Bas Langereis leest u voor!

–

Vrijdag 21 januari:
Uitstekend geslapen en ik sta fris op. Mijn ronde hardlopen door koude gaat soepel en snel. Zeven uur ben ik aan het werk. Tussendoor koffie. De Vrouw is afwisselend de deur uit en elders in huis aan het werk. We lunchen samen. Afwasje. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal. En weer verder. Half vijf vind ik het klaar voor deze week. Krant. Dan maak ik avondeten. Ik bak kastanjechampignons, rode ui en gele regenboogpeen. Dan doe ik daar Thaise soeppasta bij en bouillon en dat laat ik twintig minuten pruttelen. Ondertussen kook ik zwarte noedels en snijd ik bosui, rode en oranje paprika en courgette. De courgette gaat de laatste minuten bij de soep in. Voor De Vrouw heb ik kabeljauwfiletstukken gepocheerd. De rauwe groente staat apart op tafel en doen we pas in de soep als die in het bord zit. We eten alles op. Afwasje en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Great Adventure (Neal Morse), Major Impacts (Steve Morse), Major Impacts 2 (Steve Morse), Storms Over Still Water (Mostly Autumn), The Death Defying Unicorn (Motorpsycho), Eat A Peach (The Almann Brothers Band), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 3 (Frank Zappa), Orange Synthetic (Cobalt Chapel)

–

Donderdag 20 januari:
Niet heel goed geslapen, maar eenmaal opgestaan ben ik uitstekend. Zeer op tijd weer op de werkplek alwaar het nodige aan werkzaamheden te doen is. Dat doe ik. Tussen de middag wandel ik door veld, bos, zon en sneeuwbui. Welja. Redelijk op tijd ook weer klaar met alle werkzaamheden en dus naar huis. De Vrouw is naar het werk. Even zitten. Dan avondeten maken. Bosui bakken, paprika en courgette erbij, eieren, laten bakken en ten slotte plakken kaas eroverheen. De bedoeling is dat ik het opeet en dat doe ik dan ook. Afwasje van niets. Onze Vader kort bellen; ik ga zaterdagmiddag bij hem langs. Webstek. Krant. Andere dingen lezen.
Muziek vandaag: Orange Synthetic (Cobalt Chapel), Storia, Storia (Mayra Andrade), Live In Brighton 1975 (Can), The Hideous Goblink (Regal Worm)

–

Woensdag 19 januari:
Veel slaap nodig, want ik ben pas om half acht echt wakker en op. Ik loop een ronde hard. Het is druk op straat met woonwerkschoolverkeer en dat maakt dat ik mijn hoofd bij het verkeer moet hebben en niet bij het lopen zelf. Toch gaat het redelijk. Thuis koffie. Dan wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Ik loop naar de Kap en haal daar wat tijdschriften met de strip van Robert erin en vervolgens deponeer ik die in de brievenbus van zijn vrouw. Lunch met De Vrouw. Afwasje en ander huishoudelijks. Ik wandel een rondje om het centrum. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan bak ik kastanjechampignons, ui, zoete aardappel, groene currypasta, paprika en boerenkool; daar doe ik een heel klein beetje vocht bij en vervolgens pruttelt het twintig minuten. Ondertussen bak ik kipdijfilet voor De Vrouw, ook in groene currypasta. We eten niet alles op; het restant neemt De Vrouw morgen mee naar het werk. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: The Similitude Of A Dream (Neal Morse), Topographic Drama (Yes), Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno)

–

Dinsdag 18 januari:
Het is stil, maar niet rustig op de werkplek. Veel te doen, namelijk. Ik doe het. Voorbereiden, uitdenken, overleggen, uitwerken, puzzelen. Tussen de middag wandel ik door bos en mist. Volle dag, veel voor elkaar. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw presenteert een plaattaart met witlof, rode ui, appel, geitenkaas en walnoot. Zeer goed. Ernaast een salade. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Live In Brighton 1975 (Can), Dwellers Of The Deep (Wobbler)

–

Maandag 17 januari:
Fit genoeg om weer zeer vroeg op te staan en een ronde hard te lopen. Dat lopen gaat supersoepel en om zeven uur ben ik aan het werk. Vanmorgen van alles en nog wat. Tussendoor koffie met De Vrouw. Later lunch en afwas en om een uur zit ik in een grote middag met de mensen van mijn nieuwe afdeling. Iets met koers uitzetten en nog veel meer. Interessant, veel uitwisselen en bijdragen, maar wel pas om kwart voor vijf klaar. De Vrouw is naar het werk gegaan, dus ik ben alleen. Ik loop snel naar buiten voor een klein rondje en een bezoek aan een super in het centrum. Dan maak ik avondeten. Omdat alle energie op is, is het eenvoudig. Pasta koken, kastanjechampignons bakken met bosui, courgette, minipaprika en postelein, rode pesto en pasta erdoor en parmesan eroverheen. Afwasje. Webstek en lezen.
Muziek vandaag: The Grand Experiment (Special Edition) (The Neal Morse Band), Alive Again (The Neal Morse Band), Navega (Mayra Andrade), The Allman Brothers Band At Fillmore East (The Allman Brothers)

–

Zondag 16 januari:
Op tijd wakker, maar ik blijf in bed tot half negen. Dan op en koffie. Allerlei, waaronder de was. Meer koffie. Krant. Nog meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Was. Stofzuigen. Ik wandel een rondje om het centrum en op de terugweg bezoek ik nog een super. Vier uur is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden en dit keer trakteert Sacha op Krokafant met Ståle Storløkken & Ingebrigt Håker Flaten: een gaaf concert. Het is bijna half zes als ik het avondeten ga maken. Ik verwarm de oven voor op 190C, schil chioggiabieten en regenboogpeen, snijd die in plakken en leg die in een braadslede. Daar doe ik dan nog rode ui en kastanjechampignons bij. Dit gaat dik drie kwartier in de oven. Ondertussen vul ik een restant salade van vrijdag aan met bosui en komkommer en tomaat. Als de drie kwartier voorbij zijn, doe ik een afgegoten blik groene linzen bij de groenten in de braadslede en dat gaat nog zeven minuten in de oven. Ten slotte bak ik runderschnitzel voor De Vrouw. We eten er goed van en er blijft nog over voor De Vrouw op het werk morgenavond. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de set Testimony Two – Live In Los Angeles (Neal Morse), Momentum (Neal Morse), Live At The NCH (The Gloaming), de eerste twee plaatjes uit de box 200 Motels (50th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa)

–

Zaterdag 15 januari:
Fris als ik mijn ronde ga hardlopen, maar daar heb ik geen last van. Ik maak mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs de slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan naar de Syrische winkel voor brood. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. We staan op het punt om naar Auke en Heidi te gaan, als Heidi belt met het verhaal dat hun kleinkind op bezoek is geweest en een klasgenootje is besmet. Een kwartier later nieuw bericht: de zelftest is negatief, dus het is veilig genoeg om op bezoek te gaan. We beleven genoeglijke uren, waarin we flink bijpraten en veel plezier hebben. Ook is er een maaltijd. Tien uur zijn we thuis en drie kwartier later ga ik naar bed.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes van de set Testimony Two – Live In Los Angeles (Neal Morse)

David Bowie – TV Show Musikladen, Bremen 1978
George Duke (with Napoleon Murphy Brock) – Live in Paris 1979
Jon Hassell with Paolo Fresu – Sketches Of The Mediterranean (2013)
Arve Henriksen & Bill Frisell – Live at Moers 2010
Allan Holdsworth – 1992
Allan Holdsworth (Dave Carpenter, Gary Novak) – Frankfurt 1997
Allan Holdsworth (Ernest Tibbs, Chad Wackerman) – Leverkusen 2010
Jazz Sabbath – Rockpalast: Leverkusener Jazztage 2022
Krokofant with Ståle Storløkken &Ingebrigt Håker Flaten – Nasjonal Jazzscene, 6 December 2018
Monomyth – Elektra Sliedrecht 2013
Monomyth – Paradiso, Amsterdam – 28 maart 2016
The Nice – Croydon 1968
The Nice – Essener Pop & Blues Festival 1969
Nytt Land – Live Ritual 2021
Monika Roscher Bigband – Zappanale, 22 juli 2018
Sparks – Schwuz, Berlin, October 6, 2017

–

Vrijdag 14 januari:
Zeven uur wakker en op. De Vrouw is al naar het werk. Koffie. Allerlei muziek uitzoeken. Meer koffie. Meer muziek en lezen. Dan lunch en afwasje. Ik wandel een rondje en haal het groentepakket op. Lezen. De Vrouw is er weer om half vier. Bijpraten. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer, tomaat en ananas. Dan bak ik ui, dumplingpompoenblokjes en voeg daar boerenkool en bouillon aan toe. Terwijl het pruttelt, schuif ik een schaal met portabello’s gevuld met kaas de oven in. Ten slotte bak ik een kogelbiefstuk voor De Vrouw. We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Ik zie nog een staartje van de persconferentie waarin de minister-president en zijn nieuwe knecht lichte versoepelingen aankondigen: vanaf morgen kunnen winkels weer open tot 17.00 uur. De horeca en cultuur blijven helaas nog dicht. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Lifeline (Special Edition) (Neal Morse), Testimony Two (Special Edition) (Neal Morse), Brother Where You Bound (Supertramp), We Like It Here (Snarky Puppy), Broadway The Hard Way (Frank Zappa), Progeny: Highlights From Seventy-Two (Yes), Uma Elmo (Jakob Bro, Arve Henriksen & Jorge Rossy)

–

Donderdag 13 januari:
Vroeg op. Dat komt doordat de wekker vroeg gaat. Ik sta op. Het is allemaal wat. Mijn ronde hardlopen door de kou gaat zeer soepel en ik ben terug voor ik het weet. Iets na zeven uur ben ik aan het werk. Ook vandaag allerlei geregel, geschrijf, gepuzzel, gezellig. Tussendoor koffie met De Vrouw en tegen een uur lunch. Afwasje. Ik wandel een klein rondje langs het kanaal en ga dan weer verder. Om kwart voor vijf is het klaar voor deze week. Krant. Erna maak ik avondeten. Ik bak uien, doe daar blokjes pompoen bij en overgiet het met bouillon. Ik voeg kaneel en gember toe en laat het twintig minuten pruttelen. Ondertussen heb ik champignons en knoflook gebakken. Na de twintig minuten pureer ik de soep en dan voeg ik de champignons toe. Ik heb kaas geraspt en voor De Vrouw heb ik wat vleeswaren gesneden en gebakken. We eten goed van de pompoensoep en tafelen na. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Orangefield (cd single) (Van Morrison), Hymns To The Silence (Van Morrison), Testimony (Special Edition) (Neal Morse), One (Special Edition), Pacantó (Totó la Momposina), Allow Yourself (Nosound)

–

Woensdag 12 januari:
Half acht echt wakker en op. Koffie. Half tien wandel ik naar de super. Koffie met De Vrouw. Allerlei. Meer koffie. Later lunch. Afwasje. De Vrouw gaat naar het werk. Ik wandel een rondje buiten het centrum door de zon. Daarna doe ik weer allerlei, waaronder schrijfklusjes voor De Vrouw. Dan maak ik avondeten voor mijzelve. Voor mijzelf kook ik eerst spaghetti. Ondertussen snijd ik groente (en maak ik weer een pot cranberrycompote). Dan bak ik champignons, bosui en paprika. Daar roer ik de pasta doorheen en fiks groene pesto. Geraspte kaas eroverheen. Opeten. Afwasje. Webstek. Krant. Andere dingen lezen, want de PROG is uit.
Muziek vandaag: Astral Weeks (Van Morrison), Moondance (Van Morrison), Irish Heartbeat (Van Morrison & The Chieftains), Avalon Sunset (Van Morrison), Folklore (Big Big Train), Songs From Tsongas – 35th Anniversary Concert (Yes), Flowerman – Rare Blooms From The Syn 1965-69 (The Syn), het eerste plaatje van My People Were Fair And Had Sky In Their Hair… But Now They’re Content To Wear Stars On Their Brows (Deluxe Edition) (Tyrannosaurus Rex)

–

Dinsdag 11 januari:
Opnieuw vroeg naar de werkplek. Daar doe ik veel verschillende dingen, krijg ik ook heel veel af. Fijn. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. En in de middag is er nóg meer af. Heel fijn. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er om zes uur en De Vrouw serveert een schotel van nepspek, knolselderij en boerenkool met ernaast een salade. Smakelijk. Afwas. Webstek. Lezen. Goede dag, wel vermoeid.
Muziek vandaag: The Allman Brothers Band (The Allman Brothers Band), Idlewild South (The Allman Brothers Band), Vortex (Sonar with David Torn), Departure Tapes (Giancarlo Erra)

–

Maandag 10 januari:
Wat beter geslapen, ondanks paar keer wakker met pijn in maag en zo. Toch op tijd op en vanaf dan gaat het prima. Op tijd op de werkplek en daar volop aan de slag. Er is weer het een en ander. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. Ook in de middag allerlei werk en om iets voor vier uur vind ik het mooi geweest. Ik mis de bus en loop een paar haltes verder. Half zes thuis. De Vrouw is (nog) naar het werk. Ik maak avondeten. De Vrouw komt thuis. Ik serveer het met komkommer en bosui aangevulde restant van de salade van gisteren, met ernaast portabellostukken gebakken, met rode ui, paprika en spinazie, waardoorheen kruidenroomkaas en gekookte spaghetti. Zo smakelijk dat we alles opeten. Natafelen. Afwas. Krant. Webstek. Heel even lezen.
Muziek vandaag: English Electric Full Power (Big Big Train)

–

Zondag 9 januari:
Ook vannacht nog veel pijn in maag en buikstreek. Toch aardig geslapen en om kwart over zeven sta ik op. Mijn ronde hardlopen gaat moeizaam, maar het lukt. Koffie met De Vrouw. Allerlei huishoudelijks en resten krant en de PROG. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwas. Ik wandel een rondje buiten het centrum en langs het kanaal. Er is weer een zondagmiddagluistersessie (Hawkwind!) en eind van de middag ga ik avondeten maken. Er is nog een halve witte kool en die krijgt dezelfde bewerking als eerder de groene en Chinese: eerst in schijven/kwarten kort blancheren en dan insmeren met een mengsel van tomatenpuree, olijfolie en peper en zout en vervolgens in de oven met karwijzaad en parmesan. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, ananas en walnoot. Voor De Vrouw bak ik een steak d’Avignon. Het smaakt allemaal zeer prima. Afwas. Webstek (die van mij en van Kunst-Zinnig-Brein). Lezen.
Muziek vandaag: Flags (Patrick Moraz & Bill Bruford), In Tokyo (Patrick Moraz & Bill Bruford), Cure For Pain (Morphine), Yes (Morphine), Heaven And Earth (Yes), Carmelina (Totó la Momposina), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zaterdag 8 januari:
Negen uur is het als ik echt wakker ben en opsta. Welja. Vannacht veel buikkrampen gehad, dus af en toe wakker geweest. Maar bij het opstaan zijn alle klachten weg. Koffie. Nog geen uitslag van de test, dus moet ik in ieder geval nog binnen in quarantaine blijven. Meer koffie met De Vrouw. We zeggen De Zoon af voor lunch. Die is eenvoudig. Afwas. Krant. Kwart over twee is er uitslag van de test. Negatief. Dat is een positief bericht. De Vrouw gaat naar het werk en ik ga de weekendboodschappen doen. Door lichte regen wandel ik naar de slager en super. Erna nog naar een andere super. Dan ontspannen. Begin van de avond maak ik in de oven het restant pompoenrisotto met groene asperges van gisteren warm. Dat eet ik op. Afwasje. Afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het zevende plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Out In The Sun (Patrick Moraz), Patrick Moraz (Patrick Moraz), Coexistence (Patrick Moraz & Syrinx), Music For Piano And Drums (Patrick Moraz & Bill Bruford), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 3 (Frank Zappa), het achtste plaatje uit de set Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

Lotgenoten,

Ik zie honderden zo niet duizenden van die winkels in het straatbeeld en nog nooit heb ik er eentje bezocht. Tot nu dan. Wie had dat ooit gedacht, dat ik zo’n winkel nog eens zou betreden? Ikzelf ben wel de laatste. Nee, het gaat niet om de zaak met erotische artikelen, mocht u dat denken. Ik zal niet zeggen dat ik daar kind aan huis ben – je kunt het aantal bezoeken tellen op de vingers van een hand en dan houd je nog een vinger over ook -, maar daar durf ik tegenwoordig wel zonder enige gêne naar binnen. Dat is bij dit type zaak wel anders.

Een week ervoor had ik op de markt de grote kraam bezocht en daar zouden ze een door mij begeerd object bestellen en de week erop kunnen leveren. Welnu, nu was het een week erop en helaas, ze konden mij het niet leveren. Ik had vluchtig online gezocht en in die vluchtige vaart niets kunnen vinden. Dus zat er even niets anders op.
Ik keek om me heen of niemand zag dat ik hier naar binnen zou gaan en toen de kust veilig was, greep ik mijn kans. Ik zette mijn mondneusmasker op en duwde met mijn schouder de winkeldeur open.

‘Goedemorgen, mevrouw.’
‘Goedemorgen,’ zei ik.
‘O, pardon. Meneer.’
‘Geeft niet, hoor,’ zei ik. ‘Het gebeurt me vaker.’ Ik wees op mijn lange grijze krullen die tot ver over mijn schouderbladen hingen.
‘Ik heb ook lang haar,’ zei hij met een rood hoofd. ‘Ik heb…’ Hij keek opzij en wees op het knotje achter op zijn hoofd.
‘Maar bij u komt de lange baard onder het mondneusmasker uit.’ Dus dat is gemakkelijk, dacht ik. Ik vroeg me overigens af van welk continent deze jongeman afkomstig was. Zijn lange zwarte baard en zwarte haren en licht getinte huid en donkere ogen deden me iets Mediterraans vermoeden, maar voor hetzelfde geld was het Indiaas of iets uit Zuid- of Midden-Amerika, weet ik ook veel. Ik kon het niet goed zien en wilde de knaap niet al te lang in z’n smoel turen.
‘Kan ik helpen?’
‘Nou, dat hoop ik toch wel.’ Ik sluip niet voor niets hier naar binnen. ‘Ik zoek een hoesje voor mijn telefoon. Kijk, het is een Pipo Reet-o 5.’
Hij schudde zijn hoofd. ‘Die heb ik niet.’ Zijn ogen glommen.
‘Dat verbaast me niet,’ zei ik. ‘Het model is net uit. Maar kunt u kijken of u het voor mij kunt bestellen?’
‘Maandag heb ik.’
Moest hij dat niet nakijken ergens in een computerbestand? Of wist hij dit allemaal uit zijn blote hoofd? Knap, hoor. Hoewel, zo bloot was zijn hoofd niet met al dat haar. ‘Maandag?’ zei ik. ‘Dat is overmorgen. Dat is niet erg. Ik woon hier vlakbij, dan kom ik maandag nog even langs.’
‘Ik heb veel op voorraad. Dit niet. Deze telefoon heeft geen toekomst. Meeste mensen kopen model van grote bedrijven, daar er is veel vraag naar. Apple en Samsung, die heb ik wel. Ik heb voorraad van Apple en Samsung of Huawei, kijk maar hier.’ Hij wees zijn winkel rond. ‘Ik niet investeer in artikel van kleine bedrijf. Die gaat op den duur toch weg. Dan ik zit met voorraad. Hoe heet toestel, zei u? Poepo? Die geen toekomst, want aandeelhouder niet geïnteresseerd.’
Ik keek hem aan. Ik dacht: Maar dat vroeg ik toch helemaal niet? Ik vroeg: ‘Wilt u het hoesje voor mij bestellen? Zo’n boekachtig ding en zwart graag. Dan kom ik maandag wel weer even langs.’
‘Is goed. Nog even uw …’ De jongeman keek om zich heen en graaide in allerlei stapels dozen, paperassen, hoezen, rotzooi. Toen liep hij de opslagruimte achter de toonbank in, maar kwam ook snel met lege handen weer terug. Hij bukte en haalde uit een doos die op de grond stond een prop papier. Die vouwde hij open. ‘Nu pen.’ Ik wilde er eentje uit de binnenzak van mijn jas pakken, maar hij had zich alweer omgedraaid. Hij deed lades open en dicht, graaide weer in allerlei stapels dozen, paperassen, hoezen, rotzooi. Opnieuw liep hij de opslagruimte achter de toonbank in en ik zag hem daar van een plank iets pakken. Zowaar, een pen.
‘Mijn gegevens?’ vroeg ik. Ik noemde mijn achternaam en mijn mobiele telefoonnummer. Hoe of ik deze nieuwe telefoon moest opnemen als iemand belde: geen idee nog. In de afgelopen week had nog niemand mij gebeld, gelukkig.
‘Ik ga regelen,’ zei hij.
‘Tot maandag.’

Helaas kon ik pas woensdag naar de winkel. De hoes was er niet. ‘Bestaat niet,’ zei hij.
‘Dat kan natuurlijk,’ zei ik. ‘Zoals ik al zei: het model is net uit. Komt vast nog wel.’
Ik zag hem denken: Deze telefoon heeft geen toekomst.
‘Bedankt voor de moeite’ zei ik. ‘Tot ziens.’ Maar ik dacht het niet.
Waarom had hij mij niet even gebeld? Niet dat ik het erg vond om even om te lopen, maar wel dat ik nogmaals zo’n smartfoonshop binnen zou moeten gaan. Bovendien vroeg ik me af waarom hij mijn gegevens eigenlijk had genoteerd. En niet even op internet had gezocht waar een dergelijk hoesje te bestellen. Want dat had ik natuurlijk drie dagen ervoor – op zondag, alle tijd – zelf ook al gedaan. Ik liep naar huis, zette de computer aan en plaatste mijn bestelling.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, december 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.

Meer publicaties voor FOK! lezen? Hier vind je de stukken uit 2021.

–

Vrijdag 7 januari:
Oei. Ik heb last van mijn maag en darmen als ik opsta. Ook spierpijn in mijn onderrug en bovenbenen. Toch ontbijt ik en ga ik een ronde hardlopen. Gelukkig is het net droog; bij het opstaan regende het stort. Lopen gaat niet heel soepel; ik heb een extra wandelpauze nodig halverwege. Iets na zeven uur ben ik aan het werk. Ik heb het koud. Er is niet heel veel werk, maar genoeg om me af te leiden. Dat lukt. Koffie met De Vrouw. Die gaat even de deur uit. Ik werk door. Begin van de middag doet De Vrouw een zelftest, want lichte klachten. Negatief, dus zij is veilig. We lunchen. Ik eet niet veel, maar voldoende. Afwas. Ik neem mijn temperatuur en die is ver beneden de achtendertig graden. Even werk ik verder en om kwart over vier is het klaar. Krant. Ik bel de gezondheidsdienst en na twee keer de verbinding uitgevallen maak ik gewoon online een afspraak voor een test. Vanavond. Half negen of zo. Ik maak avondeten. Eerst kook ik groene asperges. Dan bak ik oesterzwammen en kastanjechampignons en ui en dumplingpompoenblokjes en risottorijst en daar gaat een beetje bouillon overheen. Terwijl dit pruttelt maak ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Ten slotte bak ik een kalfsoester voor De Vrouw. Aan het eind leg ik de asperges op de risotto en die warmt nog even mee. Ik heb eten gemaakt (volgens recept) voor anderhalf persoon, maar ik eet heel weinig en er blijft zat over voor morgen. Afwas. Webstek. Iets voor achten ga ik de deur uit naar de teststraat aan de rand van de stad. De stok gaat diep mijn keel en neus in en binnen twee minuten sta ik weer buiten. Oké. Dat was de eerste keer testen. Op de terugweg heb ik de wind tegen en uiteindelijk komt daar nog hagel en regen bij. Thuis even zitten en nog voor half tien ga ik slapen.
Muziek vandaag: het vijfde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Every Good Boy Deserves Favour (The Moody Blues), Seventh Sojourn (The Moody Blues), Worlds Of Yesterday (A Retrospective, 1971-1992) (Moonshot), The Story Of i (Patrick Moraz), het zesde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Donderdag 6 januari:
Diep geslapen, toch ook een paar keer wakker geweest, maar ik sta uitstekend op. Goed koud buiten. Op tijd ben ik op de werkplek. Daar is weer werk. Begin van de week was de agenda leeg; nu goed gevuld. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en zon. Ook in de middag kan ik veel arbeid verzetten. Half zes thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van aardappel, ui, doperwt, sperzieboon en groene curry, met salade ernaast. Zeer smakelijk. Afwas. Webstek. Lezen. Moe.
Muziek vandaag: La Candela Viva (Totó La Momposina y Sus Tambores), het vierde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Woensdag 5 januari:
Half zeven op en drie kwartier later ben ik buiten voor een ronde hardlopen, die nog heel aardig gaat ook, ondanks fikse tegenwind. Ik maak een begin met opruimen van de kerstversiering en al snel is de boom weg. De Vrouw gaat vandaag de deur uit. Ik wandel door nogal regen naar de super. Koffie. En verder met het opruimen van de kerstspullen. Half twaalf is de woonkamer weer net zo heerlijk saai als altijd. Ik wandel nog naar een andere super voor de laatste kleinigheden. Meer koffie. Later lunch. Afwasje. Huishoudelijks. Halverwege de middag is het eindelijk een beetje droog en wandel ik een rondje buiten het centrum. De Vrouw is er om kwart voor vijf weer. Even bijpraten, dan maak ik avondeten. Eerst verwarm ik de oven voor op 180C en snijd ik een kleine pompoen (sweet dumpling) en een zoete bataat in blokjes en die leg ik in een braadslede die de oven in gaat. Vervolgens maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en rozijn. Ik maak een mengsel van olijfolie, tijm en knoflook en dat meng ik met nogal wat spinazie. Ook vul ik zes grote kastanjechampignons met een plak tomaat en geraspte kaas. Na twintig minuten haal ik de braadslede uit de oven. Ik leg de kastanjechampignons erin en zet de slede weer tien minuten in de oven. Voor De Vrouw maak ik een vispakketje van kabeljauwfilet en dat gaat ook de oven in. Na de tien minuten leg ik het spinaziemengsel tussen de kastanjechampignons in de braadslede en die zet ik nogmaals vijf tot zeven minuten in de oven. Ik hoop dat Tim het snapt. Uiteindelijk eten we onze vingers erbij op. Zeer goed. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), On The Threshold Of A Dream (The Moody Blues), To Our Children’s Children’s Children (The Moody Blues), A Question Of Balance (The Moody Blues), Like It Is – At The Mesa Arts Center (Yes), het derde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Dinsdag 4 januari:
Misschien heeft het allemaal (ook) te maken met dag-weekritme. Ik ben vandaag volop aan de slag op de werkplek en het gaat voorspoedig. Energiek, opgewekt, opgeruimd. Tussen de middag wandel ik door bos en regen. En weer door. Ik krijg opnieuw veel werk af. Half zes thuis. Krant. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert een schotel van tomaat en kikkererwt en ei met platbrood en salade ernaast. Smakelijk. Afwas. Webstek. Lezen. Slapen.
Muziek vandaag: Flowerman – Rare Blooms From The Syn 1965-69 (The Syn), Agusa (Agusa), het eerste plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Maandag 3 januari:
En een frisse start. Hoewel, buiten is het zacht, al staat er aardig wat wind. Mijn ronde hardlopen gaat soepel en snel. Om zeven uur ben ik aan het werk. Er staan geen urgente zaken op de agenda, maar toch weet ik veel werk te verzetten. Koffie met De Vrouw. Later ook lunch. Afwasje. De Vrouw gaat naar het werk; ik wandel een rondje buiten het centrum. Daarna ga ik nog even verder. Half vijf klaar voor vandaag. Krant. Ik kook een cranberrycompote. Dat doe ik door cranberry’s in een pannetje met wat mandarijnsap en honing zachtjes aan de kook te brengen en enige minuten zachtjes te laten doorpruttelen totdat het een soort van compote is. Ondertussen verwarmt de oven voor. Dan schuif ik een verse pizza die oven in en acht minuten later schuif ik ‘m m’n hoofd in. Afwasje en afval. Webstek. Lezen. Moe. Geen avontuur, wel een goede dag.
Muziek vandaag: er (Nils Petter Molvaer), Hamada (Nils Petter Molvaer), Monty Python Sings (Monty Python), Spam Song / The Lumberjack Song (Monty Python), Days Of Future Passed (The Moody Blues with The London Festival Orchestra), Inventan El Ser Feliz (Laura López Castro y Don Philippe), In Search Of The Lost Chord (The Moody Blues), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Zondag 2 januari:
We zijn pas om kwart voor negen uit bed. Koffie. Meer koffie. En nog meer koffie. Ondertussen huishoudelijks en allerlei. Opgewekt. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas en ander huishoudelijks. Ik wandel een rondje langs het kanaal. Eind van de middag is er de zondagmiddagluistersessie met de muziekkeuze van De Vrouw. Diezelfde Vrouw heeft avondeten gemaakt en serveert een stamppot van aardappel, knolselderij en zoete aardappel met kerrie en oesterzwammen uit de oven. Ernaast een salade van allerlei. We eten het op. Afwas. Webstek. Nog steeds opgewekt. Rare vakantie.
Muziek vandaag: Do You Like My Tight Sweater? (Moloko), Khmer (Nils Petter Molvaer), Long Black Veil (The Chieftains), Solid Ether (Nils Petter Molvaer), het tweede plaatje van Back To The Story… (Idle Race), Juno To Jupiter (Vangelis)

–

Zaterdag 1 januari:
Ik loop een ronde hard om kwart over acht. Het gaat wat moeizaam, maar het is zacht en heel stil op straat, dus best aangenaam. Thuis weer een vlaag van kopdonker. Ik was er mee naar bed gegaan en mee opgestaan en de vraag hoe ik de dag ga doorkomen voordat ik eindelijk weer mag slapen is aan de orde. Koffie met De Vrouw. Het klaart weer wat op. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. Mijn lunch bestaat uit drie volkorenoliebollen. Afwas. Dan wandel ik een rondje langs het kanaal en om het centrum. Thuis weer allerlei. Plus licht. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik verwarm de oven voor op 220C. Het kleine restje salade van gisterenavond vul ik aan met verse slamix. Ik maak spruiten schoon, halveer die en leg die in een braadslede, samen met een in stukken gesneden paprika. Dit besprenkel ik met olie en geperste knoflook en ook strooi ik er rozemarijn overheen. De braadslede gaat in totaal twintig minuten in de oven. Ik vul portabello’s met kruidenkaas en feta, leg die in een ovenschaal en die gaan de laatste twaalf minuten ook in de oven. Ten slotte bak ik een steak d’Avignon voor De Vrouw. Het smaakt opperbest en we eten alles weer op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Uma Elmo (Jakob Bro, Arve Henriksen & Jorge Rossy), Eberhard (Lyle Mays), Uncle Beat (Metropolis Orchestra), The Mistakes (The Mistakes), Like It Is – At The Bristol Hippodrome (Yes), You Can’t Do That On Stage Anymore Vol. 1 (Frank Zappa)

–

Benodigdheden voor twee à drie personen
2 flinke preien, gewassen en in ringen gesneden
6 grote kastanjechampignons, in kwarten of parten
olijfolie
250-400ml slagroom
geraspte kaas
peper
zout
10-15 kerstomaatjes
panko (ik heb twee crackers verkruimeld)

–

Werkwijze
1 Verwarm de oven voor op 190C.
2 Leg in een braadslede de kwarten kastanjechampignons en preiringen.
3 Besprenkel het met olijfolie.
4 Zet de slede tien minuten in de oven.
5 Maak in een kom een mengsel van de slagroom, peper, zout en geraspte kaas.
6 Halveer de kerstomaten.
7 Giet na de tien minuten dit mengsel over de groente. Bestrooi met de panko en wat extra geraspte kaas.
8 Zet de braadslede nog tien minuten in de oven.
9 De schotel is klaar als de boel pruttelt en bruin begint te worden.

–

Het kan ook met andere groente. Ik maakte het met pompoen en pastinaak.
Zet dan de braadslede met gesneden pompoen en pastinaak twintig minuten in de oven en voeg dan het mengsel van slagroom toe.
Ik maakte panko van pistache- en walnoten en een cracker. Zag er goed uit!

Julian Barnes – Verzamelde verhalen
Fernando Aramburu – Vaderland
Hector Malot – Alleen op de wereld (e) (h)
Herman Brusselmans – Problemen die er geen zijn
Dave Grohl – The Storyteller
Peter Sijnke – Rockklassiekers – Zappa
Tom Lanoye – Een slagerszoon met een brilletje (h)
Gustave le Bon – Reis door Nepal (e)
Ilja Leonard Pfeijffer – Monterosso mon amour (boekenweekgeschenk)
Marijke Lucas Rijneveld – Het warmtefort (boekenweekessay)
Cornelis Johannes Kievit – Uit het leven van Dik Trom (e)
Tom Lanoye – De draaischijf
Monisha Rajesh – De reis om de wereld in 80 treinen
Haruki Murakami – Waarover ik praat als ik over hardlopen praat
J.M.A. Biesheuvel – Vroeger schreef ik – Gevonden verhalen
Steven Wilson with Mick Wall – Limited Edition Of One
J.M.A. Biesheuvel – Een Schiedamse jongen
allerlei – Zonnegloren – De mooiste verhalen gekozen door Matthijs van Nieuwkerk
Bob den Uyl – Er kon niets verkeerd gaan (h)
J.M.A. Biesheuvel – Alle zeeverhalen (h)
Bindervoet & Henkes – Hans Vandenburg en het geheim van het succes (h)
Michael Palin – Naar Irak
Julian Barnes – Elizabeth Finch
Charles Dickens – Tale of two cities (e)
Herman Brusselmans – Theet 77
Leo Blokhuis – Grijsgedraaid en Het plaatjesboek (h)
Jip Golsteijn – Popscore (h)
Julian Barnes – Trioloog (h)
Tom Lanoye – Alles moet weg (h)
John Irving – De laatste skilift
Julian Barnes – Het stekelvarken (h)

(e) = eboek, lees ik onderweg
(h) = herlezen

–

Vrijdag 31 december:
Opnieuw laat wakker. Kwart over zeven. Mijn lichaam heeft kennelijk rust nodig. Of het nu ligt aan de oppepprik of aan het herstel in mijn hoofd: het kan allebei. Of iets anders. Niet belangrijk. Op tijd maak ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje – zij het nu op vrijdag – langs de slager en super. Koffie met De Vrouw. Die gaat dan even de deur uit. Ik zet de werklaptob aan en controleer of er urgente zaken zijn. Niet, dus. Dus gaat hij weer uit. Meer koffie met De Vrouw. Plus lunch. Afwasje. Ik stap op de fiets en rijd naar mijn oude woonwijk om Onze Vader te bezoeken. Hij is opgewekt en als vanouds vol verhalen. Na twee uur rijd ik weer naar huis. Daar bereid ik avondeten voor. Ik kook stronkjes witlof en verwarm een oven voor. Dan schuif ik een braadslede vol aardappelparten diezelfde oven in, plus een schaal met de witlof met kaas, walnoten en kerstomaat. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en een slamix. Voor De Vrouw en De Zoon – die overigens om zes uur arriveert – bak ik lamsfilet. We eten alles op. Toe is er ijs. Afwas. Ik merk een angstaanval en druk op de kop. Krant. Webstek. Hoofdduister. Het moet stil zijn. Ik lees tot twaalf uur. Dan is het tijd om De Vrouw en De Zoon een goed, gelukkig en gezond nieuw jaar te wensen (u ook, overigens). Nog heel even bij ze zitten en om half een ga ik slapen of althans wat daarvoor moet doorgaan.
Muziek vandaag: Road To The Sun (Pat Metheny Group), Side-Eye NYC (v1.IV) (Pat Metheny), Unity Village (Pat Metheny)

–

Donderdag 30 december:
Als ik opsta, nog voor zeven uur, regent het stort. Een half uur later ga ik de deur uit om mijn ronde hard te lopen en dan is het gelukkig beter. Lichte miezer, dat wel, en die is vooral de tweede helft – als ik de fikse wind tegen heb – niet aangenaam, maar ook niet echt erg. Koffie met De Vrouw. Om kwart over tien wil ik de deur uit – naar Epe, alwaar Joep met zijn schildergroep een eerste expositie opent -, maar plots bevindt mijn OV-kaart zich niet op de vaste plek. Het enige wat ik me kan bedenken, is dat ik hem dinsdagavond laat heb verloren op de oppeppriklocatie, waar ik papieren uit de binnenzak van mijn jasje heb getrokken. Ik meld me helaas af bij Joep en besluit naar de oppeppriklocatie te fietsen om na te vragen of mijn vervoerskaart is gevonden. Eerst mijn fietsachterband laten oppompen bij een nabijgelegen fietsenmaker, want met de handpomp kreeg ik er dinsdagavond geen lucht in. Fikse wind mee, dus ik ben snel op locatie. Verschillende welwillende mensen doen hun best om me te helpen, maar mijn kaart is niet gevonden. Ik fiets weer terug. Nu gaat het langzamer, want die fikse wind tegen. Iets over de helft hoor ik een knal en tegelijk voel ik mijn achterwiel op het asfalt. Lekke band. Ik besluit door het centrum te lopen naar een fietsenmaker, zodat ik morgenvroeg na het boodschappen doen – of op de heenweg naar het geplande bezoek aan Onze Vader – de herstelde fiets weer zou kunnen ophalen. Nogal een omweg en stevige wandeling. Als ik er aankom: fietsenmaker gesloten tot halverwege volgende week. Och, jee. Ik loop naar huis. Meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. Ik ga met de fiets naar dezelfde fietsenmaker die vanmorgen mijn achterband heeft opgepompt. Banden plakken doet hij niet, maar hij gaat er een nieuwe opzetten en dan heb ik hem eind van de dag weer terug. Thuis blokkeer ik mijn OV-kaart en vraag ik een nieuwe aan. Gedoe. Lezen. Eind van de middag haal ik de fiets op. Buitenband ook vervangen, want geheel versleten. Zou kunnen; hij zit er zeker langer op dan dat ik hier woon, dus vijf jaar. Ik maak avondeten. Niet heel moeilijk: pasta pesto. Eerst kikkererwtenpasta koken. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Dan oesterzwammen bakken, ui erbij, paprika, courgette. Gekookte pasta en rode pesto erdoorheen en opdienen. We eten alles op. Afwas. Ik bel Onze Vader en we spreken af dat ik morgenmiddag bij hem op bezoek ga. Krant. Ik lees Jon Anderson and The Warriors – The road to Yes (David Watkinson) uit. Bijzonder amusante vertelling over de eerste schreden op het pad van de muziekwereld van held Jon Anderson. Webstek. Dan slapen. Wat een avonturen toch weer.
Muziek vandaag: Cuong Vu Trio meets Pat Metheny (Cuong Vu Trio meets Pat Metheny), From This Place (Pat Metheny), Miss Balanço (Clara Moreno), The Difference Machine (Big Big Train), Utopia (Björk), Between A Breath And A Breath (Dyble Longdon)

–

Woensdag 29 december:
Wakker om kwart voor acht, maar niet voor negen uur uit bed. Koffie. Allerlei. Koffie met De Vrouw. Ik wandel naar de super. Meer koffie met De Vrouw. Erna lunch. Afwasje en huishoudelijks. Dan nog even naar een andere super voor een kleinigheid. Als ik terug kom, is De Vrouw naar het werk. Allerlei. Begin van de avond leg ik een verse pizza belegd met gegrilde groente in de oven en die bak ik af. Na enig puzzelen besluit ik wat ik ermee ga doen. Ik snijd hem in punten en die prop ik in mijn mond, kauw ik kapot en slik ik door. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: KIN (<–>) (Pat Metheny Unity Group), The Unity Sessions (Pat Metheny), We Can Fly (promo cd single) (Yes), In The Present – Live From Lyon en de dvd die erbij mee kwam (Yes), Neurasthenia (Adam Wakeman), Film Music (1976-2020) (Brian Eno)

–

Dinsdag 28 december:
Ook weer om kwart voor zeven wakker. Ronde hardlopen gaat minder soepel, maar het gaat. Vanmorgen eerst wat klussen voor Wirwar. De Vrouw is even de deur uit. Meer koffie. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. Ik wil naar buiten, maar inmiddels regent het echt stort. Dan binnen blijven lezen. Maar om half vier is het weer droog en dan wandel ik een rondje buiten het centrum. Thuis nog wat lezen en vervolgens maak ik avondeten. Eerst een fikse salade van bosui, koolrabi, komkommer en blauwe bes met het kleine restant van de salade van gisteren. Dan bak ik ui, zoete aardappel, palmkool en veldsla in kruiden. Ik zet een ovenschaal met gevulde portabello’s in de oven en ten slotte bak ik steaks d’Avignon. De Zoon is er om zes uur en we eten alles op. Afwas. Natafelen. Kijk, Gigant heeft De verjaardag van Anja in de aankondiging. Iets na negen uur stap ik op de fiets, jaja. Helemaal aan het uiteinde van de stad is de locatie alwaar ik mijn oppepprik haal. Het gaat allemaal soepel en pijnloos en op de terugweg heb ik miezerregen en de wind fors tegen. Nog even bijpraten en pas om kwart over elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: The Orchestrion Project (Pat Metheny), Tap – John Zorn’s Book Of Angels Vol. 20 (Pat Metheny), The Gloaming 2 (The Gloaming), Pearl + Umbra (Russel Mills’ Undark), Cloud About Mercury (David Torn), The Quest (Yes), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Maandag 27 december:
Pas wakker om kwart voor zeven. Koffie. Ik lees wat. De Vrouw gaat even de deur uit. Hoofd vol, maar vakantie dus niet erg, komt wel. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. We lunchen met een groentesoep die De Vrouw zaterdag heeft gemaakt en waar een en ander van over is en met een restant ovenbroodjes. Afwas. Dan wandel ik een rondje om het centrum, door park en uiteindelijk langs een super op de terugweg. Thuis even uitrusten. Krant. Dan maak ik avondeten. Eerst maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, ananas en blauwe bes. Ondertussen heeft de oven al voorverwarmd op 190C. In een braadslede leg ik kwarten kastanjechampignons en preiringen en de slede zet ik tien minuten in de oven. Ik maak een mengsel van slagroom, peper, zout en geraspte kaas en na de tien minuten giet ik die over de groente. Ook strooi ik er panko (een paar verkruimelde crackers) en wat extra geraspte kaas overheen. De slede gaat nog een keer tien minuten in de oven. De Vrouw maakt ondertussen voor zichzelf eendenborstfilet. We eten alles op. Welja. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Chrismas Portraits (Rick Wakeman), Orchestrion (Pat Metheny), What’s It All About (Pat Metheny), Unity Band (Pat Metheny, Chris Potter, Ben Williams & Antonio Sanchez), Meu Samba Torto (Clara Moreno featuring Celso Fonseca & Joyce), Levanter (Eric Vloeimans, Kinan Azmeh & Jeroen van Vliet), het eerste plaatje van de set Back To The Story … (The Idle Race), The Underfall Yard (Big Big Train)

–

Zondag 26 december: Tweede kerstdag
En weer om kwart voor zeven op. Zeer koud op straat als ik een ronde hardloop. Min tien of zo aan gevoelstemperatuur. Het maakt in ieder geval dat ik lekker doorloop en snel thuis ben. Koffie met De Vrouw. Tegen elf uur rijdt De Zoon voor en beginnen we de journey naar het zuiden des lands. We bezoeken mijn jongste Broer en zijn vrouw, hebben een genoeglijke middag, praten bij, nuttigen een tweede kerstmaaltijd en het is acht uur als we weer vertrekken. De beloofde ijzel blijft uit, wel is er een nog geen half uur durende file en rond tien uur zijn we thuis. Even zitten en dan weer slapen.
Muziek vandaag: The Christmas Album (Keith Emerson), Three Ships (Jon Anderson)

–

Zaterdag 25 december: Eerste Kerstdag
We zijn laat wakker en staan pas om half negen op. Koffie met De Vrouw. Laatste rest krant. Meer koffie met De Vrouw. Tussendoor huishoudelijks. En ik lees Dagboek van een natuurjongen (Dara McAnulty) uit. Prachtig boek; ik ben meerdere keren geraakt door de schitterende regels en overdenkingen van deze jonge natuurliefhebber. Meer koffie met De Vrouw. Dan maken we de tafel gereed voor de lunch. De Zoon is er om half een. We lunchen uitgebreid met allerlei hapjes en broodjes en sapjes. Afwas en afval. Dan gaat De Vrouw naar het werk. Eind van de middag loop ik toch nog een rondje langs het kanaal. Het is zeer koud, maar dat geeft niet. Het bijzondere licht maakt mijn korte wandeling toch de moeite waard. Ik zie een muziekdocumentaire How Can You Mend A Broken Heart (over mijn jeugdhelden The Bee Gees) en tussendoor maak ik avondeten. Spaghetti koken, kastanjechampignons bakken, rode ui erbij, spinazie en dan de pasta en knoflookkruidenroomkaas erdoorheen roeren. Zo op. Klein afwasje. Dan de rest van de docu, webstek en vervolgens is de dag voorbij.
Muziek vandaag: Christmas Variations (Rick Wakeman), A Christmas Album (California Guitar Trio), Chris Squire’s Swiss Choir (Chris Squire), The Christmas Album (Jethro Tull), Merry Christmas (cd single) (Big Big Train), All You Wish Yourself (Kaprekar’s Constant), I Believe In Father Christmas (EP) (Emerson Lake & Palmer), Jazz From Hell (Frank Zappa), End Of Innocence (Tony Kaye), Hugsjá (Ivar Bjornson & Einar Selvik)

Ben je betoeterd? Bekijk het maar. Met je kerstavondvertelling. Mooi niet. Het is nog niet eens kerstavond. Althans, niet op het moment dat ik dit nu intik. Kan best zijn dat als u het leest het wél kerstavond is, maar dat kan ik toch niet ruiken? Ik kan toch niet overal rekening mee houden? Ik wil best genuanceerd zijn (graag zelfs), maar dit gaat ver. Te ver. Maar goed, met dat ik dit nu allemaal in zit te typen, heb ik dus wel het probleem waarmee ik dit stukje moet vullen. Een groot probleem is het niet, want uiteindelijk komt er altijd wel iets in mijn hoofd voorbij waarover ik een stukje kan voltypen. Tot nu toe heeft mijn duim me nog nooit in de steek gelaten.

Om inspiratie op te doen ging ik een blokje om. Of een blok. Het lag er maar aan waar of het toeval me zou leiden. Dat kon overal zijn. Ik heb een paar vaste routes, maar net zo gemakkelijk wijk ik daarvan af en sla ik onbekende wegen of paden in als het in mijn hoofd opkomt. Of niet. Bijvoorbeeld als ik gericht ergens naartoe onderweg ben, maar in dat geval kun je niet zo goed spreken van een blokje om. Of een blok. In dat geval ga ik op bezoek of een boodschap doen.

Nadat ik mijn schoenen en jas had aangetrokken, liep ik mijn mooie woning uit. Ik sloot de voordeur achter mij, liep de galerij en daalde de trappen af en verliet het appartementencomplex waarin zich mijn woning bevond. En bevindt, want ik woon er nog steeds. Het is voor deze kerstavondvertelling echter van geen belang. [Deze zin later nog schrappen.] Met dat ik buiten kwam, liep ik de stadse hectiek van ons zo majestueuze Apeldoorn in. Op de begane grond zijn allerlei winkels te vinden, waaronder een Action, een Zeeman, een scooterzaak en een supermarkt. Die supermarkt is overigens al maanden gesloten, nadat de zaak failliet was verklaard. Op de avond volgend op de formele faillietverklaring probeerde de eigenaar nog de halve winkel leeg te halen en waardevolle apparatuur mee te nemen, maar daar stak het met loeiende sirenes aanstormende politiecorps een stokje voor. Altijd wat te doen in ons zo majestueuze Apeldoorn. Langzaam bewoog ik me langs de etalages van de winkels, op weg naar daar waar het blokje begon.

Ik moest even mijn pas inhouden. Er was een mevrouw die de winkel uit kwam. De deur was automatisch open gezoefd en er kwam me een enorme vlaag warmte tegemoet. De mevrouw droeg een bruine bontmantel en duwde een soort van kinderwagen of buggy voor zich uit. In die kinderwagen lagen allerlei dozen en andere rotzooi van de Action. Ik keek naar de gevel van de winkel en jawel, hoor. Toen verplaatste ik mijn blik weer naar de mevrouw en in het bijzonder naar die buggyachtige kinderwagen.
‘Mijn hondje is overleden,’ zei ze. Ik keek haar aan en zag dat ze het tegen mij had. Haar glimlach was glommen vriendelijk en haar ogen glommen begerend.
‘Ach wat sneu,’ reageerde ik.
‘Ja, ze at en dronk niet meer. Nu doe ik boodschappen en het is toch onwerkelijk, hè?’ Ze wees op haar buggy en op de berg met goedkope Chinese rommel die erin lag.
‘Daar begrijp ik iets van,’ zei ik. ‘Een huisdier is toch vaak wezenlijk onderdeel van het gezin of huishouden.’
‘Dankzij haar moest ik de deur uit voor een wandeling. Ze hield me fit en bij de les, hè. Ik had iedere dag een goede reden om op te staan. Ze had me nodig. Dus nu probeer ik uit mezelf de deur uit te gaan.’
Ik keek nu ook naar de buggy en naar de berg met goedkope Chinese rommel die erin lag.
‘Bent u nog aan het overwegen of u niet nog een ander …’
‘Ik ben drieënzeventig,’ onderbrak ze me.
‘Nou en? Dan kunt u toch nog zeker twintig jaar mee?’ zei ik lachend. Ik zei er niet achteraan: ‘En in die tijd een volgend mormel naar het dierencrematorium brengen?’
‘Nee, straks kan ik niet meer naar buiten of er niet goed voor zorgen. Dat wil ik zo’n beestje niet meer aandoen.’
Wat egocentrisch, dacht ik. Wie moet er dan voor zo’n hondje zorgen?
‘We moeten er maar het beste van maken,’ zei ze. Er brak een mistroostige glimlach door het craquelé van haar gepoederde huid. ‘Het is niet anders.’
‘Nou, heel veel sterkte ermee.’
‘Dank u wel,’ zei ze.
‘Ik moet weer verder. Tot kijk.’
‘Dank u wel.’ Ze keek me innemend aan en haar glimlach veranderde wat. Toen stapte ze langzaam van me vandaan.

Ik keek haar na en vroeg me af: Wie ís deze mevrouw? Toch was ik blij dat ik een luisterend oor voor haar was geweest, al was het maar voor even. De mevrouw had afscheid genomen met een warme glimlach op haar oude gezicht. Langzaam liep ze naar een appartementencomplex verderop, haar kinderwagen nu achter zich aan trekkend. Ach zo, ze was een buurtgenote en had me vast herkend. Ik kreeg een brok in mijn keel. Weemoed en mededogen of weet ik ook veel. Ik moest uitkijken: straks leek dit toch nog op een heuse kerstavondvertelling.

–
Apeldoorn, december 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.