Bas Langereis leest u voor!

Lees hier mijn avonturen, fouten, misstappen, paniekbuien, angstaanvallen en ander engs.

Bas
maart 2024

–

Woensdag 14 oktober:
Pas om half zeven wakker. Redelijk geslapen. Ik loop een ronde hard om het centrum en het lukt goed. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar Onze Vader om was te wisselen. Ik tref hem in een verwarde bui en ik maak me zorgen. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik fiets naar het oude huis van Onze Vader en zet de fotoalbums terug op zijn plek. Over een week komen er opkoopbedrijven een offerte opmaken. Thuis begin ik vast met de voorbereiding van het avondeten. Eerst kook ik suikermaiskolven, daarna bak ik ui, bloemkool, courgette en mais en daaroverheen gaat bouillon. Als het gaar is, pureer ik de boel en vervolgens kook ik nog wortel en mais mee. Uiteindelijk gaan er (veel) rode bonen bij in en klaar is uw goedgevulde soep. Voor De Vrouw bak ik reepjes runderschnitzel. We eten er fiks van en er blijft voldoende over voor morgenavond. Natafelen. Afwasje. Toneeltekst. Webstek. Lezen en toneeltekst.
Muziek vandaag: Waiting For The Sun (The Doors), de cd uit de set The Early Years 1971 – Reverber/ation (Pink Floyd), Kainuu (Sanna Kurki-Suonio & Riitta Huttunen)

–

Dinsdag 13 oktober:
Op tijd op de werkplek. Nog steeds wisselend in stemming. Tussen de middag wandel ik door bos. Even lijkt het erop dat er geen bus van kantoor naar het station in Arnhem gaat. Ik vergis me. Toch kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert het restant groenteschotel met linzen van gisteren en zet er een salade naast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Peter-Jan. Met Aad beginnen we aan de voorbereiding van de voorstelling Helemaal stuk, die we 13 december gaan uitvoeren. Veel ideeën al, die gaan we uitwerken en over twee weken maken we keuzes. Half tien thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Maandag 12 oktober:
Op tijd op de werkplek. Wankel. Angstaanval. Het gaat. Wisselend. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een schotel van bloemkool, doperwt en kruidenroomkaassaus, met linzen ernaast en het restant salade van gisteren aangevuld met kaki. We eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit The Early Years 1970 – Devi/ation (Pink Floyd), Islands (2026 remixes) (King Crimson)

–

Zondag 11 oktober:
Half zeven. Ik loop een ronde hard langs het kanaal. Het is goed fris en aan het eind regent het licht. Thuis nog terug in bed. Kwart over negen staan we op. Koffie met De Vrouw. Er is veel om te bespreken: vakantie, gezondheid, verleden. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er rond een uur voor lunch. Afwas en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door lichte regen. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Legs On Wheels). Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, komkommer, tomaat en mozarella. Dan een zondagrisotto met shiitake, ui en wortel. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Strange Days (The Doors), het eerste plaatje van The Early Years 1970 – Devi/ation (Pink Floyd)

–

Zaterdag 10 oktober:
Half zeven. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Erna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Ik fiets naar Onze Vader. Hij is wat verward, maar zijn stemming is oké. Thuis meer koffie met De Vrouw. Nog wat foto’s inscannen. Lunch. Afwas en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Thuis rust. Eind van de middag maak ik avondeten. Aardappel in een braadslede in de oven. Ik vul het restant salade van gisteren aan met kaki. Het restant stoemp van gisterenavond gaat in een ovenschaal ook de oven in. In de braadslede nog met feta gevulde kastanjechampignon. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het zesde en zevende plaatje (al het bonus materiaal) uit The Roxy Performances (Frank Zappa), de twee plaatjes uit The Early Years 1969 – Dramatis/ation (Pink Floyd)

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt. Ik hoor, het eerste wat ik doe is wat ze vertelt op mijzelf betrekken. Zo van: wat zij kan, dat kan ik ook. Ik kan vertellen, ik kan uitleggen en
een opsomming maken over alles wat telt, over alles wat me boeit, de dingen die ik heb meegemaakt en als zwaar heb ervaren, alles waar ik aan vast zit. Maar dat is alleen maar leuk en aardig voor de vorm, de lachers op mijn hand. Wat zij kan, dat kan ik ook. Maar ik kan het niet. De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt. Ik weet: ik hoor, maar ik luister niet.
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt, ze is mooi, ze is bevlogen, ze is jong en ik vraag me af wat ze zelf heeft meegemaakt – het doet totaal niet ter zake, waarom vraag ik het dan? Als afleidingsmanoeuvre, wil ik het niet hebben over wat ze aankaart, moet het weer over mijzelf gaan of is er iets anders, iets diepers, iets wezenlijkers? Iets wat ik niet zie, wat ik niet wil zien? Wat is er toch met me aan de hand?
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt over haar voorvaderen, voormoeders, voorouders, die hebben gruwelijke zaken meegemaakt. Mijn voorvaderen, voormoeders, voorouders hebben ook zaken meegemaakt, ook gruwelijk. Of ze vergelijkbaar zijn, weet ik niet.
Is gruwelijkheid, onmenselijkheid meetbaar? ‘Op een schaal van nul tot tien is uw factor gruwelijk onmenselijk: acht punt twee.’ De lachers op mijn hand. Maar wat als die hand geketend is.
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt en het gaat niet om mij – het gaat vanavond/vanmiddag niet om mij, niet nu – vandaag gaat het over de ander. Over de ander die hetzelfde is, niets meer of minder dan ikzelf. Ikzelf. Toch weer. De ander die hetzelfde is, maar het verleden, ver verleden en recent, laat zien dat we die ander toch hebben beschouwd als anders, als minder, als niets. ‘Mag ik een grapje, mag ik dat grapje over negers maken? Het betekent niets. Je moet het in de tijd zien.’ Ik heb het niet in de hand.
Wie ben ik om te –
Wie ben ík

De jonge vrouw met de prachtig bruine huid vertelt. Ik luister nu ademloos toe. De geschiedenis, ons koloniale verleden, de slavernij, het blijft boeiend. Ha, daar heb je ze weer: de hand en de lachers. Zoals ik al zei: wat zij kan, dat kan ik ook. Ik kan vertellen over, ik kan uitleggen,
ik kan een eindeloze opsomming maken, maar hoe het is om werkelijk geketend te zijn voor het leven, het leven van je voorvaderen, je voormoeders, je voorouders, jezelf, je kinderen, je kleinkinderen, je achterkleinkinderen en alle generaties na je, daarover kan ik geen voorstelling maken.
Jonge vrouw met de prachtig bruine huid, neem me bij de hand en vertel –
Wie bén ik?

–
Apeldoorn, juli 2026

–
Voorgedragen op 26 en 27 september 2026 tijdens Helemaal stuk, een voorstelling van zaken in zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Hier lees je ‘m op FOK!.

‘Helemaal stuk, een voorstelling van zaken’: Aad van der Waal, Peter-Jan de Wilde en Bas Langereis presenteren een reeks theatervoorstellingen vol poëzie, muziek, verhalen en ongemakkelijke scènes, in zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn.

Datum: zondag 13 december 14.30-16.45 uur
Plaats: zaal De Walvis in Gigant te Apeldoorn
Thema: beetje een verrassing

–

CAST
beetje een verrassing

–

PROGRAMMA
beetje een verrassing

–

RECLAME (veel)

–

Vrijdag 9 oktober:
De wekker gaat op de gebruikelijke tijd. Ik loop een ronde hard langs Grift en kanaal en door lichte regen. Lopen lukt goed, ook al is het wat fris. Iets na zeven aan het werk. Tussendoor koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en door lichte regen. En nog even verder. Vier uur is het klaar. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten: een stoemp van aardappel, bataat, ui, wortel, andijvie en bruine boon. Ernaast een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kaki. Voor De Vrouw en De Zoon bak ik runderschnitzel. De Zoon is er even voor zes en we eten fiks. Watermeloen toe. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede, derde en vierde plaatje (het tweede en derde concert) uit The Roxy Performances (Frank Zappa), Femi Kuti (Femi Kuti), Islands (2026 remixes) (King Crimson), het vijfde en zesde plaatje (het vierde concert) uit The Roxy Performances (Frank Zappa)

–

Donderdag 8 oktober:
Slapen lukt niet heel goed, maar oké. Sokken en schoenen aan. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Vijf uur thuis. De Vrouw serveert een mooie schotel van spitskool en krulandijvie, met salade ernaast. We eten alles op. Natafelen. Afwasje. Dan fiets ik naar Ugchelen voor een toneelrepetitie. We hebben een stuk voor vier acteurs waar we ons de komende tijd op gaan richten; we verdelen voorlopig de rollen, lezen het samen en bespreken de eerste ideeën voor podiuminrichting. Tien uur thuis.
Muziek vandaag: geen

–

Woensdag 7 oktober:
Kwart over zes. Redelijk geslapen. Ik loop een ronde hard om het centrum. Begin van de ochtend wandel ik naar de super. Thuis koffie met De Vrouw. Dan naar Onze Vader om de was te wisselen. Hij is opgewekt, net terug van de tandtechnicus met een geheel nieuwe mondprothese waar hij blij mee is. Ik blijf kort. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Afwasje en huishoudelijks. Ik fiets naar het oude huis van Onze Vader en leen enkele fotoalbums; thuis maak ik telefoonscans van enkele foto’s, vrijdag nog wat meer en dan kunnen ze weer terug. Helaas geen foto’s te vinden van 1984-1985, daar was ik benieuwd naar. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook plakken venkel, leg die met paprika en courgette in een braadslede die de oven in gaat en later gaan daar nog zwarte bonen bij in. Ik zet restanten salade en watermeloen op tafel en voor De Vrouw bak ik runderschnitzel. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Doors (The Doors), het eerste plaatje (het eerste concert) van de doos The Roxy Performances (Frank Zappa)

–

Dinsdag 6 oktober:
Wat beter geslapen. Hoofd wel vol, opgejaagd, onrustig. Op tijd op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos. Kwart over vijf thuis. De Vrouw serveert een goede soep van stengelbroccoli en courgette en we eten er fiks van. Natafelen. Afwasje. Webstek. Half acht krijgen we bezoek van AarJan en Jolande. Zij zijn een paar dagen in Nederland en doen dit jaar ook een rondje Apeldoorn. We drinken thee en eten lokum en praten bij en halen herinneringen op en het is mooi en goed en om half twaalf zijn we weer alleen en ga ik slapen.
Muziek vandaag: de cd uit de set The Early Years 1968 – Germin/ation (Pink Floyd)

–

Maandag 5 oktober:
Niet goed geslapen. Toch op tijd op de werkplek. Het hoofd zit vol, maar ik kan toch redelijk geconcentreerd werken. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Kwart over vijf thuis. Krant. De Vrouw serveert een mooie schotel van spitskool met pompoen en kastanjechampignon en met een salade ernaast. We eten alles op. Afwasje en afval. Lezen. Webstek. Lezen. Ik zie een foto van mijzelf toen ik negentien of twintig was en ik word helemaal emotioneel.
Muziek vandaag: het vierde en vijfde plaatje uit Freak Out! – 60th Anniversary Edition (Frank Zappa)

–

Zondag 4 oktober:
Kwart over zes. Ik loop een ronde hard langs het kanaal en buiten het centrum en het gaat wederom soepel. Thuis nog terug in bed. Pas tegen tien uur staan we op. Koffie. Krant. Meer koffie met De Vrouw. Vakantieplannen? Vakantieplannen. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje en stofzuigen. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door de zon. Vier uur is er de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en ik kies John Zorn’s concert Jazz in Marciac 2010. Erna maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Vervolgens een zondagrisotto met ui, shiitake, restanten sla, biet en feta. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Er is veel om ons zorgen om te maken, maar we redden het. Afwasje. Restant krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Prodigal Son (Ry Cooder), World After History – A Pannonian-Mediterranean Round Trip (Boris Kova? & La Campanella)

–

Zaterdag 3 oktober:
Half zeven. Redelijk geslapen. Koffie, ontbijt, allerlei. Begin van de ochtend loop ik de gebruikelijke zaterdagmorgen langs slager en super. Daarna nogmaals het centrum in voor een bezoek aan de andere super, de markt en de Syrische winkel. Koffie met De Vrouw. Vervolgens fiets ik naar Onze Vader. Hij is opgewekt en redelijk helder. Ik wissel was en we spreken wat. Thuis meer koffie met De Vrouw. Lunch. Natafelen. Afwasje en huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs kanaal en door park. Rust op de galerij in de zon. Eind van de middag maak ik avondeten: eerst aardappel en bataat in een braadslede in de oven, later gaat daar paprika, courgette en met feta gevulde kastanjechampignon bij in. Ik vul het restant bietensalade van donderdag aan met ei. Voor De Vrouw bak ik steak bavette. We eten alles op. Natafelen. Er is galiameloen toe. Afwasje. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Halloween ’77 (Frank Zappa)