Bas Langereis leest u voor!

Lees hier mijn avonturen, fouten, misstappen, paniekbuien, angstaanvallen en ander engs.

Bas
maart 2024

–

Maandag 26 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Vandaag werk ik nog een dag thuis.
Muziek vandaag: L.A. Woman (The Doors), Açai (Aline de Lima)

–

Zondag 25 oktober:
Half zeven op. Gisterenavond al alle klokken een uur teruggezet. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Thuis nog terug in bed. Pas om half tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er na half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door lichte regen. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Rodrigo y Gabriela). Erna maak ik avondeten. Voor mijzelf een zondagrisotto met shiitake, restanten sla en andijvie en wat broccoli; ernaast het restant salade van gisteren. Voor De Vrouw warm ik de pompoensoep op. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Toneeltekst en lezen.
Muziek vandaag: The Return Of The Sun – Live In Italy 1971 (Pink Floyd)

–

Zaterdag 24 oktober:
Kwart over zes. Koffie, ontbijt, allerlei (foto)zaken voor Helemaal stuk. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Allerlei huishoudelijks. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader. Hij is redelijk opgewekt en helder. Op tijd ook weer terug. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door park. Thuis even rust. Eind van de middag maak ik avondeten. Voor De Vrouw een pompoensoep, voor mijzelve een stoemp van aardappel, bataat, andijvie en rode boon, met ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. We eten er fiks van en er blijft nog voldoende over voor morgen of overmorgen. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), Harmonic Mind (Ozric Tentacles), The Wildest Wish To Fly (Rupert Hine), The World Under Unsun (Lunatic Soul)

De oude dame met de rollator staat bij het fietspad. Ze wil duidelijk oversteken. Ze is klein en ze loopt nogal voorovergebogen. Ik herken haar gelijk.
Het is donderdag en ik ben drie kwartier geleden thuis gekomen van het werk. Mijn krant is uit en ik kijk vanaf ons balkon over de straat. Aan de overzijde staat een groot kantoorgebouw en een ander appartementencomplex en er zijn verschillende bushaltes. Op werkdagen steek ik ’s morgens vroeg eerst dat fietspad en dan de straat over en daar stopt de bus naar mijn werkplek in een andere provincieplaats. Aan onze kant van de straat zit een bankfiliaal en staat het appartementencomplex waarin ik woon.

Bijna iedere donderdagmiddag stapt ze in de bus, iets na half vier op het grote plein in die andere provincieplaats in Gelderland. Ik zit dan al in die bus en zie haar worstelen om naar binnen te komen. Ze is klein en lijkt krom voorovergebogen achter haar rollator aan te sukkelen, alsof die het tempo bepaalt en zij die maar net kan bijhouden. Passagiers die bij de achterdeuren zitten, helpen de oude dame naar binnen en iemand tilt haar rollator de bus in. Vaak is er ook iemand die plaats maakt voor haar en anders sta ik zelf op, als ik niet helemaal achterin zit.
Ze stapt uit bij dezelfde bushalte als ik. Ik help haar bijna altijd. Ze kan zelf omhoogkomen en opstaan en naar de deur schuifelen; bij de stap naar de stoep pak ik haar bij een arm. Ik til haar niet echt op, maar voel dat ze niets weegt. Terwijl ze op het trottoir mijn arm blijft vasthouden, draai ik me om en til ik de rollator uit de bus. De eerste keer dat ik haar hielp, vroeg ze in gebroken Nederlands waar de bank was. Ik verstond haar niet goed, stuurde haar naar onze Hoofdstraat, want daar was onlangs een pand geopend met een boel geldautomaten erin. Nein, ze moest naar een bankgebouw, een Sparkasse. Ik herkende een zwaar accent dat Duits, Zwitsers of Oostenrijks moest zijn. Ach zo, dan moet u daarginds zijn, wees ik de andere kant op, naar het pand dat naast ons appartementencomplex staat.

Wat gebeurt er nu? De dame staat nog altijd tussen het fietspad en de straat, klaar om over te steken. Een negerjongeman is langs komen rijden en heeft zijn fiets midden op het fietspad op de standaard geparkeerd. Hij is naar haar toegelopen en ik zie dat hij haar iets vraagt. Hij moet heel ver buigen om met zijn hoofd bij het hare te komen. Ik zie hem niet-begrijpend kijken en zijn hoofd schudden en de mevrouw beweegt haar lichaam ietwat ongeduldig heen en weer. Dan zie ik hem in actie komen. Met een hand houdt hij de rollator vast, met de andere ondersteunt hij de mevrouw in de rug. Voetje voor voetje steken ze over. Een bijzonder stel zo: een oude dame, voorovergebogen en traag vooruitkomend achter haar rollator en dan die jonge man ernaast, met een korte broek aan en een overhemd met korte mouwen, zijn donkerbruine ledematen steken af bij het bleke gezicht van de oude mevrouw. Er komt een auto aan gescheurd in een mallotig hoog tempo. De jongeman steekt zijn hand op ten teken dat de coureur moet stoppen.
Als ze na een schier eindeloos lange tijd aan de overkant weer op de stoep zijn aangekomen, laat hij haar los. De jongeman zwaait haar nog na, maar ze kijkt niet meer om. Hij rent terug naar de overkant van de straat, pakt zijn fiets en slingert weg. De oude dame scharrelt over het trottoir en begeeft zich naar de bushalte.
Wacht even. Ze is dik drie kwartier geleden uit de bus gestapt en heeft gewoontegetrouw de bank bezocht en nu gaat ze alweer terug? Doet ze dat iedere donderdagmiddag? Rijdt ze dat hele eind naar ons zo majestueuze Apeldoorn alleen om de bank te bezoeken? Ze hebben in die andere provinciestad toch ook een bankgebouw? Hoe zit dit? Ik geloof dat ik weer iets heb om van wakker te liggen.

Wat een avonturen toch weer.

–
Apeldoorn, augustus 2026

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 23 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde langs Grift en kanaal en door regen en het gaat soepel. Even na zeven ben ik aan het werk. Half negen loop ik naar de tandarts. Die boort een vulling uit en vult het gat opnieuw. Thuis koffie. Aan het werk. Meer koffie. Tussendoor naar de apotheek om medicatie voor De Vrouw te halen. Die Vrouw heeft overigens nogal pijn, maar is verder helder. Lunch. Afwasje. Werk verder. Vier uur is het klaar voor vandaag. Krant. Ik lees het prachtboek Alles voor de reis (Adriaan van Dis) uit. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik warm de tomatenlinzensoep van gisteren op en voeg er witte bonen aan toe. De Zoon is er even na half zes. We eten alles op, voor De Vrouw een gepureerde versie. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: 12 (Ryuichi Sakamoto), Niittoaika (Uzva), Anyway, Still (Exit North), 50 Years Of Phaedra – At The Barbican (Tangerine Dream), Waving Not Drowning (Rupert Hine), Somni (Snarky Puppy & Metropole Orkest)

–

Donderdag 22 oktober:
Half acht en zowaar goed geslapen. Koffie, ontbijt, allerlei. De Vrouw heeft eveneens goed geslapen. Ik loop naar de super. Meer koffie. Huishoudelijks. Lezen. Ik maak alvast avondeten: een mooie soep van tomaat en linzen. Nog meer koffie. Lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal. Thuis even aan het werk. De Vrouw slaapt veel, gelukkig zakt de pijn. Eind van de middag warm ik de soep op en voor De Vrouw maak ik een volledig vloeibare versie. Natafelen. Afwasje. Vanavond even niet naar de toneelrepetitie. Krant. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Vermilion Hours (David Sylvian & Melaine Dalibert), Tammikuinen Tammela (Uzva), Arrebol (Aline de Lima), Book Of Romance And Dust (Exit North), Woodcut (Big Big Train), Immunity (Rupert Hine), de cd uit de set The Early Years 1967-1972 – Continu/ation (Pink Floyd)

–

Woensdag 21 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Koffie, ontbijt. De Vrouw is ook op. Kwart voor zeven haalt De Zwager ons op en we rijden naar het ziekenhuis in Zevenaar. Mooi op tijd. Intakegesprek – of ik dan wil ophoepelen – Ik ga naar beneden, er is geen kantine of restaurant, drie tafeltjes met een automaat en dat is het. ik werk wat, niet veel, want er is geen netspanning, dus na een tuur of twee is de accu van mijn werklaptob leeg. Even na elf uur is er telefoon: operatie geslaagd, ik kan ernaartoe tijdens het bezoekuur, dat is om twee uur. ik wandel een klein rondje, kijk waar de bushalte is en ga dan zitten lezen. twee uur is het bezoekuur, ze is net een half uur terug op zaal, ziet er nog bleek uit, veel pijn, moe… maar ze is in beweging, loopt, redelijk helder. drie uur loop ik naar de bushalte en na een rit van veertig minuten sta ik in Arnhem op het station en om kwart voor vijf ben ik thuis. ondertussen is er bericht dat als het eten goed gaat, ze vanavond al naar huis kan. thuis maak ik avondeten: spaghetti koken, dan bosui, courgette en een restant bindsla bakken, het kleine restje doperwten en witte bonen erbij, wat groene pesto en ten slotte de pasta. smakelijk. afwasje. krant. Iets na half acht pikt De Zoon me op en we rijden naar het ziekenhuis in Zevenaar. Het ziekenhuis is donker en ziet er verlaten uit. Ik weet binnen te komen, de afdeling op de vijfde is leeg, behalve De Vrouw en één verpleegkundige die ons vriendelijk uitzwaait. Negen uur thuis. Even opruimen en zitten en dan slapen.
Muziek vandaag: Every House We Built (Exploring Birdsong)

–

Dinsdag 20 oktober:
Wat onrustig maar toch redelijke geslapen. Onderweg naar de werkplek betrap ik me erop dat ik opgewekt ben, terwijl er veel is om me zorgen om te maken; ik voel me bijna schuldig. Op tijd op de werkplek. Halverwege de ochtend bericht dat we morgen om kwart voor acht in het ziekenhuis in Zevenaar mogen zijn. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant stoemp van gisterenavond (uit de oven) met ernaast een schotel van doperwt en witte boon. Ernaast een salade en we eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen. Zeer op tijd slapen, want morgen vroeg en intensief.
Muziek vandaag: Morrison Hotel (The Doors), het tweede en derde plaatje van Orchestral Favorites – 40th Anniversary (Frank Zappa)

–

Maandag 19 oktober:
Op tijd op de werkplek. Redelijk geslapen. Gelukkig een volle agenda vandaag, want ik ben gespannen en onrustig en bij vlagen instabiel. Geen gelegenheid om tussen de middag buiten te wandelen en wat later ga ik naar huis. Half zes thuis. De Vrouw serveert een smakelijke andijviestoemp met het restant salade van gisteren ernaast. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas en afval. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit de set The Early Years 1972 – Obfusc/ation (Pink Floyd), het eerste plaatje van Orchestral Favorites – 40th Anniversary (Frank Zappa)

–

Zondag 18 oktober:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs kanaal en buiten het centrum. Thuis nog terug in bed. Pas om kwart over tien staan we op. Koffie met De Vrouw. Krant. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er na half een voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vanmiddag geen zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kaki. Vervolgens een risotto met shiitake, ui, restanten bindsla, pompoen en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles, met uitzondering van de salade, op. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Soft Parade (The Doors), Narcotango 2 (Carlos Libedinsky), het eerste plaatje uit de set The Early Years 1972 – Obfusc/ation (Pink Floyd)

–

Zaterdag 17 oktober: Museum Arnhem
Zeven uur. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Daarna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Ik fiets naar Onze Vader en tref hem in een opgewekte en redelijk heldere bui. Ik wissel was en we praten kort; dan ga ik weer. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Even over één stappen we in de bus naar Arnhem; twee haltes later vergezellen Heidi en Auke ons. Vanaf het Centraal Station in Arnhem is het niet ver lopen naar Museum Arnhem. Daar zien we mooi werk van Henk Mual, indrukwekkend werk van Sarah Maple en een aardige keuze uit de collectie van het museum. We drinken thee in de foyer van het museum, wachten even tot het weer droog is en wandelen dan naar het centrum van de stad, daar lopen we een rondje en wat na vijven zitten we in ons vertrouwde Indiaas-Nepalese restaurant. We eten onion bhaji, dumplings, vegetable samosa, thali en mutter panneer met peshwarinaan. Tussendoor praten we natuurlijk enorm bij en het is een mooie middag en avond. We hebben een bus van wat na half acht en om kwart over acht zijn we thuis.
Muziek vandaag: 12 Conversations (Ryuichi Sakamoto & Alva Noto)

–

Vrijdag 16 oktober: Orgel Vreten in Cloud 9, Tivoli Vredenburg
Zes uur. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en het gaat fijn. Begin van de ochtend naar de tandarts voor controle. Koffie met De Vrouw. Ik loop een rondje en haal het groentepakket op. Meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Vanaf het station hebben we een vervangende bus naar Amersfoort en daarna de trein naar Utrecht. We wandelen een rondje door het centrum, drinken ergens thee, schuilen voor wat regen en bezoeken uiteindelijk een prima Indiaas restaurant aan de Oudegracht, alwaar we onion bhaji, paneer pakora, chicken korma en baigan barta (gegrilde aubergine) eten met peshwarinaan eten. Zeven uur staan we in Tivoli Vredenburg en een half uurtje later kunnen we boven zaal Cloud 9 in. We zijn op tijd en vinden uitstekende stoelen/krukken op het balkon met puik uitzicht op het podium. Ik doe wat boodschappen. Half negen begint het grandioos leuke concert van Orgel Vreten. Arno Bakker is er vanavond helaas niet bij, maar het programma is afwisselend genoeg. Veel spelplezier en malle fratsen op de twee Hammonds. Kwart over tien gaan we de zaal uit, we missen jammer genoeg de toegift, maar hebben wel de trein van half elf en in Amersfoort een goed aansluitende bus en zijn iets voor middernacht thuis.
Muziek vandaag: Komrad (Orgel Vreten)

–

Donderdag 15 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Iets na zes uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie. Kwart voor elf loop ik naar Gigant. Aad, Peter-Jan en ik spreken met de medewerker die ook in 2027 de programmering van ons programma gaat doen. We hebben al twee data in de eerste helft van het jaar, maar voor de tweede helft kan ze op zo lange termijn nog geen toezeggingen doen omdat er mogelijk allerlei andere projecten en initiatieven gaan spelen en ze zich nog niet kan vastleggen. Begrijpelijk en in januari/februari zoeken we contact en gaan we opnieuw in gesprek. Even na twaalf thuis. Lunch. Afwasje. En weer aan het werk. In de middag komt het bericht dat De Vrouw woensdag 21 oktober geopereerd kan; wachttijd zou acht maanden zijn, maar er is een plekje vrij. Half vijf is het werk af. Ik serveer het restant van de soep van gisteren. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Ugchelen voor de toneelrepetitie. We spreken veel en lezen eerste scènes van het gekozen stuk door. Even na tien thuis.
Muziek vandaag: 12 Conversations (Ryuichi Sakamoto & Alva Noto), de vijf plaatjes uit de set Zappa In New York – 50th Anniversary Deluxe Edition (Frank Zappa), The Roaring Waves (Hackett & Rothery)

–

Woensdag 14 oktober:
Pas om half zeven wakker. Redelijk geslapen. Ik loop een ronde hard om het centrum en het lukt goed. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar Onze Vader om was te wisselen. Ik tref hem in een verwarde bui en ik maak me zorgen. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik fiets naar het oude huis van Onze Vader en zet de fotoalbums terug op zijn plek. Over een week komen er opkoopbedrijven een offerte opmaken. Thuis begin ik vast met de voorbereiding van het avondeten. Eerst kook ik suikermaiskolven, daarna bak ik ui, bloemkool, courgette en mais en daaroverheen gaat bouillon. Als het gaar is, pureer ik de boel en vervolgens kook ik nog wortel en mais mee. Uiteindelijk gaan er (veel) rode bonen bij in en klaar is uw goedgevulde soep. Voor De Vrouw bak ik reepjes runderschnitzel. We eten er fiks van en er blijft voldoende over voor morgenavond. Natafelen. Afwasje. Toneeltekst. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Waiting For The Sun (The Doors), de cd uit de set The Early Years 1971 – Reverber/ation (Pink Floyd), Kainuu (Sanna Kurki-Suonio & Riitta Huttunen)

–

Dinsdag 13 oktober:
Op tijd op de werkplek. Nog steeds wisselend in stemming. Tussen de middag wandel ik door bos. Even lijkt het erop dat er geen bus van kantoor naar het station in Arnhem gaat. Ik vergis me. Toch kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant groenteschotel met linzen van gisteren en zet er een salade naast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad beginnen we aan de voorbereiding van de voorstelling Helemaal stuk, die we 13 december gaan uitvoeren. Veel ideeën al, die gaan we uitwerken en over twee weken maken we keuzes. Half tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 12 oktober:
Op tijd op de werkplek. Wankel. Angstaanval. Het gaat. Wisselend. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van bloemkool, doperwt en kruidenroomkaassaus, met linzen ernaast en het restant salade van gisteren aangevuld met kaki. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit The Early Years 1970 – Devi/ation (Pink Floyd), Islands (2026 remixes) (King Crimson)

–

Zondag 11 oktober:
Half zeven. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het is goed fris en aan het eind regent het licht. Thuis nog terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie met De Vrouw. Er is veel om te bespreken: vakantie, gezondheid, verleden. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er rond een uur voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door lichte regen. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Legs On Wheels). Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, komkommer, tomaat en mozarella. Dan een zondagrisotto met shiitake, ui en wortel. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Strange Days (The Doors), het eerste plaatje van The Early Years 1970 – Devi/ation (Pink Floyd)

–

Zaterdag 10 oktober:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Ik fiets naar Onze Vader. Hij is wat verward, maar zijn stemming is oké. Thuis meer koffie met De Vrouw. Nog wat foto’s inscannen. Lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Thuis rust. Eind van de middag maak ik avondeten. Aardappel in een braadslede in de oven. Ik vul het restant salade van gisteren aan met kaki. Het restant stoemp van gisterenavond gaat in een ovenschaal ook de oven in. In de braadslede nog met feta gevulde kastanjechampignon. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het zesde en zevende plaatje (al het bonus materiaal) uit The Roxy Performances (Frank Zappa), de twee plaatjes uit The Early Years 1969 – Dramatis/ation (Pink Floyd)

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt. Ik hoor, het eerste wat ik doe is wat ze vertelt op mijzelf betrekken. Zo van: wat zij kan, dat kan ik ook. Ik kan vertellen, ik kan uitleggen en
een opsomming maken over alles wat telt, over alles wat me boeit, de dingen die ik heb meegemaakt en als zwaar heb ervaren, alles waar ik aan vast zit. Maar dat is alleen maar leuk en aardig voor de vorm, de lachers op mijn hand. Wat zij kan, dat kan ik ook. Maar ik kan het niet. De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt. Ik weet: ik hoor, maar ik luister niet.
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt, ze is mooi, ze is bevlogen, ze is jong en ik vraag me af wat ze zelf heeft meegemaakt – het doet totaal niet ter zake, waarom vraag ik het dan? Als afleidingsmanoeuvre, wil ik het niet hebben over wat ze aankaart, moet het weer over mijzelf gaan of is er iets anders, iets diepers, iets wezenlijkers? Iets wat ik niet zie, wat ik niet wil zien? Wat is er toch met me aan de hand?
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt over haar voorvaderen, voormoeders, voorouders, die hebben gruwelijke zaken meegemaakt. Mijn voorvaderen, voormoeders, voorouders hebben ook zaken meegemaakt, ook gruwelijk. Of ze vergelijkbaar zijn, weet ik niet.
Is gruwelijkheid, onmenselijkheid meetbaar? ‘Op een schaal van nul tot tien is uw factor gruwelijk onmenselijk: acht punt twee.’ De lachers op mijn hand. Maar wat als die hand geketend is.
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt en het gaat niet om mij – het gaat vanavond/vanmiddag niet om mij, niet nu – vandaag gaat het over de ander. Over de ander die hetzelfde is, niets meer of minder dan ikzelf. Ikzelf. Toch weer. De ander die hetzelfde is, maar het verleden, ver verleden en recent, laat zien dat we die ander toch hebben beschouwd als anders, als minder, als niets. ‘Mag ik een grapje, mag ik dat grapje over negers maken? Het betekent niets. Je moet het in de tijd zien.’ Ik heb het niet in de hand.
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt. Ik luister nu ademloos toe. De geschiedenis, ons koloniale verleden, de slavernij, het blijft boeiend. Ha, daar heb je ze weer: de hand en de lachers. Zoals ik al zei: wat zij kan, dat kan ik ook. Ik kan vertellen over, ik kan uitleggen,
ik kan een eindeloze opsomming maken, maar hoe het is om werkelijk geketend te zijn voor het leven, het leven van je voorvaderen, je voormoeders, je voorouders, jezelf, je kinderen, je kleinkinderen, je achterkleinkinderen en alle generaties na je, daarover kan ik geen voorstelling maken.
Jonge vrouw met de prachtig bruine huid, neem me bij de hand en vertel –
Wie bén ik?

–
Apeldoorn, juli 2026

–
Voorgedragen op 26 en 27 september 2026 tijdens Helemaal stuk, een voorstelling van zaken in zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Hier lees je ‘m op FOK!.

‘Helemaal stuk, een voorstelling van zaken’: Aad van der Waal, Peter-Jan de Wilde en Bas Langereis presenteren een reeks theatervoorstellingen vol poëzie, muziek, verhalen en ongemakkelijke scènes, in zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Datum: zondag 13 december 14.30-16.45 uur
Plaats: zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn
Thema: beetje een verrassing

–

CAST
beetje een verrassing

–

PROGRAMMA
beetje een verrassing

–

RECLAME (veel)

–

Vrijdag 9 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door lichte regen. Lopen lukt goed, ook al is het wat fris. Iets na zeven aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en door lichte regen. En nog even verder. Vier uur is het klaar. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten: een stoemp van aardappel, bataat, ui, wortel, andijvie en bruine boon. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kaki. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er even voor zes en we eten fiks. Watermeloen toe. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede, derde en vierde plaatje (het tweede en derde concert) uit The Roxy Performances (Frank Zappa), Femi Kuti (Femi Kuti), Islands (2026 remixes) (King Crimson), het vijfde en zesde plaatje (het vierde concert) uit The Roxy Performances (Frank Zappa)

–

Donderdag 8 oktober:
Slapen lukt niet heel goed, maar oké. Sokken en schoenen aan. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Vijf uur thuis. De Vrouw serveert een mooie schotel van spitskool en krulandijvie, met salade ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Ugchelen voor een toneelrepetitie. We hebben een stuk voor vier acteurs waar we ons de komende tijd op gaan richten; we verdelen voorlopig de rollen, lezen het samen en bespreken de eerste ideeën voor podiuminrichting. Tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 7 oktober:
Kwart over zes. Redelijk geslapen. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie met De Vrouw. Dan naar Onze Vader om de was te wisselen. Hij is opgewekt, net terug van de tandtechnicus met een geheel nieuwe mondprothese waar hij blij mee is. Ik blijf kort. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik fiets naar het oude huis van Onze Vader en leen enkele fotoalbums; thuis maak ik telefoonscans van enkele foto’s, vrijdag nog wat meer en dan kunnen ze weer terug. Helaas geen foto’s te vinden van 1984-1985, daar was ik benieuwd naar. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook plakken venkel, leg die met paprika en courgette in een braadslede die de oven in gaat en later gaan daar nog zwarte bonen bij in. Ik zet restanten salade en watermeloen op tafel en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Doors (The Doors), het eerste plaatje (het eerste concert) van de doos The Roxy Performances (Frank Zappa)

–

Dinsdag 6 oktober:
Wat beter geslapen. Hoofd wel vol, opgejaagd, onrustig. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een goede soep van stengelbroccoli en courgette en we eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Webstek. Half acht krijgen we bezoek van AarJan en Jolande. Zij zijn een paar dagen in Nederland en doen dit jaar ook een rondje Apeldoorn. We drinken thee en eten lokum en praten bij en halen herinneringen op en het is mooi en goed en om half twaalf zijn we weer alleen en ga ik slapen.
Muziek vandaag: de cd uit de set The Early Years 1968 – Germin/ation (Pink Floyd)

–

Maandag 5 oktober:
Niet goed geslapen. Toch op tijd op de werkplek. Het hoofd zit vol, maar ik kan toch redelijk geconcentreerd werken. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een mooie schotel van spitskool met pompoen en kastanjechampignon en met een salade ernaast. We eten alles op. Afwasje en afval. Lezen. Webstek. Lezen. Ik zie een foto van mijzelf toen ik negentien of twintig was en ik word helemaal emotioneel.
Muziek vandaag: het vierde en vijfde plaatje uit Freak Out! – 60th Anniversary Edition (Frank Zappa)

–

Zondag 4 oktober:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum en het gaat wederom soepel. Thuis nog terug in bed. Pas tegen tien uur staan we op. Koffie. Krant. Meer koffie met De Vrouw. Vakantieplannen? Vakantieplannen. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door de zon. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en ik kies John Zorn’s concert Jazz in Marciac 2010. Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Vervolgens een zondagrisotto met ui, shiitake, restanten sla, biet en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Er is veel om ons zorgen om te maken, maar we redden het. Afwasje. Restant krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Prodigal Son (Ry Cooder), World After History – A Pannonian-Mediterranean Round Trip (Boris Kova? & La Campanella)

–

Zaterdag 3 oktober:
Half zeven. Redelijk geslapen. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgen langs slager en super. Daarna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de andere super, de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader. Hij is opgewekt en redelijk helder. Ik wissel was en we spreken wat. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Natafelen. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Rust op de galerij in de zon. Eind van de middag maak ik avondeten: eerst aardappel en bataat in een braadslede in de oven, later gaat daar paprika, courgette en met feta gevulde kastanjechampignon bij in. Ik vul het restant bietensalade van donderdag aan met ei. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Er is galiameloen toe. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Halloween ’77 (Frank Zappa)