Bas Langereis leest u voor!

–

Benodigdheden:
Chioggiabieten, geschild en in plakken of parten gesneden
2-3 rode uien, gepeld en in parten
150-200g (kastanje)champignons, in plakken gesneden
rozemarijn, een takje of gedroogd
1 blik groene linzen (400g), uitgelekt
olijfolie
1 teentje knoflook
1el suiker
3el balsamico
verse kruiden: bieslook, peterselie, basilicum, e.d., fijngehakt

Werkwijze:
Verwarm de oven voor op 190C.
Leg de plakken of parten biet in een braadslede.
Leg daar de parten rode ui en plakken champignons bovenop.
Besprenkel met olijfolie en rozemarijn.
Zet de braadslede 45-50 minuten in de oven, tot de bieten zacht en gaar zijn.
Maak ondertussen een dressing van de (geperste of geraspte) knoflook, suiker, 6el olijfolie en de balsamicoazijn.
Haal de braadslede uit de oven en verdeel de groene linzen over de groente.
Zet de braadslede nog 5 minuten in de oven.
Besprenkel de groente met de dressing en de fijngehakte kruiden.

–

–

Vrijdag 24 december:
Ik sta op met de gedachte dat het vandaag elf jaar geleden is dat Moeder overleed. Eerst maar eens een ronde hardlopen. Buiten is het zacht, al staat er wat wind. Lopen gaat soepel, maar het hoofd gaat niet leeg. Niet erg. Voor negen uur begin ik aan een ronde boodschappen langs slager en super. Thuis koffie. De Vrouw is haar oppepprik halen. De schoonmaakster is binnen. Ik wandel nog naar een andere super voor de laatste dingen. Meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. Ik loop door regen en haal het groentepakket. Krant. En dan is het tijd om eens na te denken over avondeten. Kerstdiner, dus. Eerst leg ik twee braadsledes in de oven. In de ene liggen regenboogpenen en twee kleuren zoete aardappel, in de andere aardappel. Ik maak een salade van bosui, koolrabi, komkommer, ananas en blauwe bes. Voor mijzelf schuif ik nog een schaal met twee met feta gevulde portabello’s de oven in en ten slotte bak ik voor De Vrouw en De Zoon hertenbiefstukken. De Vrouw heeft eerder al stoofperen gekookt. We eten zo goed als alles op. Als de afwas voorgespoeld is, is er nog een nagerecht (ijs). We pakken cadeaus van onder de kerstboom uit en vervolgens is er nog meer nagerecht. Afwas. Krant verder. Webstek.
Muziek vandaag: Day Trip (Pat Metheny with Christian McBride & Antonio Sanchez), Upojenie (Pat Metheny & Anna Maria Jopek), Nayda! (Bab L’Bluz), Christmas Around The World (allerlei), A Catchy Christmas (allerlei), Leviathan (Robert Fripp & The Grid)

–

Donderdag 23 december:
Volle dag vandaag. Laatste werkdag van het jaar. Ik ben op tijd op de werkplek en zet alle zeilen bij om alles af te krijgen. In de ochtend nogal wat overleg ook. Tussen de middag wandel ik door veld en bos en koude. En verder. Vandaag is het voor het laatst dat ik werk voor de projectmanagers en van een van hen krijg ik een geschenk. Natuurlijk maak ik in het nieuwe jaar nog lopende klussen af, maar nadat we elkaar dinsdag voor het laatst in een online overleg hadden gezien en uitgezwaaid, is het toch raar, na zevenenhalf jaar. Zowaar, om kwart over vier is het werk voor vandaag en voor de vakantie klaar. Half zes thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van allerlei groenten en tomaat. Er is nog een restje salade van gisteren. En een afwasje. Webstek. Slapen.
Muziek vandaag: Auri II – Those We Don’t Speak Of (Auri), Skuggsjá (Ivar Bjornsson & Eivar Selvik), Eberhard (Lyle Mays)

–

Woensdag 22 december:
Goed koud is het. Toch loop ik mijn ronde hard. Die gaat zeer goed, maar ja ik moet dan ook goed hardlopen wil ik het niet koud krijgen. Begin van de ochtend loop ik naar de super. Koffie en allerlei. Koffie met De Vrouw. Daarna lunch. Afwas en ander huishoudelijks. Ik wandel een ronde om het centrum. Nog steeds zeer koud. Dan weer huishoudelijks. Krant. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst verwarm ik de oven voor op 180C. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, romatomaat en blauwe bes. Dan leg ik kastanjechampignons in een braadslede en die besprenkel ik met een mengsel van olijfolie, knoflook en tijm. De braadslee gaat vijftien minuten in de oven. Ik meng een boel spinazie (en een restje veldsla) met een blik limabonen (en nog wat van dat mengsel van olijfolie, knoflook en tijm). Na vijftien minuten schep ik het groentemengsel tussen de kastanjechampignons en dan gaat de braadslee nog eens dik vijf minuten in de oven. Ondertussen heb ik voor De Vrouw kabeljauwfilet in folie gedaan en die ligt eveneens in de oven. We eten – met uitzondering van de salade – alles op, want ook dit is zeer smakelijk. Dus ook weer tip, Tim. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: One Quiet Night (Pat Metheny), The Way Up (Pat Metheny Group), Metheny Mehldau (Pat Metheny & Brad Mehldau), Lero-Lero (Luísa Maita), Fly From Here (Yes), The Hideous Goblink (Regal Worm), Uma Elmo (Jakob Bro, Arve Henriksen & Jorge Rossy), In A Silent Way (Miles Davis)

–

Dinsdag 21 december:
Niet zo heel goed geslapen, maar ik sta uitstekend op. De mist uit mijn hoofd is verdwenen. Opgeklaard, voorbij. Vandaag 81 jaar geleden werd Frank Zappa geboren. Vanaf vandaag worden de dagen weer langer. Het heeft niets met elkaar te maken, maar als ik het achter elkaar zet weer wel. Ik ben zeer op tijd op de werkplek. Onderweg niets dan doodse stilte. Overleg, voorbereiden, afronden, afhandelen, ik doe het allemaal maar mooi. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. En in de middag gaat het verder en verder. Kwart voor vier is het leuk geweest en ga ik naar huis. Daar arriveer ik om half zes. Krant. De Zoon is er zes uur voor het diner. De Vrouw serveert een mooie schotel van pompoen, pastinaak en boerenkool. Ernaast een salade van koolrabi, peer en tomaat. Er zijn nog toetjes ook. Natafelen. Afwas. Webstek.
Muziek vandaag: Hideous Goblink (Regal Worm), Eberhard (Lyle Mays), het zesde plaatje uit de doos 200 Motels (50th Anniversary Edition) (Frank Zappa)

–

Maandag 20 december:
Gaat lekker, die ronde hardlopen. Zeven uur ben ik aan het werk. Vanaf half tien slechts overleg, maar ik red het zowaar. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een rondje langs het kanaal en door de zon. Dan weer verder. Veel geplande werkzaamheden krijg ik niet gedaan; ongeplande werkzaamheden wel. Kwart voor vijf is het klaar. Tevreden ook. Krant. Dan maak ik avondeten. Ik leg groenten in een braadslee (wortelpeterselie) en die doe ik tien minuten op 190C. Dan champignon, ui, paprika en courgette erbij en nogmaals tien minuten. Alles omscheppen, kikkererwten en kerstomaat erbij en nog een keer twintig minuten. Ondertussen vul ik het restant van de salade van gisteren aan met bosui, komkommer en veldsla. Ook bak ik voor De Vrouw lamsfilet. De boel smaakt weer uitstekend, Tim. Van de groenteschotel blijft wat over, die is voor later deze week. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Jim Hall & Pat Metheny (Jim Hall & Pat Metheny), A Map Of The World (Pat Metheny), Speaking Of Now (Pat Metheny Group), Rock Goes To College (Bruford), het vijfde plaatje uit de doos 200 Motels (50th Anniversary Edition) (Frank Zappa), Eberhard (Lyle Mays)

–

Zondag 19 december:
Pas om kwart voor zeven op. Koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat om half acht naar het werk. Ik doe allerlei: was, lees, enz. Meer koffie. En nog meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Stofzuig. Dan wandel ik een rondje om het centrum. Tegen vieren is er de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. De Vrouw is er om half vijf weer. Even bijpraten. Dan – iets na vijf uur – maak ik avondeten. [Noot voor Tim: oven voorverwarmen op 190C. Chioggiabieten schillen, in parten of plakken snijden en in een braadslee leggen. Rode ui pellen en in kwarten erbij leggen. Kastanjechampignons in plakken snijden en erbij leggen. Besprenkelen met olijfolie en rozemarijn eroverheen strooien. Drie kwartier tot vijftig minuten in de oven zetten. Ondertussen een dressing maken van knoflook, suiker, olijfolie en balsamico. Na drie kwartier of vijftig minuten een afgegoten blik linzen bij de groente doen en vijf minuten terug zetten in de oven. Dan schotel uit de oven halen en besprenkelen met de dressing plus wat verse kruiden zoals bieslook, peterselie, basilicum. Opeten. Tim, als je het even niet meer weet, dan kun je ook altijd hier kijken.] Naast de chioggiabieten met champignons, rode uien en linzen uit de oven maak ik een salade van bosui, komkommer, peer, veldsla, walnoot en blauwe bes. Ook heb ik aardappel uit de oven en voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten bijna alles op en tafelen wat na. Afwas en afval. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Beyond The Missouri Sky (Short Stories) (Charlie Haden & Pat Metheny), Eberhard (Lyle Mays), Imaginary Day (Pat Metheny Group), The Fall (Se Delan), Abraxas (Santana), Cavaleiro Selvagem Aqui Te Sigo (Mariana Aydar), het vierde plaatje uit de box 200 Motels (50th Anniversary Edition), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zaterdag 18 december:
Ik ben om kwart voor zes wakker en op. Koffie. Lezen. Wat na achten maak ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Ik wandel over de markt op zoek naar een hoes voor mijn nieuwe telefoon, maar die is nergens te vinden. Vervolgens haal ik brood bij de Syrische winkel en een kerstgeschenk bij de boekenzaak. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er na half een voor lunch. Afwas. Ik loop een rondje langs het kanaal en haal wat spullen voor de kerstdagen. Het ziet ernaar uit dat er nieuwe maatregelen komen voor de komende tijd; strenge maatregelen, veel winkels en instellingen dicht, en dus is het waanzinnig druk overal. Niet fijn. Krant. Tegen vijf uur maak ik avondeten. Ik kook twee kwarten van een Chinese kool zeven minuten in bouillon. Ondertussen meng ik twee restanten salade van gisteren en eergisteren met wat aanvullende komkommer en bosui. Ook maak ik een soort saus door 100g tomatenpuree te mengen met wat olijfolie, peper en zout. De gekookte koolkwarten leg ik in een ovenschaal en besmeer ik met de tomatensaus. Vervolgens zet ik die schaal twintig minuten in de oven die ik heb voorverwarmd op 190C. (Deze uitgebreide toelichting is in het bijzonder voor Tim, beste Lezer. Als u al een beetje handig bent in de keuken, kunt u al deze kookfratsen gerust overslaan.) Ondertussen verwarm ik een restant tortellini in kruidenroomkaas en vul die aan met wat water en kruidenroomkaas. Ten slotte bak ik voor De Vrouw lamsfilet. Dit keer eten we alles op. Altijd goed, zo’n (halve) kliekendag. Uitgebreid natafelen. Afwas. Ik zie een deel van de persconferentie waarin onze minister-president en zijn knechten uitleggen waarom vanaf morgenvroeg alle niet-essentiële winkels en voorzieningen dicht moeten tot 14 januari. Webstek. Rest van de krant.
Muziek vandaag: Uma Elmo (Jakob Bro, Arve Henriksen & Jorge Rossy), We Live Here (Pat Metheny Group), “Quartet” (Pat Metheny Group), Union Live (Yes), de rest van het tweede en het volledige derde plaatje uit de doos 200 Motels (50th Anniversary Edition) (Frank Zappa)

–

Vrijdag 17 december:
En we gaan weer. Op tijd op de werkplek. Voor het eerst zie ik mijn nieuwe leidinggevende in levenden lijve. Qua werkzaamheden haal ik veel achterstallige zooi in en bereid ik me langzaam voor op een week niks, ergens tussen Kerst en Nieuwjaar. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Eind van de middag, op de terugweg, duik ik de muziekwinkel in en haal ik mijn bestelde doos 200 Motels (Frank Zappa) op. Half zes thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van aardappel, spruit en kaas uit de oven met salade van bladsla, peer, druif en blauwe kaas. Smakelijk. Natafelen. Afwasje. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Uma Elmo (Jakob Bro, Arve Henriksen & Jorge Rossy), het eerste anderhalve plaatje uit de doos 200 Motels (Frank Zappa)

–

Donderdag 16 december:
Wekker om gebruikelijke tijd. Zes uur ben ik aan het werk. De Vrouw gaat om negen uur naar het werk. Tien uur stop ik. Een klein uurtje later pikt mijn Zus me op. We rijden naar Onze Vader en nemen hem vervolgens mee naar Amsterdam. Naar de uitvaart van zijn vijf jaar jongere zus… Kwart over twaalf arriveren we bij het crematorium. Alle neven en nichten zijn er en ook de achterblijvende tante en oom. Kleinkinderen zijn er ook en nog een paar meer mensen. De plechtigheid is kort en niet plechtig. Neef, nicht en twee van hun kinderen spreken mooi. Na afloop is er koffie in de ontmoetingsruimte. Het is er rumoerig en de akoestiek is afgrijselijk, zodat voor mij een gesprek moeilijk zo niet onmogelijk is. Heel erg is het ook niet. Na een drie kwartier vertrekken we weer en om half vier ben ik weer thuis. Even zitten. Krant. De Vrouw is terug om half vijf. Bijpraten. Dan maak ik avondeten. Ik zet de oven op 190C. Dan maak ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer. Vervolgens doe rode ui, kastanjechampignons, paprika en courgette in een braadslee en zet die een kwartier in de oven. Ondertussen maak ik een guacamole van rode peper, avocado en peper en zout. Na het kwartier zet ik – voor De Vrouw – een tweede schaal met een pakketje aluminiumfolie gevuld met kabeljauw en kruiden ook in de oven. Na vijf minuten haal ik de groente uit de oven en doe ik een blik uitgelekte witte zwartoogbonen bij de braadslee in. Ik schep alles nog goed door – let je op, Tim? – en dan gaat de braadslede nog vijf minuten in de oven. Dan is het klaar en kunnen we aan tafel. Ik zet er nog wraps bij ook. We eten alles op. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Secret Story (Pat Metheny), The Road To Home (Pat Metheny Group), I Can See Your House From Here (Pat Metheny & John Scofield), Peixes Passaros Pessoas (Mariana Aydar), Guitar (Frank Zappa)

–

Woensdag 15 december:
Dingen die er toe doen. Op tijd opstaan. Ronde hardlopen. Boodschappen bij de super. Koffie met De Vrouw. Naar de repetitie van Theater Wirwar. Bijdragen aan en ondersteunen in de theaterles. Foto’s en filmpjes maken. Naar de telefoonzaak om mijn hoesje op te halen. Als die er niet is, zeggen dat het niet erg is en dat ik verder zoek. Koffie met De Vrouw. En lunch. Afwas. Rondje langs het kanaal wandelen en op de terugweg nog een boodschap doen. Foto’s van vanmorgen bewerken en samen met filmpjes plaatsen op een sociaal medium. De Vrouw helpen met het schrijven van kerstkaarten. Avondeten maken. Een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Kastanjechampignons bakken, ui erbij, risottorijst, bouillon en aan de kook brengen. Pompoenblokjes erbij en vijfentwintig minuten laten pruttelen. Peper, zout en parmesan erdoorheen roeren. Ondertussen een karbo voor De Vrouw bakken. Samen alles opeten. Natafelen. Afwas. Webstek. Krant. Slapen. Dingen die er toe doen.Niet eens een heel slechte dag.
Muziek vandaag: Letter From Home (Pat Metheny Group), Question And Answer (Pat Metheny with Dave Holland & Roy Haynes), Live At Montreux (Yes), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Dinsdag 14 december:
Ik sta goed op en ben op tijd op de werkplek. Vanmorgen lang overleg en ik red het maar na afloop ben ik doodmoe. Gelukkig is er een naaste collega die voor wat afleiding zorgt. Dat is fijn werken. Tussen de middag wandel ik door bos. In de middag van alles doen en om kwart over vier ga ik naar huis. Zes uur ben ik daar. De Zoon is er niet veel later ook. De Vrouw serveert een schotel van tortellini met pompoen en boerenkool en kruidenroomkaas met een salade van komkommer, bosui en paprika. Afwas. Ik mis de persconferentie waarin de minister-president en zijn knecht ons vertellen dat de huidige maatregelen nog vier weken duren. Webstek. Lezen. Redelijk goede dag.
Muziek vandaag: A Day At The Races (Queen), Hommage À Eberhard Weber (allerlei)

–

Maandag 13 december:
Slapen lukt zowaar goed. Ik loop mijn ronde hard in de vroegte; het gaat prima, al raakt mijn hoofd niet heel leeg. Zeven uur ben ik aan het werk. Koffie met De Vrouw. Er is wat overleg en ander overleg zeg ik af, want overbodig en ik moet mijn energie sparen voor de bijeenkomsten in de middag. Om half twaalf wandel ik naar buiten. Eerst naar de telefoonhoeswinkel: die is dicht. Dan kort naar een super in het centrum. Thuis nog koffie. En lunch. Voorts naar het volgende overleg. De Vrouw gaat naar het werk. Het overleg lukt, dik anderhalf uur lang, maar ik houd mijn hart vast voor de online eindejaarsbijeenkomst die uren gaat duren. Half vier start het en het leidt me af. Ik vind het nog amusant ook. Onder het motto ‘Wat inspireert je?’ vertel ik over Willem Bierman en lees ik uit zijn laatste bundel het gedicht Martha. Het verloopt redelijk gestructureerd en ik houd het anderhalf uur vol. Dan is het gelukkig voorbij. Alls bij elkaar is het me meegevallen. Even uitblazen. Dan maak ik avondeten voor mijzelve. Ik bak kastanjechampignon, bosui, paprika, courgette en kikkererwt en roer daar kruidenkaas doorheen. Opeten. Afwasje. Webstek. Krant. Heel op tijd slapen, want uiterst vermoeiende dag.
Muziek vandaag: Rejoicing (Pat Metheny with Charlie Haden & Billy Higgins), First Circle (Pat Metheny Group), Still Life (Talking) (Pat Metheny Group), Live In Scheveningen 1972 (Supersister), async (Ryuichi Sakamoto)

–

Zondag 12 december:
Ik slaap lang, tot zeker zeven uur. Vanmorgen is het rustiger in het hoofd, al zijn er momenten dat het lastig gaat. Koffie met De Vrouw. Ik ruim de dozen waarin de kerstspullen zaten weer op in de kelder. Krant verder. Meer koffie met De Vrouw. Lezen. Was. Nog meer koffie. De Zoon is er om half een. Lunch. Afwas. Stofzuig. Dan wandel ik een rondje langs het kanaal. Het gaat niet goed; opnieuw een neerslachtige vlaag en als er een grote bus voorbij raast, realiseer ik me dat ik als de dood ben maar het helemaal niet zo erg zou vinden als. Ik heb afleiding nodig. Gelukkig is er thuis de zondagmiddagluistersessie. If, leuk bandje uit de begin jaren zeventig. ’s Gaan zoeken. Ik maak avondeten. Ik doe pompoenblokjes, kikkererwten en ui met gerookt paprikapoeder, komijn, zout en olijfolie in een braadslee en zet die tien minuten in de oven van 200C. Na die tien minuten schep ik de boel om en zet ik de slee nogmaals tien minuten in de oven. Ondertussen heb ik een salade van bosui, koolrabi en komkommer gemaakt. Ik snijd boerenkool zeer klein en die doe ik in een kom, meng ik met appelazijn en zout en dit mengsel doe ik in de braadslee. Ook leg ik er kerstomaten bovenop. Ik zet de slede nogmaals tien minuten in de oven. Ondertussen bak ik een kogelbiefstuk voor De Vrouw. We eten alles weer op, want ook deze schotel is een succes. Natafelen. Het gaat weer beter in de kop. Afwas. Webstek. Dan is er het bericht dat mijn tante Lia vanmiddag is overleden. Ze heeft zelf voor het afscheid gekozen en toch is het een verdrietig bericht. Mogelijk donderdag een uitvaart. Lezen.
Muziek vandaag: het zevende en achtste plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Travels (Pat Metheny Group), Kavita 1 (Mariana Aydar), Queen II (Queen), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Zaterdag 11 december:
De wekker van De Vrouw gaat om zes uur. Ik sta ook op en ga een ronde hardlopen door de vrieskou. Lopen gaat fijn en het lijkt allemaal wat opgeruimder in mijn bovenkamer. Als ik weer thuis kom, gaat De Vrouw naar het werk. Ik maak mijn gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Koffie. Dan loop ik de markt op. De kraam waar ik vorig weekend een hoesje voor mijn nieuwe telefoon had besteld, blijkt die niet te kunnen leveren. Onderweg naar de Syrische winkel voor brood betreed ik een zaak waar mogelijk wel een hoes te vinden is. Nee, maar meneer gaat er eentje voor mij bestellen en dan is-ie er maandag. Mooi. Maar het bedrijf van de telefoon heeft geen toekomst, vandaar dat hij er niet in investeert, omdat er geen vraag naar is en eigenlijk moet iedereen naar de telefoons van de bedrijven die de markt leiden en maar daar vraag ik toch helemaal niet naar? Ik zeg tot maandag en vertrek. Thuis haal ik allerlei dozen met kerstspullen uit de kelder en zet die in de woonkamer. Koffie. De Zoon is er niet veel later om half een. Het gaat goed met hem, hij heeft het naar z’n zin op het werk en thuis redt hij het prima. Afwas. Ik zet de kerstboom in elkaar en sluit de lampjes aan. Dan wandel ik een uitgebreide ronde langs het kanaal en om het centrum. Thuis wil ik beginnen met het avondeten, maar merk dat ik een paar ingrediënten niet in huis heb. Die haal ik bij een super in het centrum. Als ik terug kom, is De Vrouw net binnen. Ik warm de oven voor en maak een salade van bosui, koolrabi, komkommer, peer en walnoot. Dan schil ik pastinaken en snijd die in plakken. Ik doe ze in een braadslede met wat olijfolie en zet die twintig minuten in de oven. In de tussentijd was ik prei en snijd ik die in ringen. Die doe ik bij de pastinaak in de braadslede en laat ik nog tien minuten mee roosteren. Ondertussen heb ik een boel kerstomaten gehalveerd en een mengsel gemaakt van slagroom, geraspte kaas, peper en zout. Ik schep de kerstomaten door de groenten en giet daar het mengsel overheen. Dan nog meer geraspte kaas en paneermeel erover (een paar crackers verpulverd). Dit gaat nog eens tien minuten in de oven. Voor De Vrouw bak ik dan nog een steak d’Avignon. We gaan aan tafel en eten alles op. Afwas en afval. De Vrouw heeft de kamer in kerststemming gebracht. Morgen de dozen weer naar de kelder. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: American Garage (Pat Metheny Group), As Falls Wichita, So Falls Wichita Falls (Pat Metheny & Lyle Mays), Offramp (Pat Metheny Group), Does Humor Belong In Music? (Frank Zappa), het derde plaatje uit de set The Word Is Live (Yes)

–

Benodigdheden voor 2 personen (hoofdgerecht) of 4 personen (bijgerecht):
halve grote pompoen
2 kleine rode uien
100g feta
tijm
olijfolie
peper en zout
pijnboompitten

–

Werkwijze
1 Verwarm de oven voor op 200C.
2 Snijd de pompoen in blokjes.
3 Snijd de ui in ringen.
4 Leg een vel bakpapier in een grote braadslee.
5 Doe de pompoenblokjes en uiringen in de braadslee.
6 Verkruimel de feta eroverheen.
7 Leg een takje tijm erbij of bestrooi met gedroogde tijm.
8 Breng op smaak met peper en zout.
9 Sprenkel er olijfolie overheen.
10 Schep alles goed om, zodat de olie zich verdeelt over alle ingrediënten.
11 Zet de braadslee 25-35 minuten in de oven.
12 Rooster de pijnboompitten in een droge hete koekenpan.
13 Haal de braadslee uit de oven en strooi de pijnboompitten eroverheen.

Lotgenoten,

Het verkeerslicht staat op rood. Ik loop naar de paal en druk op het knopje. Om de knop verschijnt een cirkel van gele lichtjes. Hij doet het, denk ik. Vervolgens wacht ik. Dat kan hier op dit kruispunt wel eventjes duren. Ik kom hier vaker. Het is namelijk bij mij op de hoek van de straat. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat er iemand schuin achter mij is komen staan. Ook even wachten.

Ik ben op mijn hoede. Daarnet werd ik namelijk zowat van de sokken gereden door een fietser. Op het voetpad. Er is een heel mooi fietspad, maar deze fietser maakte er geen gebruik van. Toen ik van schrik iets van een gesmoorde kreet slaakte, reageerde de fietser met: ‘Uitkijken, sukkel.’ Toen reed de gast door. En hard ook. Ik was blijven staan en keek hem na. Iets verderop knalde hij bijna tegen een oudere dame op. Die liet geschrokken haar rollator los, waardoor een tas op de grond viel. En weg was de fietser.

Een vent liep de tas voorbij. Ik raapte hem op en gaf het aan de mevrouw terug. De vent nam een laatste teug uit zijn grote blik frisdrank en keilde het van zich af.
‘Voorzichtig, meneer,’ zei ik in het voorbijgaan. ‘U laat iets vallen.’
‘Bemoei je d’r niet mee, loser.’ Hij maakte een beweging alsof hij me ging trakteren op een vuistslag.
‘Excuus, ik dacht u iets verloor. Dat zou toch zonde zijn.’ Ik was niet zo onder de indruk van deze vent en liep door.

Getoeter. De stadsbus kon niet verder rijden. Een geel transportbusje van een bekende pakketbezorger (DHL) stond midden op straat en de chauffeur ervan had het portier open gezet. Zelf was hij een appartementencomplex in gegaan om iets af te geven (een pakket, vermoed ik). Weer getoeter. De passagiers in de stadsbus verdrongen zich bijna voor de ramen. De pakketbezorger kwam naar buiten en liep naar zijn transportwagen. Ik kwam net voorbij.
‘Moet dat getoeter, zenuwenlijer?!’
‘Je gaat toch niet parkeren, midden op straat?!’
‘Hou je bek, klootzak! Maak ik zelf wel uit!’
Het is niet netjes om gesprekken af te luisteren, dus ik vervolgde mijn weg.

Ik kon niet verder. Er stopte een deelscooter voor mijn neus. De bestuurder ervan parkeerde hem dwars op het trottoir.
‘Och, wil je dat apparaat iets verderop zetten?’ vroeg ik. ‘Daar is een speciale brommerstalling en staat hij niet in de weg.’
‘Fuck off, het is maar voor heel even,’ mompelde de jonge vogel van achter z’n mondmasker dat hij onder z’n neus had hangen. ‘Ben over vijf minuten weg.’ Hij draaide zich om en liep het bankgebouw binnen.
Ik zuchtte en manoeuvreerde me om het groene gevaarte heen.

Wat een lawaai! Het was een motorachtig geval dat door de straat kwam scheuren. Aan weerszijden van die straat is hoogbouw, dus het galmt nogal. Er zijn wel meer van die gasten die met de motor of scooter door de straat racen. Flink accelereren, want dan resoneert het lekker. Ik keek om en ja hoor, de motorrijder had twee van die rode vlammetjes op zijn helm gemonteerd. Met een bloedgang reed hij op de verkeerslichten af. Het waren de verkeerslichten waarnaar ik onderweg was. Ze stonden op rood voor het verkeer op straat, maar hij racete door. Een overstekende voetganger hield van schrik de pas in. De motor was al aan de andere kant van de kruising. Daar begint het stadspark. Luid gas gevend knetterde de motor het voetgangersgebied in. Breed slingerend ontweek hij de ene wandelaar na de andere en met z’n ruige banden scheurde hij het gras naast het pad tot blubber.

Het verkeerslicht springt op groen. Plots hoor ik een stem naast me. Ik kijk. Het is een dame van een jaar of dertig, geheel in het zwart gekleed. Laarsjes, strakke broek, halflange jas. Haar zwarte haren zitten in een paardenstaart. Haar huid is lichtbruin. Mooie dame. Ze kijkt me aan met grote donkerbruine ogen, wijst naar mijn voeten en lacht. ‘Nice shoes,’ zegt ze nogmaals.
‘Dank je wel,’ zeg ik glimlachend. Ik steek over en weet dat ik de hele wereld aankan. Het is een mooie dag, vandaag.

Wat een avonturen weer.

–
Apeldoorn, november 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 10 december:
Pas om zeven uur echt wakker en op. Koffie. Ik begin te lezen in Dagboek van een natuurjongen en raak gevangen door de woordenpracht van deze jonge schrijver. Meer koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat even de deur uit, beneden in het entree samen met enkele medebewoners een kerstboom plaatsen en kerstversiering aanbrengen. Ik lees en drink koffie. Dan lunch met De Vrouw. Afwas. De Vrouw gaat opnieuw de deur uit. Ik wandel een rondje om het centrum. In mijn hoofd is het vol, druk; ik voel me opgejaagd en onrustig, er is paniek en angst. Thuis ontspannen. Ik heb appcontact met Ank en ze belt. We hebben elkaar een week of zes niet gesproken; hoog tijd. Ze is die zes weken geleden gevallen en heeft haar sleutelbeen gebroken; nu gaat het goed en is er geen pijn meer. Wat is ze krachtig en hoe mooi past ze zich aan aan de nieuwe dingen op haar pad. We spreken af dat we binnenkort weer contact hebben om iets af te spreken dat we elkaar weer in levenden lijve gaan zien. De Vrouw is terug. Ik maak avondeten. Ik snijd een pompoen aan blokjes en een derde daarvan doe ik in een braadslee. Daar gaan rode uiringen, feta, tijm, olijfolie, zout en peper bij. Ik hussel het door elkaar en zet het dertig minuten in de oven. Ondertussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer en kerstomaat. Voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. We eten alles op en de pompoen is een mooi gerecht. Natafelen. Afwas. Webstek. Dan lezen en op tijd slapen. Al de hele dag moe van de onrust in mijn hoofd.
Muziek vandaag: het vijfde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Watercolors (Pat Metheny), Pat Metheny Group (Pat Metheny Group), New Chautauqua (Pat Metheny), Odeon Budokan, het tiende plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), Retsis Repus (Supersister Project), het tweede plaatje uit de set The Word Is Live (Yes), het zesde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Donderdag 9 december:
Zowaar heel aardig geslapen. Buiten is het heel koud als ik mijn ronde ga hardlopen. Her en der glad ook. Om zeven uur ben ik aan het werk. Volle dag. Tussendoor koffie en lunch met De Vrouw. Geen gelegenheid om naar buiten te gaan; gelijk verder met het volgende overleg. Afwas. En door. Ook nog een overleg voor Wirwar. Toe maar. Kwart voor vijf vind ik het allemaal klaar. Krant. Dan maak ik avondeten. Eerst een salade van bosui, koolrabi, komkommer en radijs. Dan bak ik kastanjechampignons, ui, peper, knoflook, paprika en courgette. Ik roer er tomatenpuree doorheen en een blik rode bonen en dat pruttelt tot een fikse chili. Voor De Vrouw bak ik een haaskarbonade. We eten alles op. Uitgebreid natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Prime Meridian (Meridian Arts Ensemble), Anxiety Of Influence: Zappa-Debussy-Barber (Meridian Arts Ensemble), Bright Size Life (Pat Metheny), het eerste plaatje uit de set The Word Is Live (Yes), het vierde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Woensdag 8 december:
Slapen gaat beter. Wel op tijd op. Iets na zessen. Koffie. Kwart over acht de deur uit, naar de super. Koffie. Dan naar de repetitie van theater Wirwar. En opnieuw werken we sterk aan twee à drie scènes en ze worden steeds sterker. Op de terugweg via een andere super. Koffie en lunch met De Vrouw. Afwasje. Dan ga ik een ronde buiten wandelen om het centrum; De Vrouw gaat naar het werk. Allerlei. Zo zie ik een muziekdvd en verdomd, ik zit met kippenvel te janken om de schoonheid van het beeld en geluid. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak bosui en courgette, roer daar wat overgebleven veldsla doorheen, lupineseitan en wat overgebleven bouillon. Even inkoken en zeer goed. Afwasje. Webstek. Krant. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Deserter’s Songs (Mercury Rev), Smart Went Crazy (Meridian Arts Ensemble), de dvd Alive In Lisboa (Sara Tavares), het tweede en derde plaatje uit de set The Ultimate Yes – 35th Anniversary Collection (Yes)

–

Dinsdag 7 december:
Niet goed geslapen. Onrustig, vol in het hoofd, enzovoorts. Toch sta ik goed op. Als ik op de werkplek ben, ga ik opgewekt aan de slag. Er is weer veel. Tussen de middag wandel ik door bos. En zon. En een restje sneeuw dat vannacht is gevallen. In de middag weer vrolijk verder en om zes uur ben ik thuis. Zeer moe. De Zoon is er niet veel later en De Vrouw serveert bamisoep. Uitstekend. We eten bijna alles op. Afwas. Krant. Webstek. Even lezen en met een redelijk rustig hoofd slapen.
Muziek vandaag: Supersisterious (Supersister), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

Maandag 6 december:
Nog redelijk goed geslapen ook. Op tijd weer naar de werkplek. Daar is het stil, maar niet getreurd, want de ochtend zit vol met overleg. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Erna veel uitvoeren van acties die voortkomen uit die ochtend vol met overleg. Kwart over vier is het wel en ga ik naar huis, alwaar ik om kwart voor zes arriveer. Krant. De Vrouw serveert een schotel van ui, champignon, pastinaak, bataat en boerenkool, met rauwkost ernaast. Bijpraten. Ik merk dat ik zeer moe ben en heb zowaar ouderwets druk op het hoofd, een angstaanval en het randje van huilbui. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Xinti (Sara Tavares), het eerste plaatje van The Ultimate Yes – 35th Anniversary Collection (Yes)

–

Zondag 5 december:
Vroeg op. Kwart over zes. Mijn ronde hardlopen gaat zeer soepel. Koffie met De Vrouw. Krant. Was. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er iets na half een. Ik heb wat sinterklaaspakketjes klaarliggen. Die pakken we uit. Oh? Ik krijg zomaar Dagboek van een natuurjongen (Dara McAnulty). Die wilde ik net hebben! Afwas. Stofzuig. Ik wandel een rondje langs het kanaal en bezoek nog een supermarkt voor wat vergeten zaken. Dan is het tijd voor de zondagmiddagluistersessie. Ha, we horen (en zien) een concert van Medeski Scofield Martin & Wood (drie maal raden van wie de keuze is). Kwart over vijf ga ik avondeten maken. Ik leg aardappelparten in de oven, kook een halve Chinese kool kort en leg die ook in de oven met een tomatensaus en parmesan eroverheen. Ondertussen heb ik het restant van de salade van gisteren aangevuld met bosui en komkommer. Ik bak oesterzwammen en ui in een sausje en ten slotte braad ik een haaskarbonade voor De Vrouw. We eten alles op. Zeer smakelijk, weer eens. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Juice (Medeski Scofield Martin & Wood), Seven Sisters (Meja), Warm Winter (Memories Of Machines), Look Out For My Love, het negende plaatje uit de doos Archives Vol. II (1972-1976) (Neil Young), het plaatje dat met de PROG mee kwam

–

Zaterdag 4 december:
Kwart over zes wakker. Helemaal uit mijn ritme. Gek geslapen, moeilijk opstaan. Koffie. Kwart over acht maak ik het gebruikelijke zaterdagmorgenrondje langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan kopen we op de markt hoezen voor de nieuwe telefoons. Op het hoesje voor mijn nieuwe telefoon (donderdag binnengekomen) moet ik nog een weekje wachten, want de telefoon is nog niet zo lang uit en de hoezen ervoor zitten nog niet standaard in het assortiment. Vervolgens loop ik naar een andere super en daarna naar de Syrische winkel voor brood. Thuis koffie. Plus het eerste gepiel met die nieuwe telefoon. Ik doe een poging om alle gegevens van mijn oude naar mijn nieuwe over te hevelen. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas. Dan verder met de telefoon. De Zoon heeft ook een nieuwe en hij heeft dezelfde klus. Tegen een uur of drie hebben we het voor elkaar. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst monteer ik een salade van bosui, komkommer, peer, veldsla en walnoot. Dan bak ik kastanjechampignons, ui en bataat en laat dat stoven in wat bouillon. Ten slotte roer ik er (eerder) gekookte spruiten doorheen. Voor De vrouw bak ik nog een steak d’Avignon en vervolgens gaan we aan tafel. We eten er goed van. Afwas en afval. Webstek. Krant.
Muziek vandaag: het achtste plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), In Case The World Changes Its Mind – Live (Medeski Scofield Martin & Wood), Frank Zappa Meets The Mothers Of Prevention (European version) (Frank Zappa), Symphonic Live (Yes), het derde plaatje (Japanese Movies) uit de doos Keith Emerson At The Movies (Keith Emerson), A Handful Of Memories (Adam Wakeman)

–

bazbo 0897: Steven Wilson – Last Day Of June
Dit is de soundtrack van het gelijknamige computerspel, dat in 2017 uitkwam. Die soundtrack verscheen in dat jaar als download en in fysieke vorm pas op 19 november 2021, alleen op vinyl en ik kocht ‘m op 22 november. Voor deze soundtrack hergebruikt Steven Wilson ouder solomateriaal en spul van zijn project Bass Communion. Hij edit, remixt, maakt er instrumentale versies van en zo ontstaat er een mooi atmosferisch album. Zo komt er spul van zijn eerste drie soloplaten (Insurgentes, The Raven That Refused To Sing And Other Stories, Hand.Cannot.Erase.) voorbij. Ik heb het spel niet, maar las ergens dat het ongeveer het verhaal volgt de tekst van Drive Home en de personages zijn gebaseerd op de video bij de song (gemaakt door Jess Cope). Misschien toch maar eens ergens opzoeken, al ben ik sinds Commander Keen (1993) geen gamer (meer). De elpee is zo’n dikke vinylplaat en de hoes is waarlijk wonderschoon. Nu nog op cd en dan ben ik helemaal tevreden.

Benodigdheden:
1 groene kool
bouillonpoeder
olijfolie
50g tomatenpuree
peper
zout
2 tl karwijzaad
100g parmesan of andere kaas

Werkwijze:
1 Verwarm de oven voor op 180C.
2 Haal de buitenste lelijke bladen van de kool en snijd de kool door het hart in vier parten. Nu blijven de bladeren aan het hart vastzitten.
3 Kook de parten zeven minuten in ruim water met het bouillonpoeder. Giet dan af.
4 Meng ondertussen de tomatenpuree met een flinke scheut olijfolie tot een soort saus. Breng op smaak met peper en zout.
5 Leg de parten met de snijvlakken naar boven in een ovenschaal en smeer de snijvlakken in met het tomatenoliemengsel.
6 Strooi het karwijzaad eroverheen.
7 Rasp de parmesan boven de koolparten.
8 Zet de schotel 20 minuten in de oven.

Het lukt ook met Chinese kool en witte kool!
(Bij witte kool de parten dunner snijden en een paar minuten langer blancheren …)

–

Vrijdag 3 december:
Koud weer, vanmorgen vroeg. Maar lopen gaat supersoepel en ik ben terug voor ik het weet. Zeven uur aan het werk. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. En gevuld speculaas. Ondertussen werk ik van alles uit, orden ik hele boelen en begin ik met een overdracht van de klus die ik per 1 januari niet meer doe. Lunch. Afwas. Dan wandel ik naar buiten de waterkou in en haal het groentepakket op. Later ben ik weer aan de slag en heb ik contact met de nieuwe leidinggevende en we zetten wat lijnen uit voor de komende tijd. Half vijf is alles klaar. Krant. Ik maak avondeten door de restanten van de schotels van gisteren en dinsdag op te warmen. Ernaast maak ik een salade en voor De Vrouw bak ik een runderschnitzel. Afwas. Webstek. Onze buren komen op visite. Fijn bijpraten. Is nog leuk ook. Half twaalf gaan zij de barre tocht naar hun eigen woning aan. Ik ga dan naar bed.
Muziek vandaag: het zesde en zevende plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), The Dropper (Medeski Martin & Wood), Uninvisible (Medeski Martin & Wood), End Of The World Party (Just In Case) (Medeski Martin & Wood), Out Louder (Medeski Scofield Martin & Wood), Memories Are New (M.A.N.) (Supersister)

–

Donderdag 2 december:
Sneeuwstorm vanmorgen vroeg. Als ik in Arnhem ben, is het voorbij. Vandaag een volle dag op de werkplek. Ik heb online een uitgebreide kennismaking met mijn nieuwe manager. Leuk persoon, dat gaat wel klikken. Verder is er veel uitwerkwerk, planwerk en nog heel veel meer overleg. Tussen de middag wandel ik door bos. Eind van de middag ben ik erg moe vanwege online overleggen. Iets voor zes uur thuis. Bijpraten. De Vrouw serveert een ovenschotel van ui, pompoen, spruit en ei uit de oven met ernaast een salade van komkommer, kerstomaat en blauwe bes. Afwas. Krant. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Balancê (Sara Tavares), het vijfde plaatje uit de doos In A Word (Yes)

–

Woensdag 1 december:
5:55 zie ik op de wekker als ik wakker word. Ik sta op, ook al heb ik niet zo heel goed geslapen. Een spier boven in mijn rug is wat pijnlijk en daardoor blijf ik draaien. Het regent licht als ik ga hardlopen. Dat is niet erg; de stevige wind is vervelender, zeker als ik hem vanaf halverwege tegen heb. Gelukkig is de regen dan gestopt. Kwart over acht loop ik (door nieuwe regen) naar de super. Koffie met De Vrouw. Dan naar de theaterles van Wirwar. Aad is in een echte dramalesbui: de groep speelt enkele scènes door en hij regisseert en instrueert en stelt vragen en zo worden die scènes sterker en sterker. Mooi om te zien. Na afloop loop ik naar de schoenmaker. Mijn schoenen zijn klaar: nieuwe zool eronder en ze zien er weer als nieuw uit. Meer koffie met De Vrouw. Iets later lunch. Afwasje. Krant. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst maak ik een salade van bosui, komkommer, tomaat, blauwe bes, zonnebloem- en pijnboompit. Dan bak ik ui en pompoenblokjes en daar voeg ik later kaneel en linzen aan toe. Ten slotte bak ik een runderschnitzel voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas. Ik bel Onze Vader. Hij weet al wat langer van het verdrietige nieuws over zijn zus; sterker nog: hij heeft haar vandaag nog gebeld. Hij is er rustig onder, maar ik merk dat hij het moeilijk vindt dat nu de eerste van zijn broer en zusters op het punt staat te overlijden. Gelukkig gaat het met hemzelf zeer goed. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: Combustication (Medeski Martin & Wood), het vierde plaatje uit de doos In A Word (Yes), A Night At The Opera (Queen)

–

Dinsdag 30 november:
Vroeg en door de regen naar de werkplek. Daar is het zeer rustig, al heb ik wel wat aanspraak. Er is ook van alles te doen. De laatste dingen ter voorbereiding op de komst van de nieuwe manager, morgen, bijvoorbeeld. Tussen de middag blijf ik binnen. Het regent en ik ben mijn baggerbakken vergeten mee terug te nemen naar de werkplek. Donderdag nieuwe kans. In de middag ook weer van alles. Half zes ben ik thuis. Krant. Ik ontvang bericht van mijn nicht en neef dat het met mijn tante Lia niet goed gaat; ze kampte met longkanker, heeft nu het vermaledijde virus en kiest ervoor om niet te lijden en een eind te laten maken aan haar leven. Verdrietig nieuws. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert een schotel van spaghetti met groenten en roomkaas, zeer smakelijk. Ernaast een fikse salade. Afwas. De Zoon blijft wat hangen; zijn telefoon is gisteren tijdens werk kapot gegaan en hij kan zolang even een oud model van De Vrouw gebruiken. Half acht is hij met een werkend apparaat vertrokken. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: A Handful Of Memories (Adam Wakeman), Queen II (Queen)

–

Maandag 29 november:
Het vriest als ik vanmorgen vroeg mijn ronde ga hardlopen. En het regent licht. Op sommige plekken is het dus glad, maar lopen gaat soepel. Iets na zevenen ben ik aan het werk. Vanmorgen is er wat overleg. Tussendoor allerlei koffie. Eind van de morgen komt het bericht dat mijn nieuwe manager – die woensdag gaat starten – positief getest is op het virus en tot en met komend weekend thuis opgesloten moet. Fijn. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik wandel een rondje en tegelijkertijd breng ik plastic afval weg. Omdat de container achter ons appartementencomplex volledig vol (niet ledig) zit, pas ik de route aan naar een ander afvalpunt en wandel ik langs het kanaal weer terug. Verder met werken. Eind van de middag is er kort overleg van de werkgroep Wirwar. En weer verder met werk. Kwart voor vijf is het klaar. Krant. Ik maak avondeten. Niet heel erg ingewikkeld. Eerst kikkererwtenpasta koken. Ondertussen maak ik een salade van bosui, komkommer en kaki en daar doe ik het kleine restant van gisteren bij in, aangevuld met nog wat walnoten. Dan bak ik shiitake, ui, paprika, courgette en Chinese kool. Daar roer ik de pasta doorheen en ten slotte ook nog fiks wat groene pesto. Ik ben dan ook al begonnen met het bakken van een lamsfilet voor De Vrouw. We eten alles op. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), McDonald & Giles (Ian McDonald & Michael Giles), Drivers Eyes (Ian McDonald), het derde plaatje uit de doos In A Word (Yes), A Different Time (John Medeski), het vijfde plaatje uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp)

–

Zondag 28 november:
Half zeven op. Koffie. Meer koffie met De Vrouw. Lezen. Was. Nog meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Ik wandel een kort rondje langs het kanaal en een super. Thuis lezen en om vier uur is er de gebruikelijke zondagmiddagluistersessie met de Duitsche vrienden. Dan maak ik avondeten. Eerst aardappelen voor vijftig minuten in de oven. Dan bloemkoolroosjes, kastanjechampignons, tomaat en ui vijfentwintig minuten in de oven met olie, peper, zout, rozemarijn en paprikapoeder. Onder tussen maak ik een salade van bosui, koolrabi, komkommer, peer en walnoot. Ten slotte gaat er (voor De Vrouw) een kabeljauwfilet in folie ook nog tien minuten in de oven. Koken zonder gas. We eten er goed van. Natafelen. Afwas. Webstek. Lezen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes uit de doos Music For Quiet Moments (Robert Fripp), Last Day Of June (Steven Wilson), Inferno, The Church en Murderrock, oftewel het tweede plaatje (Italian Movies) uit de set Keith Emerson At The Movies (Keith Emerson), de eerste twee plaatjes uit de box In A Word (Yes), Mi Ma Bo (Sara Tavares)

–

Zaterdag 27 november:
Exact om half zeven wakker. Ik ga een ronde hardlopen. Het regent wat en halverwege voelt die regen heel anders aan. Niet raar, want het is overgegaan in sneeuw. Lopen gaat vrij soepel en ik ben snel terug. Ik maak mijn gebruikelijke zaterdagmorgenronde langs slager en super. Koffie met De Vrouw. Dan weer naar buiten. Ik breng mijn mooie schoenen naar de schoenmaker, want na dik een jaar zitten er barsten in de zool waardoor ik natte voeten krijg. Vervolgens naar een Syrische winkel voor brood. Meer koffie. Lezen. De Zoon is er even na half een voor lunch. Afwasje. Het is inmiddels droog en ik wandel een rondje langs het kanaal en om het centrum. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik neem een groene kool en die snijd ik vier parten. Die parten kook ik kort in bouillon. Ondertussen maak ik een mengsel van olijfolie, tomatenpuree en peper en zout. Dan leg ik de parten kool in een ovenschaal en besmeer deze met het oliemengsel. Vervolgens rasp ik er parmesan over en dan gaat de schotel twintig minuten in de oven. In maak een salade van bosui, koolrabi, komkommer, rozijn en walnoot. Vervolgens bak shiitake, ui en paprika. Ten slotte bak ik voor De Vrouw lamsfilet. De koolschotel is een bijzonder aangename verrassing. De Vrouw – die normaal gesproken niet houdt van groene kool – vindt deze bijzonder smakelijk. Ikzelf ook. Lekkâh! Onthoudûh! We eten alles op. Natafelen. Afwas en afval. Webstek. Krant. Slapen.
Muziek vandaag: Keystudio (Yes), Best Revenge (Keith Emerson), Music Is Our Friend – Live in Washington and Albany 2021 (King Crimson)

Het was weer een dolle boel in café Lamlul. Er hing allerlei volk op krukken bij de toog. Dat heb ik nooit begrepen: waarom ga je dusdanig in de weg staan dat andere bezoekers niet bij de bar kunnen om iets te bestellen en dat de uitbater dus geld mis loopt? Gelukkig was hier bediening en nog leuke ook. Ik zat aan een tafel in mijn eentje en wachtte. Kijk, daar had je haar.
‘Dag Bas, wat mag het voor jou zijn, vandaag? Een water?’
‘Graag.’
‘Liefst uit de kraan, zoals altijd?’
‘Nee, doe maar eens uit een fles. Chaudfontaine, graag.’
‘Hebben we dat?’
‘Hoe moet ik dat weten? Jij bent hier van de bediening.’
‘Ik moet het even voor je navragen. Als we geen Chaudfontaine hebben, is een ander water dan ook goed?’
‘Doe voor de zekerheid toch maar uit de kraan,’ zei ik.
‘Staat genoteerd.’
‘En help me even. Ik ben je naam weer eens kwijt.’
‘Manuela,’ zei ze. ‘En het is niet zo vreemd dat je mijn naam kwijt bent, want ik heb hem je nog nooit verteld.’
‘Is dat zo? Het kan kloppen, want ik heb jou hier nog nooit eerder in de bediening of als gast gezien. Maar leg mij dan eens uit: hoe komt het dat jij die van mij wel weet?’
‘Jij bent toch de schrijver?’
‘De schrijver. Ja, dat ben ik. Leuk kennis met je te maken, Manuela.’
‘Insgelijks.’
‘Ik krijg nu langzaam wel dorst.’
Ze draaide zich om en liep naar de bar.

Lang was ik niet alleen.
‘Bas!’ brulde iemand.
Ik keek niet op. Er kwam iemand bij de tafel staan. Ik vermoedde dat het dezelfde persoon was als die net mijn naam had gebruld.
‘Bas!’ klonk het weer. ‘Jij bent toch Bas?’
‘Je bedoelt de schrijver?’ Manuela was erbij komen staan.
Naar haar wilde ik wel opkijken. Ze droeg een dienblad met daarop een glas, dat gevuld was met water. ‘Dé schrijver. Dat is hij.’ Ze zette het glas op tafel voor me.
‘Dank je, Manuela.’
‘Maar wie bent u?’ vroeg ze aan de pief.
‘Dylan.’
‘Zoiets vermoedde ik al,’ zei Manuela. ‘Je ziet er inderdaad uit als een Dylan of Roy of Frenkie.’
‘En wat is daar mis mee!?’
‘Zei ik dat er iets mis was? Ik veroordeel iemand niet op dingen waar hij helemaal niets aan kan doen.’
‘Wat bedoel je?’
‘Ik?’ Manuele begon giftig uit haar ogen te kijken. ‘Je durft wel, hè?’
Ik lachte.
‘Wat lach je?’ Manuela keek me aan. Ze lachte nu ook.
‘Ik vind het heerlijk hoe je tekeer gaat,’ legde ik uit. ‘Je ziet er zo leuk en vriendelijk uit en dan brand je plots deze pief zo lekker af. Daar houd ik wel van.’
‘Haha, dank je.’ Manuela draaide zich weer naar de pief. ‘En jij?’ snerpte ze. ‘Waar houd jij van?’
‘Ik?’
‘Ja jij, piefmans. Waar houd jij van?’
‘Rukfilms.’
‘Huh?’ Manuela leek ietwat uit het veld geslagen. Ze herstelde zich: ‘Rukfilms? Bedoel je pornofilms met masturbatiescènes?’
‘Nee, nee.’ De pief klonk bijna verontschuldigend. ‘Gewoon: rukfilms. Heel slechte films die echt volkomen ruk zijn.’
‘Ach zo,’ zei ik. ‘Maar waar hadden we het over, Manuela? Als deze pief nu verder wil gaan met zijn volledig overbodige leven, dan praten wij gerust verder. Ga zitten.’
Manuela ging zitten. Ze pakte mijn hand. ‘Wat heb je gedaan?’ vroeg ze, terwijl over mijn duim wreef. ‘Je hebt hier een snee.’
‘Tja, het leven van een hobbykok gaat niet over rozen,’ moest ik toegeven. ‘Paar dagen geleden heb ik mijn duim verminkt tijdens het snijden van een au-bergine.’
‘Hehe,’ klonk het achter ons. Het was de pief die Dylan heet en die nog altijd naar ons stond te koekeloeren.
‘Wat valt er te lachen, pief?’ vroeg Manuela.
‘Ja, wat valt er te lachen?’ vroeg ik. En tegen Manuela: ‘Zo leuk was mijn grapje van au-bergine nou ook weer niet.’
‘Nou,’ grinnikte de pief. ‘Ze zei: je hebt een snee. Terwijl ze er zelf ook een heeft.’
Manuela stond op en gaf de pief een enorme hengst tegen zijn kanis. De pief wankelde en sloeg tegen de tafel. Hierdoor viel mijn glas water om. Manuela bleef Dylan slaan. Ze had haar dienblad met twee handen beet en roste het keer op keer in het gezicht van de pief, die al lang buiten westen tegen de vloer was gesmakt. Bloed stroomde uit de kop van de kerel. Eindelijk hield ze op.

Hijgend kwam ze weer naast me zitten. ‘Dat luchtte op,’ zei ze.
‘Volgens mij had je dit even nodig, is het niet?’ vroeg ik.
‘Wat je zegt,’ zei ze.
‘Ik zei het dan ook.’
‘Dat kan ik niet ontkennen.’
‘Doe het daarom ook maar niet.’
‘Hoe zou ik het kunnen doen als ik het niet kan?’
‘Een waarheid als een koe,’ zei ik. ‘Waarom werd je nou zo plots zo van de mepperige? Was je beledigd omdat hij zei dat je een snee hebt?’
‘Nee.’
‘O, gelukkig. Want ik neem aan dat je er inderdaad eentje hebt. Is het niet van voren – je zou immers verbouwd kunnen zijn, zo goed ken ik je niet – dan in ieder geval toch wel van achteren.’
‘De poepgleuf, bedoel je?’
‘Wis en waarachtig,’ knikte ik. ‘De canyon tussen uw linker- en rechterbil.’
‘Nee, ik was niet beledigd om zijn stomme opmerking over de snee.’
‘Fijn te horen dat je niet zo snel geraakt bent door stomme opmerkingen, althans niet door deze. Maar wat was het dan wel dat je ertoe aanzette om hem tegen de grond te raggen?’
‘Z’n wansmaak.’
‘Wansmaak?’
‘Hij houdt van rukfilms. Zei hij zelf.’
‘O ja, nu je het zegt…’
‘Dat zeg ik niet, dat zei hij, zei ik toch?’
‘Ik zeg het niet graag, maar je hebt gelijk.’
Ze grinnikte.
Ik grinnikte ook.
‘Zit jij nou te lachen om je eigen opmerking, Bas?’
‘Nee.’
‘O, waarom zit je dan nú wel te lachen?’
‘Heerlijke dialoog dit, Manuela.’
‘Vind je?’
‘Toch wel. Toch wel.’
‘Dan is het hoog tijd, Bas.’
‘Waarvoor?’
‘Volgens mij moet jij naar huis.’
‘Naar huis?’
‘Ja.’
‘Waarom?’
‘Om te schrijven.’
Ik deed het godverdomme ook nog.

–
Apeldoorn, november 2021

Hier lees je ‘m op FOK!.