Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 29 september:
Half zes op. Koffie. Kwart voor zeven ben ik aan het werk. Er ligt een grote klus en daarmee ga ik in alle rust aan de slag. Een concentratieklus waar ik zo’n beetje de gehele dag voor had vrijgehouden heb ik om half tien klaar. O. Dan heb ik alle tijd om nog wat andere opdrachten en taken uit te voeren. Koffie en nog meer koffie. De Vrouw is vanmorgen even de deur uit maar is na twaalf uur terug. We lunchen. Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum en werk dan nog even verder. Na drie uur is Aad er en we overleggen online met een organisatie die een voorstelling van Wirwar wil boeken. Het ziet ernaar uit dat we de theatervoorstelling Ik pas! nog een keer gaan spelen eind van het jaar of begin volgend jaar, dus dat is mooi. We praten nog wat na en om half vijf kan ik mijn werkzaamheden voor deze week afronden. Niet veel later maak ik avondeten. Eerst bloemkool en venkel blancheren. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, bleekselderij, komkommer en kerstomaat. De bloemkool en venkel leg ik in een braadslede samen met oesterzwam, rode ui en courgette. Dit gaat vijfentwintig minuten de oven in. Ik bak een runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Krant op het balkon. Ik bel Onze Vader. Het gaat heel goed met hem; hij heeft inmiddels een rollator en merkt dat hij weer beter loopt. We spreken af dat ik hem in de loop van komende week nogmaals bel om af te spreken wanneer ik volgend weekend bij ham aan kom. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: How Long This Time? Live 1970 (The Keith Tippett Group), het zevende plaatje (het vijfde concert) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa), het vierde en vijfde plaatje uit de set Broadsword And The Beast (Monster Edition) (Jethro Tull), het achtste plaatje (het zesde concert) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa), The Harmony Codex (Steven Wilson), How Long This Time? Live 1970 (The Keith Tippett Group), Real Gone (Tom Waits),

–

Donderdag 28 september:
De stressvolle dag op de werkplek blijkt minder stressvol dan verwacht. Vroeg in de ochtend heb ik al veel afgewerkt en voorbereid, zodat de rest van de dag rustiger gaat. Ik spreek de psycholoog en het gaat dusdanig goed, dat we de voorlopig laatste sessie houden over zeven weken. Tussen de middag wandel ik door bos. Dan nog een overleg met mijn leidinggevende en directeur om het traject af te ronden, maar helemaal klaar is het nog niet, want over een maand ga ik nog in gesprek met de bedrijfsmaatschappelijk werkende, eind november met de psycholoog en dan begin januari nog éénmaal met de leidinggevende en directeur, ervan uitgaand dat ik dan alles goed op de rit heb. Ik rond nog wat werkzaamheden af – toch weer veel meer weggewerkt dan gepland – en even na half vier is het klaar. Op de terugweg stap ik uit in het centrum van Arnhem en haal mijn bestellingen op in de plaatselijke platenwinkel. Kwart over vijf thuis. De Vrouw heeft een smakelijke ovenschotel van aardappel, bloemkool, sperzieboon, kerrie en kaas. Ernaast het restant salade van gisteren. We eten alles op. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Harmony Codex (Steven Wilson), het vijfde en zesde plaatje (het vierde concert) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa)

–

Woensdag 27 september:
Kwart over zes wakker en op. Koffie en allerlei. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Er zijn nieuwe spelers, die het afgelopen jaar in een instroomgroep hebben geoefend en geproefd. Vanaf nu zijn ze erbij op woensdag. Half een thuis. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan lunch. Afwasje en ander huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door park en doe nog een paar boodschappen. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook ui en aardappel. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, bleekselderij, komkommer en kerstomaat. Ook was ik andijvie. Als de aardappels gaar zijn, stamp ik daar de andijvie doorheen en roer ik er nog knoflookkruidenkaas op. Voor De Vrouw bak ik een steak bavette. We eten er goed van en alleen van de salade blijft iets over. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen, maar niet op het balkon.
Muziek vandaag: Passado En Claro (Anders Jormin), Blood Money (Tom Waits), het derde en vierde plaatje (het derde concert) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa), Every Step A Dance, Every Word A Song (Bill Bruford & Michiel Borstlap)

–

Dinsdag 26 september: met Kunst-Zinnig-Brein naar het Nursing Congres over NAH
Ook vanmorgen vroeg een uurtje aan het werk. Dan pak ik iets voor half acht een bus. Een dik uur later ben ik in een congrescentrum in Ede. Daar vindt het Nursing Congres over NAH plaats. Ik ben vroeg, organiseer een goede plek en al snel zijn Ank, Bob, Marianne en Ellert-Jan er ook. We richten de mini-expositie in, maken de opening van het congres mee en praten vervolgens uitgebreid bij. We zijn nog bij de bijdrage van ervaringsdeskundige Margôt Ros. In de pauzes is er – ondanks een minder grote groep bezoekers – veel belangstelling. Kwart over drie is het voor ons klaar. We ruimen alles weer op en de organisatie komt ons vertellen dat ze het echt zeer waardevol vindt dat Kunst-Zinnig-Brein aanwezig is op het congres. Ank en ik gaan de komende tijd nadenken en overleggen of we het blijven doen. Vijf uur thuis. De Vrouw is de deur uit. Even uitrusten. Dan maak ik avondeten. Eerst kook ik spaghetti. Dan bak ik oesterzwam, bosui, courgette en daar roer ik een klein restje groente van gisteren doorheen. Nog wat pesto erbij en kaas erover en klaar. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek. Verder lezen, maar niet op het balkon.
Muziek vandaag: The Drop (Brian Eno), Way Down Below Buffalo Hell (Jam Nation), de eerste twee plaatjes (de eerste twee concerten) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa)

–

Maandag 25 september:
Op de ‘normale’ tijd op. Eerst een uurtje aan het werk thuis, dan pak ik een bus even na half acht. Leuke aansluiting en kwart voor negen ben ik in een locatie van organisatie alwaar we een teamdag houden. Allemaal fijn. Eind van de middag verplaatsen we ons naar een andere locatie, eentje van Natuurmonumenten, en daar leidt een collega een wandeling over de hei en door het bos. Na afloop nog iets drinken met elkaar. Ik kan met een (andere) collega terug rijden naar Apeldoorn en om zes uur ben ik thuis. De Vrouw serveert bloemkool met aardappel en doperwt en ernaast een salade van ui, komkommer, tomaat en blauwe bes. We eten er fiks van. Afwasje. Krant op het balkon. Webstek. Lezen. (Niet meer op het balkon. Het is te donker en te fris.)
Muziek vandaag: Reflection (Brian Eno), Small Craft On A Milk Sea (Brian Eno with Jon Hopkins & Leo Abrahams), B.L.U.E. Nights – Live (Bruford Levin Upper Extremities), 16 (Einar Solberg)

–

Zondag 24 september:
Pas om kwart voor zeven wakker. Ik loop opnieuw een ronde hard, dit keer door park en langs kanaal. Ook deze ronde gaat soepel. Thuis nog terug in bed. Na negenen zijn we op. Koffie op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om twaalf uur voor lunch. Afwasje. Half twee ben ik in Gigant. Met de spelers van Wirwar bekijken we de drie demo-docu’s die afgelopen anderhalf jaar gemaakt zijn. De spelers hebben wat gasten uitgenodigd (vrienden, familie) en zaal De Walvis is leuk gevuld. Half vijf weer thuis. Even uitrusten en dan maak ik avondeten. Niet heel moeilijk: eerst aardappel in een braadslede voor vijfentwintig minuten in de oven; dan nog eens vijfentwintig minuten, maar nu met kastanjechampignon, courgette en rode ui erbij in. Tussendoor vul ik een restantje salade aan met bosui en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Lezen op het balkon. Webstek en wat vakantiefotowerk. Lezen op het balkon. Op tijd slapen.
Muziek vandaag: Alice (Tom Waits), Pasado En Clara (Anders Jormin)

–

Zaterdag 23 september:
Kwart over zes wakker en op. Mijn ronde hardlopen langs het kanaal gaat nog soepel ook. Begin van de ochtend loop ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie op het balkon. Dan opnieuw het centrum in voor super, markt en Syrische winkel. Kwart voor elf staat De Zoon met de auto voor de deur. We brengen allerlei spul naar de stort. Half een is hij opnieuw in huis voor lunch. Afwasje. Ik wandel met De Vrouw naar de meubelzaak niet ver van huis en we bestellen een nieuwe eettafel en vier stoelen. Thuis even rust. Lezen op het balkon. Iets na half zes is De Zoon er weer en we wandelen naar een Thais restaurant aan de nadere kant van het centrum. Daar treffen we schoonfamilie. We praten bij en eten. Half elf thuis.
Muziek vandaag het derde plaatje uit de set Broadsword And The Beast (Monster Edition), Look At You Now (The Flower Kings)

–

Vrijdag 22 september:
Ik wil ‘november’ intypen in plaats van ‘september’. Dat u het even weet. Redelijk geslapen, vanmorgen alles soepel en in alle vroegte ben ik op de werkplek. Tralala. Dat komt helemaal goed met de planning, mits er geen onverwachte en urgente zaken komen. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag meer fraais en om kwart voor vijf ben ik thuis. Ik maak avondeten. Een goede bietenrisotto met een salade van bosui, kerstomaat, rode druif en blauwe bes. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkn.
Muziek vandaag: het vijfde en zesde plaatje uit de box 200 Motels (50th Anniversary Edition) (Frank Zappa)

–

Donderdag 21 september:
En voorts weer. Komende werkdagen ligt er veel en ik maak me zorgen hoe ik het allemaal op korte termijn red, maar als ik vanmorgen op de werkplek aan de slag ga, merk ik dat ik in korte tijd al heel veel af krijg en dat maakt de planning voor de komende dagen weer rustiger. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag krijg ik ook veel voor elkaar en om kwart over vijf ben ik thuis. Ik maak het avondeten, dat wil zeggen: ik warm het restant rodelinzencouscous met de Marokkaanse groentestoof op en zet het restant salade ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de box 200 Motels (50th Anniversary Edition) (Frank Zappa)

–

Woensdag 20 september:
Kwart over zes op. Koffie. Rondje super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. We bespreken urgente komende zaken, zien de foto’s die Henk vorige week van de voorstelling heeft gemaakt en praten uitgebreid na. Twaalf uur ben ik weer thuis. Koffie met De Vrouw op het balkon. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. We lopen naar een meubelzaak wat verderop en kiezen nieuwe eetkamerstoelen en eetkamertafel. We kopen of bestellen nog niet, maar krijgen stalen mee naar huis om te kijken. Wordt zaterdagmiddag vervolgd. Op de terugweg eten we ijs en koop ik Het huwelijk van Jan en Sofie (Herman Brusselmans). Krant op het balkon. Dan maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, radijs, komkommer en blauwe bes. Dan bak ik kastanjechampignon, ui, courgette, paprika, bataat, snijbiet en tomaat. Erbij maak ik rodelinzencouscous. Voor De Vrouw bak ik blokjes kippendijfilet. We eten er goed van en toch blijft er voldoende over voor morgen. Afwas. Nog een krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: 16 (Einar Solberg), het tweede plaatje uit de set Broadsword And The Beast (Monster Edition) (Jethro Tull), de eerste twee plaatjes uit de box 200 Motels (50th Anniversary Edition) (Frank Zappa)

–

Dinsdag 19 september: drieëndertig jaar getrouwd
Redelijk goed geslapen en weer vroeg op de werkplek. Veel te doen en te overleggen vandaag. Tussen de middag wandel ik kort door bos. Eind van de middag een laat overleg en na afloop blijkt de bus niet te rijden. Het betekent dat ik om kwart over zes thuis ben. De Zoon en De Vrouw zijn net klaar met eten. Ik eet de hap (kikkererwtenpasta met tomaten-groentesaus) en die smaakt. De Vrouw heeft een chocoladecadeautje en we nemen er eentje als nagerecht. Afwasje. De Vrouw gaat de deur uit. Krant op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van de set Foxtrot At Fifty + Hackett Highlights: Live In Brighton (Steve Hackett), Look At You Now (The Flower Kings)

–

Maandag 18 september:
En ja, de wekker wekt me vóór vijf uur. Twee uur later ben ik op de werkplek. Ik lees me in en werk mail weg. Tussen de middag wandel ik door bos. Eind van de middag nog een overleg en om kwart voor vier vertrek ik weer. In het centrum van Arnhem bezoek ik kort de plaatselijke platenwinkel en haal ik mijn bestellingen op. Kwart over vijf ben ik thuis. Krant op het balkon. De Vrouw serveert een stoempje van aardappel, champignon en rode biet met ernaast een salade van ui, komkommer, tomaat en mandarijn. Smakelijk! We tafelen na. Afwasje. Lezen op het balkon. Het is vroeg donker. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de set Broadsword And The Beast (Monster Edition) (Jethro Tull), Passado En Claro (Anders Jormin), het eerste plaatje van de set Foxtrot At Fifty + Hackett Highlights: Live In Brighton (Steve Hackett)

–

Zondag 17 september: De verjaardag van Anja
Het regent stort als ik om zes uur opsta. Een uur later loop ik mijn ronde hard en regent het nog altijd stort. Niet erg. Lopen gaat uitstekend. Thuis nog terug in bed. Na negenen staan we op. Koffie op het balkon. Ik bereid me nog wat voor op De verjaardag van Anja van vanmiddag. Meer koffie op het balkon. De zoon is er om elf uur voor brunch. Afwasje en stofzuigen. Dan stap ik op de fiets en rijd naar Gigant. We hebben de zaal snel ingericht. Licht is problematischer, een kaartjesscanner ook, maar uiteindelijk komt het allemaal goed. Wat volgt is wederom een bijzondere, verrassende en geheel anders dan de andere voorstelling. Henk van ’t Veen leest zijn bizarre verhalen, Bernard Brogue speelt mooie folkliedjes en aan het eind komt theatergroep Buiten Alle Perken een paar scènes spelen. Tussendoor lezen we zelf verhalen en gedichten en Aad presteert het om een sprookje voor te lezen à la Sesamstraat. De zaal zit aardig vol en de reacties na afloop zijn weer heel goed. Alles is snel opgeruimd en we praten na in de foyer. Ik fiets naar huis, ruim de spullen op en ga dan terug naar Gigant. Met Ineke en De Vrouw gaat het naar een Afghaans restaurant. Daar doen we ons te goed aan een mooie maaltijd. Om tien uur zijn we weer thuis en ga ik slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Zaterdag 16 september:
Half zeven op. Koffie. Begin van de ochtend wandel ik naar de slager en super. Koffie op het balkon. Dan nog een keer het centrum in voor een bezoek aan de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en ander huishoudelijks. We wandelen het centrum in en bezoeken een soort braderie in een winkelstraat. IJs bij een favoriete winkel. Vier uur zijn we weer terug. Een uur later maak ik avondeten. Ik bak champignons en doe die bij de courgettesoep in de pan. Voor De Vrouw bak ik nog wat blokjes kippendijfilet. We eten nogmaals fiks van de soep. Er blijft nog een kleine portie over en die vries ik in. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: het vijfde en zesde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Zappa ’88: The Last U.S. Show (Frank Zappa), Mule Variations (Tom Waits)

Ik loop langs de toog.
‘Wat mag het zijn?’ vraagt barman Bert.
‘Effe niks,’ zeg ik. ‘Ik kom zo wel wat bij je halen.’
Iets verderop staat een tafel. Op de bank erachter ga ik zitten, met mijn rug leunend tegen de muur. Zo heb ik goed uitzicht op de rest het café. Tegenover mij staan een paar stoelen aan tafel en ginds is de toog. Het is leeg in café De natte krakeling.

Maar plots! Wat gebeurt daar nou? Je raadt het nooit. De deur van het café gaat open en er komt iemand binnen. Het moet niet gekker worden hier. Het personage komt naar mijn tafel toe gelopen.
‘Zal ik bij jou komen zitten?’ vraagt het meisje. Ze is lang en slank, draagt een wijde, legergroene en nonchalante broek met daarboven een strak zwart truitje. Haar lange haren heeft ze in een paardenstaart. Ze kijkt me glimlachend aan met een vriendelijke blik in haar ogen.
‘Dat mag,’ zeg ik. ‘Al heb je mijn toestemming niet nodig. We leven in een vrij land, dus je mag gaan en staan én zitten waar je wilt. Maar elders is toch nog genoeg plek?’
‘Wil je liever dat ik ergens anders ga zitten? Als je liever alleen bent. Of wacht je op iemand?’
‘Nee, dat allemaal niet. Ik ben over het algemeen wel graag alleen, maar doorgaans gaat men naar een café om anderen te ontmoeten en te spreken. Ik wacht niet op iemand in het bijzonder. En nee, ik heb liever niet dat je ergens anders gaat zitten.’
‘Mooi,’ zegt ze. Ze pakt een stoel en schuift aan.

‘Welkom,’ zeg ik. ‘Wil je iets drinken?’
‘Nee, dank je. Ik heb geen dorst.’
‘Dat kan, al is het niet gebruikelijk in een café. Zelf vraag ik altijd om water, uit de kraan. Kost vaak niets. Bij nader inzien zie ik het vreemde er niet van dat iemand niets drinkt in een café. Hoe vaak loopt een mens niet een klerenwinkel binnen om slechts te kijken en te passen en vervolgens met lege handen weer naar buiten te gaan?’
‘Precies.’ Ze knikt me vastberaden toe. ‘En er hangen hier geen bordjes met: consumptie verplicht.’
‘Mooie tattoo,’ zeg ik.
‘Ik heb helemaal geen tattoo.’
‘Inderdaad, nu je het zegt. Vandaar dat ik het zo mooi vind.’
‘Dank je.’ Ze bloost. Ik vraag me af waarom. ‘Maar als ik wel een tattoo had gehad en die zou bijvoorbeeld onder mijn truitje zitten, dan had je zeker gewild dat ik dat truitje omhoog zou doen om je mijn tattoo te laten zien?’
‘Wat een wantrouwen in de goede bedoelingen van een eerzame burger,’ zei ik.
Ze grinnikt.
‘Hoe heet je?’
‘Lieke.’
Ik denk: I like Lieke.
‘En jij?’
‘Bas.’
‘Dan is het in het Spaans: Bas y Lieke.’
‘Ja?’
‘Vat je ‘m?’
‘Valt er wat te vatten?’
‘Bas y Lieke. Basiliek.’
‘Ach zo.’
Ze lacht.
Ik lach met haar mee, ook al vat ik ‘m nog steeds niet.
‘Je vat ‘m nog steeds niet, hè?’
‘Is dat erg, Lieke?’
‘Nee. ’t Was ook wel een stomme associatie.’
‘Weet je,’ zeg ik, terwijl ik mijn hand leg op haar blote bovenarm die op tafel ligt, ‘dat geeft niet. Soms zeggen we stomme dingen. Ik doe de hele tijd niet anders.’
‘Ik heb nog niks stoms van jou gehoord.’
‘Maar je kent me dan ook nog niet zo lang.’
‘Da’s waar.’ Ze knikt weer. ‘Je kijkt trouwens alsof je dat jammer of raar vind. Had ik je moeten kennen? Je komt me wel bekend voor. Kom je hier vaker?’
‘Nee, dat niet.’
‘Wat dan wel? Je bent toch geen bekend persoon of zo, hè? Want ik lees geen kranten en zit ook niet op Feestboek.’
‘Ik heb ook geen Feestboek, maar ik lees wel kranten – hoewel, ook niet allemaal, eentje maar – en zo heel bekend ben ik nu ook weer niet.’
‘Waar zou ik je van moeten kennen?’ Lieke werd weer een beetje rood in haar gezicht.

‘Ken je hem niet?’ Het is Bert, de uitbater van dit café. ‘Kijk dan maar uit.’
‘Barman Bert,’ zeg ik. ‘Wij willen niets drinken, dank je.’
‘Maar nu wil ik wel weten,’ zegt Lieke tegen Bert, maar wijzend op mij, ‘waar ik hem van zou moeten kennen.’
‘Schrijver,’ zegt Bert kortaf. Hij loopt door.
Lieke kijkt me aan. ‘Och ja, nu hij het zegt… nu valt het kwartje. Je bent die schrijver.’
‘Goed geraden!’
‘Sorry.’ Ze bloost weer en wendt haar blik naar het tafelblad.
Ik leg mijn wijsvinger onder haar kinnetje en duw haar gezicht weer omhoog, zodat ik haar kan aankijken. ‘Waarom moet jij je verontschuldigen voor iemand die je niet goed kent? Nergens voor nodig.’
Ze lacht. Gelukkig. Dan veegt ze met een hand haar lange donkerblonde haren uit haar gezicht. ‘Waarom moet ik uitkijken voor jou?’
‘Ik ben die schrijver, weet je.’
‘Dat snap ik niet.’
‘Mag ik vragen hoe oud je bent?’
‘Ja hoor, dat mag.’
Nog voor dat ze verder antwoord kan geven, zeg ik: ‘Fijn. Dan ga ik je vragen hoe oud je bent. Daar komt-ie, hoor. Hoe oud ben jij?’
‘Haha,’ lacht ze. ‘Jij bent een rare.’
‘Dat is geen antwoord,’ zeg ik.
‘Twintig.’
‘Twintig,’ herhaal ik. ‘Oei. Maar het geeft niet.’
“Oei? Val ik je tegen? Je kijkt bedenkelijk.’
‘Nee, tegenvallen is het niet. Ik noem je in mijn hoofd en verhaal steeds meisje, maar met twintig ben je een vrouw.’
‘Een jonge vrouw, mag dat ook?’ lacht ze.
‘Van mij wel. Maar ik ben een oude man en voor mij is iedere vrouw onder de vijfenveertig een meisje.’

Och, opeens is ze even afgeleid. Het meisje pakt haar telefoon en kijkt ernaar. Ze glimlacht en begint op het apparaatje te tikken. Iets maakt haar blij. Een berichtje van iemand, een foto, een filmpje? Ik zie haar stralende gezicht en haar lach en ik word een beetje weemoedig.
Ze kijkt op. ‘Hé, wat is er?’ vraagt ze. ‘Ben je oké?’
‘Ja, het gaat,’ zeg ik.
‘Wat was er dan?’
‘Ach, ik ben een oude man en ik word soms wat melancholiek of nostalgisch.’
‘Hoe komt dat nu dan?’
Ik wil haar geen schuldgevoel aanpraten of opdringen. Het komt ook niet door haar maar dat komt het wel.

Ik kende Dorien van de kerk. We hadden samen Communie gedaan en soms zagen we elkaar op het kerkplein. Ze praatte veel en ik durfde niets te zeggen en ze had een wat bleek en spichtig sproetensnoetje en een bos grove krullen. Met haar witte tanden en de stralende lach stond ze voor me te praten over van alles. Ze zei het nog niet, maar ik wist dat ze me leuk vond en ik vond haar nog veel leuker.
Maar ik zat in tweestrijd. Irene, mijn nicht uit Canada logeerde bij ons. Ze was lang en slank en had heel lange steil donkerblonde haren tot op haar kont en oneindig lange benen en ze droeg hotpants. Mama fluisterde tegen me dat ze ‘ordinair’ was, maar ik vond haar heel mooi. Twee problemen: ik sprak geen woord Engels en zij was achttien en ik elf jaar jonger. Een paar weken geleden ontmoette ik Irene weer en ook nu wist ik nauwelijks wat te zeggen ondanks dat ik nu wél Engels spreek. Ze is nog altijd een mooie vrouw, al zal ze nu bijna zeventig zijn.
Ik denk terug aan een recent filmpje dat ik onlangs online zag, beelden van Garth Hudson, de oude pianist van de band The Band. In het filmpje zit hij achter de piano, voorover gebogen, kalend maar met grijze halflange haren in zijn nek. Zijn bewegingen lijken onvast, maar hij speelt een jazzy en bluesy geïmproviseerd stuk als vanouds zo soepel en het is fantastisch en ik kijk naar de hoogbejaarde man en ik denk aan Dorien en Irene en het ontroert me en ik word verschrikkelijk emotioneel.

Plots schrik ik op. De stoel tegenover mij is leeg. Ik voel beweging naast mij. Ik kijk naar rechts van me. Daar zit het meisje dat Lieke heet. Ze is naast mij op de bank gekropen.
‘Och,’ zegt ze zacht. Ze legt haar rechterhand op mijn linkerwang. ‘Je huilt.’ Voorzichtig veegt ze de traan weg.
Ik zeg: ‘Ik ben gewoon een oude, sentimentele zeikerd.’ Met mijn jochiesverliefdheid.
Ze lacht zo mooi en slaat haar beide armen om mij heen en legt haar hoofd tegen mijn schouder.
Ik wroet met mijn neus in haar haren en druk er een kus in. Lang mag het niet duren. Ik duw haar een beetje van mij af, kijk haar aan, pak haar handen en zeg: ‘Ik moet gaan.’
‘Oh, jammer. Is het al zo laat?’
‘Nee, laat is het niet,’ zeg ik. ‘Maar het is hoog tijd.’

–
Apeldoorn, augustus 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

bazbo 0921: Emerson Lake & Palmer – Emerson Lake & Palmer
Deze vreemde verzamelaar vind ik op een rommelmarkt, op zaterdag 9 september 2023 aan de oever van de Elbe in Dresden. Temidden van alle stalletjes en kleedjes vol zutzooi staat één ferme kraam met grammofoonplaten. Ik blader wat door de bakken en mijn oog valt op deze elpee, die ik niet ken. Als ik dan op de achterzijde de nummers bekijk, moet ik onbedaarlijk lachen. De verkoper komt erbij staan en kijkt me vragend aan. Ik zeg hem dat ik deze elpee nog nooit heb gezien. Hij legt uit dat de plaat in 1980 is uitgebracht op een bekend Oost-Duitsch label, waarop destijds veel grammofoonplaten verschenen, want voor die Wende was het allemaal ingewikkeld, hè. Ik vertel hem maar niet dat de tracklisting nogal bizar is. De eerste plaatkant is dezelfde als op de elpee Love Beach, waarschijnlijk de allerslechtste plaat van Emerson Lake & Palmer (samen met In The Hot Seat). Het zal zijn omdat die elpee in 1980 net uit was, dat er spul van op staat. Op de tweede plaatkant vinden we Fanfare For The Common Man (van Works Volume 1 uit 1977) en dan Maple Leaf Rag (het Keith Emerson solostukje van Works Volume 2 ook uit 1977) en L.A. Nights (het solostuk van Carl Palmer, een Amerikaans klinkend instrumentaal rockstuck met gitaar van Joe Walsh, ook van Works Volume 1). De afsluiter is The Barbarian dat dan weer afkomstig is van de debuutplaat Emerson Lake & Palmer uit 1970. Kortom: ik moet dit hebben. Als ik de acht euro wil afrekenen, komt De Vrouw met iets anders aanzetten (dat een cadeautje voor een nichtje moet gaan worden) en de aardige verkoper wijst op mijn ELP-elpee en zegt: ‘Die kannst du kostenlos haben.’ Wauw. Thuisgekomen ontdek ik dat het geen heel bijzondere uitgave is. Er zwerven er honderden te koop over het internet. Maar daar gaat het mij niet om. Ik draai hem één keer en daarna verdwijnt hij in de kast. Waarschijnlijk voorgoed. Maar ik heb er een verhaal bij.

Lotgenoten,

Nog een klein stukje volhouden. Om de dag loop ik ’s morgens vroeg een ronde hard. Ook op deze zondagmorgen. Ik ben om kwart over vijf wakker geworden, heb mijn sportkleding aangetrokken en vervolgens een koolhydraatrijk ontbijt tot mij genomen. Mijn route gaat door park en langs kanaal, dik drie kwartier lang. Bijna ben ik thuis. Hoe laat zou het zijn? Ik schat net half zeven. Het is alweer even licht.
Ik loop midden op straat. Het asfalt veert fijn onder mijn stappen; bovendien rijdt er nog helemaal geen verkeer. Als er wél iets aan komt, dan merk ik dat vroeg genoeg op om op het trottoir te springen. Heerlijk, zo doodstil als het op straat is, zo ’s morgens vroeg. Hoewel.
Ginds is een oversteekplaats. Althans, mijn weg kruist de route die veel mensen nemen als ze vanuit het centrum naar de zuidkant van de staat gaan.

Ik hoor ze van een afstandje. Twee jongemannen lopen naast elkaar. Ik zie ze wat duwen en trekken. Ze schreeuwen. Eentje doet een stap opzij en buigt. Is het van pijn of van de lach? Dan komt hij weer overeind en springt hij naar de ander met geheven arm. Meer geroep heen en weer. Is het gewelddadig of gewoon lol onder elkaar? De twee grijpen elkaar beet en sleuren elkaar verder de straat in.

Dan verschijnt een ander iemand. Kijk nou, die heeft moeite overeind te blijven. De man zwalkt, doet een pas opzij, wankelt en houdt zich vast aan een paal, waarop het bord ‘voetgangersgebied’ is bevestigd. Terwijl ik naderbij kom, hoor ik hem murmelen. De man ziet mij en ik kijk in een bleek gezicht met volle wangen en samengeknepen ogen. De blik is leeg, het hoofd wiebelt naar voren en naar achteren. Ik ben bijna voorbij.

Een fiets. Nee, twee. Op de een rijdt een meisje. Op de ander een jongen. Hij heeft iemand achterop. Ook een meisje. Wapperende haren. Ze dragen alle drie hetzelfde T-shirt. Ik herken het logo van het café waar ik nooit kom.
‘Tot donderdag!’ roept het fietsende meisje.
‘Nee, dan werk ik niet,’ antwoordt het meisje achterop bij de jongen. ‘Vakantie!’
‘O ja. Nou, tot over drie weken dan!’
Het fietsende meisje slaat af, zwaait en passeert mij. De jongen rijdt verder met het meisje achterop en verdwijnt uit het zicht. De avond en nacht werken zit erop.

Heel veel tijd om al deze taferelen gade te slaan heb ik niet. Ik ben ze inmiddels voorbij en ren het allerlaatste stukje verder.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, augustus 2023

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 15 september:
Iets voor half zeven op. Het is koud als ik mijn ronde ga hardlopen. Ik kies een wat langere route en zowaar, die lukt zonder pauzes. Begin van de ochtend doe ik wat voorbereidingen voor De verjaardag van Anja. Krant op het balkon. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Ik bel Ank. We praten bij over onze vakanties en we maken afspraken voor het bezoek van Kunst-Zinnig-Brein aan het Nursing Congres in Ede over anderhalve week. Inmiddels is er bezoek: Zwager en De Neef. Meer koffie. Erna is er lunch. Afwasje. De Vrouw gaat even de deur uit. Ik bewerk en selecteer de laatste foto’s en daarmee is de eerste ronde gedaan. Dan wandel ik een klein rondje buiten het centrum. Eind van de middag maak ik avondeten. Ui bakken, aardappel erbij en een joekelcourgette. Bouillon erop en twintig minuten laten pruttelen. Grof pureren, gebakken champignons erdoorheen. Ondertussen heb ik blokjes kipfilet voor De Vrouw gebakken. Nog wat stukjes paprika en een mengsel van ei en parmesan door de soep en klaar. Ik serveer het met wat notenbrood. We eten er fiks van. Afwasje. Wat lezen op het balkon. Onze buren zijn er om vakantieverhalen te horen en bij te praten.
Muziek vandaag: het vierde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), The Apple Fields (Sven Hammond Soul), City Of Love (Ashkhabad)

–

Donderdag 14 september:
Zeven uur wakker en op. Koffie. Webstek. Foto’s. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Krant van gisteren. We wandelen naar een markt enkele straten verderop voor fruit, groente en brood. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan lunch en afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. De Vrouw gaat de deur uit. Webstek en foto’s. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik leg aardappels in een braadslede in de oven. Ondertussen blancheer ik broccoli en maak ik een salade van bosui, radijs, komkommer en kerstomaat. Dan leg ik champignon en uiteindelijk ook de broccoli naast de aardappel in de braadslede in de oven. Ten slotte bak ik een steak bavette voor De Vrouw. We eten er zeer goed van. Natafelen. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: de eerste drie plaatjes uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Live @ The Zwarte Ruiter (Sven Hammond Soul), The Marmelade Sessions (Sven Hammond Soul), Bruford Levin Upper Extremities (Bill Bruford, Tony Levin with Chris Botti, David Torn), Troika (D’Virgilio, Morse & Jennings)

–

Woensdag 15 september: Theater Wirwar speelt Ik pas! in Orpheus
Ik ben om zes uur wakker. Buiten regent het plens. Als ik heb ontbeten en naar buiten gaat om mijn ronde hard te lopen, is het droog. Die ronde hardlopen gaat door park en langs kanaal en gaat me wonderbaarlijk goed en soepel af, zeker gezien dat ik meer dan twee weken heb overgeslagen. Thuis nog terug in bed. Negen uur zijn we op. Koffie en kranten met De Vrouw op het balkon. Meer koffie en kranten met De Vrouw op het balkon. Half twaalf lunch. Afwasje. Ik wandel naar theater Orpheus en ontmoet daar Aad en Peter-Jan. We bereiden alles voor de voorstelling van vanavond voor en lopen de hele voorstelling samen met de mensen van de techniek (licht en geluid) door. De spelers zijn er om vier uur in de kleine zaal; met hen nemen we alle belangrijke dingen door en oefenen we nog wat scènes. Zes uur is er eten en dan maken we ons echt klaar voor de voorstelling. Henk arriveert om kwart voor zeven en gaat foto’s maken. De inleiding door een neuroloog start om half acht en dan is het zover. Ik heb dit keer een mooie plek met goed uitzicht op het podium (beter dan vorig jaar in Gigant). De voorstelling zelf loopt mooi en soepel. De spelers zitten er mooi in en ondanks dat er af en toe iets mis gaat, is het indrukwekkend wat ze neer zetten. Na afloop leid ik het gesprek met de zaal. Dit keer wat minder vragen, maar de reacties zijn slechts positief en de spelersgroep krijgt een lange staande ovatie. Dat is mooi. Met Aad en Peter-Jan (en aanhang) drink ik iets. Dan ruimen we het podium op en nemen we afscheid. Ik loop terug naar huis, daar even napraten en om twaalf uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: geen

–
Dinsdag 12 september:
Kwart voor acht wakker en op. Koffie. Ik wandel naar de super en slager. Koffie met De Vrouw op het balkon. We ruimen nog wat spullen weg en ik maak een eerste selectie van alle vakantiefoto’s. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Dan eenvoudige lunch. Afwasje. Ik handel wat mail af en zoek een en ander uit over Wirwar morgen. Erna wandel ik een klein rondje langs het kanaal en haal medicatie op voor De Vrouw. Kranten op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst bak ik blokjes kippendijfilet en ondertussen monteer ik een salade van rode ui, komkommer, kerstomaat, paprika en blauwe bes. Dan bak ik champignon, ui en snijbietstelen; daar gaat risottorijst en bouillon bij en dit pruttelt twintig minuten. Ten slotte roer ik het blad van de snijbiet erdoorheen en laat dit garen en slinken. De Zoon is er even na zes uur en we eten alles op. Afwas. Kranten op het balkon tot het te donker is. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno). Book Of Romance And Dust (Exit North), Double Cream (DeWolff & Dawn Brothers), Other Doors (Soft Machine)

–

Maandag 11 september:
Ik heb die wekker om kwart voor zeven niet nodig. Op. Koffie. Dan loop ik naar de super om lege flessen in te leveren. Op de terugweg kom ik langs de Backstube en koop broodjes. We pakken de laatste spullen in de koffers, maken wat schoon in de Ferienwohnung, ontbijten op ons terras en drinken de laatste koffie. Tien uur lopen we naar het station. Daar zijn we ruim op tijd en we wachten in de stationshal. Onze trein in de richting van Stuttgart vertrekt op tijd om tien voor half twaalf. Vier uren duurt onze rit. In Hannover hebben we vijf kwartier om onze aansluiting te halen, dus eten we iets (Vietnamese gele kipcurry en een Falafelteller mit Hummus und Salat). De trein is vijf minuten vertraagd en als we op onze plek zitten, merken we dat niet alleen de airco het niet doet, maar de trein lang moet wachten. Na een kwartier komt het bericht dat er technische problemen zijn en de trein niet verder gaat. Oei. Het betekent dat we die van twee uur later moeten nemen en de kans dat die stampvol zit, is heel groot. We eten ijs en wachten in de schaduw (het is nog altijd eenendertig graden). De trein van 18.40 zit inderdaad erg vol, maar het lukt om snel erin te stappen en zowaar, we hebben een zitplaats. Dan is er nog een uur vertraging rond Rheine en kwart voor elf, dik drie uur later dan gepland, zijn we op het station in Apeldoorn. Het heeft geregend, maar het is nog zeer warm en benauwd. Elf uur zijn we thuis en een half uurtje later zijn de koffers uitgepakt en drinken we op het balkon in een koel windje iets.

–

Zondag 10 september: Dresden – Schloss Pillnitz
Half acht op. Koffie. Ook vanmorgen doen we het rustig, want ook vandaag wordt het zeer warm. We ontbijten eenvoudig op ons terras en pakken dan alvast het grootste deel van de koffers in. Begin van de middag nemen we de bus en de tram naar de Altstadt. Aan de oever van de Elbe kopen we kaartjes voor een bootreis en dan gaan we op een terras in de schaduw zitten. Twee uur vertrekt het schip en het voert ons langs enkele plaatsen die we al hebben gezien (de Elbschlösser, Loschwitz), maar ook nieuwe. Mooie streek. We stappen uit in Pillnitz en daar hebben we anderhalf uur om het Schloss en het park te bekijken. We wandelen langs de oranjerie, bezoeken de grote kas en zien de tuinen. Onze boot terug vertrekt na zes uur, heeft dan de stroom mee en is om zeven uur terug aan de kade in Dresden. We hebben een supersnelle tram-busverbinding en zijn om half acht in de Gasterij van de brouwerij op de hoek van de straat. We eten runderrollade met rode kool en aardappelknödel en Gemüserösti met groenten en salade. Iets na negen uur zijn we terug in de Ferienwohnung.

–

Zaterdag 9 september: Dresden – Altstadt
Acht uur op. Koffie, dan broodjes kopen bij de Backstube en ontbijt op ons terras. Ook vandaag doen we het rustig aan, want het wordt weer zeer warm. Eenendertig graden. Begin van de middag pakken we de bus en de tram. Aan de Elbeufer is een grote vlooienmarkt. Het is er afzichtelijk heet, maar in de weinige schaduw is het te doen. Na een uurtje rondkijken wandelen we langs de Elbe naar de Altstadt. Op een terras aan de Brühlische Terrasse drinken we iets en eten we Kuchen. Dan is het al eind van de middag en we lopen de Altstadt in. Op de Neumarkt is een traditionele markt gaande en die zien we kort. Vervolgens de Altstadtmarkt-Galerie in voor een paar boodschappen. Uiteindelijk belanden we op het terras van een Ierse pub, alwaar we ons tegoed doen aan een veggieburger en Fish&chips. Negen uur hebben we de bus terug.

–

Vrijdag 8 september: Dresden
Half acht op. Koffie. Ik wandel naar de Backstube iets verderop en koop broodjes. Ontbijt op ons terrasje in de tuin van de Ferienwohnung. Eind van de ochtend nemen we de bus en via de Prager Strasse en de Neustadt gaan we naar de Elbschlösser. Het Lingnerschloss is gesloten, maar we krijgen wel mooi uitzicht over de Elbe en de stad. Schloss Eckberg ligt er vlak naast. Het is een hotel en restaurant en daar pauzeren we voor koffie en Kuchen. We stappen weer op de bus en een halte verder stappen we weer uit. We lopen bergafwaarts naar het centrum van voorstadje Loschwitz. Midden in het ‘centrum’ is de opgang naar de Seilbahn. We nemen de tandradbaan weer omhoog en daar hebben we niet al te lang om uit te kijken over het dorp en verder. Vervolgens gaan we met de tandradbaan weer naar beneden. Daar wandelen we over de grote brug Blaues Wunder de Elbe over en komen zo in Blasewitz. We kijken rond aan de oever van de Elbe en drinken iets in de Schillergarten. Het is er poepiedruk, maar aardig personeel vindt begin van de avond voor ons een tafel, waar we groenteknödel en varkensfilet eten. We stappen weer op de bus en rijden naar de Neustadt voor ijs. Half tien zijn we terug in de Ferienwohnung.

–

Donderdag 7 september: Dresden
We zijn laat op. Koffie en eenvoudig ontbijt. Ook vandaag weer een warme dag. Eerst doen we boodschappen bij de nabijgelegen super. Koffie op ons terras. Eind van de morgen nemen we de bus en we stappen weer uit bij het Pirmäischplatz. Dit keer wandelen we langs de Altmarkt, de Kreuzkirche en het Rathaus. Vervolgens lopen we naar de Grosse Garten. Het is zeer warm. We vinden de Botanische Garten en dwalen daar geruime tijd rond. We posten een brief op de Stephansplatz en nemen een tram over de Elbe naar de Aussere Neustadt. We zijn nog net op tijd om Pfunds Molkerei, de mooiste melkwinkel van Duitschland te bezoeken. In de Rothenburgerstrasse drinken we thee en dan gaan we naar het Kunsthof. Daar is een mooi restaurant waar we pompoenrisotto met gorgonzola en salade eten. Thee toe. Het is al donker als we net buiten de Kunsthof ijs kopen. We nemen een tram en de bus terug en zijn net voor half tien weer in de Ferienwohnung.

–

Woensdag 6 september: Dresden
Acht uur op. Vanmorgen doen we het rustig aan. De komende week is de weersverwachting uitstekend: strak blauwe lucht en dertig graden. We gaan in alle rust de stad bekijken. Bij de bushalte kopen we een Familiefahrticket voor de hele dag en daarna pakken we een bus naar het Pirmäischplatz. Die stopt vlakbij de Neumarkt in de Altstadt. Bij de Tourist Information halen we een Strassenplan. Dan bezoeken we de Frauenkirche en lopen we over de Brühlische Terrasse langs de Elbe. Daar koffie met Kuchen. Vervolgens langs het Residenzschloss en de kirche naar de Zwinger, die nogal in de verbouwing zit. Halverwege de middag nemen we een tram vanaf het Theaterplatz naar het Albertplatz in de Aussere Neustadt. We wandelen door de Alaunstrasse, zien allerlei winkeltjes en tentjes en drinken thee op het straatterras van de Wohnzimmer. Dan door de Kunsthalle naar de Rothenburgerstrasse. Inmiddels is het tijd voor eten en we vinden Raskolnikoff aan de Böhmischestrasse. Daar eten we kotelett en pelmeni (gevuld met linzen) en aubergine en broccoli. Het is al bijna donker als we op het Albertplatz een tram pakken naar de oever van de Elbe. Daar stappen we uit. IJs. Vervolgens wandelen we over de oude Augustinusbrücke naar de Altstadt. Daar hebben we een tram op het Theaterplatz naar de Pragerstrasse, alwaar we overstappen op de bus naar de Schweizerstrasse. Na half tien zijn we terug in de Ferienwohnung.

–

Dinsdag 5 september: van Regensburg naar Dresden
Weer om zeven uur wakker en op. De koffers zijn weer snel ingepakt. Na het ontbijt verlaten we het prima hotel en pakken we de bus op het Bismarckplatz naar het station. Op dat station doen we wat inkopen en onze trein vertrekt om kwart over elf. In Nürnberg stappen we over en daar blijkt onze volgende trein nogal vertraging te hebben opgelopen. In Erfurt missen we onze aansluiting en moeten we dik een uur wachten. We lopen het stationsplein op en drinken iets op een terras. Het is warm. Pas om kwart voor vier gaat een sneltrein naar het oosten: het voordeel is dat we niet meer hoeven over te stappen en om half zes zijn we in Dresden. We bellen de dame van onze Ferienwohnung dat we over een uur ter plaatse zijn. Dat geeft ons gelegenheid om nog wat boodschappen te doen. We vinden de Leubnitzstrasse met enige moeite, maar zijn op tijd. Ons appartementje is gesitueerd onder in een groot huis. Nadat we ons iets hebben ingericht, lopen we naar een dichtbijgelegen supermarkt voor de laatste boodschappen (we waren water vergeten) en dan gaan we door naar een Gaststätte bij een Brauerei. Daar eten we spareribs en Gemüserösti. Tegen half tien zijn we terug. We pakken koffers en rusten uit en gaan slapen. Hittegolf verwacht vanaf morgen…

–

Maandag 4 september: Regensburg
Zeven uur op. Anderhalf uur later zitten we aan het ontbijt. Vandaag is het een zeer aangename en zonnige dag. We maken er een rustige wandeldag van. Eerst via de Jakobstor door het park en vervolgens struinen we door veel verschillende straatjes van de Altstadt. We doen boodschappen bij biomarkt en drogisterij. Koffie op het Domplatz. Ook bezoeken we de Dom en later lopen we langs de Donauufer. Een saladelunch ergens en uiteindelijk zien we de Jakobskirche. Eind van de middag rusten we in de hotelkamer en begin van de avond lopen we naar een Koerdisch restaurant aan de Donau. Daar eten we uitstekend: kipspiezen en met feta gevulde deegrolletjes en spinazie en bulgur en gebakken aubergine en courgette en tzatziki. Zeer smakelijk. Thee toe. We wandelen nog een klein rondje door de smalle straatjes en door het donker, kopen ijs en zitten bij de fonteinen op het Bismarckplatz. Dan de honderd meter terug naar het hotel.

–

Zondag 3 september: Regensburg
Half acht op. Anderhalf uur later zitten we aan het ontbijt. Ook hier niet onaangenaam, wel iets uitgebreider. Vandaag doen we het rustig aan en rond elf uur wandelen we de Altstadt in naar de abdij. We bezoeken de basiliek, maar helaas is de rest gesloten. We lopen om de abdij en het abdijpark heen en komen dan weer in de Altstadt . Koffie met Kuchen op een terras. Dan richting de Donau en aan de overkant wandelen we een rondje. We drinken iets aan de Altstadthof, steken de brug weer over en bezoeken het werelderfgoedcentrum. Vervolgens kunnen we weer slenteren door de smalle straatjes van de Altstadt. IJs bij een Italiaan. Het is half vijf en we gaan even terug naar het hotel om wat uit te rusten. Begin van de avond lopen we de Altstadt weer in en vinden we een alleraardigst Beierisch eethuis Dicker Mann, dat is gevestigd in een pand uit de veertiende eeuw. Daar eten we varkensmedaillons en groenteknödel en drinken we thee. Het is half negen geweest als we langs de Donau terug lopen. In het hotel nog even lezen en dan slapen.

–

Zaterdag 2 september: van Koblenz naar Regensburg
Zeven uur op. We pakken al een boel van de koffers in. Na het ontbijt is het nog weinig werk en iets na tienen lopen we naar de overkant van het plein het station in. De trein vertrekt kwart voor elf. Het eerste deel van de rit is heel mooi: de trein slingert langs de Rhein en er is goed zicht op de heuvels, dorpen en kastelen. De Vrouw heeft perfecte plaatsen gereserveerd aan de goede kant van het treinstel; helaas rijdt de trein in omgekeerde wagonvolgorde. Je zult het altijd zien. Er is oponthoud rond Frankfurt waardoor er nogal wat vertraging ontstaat. De reis is niet onaangenaam en dus is het ook helemaal niet erg dat we vijf kwartier later aankomen in Regensburg. Daar zoeken we even uit hoe we naar de Altstadt komen en tijdens de korte busrit kijken we al onze ogen uit. We stappen uit op het Bismarckplatz en van daar is het honderd meter lopen naar ons hotel. Uitstekende kamer. Iets na zes uur wandelen we door de smalle straatjes van de Altstadt. We kijken bij de oude Steinbrücke en zoeken daarna een plek om te eten. Op het Domplatz zit de beroemde Wirtshaus im Heuport en daar vinden we een tafel vrij. We moeten wel lang wachten op onze bestelling en pas rond negen uur eten we schnitzel en salade. Daarna zijn we moe en lopen we terug naar het hotel.

–

Vrijdag 1 september: Koblenz
Zeven uur weer op. Buiten regent het plens. Na het ontbijt lopen we naar een biosuper even verderop. Het is gelukkig weer droog. We brengen de paar boodschappen naar het hotel en wandelen dan de kortste weg naar de Rhein. Van daar willen we de Rheinpromenade af, maar halverwege is een opbreking en moeten we een flink eind om. Gezien de verwachte regenachtige dag is het plan om met een boot de Rhein op te gaan en een aardige reis langs burchten vertrekt om twee uur. Dan hebben we nu nog bijna drie uur op te vullen. Eerst maar eens koffie met Torte op een terras langs de Rhein. Vervolgens lopen we door wat miezerregen naar de Altstadt voor lunch. Als die op is, moeten we bijna haasten om op tijd bij het schip te zijn. De tocht voert zuidwaarts langs allerlei Burgen en Schlossen. Onderweg regent het af en toe wat, maar we zitten droog onder een luifel. Dik twee uur duurt de tocht en er is veel te zien. Na afloop wandelen we de Altstadt weer in en op een terras drinken we iets. Erna is er binnen nog plaats om iets te eten en dat doen we (gyros en groenten). Thee toe. Op de terugweg komen we langs een Gelateria en daar eten we het echte nagerecht. Op tijd zijn we terug in de hotelkamer. Daar lezen we nog wat voordat we gaan slapen.

–

Donderdag 31 augustus: Koblenz
Zeven uur op. Het hotelontbijt is niet heel uitgebreid maar oké. We wandelen naar het centrum en kopen een regenjas voor De Vrouw. Dan langs het Schloss naar de Rhein. Via de Rheinpromenade naar de Eisenbahn en daarmee naar de overzijde van diezelfde Rhein. We brengen een uitgebreid bezoek aan het fort Ehrenbreitstein. Het is echt heel groot en er zijn meerdere exposities; we brengen er uren door. Er is dan ook veel te zien, van de geschiedenis van het fort tot archeologische vondsten uit de streek, van hedendaagse thema’s tot lokale cultuur. Na koffie met Kuchen gaan we weer terug. We lopen langs de Musel en gaan dan de Altstadt in om te slenteren door de smalle straatjes en winkeltjes te bekijken. Tussendoor pauze op een terras. Uiteindelijk belanden we in een Indiaas restaurant waar we pakora en curry’s met spinazie, paneer en kip eten. Thee toe. Op de terugweg naar het hotel nog even een super in en om half tien rusten we uit.

–

Woensdag 30 augustus: van Apeldoorn naar Koblenz
De wekker gaat voor vijf uur. Koffie, wat ontbijten, rest van de koffer inpakken, afwas en afval. We hebben de bus van iets over half acht. De rit verloopt voorspoedig en we zijn op tijd in Arnhem om de bus van half negen te pakken. Die bus rijdt in plaats van een trein. Tweeënhalf uur (!) later staan we in Oberhausen op het station. We nemen een trein naar Düsseldorf Hbf en daar weer een Regionalbahn naar het zuiden. Na Bonn wordt het landschap interessant: de trein slingert langs de oever van de Rhein. Met een kwartier vertraging zijn we om twee uur in Koblenz. We eten een broodje in een Backstube bij het station. Het hotel ligt aan het Stationsplatz, dus daar zijn we zo. We hebben een heel ruime kamer op de vijfde verdieping. Na een kwartiertje zijn we ingericht en wandelen we richting het Stadtmitte. Bij de Tourist Information scoren we plattegrondjes van de stad. Dan langs het Schloss naar de Rhein. We slenteren de Rheinpromenade af, maar onderweg gaat het wat regenen. Onder een parasol op het terras van een Weinstube drinken we wat en als de regen aanhoudt, besluiten we binnen te gaan eten. Varkenshaas en spinazieknödel met vierkazensaus. Thee toe. Om acht uur is het droog. We wandelen nog iets verder langs de Rhein, maar die Deutsche Eck is helaas onbereikbaar, want afgezet in verband met een muziek- en dancefestival komende dagen. Dan maar via de Altstadt terug. Onderweg eten we ijs en om half tien zijn we terug in de hotelkamer.
Muziek vandaag: The Turning Year (Roger Eno)

–

Dinsdag 29 augustus:
Half zes op en nog geen uur later loop ik een ronde hard. Aanvankelijk wat moeizaam, maar niet veel later toch soepel door park en langs kanaal. Begin van de ochtend fiets ik naar de super voor een paar laatste dingen. Koffie met De Vrouw op het balkon. Vervolgens doe ik wat huishoudelijks; zo reinig ik bijvoorbeeld de koelkast. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Niet veel later lunch. Afwasje. Ik pak koffers in en dat is rap klaar. Dan wandel ik een klein rondje om het centrum en door het park. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet moeilijk. Ik warm de soep van zondag op en bak kastanjechampignons. De Zoon is er om half zes. We eten alles op. Er is toe: Nectarine, perzik en pruim met een restant ijs. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon. Dan ruim ik nog wat spullen van de galerij op en ga ik slapen.
Muziek vandaag: …Famous Last Words… (Supertramp), Brother Where You Bound (Supertramp), Plus From Us (allerlei), Amazônia (Jean-Michel Jarre)

–

Maandag 28 augustus:
Vakantie dus. Toch wakker en op om zes uur. Allerlei. Koffie met De Vrouw op het balkon. Ik doe wat huishoudelijks; zo ontdooi ik bijvoorbeeld de vriezer. De Vrouw gaat even de deur uit. Ik haal onze grote koffer te voorschijn en test of het handvat inderdaad niet meer werkt, zoals een jaar geleden op vakantie bleek. Inderdaad, het handvat werkt niet meer, zoals een jaar geleden op vakantie bleek. Meer koffie op het balkon. We lunchen. Afwasje. We wandelen het centrum in en in een Turkse zaak kopen we een nieuwe koffer, die thuis net íéts groter blijkt dan de vorige. De Vrouw gaat even de deur uit. Ik doe van alles, waaronder avondeten maken. Eerst kook ik cobraboon in bouillon en ondertussen monteer ik een salade van bosui, radijs, komkommer en tomaat. Dan bak ik kastanjechampignon, bosui, courgette en risottorijst. Daar giet ik het kookvocht van de cobraboon overheen en dat pruttelt vijfentwintig minuten. Ondertussen vries ik de helft van de geblancheerde cobraboon in en als De Vrouw weer terug is, bak ik voor haar lamsfilet. We eten alles op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon. De vakantie zet in.
Muziek vandaag: If Summer Had Its Ghosts (Bill Bruford with Ralph Towner and Eddie Gomez), Crime Of The Century (Supertramp), Crisis? What Crisis? (Supertramp), Even In The Quietest Moments… (Supertramp), Breakfast In America (Supertramp), de twee cd’s uit de set Live In Paris ’79 (Supertramp)

–

Zondag 27 augustus:
Ik ben pas na half zeven wakker. Eerst maar eens een ronde hardlopen. Omdat het regent, kies ik een route die niet door park maar over verharde weg loopt. Het gaat nog aardig ook en op eenderde van de route is het weer droog. Thuis nog terug in bed. We zijn op om negen uur. Koffie met De Vrouw op het balkon in de zon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon in de zon. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Dan wandel ik een rondje door de zon en langs het kanaal. Vier uur is het weer tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en aan het eind ervan moet ik vertellen dat ik er de komende vier zondagen niet bij ben. Vervolgens maak ik avondeten. Het wordt een soep van prei, gevuld met paprika en bosui en voor De Vrouw met gebakken kipreepjes. Kroepoek, geroosterd brood en gebakken uitjes ernaast. We eten er fiks van, maar er blijft voldoende over voor dinsdagavond. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Double Cream (DeWolff & Dawn Brothers), het derde plaatje uit Zappa – Original Motion Picture Soundtrack (Frank Zappa en anderen), The Black Rider (Tom Waits)

–

Zaterdag 26 augustus:
Kwart voor zes wakker en op. Koffie en allerlei. Begin van de ochtend loop ik naar de slager en super. Koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. Dan wandel ik het centrum in voor een bezoek aan een andere super, de markt en de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw op het balkon in de zon. Ik maak bananenbrood. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en ander huishoudelijks. Dan wandel ik een rondje langs kanaal en door park en regen. Krant op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak kastanjechampignon, ui, knoflook, prei en courgette en fabriceer daar een Oosterse saus bij. Ernaast prepareer ik noedels en voor De Vrouw bak ik lamsfilet. Het restant van de salade van gisteren is er ook en we eten alles op. Afwas. Lezen op het balkon. Webstek. Meer lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Supertramp (Supertramp), Indelibly Stamped (Supertramp), de eerste twee plaatjes van Zappa – Original Motion Picture Soundtrack (Frank Zappa en anderen)

–

Vrijdag 25 augustus:
Kwart voor zes op. Ik ga een ronde hardlopen door park en langs kanaal. Lopen gaat wat moeizaam; het is warm en benauwd buiten. Thuis nog terug in bed. Negen uur staan we op. Koffie. Lezen op het balkon. Het regent plens. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Dan lopen we naar een eetgelegenheid en daar laten we ons bedienen van een vakantielunch. Krant op het balkon. Even een laptob open voor een klusje voor Wirwar: een online ontmoeting met twee dames die de theatergroep mogelijk willen boeken voor een voorstelling. Half vijf is het écht vakantie. Ik maak avondeten. Aardappel en ui koken en stampen, een krop eikenbladsla erdoor. Een salade van bosui, radijs, komkommer en tomaat. Een vispakketje voor De Vrouw uit de oven. We eten – op de salade na – alles op. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Trísan (Trísan), Other Doors (Soft Machine), het vijfde en zesde plaatje (het derde concert) uit de doos Halloween ’81 (Frank Zappa)

–

Donderdag 24 augustus:
Slapen gaat heel redelijk. Op de werkplek lukt alles zó voorspoedig, dat alles wat ik voor vandaag gepland had, halverwege de ochtend al af is. Tussen de middag wandel ik door bos. In die middag een evaluatie van mijn traject van het afgelopen jaar met bedrijfsmaatschappelijk werkende en toenmalige leidinggevende. Samenvatting: goed bezig, bijna klaar en nu gaan zorgen dat het zo blijft. O. Kwart over drie sluit ik alles af en om vijf uur ben ik thuis. Vakantie. Bijpraten met De Vrouw en krant op het balkon. Dan maak ik avondeten. Eerst maak ik een salade van bosui, radijs, komkommer, braam en noot. Dan leg ik aardappel in een braadslede en dat gaat vijfentwintig minuten de oven in. Vervolgens leg ik er kastanjechampignon, courgette, paprika en kerstomaat bij en dat gaat nog eens vijfentwintig minuten de oven in. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Go Between (The New Percussion Group Of Amsterdam featuring Bill Bruford), Double Cream (DeWolff & Dawn Brothers)

–

Woensdag 23 augustus:
Pas om zes uur wakker en op. Ik loop een ronde hard langs de oude vertrouwde route en die gaat nog supersoepel ook. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. De Vrouw is vandaag de deur uit. Koffie op het balkon. Dan op tijd naar de repetitie van Wirwar, voor mij de laatste vóór de voorstelling op 13 september. Half een thuis. Koffie en lunch. Afwasje en ander huishoudelijks. Ik doe allerlei voor Wirwar en De verjaardag van Anja. Krant op het balkon. Dan avondeten maken. Pasta koken, kastanjechampignons, bosui en restje bindsla bakken, pesto en pasta erdoorheen en klaar. Afwasje. Half zeven de deur uit naar Peter-Jan voor een bijeenkomst/repetitie. Daar spreken we gevijven over de situatie en we spreken af dat we eind oktober de draad weer wekelijks oppakken. Mooi. Even vakantie nog, dus. Tegen tien uur thuis. Heel kort bijpraten met De Vrouw en dan slapen.
Muziek vandaag: de twee plaatjes uit Ziggy Stardust And The Spiders From Mars – The Motion Picture (David Bowie), The Early Years Vol. 2 (Tom Waits), The Lockdown Sessions (Roger Waters), Fire Fortellinger (Lars Fredrik Frøislie)

–

Dinsdag 22 augustus:
Wederom redelijk geslapen, zeer op tijd op de werkplek en daar van alles. Zowaar: tussen de middag heb ik gelegenheid om te wandelen door veld en bos. Half zes thuis. De Zoon is er een half uur later ook. Afwas. Half acht ben ik in het café van Gigant voor een overleg over De verjaardag van Anja. We maken het programma voor 17 september definitief en hebben zomaar ook het programma voor 26 november grotendeels klaar. Helaas is Aad er vanavond niet, maar toch een goede bijeenkomst. Half tien thuis. Even zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 21 augustus:
Redelijk geslapen. Zeer op tijd op de werkplek. Daar van alles. Geen gelegenheid om tussen de middag te wandelen. Half zes thuis. De Vrouw serveert een schotel van kastanjechampignon, witte bonen en tomaat met ernaast een salade. Zeer smakelijk. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Lezen op het balkon. Vermoeid.
Muziek vandaag: Master Strokes 1978-1985 (Bill Bruford), Les Tambourinaires De Burundi (The Drummers Of Burundi)

–

Zondag 20 augustus:
Half zeven wakker en op. Een uur later weer terug in bed. Koffie en krant op het balkon. Meer koffie met De Vrouw op het balkon. Nog meer koffie met De Vrouw op het balkon. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Erna lopen De Vrouw en ik naar een ijssalon iets verderop in het centrum. Net op tijd thuis voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (The Claypool Lennon Delirium). Ik maak avondeten. Niet ingewikkeld: eerst aardappel in een braadslede in de oven. Na vijfentwintig minuten kastanjechampignon en paprika erbij, ook vijfentwintig minuten. Er is nog een restant salade van gisterenavond. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Lezen op het balkon.
Muziek vandaag: Live In Scheveningen 1972 (Supersister), Sea Airs (Rick Wakeman), Bone Machine (Tom Waits), het derde en vierde plaatje (het tweede concert) uit de doos Halloween ’81 (Frank Zappa)

–

Zaterdag 19 augustus:
Half zes op. Ik loop een ronde hard door park en kanaal. Dat gaat niet onaardig na twee keer overslaan. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw op het balkon. Buiten is het warm en benauwd. Ik loop nog een keer het centrum in en bezoek super, markt en Syrische winkel. Meer koffie op het balkon. De Zoon is er om twaalf uur voor lunch. Afwasje en ander huishoudelijks. Dan fiets ik naar Onze Vader. Het gaat goed met hem. We vertellen allebei over allerlei. Half vijf ben ik weer thuis. Ineke komt vanavond eten. We serveren bietencarpaccio met geitenkaas en honingmosterddressing, Turkse (runder)stoof en yoghurt met druivensiroop en geroosterde hazelnoten. Daar doen we lang over. Ondertussen praten we bij en is het gezellig. Tussendoor heb ik al veel opgeruimd en om tien uur is er nauwelijks nog werk. Een half uur later naar bed.
Muziek vandaag: geen