Bas Langereis leest u voor!

‘Inderdaad,’ zei De Vrouw. ‘Zoals zo vaak. Kun je beter niets zeggen.’

(more…)

Vrijdag 14 augustus:
Goed donker vanochtend. Het heeft geregend. Ik heb er niet veel van meegekregen, vannacht. Alles gaat voorspoedig en ik ben weer zeer vroeg op de werkplek. Het is er stil en rustig. Via Spotify beluister ik veel albums van Kitaro. Ook verricht ik zeer veel werkzaamheden. Plots komt Peter, de man voor wie ik veel werk verricht en die per 1 september weg is, met de vraag of ik aansluit bij een overleg. Wanneer dan? Nu. Oké. Even schakelen en daar ga ik. Tussen de middag loop ik daarom geen rondje door het bos. Wel ga ik, omdat ik geen pauze heb, een half uur eerder weg. Om half zes ben ik thuis. Het is zeer broeierig en benauwd, dus ik trek veel kleren uit. De Vrouw heeft het eten bijna klaar. Een soep van venkel en peer. Een eierquiche met courgette en paprika en kaas. Een hamburger. Half acht is het allemaal op en opgeruimd. Buiten regent het even, dus wacht ik. Iets voor achten is het weer droog en dus gaan we hardlopen. Deze keer ben ik halverwege goed moe en naar mijn idee loop ik lang niet zo hard als eerder deze week. Toch loop ik in afstand verder dan eerder. Vreemd. Het maakt dat ik na mijn douche online ga zoeken naar een sporthorloge. Het is erg. Ik vind wel een mooi type, maar nu nog een goedkopere variant. Andere keer. Aan de keukentafel lees ik de PROG uit en luister ik tot het half twaalf is. Dan ben ik ook wel op. Of nee, dat was vanmorgen. Toen was ik op. Nu ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Transgression (Theo Travis’ Double Talk), Lunatic Soul I (Lunatic Soul), Lunatic Soul II (Lunatic Soul)

–

Donderdag 13 augustus:
Opnieuw erg vroeg op de werkplek. Mooi. Ik heb een vrolijke en voorspoedige twee uur achter de rug. Buiten schijnt de zon; het belooft warm te worden vandaag. De eerste twee uur is het rustig op de werkplek en kan ik veel voorbereidend werk doen. Dan ga ik allerlei gesprekken in. Tussen de middag loop ik een rondje buiten. In de loop van de middag merk ik dat de vermoeidheid toeslaat. (Maandag had ik veel energie op de werkplek, dinsdag voerde ik wat gesprekken waarin nogal wat ingrijpende zaken in de organisatie aan de orde kwamen, gisteren ontdekte ik negatieve energie om me heen die van invloed is op mijn eigen energieverdeling – ik was weer zeer moe aan het eind van de werkdag.) Ik kan om half vijf met een collega meerijden; zij zet me in Apeldoorn langs de snelweg aan de Zutphensestraat af. Ik wandel door de warmte naar huis; zeker in het Matenpark is het bloedheet. Half zes ben ik thuis. Even in de tuin de krant lezen en dan maak ik eten. De Vrouw heeft het meeste voorwerk al gedaan: de sla en veel snijdwerk. Ik bak currypoeder in boter en olie, voeg chorizoblokjes toe en vervolgens het restje prei en peper van gisteren. Dan snijd ik snijbiet en was ik die goed. In de pot gaan ook twee grote verse augurken en twee tomaten in blokjes, Ik doe de snijbiet erbij, laat die slinken en vul de hele schotel met witte bonen. Lik pikante paprikapuree erbij, zout, peper en verse koriander. Het resultaat is een zomerse schotel die pikant is, maar voortreffelijk smaakt. Goed vullende pot ook. Om half acht is alles afgerond en lees ik buiten in de PROG. Iets voor negenen ga ik binnen zitten; het wordt al snel donker en er is regen/onweer verwacht. De regen blijft uit en als ik iets voor half elf naar bed ga, is het nog altijd zeer warm in en om huis.
Muziek vandaag: Brief Nocturnes And Dreamless Sleep (Spock’s Beard), het plaatje dat met de PROG meekwam

–

Woensdag 12 augustus:
Allemensen, wat is het nog donker als de wekker gaat. Volgens mij was het gisteren nog veel lichter, maar dat zal niet zo zijn en het komt vast doordat het nogal bewolkt is. Het is wel warm in huis. Ik heb moeite met wakker worden en opstaan, maar eenmaal in de badkamer en onder de douche is het weg. Ik ben weer vroeg op de werkplek. Daar geen dringende zaken; ik mag het afscheid regelen van Peter voor wie ik het afgelopen jaar zeer veel werkzaamheden heb verricht, ik moet wat gespreksgegevens in een database invoeren en enkele gesprekken voor de komende weken voorbereiden. In alle rust kan ik het doen. Tussen de middag loop ik een rondje buiten in het bos. Het is nog altijd grijs en bewolkt, maar wel warm en benauwd. (Morgen schijnt nog erger te worden.) Zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw heeft het eten bijna klaar. Ik bak de omeletjes en kook de mie, zodat we nog voor zevenen aan tafel zitten en ons volstoppen met bamisoep. Buiten is het nog lang zeer aangenaam, dus ik lees de krant en de PROG. Om negen uur gaan De Zoon en ik hardlopen. Ook dit keer gaat het goed. Aanvankelijk voel ik wat stijve beenspieren en vraag ik me af of ik het half uur aaneen wel ga redden, maar dat blijkt een onnodige zorg. Wel is het zo dat ik in het half uur minder ver loop; kennelijk heb ik langzamer gerend, al heb ik dat idee tijdens het rennen niet. Ik haal net de twee ‘rondjes’ kanaal niet. Erg is het niet; het gaat me ook niet om de afstand, maar om de tijd dat ik intensief aan het lopen ben. Iets voor tien uur ben ik weer terug. Ik lees nog heel even iets aan de keukentafel en als ik naar boven ga om te douchen en te slapen is het nog geen half elf.
Muziek vandaag: geen

–

Dinsdag 11 augustus:
Zeer fit sta ik op. Het moet toch niet gekker worden. Buiten is het fris, maar zeer zonnig. Ik ben weer vroeg op de werkplek. Een lekker bezige dag, vandaag. Allerlei gesprek en overleg en tussendoor de gelegenheid om veel te doen. Pas om half twee loop ik een kort rondje buiten. Om zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw heeft het eten klaar: gehaktballekes in tomatensaus en een salade van komkommer, bosui, kikkererwten en pruimen. Goed, mooi. We zijn zeer op tijd klaar en ik zit vroeg in de avond in de tuin te lezen in de krant en de nieuwe PROG. In die PROG een maar liefst veertien pagina’s tellend eerbetoon aan Chris Squire, met daarin veel mooie foto’s. Ik krijg het potjandosie een paar keer te kwaad. Mag dat? De laatste twee uur zit ik aan de keukentafel te lezen en te luisteren. Vandaag de dag is het al rond negenen te donker om buiten te lezen. Het is kwart over tien als ik naar bed ga.
Muziek vandaag: Down And Out In Paris And London (The Tangent), A Map Of The World (Pat Metheny)

–

Maandag 10 augustus:
De wekker maakt me om half zes niet eens wakker. Opstaan kost geen moeite. Ik heb bij vlagen goed geslapen, af en toe wakker geweest. Het is nog redelijk warm in huis. Als ik bij de bushalte sta, ontdek ik dat ik mijn leesbril niet bij me heb; ik heb mijn jasje niet aan. Ik zet het lettertype van de e-lezer veel groter en ik heb geen probleem meer. De werktelefoon is leeg. Gelukkig heb ik goede en snelle aansluiting, dus ben ik even na half acht op de werkplek. Mooi. Verschillende collega’s zijn terug van vakantie, dus dat betekent bijpraten. Ik ben snel weer op orde. Vanmorgen een gesprek met de leidinggevende en Henk, de loopbaantrajectcoach. Het gesprek is enerzijds kennismaking, anderzijds uitspreken van verwachtingen. Henk gaat deze week een offerte sturen (bedrag dat hij noemt is het dubbele van wat er ‘structureel’ beschikbaar is door de organisatie, dus dat kan nog wat worden) en indien de organisatie akkoord is maken we volgende week goede afspraken. Tussen de middag loop ik een half uurtje buiten. Het is ondertussen zonnig en de temperatuur is goed. Half zeven ben ik thuis. Dat wordt eten koken. Varkenshazen braden en een groenteschotel van ui, knoflook, gember, spitskool, rode paprika, geelwortel, komijn en zoete aardappel. Met sla van tomaat, tomaat, tomaat, bosui, radijs en komkommer. Waarom ook niet? De Vrouw is redelijk vroeg thuis en we zitten om kwart voor acht aan tafel. De dissen smaken opperbest en drie kwartier later is alles opgeruimd. Ik zit nog even in de tuin te lezen en dan is het negen uur en zover: hardlopen. Deze week loop ik een half uur onafgebroken! Allemensen, en het ging nog niet eens moeilijk ook. Natuurlijk ben ik wel moe, maar niet zo afgepeigerd als dat ik bang was. Nog heel even koel ik af in de tuin, dan neem ik een douche en om half elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Coma Ecliptic (Between The Buried & Me), A Map Of The World (Pat Metheny)

–

Zondag 9 augustus:
Vannacht een paar keer wakker geweest. Lichte maagpijn. Toch slaap ik verder. Als ik om negen uur uit bed ga, is het weer op orde. Koffie, klussen. De Vrouw komt ook beneden koffie drinken. Halverwege de ochtend loop ik mijn gebruikelijke zondagmorgenrondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Het is zonnig en prachtig buiten. Terug is er nog wat koffie in de tuin en ik prepareer een brunch. We eten fruit, broodjes, eieren en beemsterkaasbroodjes. In de middag doe ik nog wat (veeg-, was- en strijk-)klusjes en verder zit ik vooral in de tuin te lezen. Tegen een uur of vijf druppelt het licht. Ik maak een eenvoudige maaltijd: de moussaka van eergisteren, rosbieffiletlapjes en een salade van bladsla, komkommer, tomaten en bosui. Ei ernaast en pruimen in zuur. Nagerecht is er ook: fruit, baklava en ijs. Toe maar. Als alles opgeruimd is, lees ik verder aan de keukentafel. Kwart over tien ga ik naar boven om te gaan slapen. Een goed en ontspannen weekeinde was het. (Inmiddels komen de eerste aan- en afmeldingen voor ons huwelijksfeest op 19 september binnen.)
Muziek vandaag: SIX Pieces For Orchestra (Tony Banks), Heaven’s Isle (Oliver Wakeman), The Hobbit – A Tale Of The Unexpected  (OST), The Breaking Of The World (Glass Hammer), A Fine Day To Exit (Anathema), Kytecrash (Colin Benders & Eric Vloeimans), het tweede plaatje van The Diary (Storm) (The Gentle Storm)

–

Zaterdag 8 augustus:
Kwart voor acht ben ik toch echt wakker en ga ik uit bed. Douche en baardbeurt. Koffie, klussen, krant. Halverwege de ochtend stap ik op de fiets en rijd ik naar het centrum. Ecowinkel, grote Turkse winkel (baklava! börek! lamsvlees!), markt. Thuis lever ik de boodschappen af en dan stap ik nogmaals op de fiets. Supermarkt en Turkse winkel. Thuis nog wat koffie en een brunch (baklava! börek!). De Zoon en ik lopen nog even naar de supermarkt op de hoek voor de allerlaatste dingetjes. Dan kan ik een uurtje in de tuin zitten lezen. Half vijf gaan De Vrouw en ik op weg naar het huis van Herman en Thea in het centrum. We worden er allerhartelijkst onvangen, niet alleen door Thea en Herman, maar ook door hun 3 (drie!) honden, en nemen plaats aan de grote tafel op hun zeer ruime balkon. Wat volgt is een mooie avond met leuke, onderhoudende en serieuze gesprekken, goed eten en prachtige mensen. We krijgen allerlei hapjes vooraf en een soepje, maar de grote verrassing is de enorme pot cataplana (Portugese stoofschotel met vlees, vis, schaal- en schelpdieren). Met mijn hondenallergie valt het erg mee en mijn maag houdt zich rustig bij al het zeefruit. Het nagerecht komt uit de ijswinkel op de hoek van de straat en dan is er nog koffie. Allemensen, wat worden we verwend en wat hebben we een fijne avond. Pas rond middernacht zitten we weer op de fiets terug. Thuis vouw ik was die uit de droger komt en ik lig om kwart voor een in bed.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), The Deform Variations (Adam Holzman), Fatou (Fatoumata Diawara)

Benodigdheden voor vier personen:
1 el olijfolie
600g lamsbout, in vier dikke plakken gesneden
1 ui, in smalle ringen gesneden
2-4 lente- of bosuitjes, in smalle ringetjes gesneden
versgemalen peper
zout
1 el verse of gedroogde dille
500g verse dowerpten (of diepvries)

Bereidingswijze:
1 Verhit de olie in de pan en bak de lamsbout rondom bruin.
2 Haal het vlees uit de pan en bak de ui in de resterende olie glazig. Bak gedurende 1 minuut de bosuitjes mee.
3 Leg het vlees weer in de pan en bestrooi het royaal met zout en versgemalen peper.
4 Schenk er water bij totdat het vlees net onder staat. Doe het deksel op de pan en laat dit zeker 45 minuten pruttelen. Keer het vlees af en toe om en roer de groenten door. Bestrooi het gerecht met de helft van de dille. (Doe nu eventueel de verse erwten erbij.)
5 Laat het nog 20 minuten doorgaren. Voeg eventueel water toe als dat nodig is. Laat de diepvrieserwten de laatste 10 minuten meekoken.) Eet smakelijk!

Wij aten de lamsbout met een roerbakschotel van verse peper, wilde spinazie en kikkererwten.

Vrijdag 7 augustus:
Ik slaap redelijk; eind van de nacht ben ik wel een paar keer wakker. Als ik opsta, is de druk op mijn hoofd weg. Ik ben weer zeer vroeg op de werkplek. Er liggen nog wat klussen en die doe ik allemaal. Het is er verder zeer rustig en goed stil. Mooi. Om half drie zit ik in de bus en om vier uur ben ik thuis. Eerst maar eens een boel (bijna alle) kleren uit en dan de krant lezen in de tuin. Een uurtje later begin ik met koken. Vandaag moussaka met spinazie en een salade van bladsla, komkommer, bosui en avocado. Het duurt even voordat het op tafel staat: pas na half zeven is het zover. Doe boel smaakt uitstekend al zeg ik het zelf. Na het eten een korte pauze in de tuin en dan is het tijd om te gaan hardlopen. De twee rondjes om het kanaal gaan moeizaam, na vierentwintig minuten lopen is de minuut pauze veel te kort en zelfs de laatste vijf minuutjes hardlopen aan het eind zijn geen makkie. Maar ik houd het wel vol ondanks de drukkende warmte; ik doe het toch maar mooi en daar ben ik best fier op. Ik wil nog wat in de tuin zitten nazweten, maar het lijkt te gaan regenen en eigenlijk is het al bijna te donker om nog te lezen, dus ga ik naar binnen. Er is een toetje (ijs) en ik neem een korte douche. Aan de keukentafel lees ik tot een uur of elf.
Muziek vandaag: Esperanza (Manu Chao), Judgement (Anathema), El Carretero (Guillermo Portabales), Not As Good As The Book (The Tangent)

–

Donderdag 6 augustus:
Het gaat vandaag zeer warm worden, dus loop ik zonder jas naar de bus. Ik vind het prachtig weer. Vroeg op de werkplek, alwaar ik veel werk kan verzetten. Het is bijna niet anders. Toch doe ik het in alle kalmte en neem ik overal ruim de tijd voor. Het kan ook: alle mensen voor wie ik normaal gesproken veel werk doe, zijn deze week nog op vakantie. Tussen de middag loop ik een rondje door het bos. Zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw heeft het eten bijna klaar. De Zoon eet vanavond buiten de deur met een paar collega’s. Op tafel verschijnt een pot met groenlof, het restant venkel van gisteren en rosbieffiletlapjes. Prima. We zijn vroeg klaar. Ik vul enveloppen met uitnodigingen voor 19 september en dan is het acht uur en kan ik buiten in de tuin zitten lezen zonder al te veel kleren aan. Na een uur verhuis ik naar de keukentafel. Kwart over tien ga ik naar boven. Ik ben moe, heb druk op de kop en de genadeloze pieptoon alom aanwezig, maar het was een goede dag en stiekem voel ik me ook goed. Erg, hè?
Muziek vandaag: Stupid Things That Mean The World (special edition) (Tim Bowness)

–

Woensdag 5 augustus:
Het gaat goed op de werkplek. Ik doe er veel en geraak er weer mooi in. Contact met Henk van het trajectbureau; hij gaat een afspraak maken met de leidinggevende en mij samen volgende week om eerst wat zakelijke zaken af te spreken. Daarna kunnen we snel aan de slag. Ben benieuwd. Tussen de middag loop ik een rondje in de zon buiten. Fijn. De rest van de middag kan ik in alle rust verder op orde raken. Eind van de middag heb ik Henk nog aan de lijn; we zien en spreken elkaar maandagmorgen met de leidinggevende en dan gaan we beginnen. Om zes uur ben ik weer thuis. De uitnodigingskaarten voor ons feest op 19 september zijn binnen; zien er mooi uit. Nadat ik de krant heb gelezen ga ik eten maken. Het wordt een variant op bamisoep: bouillon van kip, gember en knoflook. Voor op tafel geen prei, maar geblancheerde venkel, plus bosui, paprika, peper, koriander en bladselderij. Mie en eireepjes voor de vulling. Ik dacht iets lekker gemakkelijks te maken, maar het is veel werk. Niet erg. De Vrouw is eerder thuis dan verwacht. Toch eten we pas om kwart voor acht. Vrij snel erna – het is al negen uur – gaan De Zoon en ik hardlopen. Hij één en ik twee rondjes om het kanaal. Die vierentwintig minuten zijn toch zwaar, al red ik het uiteindelijk goed. En het voelt mooi. Nog even naakt uitblazen in de tuin en veel water drinken. Dan een korte douche en om half elf in bed.
Muziek vandaag: het derde plaatje van The Jam Sessions (special limited edition) (Kyteman Orchestra), Koralrevens Klagesang (Panzerpappa), Astromalist (Panzerpapa)

–

Dinsdag 4 augustus:
Slapen lukt me redelijk. Halverwege de nacht word ik wakker omdat het is gaan regenen en het raam wagenwijd openstaat. Daarna ben ik veel wakker. Echt heel angstig en paniekerig ben ik niet, maar het is wel vol en druk in mijn hoofd. Vroeg op. Op de werkplek doe ik van alles; ik kom er weer aardig in. Ik krijg veel zaken op orde. Tussen de middag loop ik een rondje buiten. Het regent iets, maar dat vind ik niet erg. Sterker nog, bij bijna iedere stap denk ik: Wat is het lekker om te lopen. Vanmiddag dan het gesprek met de leidinggevende over mijn keuze van loopbaantrajectbureau. Het gaat vloeiend. Ze begrijpt mijn beweegredenen goed: ‘Als dit jouw keuze is, dan is het goed om snel lekker te beginnen.’ Het valt me alleszins mee. En het ‘incident’ van gisteren blijkt geheel zonder lading of dictatoriale bijbedoelingen te zijn; het ging om openheid en dat is iets waar ik wel achter kan staan. Later die middag breng ik de trajectbureaus op de hoogte; in de mail aan Henk vertel ik dat mijn leidinggevende een paar vragen voor hem heeft. Zo iets voor half vijf verlaat ik de werkplek en om zes uur ben ik dan thuis. De Vrouw heeft het eten klaar: een stoofprut van chorizo en ui en groenlof en canellibonen en tomaat, een salde van bladsla en komkommer en bosui en tomaat, plus de fruitsalade van meloen, papaja en appel, aangevuld met druif en banaan. Allemaal prima. Als het op(geruimd) is, lees ik de krant in de tuin. Tegen achten ga ik binnen verder lezen en luisteren. Kwart over tien haal ik net; dan ben ik moe en ga ik naar bed.
Muziek vandaag: de eerste twee (en halve) plaatjes van The Jam Sessions (special limited edition) (Kyteman Orchestra)

–

Maandag 3 augustus:
Zowaar. Ik heb geslapen. Paar keer wakker geweest, maar ik sta toch goed op. In Arnhem kom ik erachter dat sommige bussen een zomerdienstregeling rijden, waardoor ik zeker de maand augustus nog pas om kwart over acht op de werkplek ben. Over die werkplek gesproken: het is er zeer stil wegens vakantietijd. Ik lees de mail, pak dringende zaken op en schrijf een stukje in mijn oriëntatieplan. Het stukje staat hier. Ik ga om half twee weer weg. Gisterenavond scheurden we een pagina van de weekkalender af en ontdekte ik dat ik vanmiddag een afspraak bij de mondhygiëniste heb, vandaar. Onderweg kijk ik nog even op de werktelefoon of er belangrijke mail binnenkomt. Er is bericht. Van de leidinggevende. Ze bedankt me voor de voorbereiding voor ons gesprek van morgen, maar vraagt of er een reden is dat ik niet aan haar, maar wel aan een collega, heb verteld dat ik eerder ben weggegaan. Ik typ terug dat het misschien slordig was, maar dat ik meen dat ik het wel zorgvuldig heb geregeld omdat mijn naaste collega volledig op de hoogte is. Het snelle antwoord is: ‘Maar zij is je leidinggevende niet.’ Kijk, dit soort zaken maken me ongerust, gespannen, onrustig en angstig. Ik ben verdikkeme vijftig jaar geworden en wil eenvoudige zaken gewoon zelf regelen. Nu voel ik me op mijn vingers gekeken, op mijn vingers getikt, of ik op eieren moet lopen, of ze me niet vertrouwt, of ik ergens misbruik van maak, niet serieus genomen, als een kind behandeld. Onze organisatie wil graag dat medewerkers zelforganiserend zijn; welnu, láát mij dan ook futiele dingen als dit zelf organiseren. Als ik alles moet overleggen met de leidinggevende, dan is dat voor mij een stap terug en dat is niet wat ik wil. Het gebeurde illustreert prima en prachtig wat ik heb geschreven. Maar goed. In de middag ben ik dan bij de mondhygiëniste voor een behandeling. Er zit een spin (hooiwagen) op mijn shirt; aanvankelijk proberen we die weg te spoelen in het spoelbakje, maar hij is te groot en dus breng ik hem in een bekertje naar buiten in laat hem daar los. Ach, gut. Wat een avonturen toch weer. Op de terugweg doe ik boodschappen bij een supermarkt en de Turkse winkel. Als ik thuis kom, blijkt dat ik toch nog wat vergeten ben. Snel naar de supermarkt op de hoek van de straat. Ik neem ook ijs mee. Terug in de keuken begin ik met eten maken. Het wordt eenvoudig, want buiten is het zeer warm. Ik kook spaghetti, warm de saus van gisteren op, bak shoarma en maak een fruitsalade van aardbeien, bramen en frambozen. Half acht zitten we aan tafel. Een ieder vertelt over de eerste werkdag na de vakantie. Het gewone leven begint weer. Na de afwas is het al bijna negen uur en dan ga ik hardlopen. Een nieuw schema voor de week: vierentwintig minuten onafgebroken lopen, vervolgens een minuutje wandelen en dan zijn de laatste vijf minuten werkelijk een makkie. Het gaat me goed. Die vierentwintig minuten vallen me erg mee. De Zoon loopt één rondje rondom het kanaal en ik uiteindelijk twee. Het is vermoeiend, maar omdat ik bijna tien minuten rustig uitloop, ben ik weer goed op adem als ik thuiskom. Alle kleren uit en nog een kwartiertje in de tuin zitten met een groot pak ijskoud water onder handbereik. Dan een snelle douche en zo lig ik om half elf in bed.
Muziek vandaag: Stupid Things That Mean The World (Special Edition) (Tim Bowness), Roxy & Elsewhere (Frank Zappa)

–

Zondag 2 augustus:
Pas om half tien ga ik uit bed. Koffie, klussen, kompjoeter. Eind van de ochtend loop ik mijn gebruikelijke rondje langs de plasticcontainer, Matenpoort en het kanaal. Terug is er koffie, de was, voorbereiding van de brunch en lezen in de tuin. Dan brunchen we daadwerkelijk en aansluitend maken en regelen we de kaart voor een zeker feestje op 19 september. De rest van de middag kan ik nog lezen in de tuin. Ik lees Boek (256 blz.) uit en begin in 1000 Years of annoying the French (Stephen Clarke). Pas na zes uur ga ik eten maken: grote vleestomaten gevuld met kip, ui, peper, courgette en parmesan, uit de oven, met daarnaast salade van krulsla, komkommer, bosui en paprika. Als nagerecht is er meloen, papaja en appel. Ook lekker. Ik begin met olie verhitten en currypoeder bakken, dan ui en kip erbij en vervolgens peper en courgette. Ondertussen hol ik vier grote vleestomaten uit (de inhoud vang ik op, verhit ik en pureer ik tot saus/soep) en die vul ik met de kipprut. Bij het raspen van de parmesan verspeel ik bijna de nagel en mijn duim; hierdoor besluit ik het menu aan te passen door de salade te skippen. De gevulde tomaten gaan in een ovenschaal, saus eromheen en de hele boel een half uur in de oven. Tot onze grote verrassing smaakt het geweldig! Na de maaltijd lees ik nog een uurtje in de tuin, maar iets voor negenen ga ik naar de keukentafel binnen. Kwart over tien is de vakantie voorbij.
Muziek vandaag: Dance Me This (Frank Zappa), Arrebol (Aline de Lima), Hey You! – The Best Of (Youssou N’Dour), Postrof (Dusminguet), Gathering The Thread – Fifty Years Of Stuff (Judy Dyble)

–

Zaterdag 1 augustus:
Opnieuw ben ik half negen op. Koffie, klussen, krant. Ook doe ik iets aan de webstek; zo is eindelijk het B-log van onze vakantie af. Halverwege de ochtend fiets ik naar de supermarkt en de Turkse winkel voor de laatste dingen. De Vrouw en ik drinken koffie en dan gaan De Zoon en ik hardlopen. Het is warm buiten, dus ik vind het zwaar. Maar ik red het goed, ook al kom ik flink afgepeigerd terug. Het zweet loopt me in straaltjes van mijn lijf. De voldoening, de voldoening. Ik neem een korte douche en ga nog even buiten zitten lezen. Dan maak ik brunch en die nuttigen we. Na het eten gaan De Zoon en De Vrouw naar de bioscoop voor een of andere rampenfilm (weet ik ook veel, in mijn ogen zijn veel films die zij leuk vinden complete rampen). Ik blijf even thuis, zet zowaar een bluray in 5.1 op en doe het een moment kalm aan. De 5.1 remix door Steven Wilson van Relayer (Yes) is wel de poep, zeg. Alles giert en scheurt en meandert om me heen. Prachtig. De was is intussen wél klaar. Om kwart voor zes wandel ik naar het centrum van onze woonplaats en drie kwartier later tref ik mijn gezin op een terras. Een half uurtje later verplaatsen we ons naar een Grieks restaurant, alwaar we ons te goed doen aan allerlei grillgerechten, waaronder veel lam. Ook de afsluitende baksels zijn zeer lekker. Tegen tien uur zijn we echt klaar en wandel ik naar huis. Daar lees en luister ik nog iets aan de keukentafel en dan is het half twaalf en bedtijd.
Muziek vandaag: The Deform Variations (Adam Holzman), Theme Of Secrets (Eddie Jobson), Volume One (Fission Trip), Relayer (5.1 surround mix by Steven Wilson – bluray) (Yes), Storm Corrosion (Storm Corrosion)

Hij voelde zich een beetje geil.

(more…)