Bas Langereis leest u voor!

–

Donderdag 31 december:
Ondanks de kou gaat mijn ronde hardlopen vanmorgen soepel. Geen wandelpauzes nodig. Zeven uur ben ik aan het werk. De laatste opruimdingen. Koffie met De Vrouw. Ik schiet op met het werk. Meer koffie met De Vrouw. Tegen een uur lunch. Afwasje. Dan kijk ik of er nog meer werk is. Dat is er niet. Dus doe ik het apparaat uit. Klaar voor dit jaar. Ik wandel een rondje en kom langs de super voor een laatste kleinigheid. Thuis krant. En verder lezen. Eind van de middag ga ik een kalfsrollade braden. De Zoon is er na zes uur. Ik bak aardappelen, zet het restant salade van gisteren op tafel en we kunnen alles opeten. De rollade smaakt zeer goed. Afwas. De Vrouw en De Zoon gaan allerlei oudejaarsprogramma’s op televisie kijken. Ik ga lezen en luisteren. Frank & Co (Co de Kloet) lees ik uit: een vermakelijk boek met persoonlijke ervaringen van Co, verslagen van zijn ontmoetingen en interviews met Zappa en enkele mensen om hem heen, plus uitleg over een zwik projecten rondom Zappa die hij in de laatste vijfentwintig jaar leidde. Twaalf uur wensen we elkaar een gelukkig nieuw jaar en om half een ga ik slapen. Einde jaar.
Muziek vandaag: het vierde en vijfde plaatje (het derde concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol Three (Emerson Lake & Palmer), Liege & Lief (Fairport Convention), Strange Weather (Marianne Faithfull), Easy Come Easy Go – 18 Songs For Music Lovers (Marianne Faithfull), To All New Arrivals (Faithless), CD Single Classic (Chris Farlowe), Age Of Reason (John Farnham), Age Of Reason (cd single) (John Farnham), Chain Reaction (John Farnham), het derde en vierde plaatje uit de doos The Mothers 1970 (Frank Zappa), Stories Across Borders (Steve Jansen & Richard Barbieri)

–

Woensdag 30 december:
Na half acht pas op. Koffie. Lezen. Koffie met De Vrouw. Ik wandel naar de super. Meer koffie met De Vrouw. Een oudere buurvrouw is even over de vloer voor wat hulp. Dan lunch en afwasje. Vervolgens regelen we een beveiliging op de nieuwe laptob van De Vrouw. Lezen en luisteren. Eind van de middag ga ik avondeten maken. Kliekendag. De soep van maandag maken we op, het restant van de stoemp van gisteren en de eendenborst van zaterdag. Ernaast heb ik een ferme salade gemaakt van bosui, radijs, rode kool, komkommer, ananas en kaki. Afwas. Afval. Ik ben Onze Vader. Het gaat goed met hem, heeft prima kerstdagen gehad en gaat een rustige jaarwisseling tegemoet. Goh. Wij ook. Webstek. Ik zie de laatste aflevering van de serie Brazil (Michael Palin), lees en luister en ga weer op tijd slapen.
Muziek vandaag: het tweede en derde plaatje (het tweede concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol Three (Emerson Lake & Palmer), Brian Davison’s Every Which Way (Brian Davison’s Every Which Way), Book Of Romance And Dust (Exit North), Age Of Impact (Explorers Club), Vision And Ageless Light (EYE), het tweede plaatje uit de doos The Mothers 1970 (Frank Zappa), BTTB (Ryuichi Sakamoto), The Bell (iamthemorning)

–

Dinsdag 29 december:
Ondanks dat ik me heel niet fit voel, gaat mijn ronde hardlopen juist bijzonder soepel. Aan het eind wel een heel korte wandelpauze nodig, maar verder geen enkel probleem. Kwart voor zeven ben ik aan het werk. Opruimen, vooral. Koffie met De Vrouw. En weer verder. In alle rust. Meer koffie met De Vrouw. Tegen een uur een lunch. Afwasje. Daarna wandel ik een rondje buiten het centrum. Nog anderhalf uur werken en dan om half vijf is het klaar. Krant. De Zoon is er voor zes uur. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel, spek, chorizo, pompoen en boerenkool met rookworst. Zeer smakelijk. Toe is er het restant ijstaart met verse ananas. Afwas. Ik help De Zoon met een mail naar zijn jobcoach met daarin vragen over salaris en aanvulling van de uitkeringstantie. Webstek. Ik zie de derde aflevering uit de serie Brazil (Michael Palin), lees en luister nog iets en ga weer tijdig naar bed.
Muziek vandaag: het derde, vierde, vijfde en zesde plaatje uit de doos Music For Installations (Brian Eno), Mixing Colours (Roger Eno & Brian Eno), Film Music 1976-2020 (Brian Eno), The Zappa Album (Ensemble Ambrosius), Plays Frank Zappa – Greggery Peccary & Other Persuasions – A Collection Of Works (Ensemble Modern), Ends (Giancarlo Erra), Walkover (Jukka Eskola), het eerste plaatje uit de doos The Mothers 1970 (Frank Zappa)

–

Maandag 28 december:
Aan het werk om zeven uur. De komende dagen kan ik in alle rust achterstallige dingen doen (opruimen, bijwerken, ordenen, enzovoorts) en dat doe ik dan ook. Koffie met De Vrouw. Eind van de morgen meer koffie met De Vrouw. Ik ben dan al een heel eind opgeschoten. De Vrouw gaat de deur uit: oppassen op De Neven. Ik lunch, was af, wandel een rondje en werk wat verder. Zo tegen vier uur is het mooi geweest voor vandaag. Even lezen. Dan maak ik avondeten. Een eenvoudige groentesoep van spek, champignons, prei, knolselderij en pompoen. Het kost me veel energie om alles te snijden. Ik voel me niet ziek, maar mijn verkoudheid vraagt veel energie en ik ben veel moe. De soep smaakt. Na afloop zet De Vrouw nog een ijstaart op tafel. Oorspronkelijk voor Kerst bedoeld, maar vergeten of kwam er niet van. We eten er de helft van. Afwas. Webstek. Dan zie ik de tweede aflevering uit de serie Brazil (Michael Palin), lees ik en luister ik en ga ik naar bed.
Muziek vandaag: het eerste plaatje (het eerste concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol Three (Emerson Lake & Palmer), Neroli (Thinking Music Part IV) (Brian Eno), The Drop (Brian Eno), Small Craft On A Milk Sea (Brian Eno with Jon Hopkins & Leo Abrahams), Reflection (Brian Eno), de eerste twee plaatjes uit de doos Music For Installations (Brian Eno), The Catastrophist (Tortoise), Secrets & Lies (Jakko Jakszyk)

–

Zondag 27 december:
Ik wil een ronde gaan hardlopen om half acht. Buiten waait het hard, het regent en het is zeer koud. Ik kies een wat kortere route. Zo lang ik de wind mee heb, is het goed te doen. Heb ik de wind tegen, dan kom ik nauwelijks vooruit en word ik koud en nat op de huid. Maar goed dat de route wat kort is, want dit is niet te doen. Thuis terug in bed. Koffie met De Vrouw. Die kijkt ook in de mail; gisterenavond kwam er al bericht dat de uitslag van de test er is. Negatief. Mooi. We wisten het, maar nu zeker: we hebben een gewone jaarlijkse najaarsverkoudheid. De was en lezen. Meer koffie met De Vrouw. De was. Dan lunch. Afwasje. Stofzuigen. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik bak kastanjechampignons, bosui, paprika en courgette. Een restant sla van gisteren, de kumquats en de stoofperen zet ik op tafel en ten slotte bak ik kalfsoesters. Het smaakt, al eet ik niet veel vanwege nauwelijks fit. Afwas. Webstek. Ik zie een eerste aflevering van de serie Brazil (Michael Palin). Dan lees ik het boek Brazil (Michael Palin) uit, lees en luister ik en ga ik weer zeer op tijd naar bed.
Muziek vandaag: The Shutov Assembly (Brian Eno), Storm Corrosion (Storm Corrosion), The World Is Everything (David Sylvian ea.), async (Ryuichi Sakamoto), het zevende en achtste plaatje (het vierde concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol Two (Emerson Lake & Palmer), Ends (Giancarlo Erra)

–

Zaterdag 26 december: Tweede Kerstdag
Pas om half negen uit bed. Koffie. Lezen. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. De Vrouw gaat naar de teststraat. Dat betekent: binnen blijven tot de uitslag er is (hopelijk binnen 24 uur). Meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. Lezen. De Vrouw gaat het avondeten maken; ik assisteer daar waar nodig. De Zoon is er om kwart voor zes. Eerst serveert De Vrouw een garnalencocktail. Daarna komen er bataten en aardappelen uit de oven, met eendenborstfilet en een salade. Ook staan de stoofperen op tafel en de kumquats die ik vanmorgen in siroop heb gekookt. De Zoon heeft nagerechten geregeld en er is nog gebak dat we van een buurvrouw kregen. Afwas. De Vrouw en De Zoon gaan weer een film kijken; ik werk de webstek bij, lees en luister en ga rond tien uur slapen, want door snotterigheid zeer moe.
Muziek vandaag: Christmas Variations (Rick Wakeman), Christmas Portraits (Rick Wakeman), A Christmas Album (Jethro Tull), 3 Ships (Jon Anderson), I Believe In Father Christmas (EP) (Emerson Lake & Palmer), het vijfde en zesde plaatje (het derde concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol Two (Emerson Lake & Palmer), Third Stage: Live in London (Flying Colors)

‘De strijd moet doorgaan,’ zegt Ronald Haamschaar voor zich uit. ‘Ik ben nu zo ver gekomen, nu is er geen weg meer terug.’
‘Hoe weet je dat zo?’ De man die naast hem zit, kijkt hem niet-begrijpend aan. ‘En om welke strijd gaat het dan? Wees blij dat je iets in het leven hebt om voor te vechten. Dat kan ik niet zeggen.’ De man buigt zich naar hem toe.
Ronald wendt zijn hoofd van hem af. Hij wordt misselijk van de drankkegel.

– geen weg meer terug, je zegt het zelf. dit soort snuiters verdient het niet o – je kent de afspraak, de tijd komt eraan, het duurt nu ni – laat je gevoel even voor wat het is; dit gaat voor, vind de kracht en –

‘O?’ vraagt Ronald. ‘Niets om voor te vechten? Geen doel in het leven?’
‘Nee, hooguit voor wat plezier.’
‘Plezier? Wat is dat nu voor laags? En wat zijn dan je plezieren?’
‘De vergetelheid,’ zegt de man. Hij krabt in zijn lange ongekamde krullen. Hij grijpt naar iets wat aan de andere kant van hem op de bank staat en laat het zien. Het is een groot goudglimmend blik en hij neemt er een fikse slok uit. ‘Maar het kost geld. Je kunt wel de goedkoopste zooi kopen, maar daar wordt de roes niet echt fijn van.’
‘Is dat alles?’ knikt Ronald naar de hand van de man. ‘Alles? Maakt dit het allemaal waard?’
De man zucht en kijkt hem strak aan. ‘Nee,’ zegt hij. ‘Er is nog …’

– gaat de deadline halen, wees gerust – in het licht van de taak, voorwaar: het zicht op een betere w – neus. maar negeer het; laat je niet meeslepen door valse emotie, misplaatste gene en opgedrongen empathie. De vaart v – je kent de noodzaak, – leegte boven alles, dit moet –

‘… maar laat maar.’ De man draait zich terug, legt zijn ellebogen op zijn knieën en zijn hoofd in zijn handen. Hij zegt niets en staart het kleine plantsoen in.
Ronald volgt zijn lege blik. Het gras is bijna geel, de struiken kaal. Aan de enkele boom is geen blad meer te zien. De zon is gezakt; de duisternis valt vroeg, ook al beginnen de dagen weer te lengen. Aan de rand van het plantsoen zijn kleine winkeltjes. Als hij zijn ogen bijna dicht knijpt, ziet hij de kerstverlichting in de etalages. Valt er wat te vieren dit jaar? Vast wel. De mens vindt altijd iets te vieren. Wat er ook gebeurt.

– vervliegt; de mist van onrust is – , luister naar de stem, het geluid van kennis en ma – je neer, zoals het water dat immer de weg vindt. voorts – of niet wat je in de krant ziet st – dt je eigen weg, de weg die je helpt om veili –

‘Liefde.’
‘Liefde?’
‘Liefde, ja. Is dat zo gek? Nou ja, echte liefde is het natuurlijk niet. Echte liefde is gratis. De liefde die ik mij af en toe kan veroorloven, die kost geld. Dat is een dilemma.’
‘O?’
‘Ja,’ zucht de man die nog altijd voor zich uit kijkt. ‘Ga ik mijn geld besteden aan dit…’ Hij pakt zijn blik beet en tilt het omhoog. ‘… of aan dat.’
‘Dat? Wat?’
‘Aan de liefde. Ach, ik had zo’n mooie. Een vaste bij wie ik altijd welkom was, ook al kon ik het gehele bedrag niet altijd betalen. Dan mocht ik later het resterende geld komen brengen, als ik het had. Ze had mededogen, was barmhartig en … maar ze is er niet meer. Je wilt niet weten wat er allemaal gebeurt.’
‘Wat?’ vraagt Ronald. ‘Wat gebeurt er?’
‘Met van die meisjes uit het leven.’
‘Wat gebeurt er dan met ze?’
‘Precies weet ik het niet. Maar plots was Selina weg. En eerder al een paar anderen.’
‘Weg?’
‘Erger.’ De man draait zijn hoofd naar Ronald toe en kijkt hem aan. ‘Ze zijn dood. Vermoord. Gruwelijk. Schijnt dat het bloed tegen de wanden gespat zat.’
‘Bloed?’

– hem in de buurt blijft – en als het nodig is, gebruik dan all – erlangt er weer naar, ik weet het. de geur van angst, de smaak van bl – weer een; een nieuwe k – eeft nu een naam: Selina; laat het je niet te z – laat hem niet gaan, je weet wat je te d –

‘Bloed.’ De man maakt aanstalten om op te staan. ‘Maar ik moet gaan.’
‘Waarheen? Naar huis?’
‘Ik heb geen huis. Maar ik heb wat geld.’
‘Hoe kom je daaraan?’
‘Dat gaat jou niets aan, meneer.’ Hij lacht en laat een paar zwarte tanden zien. ‘Maar ik wil het je wel vertellen. Ik had een leuke deal en wist iets goed te verkopen. Nu ga ik naar een van mijn adressen.’
‘Wat ga je doen?’
‘Dat zou jij wel willen weten, hè?’ De man loopt weg van de bank, in de richting van de kerstverlichting aan de andere kant van het plantsoen. ‘Diep van achteren, dat vinden ze fijn!’ roept hij naar achteren. ‘Ik zelf ook, wel.’
Ronald is ook opgestaan. Even wacht hij. Als de man halverwege het plantsoen is, loopt hij hem achterna. Echt, het duurt niet lang meer. Dat weet ik, denkt Ronald Haamschaar. Maar tot het zover is, ga ik door met de strijd.

–
Apeldoorn, december 2020

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 25 december: Eerste Kerstdag
Mijn ronde hard loop ik om half acht. Het is fris, soms druppelt het en aan het eind regent het gewoon. Niet erg. Thuis terug in bed. Koffie met De Vrouw. Stapel kerstplaten uit de kast en gaan. Meer koffie met De Vrouw. Dan bereiden we onze kerstlunch voor. Die kerstlunch nuttigen we. Kerststol, broodjes, kazen, sappen, enzovoorts. Afwasje. Lezen en luisteren. Halverwege de middag wandel ik een rondje om en door het centrum. Thuis nog even lezen. Half zes is De Zoon er. We maken het eten per gang klaar. Eerst steak tartaar en bietencarpaccio vooraf. Dan voor De Vrouw en De Zoon runderstoof met knolselderijpuree en spruiten en stoofperen. Voor mij is er biet Wellington en aardappeltjes uit de oven. Na het hoofdgerecht pakken we cadeaus uit. Ik ontvang de blurayserie Brazil (Michael Palin) die ik net aan het lezen ben, plus het boek Frank & Co (Co de Kloet), een gesigneerd en genummerd exemplaar nog wel. Dan komt het dessert: kokoskoek, spekkoek, brownie en een bonbon van witte chocolade. Alles bij elkaar zeer smakelijk; het valt niet tegen. Tussendoor hebben we steeds afgewassen, dus de schade achteraf is te overzien. De Vrouw en De Zoon kijken een film; ik werk de webstek bij, zie de laatste extra’s van de dvd-serie Het nieuwe Europa (Michael Palin), lees en luister en ga ook weer niet al te laat slapen.
Muziek vandaag: A Christmas Album (California Guitar Trio), Chris Squire’s Swiss Choir (Chris Squire), Merry Christmas (Big Big Train), All You Wish Yourself (Kaprekar’s Constant), The Christmas Album (Keith Emerson), Christmas Around The World (allerlei), A Catchy Christmas (allerlei), Phil Spector’s Christmas Album (allerlei), Christmas Cover Up (allerlei), het vierde plaatje uit de doos Halloween ’73 (Frank Zappa)

–

Donderdag 24 december:
Even voor half zeven wakker en op. Nog geen half uur later ben ik aan het werk. Negen uur wandel ik naar de biomarkt voor kazen. Het is er druk, maar bij de kaasboer gaat het redelijk snel. Koffie met De Vrouw. En wat verder werken. In alle rust haal ik achterstallig werk in. Meer koffie met De Vrouw. Later ook lunch. Afwasje. Ik wandel een rondje om het centrum. Thuis weer wat aan het werk. Tegen half vijf vind ik het klaar. Stukje krant. Dan maak ik avondeten. Ik kook spruiten, bak dan ui en paprika en doe daar de spruiten bij in. Ovenschaal invetten, de gebakken groente erin, roquefort erboven verkruimelen en in de oven. Ondertussen bak ik biefstukken en zet ik het restant salade van gisteren op tafel. Feestmaal. Toe is er gebak dat de buurvrouw heeft gebracht. Afwas en afval. Webstek. Dan zie ik de laatste aflevering van de serie Het nieuwe Europa (Michael Palin) en wat extra materiaal, ik lees en luister en ga toch weer op tijd slapen.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje (het tweede concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol Two (Emerson Lake & Palmer), The Pearl (Brian Eno & Harold Budd with Daniel Lanois), Thursday Afternoon (Brian Eno), Wrong Way Up (Brian Eno & John Cale), de eerste drie plaatjes (de twee concerten) uit de set Halloween ’73 (Frank Zappa), Beacons Of Ancestorship (Tortoise)

–

Woensdag 23 december:
Half zeven op. Ronde hardlopen. Het regent plens. Als ik loop, valt het mee. Tegen negen uur loop ik naar de slager en de super. Het valt mee met de kerstdrukte. Koffie met De Vrouw. Dan wandel ik langs het kanaal naar een andere super. Twaalf uur terug en is het klaar. Koffie. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Ik doe wat werkzaamheden voor Wirwar. Eind van de middag wat ontspannen. Mijn leidinggevende komt me een kerstpakketje brengen: leuk! Dan maak ik avondeten. Ik bak champignons, ui, paprika en courgette, ernaast een steak bavette en ik monteer een salade van bosui, radijs, rode kool, komkommer, kaki en rozijn. Dit smaakt zeer goed. Afwasje. Krant. Ik zie twee afleveringen van Het nieuwe Europa (Michael Palin), lees en luister en ga op tijd weer slapen. Nog steeds ruwe keel, maar geen verdere klachten.
Muziek vandaag: Ambient 4 – On Land (Brian Eno), Apollo: Atmospheres & Soundtracks (extended edition) (Brian Eno with Daniel Lanois & Roger Eno), More Music For Films (Brian Eno), My Life In The Bush Of Ghosts (Brian Eno & David Byrne), Rage (Original Motion Picture Soundtrack) (Ryuichi Sakamoto), The Keith Emerson Trio (The Keith Emerson Trio)

–

Dinsdag 22 december:
De wekker gaat even na vijf. Ik weet: vandaag blijf ik thuis. De droge kriebelhoest en ruwe keel zijn er nog. Tien over half zeven ben ik aan het werk. Vanaf negen uur verschillende overleggen. Twaalf uur is het dan even rustig. Lunch met De Vrouw. Ik wandel een klein rondje. Twee uur ben ik in het volgende overleg. Erna werk ik nog wat uit en om half vijf is het klaar voor vandaag. Donderdag verder. Kranten: die van gisteren en van vandaag. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert een schotel van kipdijfilet, paprika en Chinese kool. Er is nog salade van gisteren. We eten het op. Dan komt er vanille-ijs en vlierbloesemvruchtenjam op tafel. Smakelijk. Afwas. Webstek. Ik zie weer een aflevering van Het nieuwe Europa (Michael Palin), lees, luister en ga vroeg slapen, want moe en keel als schuurpapier.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes (het eerste concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol Two (Emerson Lake & Palmer), Ambient 1 – Music For Airports (Brian Eno), Music For Films (Brian Eno), Ambient 2 – The Plateaux Of Mirror (Brian Eno & Harold Budd), Make Me Young, etc. (Thumpermonkey), Between A Breath And A Breath (Dyble Longdon)

_

Maandag 21 december:
De kortste dag. Dat belooft wat. Nog voor zeven uur ben ik aan het werk. Ik heb dan al een ronde hardgelopen. Voel ik daar een lichte keelpijn? Als het maar niet de variant uit Engeland of Zuid-Afrika is (vele malen besmettelijker dan het virus dat door ons eigen land waart). Koffie met De Vrouw. Die gaat halverwege de morgen de deur uit voor boodschappen. Ik werk door en weet aardig vooruitgang te boeken. Meer koffie met De Vrouw en lunch. Afwasje. Dan wandel ik door de regen een rondje. En vervolgens weer verder aan het werk. Kwart voor vijf is het klaar voor vandaag. Ik maak avondeten. Eerst kook ik witlof. Ondertussen monteer ik een salade van bosui, radijs, rode kool, kaki en blauwe bessen. Ik rol de gekookte witlof in ham en leg de stronkjes in en ovenschaal. Vervolgens leg ik over de witlof een laag kaas. De ovenschaal zet ik in de oven. Laat die oven nou nog heet zijn ook. Ten slotte bak ik steaks d’Avignon. De boels maakt uitstekend. De Vrouw heeft nagerecht: griesmeelpudding. Ondertussen begin ik keelpijn te krijgen en een zeer droge hoest. Met de leidinggevende heb ik al afgesproken dat als ik morgenochtend opsta en het is nog hetzelfde, dat ik dan thuisblijf in plaats van dat ik naar kantoor ga. Afwasje. Webstek. Ook zie ik weer twee afleveringen van Het nieuwe Europa (Michael Palin). Nog iets lezen en luisteren.
Muziek vandaag: het zevende plaatje (het vierde concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol One (Emerson Lake & Palmer), Here Come The Warm Jets (Brian Eno), Another Green World (Brian Eno), Discreet Music (Brian Eno), Before And After Science (Brian Eno), Tooth (Mumpbeak), Through Shaded Woods (Lunatic Soul)

–

Zondag 20 december:
Pas om kwart over zeven wakker en op. Koffie, webstek en meer. Koffie met De Vrouw. Ik lees Het nieuwe Europa (Michael Palin) uit. We lopen een rondje om en door het centrum. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om een uur voor lunch. Afwasje, stofzuigen. Ik loop nog even naar een brievenbus en een stukje door een park. Thuis lezen en lusiteren. Kwart over vijf ga ik avondeten maken. Spruiten koken, dan champignons en uien bakken, risottorijst erbij, bouillon eroverheen en twintig minuten later de spruiten erdoorheen. Ook bak ik steaks bavette. Ik zet alles, met het restant salade van gisterenavond, op tafel en we eten het op. Vooral de ristotto is weer zeer goed gelukt. Afwas. Webstek. Ik zie twee afleveringen van de serie Het nieuwe Europa (Michael Palin), lees en luister nog iets en ga dan maar eens naar bed.
Muziek vandaag: de drie plaatjes van de doos A Lazarus Taxon (Tortoise), het vijfde en zesde plaatje (het derde concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol One (Emerson Lake & Palmer), Auto Reconnaissance (The Tangent)

–

Zaterdag 19 december:
Zes uur wakker en op. Rondje hardlopen. Dan naar de markt voor groente en fruit. Erna loop ik naar de slager en super. Koffie met De Vrouw. Lezen en huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. Dan haal ik brood bij de Turkse bakker. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwasje. Ik stap op de fiets en rijd naar twee supermarkten wat verder weg. Het is er druk. Als ik bij de kassa sta, blijkt er geen saldo meer op de rekening. Oei. Weer terug. Geen zin om nog weer terug te gaan. Ik wandel naar een super in het centrum, maar de rij wachtenden staat zeer ver buiten. Dan maar verder wandelen, langs het kanaal naar nog weer een andere super. Daar is het ook zeer druk, maar een paar dingen van wat ik zocht is er nog. Door lichte regen wandel ik terug. Ik ben moe. Krant. Half zes ga ik eten maken. Eerst een salade van veldsla, peer, kaki en walnoot met honingdressing, dan een knoflookyoghurtmayosaus en vervolgens bak ik lamsshoarma en aardappelpartjes. Dit eten we op. Natafelen. Afwas. Webstek, lezen en luisteren en voor tien uur weer slapen.
Muziek vandaag: Empire – Live at The Hackney Empire (Big Big Train), het tweede en derde plaatje (het tweede concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol One (Emerson Lake & Palmer), The Red Planet (Rick Wakeman), Cinemage (Ryuichi Sakamoto), Money For All (EP) (Nine Horses)

Januari
14 januari (do) – Eric Vloeimans’ Gatecrash (herkansing) VERPLAATST naar 14 april

–

Februari

–

Maart
3 maart (wo) – Wilson & Wakeman – Luxor, Arnhem – VERPLAATST naar 7 december

–

April
14 april (wo) – Eric Vloeimans – Orpheus – VERPLAATST naar 15 juni

–

Mei
13 mei (do) – Yes – Tivoli Vredenburg (herkansing) > VERPLAATST naar donderdag 9 juni 2022

–

Juni
15 juni (di) – Eric Vloeimans’ Gatecrash – Theater Orpheus, Apeldoorn
26 juni (za) – Midsummer Prog Festival (met RPWL, Klone, Leprous, Casey McPhearson, Antimatter, Mystery) – Openluchttheater, Valkenburg – VERPLAATST naar 25 juni 2022

–

Juli
9 juli (vr) – Naar Ank en Bob in Gorssel
13-24 juli (di-zo) – vakantie Bad Doberan + Lübeck + Bremen
16-18 juli (vr-zo) – Zappanale (met Dweezil Zappa, Mike Keneally, John McLaughlin & 4th Dimension, Camembert) – Bad Doberan (Duitsland) – GEANNULEERD
17 juli (za) – Zappanale 30,75 (met Jazzproject Hundehagen, Die Reise en Coogan’s Bluff) – Klosterhof, Bad Doberan
30 juli (vr) – ontmoeting en plannen maken met Bas, Willem, Aad en ik voor De verjaardag van Anja

–

Augustus
13 augustus (vr) – uitvaart LudzNL + middagje Rotterdam

–

September
3 september (vr) – feestje
4 september (za) – etentje
10 september (vr) – meer plannen maken met Bas, Willem, Aad en ik voor De verjaardag van Anja
17 september (vr) – met Kunst-Zinnig-Brein naar het Nursing Congres – De Reehorst, Ede
19 september (zo) – feestje en etentje

–

Oktober
15 oktober (vr) – nog meer plannen maken met Bas, Willem, Aad en ik voor De verjaardag van Anja
16 oktober (za) – start Open Atelier van Kunst-Zinnig-Brein
18 oktober (ma) – Steven Wilson – Ruhrcongress, Bochum (D) > GEANNULEERD
29 oktober – uit eten ter gelegenheid van de verjaardag van De Zoon

–

November
5 november (vr) – nog veel meer plannen maken met Bas, Willem, Aad en ik voor De verjaardag van Anja
25 november (do) – korte presentatie van nieuwe voorstelling Theater Wirwar – (locatie volgt nog) – 19.00 uur
26 november (vr) – fotoshoot met Bas, Willem, Aad en ik voor De verjaardag van Anja

–

December
7 december (di) – Wilson & Wakeman – Luxor, Arnhem – En nog maar weer eens een keertje uitgesteld (postponed)

–

Vrijdag 18 december:
Zeven uur ben ik weer aan het werk. In alle rust werk ik veel achterstallige klussen weg. Niet alles. Koffie met De Vrouw. In de loop van de ochtend is Zwager er met de twee Neven. Meer koffie. We lunchen rond het middaguur en ik heb een bus die voor enen had moeten vertrekken, maar pas dik een kwartier later langs komt. Niet erg, want ik zat ruim in de tijd. Sterker nog: ik stap een halte eerder uit en wandel langs het centrum van Zwolle naar de paradontoloog. Daar heb ik zelfs nog wachttijd. De hechtingen zijn er zo uit. Inderdaad, de beurse plek linksonder achterin is nog altijd gezwollen, maar de verwachting is dat het in de loop van de komende week beter zal gaan. Voor de rest ziet er echt heel mooi uit en na vier minuten sta ik weer buiten. Ik loop naar het station en kan daar gelijk in een bus terug stappen. Half vier thuis. De Vrouw is naar het werk. Ik fiets naar de plek om ons groentepakket op te halen en ben vier uur weer thuis. Daar log ik nog even in en doe ik nog wat werkzaamheden; om vijf uur is het klaar. Ik maak avondeten voor mijzelf. Ik bak champignons, prei en courgette in olie, doe daar risottorijst overheen en giet er vervolgens groentebouillon doorheen. Ook is er nog wat bladselder en prei over van de bamisoep: die gaat er ook bij in. Na vijfentwintig minuten pruttelen roer ik er peper, zout en parmesan doorheen en dan is het klaar. Voortreffelijk. Klein afwasje. Afval naar de containers. Webstek, krant, lezen en luisteren. De Vrouw is er om kwart voor tien. Heel even bijpraten en dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: Encores Legends & Paradox – A Tribute To The Music Of ELP (allerlei), Emerson Lake & Powell (Emerson Lake & Powell), Live In Concert & More… (The Sprocket Sessions + Live in Concert) (Emerson Lake & Powell), de eerste twee plaatjes (het eerste concert) uit de doos The Original Bootleg Series From The Manticore Vaults Vol One (Emerson Lake & Palmer), het vijfde en zesde plaatje uit de doos The Hot Rats Sessions (Frank Zappa), Wonderful World (cd single) (Nine Horses)

–

Donderdag 17 december:
Het regent nogal als ik vanmorgen mijn ronde hard loop. Niet erg. Kwart voor zeven ben ik aan het werk. Ik heb niet zo heel goed geslapen en vraag me niet waarom, want ik weet het niet. Vanochtend drie korte overleggen en eind van de morgen wandel ik even naar de biomarkt even verderop om kaas te halen en te kijken of ze volgende week ook aanwezig zijn. Meer koffie met De Vrouw. En lunch en afwasje. Dan weer verder met werken. De Vrouw gaat naar het werk rond half drie. Ik werk door tot vijf uur en kom een heel eind. Morgen verder. Krant. Dan maak ik avondeten. Ik kook spaghetti en bak daarna kastanjechampignons, bosui, courgette en veldsla, roer daar rode pesto doorheen en de gekookte pasta en bestrooi het met parmesan. Dit eet ik. Afwasje. Krant verder. Webstek. Lezen en luisteren. Zeer op tijd weer naar bed.
Muziek vandaag: Live at Nassau Coliseum ’78 (Emerson Lake & Palmer), Live from Manticore Hall (Keith Emerson & Greg Lake), Live at Montreux 1997 (Emerson Lake & Palmer), het derde en vierde plaatje uit de doos The Hot Rats Sessions (Frank Zappa), Liege & Lief (Fairport Convention), Sleepwalking (Mariana Semkina)

–

Woensdag 16 december:
Pas om kwart over zeven wakker. Ik ben er na half twee uit geweest om pijnstiller te nemen, maar nu besluit ik ze helemaal achterwege te laten. Kijken hoe het gaat. Koffie met De Vrouw. Halverwege de ochtend wandel ik naar de biowinkel; De Vrouw gaat naar een onderzoek over lymfoedeem in het Radboud in Nijmegen (ik kan nu helaas niet mee). Thuis meer koffie. Dan lunch en afwasje. Vervolgens doe ik wat werkzaamheden voor Wirwar en Kunst-Zinnig-Brein. Ook loop ik naar een supermarkt voor postzegels en een kleine aanvullende boodschap. De Vrouw is weer terug om half vier. In Nijmegen zal ze niet kunnen deelnemen aan het onderzoek (en de bijbehorende lymfoperatie), omdat het te risicovol is. Er is nog een mogelijkheid voor poliklinische behandeling in Maastricht, maar dan moet ze opnieuw een traject in. Krant. Vijf uur ga ik avondeten maken. Ik warm de kippenbouillon op, bak eireepjes, kook mie en zet de prei en bladselderij van gisteren op tafel. We eten alles op. Afwas. Webstek, lezen en luisteren en zeer op tijd weer slapen. Een dag zonder pijnstilling. Voor het slapengaan neem ik toch, want op bepaalde plekken is het bij vlagen pijnlijk en ik hoop op een goede nachtrust.
Muziek vandaag: 1996 (Ryuichi Sakamoto), het vierde en vijfde plaatje uit de doos From The Beginning (Emerson Lake & Palmer), High Voltage (Emerson Lake & Palmer), de eerste twee plaatjes uit de doos The Hot Rats Sessions (Frank Zappa), It’s All Around You (Tortoise), Ends (Giancarlo Erra)

–

Dinsdag 15 december:
Mijn ronde hardlopen gaat erg soepel vanmorgen vroeg. Zeven uur ben ik aan het werk. Het wordt een volle dag vandaag. Begin van de ochtend een bijzonder moment: het laatste overleg met twee mensen voor wie ik de afgelopen jaren veel heb gedaan. Vandaag is hun laatste werkdag voor ze met (pre)pensioen gaan. In januari nog een formeel uitzwaaimoment en wat later nog een etentje, maar dit was het even voor nu. Volop verder. Eind van de ochtend belt Ank! We praten weer bij, over van alles en het is prachtig. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Erna wandelen we naar een opticien. De Vrouw laat haar ogen weer opmeten en daarna zoekt ze twee monturen uit. Over drie weken zijn de brillen klaar. Ik ben op tijd terug voor een online overleg. De Vrouw gaat naar het werk om in te vallen, omdat er een uitbraak van besmettingen onder collega’s is. Half vijf ben ik klaar en ga ik eten maken. De Zoon is er om zes uur en dan heb ik de bamisoep voor ons beiden op tafel. Afwas. Webstek, lezen en luisteren. De Vrouw is er om half negen weer. Bijpraten, verder lezen en luisteren en slapen.
Muziek vandaag: de bonus cd van The Ultimate Collection (Limited Edition) (Emerson Lake & Palmer), de eerste drie plaatjes uit de doos From The Beginning (Emerson Lake & Palmer), het tweede plaatje van The Anthology – A Musical Journey (Greg Lake)

–

Maandag 14 december:
Het gaat, het gaat. Ik ben vroeg op, opstarten lukt en ik sta keurig op tijd bij de bushalte. Nieuwe dienstregeling en de bus is … veel te laat. Toch haal ik in Arnhem de aansluiting en ik ben op tijd op de werkplek. Er ligt veel werk. Halverwege de ochtend komen de nieuwsberichten dat het land vijf weken lang streng op slot gaat vanwege de virusbesmettingen. Vanaf vannacht zijn alleen nog essentiële winkels open. Oei. Ik heb overleg, werk veel af en ga zo aan het eind van de middag naar huis. Even bijpraten. Krant. De Vrouw serveert het restant pompoensoep van gisteren en de schotel van spek, rundergehakt, peper, knolselderij en boerenkool. Zeer smakelijk weer. Er zijn ook nog wat toetjes. Afwasje. Dan zien we de toespraak van onze minister-president (zonder zijn knecht). Het worden vijf doodstille weken. Webstek, lezen en luisteren en op tijd naar bed, want erg moe.
Muziek vandaag: Liege & Lief (Fairport Convention), het eerste plaatje van The Anthology – A Musical Journey (Greg Lake)

–

Zondag 13 december:
Zeven uur op. Nog redelijk geslapen ook. Om twaalf uur en zes uur heb ik pijnstillers genomen. Mijn wang is nog beurs, het tandvlees valt mee. Ik ga proberen een ronde hard te lopen. Het lukt een beetje. Ik kort de route wat in, wandel wat meer en ondervind geen grote problemen. Thuis nog even in bed. Koffie met De Vrouw. Bijpraten. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om half een. Ik serveer, naast de gebruikelijke pide ook bacon and eggs. Het smaakt en ik kan het eten. Afwasje. In de middag wandel ik een rondje langs het kanaal. Thuis maak ik avondeten: ik leg kippenbouten in de oven en ondertussen maak ik een pompoensoep en een salade van bosui, komkommer en tomaat (de kaki is nog te hard). Dit eten we in etappes op. Eten lukt heel aardig; mijn wang is nog steeds beurs en ik heb niet het idee dat het beter wordt, maar echt problematisch is het allemaal niet. Afwas. Webstek, lezen en luisteren en heel op tijd weer slapen, want erg moe.
Muziek vandaag: In The Hot Seat (Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), Live in Poland (Emerson Lake & Palmer), een stukje van Then & Now (het Then-deel: de Cal Jam opnames uit 1974) (Emerson Lake & Palmer), From This Place (Pat Metheny), All You Wish Yourself (cd single) (Kaprekar’s Constant)

–

Zaterdag 12 december:
Zelfs redelijk geslapen. Af en toe wakker geweest. Rond zes uur aan de pijnstillers. Zeven uur echt op. Een uur later loop ik naar de markt voor groenten, fruit en vis. Erna ga ik naar de slager en super. Het regent lichtjes en het is vrij mistig en fris. Thuis koffie met De Vrouw. De Vrouw koopt online kaarten voor een Steven Wilson concert in oktober in Duitschland (we hadden nog wat tegoed). Dan loop ik langs het kanaal naar een andere super voor de laatste dingen. Thuis meer koffie met De Vrouw en pijnstillers. De Zoon is er rond een uur voor lunch. Zowaar, als ik voorzichtig ben, kan ik brood en vis eten. Afwasje. De Vrouw gaat om half drie naar haar werk (ook al lijkt er onder collega’s een virusuitbraak gaande te zijn). Ik zie een muziekdvd en maak avondeten voor mijzelf. De risotto met champignon en pompoen was heel goed afgelopen weekend, dus die maak ik nogmaals. Champignons bakken in zonnebloemolie, uitje erbij, risottorijst, blokjes pompoen en bouillon. Roeren en koken. Dan parmesan erdoorheen, peper en zout. Dit kan ik heel goed eten, zelfs wat met mijn linkerkant. Kleine afwas. Dan webstek en muziekdvd. Lezen en luisteren en weer op tijd slapen.
Muziek vandaag: Country Airs (Rick Wakeman), Black Moon (Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), Affairs Of The Heart (cd single) (Emerson Lake & Palmer), Live at The Royal Albert Hall (Emerson Lake & Palmer), Orchestral Favorites (40th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), de dvd die mee kwam met Lost ‘n’ Found – Live in Tilburg (Riverside), de dvd die mee kwam met Empire – Live at the Hackney Empire (Big Big Train)

‘Kan iemand mij even een kontje geven?’
Ik draaide me om en keek achter mij. Niets. De straat was leeg.
‘Hallo!’
De stem kwam van achter de struik vandaan. Ik liep erheen. Moest ik wel door de gemeentetuin heen. Getver, zo werden mijn mooie schoenen vies. ‘Getver,’ zei ik. ‘Zo worden mijn mooie schoenen vies.’
‘O wauw, ze zijn écht mooi.’
‘Dank je.’
Er stond een vrouw achter de struik bij de schutting. Hoe oud zou ze zijn? Halverwege de dertig, schatte ik. Laarsjes, zwarte broek, halflange grijze winterjas, zwarte sjaal, lange donkere krulharen die van onder haar muts vandaan kwamen. Rode wangen en diep donkerbruine ogen. Uiterlijk is niet belangrijk, maar mij schoot onmiddellijk te binnen: wat een mooie vrouw.
‘Wat sta je daar nou?’ vroeg ze. ‘Help me liever.’
‘Wat is de bedoeling?’
‘Als jij mij nou even een zet geeft, dan kan ik die schutting over.’
‘Ik hoop dat het niet iets strafbaars is dat je van plan bent? Want daar werk ik liever niet aan mee.’
‘Waar is de tijd gebleven dat mensen nog naar elkaar omzagen en elkaar hielpen zonder voorwaarden of zonder oordeel?’
‘Goede vraag,’ zei ik. ‘Voordat ik je help: hoe heet je?’
‘Is dat belangrijk?’
‘Nee, voor het verhaal niet, maar ik vind het toch wel fijn om te weten met wie ik precies van doen heb.’
‘Mijn naam is Helma.’

Ik stak mijn hand uit, maar bedacht me. ‘Och sorry,’ zei ik. ‘Na bijna een jaar ben ik nog steeds niet gewend dat we elkaar geen handen meer geven.’
‘Geeft niet. Ik heb het soms ook.’
‘Het is wat allemaal,’ ging ik verder. ‘Ik ben helemaal niet zo van dat klefferige, maar de laatste tijd merk ik dat ik gewoon weer mensen wil aanraken.’
‘Mij ook?’
‘Nou ja, ik ken je natuurlijk nog niet, maar wat niet is kan nog komen, hè?’
‘Ik ben benieuwd hoe ver je komt,’ gniffelde ze.
‘Jij bent dus Helma,’ zei ik.
‘En jij bent toch die schrijver?’
‘Aha, je herkent me. Iemand moet het toch doen.’
‘Je bent al een tijd niet meer in de schijnwerpers geweest, toch? Toch herkende ik je gelijk. Je hebt een markante kop.’
‘Ik zal dat maar als een compliment aanvaarden.’
‘Doe dat,’ grijnsde ze.

‘Wat doen jullie hier?’ klonk een heel andere stem.
‘Wie bent u nu weer?’ riep ik uit.
Van achter de struik verscheen nu een dame van zo halverwege de zestig. Nieuwsgierig keek ze Helma en mij aan. ‘Is er iets gaande? Moet ik de politie bellen?’
‘Alleen als u beroofd, verkracht of vermoord bent,’ zei ik.
‘Niet dat ik weet,’ zei ze. Met haar glimlach verschenen er een heleboel rimpels van achter het gebreide mondmaster op haar smoel. ‘Maar bent u niet…?’
‘Ik weet niet of ik het niet ben,’ zei ik. ‘Ik weet alleen maar wie ik wel ben.’
‘Zo is dat!’ krijste Helma.
‘Wat krijg jij nu zo plots?’ vroeg ik haar. ‘Zet de overgang zo opeens in?’
‘Ach welnee,’ zei ze. ‘Ik had alleen zin om zomaar eens wat te krijsen.’
‘Daar kan ik inkomen,’ knikte ik. ‘Ik heb dat ook wel eens, alleen ik doe het dan niet, omdat ik niemand aan het schrikken wil maken.’

‘O guttegut,’ zei de dame nu.
‘Wat bedoelt u?’ vroeg Helma.
‘Ik dacht dat ik een wind moest laten, maar ik heb nogal in mijn broek gekakt.’
‘Nu u het zegt, zo ruikt het inderdaad wel.’
‘Wat een wendingen, ineens,’ zei ik.
‘Windingen?’ Helma moest nu erg lachen om haar eigen woordgrapje.
‘Lachen jullie maar,’ piepte de dame. ‘En dat terwijl ik hier met een broek vol bruine bagger sta.’
‘Kan ik helpen?’ klonk nu een andere stem.
‘Nog een nieuw iemand?’ vroeg ik naar de persoon die zich kennelijk achter de struik bevond. ‘Het wordt zo wel een zwaar plot. Ik vraag me af of de Lezer dat aan kan.’
‘Kom maar tevoorschijn, hoor!’ riep Helma.

Het was een knulletje van een jaar of zestien. Hij droeg een lange broek, maar in de pijpen ervan zaten zo grote gaten, dat het net leek of hij een korte broek aan had. En dat met die kou. Op zijn hoofd droeg hij een baseballpet achterstevoren en in zijn gezicht zaten stoppels en puisten.
‘Helpen, zei je.’ Ik keek de jongen vaderlijk aan. ‘Misschien dat je deze dame even naar haar veertigkilometerwagentje kunt begeleiden?’
‘O, door zo’n leuke bink wil ik wel geholpen worden,’ zei de dame. ‘Ook al heb ik geeneens een veertigkilometerwagentje.’ Ze ging hem vast voor.
‘Je mag haar best een beetje aansporen, hoor,’ fluisterde ik het jochie toe.
De jongen keek verlekkerd, draaide zich toen naar de dame en gaf haar een ferme tik op het achterwerk.
‘Gadv, getvrrrr,’ brieste ze. ‘Nu zit het overal, tot ver naar voren in m’n …’
‘Dag mevrouw!’ riep ik.
De twee verdwenen achter de struik.

‘Zo,’ zei ik tegen Helma. ‘Eindelijk weer alleen.’
‘Ja. Ik dacht dat ze nooit weg zou gaan.’
‘Zo lang was het nu ook weer niet.’
‘Keek je er niet naar uit dan?’ Ze wierp me een wat verontwaardigde blik toe. ‘Als ik ergens naar uitkijk, dan duurt de tijd tot dat moment altijd zo lang.’
‘Nou, ik vind het wel fijn om met je praten, maar ik heb alle tijd. Zit dat bij jou anders?’
‘O, nou moet ik zeker zeggen dat ik naar je aanwezigheid zit te snakken of zo? Vergeet niet dat ik met iets heel anders bezig was totdat jij kwam.’
‘Wacht. Jij vroeg hulp. Wat was je eigenlijk van plan?’
‘Wat is het toch dat mannen altijd de drijfveren van een vrouw willen kennen?’
‘Haha,’ lachte ik. ‘Nee, ik doe geen moeite meer om een vrouw te begrijpen, want volgens mij begrijpt ze het zelf ook niet.’
‘Eh, wat bedoel je? Ik snap je niet.’
‘Precies,’ knikte ik. ‘Zullen we ergens naartoe gaan om iets te drinken? Of wacht…’
‘Dat is lief aangeboden,’ antwoordde ze, ‘maar de horeca is gesloten.’ Ze zuchtte. ‘Weet je, Bas: dit wordt gewoon allemaal niks.’
Even dacht ik na. ‘Ja, dat weet ik,’ zei ik toen. ‘Het is gewoon weer hoog tijd voor een kroegverhaal.’

–
Apeldoorn, december 2020

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 11 december: groot onderhoud
Kwart voor zes uit bed. De Vrouw is al op. We ontbijten samen. Dan ga ik een ronde hardlopen; De Vrouw gaat naar het werk. Buiten is het fiks koud, maar lopen gaat soepel. Thuis meer koffie en wat webstekwerkzaamheden. Even na half tien loop ik naar het Marktplein en daar pak ik een bus. Ruim op tijd ben ik in Zwolle en ik heb nog gelegenheid voor een klein rondje wandelen. Kwart over elf is mijn afspraak bij de paradontoloog. Slik. De behandeling is niet pijnlijk, maar het is allemaal wel erg ongemakkelijk. Onderverdoving legt hij het tandvlees opzij en maakt hij rigoureus tanden en kiezen aan de linkerzijde schoon, zodat het allemaal weer gezond gaat worden. Eén uur sta ik weer buiten met een beurse bek. De komende dagen niet eten aan de linkerkant, spoelen in plaats van poetsen en fiks aan de pijnstillers om de tijd door te komen. Even over twee ben ik weer thuis. Ik wandel door om het groentepakket op te halen. Dat lukt. De Vrouw is er om half vijf. Ik probeer te ontspannen, maar de verdoving is nu echt uitgewerkt en alles voelt beurs en pijnlijk. Collega Riet is er om wat foldermateriaal op te halen (had ik voor haar meegenomen, gisteren) en we praten wat bij, vooral ook over Ank, die vandaag weer naar huis gaat (ik heb vandaag een verhaal op de website van Kunst-Zinnig-Brein geplaatst over haar). De Vrouw maakt avondeten voor zichzelf; ik red me met wat bouillon en yoghurttoetje. Webstek, lezen en luisteren en zeer op tijd naar bed om te proberen of ik kan slapen.
Muziek vandaag: Through Shaded Woods (Lunatic Soul), de twee cd’tjes van Empire – Live at the Hackney Empire (Big Big Train)

–

Donderdag 10 december:
Zeer koud vanmorgen als ik naar de bus ga. Op tijd op de werkplek en daar is van alles: overleg, regeldingen, uitzoekzaken, verslagleggedoe. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag nog verder met overleg, regeldingen, uitzoekzaken en verslagleggedoe. Vijf uur ben ik thuis. Krant. De Vrouw serveert een schotel van gehakt, ui, boerenkool en peper met het restant van de salade van gisteren ernaast. Smakelijk. Toe is er yoghurt met vanille en mango. Afwas en afval. Ik ben erg vermoeid, mijn hoofd zit vol en ik voel me opgejaagd. Ontspannen, dus. Webstekken, lezen en luisteren en zeer op tijd slapen.
Muziek vandaag: Lost And Found – Live In Tilburg (Riverside), Love Beach (Emerson Lake & Palmer) (2017 remaster), All You Wish Yourself (cd single) Kaprekar’s Constant)

–

Woensdag 9 december:
Pas wakker om kwart voor zeven. Hoezo vermoeid? Als ik ga hardlopen, is het koud en mistig, maar lopen gaat fijn. Koffie met De Vrouw. Die gaat om half tien de deur uit. Ik wandel naar de biowinkel. Thuis meer koffie met De Vrouw. Bij de apotheek haal ik spoelmiddel (voor vanaf vrijdag). Lunch met De Vrouw. Afwasje. Dan haal ik de kerstboom (die we afgelopen jaar vlak na kerst kochten) uit de berging in de kelder. Even puzzelen hoe we deze plaatsen en dan kan De Vrouw decoreren. Halverwege de middag staat hij. Eind van de middag maak ik avondeten. Niet moeilijk. Eerst een salade maken van bosui, radijs, komkommer en kaki. Dan bak ik aardappelen en lamsshoarma. De saus die ik zondag maakte, is nog goed en gaat op tafel. We eten het op. Toe heb ik yoghurt met framboos en granaatappel. Afwasje. Ik breng de bijna lege dozen van de kerstspullen weer terug naar de berging. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Northern Lights (Steve Coulter & Harris Moore), Welcome Back, My Friends, To The Show That Never Ends – Ladies And Gentlemen: Emerson Lake & Palmer (Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), Works Volume 1 (Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), Works Volume 2 (Deluxe Edition, met daarin ook de plaat Works Live) (Emerson Lake & Palmer), het plaatje dat met de PROG mee kwam

–

Dinsdag 8 december:
Weer aan het werk om kwart voor zeven. Er is weer van alles: overleg, regeldingen, organiseren, uitwerken, noem het maar op. Koffie met De Vrouw. Een uur lunch met De Vrouw. Afwasje en vervolgens wandel ik een rondje buiten het centrum. Weer thuis weer aan de slag. Eind van de middag nog twee overleggen (pff) en pas na half zes is het klaar. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert een stoemp van aardappel, pastinaak, spinazie en chorizo, met lamshamburgers en salade van ui, witlof, komkommer, paprika en mandarijn. Zeer smakelijk. Afwasje. Dan zien we de persconferentie waarin de minister-president en zijn knecht meedelen dat het slecht gaat met de besmettingscijfers en de aantallen opnames in de ziekenhuizen en we dus voorlopig nog vastzitten aan de huidige maatregelen. Geen echte verrassing. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Film Music 1976-2020 (Brian Eno), Sol29 (Nosound), Trilogy (Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), Brain Salad Surgery (2014 Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), Snow Borne Sorrow (Nine Horses), Archipelago (Hidden Orchestra)

–

Maandag 7 december:
Het regent als ik om kwart voor zes mijn ronde hardloop. Ik heb er geen last van en lopen gaat goed. Iets meer dan een uur later neem ik de laatste antibiotica. De zwelling in mijn oor is al een paar dagen weg; even lijkt het of de verstoptheid/doofheid aan de linkerkant is gebleven, maar dat is gelukkig niet zo. Ik ga aan het werk. Allerlei achterstallig regelwerk, wat overleg en tussendoor een korte bespreking met enkele mensen van de werkgroep Wirwar over een fondsaanvraag. Meer koffie met De Vrouw. De Vrouw gaat om half een naar het werk. Ik lunch en loop een rondje buiten. Afwasje en verder met werken, overleggen, ordenen. Half vijf is het klaar. Ank belt! We bespreken het concept nieuwsbericht dat ik heb gemaakt en voor vrijdag ga plaatsen op de webstek van Kunst-Zinnig-Brein. Als we ophangen, heb ik Bob aan de lijn. Hij gaat me wat foto’s van Ank uit de afgelopen periode en een paar van haar recente tekeningen aanleveren, zodat we vrijdag een compleet verhaal hebben. Kwart voor zes maak ik avondeten. Ik kook spaghetti en vervolgens bak ik kastanjechampignons, bosui en courgette, roer ik rode pesto en de gekookte spaghetti erdoorheen, bestrooi het met kaas en eet het op. Goed. Afwasje. Webstek (ook die van Kunst-Zinnig-Brein), lezen en luisteren. De Vrouw is er om half tien. Even bijpraten en dan slapen.
Muziek vandaag: Nocturne – The Piano Album (Vangelis), Mixing Colours (Brian Eno & Roger Eno), Pictures At An Exhibition (Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), Live In Theatre 1988 (David Sylvian), Standards (Tortoise), Sum Of Erda (Guranfoe)

–

Zondag 6 december:
Zeven uur wakker en op. Koffie, webstek, lezen. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er na half een voor lunch. Afwasje. Stofzuigen. Spruiten koken. In de middag wandel ik door de regen een rondje langs het centrum. Eind van de middag maak ik avondeten: een risotto van ui, kastanjechampignon, pompoen en ten slotte ook spruiten. Ik monteer een knoflookyoghurtmayosaus en ernaast braad ik een varkenshaas. Ik zet alles op tafel met het restant van de salade van gisteren. De risotto is werkelijk geweldig. Afwas. Webstek. Dan zie ik de korte dvddocumentaire De mooiste treinreizen: Van Derry naar Kerry (Michael Palin), lees en luister ik wat en ga ik weer op tijd naar bed.
Muziek vandaag: Film Music 1976-2020 (Brian Eno), The Deform Variations (Adam Holzman), Rosetta (Vangelis), Heartbeat (Ryuichi Sakamoto), Tarkus (2012 Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), het vijfde plaatje uit de set Zappa In New York (40th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), Heartbeat (cd single) (Ryuichi Sakamoto & David Sylvian), Sayonara (cd single) (Ryuichi Sakamoto)

–

Zaterdag 5 december:
Ik ga om zeven uur de deur uit voor een ronde hardlopen. Het is koud, maar lopen gaat lekker en soepel. Op tijd ben ik op de markt voor groente en fruit. Daarna loop ik naar de slager en super. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. Ik haal twee dozen met kerstspullen uit de berging in de kelder. De Zoon is er even na half een voor lunch en wat sinterklaaschocolade. Ik heb balkenbrij en baklava naast de gebruikelijke Turkse pide. Afwasje. In de middag wandel ik door de een zon een rondje om het centrum. Thuis lees ik in de PROG die gisteren binnenkwam. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik kook bataat, pastinaak en rode ui en stoemp dat samen met wat overgebleven romasla tot een stamppotje. In de oven liggen twee mini-beefs Wellington en ik maak een salade van bosui, radijs, komkommer, kaki en appel. We eten het op. Afwas. Webstek. Dan zie ik de documentaire Per trein door Engeland en Schotland. Lezen en luisteren en op tijd weer naar bed.
Muziek vandaag: In Full Colour (De Jongens Driest Brass Quintet), Emerson Lake & Palmer (Deluxe Edition) (Emerson Lake & Palmer), het vierde plaatje uit de set Zappa In New York (40th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), Folkesange (Myrkur)

–

Vrijdag 4 december:
Kwart voor zeven alweer aan de slag. Rustig doe ik de vele dingen die er (nog) liggen. Koffie met De Vrouw. Meer koffie met De Vrouw. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Dan wandel ik een rondje om het centrum door de koude wind. De Vrouw gaat naar het werk. Ik ga ook weer aan de slag en om half vijf is het klaar voor vandaag. Even uitrusten. Dan maak ik avondeten: ik bak kastanjechampignons, bosui, paprika en een restje romasla, beetje peper en zout eroverheen en bestrooien met wat kaas. Er is ook nog een heel klein restant salade van eergisteren over. Afwasje. Ik zie het laatste deel van de serie Himalya (Michael Palin) met allerlei extra’s. Webstek, krant, lezen en luisteren en om tien uur weer slapen.
Muziek vandaag: Boys Club – Live from California (Keith Emerson, Glenn Hughes & Marc Bonilla), Moscow (Keith Emerson Band featuring Marc Bonilla), Three Fates (Keith Emerson, Marc Bonilla, Terje Mikkelsen & The Münchner Rundfunkorchester), The Keith Emerson Trio (The Keith Emerson Trio), het tweede en derde plaatje uit de set Zappa In New York (40th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), TNT (Tortoise)

–

Donderdag 3 december:
Redelijk geslapen. Om kwart voor acht zit ik op de werkplek aan het werk. Overleg, regelen, plannen en we nemen in kleine kring ‘afscheid van een (oud-)collega die met zwangerschapsverlof gaat. Kwart over twaalf ga ik naar de bus terug. Thuis even zitten en bijpraten met De Vrouw en na een half uur weer de deur uit. Nu een bus naar Epe. Met Joep en twee medewerkers van de dagbestedingslocatie bespreek ik hoe het Joep de afgelopen negen weken is vergaan (zeer goed) met het geven van teken- en schilderles en hoe we verder gaan (‘Wanneer kun je met de tweede groep beginnen?’). Leuk gesprek, veel complimenten heen en weer. Om half vijf heb ik een bus terug. Thuis krant. De Vrouw serveert een schotel van ui, pompoen, paprika en courgette; ernaast staat het restant van de salade van gisteren. Kleine afwas. Webstek. Ik zie de vijfde aflevering uit de serie Himalaya (Michael Palin), lees en luister.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de set Zappa In New York (40th Anniversary Deluxe Edition) (Frank Zappa), Through Shaded Woods (Lunatic Soul)

–

Woensdag 2 december:
Kwart over zeven pas wakker. Koffie en allerlei. Koffie met De Vrouw. Halverwege de ochtend wandel ik naar de super voor een paar boodschapjes. Meer koffie met De Vrouw. Dan nog heel kort naar een super in het centrum. Lunch met De Vrouw. Afwasje. Dan gaat de werklaptob open en doe ik werkzaamheden voor Theater Wirwar en Kunst-Zinnig-Brein. Eind van de middag avondeten maken: witlof koken, ondertussen een salade maken van bosui, komkommer, kerstomaat, peer en veldsla, dan de witlof omwikkeld met ham en belegd met kaas in een schaal in de oven, plus Duitsche biefstukken bakken. Aan tafel! Erna afwas en afval. Webstek, nog een aflevering van Himalya (Michael Palin), lezen en luisteren en weer op tijd naar bed.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Sylvian/Czukay (David Sylvian & Holger Czukay), Hammer It Out – The Anthology (Keith Emerson), Off The Shelf (Keith Emerson), Keith Emerson Band featuring Marc Bonilla (Keith Emerson Band featuring Marc Bonilla), Beauty (Ryuichi Sakamoto), Worlds Of Yesterday (Moonshot),

–

Dinsdag 1 december:
Mijn ronde lopen gaat soepel: geen kortere route en geen wandelpauzes nodig. Ook is het veel minder koud dan gisteren en eergisteren. Nog voor zeven uur ben ik aan het werk. Er is wat overleg, een boel plan- en regeldingen en wat schrijfwerk. Ondertussen is de schoonmaak hier in huis. Rond half twee lunch met De Vrouw. Daarna wandel ik naar een super voor kleine dingen en langs het kanaal door lichte regen weer terug. Thuis aan het werk; een lang overleg en wat nasleep en om vijf uur is het klaar. Krant. De Zoon is verlaat, dus eten we vroeg. De Vrouw serveert verse tagliatelle met een saus van spek, paprika, prei, room en kaas. Erbij het restant kalfsrollade van zondag. Afwas. Dan laat De Zoon weten dat hij eraan komt. Ach zo. Geen probleem. Hij eet, vertelt zijn verhaal. Afwas. Webstek, een aflevering van Himalya (Michael Palin), wat lezen en luisteren en op tijd weer slapen.
Muziek vandaag: Keith Emerson At The Movies (Keith Emerson), Millions Now Living Will Never Die (Tortoise), het eerste plaatje van Sylvian/Czukay (David Sylvian & Holger Czukay)

–

Maandag 30 november:
Kwart voor zeven ben ik weer aan het werk. De zwelling in mijn gehoorgang lijkt wat minder, maar de pijnlijke vlagen niet. Het lukt dus niet zo heel goed om op gang te komen. Toch doe ik van alles. Pas rond half twee lunch en daarna ga ik buiten een rondje wandelen. In de middag doe ik nog wat en dan om half vijf is het klaar. Krant. Dan avondeten maken. Eerst een mooie salade van bosui, komkommer, peer, veldsla, walnoot en kaki. Dan een groenteschotel van oesterzwam, kastanjechampignon, ui, paprika en courgette. Daarnaast bak ik lamsboutlap. Dit eten we en het blijkt nog zeer te smaken te zijn. Gelukkig was dat de bedoeling, dus is er niets aan de hand. Afwas, webstek. Dan een tweede aflevering uit de dvd Himalaya (Michael Palin), wat lezen en luisteren en slapen.
Muziek vandaag: Honky (Keith Emerson), Inferno (Keith Emerson), The Christmas Album (Keith Emerson), Best Revenge (Keith Emerson), Changing States (Keith Emerson), Emerson Plays Emerson (Keith Emerson), Love Is (Steve Howe), de tweede show uit de set Halloween 77 (Frank Zappa), There Is No Love (David Sylvian, Rhodri Davies & Mark Wastell)

–

Zondag 29 november:
Kwart voor zeven wakker en op. Voorzichtig loop ik een ronde hard; het gaat boven verwachting soepel en ik hoef maar een enkele wandelpauze te nemen. Thuis nog terug in bed. Dan koffie met De Vrouw. We wandelen door de zon langs het kanaal. Thuis meer koffie. De Zoon is er om half een voor lunch. Ik heb ondertussen veel pijn in mijn oor en hoofd. Afwas en stofzuigen. Ik doe wat werkzaamheden voor Wirwar en Kunst-Zinnig-Brein. Op tijd begin ik met de voorbereidingen voor het avondeten: ik kook spruiten, braad een kalfsrollade en maak een groene pompoen schoon. Uiteindelijk wordt het een curry van pompoen, paprika en spruiten. Die gaat met de kalfsrollade en een aangevulde salade van gisteren op tafel. We eten het op. Afwas. Webstek. Dan zie ik wel een eerste aflevering van de serie Himalaya (Michael Palin). Iets lezen en luisteren en op tijd naar bed, want zeer vermoeid.
Muziek vandaag: Alone In The Universe (Jeff Lynne’s ELO), Wembley Or Bust (Jeff Lynne’s ELO), From Out Of Nowhere (Jeff Lynne’s ELO), Golden Fragments (Fragile), het laatste anderhalve plaatje uit de set The Roxy Performances (Frank Zappa)

–

Zaterdag 28 november:
Niet heel slecht geslapen. Kwart over zeven op. Een uur later ben ik op de markt voor groenten en vis. Daarna wandel ik naar de slager en super. Koffie met De Vrouw. Die gaat dan even de hort op. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwasje. Krant. Dan wandel ik naar buiten voor een rondje om het centrum. Het is nog steeds koud en plots is het ook erg druk op straat. Als ik thuis ben, belt Ank! Het gaat nog altijd goed met haar. Nog twee weken is ze door de weeks in het revalidatiecentrum, daarna is de interne therapie voorbij. Ze is ook klaar om weer naar huis te gaan, zegt ze. Daarna volgt nog wel poliklinische therapie. Ze spreekt weer wat beter dan de vorige keer, pas na een minuut of twintig merk ik dat ze vermoeid raakt en naar woorden moet gaan zoeken. Ook hebben we het over Kunst-Zinnig-Brein en wat we samen de komende weken gaan doen, plus ze gaat zich beraden op wat ze voor het mooie project wil blijven betekenen. Na vijftig minuten hangen we op. Ik maak avondeten: eerst warm ik het restant soep van gisteren op. Vervolgens vul ik de salade van gisteren wat aan, bak ik aardappelen en shoarma en dat eten we op. Afwas. Webstek. Ik wil een deel uit de dvd Himalaya (Michael Palin) zien, maar het lukt me niet met het apparaat en het duurt me te lang en ik merk dat het me ergert en dan maar niet. Nog iets lezen en luisteren en ten slotte zeer vermoeid naar bed.
Muziek vandaag: Film Music 1976-2020 (Brian Eno), Flashback (Electric Light Orchestra), Zoom (Electric Light Orchestra), Live (Electric Light Orchestra), de vierde show uit de doos The Roxy Performances (Frank Zappa)

Ik ga niet. Ze meent het vast niet. Welke leuke meid van net negentien wil nu afspreken met zo’n oude man als ik? Vanmiddag zit ze heus niet te wachten op het bankje in het park. Ze zei het vast om mij in een aardig humeur te brengen, maar ze meende er niets van.
Het hoofd van de schrijver zat vol. Dat was niet bijzonder, dat gebeurde vaak. En om dat hoofd leeg te maken ging hij om de dag minimaal een half uur hardlopen. Zoals nu.

Hij draafde door de doodstille staat. Overdag was het hier doorgaans erg druk met auto’s en stadsbussen. Nu was het er doodstil. Dat was niet vreemd; het was pas even over zes in de ochtend.
Toch gebeurde er iets. Zijn aandacht werd getrokken door lichtflitsen vanuit een raam op de tweede verdieping. Al joggende keek hij omhoog. De gordijnen waren niet gesloten achter het venster. Het flitste wit, dan weer blauw en nu dan rood. Er zat iemand een wild computerspel te spelen, dacht hij. Om vijf over zes ’s morgens. Vast zo’n gewelddadig en luguber schietspel, waarbij het bloed in het rond spettert. Was het een tiener die niet kon loskomen van zijn console? Een gameverslaafde vader? Wat is dat toch dat altijd dat scherm aan moet?

Het deed hem denken aan een overbuurvrouw. Vanuit zijn keukenraam had hij zicht op haar woonkamer. De televisie stond aan. Altijd. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Hij zag de overbuurvrouw wel door het huis lopen, naar de keuken en weer terug. De televisie bleef aan. Ook als ze naar buiten ging om haar hond uit te laten en een kleine boodschap ging doen bij de buurtsuper op de hoek. En het was een heel grote televisie. Hij besloeg haar halve wand.
Toen hij een kwartier geleden van huis was gegaan, zag hij uit het keukenraam dat die echt enorme televisie al aan was. Nog voor zes uur. Hij zocht de frisse lucht op en ging zijn ronde hardlopen.
Sinds een jaar of vijf deed hij dat. Op dringend aanraden van zijn psycholoog. ‘Wanneer ga jij ’s een keer bewegen?’ vroeg die. ‘Ik wil dat je gaat nadenken over welke vorm van beweging je kiest. De volgende sessie vertel je me wat het is geworden.’ Hardlopen was het goedkoopst en gemakkelijkst om te starten. En het hielp. Zijn hoofd leegmaken deed hij sindsdien minimaal drie keer in de week. Aanvankelijk iedere avond in het donker, zodat niemand hem zag; sinds een jaar of twee het liefst vroeg in de morgen, als de stad nog moest ontwaken.

Ondertussen was hij op de hoek van de straat en sloeg hij linksaf. Hier liep hij niet midden op straat, want hier kwam ook ’s morgens vroeg nogal eens verkeer. In plaats daarvan koos hij het fietspad om op te lopen. Als er een fietser hem tegemoet kwam, dan stapte hij snel het voetpad op. Langs het voetpad bevond zich de gevel van een ander appartementengebouw. Vijf, zes woningen en daarginds was het laatste huis en … ja, hoor. Er brandde licht.
Voor het raam stond de eettafel en aan de eettafel zaten de man en de vrouw tegenover elkaar. Zouden ze…? Ze deden het. De vrouw keek voor zich naar beneden op een tablet. De man tegenover haar had zijn telefoon in zijn hand en met de wijsvinger van zijn andere hand tikte of swipete hij op het apparaatje.
Gezellig, dacht hij. Sommige mensen zijn hun hele leven alleen en smachten naar een relatie. Anderen hebben een relatie en helpen die om zeep door de godganse dag in elkaars bijzijn bezig te gaan met andere dingen, zoals gezeik op een smartphone of iPad.

Zou het werkelijk zo zijn? vroeg de schrijver zich plots af. Hij was al weer veel verder gerend. Verderop kwam het stadspark in zicht, voor zover je daar in de duisternis van kon spreken. Zou het werkelijk zo zijn?
Gedachten zijn geen feiten, wist hij van de cursus aandachttraining die hij had gevolgd. Uit levenservaring had hij geleerd: we kennen het verhaal erachter niet.

Misschien, schoot het door zijn hoofd, misschien is die jongeman van twee hoog wel net teruggekomen uit de nachtdienst en zoekt hij op zijn spelcomputer nog wat afleiding en ontspanning alvorens hij gaat slapen. Als het al een jongeman is. En misschien is het geen gewelddadig of luguber spel, maar zit er een kind dat niet meer kan slapen naar de Teletubbies te kijken of is een vader bezig zijn zelfgemaakte familiefilmpjes te ordenen?
De oude overbuurvrouw is mogelijk eenzaam en om wat om zich heen te hebben heeft ze de televisie aan staan.
De man van het stel is misschien al wel aan het werk, heeft hij bereikbaarheidsdienst en is het gewoon afgesproken op het werk én in zijn relatie. Zijn vrouw helpt hem misschien in het bedrijf dat ze samen runnen.
Weet ik veel. Ik ken het verhaal erachter niet. Gedachten zijn geen feiten. Ze zeggen meer over mij dan over de mensen die ik om me heen zie. Ik zit vol vooroordelen en aannames.

Wat dacht hij vroeger ook weer toen hij om kwart voor zeven naar de bushalte liep om naar het werk te gaan? Toen kwam hij ook wel hardlopers tegen en dacht hij: Hoe gek moet je zijn om op dat vroege uur al te gaan rennen? Wat voor leven heb je dan? Nu was hij zelf aan het hardlopen en hij was nog veel vroeger ook. Voor hem was het nu de gewoonste zaak van de wereld. Toen kende hij het verhaal erachter niet. Gedachten zijn geen feiten.

Ze meent het vast niet, schoot hem weer door zijn hoofd. Wat moet dat meisje van negentien met zo’n oude grijze vent als ik? Niets, ze houdt me voor de gek. Maar gedachten zijn geen feiten. En ik ken haar verhaal niet goed. Ze zei dat ze me nog een keer wilde ontmoeten om verder met elkaar te praten. Dat is een feit.
Snel liep hij door. Vanmiddag was het zover.

–
Apeldoorn, november 2020

–

Dit is het eenenveertigste deel uit de eindeloze serie Schrijver.

Hier lees je ‘m op FOK!.

–

Vrijdag 27 november 2020:
Beter geslapen. Kwart voor zeven loop ik een ronde hard. Thuis terug in bed. Als ik dan echt op ben, bel ik de huisarts en om kwart voor tien zit ik in haar behandelkamer. Het is hetzelfde als twee weken geleden, maar dan erger. ‘Ik kan er nu niet eens in kijken,’ zegt ze. Gisteren begon het al pijn te doen en vanmorgen leek het al enorm opgezwollen. Meer antibiotica, nu voor tien dagen, plus druppelen. Lekker dan. Buiten regent het licht. Thuis koffie met De Vrouw. Lezen. Meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. Dan wandel ik door die lichte regen naar buiten om het groentepakket op te halen. Thuis lezen. Eind van de middag maak ik eten: een soep van spek, champignons, prei, courgette, rookworst en paprika, met daarna de het restant van de pompoenworstschotel van gisteren en een salade van bosui, komkommer, kerstomaat, appel en kaki. Afwasje. Webstek, lezen en luisteren en op tijd weer slapen.
Muziek vandaag: Discovery (Electric Light Orchestra), Time (Electric Light Orchestra), Secret Messages (Electric Light Orchestra), Balance Of Power (Electric Light Orchestra), de derde show uit de doos The Roxy Performances (Frank Zappa)

–

Donderdag 26 november:
Heel slecht geslapen. Ik ben onrustig, heb hoofdpijn, gierende tinnitus. Opstarten lukt goed en om kwart voor acht ben ik in Arnhem op de werkplek aan de slag. Er is van alles: overleg, veel regel- en planzaken en allerlei achterstallig werk. Ook spreek ik wat collega’s tussendoor, ook fijn. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag weer verder, maar halverwege de middag terug naar huis. Daar ben ik om half vijf. Een half uur later serveert De Vrouw een mooie schotel van ui, pompoen, aardappel en worst. Ernaast staat het restant van de salade van gisteren. Afwasje. Half zes log ik weer in op het werk en dan volgt een overleg van anderhalf uur. Ik ben doodmoe als het om half acht klaar is. Krant. Webstek, heel even lezen en luisteren en zeer op tijd slapen.
Muziek vandaag: Song Of Seven (Jon Anderson), Golden Fragments (Fragile), Ends (Giancarlo Erra)

–

Woensdag 25 november:
Pas om kwart voor zeven wakker. Veertig minuten later loop ik mijn ronde hard. Het is fris, maar lopen gaat prima. Koffie met De Vrouw. Dan wandel ik door de zon naar de biowinkel. Meer koffie met De Vrouw. En lunch. Afwasje. Ik loop nog naar een super in het centrum voor een kleinigheid. Lezen. Eind van de middag maak ik avondeten. Eerst kook ik aardappel, bataat, ui en wortel. Tussendoor maak ik een salade van bosui, komkommer, appel en kaki. Door de gekookte groente roer ik het bodempje currypasta dat nog in de pot zat (van maandag). Ik bak rundersaucijzen en dan gaan we aan tafel en eten we alles op. Afwas en afval. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Eldorado (Electric Light Orchestra), Face The Music (Electric Light Orchestra), A New World Record (Electric Light Orchestra), Out Of The Blue (Electric Light Orchestra), de eerste twee shows uit de doos The Roxy Performances (Frank Zappa), de eerste twee plaatjes (de albums The Gardens Of Jane Delawney en On The Shore) uit de set Trees (50th Anniversary Edition) (Trees), There’s A Light That Enters Houses With No Other House In Sight (David Sylvian with Franz Wright & Christian Fennesz)

–

Dinsdag 24 november:
Even voor zeven aan het werk. Begin van de ochtend is er een rondje overleggen met de collega’s. Eind van de ochtend gaat De Vrouw een of andere webinar kijken en dat geeft mij de gelegenheid om naar buiten te gaan. Een uur lunchen we samen. Afwasje en weer verder aan de slag. Allerlei achterstallig werk doe ik en om half vijf is het klaar ook. Krant. Die van gisteren en van vandaag. De Zoon is er om zes uur. De Vrouw serveert een plaatpizza met ui en blauwe kaas, hamburgers en een salade van wortel met rozijnen. Smakelijk. Afwas. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Beggar Julia’s Time Trip (Ekseption), 5 (Ekseption), Electric Light Orchestra (Electric Light Orchestra), ELO 2 (Electric Light Orchestra), On The Third Day (Electric Light Orchestra), The Night The Light Went On (In Long Beach) (Electric Light Orchestra), Live at the Baked Potato (Soft Machine),

–

Maandag 23 november:
Week zevenendertig, alweer. Voor zeven uur ben ik aan het werk. Daarvoor heb ik mijn ronde hardgelopen. Het ging redelijk soepel weer, al heb ik niet het idee dat mijn hoofd ervan leger is. Aan werk ligt er allerlei spul dat ik af moet/wil hebben, dus ik ga fiks door. Koffie met De Vrouw. Die gaat dan even de deur uit. Ik drink meer koffie en maak lunch. De Vrouw komt thuis en luncht mee. Afwasje. Ik wandel een rondje buiten het centrum. Thuis weer verder werken. Vijf uur is het klaar. Eten maken. Eerst vul ik de salade van gisteren wat aan. Dan bak ik kastanjechampignons, bosui, gele paprika en courgette. Ondertussen maak ik het laatste beetje witlofpompoenmosterdsoep heet. Dat eten we eerst op. Dan laat ik de groente verder bakken, doe ik Thaise gele currypasta erbij, kokosmelk en een fikse schep kokosbloesemsuiker. Terwijl dat pruttelt bak ik nog biefstukken en ligt er naan in de oven. We eten de hele boel op. Afwas. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Footloose And Fancy Free (Bill Bruford’s Earthworks), Random Acts Of Happiness (Bill Bruford’s Earthworks), Epicure (Eat), Beautiful Freak (Eels), Electro-Shock Blues (Eels), Royal Albert Hall (Eels), Freak Guitar (Mattias IA Eklund), Hidden Details (Soft Machine), Dwellers Of The Deep (Wobbler), Wandermüde (David Sylvian & Stephan Mathieu)

–

Zondag 22 november:
Zeven uur op. Koffie en allerlei. Koffie met De Vrouw. Huishoudelijks. De was, bijvoorbeeld Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er kwart voor een voor lunch. Afwasje, stofzuigen. Dan stappen De Vrouw en ik op de fiets en rijden we naar Onze Vader. Het gaat redelijk goed met hem, hij vertelt weer van alles, redt zich goed. Half vijf gaan we weer terug. Thuis even zitten, dan avondeten maken. Ik maak maak ik een knoflookyoghurtmayosaus en een salade van bosui, radijs, komkommer, kerstomaat en peer. Eerst eten we van de witlofpompoenmosterdsoep van gisteren. Dan bak ik shoarma en zet ik falafelballen in de oven. Het smaakt. Flink natafelen. Afwas. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Heavenly Bodies (Bill Bruford’s Earthworks), A Part, And Yet Apart (Bill Bruford’s Earthworks), The Sound Of Surprise (Bill Bruford’s Earthworks), 1000 Hands (Jon Anderson), In Full Colour (De Jongens Driest Brass Quintet), Merry Christmas Mr. Lawrence (Ryuichi Sakamoto), het derde en vierde plaatje uit de set Trees (50th Anniversary Edition) (Trees), Space For The Earth (Ozric Tentacles)

–

Zaterdag 21 november:
Zeven uur loop ik mijn ronde hard. Het is fris, maar lopen gaat fijn. Mijn hoofd niet helemaal leeg; aan de andere kant merk ik dat de zwaarmoedigheid weg is. Ik wandel naar de markt voor groente en fruit. Vervolgens naar de slager en super. Het is grijs en donker en dat blijft het vandaag. Koffie met De Vrouw. Allerlei huishoudelijks. Meer koffie met De Vrouw. De Zoon is er om kwart voor een voor lunch. Afwasje. Dan zien De Vrouw en ik de documentaire Zappa! over wie anders. Nog even wat luisteren en dan is het alweer tijd om avondeten te maken. Eerst een soep van ui, pompoen, witlof en mosterd. Ondertussen staat de eierpompoenschotel van gisteren in de oven. De soep is goed, vervolgens eten we de ovenschotel met de salade van gisteren en daarnaast heb ik steaks d’Avignon gebakken. Natafelen. Afwas. Ik bel Onze Vader. Gisterenavond kwam het verdrietige nieuws dat mijn tante Door, de zuster van Moeder, is overleden. Ze had ernstige Alzheimer en was 92, maar toch. Morgenmiddag gaan we even op bezoek bij Onze Vader. Webstek, lezen en luisteren. Heel op tijd naar bed.
Muziek vandaag: Dig? (Bill Bruford’s Earthworks), All Heaven Broke Loose (Bill Bruford’s Earthworks), Stamping Ground – Live (Bill Bruford’s Earthworks), Third Stage: Live in London (Flying Colors), Secrets & Lies (Jakko Jakszyk)