storend werkt: de balans en de kleur van het geluid. Vervolgens krijg ik een andere set aangemeten. Vanaf het moment dat ik ze in heb en ze werken, weet ik dat het anders is. Minder storende (bij)geluiden, warmer van klank, anders. Ik ben benieuwd. Deze mag ik dik drie weken gebruiken en ik ga mijn ervaringen nauwkeurig bijhouden. Thuis pakken we de spullen voor de komende twaalf dagen bijeen en ik richt de koffers al grotendeels in. Dan lees ik de krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook linzenpasta, bak spek en bosui en paprika en ham en sla, doe er knoflookroomkaas en amandelmelk doorheen en vervolgens de pasta. Ook bak ik runderlapjes. Ik zet het op tafel met de salade en fruitsalade van gisteren en we maken alles netjes op. De afwas is niet zo heel groot. Webstek, lezen en luisteren. Kwart over tien zet ik de wekker en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Siwan – Nahnou Houm (Jon Balke), Cenotaph (Bass Communion), Symphonie Nr. 9 in C-Dur (Schubert), Rite Of Spring (Stravinsky), Pianoconcert nr. 1 (Tchaikovsky), Suites (Tchaikovsky), Symphony Nr. 6 ‘Pathétique’ (Tschaikowsky), Moonchild – A Deep Journey Into The Poetry And Music Of Greg Lake (Annie Barbazza & Max Repetti), Le Sacre Du Travail (The Tangent), 5 Klavierstücke (Irmin Schmidt)

–

Woensdag 10 juli:
Niet zo goed geslapen. Zes uur wakker en op. Webstek. Half acht ga ik mijn ronde hardlopen. Het is koud! Schijnt dat het vannacht een paar kilometer oostwaarts aan de grond heeft gevroren. O. Lopen gaat redelijk, weer een iets langere route met een enkele pauze ver over de helft. De volgende ronde hardlopen is in Duitsland, dat u het weet. Thuis even op adem, dan wat lezen. Koffie met De Vrouw. Ook vinyl. Dan wandel ik naar de biowinkel en de slager voor de laatste boodschappen voor de vakantie (hoop ik). De Vrouw gaat uit lunchen; ik ga het schilderwerk van gisteren afmaken. Ook vinyl. Het is snel klaar. Ik hang was op, lunch en ook vinyl. Dan werk ik de aantekeningen van gisterenmorgen uit en maak ik mail naar onze gastfamilie in Duitsland over aankomsttijd aanstaande dinsdag. De Vrouw komt thuis. Ik lees een boek uit en vervolgens de krant. Ook trek ik koffers tevoorschijn en maak die leeg (we bewaren ze met veel spullen erin die we niet veel nodig hebben). Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een fruitsalade van ananas en mango. Dan een salade van bosui, komkommer, radijs en kerstomaat. Vervolgens bak ik champignons, bosui, paprika en courgette. Erbij bak ik gevulde varkenslappen. Dit alles zet ik op tafel. We eten het op. Je blijft je verbazen. De afwas is niet al te groot, het afval is snel naar de containers weggebracht en dan werk ik de webstek bij, lees en luister ik tot het half elf is.
Muziek vandaag: Silhouettes (Klaus Schulze), Mussorgsky: Pictures At An Exhibition (Svatislav Richter), Mussorgsky: Pictures At An Exhibition (Vladimir Ashkenazy / Zubin Mehta), Piano Works vol I (Erik Satie), Piano Works vol II (Erik Satie), You Can’t Do That On Stage Anymore vol. 2 (Frank Zappa), The Regal Bastard (Nad Sylvan)

–

Dinsdag 9 juli:
Nog voor half acht op. Koffie, lezen. De Vrouw is ook vroeg op. Ook vinyl. Eind van de ochtend ontmoet ik Joep en we lopen naar het kantoor van een organisatie, iets verderop. Daar overleggen we over een volgend project van Kunst-Zinnig-Brein; ik help hem met ordenen, zodat hij stap voor stap zijn werk kan gaan doen. Half een weer terug. De Vrouw heeft schilderwerk gedaan: na twee jaar waren er een paar plekken op kozijnen en meubels waar de verf vanaf was. Nu niet meer. Morgen doe ik twee laatste stukjes: een vergeten kozijn en een nare vocht op het plafond van het balkon. Lunch en vinyl. Afwas. Halverwege de middag nemen we de trein naar Deventer. We wandelen wat door winkelstraten (, kopen een jasje) en belanden uiteindelijk op een terras op de Brink. Daar eten we champignonburger, steak en ijs. Het is er rumoerig, dus zet ik mijn gehoorondersteuning op een ander programma. Ik hoor De Vrouw iets beter, maar ook andere stemmen om mij heen luider. Dat lijkt me niet de bedoeling en het is verre van prettig, dus zet ik het programma na een paar minuten weer uit. Begin van de avond zijn we bij onze financieel adviseur. Een externe deskundige houdt een klantlezing over vermogensopbouw. Interessant. Ik zit vooraan en kan hem goed verstaan en volgen, dus in dit geval werkt de gehoorondersteuning prima. Pas om half twaalf thuis.
Muziek vandaag: Visions (Of Paradise) (Rick Wakeman), Wind Music (Beethoven), Water Music (Handel), Eine Kleine Nachtmusik (Mozart), Piano Concerto no. 13 (Mozart)

–

Maandag 8 juli:
Eerste vakantiedag. Gelijk maar om zeven uur op en een uurtje later hardlopen. Een langere route, wat wegopbrekingen. Niet erg. Een extra wandelpauze. De Vrouw gaat vandaag naar haar Zus. Ik lees, verwerk wat foto’s, ook vinyl en krijg telefoon van de reumatoloog. Hoe het de afgelopen vier weken is vergaan. Welnu, de eerste week had ik vooral pijn van de injectie, de twee weken erna voelde ik niet veel verschil en nu, in de vierde week, merk ik dat de druk wat van de knokkel van mijn gewricht af is, ook na inspanning (typen) doet het minder pijn, de zwelling blijft. O. Ze vraagt wat of we met de andere zwellingen gaan doen, want aan mij de keuze of ik die ook geïnjecteerd wil. Ik zeg dat ik het wil, als het me net als deze wat verlichting geeft. Dat kan ze me natuurlijk niet beloven, maar waarschijnlijk gaat het net zo. Ze stuurt me een uitnodiging. Fijn. Ik lunch. Ook vinyl. Dan fiets ik naar Onze Vader. Het gaat heel goed met hem. We drinken thee, kletsen bij en nou ja, kletsen bij. Kwart voor vijf ben ik weer thuis. Ik ga avondeten maken: een grote salade van spitskool en mandarijn, een knoflookyoghurtmayosaus en een fruitsalade van aardbei. Ik warm de chili van donderdag en de vistomatensaus van zaterdag op, bak stroganoff- en limousinhamburgers, zet alles op tafel. We eten alles op. Dan was ik af. Vervolgens lees ik de krant, werk ik de webstek bij en lees en luister ik. Geen nieuwe inzichten vandaag voor wat betreft de gehoorondersteuning. Kwart over tien slapen.
Muziek vandaag: Beyond Even (1992-2006) (Fripp & Eno), 25 Jaar Popmuziek 1969/1970 (allerlei), Golden Soul Hits Of The 60’s (allerlei), 20 Songs To Remember (allerlei), Alfred Brendel – Piano Sonatas & Concerto (Beethoven), Patrick Moraz (Patrick Moraz), Manga (Mayra Andrade), Teide 2390 (Nosound), The Sum Of No Evil (Limited Edition) (The Flower Kings)

–

Zondag 7 juli:
Zeven uur wakker en op. De computer doet het niet. Al wat langer kuren: er is spanning, allerlei lampjes branden op desktop en toetsenbord, maar geen signaal naar beeldscherm. De afgelopen weken startte ik hem dan opnieuw op en deed-ie het weer. Nu niet. Drie keer proberen. Dan maar laten rusten. Ik drink kofie en lees. Dan zet ik de computer nog een keer aan: hij doet het. Fijn. Ik wil zachtjes doen met van alles omdat De Vrouw nog slaapt, maar ik kan niet horen of ik zachtjes doe, want mijn gehoorondersteuning versterkt van alles. Ik hoor het tikken van de klok, klikjes van de toetsen op het toetsenbord; muziek klinkt blikkerig. Ook vinyl. Later meer koffie, met De Vrouw op het balkon. Ook vinyl. De Zoon is er om bijna half twee voor lunch. ‘Tot in Duitsland,’ zeggen we bij het afscheid. Na afwas, was en stofzuigen wandelen we naar het station om een OV-product op te halen. Ik loop dan nog verder naar een supermarkt voor wat vergeten zaken. Vervolgens loop ik langs het kanaal naar het Marktplein; er moet een evenement gaande zijn, gezien het lawaai, en ik wil weten en testen hoe het is om ter plekke het geluid te ervaren. Welnu, er zijn nog geen vijftig mensen en de geluidsinstallatie staat zó hard, dat het me pijn doet. Dat zou het zonder gehoorondersteuning ook doen, dus veel verder ben ik niet. Het internationale festival in het Oranjepark stelt ook niet zo veel voor en is heel rustig, op de drukke uitgaanspleinen is het doodstil en dus ga ik terug naar huis. Daar nog wat lezen op het balkon. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en wilde tomaat. Vervolgens een kormacurry van champignons, rode ui, bosui, peper, knoflook, paprika, courgette en amandelmelk. Ook bak ik biefstukken. We eten het allemaal op en ik was weer af. Webstek, lezen, luisteren. Half elf slapen.
Muziek vandaag: The Essential Fripp & Eno (Fripp & Eno), Evening Star (Fripp & Eno), Hits Of The Sixties (allerlei), Warm Aanbevolen 1987 (allerlei), Now – Smash Hits Of 80’s (allerlei), Instant Delivery (The Flower Kings), Continuum – Construct III (Bass Communion)

–

Zaterdag 6 juli:
Kwart over zes op. Een uurtje later ga ik hardlopen. Het is aardig weer, dus ik kies weer eens de wat langere route door rustige parken en straten. Het lukt nog heel aardig ook. Thuis wat lezen op het balkon. Rond half tien ga ik naar de markt om vis en fruit te kopen. Ook dat lukt. Het is niet heel druk en ik heb niet echt iets bijzonders als het gaat om het geluid bij mijn hoorondersteuning. Koffie met De Vrouw op het balkon. Dan naar de bioslager en super. Ook geen bijzonderheden, behalve dat alles nog steeds heel blikkerig klinkt en ik geluiden hoor die ik helemaal niet wil horen. Stemmen en mensen verstaan lukt wel heel goed, dus dat is fijn. Thuis nog een keer koffie op het balkon. Dan merk ik dat een van de apparaatjes helemaal niet werkt. Ik herstart ze een paar keer, probeer een nieuwe batterij, maar het helpt niet. Barst, moet ik vanmiddag toch terug ermee. Dan doet-ie het opeens weer wel. Nou ja. Goedkope meuk? Niet te snel oordelen, eerst langere tijd ervaren. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Erna was ik af en schrob ik een vochtplek op het balkon weg. Niet, dus. Morgen opnieuw sauzen. Ik wandel naar een supermarkt voor wat laatste spullen. Thuis nog wat lezen op het balkon. Beneden op straat – bijna voor onze deur – rijdt een nogal dronken meer op zijn fiets iemand overhoop. Wacht, die meneer lag hier exact op dezelfde plek eergisteren toch ook? Toen belde iemand 112 en kwamen politie en ambulance om hem op te halen. Vandaag geen politie. Meneer staat op, wil weg fietsen, valt opnieuw, gaat tegen een muur staan en vervolgens zien we precies hetzelfde als eergisteren. Bijna een uur probeert hij zich staande te houden, dan zakt hij om en blijft hij zitten en komt iemand hem helpen. En ja hoor, een ambulance haalt hem op. Ben benieuwd of hij er overmorgen ook weer is. Nee, dat is flauw; het is allemaal triest genoeg. Ik ga avondeten maken. Oven verwarmen op 190 graden, uien snipperen, bakken, tomatenblokjes erbij, wat kruiden en laten inkoken, mooie Victoriabaarsfilet in een schaal, oppeperen, opzouten en dan de saus eroverheen en vijfentwintig minuten in de oven. Vervolgens een fruitsalade maken van watermeloen en aardbei. De vis is uitzonderlijk mooi gelukt. We eten de fruitsalade met verschillende soorten ijs als nagerecht. Kleine afwas. Ik bel Onze Vader; het gaat heel goed met hem en we spreken af dat ik hem maandagmiddag kom opzoeken. Webstek, lezen, luisteren en rond half elf weer slapen.
Muziek vandaag: Equatorial Stars (Fripp & Eno), Expressions – The Singers And Their Songs (allerlei), It’s A Live-In World – The Anti-Heroin Project (allerlei), Something Else From The Move (The Move), ReInvention (Gryphon), Alexandrine (Grice)

–

bazbo 0689: Various – Formula 30
Deze plaat uit 1983 is van mij. Ik kocht deze Britse verzamelaar op 23 oktober 1987, omdat er eigenlijk allemaal nummers op staan die ik ooit eens wilde hebben zonder dat ik de gehele elpee ervan wilde kopen. Want wat een klappers staan erop. De vier stukken van The Stones zijn aardig en voldoende Rolling om in huis te hebben. Roxy Music was voor mij wel een reden om later zo goed als het complete oeuvre aan te schaffen. The Who ook. Verder leuk: Zombies, Free. Bachman Turner Overdrive, Procol Harum, Thunderclap Newman, The Moody Blues. Absoluut het einde: Blondie.

–

bazbo 0688: Various – Break Out
Ik denk dat deze plaat van De Vrouw is, maar zeker weten doe ik dat niet. Nee, de jaren tachtig zijn niet mijn favoriete decennium als het om de muziek gaat. In die tijd zelf kocht ik al voornamelijk platen van de voorliggende twee decennia. Deze Nederlandsche Arcade verzamelelpee uit 1983 staat vol met hits van toen. Ik moet zeggen: ik vind er niet veel aan. En de vrouwen zagen er bespottelijk uit, ook nog ’s een keer.

–

bazbo 0687: Various – Disco On 33 – 28 Superhits Of The Superstars
Je houdt je hart vast voor het moment dat de beschaving uit 1981 ooit eens wordt opgegraven. De oorsprong van de dance moet hier ergens liggen. Disco bestond natuurlijk al, maar op deze langspeelplaat heeft een of andere psychisch gestoorde allerlei hits uit de sixties (Bridge Over Troubled Water! Eleanor Rigby! Cottonfields! I’m A Believer!) op een monotone discodreun gemixt, hetgeen tot een vomitorisch resultaat leidt. De psychisch gestoorde heet Peter Brussée. Vraag is of er ook ooit maar iemand is geweest die dit op zijn feestje heeft gedraaid. Waarom ik het in de kast heb staan is een minstens even groot raadsel. Vermoed dat dit een erfenis is uit de verzameling van een ander. Gelukkig niet te vinden op YouTube.

–

bazbo 0686: Various – Wereldsterren Zingen Wereldhits
Nederlandsche plaat uit 1982, vol meuk van artiesten als Sheena Easton, Shirley Bassey, Cliff Richard, The Beach Boys, Don McClean, Crystal Gale en anderen. Ik vrees dat deze van De Vrouw is. Het allerergste is A Song Of Joy van ene Al Martino: Ludwig draait zich om in zijn graf, doof als hij is.