Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 18 maart:
Van harte, Willem. Mijn ronde hardlopen gaat redelijk soepel. Het koude vriesweer zal meehelpen. Iets na zeven uur ben ik aan het werk. Het is een kalme dag vandaag, heel veel ligt er niet, maar ik verveel me ook niet. Negen uur koffie met De Vrouw. Die gaat even de deur uit. Contact met de leidinggevende. Die is de afgelopen weken helemaal uit de lucht geweest wegens ziekte; het ziet ernaar uit dat ze volgende week weer wat oppakt. Eind van de ochtend meer koffie met De Vrouw. Zij is bij de huisarts geweest en die adviseert om te laten testen. De Vrouw heeft de testafspraak morgenochtend vroeg. Als de uitslag positief is, vallen alle plannen voor dit weekend in het water. We wachten het af. En lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje om het centrum en onderweg werp ik een wenskaart bij Willem in de brievenbus. Nog even verder werken. Half vijf is het klaar. Krant. Ik maak avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, tomaat en aardbei. Dan kook ik zoete aardappelen en ui. Ondertussen rooster ik amandelen. De bataten stamp ik tot een puree. Ik roer er pepervlokken, citroensap, veldsla, feta en geroosterde amandelen. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. De stoemp smaakt uitzonderlijk goed en gaat helemaal op. Afwas en afval. Ik bel Onze Vader. Het gaat goed en z’n gangetje. Mooi. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het vijfde en zesde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Budapest Concert (Keith Jarrett), An Hour Before It’s Dark (Marillion), Swordfishtrombones (Tom Waits), The Yellow Shark (Frank Zappa), A Live Record (Camel), Troika (D’Virgilio, Morse & Jennings)

–

Donderdag 17 maart:
Rustige dag op de werkplek. Kalm kan ik veel werkzaamheden doen en achterstallige boel opruimen. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. En zon. Nog wel friskes. In de middag weer van alles en om half zes thuis. De Vrouw serveert spaghetti met groenten en kaas, plus het restant van de salade van gisteren. We eten alles op. Afwas. Webstek. Mail. Pijn in mijn vingers.
Muziek vandaag: Troika (D’Virgilio, Morse & Jennings), Pulsing Signals (Gong)

–

Woensdag 16 maart:
Weer fiks fris vanmorgen. Half zeven loop ik mijn ronde hard. Het gaat weer beter dan de vorige keer, maar ik moet nog wel een korte wandelpauze houden. Erna wandel ik naar de super. Nu schijnt de zon, maar het blijft kil. Koffie met De Vrouw. Half tien loop ik naar Gigant voor de repetitie van Wirwar. Daar is ook Anne, de man die een project rondom onderzoek naar een documentaire (‘leer ons een documentaire maken’) gaat leiden. We laten hem wat scènes zien en ondertussen is het gewoon een repetitie. Veel loopt al erg soepel. Na afloop overleggen we met de ondersteuner van Gigant over de zakelijke kant. Als het klaar is, kijken Aad en ik naar het licht in theaterzaal De Walvis. We gaan ons zondagmiddag helemaal zelf voorzien, dus dan is een beetje kennis van de techniek wel handig. Het gaat lukken. Net na een uur ben ik thuis. Koffie en lunch met De Vrouw. Afwasje. We wandelen naar het gemeentehuis en brengen onze stem uit voor de gemeenteraadsverkiezingen. Natuurlijk stem ik voor natuur, groen, milieu, duurzaamheid. Erna stap ik op de fiets en rijd ik naar twee winkels even buiten het centrum. Thuis wat online werk voor Wirwar. Na vijf uur begin ik aan het avondeten. Het wordt de schitterende salade an bloemkool, paprika, rode ui en kerstomaat met linzen, rozijnen en mango en een dressing van geelwortel, gember, knoflook en tahin uit de oven. Niet veel werk, maar wel wat puzzelen om alles op het juiste moment toe te voegen. Tussendoor maak ik ook nog een salade ernaast van bosui, veldsla, appel en aardbei en voor De Vrouw maak ik een pakketje kabeljauwfilet uit de oven. We eten niet alles op, van de grote salade blijft er nog een portie voor morgen over. Afwas. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Op Afbetaling (Theo Nijland), Ritual (Nytt Land), By Royal Decree (The Flower Kings), Fatou (Fatoumata Diawara)

–

Dinsdag 15 maart:
Volle ochtend op de werkplek. (Hevige maar korte angstaanval in de bus.) Overleg, overleg, uitwerken, acties uitvoeren. Ook nog even telefonisch contact met Ank over Kunst-Zinnig-Brein. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag verder met uitwerken en acties uitvoeren. Veel te doen. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er iets voor half zeven en De Vrouw serveert een ovenschotel van ei met groente, plus een mooie salade van ui, komkommer, tomaat en limabonen. Afwas. Webstek.
Muziek vandaag: het zesde plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus), Rain Dances (Camel), The Blue Elephant (Matt Berry)

–

Maandag 14 maart:
Nogal lastig gaat mijn ronde hardlopen, maar dat is niet vreemd na een keer of drie overslaan. Gelukkig is het zacht buiten. Iets na zeven uur ben ik aan het werk en al snel heb ik alle achterstalligheden ingehaald. Halverwege de ochtend allerlei overleg. Dan koffie en lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een klein rondje buiten het centrum en ga dan nog verder werken. Half vijf is het klaar. Krant. Dan maak ik avondeten. Er is een restant stoemp van gisterenavond. Dat vul ik aan met doperwten en ik doe het in een ovenschaal om op te warmen. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en tomaat. Ook bak ik oesterzwammen met rode ui in kerrie. De ovenschotel bestrooi ik met een boel geraspte kaas en gaat nog tien minuten de oven in. In die tijd bak ik ten slotte een runderschnitzel voor De Vrouw. Dit keer eten we alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), het derde, vierde en vijfde plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recording s 1970-1975 (Nucleus), One From The Heart (Tom Waits & Crystal Gayle), Pulsing Signals (Gong)

–

Zondag 13 maart:
Kwart over zeven wakker en op. Koffie. Krant verder. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. Foto’s bewerken. Meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje door de zon langs het kanaal en om het centrum. Vier uur is er weer de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie. Holdsworth! Daarna maak ik avondeten. Eerst kook ik aardappel, knolselderij en zoete bataat. Ondertussen vul ik het kleine restant van de salade van gisteren aan met bosui, koolrabi en komkommer. Ik bak oesterzwammen en roer daar een restje tomatenpuree doorheen. De gekookte groente giet ik af en kookvocht roer ik door de paddenstoelen. Ik hak een fikse zak postelein groef en die stamp ik door de aardappelen tot een mooie grove stoemp. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. Alles smaakt uitstekend en we eten het meeste op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Another Pond (Not Drowning, Waving), The Waking Hour (Dalis Car), de eerste twee plaatjes uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus & Ian Carr), O Primeiro Canto (Dulce Pointes)

–

Zaterdag 12 maart: van Den Haag naar Apeldoorn
We zijn om half acht wakker en anderhalf uur later zitten we aan het ontbijt. Nog weer een uur later pakken we de koffer in en melden we ons af bij de hotelreceptie. We hebben een trein van iets voor elf, moeten een tweetal keren overstappen en zijn om een uur weer thuis. Koffer uitpakken, wasmachine aan. Ik fiets een rondje, haal het groentepakket op, bezoek de super, de schoenmaker (veter geknapt vanmiddag) en de slager. De rest van de middag lees ik de kranten van de afgelopen dagen. Aan het eind van de middag maak ik avondeten. Op het menu de groene kool met tomatensaus uit de oven, ovenfrites en een salade van bosui, koolrabi, komkommer en blauwe bes. Voor De Vrouw is er een runderschnitzel. We eten zo goed als alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Ahead Of Their Time (Frank Zappa), Moonmadness (Camel)

–

Vrijdag 11 maart: Den Haag – Vredespaleis en Noordeinde
Al om half acht ben ik op. We nuttigen weer uitgebreid ontbijt en zo. Even na tien uur lopen we het centrum weer in en we pakken een tram in de richting van de zee. Bij het Vredespaleis echter stappen we uit. Daar kijken we kort hoe het gebouw erbij staat. Vervolgens wandelen we rustig naar Noordeinde. Onderweg drinken we koffie op het Anna Palownaplein. Niet ver daarvandaan ligt Noordeinde. We slenteren langs de winkels, de galerieën en het paleis en door de paleistuin. We zijgen neer op een terras aan de Grote Markt en lunchen. Doet u mij de falafel. Aansluitend kuieren we verder door smalle straatjes. Schallplattenladen! Voor het grijpen ligt de in mijn collectie ontbrekende The Waking Hour (Dalis Car), die nu niet langer ontbreekt in mijn collectie. Niet veel later drinken we thee op het Hofplein en eind van de middag gaan we weer even terug naar het hotel om wat uit te rusten en te drinken. Kwart voor zeven dan weer het centrum in. We hebben gereserveerd in een Libanees restaurant. Het is er propvol en nogal rumoerig, maar het is een geweldige zaak met enthousiaste medewerkers en zeer goed eten. We laten ons verrassen door de vele mezze en pasteitjes en door een okraschotel en griesmeelgebak. Tien uur lopen we terug naar het hotel.

–

Donderdag 10 maart: Den Haag – Mauritshuis en Eschermuseum
Pas om acht uur ben ik wakker en op. Een uur later zitten we aan het ontbijt. Als we het hotel verlaten, merken we bij de receptie op dat de renovatie of verbouwing van de badkamer van onze hotelkamer nog niet klaar en dat vanmorgen vroeg werklui plots in de kamer stonden. Och sorry, dat was natuurlijk niet de bedoeling en we mogen verhuizen naar een andere kamer. Dat willen we wel, maar dat doen we niet nu. We wandelen het centrum in. Via een kleine omweg (Turfmarkt) en koffie op een terras aan het Hofplein gaan we naar het Mauritshuis. Daar hebben we om twaalf uur een afspraak om naar binnen te mogen. We bekijken eerst de klassieke collectie. Die is interessant; er hangen klassieke werken: Rembrandt, Holbein, Rubens, Vermeer. Natuurlijk zien we De anatomische les en Het meisje met de parel. Verplichte kost. Aansluitend is er een tijdelijke expositie over bloemstillevens; die vinden we niet heel boeiend. We nuttigen lunch in de zon op een terras op het Hofplein en lopen dan naar de Lange Voorhout. Daar staat het Koningin Emmapaleis waarin het Eschermuseum is gevestigd. Boeiende collectie bestaande uit alle bekende en veel onbekende werken. Hier zijn we wel een paar uurtjes mee zoet. Eind van de middag lopen we terug naar hotel. We krijgen ter compensatie een suite op een andere verdieping waar de werklui niet bezig zijn. We rusten even uit; De Vrouw is niet helemaal fit. Half zeven lopen we het centrum weer in en we vinden een klein en ietwat onooglijk, maar bijzonder goed Indiaas restaurant. Daar eten we samosa en groentecurry. Half tien gaan we terug naar het hotel. Daar drinken we nog iets in het hotelcafé en dan gaan we slapen.

–

Woensdag 9 maart: van Apeldoorn naar Den Haag
Half zeven wakker en op. Koffie. Ik loop naar de super en koop brood. Thuis koffie. Dan naar Wirwar voor de repetitie. Thuis koffie en lunch. Afwasje. We hebben een beeldbelafspraak met de financiële adviseur en we doen de belastingaangifte voor 2021. Dan sluiten we alles af en lopen we met een gevulde koffer naar het station. Daar nemen we een trein naar Den Haag. Om vier uur verlaten we het hotel. We lopen door het centrum, via het Binnenhof naar de Grote Markt om het standbeeld van Haagse Harry te zien. Prioriteiten. We drinken iets in een stadscafé aan de Grote Markt en lopen dan door smalle winkelstraatjes. We komen bij de Hofvijver uit en gaan dan via de Lange Voorhout naar de Dennestraat. Hier bevinden zich allerlei restaurants en we kiezen voor een eetcafé annex bistro. Mag ik de geroosterde pompoen met pistache en dan de gevulde groene kool met linzen en bospaddestoelen? Allemensen, die is nog lekker ook. We nemen thee toe. Door het duister wandelen we via het Malieveld terug naar het hotel. In het hotelcafé drinken we nog iets en op tijd gaan we slapen.
Muziek vandaag: Visions (Rick Wakeman)

–

Dinsdag 8 maart:
En weer op tijd op de werkplek om daar te plannen, regelen en overleggen. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag nog meer plannen, regelen en overleggen en om half zes ben ik thuis. De Zoon is er al. Krant. De Vrouw serveert spaghetti met verse groenten, het restant koolraap van gisteren en twee restanten salade van gisteren en eergisteren. We eten alles op. Afwas en afval. Dan pak ik een koffer al deels in. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: By Royal Decree (The Flower Kings), Here Come The Warm Jets (Brian Eno)

–

Maandag 7 maart:
Gelijk als ik op de werkplek ben, is er al veel te doen. Dat is mooi. Geregel, overleg, uitzoekerij. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en zon. En in de middag verder met geregel, overleg en uitzoekerij. Half zes thuis. De Vrouw serveert koolraap met kaas en een schotel van ui, paddenstoel en paprika, met witlof-appel-rozijnensalade ernaast. We eten er goed van. Afwasje. Ik zoek wat papieren voor de belastingaangifte bijeen. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Allow Yourself (Nosound), Pulsing Signals (Gong), Another Green World (Brian Eno)

–

Zondag 6 maart: De verjaardag van De Vrouw
Wederom zeer koud als ik vanmorgen vroeg (kwart voor zeven) mijn ronde hardloop. Het lukt, maar de wind staat heel anders en dat maakt het moeizaam. Thuis weer terug in bed. Koffie met De Vrouw. Van harte gefeliciteerd. We bereiden een en ander voor voor bezoek. Meer koffie met De Vrouw. Eind van de ochtend is er bezoek (Zwager, Schoonzus, Neven, Marja, Robert) en halverwege de middag zijn we even alleen. Ik hang was op en werk aan de webstek van Kunst-Zinnig-Brein. Eind van de middag komt De Zoon binnen. Die blijft eten. De Vrouw heeft plaattaart met rode ui en brie gemaakt; ik zet daar een salade van rucola, veldsla, koolrabi, bosui, komkommer en walnoot naast. Toe is er ijs. Afwas. Webstek. Lezen. Muziek vandaag: Afterthoughts (Nosound), Teide 2390 (Nosound), Scintilla (Nosound), An Hour Before It’s Dark (Marillion), Dume, het achtste plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young)

–

Zaterdag 5 maart:
Iets na half zeven wakker en op. Koffie. Dan wandel ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Koffie met De Vrouw. We wandelen het centrum in, kopen brood en spullen voor het kleine feestje van morgen, ook op de markt. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Dan wandel ik nog langs het kanaal en bezoek een super voor de allerlaatste dingen. Thuis krant. De Zoon is er weer om kwart voor zes en we lopen gedrieën naar een restaurant. Daar trakteert De Zoon op een etentje ter gelegenheid van de verjaardag van De Vrouw (morgen). We eten voortreffelijk Half negen zijn we weer thuis. Webstek.
Muziek vandaag: Rage (Ryuichi Sakamoto), A Sense Of Loss (Nosound), The Northern Religion Of Things (Nosound), At The Pier (cd single) (Nosound), The Old Homestead, het zevende plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Music Inspired By The Snow Goose (Camel)

Lotgenoten,

Er denderde weer eens een storm over het land. De storm had een naam, maar die ben ik vergeten. Ik kan niet alles bijhouden. Ben het overigens met Kamagurka eens dat we mooi weer ook een naam moeten geven. Ondertussen is het trouwens vaker takkeweer dan aangenaam, maar dat geheel terzijde. Laten we voor het gemak de storm even Frits noemen. Dat praat gemakkelijker. Frits denderde over het land.

Nu woon ik in het centrum van ons zo majestueuze Apeldoorn, in een appartementencomplex op twee hoog, bijna op de hoek van een straat die bekendstaat als ‘het tochtgat van Apeldoorn’. Bij de minste wind waai je er al weg. Als ik van twee hoog uit het raam kijk, zie ik menig fietser van de fiets, bromfietser van de bromfiets, motorrijder van de motor en bejaarde van achter de rollator gewaaid worden. Ook leuk was die keer dat de postbode vergeten had om zijn grote fietstassen dicht te doen. De brieven en kaarten woeien zo uit zijn tas en werden door de wind omhoog geblazen tot bijna boven de vier verdiepingen van ons appartementencomplex en de van het gebouw tegenover ons. Door onze straat stroomt ook de stadsbeek door een betonnen soort bak en het was een vrolijk gezicht alle poststukken door die beek te zien kabbelen.

Maar goed, die storm dus. Frits ging een lekker potje tekeer. Die vrijdagavond zag ik op Twitter (jaja) een vermakelijk filmpje van ons mooie Oranjepark, op een steenworp afstand van mijn woning vandaan. (Hoewel, je moet dan echt wel érg ver kunnen gooien of het moet met van die kleine keitjes zijn, dan red je het misschien.) In het filmpje rijdt een jonge vent op de fiets over een pad door het park en plots hoor je een stem: ‘Doorfietsen!’ Van links komt er dan een werkelijk enorme boom het beeld in vallen, die vlak achter de fiets op het pad terechtkomt. De fietser verdwijnt in de kleine takken. Dat zal schrikken zijn geweest, voor die jongeman. De maandag erop stond er een groot interview met hem in de lokale sufferd, waarin hij vertelde dat hij – op een kleine snede in zijn hoofd na – met de schrik was vrijgekomen. Ik ben dan wel benieuwd hoe hij moet hebben gekeken toen hij zijn bekeuring onder ogen kreeg, want in het Oranjepark mag je helemaal niet fietsen.

Die nacht van vrijdag op zaterdag hield Frits huis in het land. Mijn eigen woning kwam er goed vanaf: geen schade. Toen ik zaterdagmorgen opstond en uit het raam keek hoe verwoest of mijn omgeving was, viel me in eerste instantie niet zo veel op. Of wacht, moest je daar kijken. Bij ons schuin tegenover, op de hoek van de straat, staat een groot en hoog kantoorgebouw. Om dit bijzonder lelijke prutwerk van architectuur nog enigszins toonbaar te maken, is het voorzien van een artistiek bedoelde luifel boven de centrale ingang. Die luifel is vervaardigd van meerdere glazen platen en al meerdere keren zijn een of meerdere van die platen spontaan losgekomen (zonder dat er sprake was van enige wind) en op de daaronder gelegen stoeptegels aan splinters gesodemieterd. In dat geval was het trottoir onder de luifel afgezet met rood-witte hekken, teneinde de voorbijgangers te wijzen op het gevaar en te behoeden voor glassplinters in de voeten.
Welnu, ik wierp de blik uit het raam en zag aan de overzijde van de straat het voetpad onder de luifel van het kantoorpand afgezet met rood-witte hekken. Ik verwachtte dus dat er iets aan de hand zou zijn met die luifel. Maar dat was vreemd: alle glazen platen zaten nog netjes op z’n plek. Dan was er meer aan de hand. Ik keek verder naar boven en ja hoor: ruim vier verdiepingen boven de luifel hingen dakplaten te bungelen. Het zag eruit dat ze ieder moment naar beneden konden vallen, zo boven op de glazen luifel. Lekker dan. Fijn dat de hekken er stonden, want als je net onder de luifel zou lopen op het moment dat zo’n plaat erbovenop terecht komt, nou dan zijn de rapen gaar.

Nu is het op zaterdag een drukte van belang bij ons in de straat. De grote warenmarkt is tijdelijk verplaatst en bevindt zich zo ongeveer hier voor de deur. De doorgaande weg is afgezet en slechts voetgangers hebben toegang.
Wacht. Wat gebeurt daar nou aan de overkant? Moet je zien: die rood-witte hekken staan niet strak tegen de pui van het kantoorgebouw; er is nog veertig of vijftig centimeter ruimte tussen. En wat doet die mevrouw daar met haar zware boodschappentassen? Precies: ze wurmt zich tussen het hek en de pui en loopt onder de luifel door. Kijk uit, mens! O zie, ze is niet de enige. Die gast met die fiets aan de hand doet exact hetzelfde! Aan de andere kant van de luifel staat het hek trouwens wél redelijk strak tegen de pui aan, dus daar kan die fiets helemaal niet voorbij.
Een slecht voorbeeld doet goed volgen, zeg. De een na de ander neemt nu de korte weg onder de glazen luifel door en ver boven hun hoofd beginnen de dakplaten steeds vervaarlijker te bewegen.

Ik durf niet meer te kijken. Straks gaat het fout. Straks raakt er echt zo’n dakplaat los en dan valt die naar beneden bovenop de glazen luifel en dan … En daar wil ik geen getuige van zijn. Ik heb kippenvel over mijn hele lijf. Of moet ik de ramen open doen en gillen: ‘Kijk uit, randkameel! Levensgevaarlijk wat je doet! Maak dat je wegkomt daar, voordat er een dakplaat op je hersenloze kop sodemietert! Die hekken staan daar niet voor niets! Denk jij soms dat je slim bezig bent door je eigen onderzoek te doen en niet achter de schaapjes aan te lopen? Jij laat je niet weerhouden door een hek en je laat je niet vertellen wat je moet doen? Jij denkt zelf na? Als er al tribunalen komen, dan is het om domme debielen zoals jij te berechten!’ Moet ik dat doen?

O, gelukkig! Er is beweging op de bovenste verdieping. Er gaat een groot kantoorraam uit de sponning. Ik zie een paar mannen in geel fluorescerende hesjes van binnenuit een touw om de bungelende dakplaat binden. En daar! Boven op het dak staan ook meerdere mannen. Zij trekken nu langzaam, heel langzaam, de dakplaat naar zich toe. Ademloos kijk ik toe. Daarna hijsen de mannen op het dak ook de andere wiebelende dakplaten naar boven.
Beneden op straat loopt nog jan-en-alleman onder de luifel door, zich van geen gevaar bewust. Ik zucht van opluchting. Dat gevaar is geweken.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, februari 2022

Lees ‘m hier op FOK!.

–

Vrijdag 4 maart:
Allemensen, wat gaat die ronde hardlopen soepel, vanmorgen. Hij is voorbij voor ik er erg in heb. Zeven uur ben ik aan het werk. In alle rust werk ik allerlei zaken weg. Tussendoor koffie met De Vrouw. Tussendoor nog meer koffie met De Vrouw. We lunchen. Afwasje. Nog iets verder werken. Om kwart voor drie stop ik; ik wandel naar Gigant in het centrum en daar ontmoet ik Willem en Aad. Reinier kan er helaas niet bij zijn, maar liever een bom in een Rus dan een Reinier op mijn terras. Het terras is gesloten, dus gedrieën lopen we naar een andere gelegenheid. Daar vergaderen we preventief voor De verjaardag van Anja. We maken de laatste concrete afspraken en praten natuurlijk goed bij. Half zes gaan we weer uit elkander. Thuis maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan bak ik ui, paprika, courgette, knoflook en peper. Daar roer ik tomatenpuree doorheen, chilipoeder, cayennepeper, paprikapoeder en een blik rode bonen. Oh, het wordt chili. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Discreet Music (Brian Eno), Love And Endings (No-Man), Love You To Bits (No-Man), Sol29 (Nosound), Lightdark (Nosound), Playground Psychotics (Frank Zappa)

–

Donderdag 3 maart:
Op de werkplek arriveer ik vroeg, zoals gebruikelijk. Er is van alles te doen en dat doe ik. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag ook weer van alles te doen en dat doe ik. Half zes thuis. De Vrouw is naar het werk. Ik maak avondeten voor mijzelf (pasta met groenten en groene pesto). Afwas. Krant. Webstek.
Muziek vandaag: An Hour Before It’s Dark (Marillion), By Royal Decree (The Flower Kings)

–

Woensdag 2 maart:
Kwart voor zes wakker en op. De ronde hardlopen gaat uitstekend. Erna loop ik naar de super en tegen half tien is het weer tijd voor Theater Wirwar. Opnieuw daar een bijzondere repetitie: voor het eerst sinds tijden zijn we helemaal compleet, we oefenen oudere én nieuwe scènes en langzaam maar zeker worden de contouren voor de nieuwe voorstelling duidelijker. Om twaalf uur ben ik thuis. De Vrouw gaat de deur uit; ik lunch en loop dan ook weer naar buiten. ik heb een trein van 13.00 uur naar Deventer en daar een bus. Iets na half twee ben ik in Epse in het mooie en mooi gelegen huis van Annette. Niet veel later zijn de andere vrijwilligers van Kunst-Zinnig-Brein er ook, inclusief Ank. We bespreken hoe het verder kan gaan, wat daarvoor nodig is en wie welke acties gaat uitvoeren. Ik merk nieuwe energie en enthousiasme. Zeer mooi. Ik krijg een lift tot Twello en daar stap ik op de trein terug. Vijf uur thuis. Een uurtje later maak ik avondeten voor mijzelf: ik vul een drietal portabello’s met bosui, courgette en paprika, bestrooi ze met kaas en zet ze in de oven. Een kwartier later eet ik het allemaal op. Dan komt De Vrouw thuis. Bijpraten. Krant. Afwas. Lezen.
Muziek vandaag: Christina Branco Sings Slauerhoff (Christina Branco), Before And After Science (Brian Eno), Homegrown, het zesde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Departure Tapes (Giancarlo Erra), Nocturne (Irmin Schmidt)

–

Dinsdag 1 maart:
Redelijk geslapen weer. Daarom opgewekt opstaan. Ik ben op tijd op de werkplek en daar doe ik werk. Er is ook allerlei overleg en georganiseer. Tussen de middag wandel ik door bos. Ook in de middag overleg, georganiseer en werk. Half zes thuis. De Vrouw is naar het werk. Even zitten. Dan maak ik avondeten. Ik bak rode ui, paprika en courgette, breek daarboven eieren en die laat ik stollen om ze ten slotte te bedekken met kaas. Eenvoudig en smakelijk. Afwas. Webstek. Krant. De Vrouw is eind van de avond terug. Bijpraten. Dan slapen.
Muziek vandaag: Wherever There Is Light (EP) (No-Man), Mirage (Camel), Silhouettes (Klaus Schulze)

–

Maandag 28 februari:
Zeer koud, vanmorgen vroeg. Daarom gaat mijn ronde hardlopen snel en soepel. Om zeven uur ben ik aan het werk. Er is weer van alles en veel van dat alles doe ik. Tussendoor koffie, al dan niet met De Vrouw. Lunch doe ik alleen. Erna is er overleg en daarna wandel ik naar Gigant voor een overleg met de werkgroep van Wirwar. Er is allerlei inbreng en we maken plannen voor de nabije en verdere toekomst. Mooi, zeer mooi. Om vijf uur ben ik thuis en maak ik avondeten. Eerst schil ik rode bieten en die leg ik samen met partjes rode ui in een braadslede, die de gedurende veertig minuten de oven in gaat. In een tweede schaal liggen kipvleugels voor De Vrouw. Dan maak ik een salade van ui, koolrabi, komkommer, ananas en blauwe bes. Ik snijd witlof en peer, doe die bij de groente in de braadslede en meng alles met walnoot en honing. Dan gaat de braadslede nog eens vijftien minuten in de oven. We eten er goed van, want het smaakt uitstekend, maar er blijft voldoende over voor De Vrouw om mee te nemen naar het werk morgen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Ambient 1: Music For Airports (Brian Eno), Returning Jesus (No-Man), Together We’re Stranger (No-Man), Schoolyard Ghosts (No-Man), Heartattack And Vine (Tom Waits), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zondag 27 februari:
We zijn pas laat uit bed, even voor negenen. Koffie. Restant krant. Meer koffie met De Vrouw. Lezen en huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. De Vrouw gaat naar het werk; ik wandel een rondje door de zon langs het kanaal en om het centrum. Eind van de middag is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Erna maak ik avondeten. Ik bak rode ui en paprika en daar roer ik een zak veldsla, een restant gekookte spliterwtenpasta (van gisteren) en groene pesto doorheen. Ook is er nog een klein restant van de salade van gisteren. Afwas. Webstek. Mail. Lezen. De Russische despoot dreigt met kernwapens. Is de wereld nog wel leuk?
Muziek vandaag: Music For Films (Brian Eno), Heaven Taste (No-Man), Wild Opera (incl Dry Cleaning Ray EP) (No-Man), ((Speak)) (No-Man), Walk On, het vijfde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), de dvd die mee kwam met 1974 (Nits), Ana Hina (Natacha Atlas & The Mazeeka Ensemble), Nayda! (Bab L’Bluz)

–

Zaterdag 26 februari:
Het is koud, vanmorgen vroeg. Volgens mij vriest het nog flink. Dat maakt dat mijn ronde hardlopen snel en redelijk soepel gaat. Ik ben vroeg onderweg voor mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en super. Inmiddels schijnt de zon volop en in die zon is het bijzonder aangenaam. Koffie met De Vrouw. Ik wandel nog naar de Syrische winkel voor mandarijnen en brood. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er iets na half een voor lunch. Afwas. Ik wandel een rondje langs het kanaal door de zon. Dan doe ik nog de allerlaatste dingen aan het eindwerkstuk voor de studie van De Vrouw. Ze heeft het klaar en stuurt het in. Met een beetje mazzel einde studie. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, ananas en blauwe bes. Dan kook ik spliterwtenpasta. Ondertussen doe ik het snijdwerk. Ik bak champignons, rode ui en courgette en roer daar gesneden radijsblad en postelein, de pasta en veel kruidenroomkaas doorheen. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er goed van en er blijft nog iets over wat De Vrouw morgen kan meenemen naar werk. Afwas. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Lovesighs – An Entertainment (No-Man), Loveblows & Lovecries – A Confession (No-Man), Only Baby (cd-single) (No-Man), Flowermouth (No-Man), Flowermix (No-Man), Roxy, het vierde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Camel (Camel), Welcome To The Planet (Big Big Train)

–

Vrijdag 25 februari:
Ik ben om kwart voor zeven wakker en sta op. De Vrouw is al naar het werk. Koffie. Huishoudelijks. Koffie. Ik loop naar een super in het centrum voor een kleinigheid. Thuis log ik even in op het werk en ik doe twee uurtjes lang iets extra’s. Koffie. Dan lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Krant. De Vrouw is er iets na half vier weer. Bijpraten. Lezen. De Vrouw gaat om kwart over zes de deur uit. Ik maak avondeten voor mijzelf: spaghetti koken, dan champignons bakken, bosui erbij, veel fijngesneden postelein. Vervolgens de spaghetti en een fikse schep kruidenroomkaas. Dit eet ik op. Er is nog een klein restant salade van gisteren. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: My Life In The Bush Of Ghosts (Brian Eno & David Byrne), Hotel Europa – Live Recordings 1990-2014 (Nits), Knot (Nits), Spacelines (Nodens Ictus), Jabberwocky (Clive Nolan & Oliver Wakeman), The Hound Of The Baskervilles (Clive Nolan & Oliver Wakeman), Tonight’s The Night, het derde plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 6 (Frank Zappa)

–

Donderdag 24 februari:
Oorlog in Europa. Rusland is Oekraïne binnengevallen. De wereld is weer wat minder mooi. Het is redelijk zacht buiten als ik mijn ronde ga hardlopen. Dat hardlopen gaat heel aardig, overigens. Om zeven uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. En weer verder. Meer koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat dan de deur uit. Ik lunch. Dan wandel ik een rondje om het centrum. Nog weer verder aan het werk. Even contact met de leidinggevende, die nog maar weinig kan werken. We spreken weer wat acties af en ik heb weer van alles te doen. Half vijf is het klaar. Krant. Dan maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat en blauwe bes. Dan bak ik ui, paprika, knoflook en courgette en daar roer ik risottorijst en vervolgens bouillon doorheen. Dat pruttelt vijfentwintig minuten. Ondertussen vul ik twee grote portabello’s met bosui en kruidenkaas en walnoten en die schuif ik halverwege de kooktijd de oven in. Ten slotte bak ik linzenbietenburgers. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Ambient 2: The Plateaux Of Mirror (Brian Eno & Harold Budd), Ting (Nits), Soap Bubble Box (cd single) (Nits), 1974 (Nits), Strawberry Wood (Nits), Malpensa (Nits), Tuscaloosa, het tweede plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Blue Valentine (Tom Waits), I See You (Gong)

–

Woensdag 23 februari:
Goed geslapen. Kwart voor zeven op. Koffie. Ik wandel door de zon naar de super. Thuis koffie. Dan naar de repetitie van Wirwar. Opnieuw veel zieken, maar nu werken we in groepjes aan nieuwe scènes en het resultaat is zeer goed. Mooi om te zien en om aan bij te dragen. Als ik thuis kom, gaat De Vrouw naar het werk. Koffie. Dan eet ik een paar boterhammen met kaas en sla. Lunch, dus. Afwasje. Ik wandel een rondje door de zon langs het kanaal. Thuis allerlei. Aan het eind van de middag maak ik avondeten. Ik maak een groentebouillon en daarin kook ik shiitake en blokjes courgette. Ondertussen snijd ik bosui en paprika. Ik laat zwarte noedels de laatste vier minuten in de bouillon meekoken. Ik doe de bosui en paprika in een bord en giet daar de soep overheen. Sambal erdoorheen roeren en klaar. Afwasje. Webstek. Krant. Verder lezen. Om kwart over negen is De Vrouw terug van het werk. Bijpraten. Dan slapen.
Muziek vandaag: Ambient 4: On Land (Brian Eno), Ting (Nits), Les Nuits (Nits), Doing The Dishes (Nits), Home Before Dark (cd single) (Nits), Giant Normal Dwarf (cd single) (Nits), Radio Shoes (cd single) (Nits), Ayeshteni (Natacha Atlas), Clock Unwound (Gentle Knife), Everybody’s Alone, het eerste plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Eberhard (Lyle Mays)

–

Dinsdag 24 februari:
Wederom op tijd naar de werkplek. Ook weer van alles te regelen en te doen. Tussen de middag wandel ik door bos. Eind van de middag rijd ik met oud-collega mee naar een eethuis iets verderop. Daar neem ik samen met mijn collega afscheid van de managers voor wie we de afgelopen jaren veel werk hebben gedaan. We drinken iets en later eten we een hap. Na afloop rijd ik mee naar Apeldoorn en het laatste kwartiertje loop ik naar huis. Daar ben ik om negen uur. Bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 21 februari:
Vroeg op de werkplek. Daar van alles te doen. Ik doe dan ook van alles. Tussen de middag regent het stort en dus blijf ik binnen en werk ik rustig door. Rond een uur of twee rijd ik met een collega mee naar een buitenlocatie waar we met het hele team een informeel uurtje beleven. Een andere collega zet me na afloop weer bij het station af en om zes uur ben ik thuis. De Vrouw is aan het werk. Ik maak avondeten: eerst spaghetti koken, dan shiitake, bosui, en een restje bindsla bakken en dan een restant schorseneren en kaassaus en ten slotte de spaghetti erdoorheen roeren. Er is ook een restant salade van gisteren. Dit eet ik allemaal op. Afwasje. Webstek.
Muziek vandaag: Giant Normal Dwarf (Nits), Foreign Affairs (Tom Waits), There Is No Love (David Sylvian, Rhodri Davis & Mark Wastell)

–

Zondag 20 februari:
Ik slaap aanvankelijk niet heel goed, bij vlagen, af en toe wakker, maar na half vier gaat het heel goed en uiteindelijk ben ik pas om zeven uur wakker. Het regent nog altijd ferm, maar mijn ronde hardlopen gaat redelijk goed. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Rest krant. Dan help ik De Vrouw met de eindopdracht van haar studie. Meer koffie met De Vrouw. Ik bereid de lunch voor en kook vast schorseneren voor het avondeten. De Zoon is er pas om een uur voor lunch. Afwas. Ik wandel een rondje door de regen langs het kanaal. Vervolgens maak ik mijn klusje voor De Vrouw af. Vier uur is er weer de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Erna maak ik avondeten. Ik schuif een braadslede vol aardappelen de oven in. Dan maak ik een salade van bosui, eikenbladsla, koolrabi, komkommer en gele kerstomaat. Dan maak ik een kaassaus en daar laat ik langzaam de schorseneren in warmen. Ten slotte bak ik lamsfilet voor De Vrouw. We eten er goed van en er blijft ook voldoende over voor De Vrouw voor morgen als ze moet werken. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Urk (Nits), Giant Normal Dwarf (Nits), Gentle Knife (Gentle Knife), Gedida (Natacha Atlas), 5 Klavierstücke (Irmin Schmidt)

–

Zaterdag 19 februari:
Redelijk geslapen en om kwart voor zeven op. Koffie. Anderhalf uur later wandel ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Ik loop weer naar buiten om brood te halen bij de Syrische winkel en vis op de markt. Meer koffie. De Zoon is er na half een voor lunch. Afwas. Ik wandel een rondje om het centrum. Krant. Kwart voor vijf haalt De Zoon ons op. We rijden naar het huis van Onze Vader en brengen hem terug naar het centrum. Daar wandelen we naar een Italiaans restaurant. We praten bij en eten een hap. Voor mij salade met gorgonzola, ravioli gevuld met spinazie en mozarella, plus tiramisu. Het is een uitstekend maal en Onze Vader beleeft een mooie avond. We brengen hem ook weer terug naar huis en even na negen uur zijn we zelf ook weer thuis. Webstek.
Muziek vandaag: Apollo – Atmospheres & Soundtracks (Brian Eno with Daniel Lanois & Roger Eno), Henk/Kilo (Nits), Adieu, Sweet Bahnhof (Nits), In The Dutch Mountains (Nits), Aman Iman: Water Is Life (Tinariwen), Blackfield V (Blackfield)

De meneer lijkt voor zich uit te praten, maar dat doen er tegenwoordig wel meer. Ik blijf het een gek gezicht vinden. Doordat ze tegenwoordig heel klein zijn, zie je die oordopjes niet. Met ferme pas loopt hij me tegemoet. Ik kan de meneer niet verstaan, maar hij is vast aan het bellen. Het interesseert me verder niet en ik werp een blik over het stadspark, in de hoop iets bijzonders op te kunnen merken.

We noemen het een stadspark, maar het is niet meer dan een onooglijke strook groen. Het is niet langer dan driehonderd meter en op z’n breedst is het nog geen honderd. Als je het doorkruist, maakt het niet uit of je dat doet over de lengte of over de breedte: je bent erdoorheen voor je het weet. Toch is er van alles te beleven.
Zo is er een niet al te grote skatebaan. Bij mooi weer zie je daar kinderen en jongeren druk in de weer op rolschaatsen, skateboard of bmx-fiets of hoe heet zo’n ding. Ze maken capriolen en voeren stunts uit. Een enkeling heeft zo’n bluetoothluidspreker bij zich en daaruit klinken dan stuwende beats. Als ik er langs loop en er is een groepje bezig, dan blijf ik altijd even staan kijken en niet zelden raak ik danig onder de indruk van de kunsten die ze maken.
Nu is het winter en is het parkje leeg en kaal, net als in de herfst. Maar straks in het voorjaar en in de zomer dan wordt het groen en ontstaan er beschutte plekjes.

In de lengte kronkelt de stadsbeek De Grift door het park heen. Het is natuurlijk andersom: De Grift was er altijd al; later is het stadspark erlangs aangelegd.
De Grift ontspringt ergens in het Orderbos, vlak bij de wijk waar ik werd geboren en waar ik ben opgegroeid. Er stromen meer beken door ons zo majestueuze Apeldoorn. Die beken ontspringen uit natuurlijke bronnen en hebben in de loop van de negentiende eeuw een belangrijke functie gekregen: nogal wat wasserijen waren erlangs gevestigd. Die wasserijen zijn inmiddels verdwenen en ook De Grift dreigde verloren te gaan. Wat jaren geleden besloot de gemeente De Grift in ere te herstellen en nu stroomt hij op veel plaatsen weer zichtbaar, ook hier door de binnenstad.
In de loop van de afgelopen jaren is het water weer van uitmuntende kwaliteit geworden. Het is inderdaad opvallend helder. De natuur heeft zich hersteld; er zijn weer bijzondere planten en dieren in De Grift waargenomen die eerder niet meer voorkwamen. De beekprik bijvoorbeeld was jaren verdwenen en nu is hij weer terug.
Ook al is het hoogteverschil in het stadspark gering, de ontwerper heeft speelse waterpartijen bedacht en laten aanleggen. Daar waar het park breder is, liggen ook bredere bassins, zodat het lijkt of er een meertje is. Betonnen bakken in het water zijn begroeid met beplanting van riet en vormen een veilige broedplek voor watervogels.

Waar je ook loopt, staat of zit in het stadspark, je ziet altijd het indrukwekkende Herzbergergebouw. Langs het park loopt een drukke doorgaande weg en aan de overkant ervan staat het pand dat beroemd is geworden door die verzekeringsmaatschappij die we kennen onder de naam Centraal Beheer. De beroemde architect Herman Herzberger ontwierp het in 1972. Het is een hippiekantoor, met veel open ruimte, glazen puien en licht overal. De kubusvormen waren destijds revolutionair. Later – ik meen begin van de jaren tachtig – is er een afzichtelijke vleugel aan vast gebouwd. De verzekeringsmaatschappij zit er al lang niet meer; vanaf 2001 verhuisden steeds meer afdelingen naar een nieuwbouwlocatie aan de zuidkant van de stad en per 2013 staat het hele gebouw leeg. Een tijdje was er anti-kraak en konden kunstenaars er hun atelier in vestigen, totdat er plannen kwamen voor hergebruik. Die plannen gingen niet door en de laatste jaren verpaupert het enorm. Meerdere plannen voor herinrichting zijn gemaakt maar tot nu toe is er niets gerealiseerd. Onlangs kwam het bericht dat er dan toch woningen in komen en het is te hopen dat dit karakteristieke bouwwerk inderdaad mag blijven voortbestaan.

De dieren in het stadspark zal het allemaal worst wezen. Voor hen is het van belang dat er voedsel is en dat blijkt er volop te zijn, gezien de goede conditie van het water in De Grift en de veelheid van soorten erin en eromheen. Ik wandel en ren bijna dagelijks door het parkje en steeds weer ben ik blij dat ik de diversiteit kan constateren. Wilde eenden, waterhoentjes, meerkoeten, eksters, meeuwen zijn er altijd waar te nemen. Af en toe tref ik er een reiger aan. Het is me ook al een paar keer gebeurd dat ik verrast werd door een blauwe streep die over het water scheerde. Inderdaad: een ijsvogel. Kennelijk nestelt die wat verderop waar het rustiger is, maar komt-ie af en toe hier naar voedsel zoeken. Ook regelmatig te zien: ratten.
Honden zijn er bij de vleet. Langs het smallere deel van het park is een veldje dat is ingericht als hondenuitlaatplaats en de buurtbewoners maken er grif gebruik van. Ik ben zo’n buurtbewoner, maar ik heb dan weer geen hond. Wel kom ik de hondenbezitters tegen en dan knik of groet ik beleefd. Al veel aardige aanspraak gehad. Met de overbuurman die maar liefst drie honden uitlaat, met de mevrouw die mij ’s morgens in alle vroegte voorbij ziet rennen, met de oude overbuurvrouw die bij nader inzien tegen haar hond praat in plaats van met mij.

Langs de bredere bassins van de beek liggen recreatiegedeelten van steigerhout. Er is volop zitgelegenheid bij het kabbelende water. Als het mooi weer is, dan zitten de bankjes vol. Weer of geen weer: er hangen allerlei lui te drinken of te blowen.
Daar, vlak achter het gebouwtje dat de ingang is naar de ondergrondse parkeergarage, daar liggen nog wel eens die twee verwarde personen te slapen en ik ben benieuwd of dat ze er nu –

De meneer is ondertussen vlak bij mij. Nu pas zie ik zijn afgetrapte sportschoenen, de scheuren in zijn broek en de vieze vlekken in zijn jas. Ik hoor zijn stem en nu kan ik hem verstaan. ‘Kankergemeente. Kankerpolitie. Kanker-UWV,’ klinkt het. Volgens mij is hij helemaal niet aan het bellen. Met wijd opengesperde ogen en luid voor zich uit pratend loopt hij me voorbij. ‘Kankerbegeleiders. Kankerfamilie. Kankerpolitiek. Kankerlui. Kanker-…’

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, februari 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

–

Vrijdag 18 februari:
En weer slaap ik diep als de wekker me wekt. Mijn ronde hardlopen gaat redelijk soepel en om zeven uur ben ik al aan het werk. Veel uitwerkwerk, geplan en geregel. De Vrouw is even de deur uit. Koffie en meer koffie. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik loop naar buiten voor een rondje langs het kanaal, maar stortregen en storm barst los, dus wordt het een heel klein blokje om. Thuis nog verder werker en om half vijf vind ik het mooi geweest. Krant. Dan maak ik avondeten. Eerst kook ik aardappelen in de schil. Ondertussen maak ik een salade van eikenbladsla, bosui, komkommer, kerstomaat en aardbei. Ook maak ik een pakketje met vis voor De Vrouw en dat zet ik in de oven. Ik snijd witlof in reepjes. Als de aardappels gaar zijn, giet ik ze af en stoemp ik ze samen met wat room tot een smeuïge puree. Daar roer ik de witlof en walnoten doorheen. Peper, zout, peterselie en olie en aan tafel. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Buiten giert de wind om het huis. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: More Music For Films (Brian Eno), Wonderful World (Nine Horses), Money For All (Nine Horses), Hesitation Marks (Nine Inch Nails), Nevermind (Nirvana), MTV Unplugged In New York (Nirvana), Omsk (Nits), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 5 (Frank Zappa), For The Music (Blackfield)

–

Donderdag 17 februari:
Goed geslapen; de wekker haalt me van ver weg. Een kwartier later is alles in orde. Vanmorgen weer vroeg naar de werkplek. Daar een volle dag met overleg, regelen, organiseren en honderdduizend andere dingen. Tussen de middag (laat) wandel ik door veld, bos, wind en wat zon. In de middag nog meer veel en om half zes thuis. Kranten van gisteren en vandaag. De Vrouw serveert een schotel van groenten met ei plus een salade met van alles, waaronder aardbei en bes. Natafelen. Afwas. Ik bel Onze Vader en spreek af dat we hem zaterdag aan het eind van de middag ophalen om uit eten te gaan. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Small Change (Tom Waits), The Blue Elephant (Matt Berry)

–

Woensdag 16 februari:
Evengoed geslapen. Het regent nogal als ik vanmorgen ga hardlopen en dat is pas vervelend als ik ook fikse tegenwind heb. Toch loop ik alleraardigst. Vervolgens wandel ik naar de super. Thuis koffie. Dan naar Gigant voor de repetitie van Theater Wirwar. Er is een kleine groep spelers aanwezig en we improviseren de les vol. Half een weer terug. Koffie met De Vrouw. En lunch. De Vrouw gaat naar het werk. Ik maak mail naar Duitschland, naar zowel de verhuurder van een nieuw huis als naar die van het oude huis. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook spaghetti. Ondertussen was ik eikenbladsla, snijd ik kastanjechampignons en bosui. Dan bak ik de champignons en de bosui, doe daar de eikenbladsla bij en als dat geslonken is, roer ik er de spaghetti en wat kruidenroomkaas erdoorheen. Smakelijk. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Het derde plaatje uit de set The Real … Harry Nilsson – The Ultimate Harry Nilsson Collection (Harry Nilsson), Snow Borne Sorrow (Nine Horses), Yesterday And Today – A 50th Anniversary Tribute To Yes (allerlei), Halim (Natacha Atlas), Pinups (David Bowie)

–

Dinsdag 15 februari:
Zeer op tijd op de werkplek. Daar is het een volle dag. Overleg, uitwerken, voorbereiden, regelen, enzovoorts. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag verder met regelen en overleg en uiteindelijk kan ik met een collega mee terug rijden tot Beekbergen en daar stap ik in een bus en ik ben zodoende vroeg thuis, vijf uur om precies te zijn. Krant. De Zoon is er even na zes uur. De Vrouw serveert wraps met gebakken groenten als vulling en er is kaas en we eten alles op. Afwas. Tijdens de persconferentie vertelt de knecht van de minister-president dat binnenkort veel mogelijk wordt en dat is goed nieuws. Webstek. Lezen. Als ik naar bed ga, overvalt me een hevige vlaag van paniek en angst.
Muziek vandaag: de rest van het eerste en het gehele tweede plaatje uit de set The Real… Harry Nilsson – The Ultimate Collection (Harry Nilsson)

–

Maandag 14 februari:
Hardlopen gaat prima vanmorgen. Er staat fikse wind, maar het is niet heel koud. Om zeven uur ben ik aan het werk. Een volle dag vandaag met overleggen vanmorgen en veel onverwacht spul omdat onze manager deze week nog ziek is. Tussendoor koffie. Tegen half twee lunch met De Vrouw. Afwas. Ik wandel een rondje om het centrum. Nog steeds fikse wind, maar wel zonnig. Thuis nog twee uurtjes werken en dan is het half vijf en klaar. Krant. Ik maak avondeten. Eerst bak ik kastanjechampignons, ui en wortel, daar doe ik risottorijst en vervolgens bouillon bij (de groenekoolbouillon van vrijdagavond). Dit laat ik bijna een half uur pruttelen tot de bouillon is opgenomen. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, kerstomaat, blauwe bes en aardbei. Ten slotte bak ik voor De Vrouw een steak d’Avignon. We eten alles op. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Pearl (Brian Eno with Harold Budd & Daniel Lanois), Vivacitas – Live At Glasgow 2002 (Keith Emerson with The Nice), Diaspora (Natacha Atlas), Nighthawks At The Diner (Tom Waits), Live At The Fillmore East December 1969 (The Nice), een stukje van het eerste plaatje uit de set The Real … Harry Nilsson – The Ultimate Collection (Harry Nilsson)

–

Zondag 13 februari: Onze Vader 88 jaar
Van harte, Vader! We zijn om kwart over zeven wakker, maar staan pas anderhalf uur later op. Koffie met De Vrouw. Lezen en allerlei. Meer koffie met De Vrouw. Lezen en allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Dan fietsen we gedrieën naar Onze Vader. De Zus, Zwager en Neef zijn er ook en niet veel later twee oud-achterburen eveneens. We nemen Onze Vader binnenkort mee uit eten en dan hebben we beter gelegenheid om bij te praten. Na vijf uur fietsen we weer terug. Even zitten en dan wandelen we getweeën naar een Italiaans restaurant in het centrum. Daar eten we pizza en een nagerecht. Acht uur thuis. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Thursday Afternoon (Brian Eno), The Gloaming 3 (The Gloaming), Wrong Way Up (Brian Eno & John Cale), Driver’s Eyes (Ian McDonald), America – The BBC Sessions (The Nice)

–

Zaterdag 12 februari:
Kwart over zes ga ik uit bed. Mijn ronde hardlopen gaat erg soepel. Ik moet ook wel doorrennen, want het vriest en het is koud. Thuis tref ik De Vrouw nog even; die gaat naar het werk. Begin van de ochtend maak ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Koffie. Dan een rondje langs chocolaterie en Syrische winkel voor brood. Meer koffie. Ondertussen huishoudelijks (was). De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Ik wandel een rondje langs het kanaal en bezoek een supermarkt voor de laatste dingen. Krant. De Vrouw is om half vijf thuis. Bijpraten. Dan maak ik avondeten. Ik schuif een braadslede met aardappelfrieten de oven in. Ook kook ik kwarten groene kool in bouillon. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, kerstomaat, blauwe bes en aardbei. De gekookte koolkwarten leg ik in een ovenschaal, bestrijk ik met een mengsel van tomatenpuree, olie, peper en zout en bestrooi ik met parmesan. De schaal gaat ook in de oven. Ten slotte bak ik voor De Vrouw een steak d’Avignon. We eten alles op. Afwas. Krant nog verder. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Five Bridges (The Nice), Elegy (The Nice), Autumn ’67 – Spring ’68 (The Nice), de drie plaatjes uit de doos The Immediate Years (The Nice), Wonderous – A Tribute To Yes (allerlei), Rejoice! I’m Dead! (Gong)