Bas Langereis leest u voor!

–

bazbo 0659: Frank Zappa – The Guitar World According To Frank Zappa
Ja, potjandikkie! Kom ik vanmiddag mijn niet-lokale platenwinkel binnen, stuit ik op de vinylbak en wat zie ik? ‘Waarom zeggen jullie dat dan niet even?’ roep ik nog, terwijl ik dertig ballen afreken. Dit is de RSD 2019 uitgave, verschenen op 13 april 2019. Ik heb nummer 4969. Oorspronkelijk verscheen in 1987 bij het blad Guitar Player een cassette, met vier gitaarsolo’s van Zappa. Die cassette is sindsdien nogal een verzamelding. Zeven van de acht stukken kwamen in de jaren daarop ook uit op cd, eentje niet: daarvoor moesten we wachten tot de cd-versie van Läther. Kortom: eigenlijk helemaal niets nieuws onder de zon op deze elpee, maar ja, de verzamelaar, hè? Leuke hoes, interessante aantekeningen, de acht stukken lopen op een bijzondere manier in elkaar over en geinig doorzichtig vinyl. Dertig ballen .Vooruit. Op Discogs zijn er al gasten die er meer dan zestig dollar en vijfenveertig Britse ponden voor vragen.

–

bazbo 0658: Youp van ’t Hek & Onno Molenkamp – Tunnel Zonder Vluchtstrook
Een theatershow uit 1986/1987. Deze elpee komt uit 1987. Er is maar een versie van en ik kocht ‘m op 23 november 1987. Ik zag het programma op 19 maart 1987. Dat weet ik zo precies, omdat het kaartje van die avond (met CJP-korting) in de hoes van de elpee zit. Ik weet nog heel goed dat toen ik de elpee voor het eerst draaide, ik erg teleurgesteld was. Het is namelijk niet de complete registratie van de show; er zijn hele stukken uit en de verhaallijn is helemaal anders geworden. Op zich knap gedaan met enkel wat stukken eruit knippen, maar de volledige vertelling was bijzonder mooi. Het is het logische vervolg op het vorige programma Verlopen en verlaten, het grote vraagstuk of je je idealen moet nastreven of je moet neerleggen bij de onhaalbaarheid ervan en genieten van de dag. Onno Molenkamp was een schitterende tegenspeler in deze show. Het programmaboekje (dat ik ook in de hoes van de elpee vind) was een soort krant. Als je hem uitvouwde bleek de achterzijde de enorme promotieposter van de show; ik kan me voorstellen dat er in het publiek wat problemen zijn ontstaan als twee buren ieder het programma uitvouwden om de tekst te lezen. Ondanks de incompleetheid van de show op deze elpee: toch aardig om weer eens terug te horen, zo na dertig jaar.

–

bazbo 0657: Youp van ’t Hek – Verlopen En Verlaten
Tweede, maar eigenlijk de eerste echte soloshow van Van ’t Hek uit 1985. De elpee verscheen in 1986 en ik heb de enige echte versie op vinyl. Ik kreeg hem op 17 mei 1987, de dag dat ik tweeëntwintig jaar jong werd. Dit is wat mij betreft nog altijd de allerbeste show van Van ’t Hek. Alles klopt: verhaal, tekst, decor, muziek, samenhang. Het enig wat niet klopt is dat wat ik op de elpee hoor afwijkt van hoe ik het zelf op zaterdag 15 november 1985 in het theater Orpheus heb beleefd. In de hoes van de elpee vind ik het kaartje van die dag, plus een programmaboekje. Hier zit een leuk verhaal aan. Op 1 februari van 1985 was ik ook in Orpheus, maar nu had ik een kaart voor Flairck. Ik was met mijn vriendje Ruurd en we waren nogal vroeg, dus zonder dat onze kaart was gecontroleerd, liepen we door de gangen van het theater. We kwamen uiteindelijk uit op een balkon van de kleine zaal, waar Flairck op dat moment het geluid zat te testen. In de grote zaal zou Van ’t Hek komen spelen. Ik zei nog tegen Ruurd: ‘We kunnen ook naar Van ’t Hek, want onze kaarten zijn niet gecontroleerd.’ We gingen toch maar naar Flairck. Na afloop van het concert dronken we nog iets in de foyer. Daar kocht ik toen het programmaboekje. In het café van het theater wilden we gaan zitten, maar er was geen plek. Wel zag ik een bekende aan een tafeltje zitten. Ik keek Ruurd aan. ‘Durf jij? Ik niet.’ Hij wel. Hij liet mijn programmaboekje signeren. Met zijn naam erop. De lul. Meneer Van ’t Hek vroeg: ‘En jongens, hoe vonden jullie de voorstelling?’ ‘Heel mooi,’ zei ik. Ik bedankte hem en we gingen heel snel naar huis. Ook deze show is nog altijd relevant …

–

bazbo 0656: Youp van ’t Hek – Niet Verbaasd
Een plaat uit 1985 vol liedjes, die ik kocht op 20 maart 1987. Er is maar één versie van op vinyl. Bekendste lied is Flappie, zij het dat hier niet de ‘klassieke’ pianoversie is te horen, maar een opnieuw ingespeelde waarin de strijkers uit de elektronische toetsendoos komen. Muziek is veelal van de heer Ton Scherpenzeel (u weet wel). Sleutels en het titelnummer komen uit het programma Verlopen en verlaten en Dronken Door De Stad was te horen in Man vermist. De plaat opent fenomenaal met het brute Margot, maar voor mij is het hoogtepunt Frikadellen, dat ik jarenlang vertolkte met een eenvoudig casio-keyboardje tijdens allerlei gelegenheden, vooral vakantieweken (voor kinderen en tieners) die ik begeleidde. Het is helaas nergens online te vinden.

–

bazbo 0655: Youp van ’t Hek – De Eerste Officiële Nederlandse Echtscheidingselpee
19 december 1986 kocht ik deze elpee. Heerlijk conceptalbum uit 1983 over hét maatschappelijke thema van begin jaren tachtig. Humoristisch, serieus, venijnig. Met hit Pijn Suzanne. Er is maar één versie op vinyl. Het leuke van het afsluitende lied Ga Toch Uit Elkaar is dat het refrein ‘Ga toch uit elkaar, ga toch uit elkaar’ doorloopt tot en met de uitloopgroef, zodat het tot in het oneindige doorklonk. Tenminste, als de arm van je platenspeler niet automatisch omhoog gaat, zoals die van mij nu. Amusante plaat en tot op de dag van vandaag actueel. Hoogtepunt van de plaat vind ik het lied Eerlijk Delen, met meesterlijke tekst van jawel: Ivo de Wijs.

–

bazbo 0654: Youp van ’t Hek & Hans van Gelder – Man Vermist
In 1984 zag ik deze eerste (bijna-)soloshow van Van ’t Hek op televisie en als achttienjarige was ik enorm onder de indruk. Op 20 december van dat jaar kreeg ik de dubbelelpee cadeau, van het team van de openbare bibliotheek in Epe, als bedankje dat ik er vier maanden vrijwillig had stage gelopen in het kader van een of ander werklozejongerenproject. Er waren tijden dat ik het gehele programma Man Vermist van voor naar achteren uit mijn hoofd kende. Nu ik de plaat zo terug hoor, vind ik hem weer zeer mooi. Opzet van de show, de overgang van grijs naar kleurrijk, de boodschap: nog altijd relevant. Het stukje Lenen Lenen, Betalen Betalen is denk ik wel bekend. Eén versie slechts van deze elpee en die heb ik. Deze show heb ik nooit in levenden lijve gezien, de volgende vijf of zes wel. Daarna ben ik de verbinding met Van ’t Hek wat kwijtgeraakt. Maar deze show blijft mooi.

–

bazbo 0653: Seth Gaaikema – Seth!
Dit zijn de ‘Hoogepunten uit zijn TV-show’, dat wil zeggen de oudejaars- of kerstshow uit 1980 van de Koning Van De Voorspelbare Woordspelingen Die Ik Niet Leuk Vind. Geproduceerd door Han Peekel. U begrijpt: dit album is van De Vrouw en nu weten we de oorzaak dat het niet goed ging met Philips.

–

bazbo 0652: Henk Elsink – De Beste Van Henk Elsink
Opgenomen in De Koopermolen te Amsterdam, staat er op de hoes. Doet vermoeden dat het een complete show is, maar het is een verzameling. Uit 1970. Deze dubbelelpee is van De Vrouw. Er staan ‘klassieke’ Elsink-stukken op: Harm met het harpje, De bom en het heerlijke Johanna. Ik herinner me dat mijn vader begin jaren zeventig een opname van Johanna op cassette had en dat ik als achtjarig jongetje de cassette kapot draaide, de tekst luid meezingend en meepratend. Tientallen jaren niet gehoord. Nu weer wel. Leuk. ‘Ja, lacht u maar!’

–

bazbo 0651: André van Duin – 16 Gouden Successen
Verzameling uit 1978 van wat ouder werk van Van Duin. Ik kocht deze ergens in de zomer van 1980. Wat me opvalt is hoe briljant sommige teksten zijn, zeker in combinatie met de muziek, af en toe zelfs wat gewaagd. De Ome-Joopliedjes hebben wat mij betreft de tand des tijds minder goed doorstaan.Op deze plaat ook de geweldige persiflages File, Doorgaan, De zenuwpees, Het bananenlied en De Tamme Boerenzoon. Wat mij betreft zijn de ‘oudjes’ Angelique en Wonderkind (ook persiflages) hoogtepunten, maar absolute topper vind ik het bizarre Ik wil met jou wel dansen, maar m’n voeten doen zo zeer.

–

bazbo 0650: André van Duin – Solo
Heerlijk gedateerde registratie van een theatershow uit 1976. Er is maar één versie van deze elpee. Ik kreeg deze elpee in dat jaar of het jaar erna van Sinterklaas. Hij kocht hem bij Muziekhuis Jeths (later onderdeel van Expert). Aan de binnenkant van de hoes zit een stempel van het bedrijf, met een adres: Hoek Hoofdstraat – Hofstraat. Laat ik nu sinds twee jaar nog geen honderdvijftig meter verderop wonen! Heel lang niet gehoord, misschien wel veertig jaar. Toch leuk. Het liedje over de lucifer blijf ik amusant vinden.

–

bazbo 0649: Margeet Dolman – De Laatste Ronde (Heeft Geklonken)
Nog een plaat (uit 1983) die ik volgens mij kreeg toen ik lid werd van het tijdschrift Mens & Gevoelens, op 19 januari 1991. Opnieuw drie hoorspelen en dit keer zes liederen, waaronder haar versie van Milord (door George Moustaki). Ook van deze plaat is maar één versie. Clous van Mechelen heeft de meeste muziek geschreven, net als voor de vorige plaat. Heerlijke gniffelverhalen en liedjes.

–

bazbo 0648: Margreet Dolman – Volg De Weg Van Je Hart
Margreet in topvorm! Drie hoorspelen en vijf liederen. Elpee uit 1982, die ik kocht op 19 januari 1991. Volgens mij kreeg ik ‘m toen ik lid werd van het tijdschrift Mens & Gevoelens, het blad van Paul Haenen en Dammie van Geest, waaraan ik af en toe iets bijdroeg in die tijd. Slechts één versie van deze in eigen beheer uitgebrachte plaat. Hoogtepunt is Margreets versie van Dokter Bernard, waarvan ze de tekst enigszins heeft herschreven in haar eigen voordeel.

–

Vrijdag 31 mei:
Kwart voor zeven op. Drie kwartier later heb ik de werklaptob open. Ik werk. Doe nogal veel. Koffie met De Vrouw. Eind van de ochtend wandel ik naar de biosuper en de bioslager. Alvast de weekendboodschappen, vandaar. Meer koffie met De Vrouw. Even later lunch. Na het afwasje fiets ik naar een andere super en daarna haal ik het groentepakket. Thuis werk ik verder. Ook vinyl. Half vijf doe ik de werklaptob uit. Ik maak avondeten: wilde spinazie in een roomkaassaus met champignons en spliterwtenpasta. Erbij een salade van bosui, komkommer, tomaat en paprika. Ten slotte bak ik zalmfilets. Goed voer, al zeg ik het zelf. We horen nog vinyl. Dan was ik af, breng afval naar de containers en ga een ronde hardlopen. Het is zonnig en warm. Komend weekend wordt het nog warmer. Lopen gaat lastig; ik moet een tweetal korte wandelpauzes nemen. Niet erg. Thuis werk ik de webstek bij, lees en luister ik nog iets en vervolgens ga ik om half elf slapen. Of althans een poging daartoe doen.
Muziek vandaag: The Extinction Suite (Steve Jansen), Corridor (Steve Jansen), What Heat (Bokanté & Metropole Orkest), Di-a-lects (Joe Zawinul), Een Verademing (Freek de Jonge), 1 (Brigitte Kaandorp), Cornelis Vreeswijk (Cornelis Vreeswijk), Down And Out In Paris And London (The Tangent), het eerste plaatje van Move (Deluxe Edition) (The Move)

–

Donderdag 30 mei:
Zes uur wakker. Niet zo goed geslapen. Veel korte stukken diep, veel angstige dromen, weet ik. Ik ga een ronde hardlopen. Het is doodstil op straat. Een enkele auto of fietser. Het is Hemelvaartsdag en dan zou toch iedereen vroeg op straat zijn? Was dat maar zo. Het was ook zo. Nu kennelijk niet meer. Koffie met De Vrouw. Kwart over tien pakken we een bus naar Ede. In het ziekenhuis daar ligt De Zus van De Vrouw. Gezien omstandigheden zit ze er goed bij. We zijn anderhalf uur bij haar, dan gaan we weer. Half drie thuis. Eenvoudige lunch. Dan vinyl draaien. Vervolgens maak ik avondeten: bamisoep. Die is goed. De afwas ook. Ik lees en luister, werk de webstek bij en ga even na tien uur weer proberen te slapen.
Muziek vandaag: Discretion (Travis & Fripp), Philip Glass – Glassworks (Víkingur Ólafsson), The Keith Emerson Trio (The Keith Emerson Trio), Luister Naar … (Fons Jansen), De Tragiek (Freek de Jonge), BetchaWannaDanceStoopid!!! (The Flower Kings), Grand Tour (Big Big Train)

–

Woensdag 29 mei:
Goed geslapen. Half zeven uit bed. Nog moe. Twee uur later heb ik allerlei werk voor de Kap al gedaan. Ik wandel er naartoe en doe er van alles, waaronder een vrijwilliger interviewen voor een krantenartikel. Elf uur ga ik naar huis. Daar haal ik lege flessen op, die ik inlever bij de biowinkel. Ook bezoek ik de bioslager. Als ik thuis kom, is De Vrouw naar het werk. Ik doe nog meer werkzaamheden voor de Kap (het krantenartikel is een makkie), lunch en was af. Dan fiets ik naar twee supermarkten, wandel ik nog door het centrum en uiteindelijk lees ik de krant op het balkon. Zonnige dag vandaag, maar veel wind. De Vrouw is rond zes uur thuis. Ik maak avondeten: ik warm de quiche van gisterenavond op, bak een groenteschotel van kastanjechampignons, bosui, paprika en courgette. Nagerecht is een fruitsalade van watermeloen en aardbei, met ernaast chocolade- en vanilleijs. Ook bijpraten. Dan afwassen. Ik werk de webstek bij, lees en luister en ga opnieuw rond tien uur naar bed, want heel moe.
Muziek vandaag: het derde, vierde en vijfde plaatje uit de doos The Virgin Years 1977-1983 (Tangerine Dream), Spectrum (Billy Cobham), Unifaun (Unifaun), Strange Circles (Bokanté), Lightdark (including bonus cd Clouds) (Nosound), Book Of Romance And Dust (Exit North)

–

Dinsdag 28 mei:
Staking in het openbaar vervoer vandaag. Ik heb op de werkplek een paar afspraken waar ik bij wil zijn. Nu kan ik bij de bushalte gaan staan wachten tot een van de ca. 15% werkbereidwillige chauffeurs langskomt, maar dat doe ik niet. Half zeven zit ik op de fiets. Het regent lichtjes. Bij Hoenderloo begint het harder te regenen en bij Deelen is het weer minder. Als ik Schaarsbergen binnen rijd, regent het weer harder. Kwart over acht ben ik op de werkplek. Daar werk ik. Tussen de middag lunchen we met ons team ergens buiten de deur. In de middag valt een overleg kort uit, dus om vier uur fiets ik weer terug. Nu geen regen, maar tegenwind. Op de hoek van de straat bij mijn huis rijdt een bus. Precies, de bus die ik zou hebben gehad als … De Vrouw serveert een quiche van bacon, paprika, prei en nog veel meer. De Zoon helpt mee met opeten. Toe is er rabarber met aardbei en stracciatellayoghurt. Ik was af, werk de webstek bij en lees en luister. Nog voor tien uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de doos The Virgin Years 1977-1983 (Tangerine Dream)

–

Maandag 27 mei:
Vreemd. Opgeruimd. Op de werkplek is er van alles te doen, maar ook daar is er ruimte, ik kan weer van alles plannen en het lukt. Vreemd. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag weer verder. Nog meer opgeruimd. Vreemd. Op de terugweg loop ik de muziekwinkel in, stuit op een bak vinyl en … vreemd. The Guitar World According To Frank Zappa (Frank Zappa): Hebbes! Half zes thuis en ik ga eerst een ronde hardlopen. Het is niet gemakkelijk, veel tegenwind, maar het lukt me goed. Dan maak ik het laatste beetje pasta warm en eet dat op. Kleine afwas. Ik werk de webstek bij. De Vrouw is op tijd thuis, vroeger dan anders. Vreemd. Bijpraten. Dan verder met de webstek en lezen en luisteren en voor tien uur in bed. Opgeruimd. Vreemd.
Muziek vandaag: The Guitar World According To Frank Zappa (Frank Zappa), Spectrum (Billy Cobham), Glassworks (Philip Glass)

–

Zondag 26 mei:
Kwart over zeven op. Koffie en ontbijt met De Vrouw. Zij is vandaag de deur uit; ik ga mijn ronde hardlopen. Het is aangenaam, al staat er veel wind (tegen). Vanmorgen draai ik vinyl. De Zoon zou er om half een voor lunch zijn, maar hij belt vijf minuten van tevoren. Hij heeft zijn sleutels binnen in huis laten liggen en kan zijn fiets niet uit de schuur halen. Ik fiets even naar hem toe met de reservesleutel, rijd snel terug en maak de lunch af. Als die op is, was ik af, stofzuig, breng afval naar containers. Dan zie ik de film La Vallée en draai vinyl. Ik warm het restant avondeten van gisteren op. Na de heel kleine afwas nog wat afval naar de container brengen en dan werk ik de webstek bij en lees en luister ik. De Vrouw is terug om half negen. Marja is er ook. Bijpraten, afscheid en om tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Follow (Travis & Fripp), Verlopen En Verlaten (Youp van ’t Hek), The Story Of I (Patrick Moraz), Tunnel Zonder Vluchtstrook (Youp van ’t Hek & Onno Molenkamp), Pig Views (Regal Worm), Alive On Planet Earth (The Flower Kings), Solo Piano (Philip Glass)

–

Zaterdag 25 mei:
Geen wekker en toch lekker. Half zeven op. Koffie en van alles. Tegen negenen wandel ik naar de markt voor brood, fruit, groente. Erna loop ik naar de bioslager en biowinkel. Koffie met De Vrouw. Vinyl. De Zoon is er om een uur voor een lunch. Erna help ik De Zoon met een kleine mail en dan doe ik de kleine afwas. De Vrouw en ik lopen nog even het centrum in, langs een servieswinkel en een bloemenwinkel. In de namiddag hoor ik vinyl. Het eten is om iets voor half zeven klaar: pasta met een gigantisch goed gevulde tomatensaus (rundergehakt, ui, prei, paprika, andijvie, tomaten), ernaast een salade van bosui, komkommer en augurk. Echter, plots ontdekken we dat onze voorstelling voor vanavond al om zeven uur begint. Even dooreten, dan laten we alles staan en om tien voor zeven zitten we in de theaterzaal. Theatergroep Wirwar speelt De hoofdzaak, waarin de spelers in verschillende scènes hun ervaringen met hun hersenletsel laten zien. Indrukwekkend, mooi, herkenbaar, geestig, gaaf. Na afloop spreken we verschillende mensen en we drinken nog iets. Kwart over negen zijn we weer thuis. Ik zet het nagerecht op tafel: een fruitsalade van watermeloen, aardbei en framboos. Dan was ik af. Ten slotte kan ik nog een uurtje website bijwerken, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Thread (Travis & Fripp), Live at Coventry Cathedral (Travis & Fripp), Man Vermist (Youp van ’t Hek), De Eerste Officiële Nederlandse Echtscheidingselpee (Youp van ’t Hek), Niet Verbaasd (Youp van ’t Hek), sol29 (2005) (2010 remastered)

–

bazbo 0647: Billy Connolly – Anthology
Dit staat in het hoekje ‘cabaret’. Connolly is eigenlijk niet in een hoekje te duwen. Slechts een paar van zijn (folk)liedjes op deze verzamelaar uit 1978. Ik heb de eerste (en enige) Britse versie. Verder een paar van zijn ‘conferences’, voor zover je daar bij hem van mag spreken. Ik vind het lastig om te beoordelen, want ik kan zijn Glasgowiaans nauwelijks verstaan en zijn verhalen dus eigenlijk niet volgen. Maar de mensen in de zaal lachen, dus het zal wel leuk zijn. Lieve help, hoe komen we aan deze plaat? Ik denk dat ik hem heb gekregen voor mijn vijftigste verjaardag, die ik samen met een vriend in zijn achtertuin vierde in Gatley, bij Stockport, bij Manchester. Van twee andere Britse vrienden kreeg ik een stapeltje vinyl en dit was er volgens mij eentje van.

–

Vrijdag 24 mei:
Geen wekker, toch half zeven op. Koffie. Drie kwartier later heb ik werkzaamheden voor de Kap gedaan en de werklaptob open. Half negen is De Vrouw helemaal klaar. We fietsen door de zon naar het ziekenhuis en spreken de chirurg die in september een ingreep bij De Vrouw gaat doen. Alles lijkt in orde, in augustus zijn er gesprekken met anesthesist en verpleegkundige en we hopen tijdig te weten op welke dag de operatie gaat plaatsvinden. Half elf zijn we weer thuis. Koffie. Ik werk nog wat verder. Een uur een lunch. Ik was af en werk weer verder. Half vijf doe ik de werklaptob dicht. Ik lees de krant op het balkon. Zes uur fietsen we naar een restaurant aan de rand van de stad. We eten er mooi en praten fijn bij. Half tien thuis. Ik werk de webstek bij en ga nog voor half elf naar bed.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), The Deform Variations (Adam Holzman), Volg De Weg Van Je Hart (Margreet Dolman), De Laatste Ronde (Heeft Geklonken) (Margreet Dolman), Solo (André van Duin), 16 Gouden Successen (André van Duin), De Beste Van Henk Elsink (Henk Elsink), Seth! (Seth Gaaikema), Ends (Giancarlo Erra)

–

Donderdag 23 mei:
Er is vanmorgen nogal een opstopping als de bus Arnhem binnen rijdt. Wegopbreking, één rijbaan in gebruik, kortom: aansluiting gemist en een half uur later op de werkplek. Al snel heb ik een boel ingehaald. Tussen de middag wandel ik niet buiten, ook al is het heel mooi weer. Wel ga ik even voor twee uur terug naar Apeldoorn. Eerst stemmen, dan op de fiets naar Teuge. Een collega die ik al twintig jaar ken, gaat met prepensioen en neemt er afscheid. Leuk: allerlei (oud-)collega’s zijn er ook! Zes uur fiets ik weer terug naar huis. Daar is De Vrouw nog niet terug van watdanook en dus ga ik een ronde hardlopen. Net als ik weg wil, komt ze thuis. Ik ga lopen, zodat ze ruim tijd en gelegenheid heeft om op adem te komen en het avondeten verder af te maken. Lopen gaat redelijk; het is warm en benauwd en ik moet een korte extra wandelpauze nemen. Maar ik kom met een opgeruimd hoofd terug. De Vrouw heeft een bak soep uit de diepvries gehaald en opgewarmd. Verder is er de beroemde bietensalade en of ik de biefstukken wil bakken? Vooruit. We praten bij, ik was af, lees de krant op het balkon, werk de webstek bij en lees en luister nog een dik uur tot het tien uur is en ik ga slapen.
Muziek vandaag: Grand Tour (Big Big Train)

–

Woensdag 22 mei:
Geen wekker en toch om zes uur uit bed. Uurtje later ben ik volop aan het werk voor de Kap. Half negen ben ik er in kantoor. Wat voorbereiden, overleg, uitwerken en om kwart voor elf wandel ik via biowinkel naar huis. Thuis lunch met De Vrouw. Die gaat om half een naar haar werk. Ik maak mijn werkzaamheden voor de Kap voor vandaag af. Even nog bladsla halen bij een supermarkt hier in het centrum. Dan zie ik een muziekdvd ter ontspanning. Want ontspanning heb ik nodig. Het gaat goed, maar als ik bepaalde keuzes niet maak, gaat het niet goed. Ik ben nog onrustig en opgejaagd, dus kies ik om een boel dingen niet te doen. Ik zie wat muziekfilm, werk de webstek bij, luister en lees. Helemaal eind van de middag maak ik avondeten: kastanjechampignons bakken, uitje erbij, een biet en een halve krop andijvie. Peper, zout, parmesan. Nou eh … klaar. Erbij een groentedrank en wat komkommer. Heel klein afwasje. Verder met lezen en luisteren. De Vrouw is er om negen uur weer en een uurtje later lig ik in bed. Het voelt al een stuk opgeruimder in mijn hoofd.
Muziek vandaag: Live at the NCH (The Gloaming), 3 (The Gloaming), Horizontal (Deluxe Edition) (The Bee Gees), Ege Bamyasi (Can), Future Days (Can), The Rainmaker (The Flower Kings)

–

Dinsdag 21 mei:
Beter. Het weer niet. Grijs, donker, kil. Op de werkplek doe ik veel, maar nog veel meer niet. Tussen de middag lunch ik met collega’s ergens in een brasserie. In de middag zelf doe ik heel veel, maar nog meel meer weer niet. Ik weet niet of ik het red. Ik krijg zelfs de vraag of ik een heel groot project wil ondersteunen; ik voel me vereerd, maar moet zeggen dat ik het er niet bij kan doen op dit moment. Half zes thuis. De Vrouw heeft een wat klassieke schotel gemaakt van uien en vis, met courgette, komkommer en kerstomaat ernaast. Toe heeft ze watermeloenaardbeienkaneelijs en ik zet er wat overgebleven baklava naast. Fijn. De afwas is geen probleem en dan ga ik hardlopen. Het is erg kil nog en er staat veel wind, bovendien regent het heel fijntjes. Toch loop ik verbazend snel. Thuis werk ik de webstek bij en lees en luister ik en rond tien uur ga ik toch maar weer slapen, want ondanks beter toch nog heel moe.
Muziek vandaag: Live in New York – Official Bootleg (The Flower Kings), Grand Tour (Big Big Train)

–

Maandag 20 mei:
Er is weer wat ruimte in mijn hoofd, al merk ik dat het nog niet stabiel is. Voor het eerst zonder dikke kleren ’s morgens vroeg naar buiten. Het is grijs maar niet heel koud. Op de werkplek kan ik gelukkig veel doen, ook al lukt veel ook niet. Er is even aandacht voor mijn verjaardag, fijn ook niet al te veel, een bescheiden gelegenheid. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Ook in de middag van alles en nog veel meer niet. Morgen verder. Kwart voor zes thuis. Even wat mail, bijvoorbeeld naar De Zoon en naar Aad (dat ik bij nader inzien toch niet mee doe met de improviseerpoëzie tijdens het meerdaagse evenement de komende weekenden). Dan eten opwarmen (dat van zaterdag), met de salade van gisteren. Klein afwasje. Dan webstek, lezen en luisteren. De Vrouw is er na negenen weer. Wat bijkletsen en dan lig ik rond tien uur weer in bed. Doodmoe. Maar wel met weer wat ruimte in mijn hoofd, al merk ik dat het nog niet stabiel is.
Muziek vandaag: Grand Tour (Big Big Train), de cd’tjes uit de doos Obfusc/Ation – The Early Years 1972 (Pink Floyd)

–

Zondag 19 mei:
Opnieuw aardig geslapen. Half acht op. Koffie. Webstek en van alles. Lezen. Eind van de ochtend meer koffie met De Vrouw op de galerij. Het is warm en zonnig en aangenaam. Ik maak bietenhumus. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas, stofzuig, druk op mijn hoofd, gierende oorsuizingen, het is niet zo goed. De Zoon helpen met een mail lukt dan ook niet. Ik moet naar buiten en doe dat ook. Op de fiets naar een supermarkt voor sappen en water en anders. Erna wandelen De Vrouw en ik naar een nabijgelegen galerie, die waar Auke werkt en exposeert. Zelf is hij er niet, maar we kijken wat rond en na een kwartiertje is het wel weer voldoende. Ik lees op de galerij en later op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: een salade van bosui, komkommer, tomaat en blauwe bes, ik bak aardappelen met paprika en rode ui, plus biefstukken. De Vrouw zorgt voor het nagerecht: yoghurt met kokos en rabarbercompote en aardbeien. De afwas is snel klaar. Buiten is het donker en dreigend en het lijkt te gaan onweren. Ik schat in: ik kan nog een ronde hardlopen. Dat lukt. Op tweederde vallen er een paar druppels en vlak bij huis wat meer. Ik kom dus redelijk droog over. Daarna wordt het heel donker en valt er veel meer regen en barst het onweer los. Ik werk de webstek bij, lees en luister en ga om tien uur naar bed, met nog altijd jankende pieptonen, maar rustiger.
Muziek vandaag: The Gloaming (The Gloaming), 2 (The Gloaming), het zesde plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus & Ian Carr), The Universe Also Collapses (Gong), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zaterdag 18 mei:
Redelijk geslapen. Geen wekker. Toch om half zeven uit bed. Dik een uur later loop ik mijn ronde hard. Het is fris, maar zonnig en prima om te lopen. Dat lopen gaat niet gemakkelijk, maar ik red het goed. Na nog een kop koffie wandel ik eerst naar de markt voor veel fruit en vervolgens naar de bioslager en biowinkel voor de rest. Thuis koffie met De Vrouw en lunch. Afwas en dan de krant op de galerij. Ik wandel nog even het centrum in voor een traktatie op het werk maandag. Het is zonnig en mooi en zacht. Lezen op de galerij. Eten maken: knoflookyogurtmayo, een fruitsalade van watermeloen en peer, een schotel van kastanjechampignons, bosui, prei, courgette, paprika en puylinzen, plus lamskoteletten uit de grillpan. De Vrouw heeft rabarberaardbeienijs gemaakt met een pepernotencrumble. Nogal afwas. Niet erg. Dan werk ik webstek bij en kijk ik een muziekdvd. Lezen en luisteren en rond half elf weer slapen. Vandaag: moe, vol, druk in mijn hoofd, onrustig, vlagen angst.
Muziek vandaag: Solo Piano (Philip Glass), Philip Glass – Piano Works (Vikingur Ólafsson), Anthology (Billy Conolly), het vijfde plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus & Ian Carr), de eerste bluray uit de doos Continu/Ation – The Early Years 1967-1972 (Pink Floyd)

The Band:
Mike Keneally: guitar, keyboards, vocals, musical director
Scott Thunes: bass, vocals
Joe Travers: drums, vocals
Ed Mann: percussion
Robert Martin: keyboards, sax, vocals
Ray White: guitar, vocals
Ahmet Zappa: vocals (on Dead Girls Of London)

Setlist

Set 1:
Cosmik Debris
Montana
Trouble Every Day
Penguin In Bondage
Apostrophe
Andy
Zomby Woof

Set 2:
#2
Why Does It Hurt When I Pee?
Peaches En Regalia
Stink-Foot
Farther O’Blivion
The Dangerous Kitchen
Dinah-Moe Humm
City Of Tiny Lites
Dirty Love

Encore:
Dead Girls Of London
Cheepnis
Camarillo Brillo

De foodblog is de online ziekte van dit decennium. Op zoek naar een leuk recept voor mijn verjaardagsdiner raakte ik verzeild in de wereld van de foodbloggers. Bij het eerste de beste recept zag ik in de informatiebalk boven in mijn beeldscherm een link naar ‘collega-foodbloggers’. Daar klikte ik natuurlijk niet op. Wel ging ik eens googelen op ‘foodbloggers’. Je gelooft je ogen niet.

Hoogtepunt was de site onder de titel ‘De 100 populairste foodbloggers uit Nederland’. Daaruit maak ik op dat er alleen al in Nederland minstens honderd foodbloggers zijn, dat er in Nederland mogelijk nog veel méér niet-populaire foodbloggers zijn en dat er buiten Nederland waarschijnlijk óók foodbloggers zijn. Plus dat er iemand is die al die Nederlandse blogs bekijkt en onderzoekt op populariteit. Wat een malloot.

De webstek opent met de zin: ‘De beste foodbloggers van Nederland bieden eindeloze streams aan prachtige foto’s en video’s van de heerlijkste gerechten. Hoe je die zelf kan maken en waar je die kan vinden. Als je deze accounts nog niet volgt, kan je nogal wat missen.’ Ik verzin het niet. Eronder staat een schier eindeloze lijst met honderd varianten à la Hip & hot, Foodiefeest, Beginspiration, Good food love, Kitchen cookery, Food & friends en ga zo maar door.

De meeste foodbloggers hanteren allerlei Engelse termen zo veel en vaak dat het lachwekkend wordt. De kitchens, streams, food, comfort, happy en health vliegen je om de oren. Wat is er mis met onze Nederlandse woorden die iedereen begrijpt? Ook voor de foodblog zelf moet een goed alternatief te bedenken zijn. Zelf kwam ik ooit eens op de proppen met de ‘culicolumn’, maar bij nadere beschouwing vind ik die ook om te huilen. Bijna alle bloggers fotograferen de resultaten van hun keukencapriolen en noemen die vervolgens ‘foodporn’. Bij mij roept dat woord eerder iets op van een tamelijk eenzijdig dieet van wortels, pastinaken en komkommers, maar dat zegt misschien meer iets over mij. Een van de foodblogs heeft dan weer wel een Nederlandse naam en noemt zichzelf Liefde voor lekkers. Geil.

Ondertussen heb ik nog altijd geen leuk recept voor het verjaardagsdiner. Morgen moet dat klaar zijn en ik heb al sinds ik op zoek ben niet meer gegeten. Ik heb honger. En een foodfetish.

–
Apeldoorn, februari 2019

–
Hier lees je ‘m op FOK!.