Bas Langereis leest u voor!

Het is ondertussen aardig koud ’s morgens vroeg. Terwijl ik mezelf nog wat meer begraaf in m’n sjaal en dikke jas, kijk ik of de bus er al aan komt. Nee. Niet gek, want ik ben ruim op tijd. Zo’n honderdvijftig meter verderop zie ik wel beweging bij de geldautomaat. Er loopt of nee springt iemand heen en weer. Hij zwaait met zijn armen. Hoor ik hem nou ook schreeuwen? Het lijkt wel of hij danst.
Er loopt iemand anders met een boog om hem heen en die komt nu naar de bushalte toe gewandeld. Ik herken hem aan de manier van lopen. Het is de meneer die er straks na een halte of vijf uit moet, daar waar de sociale werkvoorziening is.
‘Heb je die man daar gezien?’ vraagt hij als hij vlakbij is gekomen. ‘Zo’n aparte kerel.’
‘Ik denk dat hij wat in de war is,’ antwoord ik.
‘Heel apart,’ herhaalt de man. Hij draait zich om en kijkt nog eens naar de luid roepende en dansende persoon bij de pinautomaat.
Ik glimlach.
Er is nog iemand in de abri bij komen staan. Reuze gezellig in alle vroegte. Het is de jonge vrouw die dagelijks bijna aan het eind van de rit uitstapt bij de instelling voor psychiatrische zorg.
‘Heb je die vent gezien?’ lacht ze. ‘Die zit stijf onder de drugs, haha!’

Ik moet denken aan gisteren. Het was half vijf en bij het station vanwaar mijn streekbus naar huis zou vertrekken heerste chaos. Het hele plein was afgezet. Ik zag een compleet wagenpark aan politieauto’s, brandweerwagens en ambulances. Er was zelfs een hoogwerker ter plaatse. Een menigte van reizigers was gestrand en stond te wachten en toe te kijken. Ik ving flarden van gesprekken op en keek door de neervallende regen en langs wijzende armen en vingers naar het plein. Daar! Daar boven op de bovenleiding van de trolleybussen, daar stond een man te schreeuwen en te zwaaien met een mes.
Hulpverleners probeerden de man te benaderen en over te halen naar beneden te komen. Het lukte niet. De man klom nog verder van iedereen vandaan, leek zich te verschansen maar stapte daarna weer naar een andere plek.
‘Waarom halen ze die vent er niet af?’ riepen mensen om me heen. ‘Gooi toch gewoon een paar stenen, dan valt hij wel naar beneden.’
‘Ik wist het wel. Geef hem een pak rammel.’
‘Zo kom ik te laat thuis. Ik wilde nog van alles en dat kan ik nu wel vergeten.’
Ik had er ook een tijd gestaan en wat gezocht, misschien kon ik via een andere weg toch bij het station komen. Daar was het warmer en kon ik wachten tot er uiteindelijk toch een bus zou vertrekken. Om half zeven zag het ernaar uit dat het voorlopig nog niet voorbij was. Hulpverleners waren nu ook op de bovenleiding geklommen en probeerden de man met woorden te overreden. De hoogwerker kwam naderbij en in het bakje stond iemand hem de hand toe te steken. Ik zag het metaal van het mes blinken in de schijnwerpers die op de man gericht stonden. Even zakte hij door zijn knieën en kroop hij een stukje terug, toen stond hij weer op en deed stappen naar zijn redders, onderwijl zwaaiend met zijn mes.
‘Daar gaat mijn avond!’ riep iemand. ‘Nou staan er zo veel politieagenten met een wapen! Kan iemand niet schieten?’
Ik had genoeg gehoord. Ondanks alle mededogen dat door mijn lief gierde, draaide ik me om. Met inmiddels zeer koude voeten liep ik van het station weg. Verderop kon je het spoor onderdoor en via de achteringang bij de treinen komen. Die reden gelukkig wel. Reizen moest ik wel via een ruime omweg en om kwart voor acht was ik thuis. Daar maakte ik me geen zorgen over. Wel spookten nog lang de beelden door mijn hoofd van de verwarde man zo hoog boven het asfalt.

‘Hahaha, wat een vent!’ giert de vrouw. ‘Hij loopt daar te juichen en te zingen en probeert geld uit de automaat te halen, maar volgens mij zonder bankpas.’ Ze slaat zo ongeveer op haar knieën van het lachen. ‘Ik heb wel eens vaker een rare gezien maar nog nooit iemand die zo onder de drugs zit, hahaha!’
Ik krijg tranen in mijn ogen en dat is niet van de kou. Gelukkig komt de bus er aan.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, december 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 23 december:
Toch om half zeven wakker en op. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Die gaat om elf uur de deur uit. Ik wandel het centrum in voor een boodschapje of wat. Meer koffie. Lunch. Afwasje. Ik wandel door de regen een rondje en haal het kerstgroentepakket op. Krant. De Vrouw is er om half vier. Ik maak avondeten. Eerst snijd en schil ik plakken knolselderij. Die bak ik in een pan en daar voeg ik water, sojasaus, knoflook, paprikapoeder, rozemarijn en tijm aan toe. Dit laat ik pruttelen. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, kerstomaat en kaki. Ik schep de knolselderij uit de pan en vang de saus op. Dan bak ik kastanjechampignons, ui, paprika en courgette en daar roer ik een boel postelein doorheen. In een koekenpan bak ik de knolselderij die ik nogmaals met saus heb bestreken. Ten slotte bak ik een kalfsschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het vijfde plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp), BTTB (Ryuichi Sakamoto), Cinemage (Ryuichi Sakamoto), Rage (Original Motion Picture Soundtrack) (Ryuichi Sakamoto), Born (Birth), Welcome To The Planet (Big Big Train), The Lost Tapes Of Opio (Jon Anderson), de bluray (de surroundversies van de albums Waka/Jawaka en The Grand Wazoo) die mee kwam met de doos Waka/Wazoo (Frank Zappa), het zesde plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Donderdag 22 december:
Wederom vroeg naar de werkplek. Ik ben gespannen; het liefst wil ik morgen niet werken, zodat ik een wat langer weekend heb en even op adem kan komen, maar er ligt een gigaklus met een scherpe deadline, dus ik ben bang. Als ik om zeven uur wil starten is er allemaal technische tegenslag, waarmee ik een uur kwijt raak en dan nog loopt het niet soepel zoals ik wil. Eind van de ochtend ben ik dan ook ten einde raad. Ik wandel door bos en veld. In de middag blijkt er wat ruimte te komen en zowaar: ik weet in te schatten dat ik die gigaklus ook volgende week in de twee dagen dat ik werk kan klaren, dus is er ook meer rust in het hoofd. Kwart over vijf ben ik thuis. De Vrouw is naar het werk. Ik bak currytofu en bindsla en roer daar wat soyasaus doorheen. Gebakken uitjes erover en dan eet ik het op. Afwasje. Webstek. Krant. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos Waka/Wazoo (Frank Zappa), Night Airs (Rick Wakeman)

–

Woensdag 21 december:
Zes uur op. Koffie. Allerlei voor De verjaardag van Anja. Afval. Dan wandel ik naar de super. Koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. Dan lunch. Afwasje en ander huishoudelijks. Ik loop een klein rondje langs het kanaal. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet moeilijk; het is het restant van de bamisoep van gisteren. Ik vul bouillon aan met kastanjechampignon en noedels en snijd nog meer prei. We eten nu alles op. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), 1996 (Ryuichi Sakamoto), de eerste twee plaatjes uit de doos Waka/Wazoo (Frank Zappa), The Night The Light Went On In Long Beach (Electric Light Orchestra), Last Night The Moon Came Dropping Its Clothes In The Street (Jon Hassell), The Turning Year (Roger Eno)

–

Dinsdag 20 december:
Opnieuw een zeer volle dag op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en regen. Kwart over vijf thuis. Krant. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert bamisoep. Afwas. Half acht ben ik in het café van Gigant voor een preventieve vergadering ter voorbereiding van De verjaardag van Anja. Aad is er helaas niet bij, maar toch weten we het programma voor 29 januari grotendeels vast te stellen. Kwart voor tien thuis. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: geen.

–

Maandag 19 december:
Niet meer zo koud als ik vanmorgen vroeg de deur uit ga. Wel nat. Het is nog donker in het gebouw als ik op de werkplek binnen kom; ik lijk de eerste. Het is zeven uur. Vandaag weer een volle dag met veel te doen en uit te puzzelen. Tussen de middag wandel ik door bos. Dan nog wat verder en om kwart voor vier ga ik weg. In het centrum van Arnhem bezoek ik de muziekzaak en daar haal ik mijn bestelde doos Waka/Wazoo (Frank Zappa). Kwart voor zes thuis. De Vrouw serveert mijn wortelsoep die ik gisteren maakte, plus een schotel van ui, zoete aardappel, boerenkool en kikkererwt. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Flash Of The Spirit (Jon Hassell & Farafina), Watching The Flags That Fly (Jon Anderson)

–

Zondag 18 december:
Ik ben rond zes uur wakker en sta op om een ronde te gaan hardlopen. Het is heel koud buiten (later lees ik dat het -8C is) en lopen gaat nog goed ook. Thuis nog terug in bed en uiteindelijk zijn we er pas na negen uur uit. Koffie. Allerlei, inclusief huishoudelijks. Ook maak ik een soep van ui en wortel voor De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Stofzuig. De Vrouw gaat naar het werk. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Thuis ruim ik wat op en dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche Vrienden (Mardi Gras). Erna schrijf ik kerstkaarten zodat De Vrouw die morgen op de post kan doen. Dan maak ik het restant van vrijdag warm in de oven en dat eet ik allemaal op. Afwasje. Webstek. Lezen. De Vrouw is er weer om half tien. Even bijpraten. Slapen.
Muziek vandaag: Piano Portraits (Rick Wakeman), Heartbeat (cd single) (David Sylvian & Ryuichi Sakamoto), Sayonara (cd single) (Ryuichi Sakamoto), Peachboy (Ryuichi Sakamoto), On The Third Day (Electric Light Orchestra), de surroundmix van Thick As A Brick (40th Anniversary Edition) (Jethro Tull), de eerste twee plaatjes uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Zaterdag 17 december:
Half zeven op. Koffie. Niet veel later is De Vrouw ook op. Ik wandel mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en super. Koffie met De Vrouw. We wandelen het centrum in naar een super, de markt en de Syrische winkel. Meer koffie. Dit keer is De Zoon er niet voor lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. Vijf uur staan we buiten en haalt De Zoon ons op. We rijden (via omweg) naar Radio Kootwijk. In het dorpshuis vieren Marja en Robert hun huwelijksfeest en de zestigste verjaardag van Robert en allerlei andere redenen. Er zijn familieleden en vrienden en het is aardig om iedereen (na drie pandemiejaren) weer te zien. Ook is er eten en uiteindelijk is het een prima avond. Iets na tienen brengt De Zoon ons weer naar huis.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de box vl tones (Bass Communion & Freiband), het bonusmateriaal op het tweede plaatje van Live In Sheffield 1980 (Jon Anderson with The New Life Band), Beauty (Ryuichi Sakamoto), Heartbeat (Ryuichi Sakamoto)

Ik bezocht een lezing van iemand die naar Santiago de Compostela was gelopen.
Ooit wil ik dat ook doen: wekenlang wandelen, liefst in mijn eentje. Ter voorbereiding lees ik me in en zat ik nu in het kille, nauwelijks tot de helft  gevulde zaaltje. Op saaie toon vertelde de spreker waar hij tijdens zijn pelgrimstocht tegenaan was gelopen. Een lantaarnpaal, een stuk schrikdraad en een tegemoetkomende schoolbus.
Er viel slechts één gewonde. Ik stond op en liep teleurgesteld terug naar huis.

–
Apeldoorn, november 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 16 december:
Niet heel goed geslapen. Redelijk tot een uur of twee, daarna wat wakker en de laatste uren weer diep. Pas om kwart voor zeven op. Ronde hardlopen gaat goed; het is koud, maar niet zo erg als eergisteren en eigenlijk valt het allemaal mee. De Vrouw gaat de deur uit. Koffie. Allerlei. De Vrouw is weer terug en gaat opnieuw de deur uit. Meer koffie. Meer allerlei. En lunch. Afwasje. Dan wandel ik een rondje (door de waterkou) en haal het groentepakket op. De Vrouw is weer thuis. We lopen het centrum in en winkelen zo wat. Krant. Ik maak avondeten. Eerst kook ik kwarten witte kool (vier stuks). Dan leg ik kastanjechampignon, rode ui, courgette en kerstomaat in een braadslede en die zet ik tien minuten in de oven (190C). Ondertussen maak ik een vispakketje voor De Vrouw. Ik bestrijk de parten witte kool met ene mengsel van tomatenpuree, olijfolie, peper en zout en die parten leg ik bij de groente in de braadslede. Dit gaat nog eens twintig minuten de oven in. Na vijf minuten leg ik het vispakketje er ook bij (in een ander schaaltje, vrees niet). Ten slotte leg ik blaadjes witlof op een bord en bestrooi dat met blokjes rode paprika en blauwe schapenkaas en om het allemaal af te ronden met toefjes mayonaise. We eten er fiks van. Natafelen. Afwas. Lezen. Webstek. Lezen. https://twitter.com/balangereis/status/1603715069992488960?s=20&t=XgjZa68148_likahl_pN-Q
Muziek vandaag: Theory Of Forms (Neil Sadler), Thousand Knives Of (Ryuichi Sakamoto), Merry Christmas, Mr. Lawrence (Ryuichi Sakamoto), het merendeel (het concert) van Live In Sheffield 1980 (Jon Anderson with The New Life Band), Philly ’76 (Frank Zappa)

–

Donderdag 15 december:
Zeer koud vanmorgen vroeg. Niet erg. Ik ben weer om zeven uur op de werkplek. Volle dag. Overleg, uitschrijfwerk, geregel, enzovoorts. Tussen de middag wandel ik door veld, bos, zon en koude. In de middag nog meer overleg, uitschrijfwerk, geregel, enzovoorts. Om vier uur sta ik met mijn collega’s op een grote kerstmarkt voor alle medewerkers van onze organisatie. Het is aardig om mee te maken en velen te spreken, maar na een klein uurtje ben ik moe en ga ik weg. Ik pak een bus naar het station in Arnhem; daar moet ik nog wat wachten en om half zeven ben ik thuis. Ik warm de restanten van eergisteren en gisteren op in een pan en eet dat op. Afwas. Webstek. Lezen. De Vrouw is thuis om half tien. Bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: Dream Theory In Malaya – Fourth World Volume Two (Jon Hassell), de eerste twee plaatjes uit het doosje v1 tones (Bass Communion & Freiband)

–

Woensdag 14 december:
Zes uur wakker. Het is fiks koud, maar ik ga mijn ronde hardlopen. Dat lukt ook nog. Vervolgens wandel ik naar de super. Het is nog altijd min zes, dus heel aangenaam is het niet, maar heel veel last heb ik er ook niet van. Thuis koffie. Dan loop ik naar Gigant voor de laatste repetitie van Wirwar in dit jaar. We kijken de foto’s op het grote scherm, er zijn voorleesverhalen en Anne is er om het proefresultaat van het documentaireproject te laten zien. Elf januari gaan we verder. Thuis nog koffie, dan lunch. De Vrouw komt terug van weg. Huishoudelijks en krant. Allerlei. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst kook ik stronken witlof. Ondertussen warmt de oven op en vul ik het kleine restant salade van gisteren aan met komkommer en kerstomaat. In een grote braadslede leg ik kastanjechampignon, rode ui, paprika, courgette en repen knolselderij. Dat gaat een half uur de oven (190C) in. De gekookte stronken witlof bedek ik met kaas (en voor De Vrouw ook met kiprollade) en die gaat in een aparte schaal het laatste kwartier bij de groente de oven in. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er goed van; er blijft ook nog wat over voor De Vrouw op het werk morgen en het restant geroosterde groente doe ik bij het restant spaghetti van gisteren (om morgen te gebruiken). Napraten. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson), ELO 2 (Electric Light Orchestra), Aphelion (Leprous), The Turning Year (Roger Eno)

–

Dinsdag 13 december:
Even voor half zeven wakker en op. Een half uur later ben ik aan het werk. Halverwege de ochtend koffie met De Vrouw. Diezelfde Vrouw gaat even de deur uit. Er is veel overleg en tussendoor te regelen. Meer koffie en later lunch. Afwasje. Geen gelegenheid om naar buiten te gaan, helaas. Om half vijf is het klaar. Krant. Ik ga avondeten maken. De Vrouw komt thuis. Eerst kook ik spaghetti. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, tomaat en peer. Dan bak ik prei, paprika, courgette en zoete aardappel. Ernaast bak ik kippendijblokjes voor De Vrouw en De Zoon (die even na zes uur er is). Ten slotte roer ik de spaghetti en veel kruidenroomkaas door de groenten. We eten er goed van. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Bordeaux Concert (Keith Jarrett), Thick As A Brick (Jethro Tull), de eerste twee plaatjes uit de doos In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson), Searching For The Songs (Jon Anderson), The Best Of The Private Tapes (Ash Ra Tempel)

–

Maandag 12 december:
Een nieuwe dienstregeling voor de bus, dus nog wat eerder op en de deur uit. Maar wel om zeven uur al op de werkplek. Daar ligt van alles. Geen superurgente zaken, dus in alle rust doe ik het alles. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Vanmiddag niet vroeg naar huis, want pas om half vijf nog een overleg. Half zes is het klaar. Nieuwe dienstregeling voor de bus, maar de chauffeur rijdt nog volgens de oude dienstregeling, dus al om zeven uur thuis in plaats van pas om kwart over zeven. Nou ja. Mazzelaar. Krant. De Vrouw serveert de klieken van gisteren en die eten we op. Afwas. Webstek. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: Fourth World Vol. 1: Possible Musics (Jon Hassell & Brian Eno), Stories Across Borders (Steve Jansen & Richard Barbieri)

–

Zondag 11 december:
Pas om negen uur zijn we op. Koffie. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. We zetten de kerstboom op z’n plek. Meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Stofzuig. Inmiddels is de meeste kerstversiering aangebracht. Ik breng wat lege dozen terug naar de kelder en ga dan een klein rondje langs het kanaal wandelen. Het is waterkoud. Eind van de middag schuif ik aan bij de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden (Headless Chickens vandaag). Na vijven maak ik avondeten. Eerst maak ik een salade van bosui, komkommer en tomaat. Dan bak ik ui, paprika, boerenkool en pompoen en roer daar wat bouillon doorheen. Dit pruttelt een tijdje. Ten slotte bak ik reepjes kipfilet voor De Vrouw. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Bordeaux Concert (Keith Jarrett), het tweede plaatje uit Lumpy Money Project/Object (Frank Zappa), Electric Light Orchestra (Electric Light Orchestra), het vierde cd’tje uit de doos In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson), The Turning Year (Roger Eno)

–

Zaterdag 10 december:
Al om zes uur ben ik wakker en op. Buiten is het fiks koud en het vriest. Mijn ronde hardlopen gaat bijzonder aardig, misschien wel daardoor. Begin van de morgen maak ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs de slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan opnieuw het centrum in voor een paar kleine boodschappen, waaronder de Syrische winkel. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. We stappen op de fiets en rijden naar Onze Vader. Het gaat goed met hem, hij zit weer vol met allerlei verhalen en we spreken af dat we hem tussen kerst en nieuwjaar een keer ophalen om bij ons thuis te komen lunchen. Na afloop bezoeken we nog een super in de buurt en dan rijden we door de koude naar huis. Ik maak avondeten. Het heel kleine restant salade van gisteren vul ik aan met komkommer, tomaat en kaki. Dan leg ik ui, knolselderij, zoete aardappel, paprika en kastanjechampignon in een braadslede en dat gaat een half uur de oven (190C) in. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Bridge Of Light (Keith Jarrett), het eerste en derde plaatje uit Lumpy Money Project/Object (Frank Zappa)

‘Wat drink jij nou?’ vroeg hij.
‘Water,’ zei ik. ‘Uit de kraan.’
Erik draaide zich om en braakte over de toog.
‘Getsie,’ zei ik.
‘Moet jij zeggen.’ Hij veegde zijn mond af met zijn mouw. ‘Met je water.’
Ik zei: ‘Als zelfs Connie Palmen stopt met drinken, dan moet het toch van enige waarde zijn.’
‘Ach jongen, gaat heen.’
‘Oké.’ Ik draaide me om en liep naar een lege tafel.
Het was sowieso leeg in café De Sapstengel. Er was niemand behalve Erik, dan. En ik. Ik nam plaats op een eveneens lege stoel. Er zaten spetters met brokken op mijn glas, zag ik, dus dat zette ik ver van mij af op tafel. Het was toch grotendeels leeg.
Van een afstand keek ik naar Erik. Die leek wat ongemakkelijk te bewegen in de buurt van de bar. Opnieuw boog hij voorover en ik zag een grote golf viezigheid uit zijn mond spetteren. Waarom ging hij niet even naar het toilet? En waarom stond er niemand achter die bar om hem een doekje te overhandigen, zodat hij alles zou kunnen reinigen? Het personeelsgebrek begint problematische vormen aan te nemen. Bij nader inzien interesseerde het hele gebeuren me maar matig, dus richtte ik mijn aandacht op iets anders. Maar wat?

Wacht, de deur van het café ging open. Wie hadden we daar?
‘Wie hebben we daar?’ vroeg ik aan de persoon die op mij af kwam.
‘Ik ben het,’ antwoordde ze.
‘Dat zie ik,’ zei ik, ‘maar hoe heet je?’
‘Antoinette. Herken je mij niet meer?’
‘Excuus. Ik zie en ontmoet veel mensen. Mijn geheugen laat me af en toe in de steek.’
‘Mag ik erbij komen zitten?’ vroeg ze.
‘Waarom?’
‘Omdat we anders allebei alleen zitten.’
‘Ik zie geen probleem.’
‘Maar een café is toch een ontmoetingsplaats?’
‘Dat is één van de vele mogelijkheden,’ antwoordde ik. ‘Je zou om vele redenen de gang naar een café kunnen overwegen.’
‘Zo ken ik je weer, Bas.’ Ze grinnikte en nam plaats aan tafel. ‘Volgt er nu een lange opsomming van redenen om naar een kroeg te gaan? Van reële tot absurdistische?’
‘Ik vind dat wel leuk, dat je grinnikt.’
‘Dank je. Ik had het even nodig. Tijden zijn soms zwaar. Maar als jij er dan bent om de boel te relativeren, dan weet ik weer dat het allemaal mee valt.’
‘Het valt niet mee. Of toch wel? Waar had ik het eigenlijk over? Hoe kun je nou zeggen of iets mee valt als je niet eens weet waarover je het hebt?’
Ze legde haar hand op mijn arm en glimlachte. ‘Precies.’
‘Precies? Wat bedoel je eigenlijk?’
‘Dat ik dat heerlijke ontregelende van je heb gemist.’
‘Waar ken ik jou eigenlijk van?’
‘Weet je dat niet meer?’ De glinstering in haar ogen was plots verdwenen. ‘Er waren tijden dat we elkaar veel troffen in cafés zoals dit.’
‘Dat moet lang geleden zijn geweest.’
‘Ja, toen dronk je nog.’
Als ze zegt: en toen was je leuker, dan sla ik haar op d’r mooie smoeltje. Ze zei het niet.
‘Maar dat was toen. Nu vind ik je een stuk interessanter.’
‘En het scheelt een boel dweilen.’
‘Ik begrijp je niet?’
‘Geeft niet.’
‘Zullen we iets drinken?’ vroeg ze.
‘Ik niet.’
‘Dan haal ik even aan de bar.’
‘Misschien staat er iemand om je te bedienen.’
‘We zullen zien.’

Daar zat ik weer. Alleen. Ik had zin om weg te gaan. Dat deed ik.
Bij de deur stond Erik. Er zat een vieze vlek op zijn overhemd en bij nadere beschouwing zaten er ook vlekken op zijn jas en zijn broek en zijn schoenen. En er droop een hoop kots uit zijn baard.
‘Zeg Bas,’ begon hij, ‘hoe deden de mensen dat vroeger eigenlijk?’
‘Wat?’ Ik keek hem niet aan, in de hoop dat ik niet onpasselijk zou worden.
‘Dat constante zagen, zeuren en zeiken over van alles en nog wat, wat er nu op de socials gebeurt? Niet iedereen ging regelmatig naar de kroeg neem ik aan.’ Hij begon weer over te geven.
‘Ach, hou toch op,’ zei ik. ‘Ik word knettergek van je gezanik.’
‘Tijd voor een kroegverhaal?’
‘Hoog tijd.’

–
Apeldoorn, november 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 9 december:
Toch vroeg op en naar de werkplek. Daar is het stil, maar er is veel te doen. Ik doe het. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en koude. In de middag nog meer te doen wat ik doe. Op tijd weg en half vijf thuis. Krant. Ik maak avondeten. Kliekendag. Eerst maak ik een nieuwe salade (dus niks klieken) van bosui, komkommer, courgette en kaki. Dan leg ik een pakketje kabeljauw in de oven voor De Vrouw. Ik bak bosui en een restje bindsla en daar roer ik het restant spliterwtenpastaschotel van eergisteren en gekookte romanesco van een paar dagen terug doorheen. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Mother’s Day Concert (Jon Anderson), het derde cd’tje uit de doos In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson)

–

Donderdag 8 december:
Kwart over zes wakker en op. Harlopen door lichte regen. Kleine wandelpauze nodig. Koffie met De Vrouw en lezen in Irving. Ik loop naar de super voor een kleinigheid. Meer koffie. Half elf maak ik me klaar voor vertrek naar werk. Ik pak een bus naar Epe en om half twaalf ben ik daar in een zalencentrum. Allerlei collega’s uit de regio komen er vanmiddag en vanavond om elkaar te ontmoeten en een kerstpakket samen te stellen. Ik heet iedereen persoonlijk welkom bij de deur en zie en spreek zo bijzonder veel mensen. Ik heb twintig jaar in deze regio op de werkvloer gestaan, dus is het leuk om oude en nieuwe collega’s te begroeten. Pas om acht uur is het klaar en heb ik een bus terug. Kwartier voor negen thuis. Er was vandaag volop te eten, maar ik mis mijn groente, dus eet ik het restant salade van gisteren. Lezen. De Vrouw is om half tien terug van haar werk. Heel even bijpraten en dan ben ik toch echt doodmoe.
Muziek vandaag: Bordeaux Concert (Keith Jarrett), The Turning Year (Roger Eno)

–

Woensdag 7 december:
Half zeven op. Koffie. Anderhalf uur later wandel ik naar de super. De Vrouw is de deur uit. Meer koffie. Dan loop ik naar Gigant. De spelersgroep van Wirwar zit nog helemaal vol met de première van de voorstelling van vorige week. Begrijpelijk, want het was een groot succes. Spelers delen gedichten en cadeautjes uit, er zijn bloemen en we bekijken de foto’s die Ernst heeft gemaakt (en gisteren heeft verstuurd). Volgende week de laatste bijeenkomst van dit jaar. Thuis koffie met De Vrouw. En lunch en afwas en plee poetsen. Ik haal kerstversiering uit de schuur en breng het naar boven. Allerlei, inclusief opruimen. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik maak een salade van bosui, komkommer, kerstomaat en kaki. Dan kook ik spliterwtenpasta. Vervolgens bak ik kastanjechampignon, ui, veldsla en daar roer ik de pasta en veel kruidenroomkaas doorheen. Ten slotte bak ik een biefstuk voor De Vrouw. We eten er goed van. Afwas. Ik bel Onze Vader en we spreken af dat we zaterdagmiddag bij hem op bezoek komen. Of er moet weer een belangrijke voetbalwedstrijd tussen komen. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Bordeaux Concert (Keith Jarrett), Use And Ornament (Regal Worm), Vernal Equinox (Jon Hassell), de eerste twee cd’s uit de doos In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson)

–

Dinsdag 6 december:
Vroeg op de werkplek en ook vandaag weer veel en overleg en geregel en tussen de middag wandel ik door bos en veld en zon en in de middag nog veel meer werk en om half zes ben ik thuis en doodmoe. De Zoon is er na zes uur en De Vrouw serveert bamisoep. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Page Of Life (Jon & Vangelis), Thick As A Brick (Jethro Tull), Aphelia (Leprous)

–

Maandag 5 december:
Ik ben weer vroeg op de werkplek. Veel werk. Veel overleg ook. Tussen de middag wandel ik door bos en heel lichte regen. In de middag nog meer werk. Nog meer overleg ook. Als de bus het busstation in Arnhem nadert, is er allerlei oponthoud. Ik kan het station niet in. Een verwarde meneer hangt zwaaiend met een mes in de bovenleiding van de trolleybussen. Al uren, schijnt het. Na drie kwartier loop ik door de lichte regen naar een busplein wat terug, maar ook daar nog geen bus naar Apeldoorn. Nog maar weer terug naar het station. Daar zijn alle hulpdiensten in volle gang, maar na nog een uur is er geen vooruitgang geboekt. Ik loop naar de andere zijde van het station en pak een trein via Zutphen. Kwart voor acht thuis. De Vrouw is naar het werk. Restant eten van gisteren opwarmen, afwasje, webstek. De Vrouw is er om half tien. Even bijpraten en dan ga ik doodmoe slapen.
Muziek vandaag: Bordeaux Concert (Keith Jarrett)

–

Zondag 4 december:
Pas om half zeven wakker en op. Het is fiks koud als ik mijn ronde ga hardlopen, maar het lukt uitstekend. Thuis nog terug in bed. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Vier uur is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en ik val even in voor De Vrouw. Erna maak ik avondeten. Rode ui bakken, knoflook en peper erbij, knolselderij en boerenkool, beetje bouillon en laten pruttelen. Ondertussen vul ik portabello’s met bosui en feta en dat gaat een kwartiertje de oven in. Voor De Vrouw bak ik een kalfsschnitzel. We eten er goed van en er blijft voldoende over voor De Vrouw om morgen mee naar het werk te nemen én voor mijzelve. Afwasje. Ik zie nog wat van de tweede bluray uit de KingCrimsondoos. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), Live At Moers (Arve Henriksen & Bill Frisell), Het concert Rock In Rio en de bonusopnamen van de tweede bluray uit In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson), het derde plaatje uit New Conceptions Of Jazz: Box (Bugge Wesseltoft)

–

Zaterdag 3 december:
Pas om kwart voor zeven wakker en op. Koffie. Door de koude maak ik mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en de super. Koffie met De Vrouw. Erna wandel ik nog het centrum in voor een bezoek aan een andere super en de Syrische winkel. Meer koffie. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwasje. De Vrouw gaat de deur uit. Ik poets de plee en wandel dan een rondje langs kanaal en buiten het centrum. Koud, toch fijn. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook romanesco en leg vervolgens rode ui, zoete aardappel en paprika een kwartier in de oven (190C). Na dat kwartier gaat de romanesco erbij, samen met een met feta gevulde portabello en dat gaat dan nog eens een kwartier de oven in. Ik vul het kleine restant van de salade van gisteren aan met komkommer en kerstomaat en bak ten slotte voor De Vrouw een biefstuk. We eten alles op. Afwas en afval. Webstek. Dan zie ik de tweede bluray uit de Crimsondoos en lees ik nog iets.
Muziek vandaag: 1492 (Vangelis), Portraits – So Long Ago, So Clear (Vangelis), Joe’s Menage (Frank Zappa), het eerste plaatje uit New Conceptions Of Jazz: Box (Bugge Wesseltoft), het eerste concert van de tweede bluray In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson), het tweede plaatje uit New Conceptions Of Jazz: Box (Bugge Wesseltoft)

‘Ik voel me benauwd in onze relatie,’ zei ze. ‘Het is alsof je me verstikt. Ik krijg van jou zo weinig ademruimte.’
‘Je brengt me op een idee,’ zei hij. ‘We zouden het inderdaad allemaal wat spannender kunnen maken.’
‘Hoe dan?’ vroeg ze. ‘Je wilt toch geen open relatie of zo?’
‘Nee hoor,’ antwoordde hij. ‘Maar wat dacht je van wurgseks?’

–
Apeldoorn, november 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.

Programma:

Vrijdag 25 februari
Café Bluff, Heerlen – The Dog Breath Duo
–
Zaterdag 26 februari
Betahuis, Heerlen – Tim Op het Broek: The Best Lecture You Never Heard In Your Life
Betahuis, Heerlen – Remko Serban
Café Tess, Heerlen – Jeff Silvertrust
Café De Tapperij, Heerlen – Mr. Hendrixson
Oefenbunker, Landgraaf – Sugar Plum Fairy
Oefenbunker, Landgraaf – Eak
Oefenbunker, Landgraaf – The Others Of Invention

–
Vrijdag 25 november

–

Zaterdag 26 november

–

Zondag 27 november

–

Vrijdag 2 december:
Wakker om zes uur. Ik ga een ronde hardlopen, die redelijk soepel gaat. Het is koud, maar goed te doen. Dan zet ik de laptob aan en doe ik klussen voor werk en Wirwar. De Vrouw gaat even de deur uit. Tien uur is Eugenie van Wirwar er even. Ik heb gisterenmorgen haar laptob uit Gigant opgehaald en nu haalt ze ‘m op. We drinken thee, praten nog wat na en dan ga ik weer aan het werk. Koffie met De Vrouw. Eind van de ochtend zijn mijn klussen klaar. Er is een pakketje bezorgd: het docudoosje In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson) is er! Meer koffie en later lunch met De Vrouw. Afwasje. Dan loop ik een rondje en haal het groentepakket op. Zwager is er kort voor een kop thee. Krant. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik vul twee wraps met de bonenschotel van gisteren, leg deze in een ovenschaal, bedek ze met geraspte kaas en zet ze in de oven. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer, courgette en blauwe bes. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Afwasje. Webstek. Dan zie ik de docu en lees ik.
Muziek vandaag: Soil Festivities (Vangelis), Blade Runner (Vangelis), Dark Fables (Clive Nolan & Oliver Wakeman), Private Collection (Jon & Vangelis), de docu In The Court Of The Crimson King – King Crimson At 50 (King Crimson), The Turning Year (Roger Eno)

–

Donderdag 1 december:
Ik ben pas om kwart voor acht wakker. Drie kwartier later ben ik aan het werk voor het eerste overleg. Erna ren ik nog een keer naar Gigant, want een van de spelers heeft een laptob achtergelaten; al snel heb ik hem en neem ik hem mee naar huis. Ondertussen ontploft de appgroep van de spelers: ze kijken terug op een grandioze voorstelling. Langzaam vind ik de rust en krijg ik het overzicht over wat er vandaag en morgen nog te doen staat. Koffie met De Vrouw. Later lunch. Afwasje. Nog wat verder werken en om kwart over drie is het klaar. Ik pak een bus naar Arnhem en even na vieren ben ik in een gelegenheid voor het afscheid van een collega. Met een flink deel van ons team drinken we iets en zwaaien we hem uit. Met een collega rijd ik mee terug en even na zeven ben ik weer thuis. De Vrouw staat net op het punt om aan tafel te gaan. Ze serveert een schotel van ui, spitskool, rode boon en ananas. Zeer smakelijk. Natafelen. Afwas. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: Bridge Of Light (Keith Jarrett), New Conception Of Jazz: Moving (Bugge Wesseltoft), Inviolate (Steve Vai), Earth (Vangelis), Chariots Of Fire (Vangelis)

–

Woensdag 30 november: première van Ik pas!, de nieuwe voorstelling van Theater Wirwar
Vanmorgen probeer ik rustig aan te doen. Ik ben om half zeven op en ga een ronde hardlopen. Dat gaat aardig, al moet ik een korte wandelpauze houden. Erna wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat de deur uit. Ik loop voor mijzelf nog een keer alle techniek van de voorstelling van Wirwar door. Meer koffie. En lunch. Afwasje. Plee poetsen. Iets voor twee loop ik naar Gigant. Aad en ik maken het podium en de coulissen klaar in de theaterzaal. Het wachten is nogal op de jongens van de techniek om de technische doorloop te doen. Als we tegen vijf uur zover zijn, is er eerst eten. Dan blijkt dat het licht nog helemaal ingeprogrammeerd moet en als de spelers er tegen zes uur zijn, is het allemaal nog lang niet klaar. Nogal stress, maar uiteindelijk komt het goed. De zaal is om zeven uur open en om half acht gaan we van start. Uitverkocht! Veel maak ik niet mee van de voorstelling; ik bevind mij helemaal bovenin achteraan en bedien de muziek en de geprojecteerde beelden. Op iets rustiger momenten zie ik dat de spelers het er uitstekend afbrengen. Na een uur is er een uitzinnig applaus; het heeft indruk gemaakt. Ik loop naar voren, beklim het podium en leid het gesprek tussen de spelers en het publiek. Dat verloopt uitstekend, zelfs zonder de handmicrofoons die niet blijken te werken. Nadat uiteindelijk het slotapplaus klinkt, bestormen vrienden en familieleden het podium en is het feest compleet. Mooi succes. Pas om half elf hebben we (Aad en ik) alles opgeruimd en ik ben om elf uur thuis. Nog heel even zitten en iets voor middernacht lig ik in bed.
Muziek vandaag: Pitfalls (Leprous), Gate To Infinity (Earth And Fire)

–

Dinsdag 29 november:
Zes uur op. Koffie. Drie kwartier later ben ik aan het werk. Er is nog altijd van alles. De Vrouw gaat de deur uit. Ik heb een kort overleg en om tien uur ga ik naar Gigant voor een ingelaste laatste repetitie van Wirwar voor de première morgen. En die repetitie gaat mooi. Dat komt helemaal goed morgenavond. Wel is er nog wat extra werk voor de techniek (mij). Ik ben voor één uur thuis en lunch. Dan weer aan het werk. Er komt nog wat urgents binnen en om half vijf is het klaar voor vandaag. Krant. Half zes ga ik avondeten maken. De Vrouw heeft alles voorbereid en is er zelf om vijf voor en De Zoon tien minuten later. Er stond een pan met aardappelen en boerenkool en rookworst en die heeft dan een half uur gekookt. Ik giet het af en stamp alles door elkaar. Ook heb ik een salade gemaakt van bosui, komkommer, kerstomaat en ananas. We eten alles op. Afwasje. Ik bel Onze Vader. Hij heeft weer allerlei verhalen en we spreken af dat ik zaterdagmiddag bij hem langs fiets. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Bridge Of Light (Keith Jarrett), Neon (Nits), Pitfalls (Leprous), Dark Fables (Clive Nolan & Oliver Wakeman), Amarok (Mike Oldfield), Use And Ornament (Regal Worm), The Friends Of Mr. Cairo (Jon & Vangelis), de rest van het zevende en het volledige achtste plaatje (het zesde concert) uit de doos The Mothers 1971 (Frank Zappa), Eberhard (Lyle Mays)

–

Maandag 28 november:
Nu wel redelijk geslapen. Vroeg weer op. Op tijd op de werkplek. Daar loopt de dag plots anders. Collega afwezig, urgente zaken, overleg uitgevallen, allerlei geregel en voorbereiding. Tussen de middag wandel ik door bos en lichte regen. In de middag ook weer veel. Prima dag. Half zes thuis. De Vrouw serveert spitskook en rode biet. Bijpraten. Afwasje. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: New Conception Of Jazz – Live (Bugge Wesseltoft), Use Or Ornament (Regal Worm), Orange Synthetic (Cobalt Chapel)

–

Zondag 27 november: van MOSAE Zappa festival naar huis
Acht uur weer op . Niet zo heel goed geslapen maar het is niet erg. Uitgebreid ontbijt. We hebben de trein van iets voor elf. De reis verloopt voorspoedig en om kwart over twee staan we op het station in Apeldoorn. Thuis pakken we de koffer uit en zetten we de was aan. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en buiten het centrum en doe een klein boodschapje in een super. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik heb nog dikke speltwraps die op moeten en daarvan maak ik minipizza die ik beleg met tomatensaus, kastanjechampignon, rode ui, bosui, paprika, kazen en voor De Vrouw salami. Afwasje. Meer krant. Webstek. Foto’s van de afgelopen twee dagen ordenen. Lezen. Foto’s volgen.
Muziek vandaag: (Keith Jarrett), To The World Of The Future (Earth And Fire), Pitfalls (Leprous), Dark Fables (Clive Nolan & Oliver Wakeman), Amarok (Mike Oldfield)

–

Zaterdag 26 november: MOSAE Zappa festival
Half acht wakker en op. Uitgebreid ontbijt. We wandelen een rondje door het centrum van Heerlen en bezoeken enkele winkels, waaronder de plaatselijke platenwinkel. Ik doe nog aankopen ook, waaronder spul dat ik lastig te vinden vind en hier in de winkel dus gewoon wel vind. We drinken koffie in De Kromme Toeter. Om een zijn we in het Betahuis, daar geeft Tim een alleraardigste lezing Zappa voor beginners. Aansluitend speelt Remko (voor ons beter bekend als petjep) een paar liedjes. Dan vertrekt de minimeute vaar café Tess. Op het terras speelt de aloude bekende Jeff Silvertrust. Aansluitend is er in het buurcafé een optreden van Mr.Hendrixson. Ondertussen is het tijd om iets te gaan eten en met Inge en Peter bezoeken we een Indiaas restaurant. Curry van aardappel en bloemkool met peshwarinaan. We rijden met Inge en Peter mee naar de Oefenbunker. Sugar Plum Fairy speelt een voor deze avond speciaal voorbereide Zappaset in stonerrockstijl. Het is gaaf, maar het geluid is heel hard en doet pijn in mijn oren, dus ik zoek een veilige plek aan de zijkant van het podium achter de speakers. Na dit concertje is het geluid gelukkig zeer veel beter te doen. Eak bestaat uit oude bekenden uit Noorwegen, Zweden, Duitsland en de VS. Dit is het eerste optreden ooit, de bandleden hebben elkaar pas gisteren ontmoet en het klinkt gaaf. The Others Of Invention is een negenkoppige band en brengen sterke vertolkingen van het Zappawerk. Mooie avond. Inge en Peter zetten ons in het centrum af en om twee uur liggen we in bed. Foto’s volgen.

Well the toilet went crazy yesterday afternoon
The plumber he said: ‘Never flush a tampoon’
This great information cost me half a week’s pay
And the toilet blew up later on the next day

– Uit: Flakes (Frank Zappa)

Lotgenoten,

We zagen de vrachtwagen al door de straat rijden. Veel te ver. Ho! Hier moet je zijn! zwaaiden we vanaf de tweede verdieping. De telefoon ging. De bezorger. Waar of hij wezen moest. Hij stond bij huisnummer 27, maar daar was geen reactie.
‘Nee klopt,’ zei ik. ‘Je moet ook op nummer 79 zijn. Het staat goed op de koopovereenkomst, maar niet op de factuur die jullie me hebben gestuurd. Ik heb hier al vier keer over gebeld en al vier keer zei een aardig iemand aan de andere kant van de lijn dat hij of zij het zou wijzigen.’

We gaan van het gas af. Binnenkort laten we in ons appartement overal infraroodpanelen plaatsen, zodat we de cv-installatie niet meer hoeven te gebruiken. Onlangs lieten we diezelfde cv-installatie én de combiketel opnieuw instellen, opdat we zuiniger stoken en we het water op zuinige wijze verhitten. De (elektrotechnisch) installateur liet nogal op zich wachten, maar begin oktober was het zover. Tegelijkertijd lieten we hem een wandcontactdoos in de keuken aanbrengen, waar de perilex-stekker van ons bestelde inductiefornuis in kon. Dat fornuis hadden we in de eerste week van september bij een niet nader te noemen keukengigant besteld. Het was eenzelfde fornuis als we al hadden, met drie ovens en vijf gaspitten (terwijl we maar twee handen hebben!), maar dan met een inductieplaat erin in plaats van die gaspitten.
Op een mooie woensdagmorgen in oktober zouden we ons mooie nieuwe kooktoestel bezorgd krijgen.

‘Zo,’ zei hij. Het enorme pakket stond midden in de woonkamer. ‘Dan wens ik jullie nog een fijne dag.’
‘Helemaal niet,’ zei ik. ‘Je gaat hem ook nog installeren en plaatsen.’
‘Nee, ik ben alleen van de bezorging.’
‘Maar ik heb bij de aankoop geregeld dat er iemand mee zou komen die het fornuis ook gaat monteren.’
‘Nou, ik niet, want ik bezorg alleen maar.’
‘En nu? Wie gaat het apparaat plaatsen?’
‘Ik zou het niet weten.’
‘Ja, maar wat nu? Met wie kan ik contact opnemen?’
‘Geen idee. Ik zou het bij de winkel proberen. Fijne dag.’

‘Ik hoor van de receptie dat er iets niet goed gaat.’
‘Dat kunt u wel zeggen. Zojuist is ons bestelde fornuis bezorgd. Ik heb bij de aankoop ook een monteur geregeld die ons fornuis zou installeren, maar die zat er niet bij.’
‘Ja?’
‘Hoe laat komt vandaag de monteur?’
‘Ik kijk even in de planning. Vandaag gaat niet lukken.’
‘Jawel, hoor. U regelt dat er vandaag nog een monteur komt. Ik heb gisterenavond het oude fornuis uit de keuken gehaald.’
‘Vandaag gaat echt niet meer lukken, zie ik.’
‘En hoe laat komt er morgen dan iemand?’
‘Nee, deze week sowieso niet meer. Ik kijk even … het wordt zeker eind van de volgende week.’
‘Vááááát? Eind van de volgende week? Dan staat het fornuis dus tien dagen midden in de woonkamer hier en moet ik dus het oude fornuis weer terugplaatsen!?’
‘Dat lijkt me het beste, ja.’
‘Kan het echt niet eerder?’
‘Nee, het wordt op z’n vroegst volgende week vrijdag. Ik wens u nog een fijne dag.’
Er kon geen sorry van af.

Die avond aten we buiten de deur en de volgende dag hielp iemand me om het oude fornuis weer terug te plaatsen. Zo’n joekel van negentig centimeter breed en met drie ovens erin is geen lichte kost.
Een week later belde ik voor de zekerheid de keukenboer nog even.
‘Goedemorgen. Ik bel voor de zekerheid. Er moet morgen een monteur ingeroosterd staan om bij ons een fornuis te plaatsen en installeren.’
‘Wat is uw postcode?’
Ik noemde mijn postcode.
‘Op nummer 29?’
‘Nee, op nummer 79. Dit is de vijfde keer dat ik ons huisnummer bij u laat corrigeren. Maar kunt u zien of er morgen een monteur komt?’
‘Ja, volgens mij wel.’
‘Ik wil het zeker weten en anders moet u nog regelen dat er zeker iemand komt.’
‘U mag erop rekenen.’
‘En hoe laat komt de monteur?’
‘Dat staat er niet bij.’
‘Maar u kunt me toch wel zeggen of het in de morgen of in de middag is?’
‘Nee, dat kan ik niet zien. Fijne dag.’

Zowaar, de volgende dag om twaalf uur stond Jan in huis. Aardige vent. Hij haalde het fornuis uit de verpakking en wist de hele woonkamer en hal ermee vol te leggen.
‘Waar heeft u de perilex-steker?’
‘De wandcontactdoos zit in de keuken, daar waar het fornuis moet komen.’
‘Dat begrijp ik, maar waar is de kabel en de stekker?’
‘Geen idee, zat die niet in de verpakking?’
‘Nee, het fornuis wordt geleverd zonder kabel en steker. Bij aankoop maakt de winkel duidelijk dat de klant de elektrotechnische zaken zelf moet regelen. Komt de elektricien ook?’
‘Huh? Nee. Alles is aangelegd. U gaat het fornuis aansluiten en op de juiste hoogte stellen.’
‘Dus het is niet alleen plaatsen, maar ook installeren. Dat hadden ze in de winkel beter met u moeten afspreken. Het werkt veel efficiënter als de elektromonteur er nu was geweest om de kabel en de steker te monteren, dan kan ik het apparaat verder plaatsen.’
‘Je gaat me niet vertellen dat je nu niet verder kunt.’
‘Nee, het komt goed. Ik loop terug naar de bus en haal een kabel en een steker.’

Hij monteerde de kabel aan het fornuis en vervolgens de steker weer aan de kabel. Toen tilden we het gevaarte op een deken en sleepten het over het laminaat naar de keuken.
‘Eerst testen of alles elektrotechnisch in orde is.’
Het enorme fornuis nam alle ruimte in de kleine keuken in. Jan klom erachter en drukte de perilex-stekker in de speciaal daartoe aangelegde wandcontactdoos. Pats.
‘De stroom is eraf geklapt,’ zei hij.
Dat had ik zelf ook gemerkt.
Hij klom weer terug. ‘Waar is de meterkast?’
Ik wees hem de meterkast. Hij liep een paar keer heen en weer.
‘Hm, hij blijft eruit klappen. Heeft een erkend installateur dit aangelegd?’
‘Zeker.’
‘Ik kreeg de stekker er niet echt soepel in. Wilt u de installateur eens bellen?’
‘Ik hoop dat het lukt. Het duurde lang voordat we de afspraak hebben kunnen maken met dit bedrijf. Communicatie gaat niet snel.’ Ik zocht het nummer in mijn telefoon.
‘Dit is de voicemail van de firma,’ klonk een stem. ‘Op dit moment houden we lunchpauze. We zijn er weer om één uur.’ Geen mogelijkheid om iets in te spreken.
‘Dat is over een kwartier,’ zei Jan. Hij keek op zijn horloge.
‘Wil je koffie?’ vroeg ik snel.
‘Laten we dat maar even doen. Ik heb nog een boel andere klanten vanmiddag. Die willen hun klus ook graag voor het weekend gedaan hebben.’

De deurbel ging. De bovenbuurman. ‘Ik weet niet wat je aan het doen bent, maar bij ligt alle stroom eraf.’
‘Huh? Hier zit alles er allemaal weer op.’
‘Ben je ook in dat zwarte kastje geweest?’
Ik wist van geen zwart kastje. Gedrieën stonden we voor de meterkast.
‘Kijk,’ zei de bovenbuurman, ‘dat zwarte kastje, daar zit alles doorgelust naar boven. Daar zit een zekering in en die moet nu vervangen.’
Ik vertelde dat we contact aan het maken waren met de elektricien en dat ik hoopte dat het allemaal snel verholpen zou zijn. ‘Ik kom het je vertellen als het zover is!’
‘Ik wacht het af.’ Bovenbuurman vertrok weer.

Zowaar, tien minuten later kregen we gelijk iemand aan de lijn. Ik zette de telefoon op de speaker en vertelde wat er gaande was.
‘Wanneer is dat geweest dat wij dat hebben aangelegd?’ vroeg Geert.
‘Dinsdag 4 oktober,’ wist ik uit mijn hoofd. ‘Dus bijna een maand geleden.’
‘Ik zie dat u ook nog geen factuur heeft gehad.’
‘Klopt. Daar heb ik al een keer of twee over gebeld en een keer of vier over gemaild.’
‘En wat is er aan de hand?’
Ik zuchtte en legde het nog maar een keer uit en overhandigde de telefoon aan Jan. Geert en Jan voerden een geanimeerd gesprek over elektrotechniek. Toen hingen ze op.
‘Er komt iemand,’ zei Jan.
‘Nou, da’s mooi.’
‘Dan ga ik.’
‘O? En dan?’
‘Als de elektricien alles voor elkaar heeft, laat het mij dan weten. Dan kijk ik of ik vanmiddag nog even langs kan komen. Anders wordt het morgen of woensdag.’
Vááááát?

Nog geen vijf minuten nadat Jan was vertrokken, ging de deurbel. Ik herkende hem van een paar weken geleden: de elektricien. Die moeten elkaar bij de voordeur buiten zijn tegengekomen.
‘Er waren problemen met de stroom?’
‘Nee, die zijn er nóg,’ zei ik. Ik legde het allemaal uit.
De pief kroop achter het fornuis en ging vervolgens naar de meterkast. ‘De steker past en zit er nu goed in,’ zei hij. ‘De meterkast is op orde.’
‘Maar er moet nog iets in dat zwarte kastje,’ wees ik.
‘Dan moet ik het zegel verbreken.’ Hij keek me vragend aan.
‘Nou ja, als het nodig is om daar een zekering te vervangen, dan doe je dat? Dan heeft de bovenbuurman ook weer stroom.’
Twee minuten later was hij klaar. ‘Maar ik kan het kastje niet verzegelen,’ zei hij. ‘Daarvoor moet ik nog een keer terug komen.’
‘Prima,’ zei ik.
De pief ging af.

Ik liep naar de bovenbuurman en belde bij hem aan, maar hij deed niet open. Nog een keer belde ik. De deur ging open.
‘Mijn bel zit op de wifi en de stroom ligt eraf, dus hoor ik de bel niet,’ zei hij. ‘Maar ik zag in het voorbijkomen beweging, dus je hebt mazzel.’
‘De stroom zit er bij ons weer goed op en de zekering in het zwarte kastje is vervangen.’
‘Ik heb contact gehad met de netwerkbeheerder. Die moet nog ergens een schakelaar omzetten.’
‘O? En waar is ergens?’
De bovenbuurman begreep dat ik er de ballen verstand van heb en zei: ‘In zo’n elektriciteitskast ergens.’ Hij wees van de galerij naar een plantsoen.
‘Oké en weet je hoe laat hij er is?’
‘Volgens het rapport moet het voor half vijf gedaan zijn. Ik krijg bericht.’
‘Nou, mooi. Ik hoop dat je vriezer dan nog niet ontdooid is. Excuus voor de overlast.’ Ik ging weer een verdieping lager.

Net wilde ik mijn voordeur achter me dicht trekken, toen ik zag dat daar iemand stond. Het was een wildvreemde man, maar in werkkleding en hij droeg een spanningsmeter bij zich. De twee rode handvatten hingen met een rode kabel om zijn nek.
‘De stroom is eraf?’ vroeg hij.
‘Eh ja,’ stamelde ik. ‘Maar je collega was hier tien minuten geleden. ‘We wachten alleen nog op de netwerkbeheerder.’
‘Maar ik bén van de netwerkbeheerder.’
‘Ach zo. Nou, de stroom zit er weer op. Maar wat ik van de bovenbuurman begrijp, is dat u ergens een schakelaar moet omzetten.’ Ik wees van de galerij naar een plantsoen.
‘Mag ik even in uw meterkast kijken?’
Dat mocht hij.
‘Wie heeft dit zegel gebroken?’ vroeg hij.
‘De elektricien die net tien minuten geleden vertrokken is,’ vertelde ik.
‘Dat mag helemaal niet,’ zei hij resoluut. ‘Daar kan hij een heel hoge boete voor krijgen.’ Hij ging aan de slag. ‘En als hij nou ook nog de goede zekering erin zou hebben gedaan, …’ Toen was hij klaar. ‘Zo, en nu wil ik graag naar de algemene schakelkast. Waar zit die?’
‘Geen idee,’ zei ik. ‘Ergens in een plantsoen?’
‘Nee, die moet hier in het pand zijn.’
‘Dan heb ik nog geen idee. Maar loop even mee naar beneden. In het souterrain zitten de gezamenlijke meterkasten.’
Beneden liet ik hem een van die kasten zien.
‘Nee, dit zijn de water- en gasmeters. Maar wacht…’ Hij speurde omhoog, volgde een leiding en liep dieper en dieper de krochten van de kelder in. Ik volgde hem bibberend. ‘Kijk.’
In het halfdonker wees hij op een klein metalen kastje aan de muur. Hij stak een schroevendraaier ergens in en met een weinig geluid viel een zwaar verroeste deur uit het kastje. Uit een koffer haalde hij een enorme stop en verwisselde die voor een exemplaar in het kastje. ‘Dit is écht goed afgezekerd,’ zei hij. ‘En dat is maar goed ook.’ Ik vermeed zijn verwijtende blik. ‘Nu moet ik nog even naar de auto en het een en ander ophalen om ervoor te zorgen dat deze schakelkast goed afgesloten blijft. Ik red het verder wel.’
We namen afscheid.

Boven belde ik Jan.
‘Alle stroom zit er weer op. Lukt het je nog om vanmiddag de klus af te maken?’
‘Nee. Ik ga nog even bij het bedrijf na, want morgen zijn er twee monteurs in Apeldoorn. Als je niks van mij hoort, lukt dat niet en wordt het woensdag.

Ik hoorde niks. Maar we konden koken op het nieuwe fornuis, ook al stond het half in de keuken in de weg. Die dinsdag belde ik met het keukenbedrijf.
‘Nee, morgen gaat niet lukken,’ zei de vent van de planning. Die gast kon van mij gelijk aan het gas. Ik hing op.
Een paar minuten later ging mijn telefoon en had ik Jan aan de lijn. ‘Ik hoorde dat er morgen toch niemand is. Dan kom ik zelf. Maar morgen gaat het niet, dan zit ik echt vol. Donderdagmorgen om acht uur ben ik er.’
Donderdagmorgen om half negen stond alles picobello op z’n plek. ‘Zal ik de boel ook nog even afkitten?’ vroeg Jan onder de koffie.

Wat een avonturen weer.
–
Apeldoorn, november 2022

Hier lees je ‘m op FOK!.